장음표시 사용
661쪽
stina ; nec necessitate, ut Eleazar ; ncc inulta, ut seruus, aut acculatus: sed libere , sic it qui te ipsum de te mainat. Alioquin nec Angeli, nec homines positi in gratia possent amplius peccare : Plus enina gratia habitualis, hominem copulans Deo, potest facere , ne recedat , Deo , quam praeuia motio ad hanc copulam, quae fit per gratiam .Quod si gratiam abiicit voluntas humana possessa ab ipsa gratia informante, multo magis abiicit motionem, a qua non poGsidetur, sicut Concit. Trid ei 6. dc Senonense declarauerunt. Hoc etiam patet ex authoritate citata IMn Omnis quiaudiuit a Patre, o didicit ,venit ad me.) in qua dao praeponuntur, unde sequatur volitio in Allibiliter,uidelicet Patris reuelatio in corde, iuxta illud mal. 8 . Audiam quid
loquatar in me DominusDeus; & discere per persuata voluntatis assensu credentis reuelata, ut ipsemet D. Th. exponit Ioan. 6.lQ.I. o abfen. d. 17 voluntas regulariter venit ad Deum :& non quia assicitur emcaciter ex prae- determinatione, ut veniat. silue discat .siue non discat prius,
ritu insintis in fide parentum. Et boc enucleat alibi in
Ad . respondetur, quod D. Aug. debet sebiici Chri- - ἰὼ sto diceni : ouoties volui congregare hos tuos cutgallina,
,ρό alias, no 'voti λ Et alibi, Tota die expandi manus meas, ad 'opulu nn'ncredentem sed contradic ntem mihi &c. Et alibi, Seraue mefectari, inpeccatis vestris &c. Quoniam bonas monitiones Dei vertebant in malum, sicut Pharao ex- ,
citatione pro regni defensione ad malum populi Dei utebaa 'tur ' Item alibi Diritui sanuo restitistis Sc. Deus autem fideliter nos vocat Venite ad me omnes, qui laboritis, quia vult nos venire. non quia non vult, sed decipit hisce verbis, ut volunt Pseudothomistae, in Augustino sandati perperam: qui nimirum in Enchiridio loquitur de voluntate abssiliata di consequenti , quam nulla voluntas humana impediimon aute de ordinata antecedenti decernente saluarete, sed n5 sine te, ut ipse Augustinus citatus a Sahoma docuit, neque temerare libertatem. Et hoc
declarat S.Thomas'. d. i 47. i. i. Et profectό non semu
662쪽
Aug. ac Thomas docuerunt, quod si non facerent homines, nisi id quod vult Deus, non peccatent ; etiam sit peccaminosos actus facerent, & odirent Deum , quia sic vult Deus : ut Oham prolixius probat. Hoc idem argumentum fecit Simon Magus contra Petrum , apud S. Clem. Rom. extatque in Clem Alc .&Iustino Martyre in Apologia: ubi quaerenti , an euenit quod Deus vult aut quod non vult Z Si primum. Ergo
Deus vult peccatum ; euenit enim. Si secundum , indignum est, ut voluntasOmnipotentis non faciat quod vult, quia impeditur ab homine. Ergo non erat omnipotens. Respondetur,quod euenit, quod vult Deus, etiam quando homo peccat, quoniam Dein vult ut homo operetur libere iuxta di naturam quidquid vult. Et haec voluntas quar dicitur permissiua, mihi videtur antecedens, quoniam. respicit conditionem naturarum, quas Deus condendo sinit operari omnes iuxta proprium ingenium. At quando S. Thomas dicit, voluntatem permissulam esse condices quentem ; intelligit post peccatum , quando meretur homo deleta: sed non propterea sequitur, quod Deus absolute vult aut permittit peccatum, quod omnino vetat, sed vult ut homo operetur , sicut vult. Et cum vult peccatum,.
tunc dicitur permittere consequenter, ut pecceti , at s hi si di
Et prosecto 23.3.3. cet permissionem' humana ni messe approbantis, sed dirigere non potentis, aut nolentis , sicut permittuntur meretrices, & libellus repudii. Et haec permisso est volutatis consequentis, i dicitur 6 Z 33;a, a. de qua dixit ver. q. r.3. ad . Bonum est in actu permit tentis Dei,non in permisso J sed de permissione antecedenti physica dicitur Eccli I. Reliquit hominΥrima consiliis . . Et hoc quidem non arguit impotentiam diuinae volunt, talis, sed omnipotentiam, d summam sapientiam , ut di-- , s citur p. a. quae potuit dare, etiam non:in', ut agat etiam contra Deum electivum actum , non autem na
663쪽
Non enim pbtest subterfugere dominium iudicis Dei , qui
non seruat pr. aeceptum patris Dei. Ideoque in poena peccatoris impletur voluntas Dei, quomodo peccator ipse non implet, ut docet S. Thomas p. d. 7. q. t. ar. i. ad 3. Item veris. 6. art 3. D. Thomas, quod Deus non decreto, aut praedeterminatione saluat quem vult, i ed admin culo. rum administratiotae intus & extra. Vide ι p.J.ur.3.
. Ad s. dicit S. Thomas. Mai. q.as . s. o. sed liberum . arbitrium est voluntas activa. Est tamen passiua, quatenus D ιε mina, determinabilis in te. Et tunc eius indifferentia est priuatio. , Imperfectus enim est qui dubius est,in delibet ad 6: in Deo:utem indifferetia est,sed negativa & ex parte obiecti; quo- G r, ni a potest permulta media assequi finem. Et haec perfect o ', est etia in homine,consiliis abundante.Hominis indifferen ..tia est infacultate, & in actu, quem cum vult potest nol te, non simul, sed cessare 1 volendo, dc est ad opposita obie- , cta, & loca,& tempora, de modos, quoniam ducitur iudi , cio considerante multari edia,& multipliciter prop- terea non est finis,sed medio tu: ad fine enim non est indise, serens.) Vnde in p. a.dixit S. Thomas, quod voluntas do, terminatur a Deo, ut fine: sed facta in actu per volitioncm, finis, ipsa sese determinat ad media haec, vel illa, & sic,&, aliter. Determinatur ergo voluntas a Deo ad volendum, ad bonum in communi, non autem ad sic,& nunc, dc ,, hoc, dc malum , sed relinquitur in libertate sui iudicii:,, quod ideo liberum, quoniam potest obiecta dc passiones Pquibus specificatur, omittere, nouisque syllogismis, noua eadem aliter aggredi, dc hoc ex natura libertatis est: ,, quae non differret a causis naturalibus, si secus esset, vel ,, saltem a seruilibus, si traheretur , ut postmodum volens. ,, Excepta sinis volitione necessaria : ad hoc duplicitet ali-- quid non est in potestate liberi arbitrii, vel scilicet , quia is excedit efficaciam vir tutis nostrae, dc executiuae, ut vola re sine alis, dc fugere de carcere, quae vult, sed non potesto ex equi. Vel quia excedit iacultatem iudicii deliberantis,
O ut repentina , sicut dicit ver. . a . Ir. O. Repentina pra , ueniunt rationem. V clex passione ut ira. atque tunc pec-
664쪽
ira De Fradestinatione: Elimo , .
,,cat venialiter, & ideo non potest omnia peccata venialia ,, vitare ; alias ex habitu, ut castitatis,&iniustitiae , & tunc potest singula, sed non omnia vitare mortalia,quae ex habitu deliberato.
Sed per nouos Thomitas, nec liberum arbitrium potest
exequi ut volens , ne deliberare ut iudicans, nisi a Deo ctificaciter praeueniatur. Ergo non est aliquando , nec semel liberum, sed in omnibus,& singulis volitionibus dc iudicationibus ,& erecutionibus seruum. Cum aute aiunt,quod remanet illi potentia ad oppositivi sibi ipsis mentiuntur i Illa enim potentia non potest velle , nec iudicare, nec operati, nisi aDeo praemoueatur efficaciter. Ergo nunquam est nisi passiua qi: od est contra Concit. Trid. siquidem activa non est, nisi negatiue, non quidem sicui filius a Patre , quales sunt , qui spiritu Dei aguntur. Na omnes boni,& mali, & rationales, & irrationales aguntur ,&agi oportet efficaciter ut agant: sed sicut seruus 1 domino. Imolc sicut natura naturante, quod longe minorem praestat libertatem : nisi afferant essicaciam Dei nus
quam illis ieesse, quandocunque eis libuerit, ut in die semper potest oculus videre, quoniam sol ei tunc non deest. Alias nihil facit ad libertatem, quod motus se mouet. Sic
etiam canis, & ignis,& omnes creaturaese mouent suis sor mis, dc virtutibus quando mouentur. Falso ergo asteritur, quod dum ad velle mouetur homo, & vult, est libernisi dei icto possit nolle , aut Deus ex pacto conditionis adiuuet ad nolle, quando libet voluntati. Et hoc etiam im plicat: quoniam pifi det voluiitati ut libeat, non libebit sic in infinitiim: Nec praeterea est in eius potestate opporsitum, sed in potestate mouentis. Vn de verius dixit Oham,&Gabriel, quod voluntas nor est libera in eo instanti, quo elicit volitionem , ad non v lendum , quoniam duo actus simul esse non possunt.
Nec potestas facit liberum , nisi perra ad actum oppositum valeat , non ab alio , implicat enim esse in
niud sit in no s habere. yropter inoculus queitur libR
665쪽
ad Hendum quoniam non potest niti lux adsit. Sed obiiciunt,Angelos confirmatos ,& christian , qui obiectis. non pol sunt malum aggredi, di tamen libete operantur. Respondeo, quod in istis est indifferentia circa modum , χtempus,& locum,' ad bonum maius & minus, non ad malum. Item stante praecepto Patiis, libere mortuus cst Christus libertate , qua elegit illico concepius obedire, sicut S. Thom. ait de monacho ex volo obligatorio operante omnia libet c in virtute priniae electionis, cum profitetur obedientiam. Sed aiunt, Christus non poterat peccare, ergo nec non obedire; unde concludit Pcrtho mista, quod poterat nega liue,si non habuisset praeceptum. Et cum arguitur, quoniam negatio adducit lacum priuationen . Respondet insensu diuilo potuisse, non incomposito. Sed hy c rei pon- .sio nulla est in suo dogmate, quoniam nunquam potuit i ueniri, nisi in sensu composito. di idem in cateris asserit hominibus. Idcirco nos facile ponimus arbitri j libertatem in electione prima, & in modo exequendi. In exect tione autem liberam solum voluntatem,non liberum arbi- - trium. Sed Perihomista non potest,quoniam,& circa me- dia exequendi , & circa primam electionem componit effi-gaciam mouentis cum mota voluntate: Alioquin nec vellea osset.
his, qua Deus pollicetur, tae facis, s trai
ctat cum hominibus: Item ex commulti hominum sententia natura testimonio,armplius ostentari portentoya dogmata Pseudo Theologorum, Deum mendacij, ac doli, scrudelitatis, accusantium directe vel obli
que, dum reprobant absque pram ione me
666쪽
cum deui Dis,hielle onus homines, quos dicit omnes velle saluos, sed quosdaquosdam reprobasset , aut e prae ii sionem p is. ωiso, meritorum & demeritorum, ut aiunt, a cap=Deia,nequaqtia 'ves postea dedisset omnibus gratiam, id cit amicitiam suam,&- virtutes id est vias perueniendi ad Deum, nec omnibus promissa oncm parad si S comminatione gehennae; neque legem unam de diiset omnibus , sed quos reprobat i absolutε, tanquam bestias tracta sci viles. & nunquam ad suam arui.
citiam ad mi isset , niti quod est tirpes j cum dolo, ut eos
deciperet priuando per legem, bonis voluptuosiis tempCralibus, quae vetat , ct per reprobationem aeterni quae prona it tit.
. quem dolumi ut vitarent Ioannes Uvicles,& Vs,dixerunt nunquam Deum recipe te in gratiam aliquem ex reprobis, quamuis in ii fantia daret illi Sacras uenta, & gratiam appa rentem , etiam testatam miraculis operibusque bonis. Et propterea nunquam Iudas fuit membrum Christi, nee Pacius Diaboli, veraciter. Quiae opinio damnatur in Concilio Constantiens, di ita Tridentino non semel. Lutherani, & Caluin istae asserunt, Deum ostendere voluntatem saluandi omnes in lege, & Euangelio. Attamen decipere. iii xta illud P al. 2. Verantamen propter dolos Assi eis. dici eos da malleuarentari Ast hoc non esse pecatum Deo, quia Dominus cst..Contra hos est communis conceptio hominum omniu, &,ota scrip tura Dei quae non mentitur. Quod si mendaciuadmittunt scripturarum Lutheristae,& ipsi habent prosun. damento dogmatum solas Jc puras, ut iactant, scripturas; tu et se loqui mendaciter ex mendaci scriptura oportet. Si ergos. tura non mentitur,multo mi uus Deas author script
667쪽
rarum , quae dicunt: Eidetis Deas in omnitus Perbis Jc . Ergo infideles illi sunt, qui mendacium Deo appingunt dicenti. Venite ad me omnes dic. Et, quisossae ira ocia aerit ne-men Domini saluus erit se. Er, volo omnes Diuos facere Ic c.
o neminem perire dcc. Et, x olo mortem peccatyras cic. Con. Dertimini ad me, o ineonuertar ad vos &c. Et quidem haec omnia essent mendacia Dei,si vere, ut aiunt Pseudothomi
star & Petthom ista , Deus statuisset antecedenter ad merita plurimos reprobare,&c. Ac proinde falso. & proditoribdocemur in sacra Tlacologia,quod creauit omnes Angelos in gratia veraciter,citra dolum. Neque Adae iustitiam originalem, suique amicitiam vere pro se,& posteris suis largitus fui siet: si in corde suo praedestinauerat quosdam perenni ter sibi in micos dc damnandos. Jiem post peccatum honvcrE pro omnibus remedium suae incarnationis, de passionis contii lisset ut testatur ore Apostolorum , quod pro omni .sus tradidit illum d c. Et quod est propitiatio pro peccatis to lius mondi, Δ e. Et quidem post allatum remedium, voluntate iubsequenti praeuisionem peccati, licet non pra urit --
nem finalis malitiae, dixit se velle om1us abrosfacere;&nemhanem perire. Imo dogma est omnium Theologorum , qtrodnon est desperandum de stati te cuiuscunque hominis etiam facinorosissimi usque in finem . . Isti e contra docent , quod reprobatus quisque a principio antecedenter ad merita non potest unquam sperave salutem, et icta be ne faciat, nisi quia deceptus est meritis saliis. Cum ab aeterno eius reprobation6n possit ab eo separari, ut faciat sensum diuisum eum qui semper est compositus. q. Item inquam, si animas ita Deus. praedestinatet atque
reprobaret,ut ncque merita confirment praeitcstinationc m, sed solum exequantur ueneque demerita rescindant pro Uestinationem,uel confirment reprobat i nem,ucque avgc ata
neque minuant, sed unusqliisque ad statim gradum gloriaeci damnationis prascript si perueniat infallibiliter ; Nequaquam Deus misisset animas in mundona , ut in corpori byimilitando merita sibi acquiri rent, sed statim creatas possis
668쪽
vitam ingred/Jeraa mandata, dcc. Ante hominem mors se occ. quae ponit, 3 o. pronaiisa conditionata. Ad quid ludus iste animariam corporibus per natarum, curia falsis pollicitationibus si benefecerint,recipient bona aeter na; si male,mala aeterna;cum aeternaliter ipse decreuetit nobis bene & male facta temporaliter ad utraque mouear, ita ut resisti 1 nobis non possia: is ineuitabiliter succedant At age quoniam non mentitur,nec illudit Deus, ostendam quod Deus veraciter nulli deest homini, sed homo Deo. Nec damnatur,nec peccat,unde damnetur,vi reprobationis vlliis, sed ut dictum est sponte sua. Sicut oc Homerus Iouem dicentem contra Lutheranos, sic in coetu deorum in trolucit., O facinus: mortab genus nos numinta primum, Iacus Ont qaeputat,causmq e malorum, ,
, Quae veni vir suased pereunt obfacta nefanda, , cum praeter fatum pbi sponte incommoda quaerantes e. Homero subsci ibunt omnes Philosophi , dc Legislatorcs. Eigo &G
Deum selli hominum nationi, nulli sexui o
nullique aetati auxilia ad consequendum Deum ut bonum naturale, es supernaturale non dedisse , ante, oe porem catum originale actuale . solosque im-,pornitentes reprobari ex prauisione imprase tentia alis.
FIdeliter tenendum, nulli hominum conditioni, nullisosui , nullique artati delatae , nullique delaturum sciti
669쪽
se ante peccatum Adae, neque post peccatum auxilia Dei ad salutem , qitae consistit in stultione Dei, ut est obiectum naturale,& iterum, ut nipernaturale: illud viribus natu Tae, hoc apxiliis supernaturalibus consequendum. Deptimo certum est apud The'logos, & D. Thomam , quod homo ex viribus naturae poterat amare Deum ta est g -- super omnia, seruareque omnia eius praecepta , 5 vitare Onὶnia peccata mortalia, quibus obseruatis promeretur Deus, ut in p.et q. Ios. Oseq. palam est. item quod habuit Adana originalem itistitiam pro se, ac iis; qua seruata supernaturaliter Deus adipiscendus erat , ut sit pra probatum est. Idem docet 2. d. 29. q. l.arm. o. ex eo quod naturalia Adae integra. non poterant esse ociosa; Dicendum,quod ad , , Deum conuersus in primo instanti suae creationis cons
, , quutiis est gratiam. respo . ad a. Potentia natura- , , lis subministrat actus substantiam: & gia tia informando,, acitim, praebet essicaciam merendi. Et 3. contra Gentes 3 3. Quod beatitudo est finis omnium hominum. & ideo omnibus datur auxilium ad ipsam. Auxilium autem. causat fidem , charitatem&spem cap. II i. IS 2.i I. quae virtutes , sunt omia: bus in praecepto, dc ideo datur omnibus non respuentibus, & non repugnantibus: ideoque accipiunt om
De secundo, videlicet post peccatum auxilio generali
remedioque Redemptoris omnium,est communi, sentcn- postper icilia Doctorum,congruens diuinae providentiae, & habetur Alexia Paeritur. Quod si fides in Deum creatorem & gubernatorem cum protestatione exterioli vel interiori, sanabat a peccato originali, & actuali ad glo- riam aeternam , iuxta illud Hebr. Accedentem ad Deti noportet credere, quod is, inquirentibus se, remuneratis sit&c. Haec enim duo sunt nota cunctis hominibus, impressique cordibus in lege naturae , ut omnis homo sit inexcusabilis, etiam natus in sylvis, educatus absque. hominum disciplina,vidiciι 2. d. 28. q. I. an.I. Idem Rom. 2 or Sap. II. Quam fidem in Deum prouisorem, per humanaetionem .
670쪽
Veibi explicitam apud quosdam Hebraeos,&Gentiles,im- plicitam apud Gentiles, remedium a Deo, cognito,ut pri, requirentes qualecumque dare voluisset pro-ox natura testabantur Hebraei per signum citcuncisionis, ut Christiani per baptismum: Gentiles per sacrificium , aut asiain ceremoniam, aut per solam interiorem animi applicatio-,nem, ut idi concludit Greg. dicens,'iiod apud nos valet, aqua baptismi: hoc agit apud veteres, vel pro paruulis , , sola fi les: vel pro maioribus, virtus sacrificii : vel pro, his, qities stirpe Abrabae prodierunt,m sterium Circuncisionis. Vnde D. Thomas A. d. q. r. I. a. i. o. ait. Diuersi statua in nritndi comparantiis diuerit, aetatibus unius' hominis , si. , , cui Aug. dicitiis. 33 Via de lic ut nullus status mun- , di suit, in quo ellet humano generi praeclusa via salutis: ita nulla aetas hominis unius est, in quo sibi via silutis prae-c udatur dcc. Et d. I. q. r. a. a. sed contra. Aug. dicit coa-,tra Faustum , quod omnis religio habuit aliqua exteriora, ,in quibus conueniebant ad Deum colendum. Et in resp. ad I. ait. Sacramenra exteriora ei se nece ilaria , non simpliciteri, q:iando sine ii s Deus potest sanare, sed ex maiori con-- gruentia esse instituta&c. Et rer . Mir.3.. ia.ait. d iura M. , ante legem scriptam, erant tria sic ramenta necessitatis , --tauom - is ut sacramentum si dei, ad deletionem peccati originalis: ' poenitentiae , ad deletionem actualis. M.trimonium. is ad multiplicationem lium ani generis. 2 Etu. 2. q. I. ar. I. , , adq. 3. ait. Sacramenta legis naturae non erant ex praecep- ,,to diuino obligamia, sed ex voto celebrabantur , secun- 'ridum quod unicuique dictabat sua mens, ut fidem suainoaliis exteriori signo profiteretur. Et inar. 6.r p. ad p
Hinidam dicunt, quod non fassiciebat fides sine protesta.
ibri. - . , . cione fidei facta per aliquod exterius signum. Et erat diste, rentia inter piruulo3α adultos , quantam ad hoc tantum, quod paria illi, sussiciebat fides aliena cum exteriori
, , signo ab aliis facto : sed ii des adultis propria cum ligno ab , - eis facto. Sed cuia boc non videtur contonare cum dictis