장음표시 사용
101쪽
sis mortem continuatum. V uςm ndatum, &post Mo Quod si admittatur quemadmodum mox docebimux, MI a
Ierii Iocus Dcut. S. D nihilo magis devincit, ubi dicitur,fim c , mansis
102쪽
Revelata se Refutata. Lib. I. 8
ι risi quisemitibus quales Adversarius suis ad hoc vocabulum notis, un- , is , litisi e in dubium vocare videtur ecce quod lectus ejus eratferreus, i certe qui ictis Rabat μρ μmam Nn norem cubitos langvi. Ex quo non capio, quo paca per nullaetitiam consequentiam possit evelli, verba ista diu post illud factum esse conscripta quamvis Adversarius dubitatum esse velit, lecti in istum deinum tempore Davi vis esse repatum, cum ejus rei nec vola nec vestigium extet a Sam. r. 22,
Quartum locum Deut 3.ir, is,' non est opus examinares, quia nihil quod quidquam ad rem faciat continet. Sed versarius alia majoris momenti argumentariolarie ilicetur, qui rum primum est, quod cliptor de Mose in tertia persona loquitur futuitatem paulo ante suillivimus. Et quamvis inde mani stilum de alio scriptorceii et iudicium, non tamen eum post multa secula scripsisse extorqueripolin. nec si eundon ficit, historia videlicet mortis, sepulturae Mossvi luctus Judaeorum, qua Dcut J usquc versu nis recensentur. Tertius locus est eodem Deut. cap. 3 . io, cujus urget Adversarius scriptorem, multis poli oscin eculis vixisse Lauserit enim nunquam Prophetam Mosi similem interlitae litas ex itisse. concedo id cum veri specie ex illis verbis elici posse. Sed ad veriendum primo, Hebraei hyperbolas, quidem admodum rem amplificantes, iri illic si ii in iliarcs, adeo ut, qui vel uno poli Mosem anno vi vcrct, ita ex eorum coiisuetudincti qui potuerit. Praeterea notandum est voculam IV, quem Adversarius per nunquamcxprimit, illud non pri prie significare, sed tantum ultra, amplius&c. At praeteri mana significationem denotat criam per i , deinceps ex qua significatione scias soritur, longe ab eo quem A versarius urget diversus, scriptorem videlicet indicare, Hebraeos ab illo tempore non perpetuo habuisse talem Prophetam, qualis fuerat Moses. Et sic quis i is vittit hunc locum minime ostendere, scriptorem multis seculis, vel etiam loligo post Mosem tempore, illa literis mandasse sedeo ipso
mi pote, quo Josua in Mosis locuti successit qui Mos minime fuit similis, adsumi verba procul dubio res iciunt scribi potuisse , procul dubio scripta suadem dico de versiis eiusdem capitis, qui indicat, neminem ad hunc u Rite diem
monumentum Mosis indicare potuisse verisimile enim est Israelitas omni studio fuisse intentos, ut locum opultur inve irarent, quo illud debito honore proseutieren-ur. At nunquam potuiste pulcrum, quantacunque diligentia requisium an illianusque diem forte a luctu prim iiii,vcl seriorem paulo reperit 'Exio tu ut Gen. q. in locus, ad quem Abraham hostes fuerit persecutrix nun
103쪽
vero id ineertum plane sit, nullo Q O possit demonsitari, manis siti P
versarium nihil omnino mcerc. in t Ad-Nee multum situm est in eo quod EXOd. 6. I dicatur, Israelita λ , .m done reuerunt ad sinem cry sanaban, quod non nisi post moriem, similia enim in praecedentibu est et ponsum. Nam praeternuam ciuria i ''. 'faevidi id in tribubus Rubear, adin dimidia Tribu Mana se lim ny βversus videre potuerit, qui vivente Mose proprias provineta, aeeerib uri '
ex libris Chronicorum, Regum, samueli P is,
exitus ex AEgypto, perpetuo Scribas aluisse, qui res gestas, steneatoriia, 'ouorum scire intererat Reipublicae, diligenter annotarent. x quibus Archi, 'abalus libri quos nunc habemus, sunt compositi. Quos libros reum D m hi ' 'ster esus Christus, quem Adversarius. Derappellad testimonio suo consita
de eorum fide&authocitate sumus seeuri mavit, Pergamus tamen Adversarii argumenta examinare, quorum jam sequitur oeci Gen. 36.s I, ubi scriptor mentionem facit redum istaeliticorum, quod sane nul facere potuit, nisi qui post multa demum secula, ex quibus Moses aura aethere
desierat, viveret. Quod tempus, quamvis Adversi ius magno apparatu temporibus accommodet, qui a Sam 8.i Idumea subacta: praes , ibi do, ut
tuit, optime tamen in ipsum Mosen quadrat. Mi. -
Iec , non tantum , sed quemcunque gubernatorem vel principem 26 nudum consiliarium proprie denotet, quorum primus fuit Moses, post Ionia zinde reliqui Judices opse etiain Moses Deut 33 3 R. appellatur in s quo nomine capae is Israel appellatus fuit. Cum igitur Gen. 36 3 nihil aliud te gamus, nisi quod dumaeorum Reges recenseantur , qui ibi imperium tenuissent. autequam Rexsuper illos prael regnaret, nemo negare poterit, id de Reue Moseaecipi posse; qui, cum liber iste scribebatur, imperium in Israelitas obtinebat flicssu eo: Q utile, nullo modo constare, quod Pentateuchus multi,
post Mosem seculis fuerit demum conscriptus. Sed nondum Adversarius desinit scivit enum, si libriasti vivente Mose fuerint exarati, vel etiam paulo post, sibi nullor nodo licere, eaque inibi referuntur, pro fabulis habere. Nam nullus adeo perfricte frontis reperiri potest, qui eo ipso tempore quo vivit, ab aliquo qui codem temporem vivis erat, O OOOoo hominibus videntibus4 scientibus, talia miracula esse edita cinera gesta publice scribere auderet. Et si quis fuisset ausus, nemini quae dicit posse persiuadere. Cum ex eo, quod libri isti vivente Mose, vel illis saltem qui omnia oculisseis usurpaverant, sint conscripti, factum sit nec aliter sieri potuerit)ut apud omnes fidem ista invenerint. Quapropter Adversarius in sequentibus docere conatur, pauca admodum ab ipsa Mose fuissὸ scripta, quorum pars perierit parsa Pentateuchi concinnatore libris istis sucii inserta. Priimis igitur Mosis liber, quem periisse Adversarius praetendit, est liber iste, in quo Amalecitici belli aistoriam ex Dei mandato scripto consignavit Exod I7.Iq. Resi
104쪽
Mori as uasdam concinent, nihil ilhid ad rem acese,
notum, quantumvis breve, denotare, quod oc ple in marg Π
ot Opterea verba ilia posse exponi, quod Mosi simpliciter insun itur scripto conii-cnare, Deum jurameniose ad isse versu 16, se Amalecitas funditus deletur uini; d vero abunde ibidem conscriptum est. Tertio, cum Mosi praecipiat Deus, ut seriptum istud JOsuae tradat, qui primarius ipsius fuit minister,&oininum oculatus telis s: sibi , hinc cum maxima verisimilitudine colligitur, id quod paulo'nte indicavimus, ipsum Ioluam Pentateuchi fuisse scriptorem, qui illud parti in ex relatione M
si , partim ex ictu is ab ipso acceptis, partim etiam ex illis quae propriis oculis' auribus usurpaverat. quorum pars uerat, concinnaverit. Atque ita nullus hic liber Mosis comparet, quo caream
Librum bellorum Dolnini, de quo Num. G. io a Mose etiam est e conscriptum, ejusdem libri cap. 33.2, meo praecedentem iustoriam relatam esse,concludit; ubi expresse dicitur, Volem itineres expeditiones Israeliticas scripsisse, quas in eodem lis robellorum Dominia Mose exaratas esse credere videtur. De bello Amalecitico vidimus. Itinera autem: expeditiones istae, cum ibidem expresse recenseantur toto illo capite, magis adhuc colafirmatur, Josuam eo quo dixi modo Pentateuchi esse
aut homin. Et lic nullum relinquitur vestigium, quod Moses libri bellorum Domini
Sed Pag. io librum pacti prosen Exod. q. , quem librum Foederis noluit appellare, quamvis vox smih id proprie significet, & voce lacti, quamvis idem quod
Faedus des enante uti maluit, ut voce divcrsa etiam alia res significari videretur quem brevissiinu ni aliquod scriptum se contendit. Veretur enim, ne si Foedus cum populo initum ea voce indicaretur, ipsum confiteri coactum esse Mosem omnes suas lego. reliqua quae ad Foedus pertinent, literis mandasse. Nec sperat se aliis posse
persuadere. Judaeos tanti pretii librum amisisse. Cum nemo non videat, nullo modo esse verisimile, quod tantum thesiurum non studiose custodiverint. Praesertim euin Deut. l. 9 expresse legamus Mosem integram legem scripsisse, eamque non Sacerdotibus tantum, sed omnibus etiam populi senioribus tradidisse: unde interire non potuit, facillime incorrupta conservari Quam legem adussire pactum luisse, de quo Exod. 2.apitur, ipse Adversarius pag. Omlin. 1, urget. Quae omnia apprime cum nostra de Pentateuchi concinnatore sententia conveniunt; simum pro ejus divina aut horitate argumentum, contra Adversalium & sui sinites , exhibent. Et pix terea contra eundem validissime ostendunt, librii mistum pacti minime interiisse, ted integrum Pentateucho contineri, a Josua ibidem esse insertum, prout Adversari ex ossi cap. 23. 26 Oportune ostendit. Quod igitu pag. Vio nolit concedere quamvis id ut credatur, rationi consenta-M neum
105쪽
Arcana Athei iqui immendacia convincere posita, opuloru .s obtrusi e & suscinere Vult igitur de libro Josuae idem ostendere, quod intaici successu de Ieru ri, laverat. Et nam finem proscri versum i cap. io illius libri, ubi scripti ines
Mila siem isti parem quo videlicet sol 1 horis terram istam ill ''
post Iosuam secus esse conscriptu ,ed consequentiae rationem nullam proseia 'A
pedire. Nihil aliud urgere potest, quam criptorem non pomisse scire num lita
ps am imperium Reges obtinuerant. Non ausus scit cre ran , z-ymm 00mniuiu Oculi exponem. Loca ubi scriptor hoc sunt Iud c. I 7. 6. XV MI. I. m. I. 61. 23. Primum dico, quatuor istis loci,
tempus designari, quo videlicet post Sinisonis mortem, nu bsia qui R.
36. si ostendimus, illud vocabulum omne imperii genus denotare, quod sane dyersicium non latet ua hic per Regem Iudex intelligitur 'De Samuelis libris multo rutilius quam de praecedentibus, eos multis post Samu/υ-
a, animum νει . Quasi dum Samuel vivebat, non
erit se temporis efflixisse, ex quo Prophetae Videntes appellarentur. Cum jam Mosis tempore Propheta extiterint , quos author innuit, ab eo tempori videntes fuisse appellatos. Videmum M. 26, 27, 28, 2o, de conser una. q. 3,q, is Postquam Adversarii sententiam de tempore scriptionis duodecim primorum Biblicorum voluminum refutavimus , videamus qua ratione ostendat, omnes uno authore, eoque Eetua esse conscriptos inod quainvise vincere poskt,4 su
106쪽
lis, non fide dignum,ta libros ipsos spurios esse,
mi icimus, Ad versarium istud absque ullo sundamento, contra veritatem
et summa quibo id e rure mutabimus. Quorum primun stam ii sit libri ita secum in Vicem connectantur, ut id non nisi
r e factum ei se potuerit. De quinque libris Mossid nor ii dubitate existimat, vel potius quia eorum quaeda in ab ipso Mose conscript MN Ioui te concessu quati fas suis inseruerit i alias non vidit, quo pacto librii ΠLNu.n, Qua Deuteronomio dicitur, eodem modo quo caeteros, cum prioribus con
ero eliquos autem propterea ab eodem authore conscriptos et se conten squia hoc eorum est principium contigit post in re visi os . . Ei sint las
retem Uua luci a. i. sic o caeteris. Ex quo apparere vult, authorem sequentem se ira libi uin priori coni CCter . .
Respondeo primo, si, quod superius innuimus, Haebres perpetuo scribas labi ei int, qui res gestas literis mandarent , mirum non esse, quod historias prioribus connecterem quoniam vertim esse possit quod Adversarius negare nequit, quamvis similia credi non vult, nisi ex ipsa Scriptura constet esse vera, quod a nobis nee tur nulla vis in eo est, quod conjunctio iures ipsa libros illos cum prioribus connect ut quando iii idem sequentes scriptores iustoriam eandem continuare volentes, ita scili re potuerint& dcbuerint. Scribas autem ejusmodi inter Israelitas fu- is . . ex 2bam. 8. 7. X 23. 2 Reg. IO. XXII. s. Esdr. 7. II, 2, 22. Neh. s. i. q. 9 car. 2s Iii .is. Eia. 36 3, 22. Jer. 6. Io, I 2. XX. I, 23, 26, 3 2. xxxv i. i , i non obscure culligit tir. Secundo dico, ni inis di bile esse sun lamen- tu iri tibi filios ab eodein authore esse conscriptos, inde concludere, quia series historiae in , ibus continuam vide ur, Q conjunctione incipiant. Hirtus Parsa .a articinia: nentaria ita continuavit, at nisi aperti sine indicaret, se diversum a Cies M, sic scriptorem, pro eodem sis habitu ius. Praeterea a conjunctione liber Ecech eris de Iona codem molo incipi urit. Ubi euincontinuationem causari non posset, alias tineis nectit Adversarius, de quibus modo, cum bono Deo, acturi sumus. Alterum eitis argiliarent inaest contextus ordo historiarum. De quibus etiamsi satis respondissi Q lc. inur,quia tamen Adversarius subindicat, istum scriptorem qilemn illis Mose feculis recentiorem, falso prout jam ostenci ianus, asserit nullum pra ter et ram esse potitisse quem postquam tota scriptura periisset, vel potius nunquam antea extitisset id enim cred i Adversaritim velle dum, pillus rudis, a cise antea deceptus, metu supplicii ipsius edictis niorem gerere coactus hactenus fuisset, stu-pi lis istis Iudaeis librissa se ipso confictos, obtrusisse vult, quasi repertos, vel a Spiritu an to libidicta os, eosque multis mendaciis narrationibus rerum quae nun- iii maure. contigissent refertos. Quod ipsi principatum tunc cum Nehenna tenenti, in populo stupido, adlcrvitium jam dudum alluciacto, acile fuit obtinere, vin-
107쪽
Dros tot seculis post Oli mortem esse conscriptos, praesupponit testes, poribus periisse. Quod multi ex Veteribus d recentioribus e Aori libri Eadrae cap. q. as, et &seqq. testimonio, immerito credideruti E 'μ' H
Adversarium minime sugit, libruin istiun justis de causis a Cli istiatis ''' vi recipi, fabulosis narrationibus scatere, tamen quando causae suo , ἡλλ; - ''' Perit pro argumento fabulam arripit. Negamus igitur testem 116 sus istis septem, de quibus nunc sermo est ii Nec etiam genuinus Hesdra textus id ullo modo indieat mulicita vocem aliquoticis rem Adversita petam' nem Intelligens, cum tamen in textu nullibi reperiatur vel de ric re
enim superius ex ipsa Scriptura Deut 31. Vosione mi, ' ζ'it modos cerdotibu , sed innibus etiam senio ibis, In άχ'' '
ele in ipsa captivitate Babylonica egamus Dan. 9. 1, em habu M''Txum, iners II, I expressa librile is scripti si mei, 'h A. μ' Qpd
dum est, ipsum librum istum etiam nil ' η'ς0ncl.
per extitisse, liber Legis non potuit cum Templi conflagratione haberii uill
aliud exemplar superes t. Unde frivola ista Ad Vehs,hii bi, b Necdui ucsnu Adversarius, sed novo, nodo eZm '
Horitas ex Seir ejecissent, quod vi te Mos h. π I
Qua de interpositione versuum 6, T,8 cap. Io nupatur νιας, --:
rant, cum nec ad rem quidquam faciant, pse disti zzz
Quo scriptor de Mose in tertia persona loquatur tuast j AAL
addit, o prater hac alia multa, q Iam a nobis Nndignosci nequeu t 'Tandem in mentem ipsi venit summa in decalogo discrepantia , inter eius descriptionem qiue Exod. s. eam qua Deut 3 seqq. reperitur. Ea vero est uri et
tio cur Deus Iudasis Sabbatum observare necep t, disti Va et a 2 A
Deuteronomio si praecepto additur Quasi ista ab eadem scriptore'non potuerint Prosei ci nisi mentiente. Et quasi absurdum sit quod Deus , cum bis Decalodium Mindiderit, prima vice aliam rationem isti praecepto addiderit quam secunda, cum rari que habuerit. Potuisset fortasse multo plures,4 magis adhue diversas addere ob vatu etiam dignum filii Adve ario quod verba decimi praecepti non eodem ordinia trobique scripta sint. Cogitavit forsan
108쪽
st Reselatio, Refutata. Lib. I. 93
De Reliquis quas iisdem libris Adfersarius objicitduscultatibus.
Abire non libris musta loca congessit, quibus ostendat, res ab HesPraeam . ita tesse iisque contr*ria sibi inpicem . salsa, absurda, confusa ct impossibilia
Uantum superior disquisitio, de vero librortim Scriptore tiret, ad eorundem perfectam intelligentium i inquit pag. iis sacile colligitur ex illis ipsis locis, quai ad nostram de hac re sententiam conbirmandam attulimus, quae absque ea unicui-: M iberent ob sim lina videri. Ad intelligendum istorum sensum, nillil plane juvat Adversarii sententiari ex ipsis enim verbis facile quisque percipit ea qui dicuntur, quamvis ignoret actuo scripta fuerint. Hoc tantum intelligi ncquit, quoniOdo Moses ea scribere potuerit. Id vero ad sensum verborum nihil facit immerito igitur ab Adversario istae adseruntur , ut suam Sacras Scripturas interpretandi Methodum commendet. Non felicius postea conatur ostendere, et ram historias ex divessscriptoribus obula tis o quandoque non nise impliciter descriptas, easque nondum examinatas, neque ordinaras, operi reliquisse. In quem finem aliquot historias profert, quibus illud apparere existi iliat. Quod ut lectori persuadeat, duo profert argumenta, quae latius deinde exequitur Primum est, quod multa in illis libris reperiamus, iisdem plane vel bis quibus in duodecim istis voluminibus reseruntur Alterum quod ordo connexio hilioriae tot discret intiis ,rroribus scateat, ut credi non possit Bra enim, si libros ex quibus sua adornavit in ordinem redegii set, 4xarninavissct talia scriptu
Sed ut utrumque evincat narrationes ipsas duodecim istorum librorum examinareae reditur, ii imo quidem et Reg. t 8 i 7, quem locum ex Esaiae libro descriptum esse absque ullo indicio aud.icie affirmat. Idque ex 2 Chron. 32. evincere e Tartare cum tamen nihil mitius ibi legamus. Secundo vigesimum quintum caput secundi libri Regum ex Ierem. 39 ehu OH scrarium ei e ricit. Sed cur ercinias sua ex hoc libro non notuit descripsisse nisi
109쪽
quia hoc Adversarisim non m aret Q 4rς Rutem uterque scriptor ,em p. eam oculis viderar, narrare non potuit, sic eadem plarie e se '' ipse Tettio ait Nam 7 caput ex ι Paral. 7, sed narrifice mutatum ..tri
qtiam illud quid horum librorum authorem Her ira multo edhhilo 'fi'jςminario cap. decimi Sed quod verba adeo mirifice sint mutati , id iam 'non potius credit, historiam a duobus diversis scripsοribues, oet, di Uri 'Isensu plane eodem, esse conscriptam Sed cum nihil hibo, t admisce it, quibus dissicultatum numerus augeat . pQ ςtux nugas Sed male habet Ad Versirium, quod ipsos libros ex otii litis M a ni collegit, non habeat ibi enim se multat venire dentiam patefacere posset. Vidimus autem quam suti es protulerit suspi audi Σ nes, imo contradictorias Ad secundum igitur munielitum adliniendum:6 ditur. Ad cuius confirmationem historias litorum iliosum desii iii,
Primam earum facit historiam Iudae Gen 8on ,,
non percipio cum enim seripit diei
latius eum tacere vult, ac proinde Gram hanc historiam plicium desistine ut nul la hic dissicultas remaneat, nec Adversarii methodus quidquam juvet, ad rion historiographi percipiendam. Vmςa- Altera hiltoria majoribus ab ipso dissicultatibus intricata est. Ea est Genia . na VII ubi Jacobus se Ho annos natum dicit, cum Pharaonem salutaret. 2 computationem insert, Dinam vix septem annorumsusse, cum a Suhevio diuum Simeon autem 'Lm vix duodecim ct undecim , cum totam illam civitatem tiradati
sunt stc. Quod inde concludit, quia a Jacobi state primum detrahendi siti quos in maerore propter absentiam Psephi, tra egit, ni de 3 anni tali, ocem
'ersarius ista adeo alleveranter proterat, ne semel collato computo. Primo enim , unde istud habet, quod Jacobus viginti duos annos in moerore,obJoseph absentiam tran segetit Deinde non observavit a Jacobi aetate etiam detrahendos esse sex annos, ii Dus propter pecus servi tu duo vel tres anni, ab eo tempore quo Labanem deseruit qui procul dubio in iter, Esau visitationem, aedificationem tentoriorum altaris , de quibus en r&cap. 33. 8, Q,2 O, insumti sunt ita coinputum instituemus: Visinti annis servivit Jacob Labani caeno i. I, tres anni effuxerint, ex quo Labane id deseruerit, antequam Sichem habitationis sedem figeret. Cum Gen. q6.3 dicatur Eseum oannos natum primitus matrimonia iniisse. Quantum autem tonaporis inter Esaui&Jaccbi matrimonium interce erit, non indicat liber Genestos Capite autem si .is
110쪽
C, 0. Revelata Gessitata. Lib. I. s
anatur Iacobum, p0stquam Josephum senisset, a Labane discedere voluisse, quod circa uarriani lectu uui servitutis annum accidisse videtur, quia statim cum Laban: insertur versu a c, de r. iiii mercede e pecore accipienda, quod lax
nis durasse ex cap. ai. - conliat. Post septendecim annosJosephus a fratribus inso Visu tem gypticam traditus est. Ex quo tempore non plures quam tredecim annoseillux ille certi inest usque ad oseph Imperatoriam potestatem quandoquidem una triginta annos natus suisse Gen. . i. 6 indicatur. Si ergo coinputatio aliqua fieri deberet, eam sic instituenda nius censeo. seph decimo quarto servitutis Pacobi m- natus est. Post hanc lativitatem Pareb adhuc sex annis servivit. Dina ad nilnimuin uia ante R iptrum anno natae l. Statuanuis jam acobum tres adhuc annos insumsile
antequam oti hemxm habiti uni venirit, de quod Dina tum decem annos habuerit efii Hetram pincit, ut an mram Sichem Dixam comprimcret, annis aliquot Iacobus ibi habitavcrit, cultis contra iliam ex textu minime apparet simulatque enim Dinavim a s henio in imit, iusque civitas diaeta esset neccssarioJacol inde aufugere debuit. t cum Di rere nisi iuga, Rachelis inter' riendum obitus interccssisse res ratur vero si i ili est acobum ibi jam per annos aliquot habitasse, Dinam, cum stupri in inscio tur sexdecim circiter annos habuisse, Simeonem&Levi ii QI L si nulla hi remanebit iis ultas. Per riti p. ii p. Nec te opus habeo omnia Pentateuchi recensere fi quis modo adhoeati nuerit, quod in his equinque libri omnia, praecepta scilicet o historia piomiscuesne om me narrentur neque a o tempore in ablatur, o quod una eademque historiasaepe alia quaud direr mode repe atur, facile gnoscet haec omnia promiscue collecta coacervata Iulse. Ecce tu u&q tanta tam petulant crimitiat, nihil ad ea probandum proserens Nos vel contrarium facile di nosci aeque facile assertinus, lapparere omnia prudelit et ascmptore, eo modo ordine quo pesta sunt cile relata. Ex iis quae ausu periores , lectiones, de histortistida Iacobi responditam , colligere licet quam; a uiri Adversarii assertiorubus si tribuendum, & merito concludi, si ea qua prolixe ostendere con rade sunt futilia multo magis id locum habere, ubi nihil ad
i adem oneritate asserit ibidem in reliquis septem tibiis eandem que in libris Mos consistonem cum habere. Quod e locis quibusdam ostende conatu Quorum primus es Judic. cap. r. 6. ubi, cum his escus oromiserit, ea qua post
Jo suae in artem acciderari nari urum, hic tamen interserit ciuedam qua vi ocine ad filum historio pertexendum sunt accommodatissima. Qualia hec dii de risi '
ibidem narrantur cile, cuivis oeunt in si ieiehii si mih; sthes ' i'