장음표시 사용
81쪽
sas, quarum potentia ista potentiam j x sit, sed necessa io erunt homine, 'ri vident, qua nemo ipsorum Pr- Rrςp0tςst si ergo talia miracula obtentiam quam omni humana imo reliquammis turarum iubilimn potentia i h liguunt, nulla alia ista potentia pratae divinam, quae ad omnia se ex id la; poterit, accedente praesertim argumenti proxime a nobis prolati robore 'Addit pag. 72. Dico ad summam potest enim etiam consequi, ex his concurrentibus pus aliqso , Mus quidem viso potentia norsipotentia omnium Crumsimul, Hongem)or potentia uniuscujusque cause Increatione autem caeli
nullae causiae naturales potuerunt cohcurrere, quia omnes causae naturales caelo, racontinentur, que seipsas producere non potuerunt. Earum ereo producito iri
te id non ostendasse non modo sed etiam l. plane falsu.ncsse, responsione li, Ostendimus. Negat ri dxersarius miracula fieri posse miracula autem sub omu 2 comprehenduntur, quase 1pso Adversario judice, non adonimia se Natui lara
tendunt, nec ad 1nfinita. - u Sesex-
Et Naturusecundum eas certo atque immutabili ord ne procedat. Et hoc falsum esse id quoties diximus&ostendita iis, a te vero probari debuit. Ipsa nobis eatenus Dei infinitatem ternitatem ct immutabilitatem aliquo modo indicas
Sed quis est ille Deus, cujus aeternitatem c Nature leges ita dicantis Deum tu Natu amine fingis Naturae vero leges ad minimuin no incognitae, eoe' autem ab Adversario confictae Gui ipsius aeternitatem&c indicare non possunt. multo quidem minus quam miracula, sive opera causs superioris, qu terminos immense a se in vicem distantes connectere potens est, proiit iam ostc dimus Reii Ad tertium quod se probatulum susceperat, antequam progrediatur , pam Arostendere conatur ex ipsa Sacra Scriptura, quod ex maculis Deum non possumus coencere, idque non expressis S. Scripturae testimoniis facit, sed per conlaquentias. Concedit vero ipse Adversarius, circa finem pag. 7q, miracula facere, ut homines concedant duri Numen, omnibus rebus ipse notispotentius. Quo concesi causa plane cecidit. Hoc enim concesso planum est, nos ex miraculis Dei extitentiam intelligere posse. Nota enim erant tunc hominibus Sol , Luna , astra , Natura , totus Mundus,' tot hominum 'estiarum potentissimorum myriadear cibus omnibus nihil potentius esse potest praeter ipsum Deum, istorum omnium creatorem. Sed ar
gumenta Adversarii examinemus.
Pag. r. Primum ex eo est desumtum, quod scriptura,Deut, 3. alibi indicat,
82쪽
C, 6 Reselatio Resitata. Lib. I. 6
itis, p. r consi ucutiam ipsam eri Dei exilientiam intelligere non sit dissicile, quatenus ea tali sunt, quae huma in potentia producere nequit, qualia sunt, pluvia se renitarem, cinpeltates similia excitare. Quae cum ab ejusmodi substantus incipossitit, quas , 'criptura daemones nomine diabolorum appellat illi autem a Naturans, si sunt producti, duci nemine nisi ab Univeis conditi re produci potuerunt, Ccipiis is in oculus veri elixi sientia recte concluditur. De loco Deut I s. lib. 2. Cas . . Art de P=opheta seruire dis ruimus. Quibus hic addimus, locum hunc non docete , ex uriculis iei tu .i intini bavaniraculis quibusdam, sed ex hortatione mi r cola ouae latra exhil nitia i , tram fessos Dcos homines posse amplecti, quod ex versu, o .collarione est na lieitum. l. γῆ. Alterum sum tui petit Adversarius ex eo, quod illi qui multa mira
cula, icca llum tam nile Deosanum conceptumJormare potuerunt. Atqui nos ne imus sno ο:uisse ullum sanum de Deci conceptumi Ormare. Ex eo enim quod anuis non Deli, non potet conclu licinnidia in potuisse facere. Negamus pretiereae su ullusn sanum conccp timui Deo formasse Mauisellum enim eit, eos multos sanos conceptus de Deo sorua e D. um videlicet est omnipotentem, omniscium. Mundi subcrnat irem, homini, vita intellectu praeditum, cinnumera alia, qu ni eo prcitae' me uio, si omines illiusmodi de Deo concep us habuisse a que a cci valdest me me ibi pso dicitur eos N. a. nullum de Deo sanum conceptui . uiuia e . . potuisse. vlicitarius crodit, neminem, nisi qui Naturam Deum esse credit, id est A lico, est, uti ii sitium conceptum de Deo formare posse.
Pag. s. A ver a ius, ut ostendat Vraelitus nullum de Deo sinum conceptum formarei ix PQ icni iam cstem advocat, exempla aliquc t adducit, quibus illud con- otio Quamvis litem nullus Is r. aedirarum unquam ullum sanum de Deo conceptuni ab osset, tua minime consequitur, neminem eorum, qui ex miraculis Dei existentiam: alia attributa intelligere student, potuisse ullum sanum de Deo conceptum Drinire id tantum sequerctur, illos lebit alii ad id diligentia in non adhibuisse. A versaruis existim .it e suos .ie saniores de Deo conceptus habere, quam omnes crine Pirilosophi permultas secutoriam secades habuerunt, nec tamen inde concludere debet, uini uini ante Cartesium vel se ipsum aliosve id facere potuisse. Praetei quam quod jain ostendet imus, ex is additis plui imos, multos sanos conceptus de Deo h Pag. d vitulum consaverunt, exinde minime concludi potest ritulam e r D deam sit te, quod Adversarius absque ulla probatione asi rit Cotistat exan-taqua monuinctius, gyptios quibus Apis, id est vitulus, verbos candidus sumianim α Numen
83쪽
Numen repraes intabat Dei ternitρζζm , ninnipotentiam , inni scientiam L. multa alia divina attributa cognita δbuissς quemadmodum Κircherus in o.d , sin ptiaco prolixe ostendit quUxum'ς igi00ζmium Judaei eqprimere Vesibi, Itulieonsectione minime concludi debet, Illum Dei deam ipsis expressit Dullum sanum de Deo conceptum formare potuisse, vel etiam si iiii 'ς ag 73. ini e M ph quoque minime affrmari potest ex eo, quod do με- :1dentia divina dubitaverit quandquidem ex tot ipsius Psalmis manifestum esssum multa egregie de Deo sensisse. Quod autem Adversarius addit uerum de tate conceptum remedium ipsius dubitationi attulisse, id more ipsi familiari licque ulla probatione dicit cum in Psalmo 73 ne gry quidem ea de re habeatur Ioseautem Asaph dicit, se, cum In Dei sanctuarium ingrederetur, recordasse Detiri Impionim prosperos successus intempestiva morte praecidere solere versu 1 18 . Atque istud esse declarat, quo omnem dubitationis nebulam ex animo suo eiecerit Pagos. Quod de Salomone affrmat, cum suspicari omnia casu contin ere, idoue eXEces. capis. I9, 2O,2 I. IX. scprobare conatur, id nimis temerarie iam lacere, perspicuum esse potest, versum sexti capitis nonum, eat cir mspicere volentibus , ne alia innumera , quae contrarium apertissime indicant
Addit denique Pag. 73, 7 omnibus Prophetis, valde etiam obscurum fuit, quomodo ordo Naturae hominum eventus, cum conceptu quem de providentia Deiformaverant, possent conpenire. Quod ego minime negaverim , quamdiu ab hostibus suis oppressi fuerunt. Postquam autem ex angustiis liberati fuerant, agnoverunt Deum ad bie vetempus impiis hujus vita gaudia concedere, ut impietatis poeilitentiam auant quam postquam frustra exspectavit, tanto acerbiora ipsis sunt supplicia, quanto maiori-hus antea abundaverant voluptatibus. iis vero tanto suaviora sunt gaudia, quanto majoribus antea ob delicta quaedam, doloribus circumvallati fuerunt. Vide Pilat 1116,2Ο, 22, 2 . XXXI v. , H, I 7, 22, 2 . XXXVII. I, 2, , q. XLIx. I7, 18 Esai IO, D,&alibi passim.
Pag 44. Id quod apertissime Scriptura indicat, Deum videlicet miracula edidisse,
set hominibus innotesceret vide inter innuina loca Exod 3. 2 seqq. usque ad versum IJ.cap. IV. I, 2, I, ,&praecipus eludere conatur, dicendo miracula id revera no docere, sed tantum ex praeiudicii Judaeorum. Aperte miraculis Deum id intendisse testatur . Scriptura, ille vero contendit, Deum ad id tali medio fuisse usum, quod id per se essicere non possit. Quod etiamsi certum esset, tamen hic ubi ex Scriptura se argumentaturum promisit non erat istud adferendum. Dicit quidem se capito secundo clare ostendiste, revelationes Propheticas praeconceptis hominum uuamvis absurdis opinionibus fuisse accommodatas, nos vero contrarium clare ostendimus quare lector, ab utroque nostrum prolata examinet. Nunc ad tertium, quod Adversarius demonstrate susceperat, procedamus at
γε in fine&7s, nimirum ut ex Scriptura ostendat, Dei dareta ct mandata, consequenter
84쪽
voluntatem, longe aliud intelligere, Quam quod a Idsecum
Oidmem Naesta factumsuerit cum ipse dicat Mosem docere, Deum a- est authotenim creatorem, dum mundum hunc creavit &Naturae semina indidit quod prosccto sciundum leget ordinem Nam afactum fuisse istorum scriptornor potuit credere. . Persit Pa 73 Nor autem, ut vulgus opinatur, quod Natura tam diu cessavit agere, tauia ejus ordo aliquando interruptus suerit. Audiamus quo pacto per conssiquentiam
dire 'te enim Scripturam id non docere fatetur id quod asseruit ostendat. Ea vero a istaci quod multa in Sacris Litcris Deo adscribantur, de quibus tamen non apparet, ea aliter quam naturalibus mediis esse facta. Deinde, quod Nature quaedam actiones etiam Deo adscribanvir, ut cum ventus&ignis Dei ministri appellantur, cum Deus tridem in caelo collocasse dicitur, similia. Ad quae respondeo primcum Advet sarius pag. 2 is expresse voluerit, quicquid de rebus supernaturalibus dicere possumus, ex ipsa Sacra Scriptura peti de re ipsi non licere quidquam de talibus afficii lare, nisi ex ipsa Sacra Scriptura ostendat, eam docere id ita se habere. Quando igitur Scriptura dicit Deum aliquid fecisse, quod tamen per Naturalia media
tactum est edocet, omnino concludendum cst Scripturam docere, Deum, Natura cursum, quae alio se vertere potuisset, ita direxisse, ut is quem voluit, nec alius eventus sequeretur. Ita cum famulus Saulis author ei .fuit Samuelem adire, quodi Sani. o. 3, 36 divinae misioni adscribitur, id ita accipiendum est quod Deus Sa li, servo hanc deliberationem in mentem venire secerit, ut Samuelem adirent,4 Samueli in animuin induxerit, ut Saulo obvius fieret. animos mutasse, causa, militia concludere icatio vitelicet copiosia Israelitarum, reseratur, Adversarius non debet concluden ripturain docere Deo adscribi nuda Natura opera sedeant docere, Deum N
85쪽
7o Arcana Arari ni turae cursein pro suo albitrio moderari, multiplicationi, si ''
prie diei, ii causiam efficientem remotiores fuisse Aldue hi um pro
tem ex eo est mali festum, quod Scriptura doceat L .hi. Α P. R η ii.uieu- Daim Naturam sive mundum hunc creasse eamque tibh h,AVi. PAP -ῖς. presse dicitur, Deum eam in caelo collocasse, eg quod '' quam cere, eum Naturam tum demum ita disposuisse. - p Myym do- quam iitSapp/reat, quod ante istud tempus non confiseeta ''' bcriptura nam de eo nunc tantum quaeritus quid illa dodii. ' β' Π Mius ex ut Scriptura docet revera se habeat vel etiam aliduo alio iri 'μ.ς η''re Un iam dem apparuisse. Quamvis enim eo edde h '' ς tuMxPnpua everum, milem nihil aliud esse, prater radio=umsit, , , LI '''s 'stat
sic e dicit, ventus, ristus ci ni, Ddi Ti. rursus liste
vires indidime ad ista producendum, sed eis, OV Narii
test , Scripturam ista coquo Ad Vbi hibi: u i
Sacrilegis hominibus acris teris adjectom is sed tibi, ' calamo prosint per Juimodi relationes S. Scriptiira, planissime Pi: - τ' 'UR 'ν vin
o sint quinque,contradi inro non uni miracula quae in actis Literis recensentur . . ut ventiotu, resim globi per aliquot licias inlubeatur, ut iura e aliquod
86쪽
κ Reselista raefutata. Lib. I. I
eli aut hor, potentiam ad ol:nia se extendere, videlicet quq di
Ionem non implicant. Concedimus igitur Adversatio, quicqvi mira μμωνί,
iretra uolum o absurdiimuse, sed ne amus in Scriptura narrari quidquam reverse ctum esse, quod iontra Naimam t. Quamvis enim verum sit, Natum legibus repu- nare, sive ex us nullo modo consequi potuisse quaedain,'us Sacra narrat Historia, ea
tamen non sunt contra Natur ina. Quod enim contra Naturam est,id plane est impol sibile, contradi tionem mi plicat, prout supcrius indicatum est. Atque ita satis constare irato , Adiersarium liniri prissiare potuis se , Scripturam docere, De decreta mand Ia, consequenter etiam providentiam, nihil esse Gera prater Narura ordι-Po 'amu igitur ad iliarium Pag. 77, interpretationem videlicet miraculorum, de qua se repurea a tutum promtyis, ne rus temeresi picetur, se aliiquid in Scriptura reperisse, quod mini Natu primi Laudo initi tu una, sed credo neminem, nis Adversario similem ia suspicari uia iram polle. Nec opus est ut id ostendat, cum nemo Christiano-riim Protellantium id unquaria demiraculis docuerit. Notet vero lector, Adversarium fateri se pauca tatui in recolligere, iraecipua jam dicta esse. Itaque nos eorum rei non diu immorabimur, quandoquidem ad precipua jam Dissicienter respo danuis. Sic autem rem istam conficere vult, ut ostendat miracula ita esse interpretanda, optionen do videlicet canon prout facta sunt, sed ex praeconcepta scriptoris oplatione, quaedam addendo, alia oinittendo reserri. Quae si vere essent annotata, eam tutae tantum itine opera , facile apparuisset. Istud vero antequam praesupponat,
dein iustra sumis iiiii libros Scripture Sacra non esse fide dignos quod tamen hactenus non lecit 'ut ei in rem prout gesta est non fideliter narrat, ei fides tuto adhibet inor ro si ' id est,qtiod ab iis qui historias Veteris movi Foederis conscripsi runt, non Orrinia fideliter resserantur, prout acciderunt. Itidem, quod de profanis criptoribus affiniat, quodniniti uin historias aliterquam geliae sint reserant, in Sacris etiam scripti ribus locum habere ostendat, cscriptionem miraculi quod tempore Jo sua accidit profert, ubi dicitur solem& Lunam fletisse, ex quo colligit, scriptorem istius i istorie, partim ex religione, partim ex praeconceptis opinionibus rem longeris e quam prout evera coni gere potuit enarrarisse. Nec quidquam aliud quo istud, rum esse ostendat hic a serta Praesupponit autem, ut videtur, quod etiam past ΣΣabsque ulla probatione fecit solem quitescere, terram autem moveri, quod tamen adhuc plane incertium est. Et nobis cum tot excellentissimis Philosophis Mathem alicis 'u undiu contrarium nondum clarissime demonstratum est,tuto statuere licetas L m etiam motu diurno annuo movcri de Luna enim id utrimque in consessis est
de Teirae inmu hic nulla est dissicultas. Conserantur ea quae scap. u
remus di unus. Adversarius putat Judaeos confixisse, solemis lunam stetisse , ad
87쪽
Quibus verbis indicat, se id non rodexe quocirca mirum non est sis possibili habeat. Non possim mihi perfuddere, quamvis totus ineo'suesti, ' ς rei rationes altronomica examin xςm quidquam certi de motu vel diribi cs etiam de magnitudine corporum caelestium, eorumque sive a tetiae 1 qposse statui. Adeo ut nulla sit justa causa de historia soli, - stillo Ne opus est, ad miracula Scriptura interpretandum , opiniones eorum Scriptis consignarunt, scire modo nulla sussiciens sit causa, de eorum fide diis Inec etiam ad id, ne res quae revera contigerunt, cum rebus imaginarii eo: a
mus, cum tali aut miraculam Scriptura nunquam commemorentur Atuue des μ1d quod Adversarius sub)icit pag.78 in fine & 70 in Scriptura enim multa, realia 2 rantur,' qua etiam realia esse credebantur, qua tamen non nisi reprasentationὸ et ἔμμginariasuerunt plane falsum est ' η - eius u.
Adversarius autem, ut id verum esse evincat, quaedam ex Sacra Scriptura deor mit, ad qu singulatim respondebim iij. PIO- Primum est, quod Deus summum ens e calo descenderit Exod io. 28 Detit e sto quod propterea mons Sinai sumabat, quia Deussupra eum descenderit, igne citiumdata
Quandoquidem Exo adicitur, tu Mosi inflammai demque Angeus postea vers. q. Lo deinceps et ova , item V u Abii
hami appellatur, necesse est ut is qui Judaeis apparuit, non Deus Tmus ose, sed Angelus, ipsius personam nomen gerens fuerit. Quod Judaeos antiqv usere I ID GR I9 Hςby- - - . a. M'. a manifestum est , se ei te
id Adversatio pag. i. lin. 8 Negamus agitur Scripturam aperte docere, summunii Deum in montem Sinai descendiue sed tantum ipsius Angelum si Ventinistrum 1 Deum summumL posse se loco movere, non video qua ratione negari possit qui enim aliis rebus facultatem loco motivam concessit, quo pacto ipse ea destitutus esse potest, sic aliis, quod ipse non habet, communicare Atque adeo ne amus ouiequam meo absurdi esse, statuatur Deum seminum de Caelo descendisse De Eliamlut opus est addere, cum Adversarius nil nisi dicat, &id quidem duodrn Scriptura non habetur Deum non habere dextram neque finistram, qui affrinare potest, qui Naturam ni Deo habet cum honunei bellia istis non careant. Ipsum neque moveri, nequeqviescere, contradictorium est si nunquam movetur, semper quiescit si nunquam quiescit semper movetur. Ergo necesse est Deum pro libitu vel moveri, ves
Deum non esse in loco, nemo nisi qui Dei existentiam negat, statuere potest: qui enim non est in loco, is nulli bi est, nec etiam existit. Si Deus ubique est, est in omni loco sive spatio, sive is infinitae capacitatis statuatur, sive minus. 'fum absolute tonitum esse, quid significet ambiguum est vel enim id ita intelli se, nihil esse in toto Universo quod Deus non sit, qua procul dubio Adversarii est sententia, cum Naturam credat esse Deum. Nos vero istiusmodi sapientiam se pra-
88쪽
hri s ReCelata is Refutata. Lib. I. 73
hmi versamur atque isto sensu negamus absolute, Deum absoluteii nitum
opera Sutὸ: initum ess significare velit, Deum absque ulla limitatione
caeterorumque ejus excepta extensione insilit essentiae, quam nonnulli ibuunt attributorum, se absolute infinitum, nihil contra nos exinde interre
test, cum trulo minus potentia locomotiva ei adscribi possit. Ad ea quae mox ex Prophetis adducit, cum non relationes miraculorum , sed tantum praevictiones rerum liturarum contineant, nihil respondebimus, quoniam ad quaestionem non faciunt. Atque his puto me solide ea qua Adversariusve miraculis disputat refutasse Pergo ad ea quom Scriptura adfert, ad ostendendum Naturam um mim labilem ordinem; errare. Quod rationibus ex Natura ipsa petitis demonstrare debuit. Pag. autem Si id ostendere vult ex sal rq 8. 6 de Ierem. 3r. 33, 36 Quae duo loca nude tantum citat, nec verba ipsa, nec quidquam aliud quo ostendat se verum verboni sensum percepisse, adsert quod procul dubio fecit, quia vidit se id quod vult, ex isti, locis minime extundere potuisse. Prior locus indicat caelum, stellas inquas supra caelos existentes, a Deo certo ordini esse alligatas, quem nunquam sponte transgrediantur. Cum cro prior locus nec de terra, nec de animalibus, nec interea de hominibus loquatur, quod locus Jer si etiam non facit, falsum est id quod Adveis artus affirmat, Scriptura a de Natura in genere Urmare, eam xum ct inmutabilem ordinems rare Scriptura tantum asirmat, sidera mare fixum aliquem ordinem servare, ueni illa sponte sua non possint mutare; non vero quod Deus interdum non possit illorum o incidi ad breve tempus interrumpere, vel etiam penitus destruere, multo minita de hominum actionibus tale quid occi Scriptura igitur hic Adversarium nihil juvat. Praeterquam quod hic quemadmodum ubique fere facit nihil ad eorum ars timenta respondet, qui ex prosta probant, miracula olim edita esse. I in 'it pag. Si Philosophus praetcrea in suo Eces. cap. i. Io clarissime docet&c.
Si aliis non fuit philosophus, merito vobis, qui philosophos vos esse jactatis verius autem milosophi dicendi estis opponitur , qui eodem cap. versu , 6 soli motum
diurnum adscribit, id quod tu falsum esse asseris. Idem philosophus, rerum naturalium indagationem, in quarum cognitione tu summum bonum consistere identidem inculcas, molestam sollicitam occustationem vanitatem appellat cap cognitioni rerum naturalium longissime praesciet fruitionem rerum corpori & externista sibus voluptatem adflarentium cap. 2. . I. 22. V. IX. 7, 8, Q, O&alibi, quae pnilosophia rationi planasiime congruit, si nihil post hanc vitam sperarer bimus, quemadmodum Salomonem Philosophum nihil sperasse loca ista ape ossiure evincunt, nec etiam in Veteri cedere qliod Adversarius pag. 34 affr-mat aliud sperareteiacbantur, cum nil nis terrena ipsis promissa
89쪽
quemadmodum Adversariusi '' de miraculis loquime suo;hs I gladio, ita enim quilibet eludere posset quidquid ipsi di si sido ' μῖμ'' ς' Philosophum locere, nihil novi in Natura comin Erecthisis dii;ihil Σ' Π V ς 'inihil nopi subsute, videlicet in actionibus hominum, Q elidai 'φ ralium ordinario cursu non autem loquitii de extraorditia ii, i h A . . μ' η' Π praeter contra 'el etiam per ipsum Nasum ordinem ,sed iiii 'I T' multa miracula olimsecisse, a Sal , mone isse ereditum. 6 ἡ mus. Ac propterea non potuit si ex praeconceptis opinionibus fuer locutus Adversarius,criptores Libliorum cisi sessi nurstet dode nec fieri miracula Praesertim cum peltissime doceat, euin illi et Thi,
Se Interpretatione Scripturae.
Contenta. Capite Septimo, obtentu methodum tradendi, ad Sacrum Scripturam interpretandum
sic dat, Iussensumpemtus esse impe restigabiti m. UO capite Adversarius multa egregie multa etiam male admodum dispuitat, de ratione interpretandi Sacram , cripturam in Primum quod hic occurrit pa 83 est mi quosdam Scripturam pem plurimis in locis adulterasse, quod a nobis negatur, nec ab ipso batu
est, taec probari potest unquam, noste r
90쪽
--- Revelatio Refutata. Lib. I. s
theolonis vere adscribit, multa etiam falso de calumniose ipsi, Ungit, qi mori
- , re Quae nos tangunt zxaminabimus.
fortis c autem Uivioni in Prophetarum. Quod nos jam falsum est demoni tran- 'I ipsa Scriptura de ejus di initate nobis constare debere concedimus , quam
vis diverso sorsan ab Adversarii sensu , non autem , certitudinem Prophetaru ex hac prκcipue constire, quod animum ad aequumst bonum inclinatum habebant. Nos enim superius comparaui nollend:inus, necnon ex miraculis Dei dirinitatem, ves notius exilientiam ejusque attribu a. optime mi inri posse. Adve sit vis dua nimbo tari Scripturam interpretandi tradere videri vult, totus in eo est ut Ollenda ea mirum ii 'pouc intelligi, nec fidem libris qui eam constituunt adhiberi pose, prout cuivis legenti clarissilie constare potest. Accedamus igi- cui ad prati inethodum, cujus hanc universalem regulam tradit Pag 84 , nihil Scripui ra tanquam Hvia Minentum acre, quia ex ipsius historia quam maxime perspectum non habeamus. Hanc regulat, qualia absque ulla probatione praescribit, ut plane obscuruin, salsam ami igitain, rejici. Dus. Sed si loco ipsius hi loria substituat Scripturam tali iter eam amplectemur. Neganius enim, ad mentem Scriptura percipicndum necessario icquiri ut ista omnia uae Adve sarius recitat, sciamus, quae sub tribus capitibus complectitur quorum primuin ust sub finem pag: 8 s. Naturam proprietate it Maa, talibra Scrip:urae scriptisuerunt , ct quam eorum AtDil e rinio potibatu scire lili θ' udc mutuemilia Scripture dogmata intelligamusotnnino nec ar uincit concedimus, non vero ut praecipuoium, mad salutem necessariorum se .sumicrcipiamus, ne quid 'meorum quae scitu valle sunt utilia: non magis quam id nece laria n, si . ad mentem altei ius cujusvis scriptoris, qui lingua exotica soli , o lo in vernaculam linguam sit conversus, investigandum. Praesertim cum tot Script uiae Mena citioncs, qua in tam multis plane conveniunt, ut ex illis de pistisque rebus, facile a quovis idiota iudicium si rii sit.
Alterum quod Pag. 6 proponit, huc redit, ut sententias uniuscuiusque libri colligamiis, casque secuin invicem conferamus. Quod quidem hactenus concedimus, sed tamen in eo minime ac uiescimus, putamus etiam necessarium esse, ut sententia unius, cum alterius scriptoris, cum ipsa experientia conseramus: si quis sensus alterius scriptoris sententiis, ad idem Foedus Vetus videlicet vel Novum pertianentibus, vel ipsi experientiae repugnare comperiatur, issum ut falsum Ma mente scimi tori, alienum ejici debere. Quod propterea monemus, quia certi esse putamus inna occurrere posse in S Scriptura, quod eo modo contrarium cst vel aliis S.Scriptum locis vel experientiae prout Capite a libri secundi, nec non Introductione ad intellectiim S. Scripturae, D. Brenu operibus prefixa, docuimus.. sis Pergit ulterius mentem suam explicare Adversatius, addens Atque eassev- Δ rentias