Ludouico Iusto 13. regi Christianissimo. Ad Christianæ rei patrocinium. Dedicat fr. Thomas Campanella, Ordin. prædicat. tres hosce libellos, videlicet Atheismus triumphatus, seu contra Antichristianismum, &c. De gentilismo non retinendo. De prædestin

발행: 1636년

분량: 757페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

671쪽

rica regorii in littera positis Ideo alii probabilius dicunt, quod paruulis sufficiebat sela fides , sine omni ligno exteriori. Non habitus fidei solum, sed motus cius re atus ad salutem pueri, in vi cuiusdam prosessionis fidei, quicui queelset ille, qui quoquo modo professionem fidei tuae ad

puerum inferret. Et ait et Quod mutatio fa- Misialis .cramentorum, non minuit fidci essicaciam, sed auget, li- , , cet requirat signum eaterius&c. Item ιο eodem an 6. ait. Quod fides mediatoris in adultis propria, in Paruulis aliena, necessaria crat. Etr6'. i ides alie- , na non iuuaba , n qi arena erat actus personae; sed ex parie Fid. in amilla ,qua respiciebat obiectum, scilicet Christum , ,erar medicina totius naturae,in quo similitudinem habe., bat quandam cum sacramentis nostris: in quantum iusti si IV

, Cabat ex opere Operato , non aurem ex Opere operantis. :

Et per hoc patet lesponsio adsQuia formatio de informi- , tas fidei in parente,non impediebat effectum salutis in filiceri impediebat autem in ipso, quia informitas illa prouenie, bat ex aliquo quod erat contrarium saluti, scilica ex seccato mortali )Vide qtiam mirifice Patres, & mox D. Thomas , an plificant gratiam Dei, etiam ubi non habent expressum de

hoc verbum Domini, ratione illuminati, ex orariae providentiae a gumeni ado, etiam ingentibus suissesbiam fidem remedium essicax , etiam si informis suisset ι ac cci cmO- - nias exteriores, nobis vocasas sacramenta, fuisse ex dictamine rationis, non ex instituto Dei, nisi quas Hebrari, de deinde Christiani acceperunt , quae tamen nec valet i, iusi, ut si dei protestation es ex diuino instituto, & non sicut emplastra chirurgos uati eadem fides operat in nobis,&incmni natione: 1υς explicito remedio, nobis r uelato carenta Ou niam Chi istu ut ait S. Iustini,s, cst Dei Verbivia,&R: itio, dictans in corde hominum rationalium , quid pro salute ricndum est in 'omnibus gentibus. Eim in ulli de fuit remedium in ulla lcge, natione 5 ataice nullus vere .

672쪽

ira De Praedemnatione : Elictio,

Nam quod magnificant pro statuendo defectu renitdiis seudotho mistae, in infantibus , in utero& extra usine baptismo morientibus, concordant Scholastici, quod commendatio fidelis possit illis ex Dei misericordia, non ex pa-

in aqita accipienti- ,--- . f. bus. Et cum obiiciunt cessasse Sacrament tim fidei post ba n cloisH- tisnum, non recte dicunt, quoad stibstantiam , s ed quoad

auori , ceremonias exteriores tantum,mutataS nimirum in laua

crum. Nam post Chusti mortem, per quam consilminatiO-m με -& abolitionem, acceperunt vetera Sacramenta , di si initatem noua: si quis ante promulgatum baptismum quod factum est in Pentecoste Iudaeis, Gentibus veto quando Euangelium illis est praedicatum ita sufficienter, ut conuinci deberem: cnde muli is ad huc re stat praedicandu mec obligantur ad baptismum. Eomodo enim credent et,quem' non audierunt 3 Si, inquam, quis circuncidisset tunc ante promulgatu baptismu infantes suos, saluati essent,non quidem .non ex circuncisione iam abolita, sed ex si de, testificata per illam, vel aliam ceremoniam saltem interiorem , ut . . Omne S probant, praesertim Solus deis livi i o iure tib i. q.

ribisti; Nam D. Thomasq. l. 2. I. I. 2.tespondens ad . dicit quod in utero morientes non saluantur per sacramentum baptismi, sed diuinitus mundati possimi. De qua 8.-αι , s lG-tione sine baptisno inter Christianos dubitat Bern. epist. 77. propter hoc : quod non habemus expressam S.

Scripturae a uilioritatem. Non autem dubitat de salute eorum , qui Euangelium nondum audierunt, & commendant Deo pueros in fide prouisi senis diuinae. At, inquam, neque de salute infantium Gentilium, quos fides pateatuna

commendat Deo, etiam informis, habemus verbum expressum. Sed sanctorum argumentatio pia fecit hoc dog ma, ut omnes aiunt. Nam vidi ci S. Thomas in .p.vbi deest expressum verbum scriptum ', recurrendum est ad verbum rationis naturalis , ut Patres praedicti fecerunt. Et propterea Caietamis is blato dubio, dat omnibVs carentibus aqua,

& non potentibus baptizari, i alutem ex sola parentiam fide: Quoniam, ait, sidet Sacra nent i non cessauit, nec

673쪽

probatione G.

Deus obligat ad impossibile. Et D. Thonias dicit sod sicuti nulli statui mundi defuit remedium , ita

nec ulli statui,& aetati hominis, ex ditiina misericordio. De- esset autem, si in xlcro,& extra uterum decedentibus,2 impossibilitatem baptismi in aqua patientibus, non valet et baptismus staminis , dc quae nunquam cessabit fides. In.5sides ut dixit scipia citatus S. Thomaς, itatione sacramen- otorum non minuta, sed aucta efficacius est. Item copiosa es redemptio Christi diminuisset amplitudinem remedi I, ex

copia inopiam faciendo. Et propterea Bonaventura,

Cham, Gabriel, Scotus, Durandus,& alij ex diuina miseri cordia pie credunt non baptizatos propter impossibilitate, si de & commendatione Deo saluari. At ratio naturalis afflata si de sentiens de Deo in bonitate assiuenti,&non in diminuta, item astruit. Defectus enim aquae si non nocet adultis, minus videtur nocere paruulis intra vel extra utetia: nam applicatio fidei ex intentione, non autem aquae,saluat non poteΑtes sibi prodesse. Sine aqua etiam innocentes

saluati sunt, Zc aqua non valet sine fide: fides autem valet

sine aqua.

Et quamuis, apud Castis Caietanus insimulatur haeresis Pelagianae,non mihi videtur tanta macula dignus: cum P Iagiani gratiam tollant, dc Caietanus dilatat etiam ad insantes sine baptismo morientes,quos S. Iustinus in sq. ad Gerr. cxtra poenas ponit, ic multo magis Naaianaenus. Et Grego- rius Nys n. intra prouidentiam R. ed cptoris .Respondeantiquaeso, Nysseno,nilne pro his redemptio valuit et An non est, ut ait Berno qui redimat, neque qui salvos faciat eos taut veniens Christus ad medendum omnibus, qui in Adam sunt id fecti oblitus e tantantium: dc frustra mentitur David; dicens: Nunquid obluissetur misereri, Deus,& opiosa apud eum redempti. t tam inops facta est, ut delauus aquae ipsam exstimet in eo qui non potest habere aqtram 8 dc veniens ut vitam habeant deabundantius habeat, cito qui habebant in sacram . naturali, nunc non babeant Z Ver. verba Caieta- . ni iussu Pi j v. ob scandaliam , ut aiunt , sunt deleta : Sed Galet. non est condemnatus,nec bene examinata est adhuc

674쪽

,8o De Pradestinatisne, Elictione,

eius opinio, nec eius argumenta quispiam soluit:& post ha resim Lutheranam utilis est opinio illius,tum ad gratiae amplitudinem contra Pelagianos, tum adtollendam temera. riam praedestinationem hominum ad malum contra i u- theranos. Sed in omnibus his, Ecclesiae docti in x me submitto.

At etiam pro iis non e rei remedium in Christo quoad

restitutione pueroetu ad bona supernaturalia,est tame quoad naturalia ex sola coit formitate cum Cluisto.in naturalibus, quemadmodum ex D. Thomae & sanctorum ,& scholasti- corum doctrina iii pra declaratum est. Unde etiamsi an- . te diem Iadicij simi in limbo ut videtur dicere Florentinum Concilium : non quidem concilialiter: ergo non de fide, tu instructione postuma Atmenorum. Tan. cia post iudicium cognituros, dc amaturos Deum, ut obiecit in natura-Ie,oc de eius nis seu ituros, docent Patres &S. Thomas, Scotu ,Durandus, Lyranus, Catherinus, & alij. Hoc ning. int Petili. At concedunt instaurationem quoad corpus resuscitandum in integritate,incorruptibilitate, ex peis miseriae: non autem quantum ad animam. Et mox lacum pugnant docentes,quod cor s erit in tenebris dc carcere: αtamen sine displicentia; quae implicant contradictionem. φ/ρυ' - Item mentiuntur circa animos. Deus enim magis instaura-

aes o bit homines quoad ammorum, quam corporum.

Dii ' unde S S. Aug. Thomas, dc Beda aiunt, neminem sanasset Christum in corpore,quin prius sanauerit in anima. Quas r propter paruulus in originali culpa defunctus, non differeta paruulo in naturalibus nato integritalibus, post iudicium o. Oniam peccatum originale non tollit bona naturalia,sed debilitat. Tollit autem supernaturalia. Ista autem debilitas auferetur, propter consormitatem cum Christo in natura- . libus quando resergemus. Ergo non differt. Propterea D. Thomas docet,quod inteMectus dc voluntas eorum conis formis erit iustitiae diuinae, dc non dolebunt de carentia visionis. 1- Mirum praeterea, quod Perili. audent hosce pueros illis adnumer ue, quibin dicetur. te morim in ignem

675쪽

Reprobation , sec. a si

c iam neque hoc sentiat ullus scholasticorum,excepto minii Ariminensi: Neque sententia Dei in eo, est et iusta. Fundatur enim in illa tum ita. Eouori, o non dedigis mihi mann care. Simi &c. nodus eram cic. non dic. Piopterea ite in. ignem aeternum. Sed illi pueri nunquam potuerunt facere haec opera misericordiae. Et propterea non pcssan pro .pter hanc horum omissi one damnari.Vnde ipse Sahom. per Matth 1 r. cauet hoc idicere: sed quod iudicabuntur de peccato originali , S de baptismo,&C. Ergo falso ponem tir in numero ia iter,& propter talia damnatorum: id quod Dutandus, D.Tnomas &Ωholastici meliores non acceptant; imo cum Patri bos Greg. NaZian. ct Nys. &Orig. dc Iustino ponunt eos in loco de tiarum riatiiralium; silue in noc mundo, siue alibi: quonian),ut docet, , D. Thomas, licet sint aequaliter auersi ab incommutabili bono, non tamen sua culpa, sed Adar. Vnde sola fruitione beatificae visionu incommutabilis boni priuantur. Non tamen sunt coniici si ad comm tabile bonum ideo poena, sensus non alia cientur: dc poterunt gaudere omnibus, bonis naturalibus ctiam diuini , icet ab eo separati per glo- , riam super naturalem, , t supra probatum est.

Sed replicant Perili. Quoniam Aug. Epig. Is 7. u. quod . paruuli reddent rationem de his qliae gesterunt in corpore, vel per alios, idcit quia suere ab aliis baptizati,uc non baptizat ii potati sanguine& cibati corpore, vel non cib ti oecpotati Jcc. Respondeo,'. od Augustinus loquitur de Apost sententia r. Cor F. Omnes nos manifessari oportet ante tril val rigi. vir erat νηηsquisque propria corporis, quaes sinu, u non Matth. a sate male- redicti ini Pete aeternu occ quia esuriatio non dedistis mihi manducareb, dcc. qno non magis possum improperari infantibus, quam canibus dccapris. Imo longe minus, clim nec nam raliter Oper ri , nςdum moraliter potuerint i nec te. 'gem au i re, 'sicere, di acceptare. Nescio quomodo ad to: bimpossibilia obliget Pseud. contra omnem iustitiam clivis

nam,& humanam. Item ipse S. Thoman Matu. αJ. dicit,

676쪽

Dὸ P, ad imatisne Electione

quod infantes iudicabunt ur ibium de malo peccati origin &de bono baptismi,qhiod ab aliis acceperunt, non autem de

his, quae per alios non fecerunt, asit secerunt. Nam praeterea dicitur illis. Ite in ignem aeto rum, qui nullo pacto infantibiis debetur, iuxta doctrinam D.Tlio m. ob solam culpam Orig. In quo dogmate discedit ab Augustino,ignem, chennam, di tenebras infantibus minante bidem, S lib. desii emi Pet.

cap. 27. hb. depec. men o remo a . o 27. o s. Hippos. M. & similiter omnes scholastici, qui quidem sequantur licet Augustinum in doctrina de gratia, non tamen oc de dis. gratia. Cuius sermo excessit linaites in odium Pelagiano rum, ut dixit supra S. Thomas. V nde S. Thomas I .a. i. o. inquit. Poena debetis commensurari culpae i defectus autem qui per originem, , traducitur,rationem culpae habens,non per subtractione, . , aut corruptionem alicuius boni, quod naturam humanam, consequitur ex principiis suis, sed per subtractionem, , corruptionem alicuius boni, quod naturae superadditum, crat. Nec ista culpa ad hunc hominem pertinet,nisi secun- , dum quod talem natura habet,quar h oc bono caret, quod, in ea natum erat esse, & possibile conservari. Et ideo nuta. . , la alia poena sibi debetur, nisi priuatio illius finis, ad quent . , donum subtractum ordinabat: ad quod per se humana na-- tura attingere non poterat, hoc autem est diuina visio. Et, ideo carentia huitis visionis est propria, &ila poena origi ', natis peccati post mortem. Si enim alia poena sensibilis pro ,originali peccato post mortem infligeretur,puniretur iste,

, non secundum hoc quod culpari habuit, quia poena sensi-,bilis pertinet ad V quod personae proprium est. Quia

' , per passionem huius partiolaris , talis poena est. Unde, culpa non fuit operatione eius; ita nec poena per passione, eius esse debet sed solum per defectum illius, ad quod natura de se sussiciens erat. In illis autem persectionibVs,

non ritin de& b. nitatibus, quae naturam Euthanam consequuntur ex

nullum detrimentum sustine nitri pro peccato originuli. eQuibus verbis pque rationibus D. Thomae tondemnan-

677쪽

tur,qui tenebras, gelicianas, potentiarum naturalium infirmitatem , corporis prat ita res,aut auersiones a Deo,ut bono naturali, aut aliud comminantur, quos excessisse in gaesan peccat. org. S.Tlac mas dixit.Vide hic citam in responsione ad argumcnta, ubi sanctus Thomas addit rationes alias multas pro salute puerorum, videlicet: quoniam non sunt aversi a Deo naturali bono, sed supernaturali. Item nec conuersi ad commutabile bonum, collis delectatio accersit dolorem. Et in a. argumento, Non habent, ait, vermem conscientiae, dc ideo non dolent. Imo eorum v ,luntas est iusta, dc ideo non dolent, neque de carentia, qtio. , niam conformatur diuinae iustitiae. Et item ait. In pueris, ,, unc est recta ratio, nullo peccato actuali obliquata. Ergo,, non turbabuntur de hoc , quod talem poenam vitate non possunt. Nam, teste Seneca, perturbatio non cadit jn sapientem.

Eadem dicit q. de propereati originalis art. 3. Quod nimirum non habent voluntatem inordinatam. item, is quod cognoscunt omnia naturalia, de Deum, ut naturae

authorem & beatorem;non autem supernaturalem, quia se supernaturali cognitione carent. 6 Praeterea ponit rationes, quibus noni debetur vlla in corpore,vel anima paruulorum poena, pro- , pter peccatum originale, nisi carentia diuinae visionis. Pr, , Ino, quoniam peccatum originale est vitium naturae, non, personae,oc ideo dabitur solum priuario supernaturalium naturae vitiatae. Secundo. quoniam conuersioni ad boni mcommutabile debetur poma sensus, non autem auersioni ab incommutabili , nisi vi hoc priuetur. Tertio, quouiam

poena sensis debetur actui culpabili, non potentiae, di habilitati ad culpam , qualis est in peccato originali, sed iapriuatio. Sicuti homini ignoranti non datur Episcopaics,

non autem punitor. Ei inresp caiia esset minus peccatum quam veniale, quia mi us habet de vo intario. T dy3. r. a.a r.I. o. Plinati reprobat eos, qui cum Perih. qui dicunt puero S pro I tcrea non dolii . ros carent saeia tuae vision: s, quoia iam habe. . t intellcct iu cbtenebratu,

678쪽

&c. Imb, ait,cognoscent taltem, quae naturali ratione id ,, uestigari possimi,&multo plura. Secundo, reprobat eos qui dicunt, quod cognoscunt Deum & gloriam , & priua Vtionem suam perfecte. At dolebunt de hoc mitissime,''considerando quod non propria culpa priuati sunt. Cotra, quos ait. Talis dolor non potest esse paruulis de tanti bo-rini amissione. Tetrio, approbat docentes, quod puerii, perfectam habent cognitionem naturalium, dc priilatio 'ais suae causim. At non dolent aliquo pacto, quoniam proportionem suam naturalem esse nullam ad vitam aeter, nam sciunt. Et sicut plebeius non dolet quia non fit im- perator,quoniam ad imperium nunquam fuit proportio- ,, natus&c. Sic nec ex principiis nat urar, nec per actus pro. 'prios, nec per alienos potuere baptizari ad regnum. Ergo non fuere proportionati unquam. Ergo non dolebunt' secarentia vilionis. Et subdit. Imo niagis gaudebunt de

hoc, quod participabunt multum de diuina bonitate, oc, perfectionibus natura ibus.

, , Et i. dicit cos habere voluntatem bene ordi- 'natam, ita quod non appetant quod eis erat impossibile. Sicut in argumento, sed contra , dixerat ; quoniam habent rationem rectam, non obviantem diuinae nistitiae. Et resp.' ad 1. quia donum Christi excedit culpam Adae, non pu-onit cos sensibiliter. Et res'. ad F. ait. Quamuis pueri non ba,iptretati, iat separati a Deo, quantum ad gloria: tamen non 'sunt ab eo penitus separati. Imo sibi coniunguntur pet 'participationem bonorum naturalium, & ideo possunt de ''ipso gaudete naturali cognitione & dilectione. J Haec s. Th. Ubi nunc tenebrae, gnorantia inscctio potentiarum i&scientia minor quam in hac vita Philosophis datur,& auer so,&alia mala, quae Praedicatores dis gratiae tribuunt parii in is ex D.Th. Siccine mentimur in tanta reὶ D. Thom .penitus contrarium asserit, ut ex recitat is liquet :& August num aliter dicentem aliquando, corrigit :&nosii immpingimus ist haec pro damnatione puerosum. 9 Praeterea D. Th. in Tam boni quam imali,inquit, consormatur Clitisto in naturalibbis non autetu

679쪽

, in gratuitis: Ideo omnes consormabuntur resurgendo m, , reparatione vitae naturalis, non autem in similitudineis gloriae, nisi soli boni. Et ad s. Qui mori ui sunt in iero, auia. ιμυι quamuis renati non fuerint per susceptionem glatiae, ta '', men resurgent propter consorinitatem naturae ad ipssi. iItem Nyssenus in lib. de Isi,ntitas praearreptis , dicit eos non esse extra prouidentiam Christi ut redemptor est. Ergo resurgent perfecti corpore. Ergo & animo. Ergo S ad bona saltem naturalia. Item Iustinus in ad Orthodo-

Aos. Et Greg. Nazian Zenus oratione in Zauacrum, Vigue

rius, d. Cather. & alij multi,quos in Theologia, & Antim.

consulimus.

Ex eo quodDeus omnibus dat gratia, ct reme dium otius iniustis quam iustis concludendum esse, qu od reprobationis causa, non egdccretum antecedens culpa prauisionem: Neque prae isto culpa , sed alis modo impar

nitentia. ARTICVLVS II.

Cum igitui probauerimus, quod nulli flatui hominum,

nullique aetati, sex xij, aut nationi ant e ,& post culpam, defuerit remedium a Deo pro salute cons quenda,qiia cst eis d uiple Deus,ut obiectum naturale,& ut supernaturale: quonia 'Σ antecedent r di consequcnter ad peccatum vult omnes sal in Mari uos,& per Deum non stat , quin latuentur secundumpturas: nunc quod nisi post finalem p uisionem culpae non siniendae,&gratia non admittendae, fit reprobatio ac confii matur praedestiuatio per contrariam praeuitioncm:sacile ex eo demonstrabimus,quia snanibus dat D 6missa gratiam ct legem possibilem scrvatu . vel per gratiam , di vocat viaque ad mortis articulum. Idque declarare non minus siet utile.

680쪽

Fatio i. Siquidem enim non sollim iis , quos dicimus S Devisio natos, sed etiam reprobalis dat gratiam Deus fideliter,om, et nesque vocat ad se non in dolo- Igitur non sunt vero re-0,ne. . 3 probi, nisi ex praeuisa finali impoenitentia, iuxta disinitio reprobationis in opusculo assignatam sapienter. Quod autem omnibus det gratiam, ex eo patet,quoniam iam. non abest pcr Deum: dc quoniam pro omnibu, mo tuus Redemptor, etiam pro reprobis,ut probat Apostolus,di: Quod pro omnibus mortuus est, nec solum pro iustis idc praedestinatis: imo magis pio inius his, ut dicitur Rom. I. - Chrissus cum a bacinormi essemus, ecuadum tempuspro pro ru/obis piis morietus e 42 , vix enim pro iusto quis moritur&c. Et paulo uni a. Si enim cum inristi e femus , reconciliati sumas Deo per

mortem Olii eius, &c. ubi S. I liomas ait Iect. 3. Commendat hoc mirabile, ut pro inii istis, c impiis quis moriatur , cum ψix pro iusto quis nudeat mori 3 Et F. ait, Mors Christi Mara GHq. riniit meritoria, dc satisfactoria pro peccatis nostri si & in . ' ,, tantum D eo accepta, quod suffecit ad reco. Niliationem, , omnium hominum , etiam odientium Christum. J Vbi lyju GYns, pro cilicaci sumitur in doctrina S. Thomae , ut

ex eius locis supra probatum est. Pra sertim ex p. d. I. q. I.

a. 3. ubi ali. Merita Christi habuerunt essicaciam in to

ta iri labi manam naturam.

Item Rom. s. ait Apost. Fod sicut pro unius delicto multi mutui tint. Itam ita matis gratia Dei donum in gratia unius hominis Iesu Chri ii inplures abundauit. J Vbi sane pet-multo magis,& pcr ly plures, ostedit Apostolus, quod intensi be, de extensiue plus gratia Dei in bonum potuit, fecit, dedit: q. iam peccatu in Adar in malum. Ergo, in qu m, Christus, pro omnibus etiam iniustis, & reprobis

mortuus est. Peccatores enim & iniustos .& impios, & intimicos vocat eos,pro quibus mortuus est. Et ideo concludit Ap stolus, icut per unius delictam in omnes homines in condemnati σnomita per unius logittam in omnes homines in rugificationem. Sicut enim per υnius inobeditionem peccatores conssitati sunt mulit; ita ρ r υaius obeditionem iri congι-

iacvurmasti. Vbi Apostolus ipse, dc Patres Commenta.

SEARCH

MENU NAVIGATION