장음표시 사용
171쪽
suros, quod condonationi elt contrarium. 'Rou non ingres
Rei pondeo Deum prius omnes statim& simul voluisse inteisiee se a ne faceta rogaverat, quod ex versu iri est nianifestum, ubi Moses 'inhμης pu i m, ' unum hominem intersu.γὸ ρ 1stud e ho ou Non vero integram poenam. IRRUUςu condona Veici . si Num. 6. a Corali cum mnibus hominibus qui erant
Vel etiam de plerisque intelligi, non est quod ostentii, '
33. Num 22 et Deus permittit Bileaino, ut ad Balaris 4 --ciar
172쪽
montem Mosera valde magnum fuisse, in quo septem illa loca, Num. 33 i I, sue memorata, sta erant, inter quae etiam Iur numeratur. i 'E Deut. is dicitur Deus distribuisse hominibus omnibus sidera. Hunc locum
iide sutili sua expositione contrarium faciunt aliis locis, quibus idololam prohibetur utant enim sensum esse loci, quod reliquas nationes siderum potentia ludJece iit Quam si rejecerimus, nulla erit reputa nantia. Nihil enim aliud volunt illa veris, quam quod Deus sidera creaverit, ut non Israelitis tantum, sed omnibus hominibus serviant, ac idcirco ab illis coli non debere; cui postea alteram subjungit rationem, ciuia Deo soli, ob liberationem ex dura AEgyptiorum servitute, servire tenebantur, non sideribus, nec aliis idolis.
57. D t. . et q. cum versura. vide supra pag. Iῖ6. lib. I. cap. II. 38. Dciit. 6. i5 prohibetur, ne quis Deum tentet. At Malach. 3. Io Deus Israe
litis mandatur se tentent. . . . .
Ex divellitate vocum in textu Hebrae, nodus ille facile sol, porcit, mota eniim loco est vox nasab, quae accipitur de exploratione, an Deus aliquid cfficeret: siit, idque animo incredulo, obri iam causam additus , quemadηndum me tenta perunt in Ida si sed vox quia pud Malachiam est 'ror' i inbute me, accipitur de expetimento voluntatis, an scilicet Deus id quod potest iromittit, sit facturus, fidelem se praestitulus. ue . Dcut i i Deus dicit, se non esse προμολη iii , cum tamen Iobi faciem .se suscepturum, in precibus quas pro amicis fusurus esset Job Ar 8, 9 exprcsse dicat. Prosopolepsas vitium, sive personarum acceptionis, cum nihil aliud sit, quam injuste in judicio alicuj s causam probare propter dona, quemadmodum ex priori loco vers. is manifestum est .apud omnes in confesso, nullo modo crimen istud committit Deus, qui beneficia ullo & pio absque ullius injuria confert, imo ea aliis nisi intercedentibiis illius precibus, conferre velit. Quid quod nec in Veteri Foedere iniquum erat,divite. potentes, qui ex Legis praescriptovi benedictionibus ibidem promissis, pro piis censeri poterant, prae pauperibus diligere & honorare. Cum vero benedictiones seculares sub Novo Foedere, inter divina benedictiones piis debitas non recenseantur, ii .im istud nunc prosopoleptias vitio accenseri debet. so. Deut. 3. dicit Deus, non erit inter vos egens, vel mendicus, cum tamen ibidem versu indicatur, nunquam pauperes inter eos delaturos. Tribus modis ab interpretibus recte haec loca inter se conciliantur. Non milli pii tant priori loco prohiberi, ne sinant Hebreum aliquein mendicum se, id est, ut id liberalitate sua precaveant, cum tamen pauperes esse possint, qui ab aliis accipere stipem nolint, quod nemo impedire potest, vel, quos sublevare teneantur, non permittentes ut mendicent. Alii priori loco officium praescribi, posteriori eventum indicari existimant Tertio sunt, iique Hebraice Optii ne callenici, qui quas tum versim aliter interpretantur, ita nimiium, remittentes scyimo anno ratri quae tibi εbra, s prcI cI-
173쪽
praterqvivi si non sit pauper in te, uiu ist0ωβςst Israelitas septimo anno tene ie6hdonare omnibus quibus mutuo dederint iiij upere sint, at si non sint paupere, non opus esse remittere. Et sic ΠΟΠjζp0gΠῖbunt Verbiversus quarti eum undeeii nosi. Deut. 17. I Deus piaecipit, Regem sibi cro revellent, in eum e fra bibit, suis sumant, tamen Deus, cum Regem postul renes Sam 8. , adeo diu sue
Primum suppono Deum in Deuteronomio non jussisse ut Regem eligerent, sed
permisisse tantum, non tamen ut rem quae ipsi placeret, sed quam ex eorum perVieacia oriturum facile conjicere poterat, propter quam eos rejicere penitus nolebat. Iustam tamen indignationis causam habebat, quod adeo intempestive petulanter Regem postularent, dum tam placide, sub Samuelis praefectura a Deo regerentur. 62. Iam . . Is , cum cap. II. I9 seqq. ubi dicitur Philist os Io tempore vitae Samuelis terram Israelitarum non fuisse ingretas, iussus plane contrarium. De his consule dicta Lib. I. pag. 97. 63. I Sana. II. 22 narratur, in Israelitarum exercitu nec gladium nec hastam suisse cuiquam, preter Regem filium ejus Jonathanem, cujus rei causa versu ita redditur, quod Philistaei licite e raverint, ne faber aliquis ferrarius inter Israelitas esset. Cum tamen cap. q. 22 referatur, eosdem Israelitas a nam strauem inter
Haec prima fronte absurda videntur; sed rem attentius consideranti minime. Pria Ino enim cap. q. IAE, O 2 legimus, Jonathanem una cum suo armigero, prostratis viginti hostibus, magnum terrorem hostili exercitui, Deo procurante, incussis. sic adeo ut in se invicem irruerent, Hebraei, quos in exercitu armatos habebant, arma in eos converterent. Ex quo in fugam conjecit, absque ordine contra proprias legiones, Hebraeos in ipsorum exercitu existentes, cum maximo terrore dimicantes, vel potius fugientes, facillime stipitibus duris, sedibusve praeustis, &quibuscunque furor armis ministrabat, ab ovantibus Hebraris prosterni potuerint. Quae victoria ipsis non tantum animos addidit, sed etiam arma copiose suppeditavit.
64. Sana. I 3. 29 cum Jer. I 8. 8, IO. Vide pag. 27. Lib. I. cap. 2 Deum nullius rei poenitere, contrarium.
6ue De cap. 6ωI7 ejusdem Libri, cum cap. 8, lege Lib. I. pag. 3. 66. De cap. 2 cum cap. 26 ejusdem Libri inspice Lib. I. pag. 96.
67. Sam. 6. 2. contra I Chron. 3. 6, consule dicta Lib. I. pag. 99.68. Iam 8..dicitur Davidem ab Hadaderare oo equites cepisse, at a Chron. 18. , O OO. De similibus contrarietatibus in resutatione Tractat Theol Polit egimus, concessimusque in numeris errores quosdam ex similitudine literarum Hebraicarum s quibus numeros suos exprimere solent hin textum Veteris Instrumenti irrepsisse, vel neglia
gentia, vel humana imbecillitate ab amanuensibus admissa. Talia vero sibi invicem contraria, nunquam scriptori imputari debent, nisi ipse ea scripserit. Nec enim prohibere
174쪽
DFbieli, quominus alii, nilcscribendis iis quae in chartam conlecit ma com-'' 'a Sam. 7. s. 16 Amasae riter Israelita fuisse dicitur ejusque δῖς filia
in Contra I Par. r. irpater Ismaelita, mater ejus filia Isai.
uod ad Amasam attin . Ismaelita genere potuit esse, sedisraelita quoad reli-Hioncm quam amplexus suerat, ac sic utrumque verum esse Vel si quis alterutro in soco mei dum in describendo ii repsisse vult, in alterutro loco literam pro', 'rem pro ' si a scribis tuisse possium, vel vice versa verisimilius enim e Jether Ismaelitam quam Israelitam Lisse, quin si Israelita suisset, nihil opus suisset ipsum eo nomine ab aliis dili inguere non est quod de eo sinus soliciti, prout mox ollendimus: quamvis non opus si istud concedere, ubi conciliatio non inconErua sese osteri. Jam quod in Samuele irati filia dicitur, fieri potest ut Naas iste idem sit qui Isai,
kbi nominis i ierit quod Hebraeis familiaremisse, sequentia loca docent, 'am. a. χη, 3. Reg. 8. 2. Par. 6. 28 coli cum versus s. 2 Reg. S. I. Par. 26. I. 1 λar. S. 6 colt cum I Par. 9. 2. Par. s. I. coli cum versu 8. 7o a Sam. 23 8 Adino Earites una vice octingentos ex agmine hostili prostravisse dicitur atra Chron. xi ii de trecentis id tantum affirmatur. Vel mendum in numero alterutro in loco agnoscimus, vel duo Ioschebi istius sa- cinora diversa recenseri est dicendum. Cujus contrarium cum ostendi nequeat, nullo modo affirmari potest, loca ista sibi invicem esse contraria. Quod hic omnino sui licit, cum non opponentis sed respondentis partes tueamur, refutantes tantum eorum assemtionem, qui haec sibi invicem contraria esse affirmant. 7 I. bid. versuri numerus Heroum Davidis triginta&septem suis dicitur in universum, cum tamen I Ch:on. II cia multo plures recenseantur. Haec nullo modo sunt contraria, cum diverso tempore calculus iste initus fuisset tuerit, ita ut uno tetrapore multo plures quam alio viros fortes ministrantes sibi habere potuerit David.
72. Salaa. 24. 9. Cum Ioab Davidis usu populum numerasset, indicatur ejus
numerus soco oo. Sed a Chron. 2I. 3 numerus fuit I 7Oo oo. Ichron. 2 toto capite numerus ordinarii exercitus, quem David perpetuoalebat, recensetur duodecies viginti&quatuor millia, qui ficiunt manum 283Oo omilitum, quos in numerando Joab piocul dubio omisit, cum is Davidi satis esset cogniatus. Igitur heri potest, ut in libro Samuelis numerus tradatur eorum qui non alebantur a Rege, primo vero Chronicorum libro uterque num us conjunaim. Tum vero utrumque numerinia superabunt octodecina millia qui vel mortui, vel desertores esse potuerunt. Quae conciliatio, si cui minus arrideat, mendum in describendo commissum esse, crine statuat licet. 73. Sana 2q. 2. David aream Ornani ebusitaremit, una cum bobus& traha,
ruinquaginta siclis argenteis, quam i Chron. 2I. et quingentis siclis articis coemisse
175쪽
di uterque locus accurate examinetur, nullarii heri pud Samuelem indicatur pretium solius areae &hbu 'u' ''dix riet tent, naru
Z . I Reg. Iq. 23 narratur de Sel. . D
ob similitudinem suehihi hch; ,- -
x3- miter Abiae Michaia, hau I; α' Rursus a Chron.
176쪽
Resolati Refutata. Lib. - SI t, .m Ou Abiae idem nomen esse potuit vel mater pro a Via est posita, Ira est similiarissimum. Et sie omnis disparet contrarietas. Ie nn Cum autem ex cap. 16. apparea, En in Vel
Io: Par. i6. dici potest, quoi Baeha trigesimo sexton se regni anno Rama aediticaverit, cum decennio ante obicrit , . , ---
Respondeo, si concedatur error decennii, nullam ese, cultatem, ut 36 pro 26 anno Asiae sit positus ab amanuens, quod ex loco a Reg. 6. I 2, 3 admodum ut verisimile, nec non ex I Reg. s. 17, 31. et Chron. J.ὲ usque ad 3 S. 78. Meg. I. I contra a Reg. 8. I 6. Vide Lib. I. pag. 9 Io Ise: ix. 1 , α dicitui Baesa cum Asa per totan suam vitam bellum gessisse, eum tamen 2 chron. 3. a dicat scriptor, usque ad 3 3 Ase regni annum, non ex
Chron. q. dicitur, se tempore regnum decem ann1 in pace transegule, non addito an sub initium, nucro sub finem ejus regiminis istud acciderit. I Reg. 168 narratur, Baesam vigesimo sexto regni Ata anno eodem videlicet quo Rama aedis caverat, obiisse, sic cum vita exitu belli finem secisse. Atque ita verum esse apparet, quamdiu Asa aes simul in vivis essent, bellum sibi mutuo intulisse, sed ab obitu Bacis liraelitas tribui Judae bellum intulisse non legimus, intestinis dissidiis per aliquot annos exercitati. Itaque post Baesa obitum, decem annis regnum Juda in pace transegisse verisimile est, saltem contrarium ostendi non potest. Idem etiam ex eo confirmatur, quod a Chron. s. i dicatur, usque ad 33 Asa regni annum non fuisse bellum, quod empus a vigesimo septimo ejusdem regni & Baesi morte anno inchoatum, decem annos conficit, inclusis vigesimo septimo trigesimo quinto
annis, more numerandi apud Hebraeos familiarissimo. 8o. Reg. 8. 26 habetur, Abasam vigesimo secundo aetatis anno regnum fuisse adeptum, at et Chron. 22.4 quadragesimo secundo. Posteriorem locum mendosum esse, arguit Graeca septuaginta interpretum verso, qua ibidem non quadragesimum, sed vigcsimum secundum annum ei tribuit. Ad tamilia paucula quae adhuc restant loca, non opus est respondere, quia error in destriabendo commissus, autholitatem libri non minuit. Nullus enim ex antiquis quos habemus scriptoribus reperitur, in quo istud locum non habeat, ut in eo variant est
oeones, menda&errores non reperiantur, qui propterea a nemine rejiciuntur, nec
eorum authoritas in dubium vocatur. Confer ea quae pag. 99. Lib. I. diximus. 8r a Chron. 3. i Salomon duas columnas erexisse dicitur, triginta quinque ulnas lonuas, contra Ier. a. ra dicitur eas octodecim ulnis fuisse longas. At nulla hic est dissicilitas, cum de diversis columnis sermo sit. Videtur enim S Iomon quatuor columnas erexisse, duos in atrio Templi Reg. 7. Is, ira caedem
sum quas Iercinias describit illa vero quas liber Chronicorum indicat, in ipso Tem-
177쪽
plo, prope sanctuarium colloc t si xvi xi QRese majores praecedentibu, si
tamen eodem nominea Salomone insignita .
si a Reg. s. a reser Scriptor , Ah si ma Iehu inseqriente vulnerasum, Mepiddo fugis l. ibique mortuum esse. Cui repugnat id quod i cs bi, 'n' Alia iam in ut be Samaria Occultatinia, ibidem deprehensum, k ad lo ur occisum esse. x Jςbu adducium, Di Versitas qui dein hic est in narratione, ex eo quod unus omittit id quod alieρ ἡμfert, sed nulla est contrarietas omnia eniin quae ab utroque narrantur, evenere Pitus erum . ias, videns Achabum a Iehu lethaliter vulneratum 1 Rei,
fuga sibi consuluit, ipse terga dedit, ter viam horti Achab evadens Iim nactus, indem occultavit; sed Iehu ministris, in latibulo quae si ues
ad Jehu deducti ni ipse vero reluctatur, ab illis lethaliter vulneratus non renu is Jehu , . a ipsum nori evasurum videns , nec sepulturam ei denegans, esiod esta Chron. ra. non obscure colligi videtur Megiddo aufugit, ibique mortuus est Et sic omnia constant nam ad Jehu adductus, ab eo occisus, iiddo mortui est in ecum ita facta cule potuerint, nec quidquam in utroque libro, quod hanc conciliationem non admittat, reperiatur, omnino sunt admittenda. Non enii, adnisu potest 'a accusatio, nisi mani sello constet, ea quae ad sui deseisionem eus adfert, aperte falsa esse. Si quis ergo Scripturam contradictionis rei in lacere vel t
nem colligebat, nullum aureum nec arεonteum vas conficiabatur. Contra a Chron
: ό π ςφη yy Vm uix ur, id licet aurea&argentea vasa pro pecunia ista
Polletiori loco, a versu usque ad i re censetur historia coIlectionis pecuniae pro Templi restauratione, ii conti uabatur donec totum Templuinin intcurum restitutum emet. Atque istud est quod priori loco dicitur, nullam pecuniam duin Templum reficeretur, ad vasa conlicienda esse de stir.atam Postquam velo omnia, quaeat Templi restaurationem requirebantur, persectacu 'nt, tum demum icida Chron. q. Iq express indicatur curatores istius rei videntes maenam adhuc pecuni vim si residuam id Regrandicaverunt, qui vasa pro ea conficijussit. Et ii nulla remanet dissicilli is. - 8 . Reg. s. Zacliarias eroboami filius, regi simo octavo Araria Reilis e- Budati anno, Rex Israelis creatur, cum tamen quadragesimo primo eiu iacm 1atiar anno creatus sit quia ψ annis una cum AZaria Ieroboam regnavit,'polt mortem ipsius vigum septem, qui faciunt annos qI. Adeo ut hic duorum vel trium an
Qui facile corriuitur, modo attendamus, Hebraeos in computo annorum, dierum hebdomadarumque finem praecedentis&initium sequentis innumero quem indic vita
178쪽
dieant comprehendere, finem primi, cum initio postremi pro integris annas,
hami , cum tamen versu 3 3 Iotham tantum sedecim annos regnasse litatur. Cum versu quinto Jotham loco patris Variae, quem Deus lepra percusserat, circa
suem: stimus siti prout e i Chron. ro. 164 seqq. colligi potest aliquam ui
teoum administraverit, fieri potest quod Sctiptor priori loco regimen Jothaini, quoavi vente patre administraverat, sub tempore regni comprehendetit, is texi pus quo solus regnaverat. Non enim ullo modo est verisimile, quisquis tandem istius i bri Scrinior fuerit, eum in re tam manifesta, sibi ipsi eadem periodo, adeo turputer contradicturum esse. Confer ea quae cap. r. de Creat. Universi in fine dicturi semus.
86. Reg. 1 . dicitur Jechoniam, cum Rex crearetur, Octodecim annorum suisse Coni 1 Chron. 36 9 Oet annorum . A A nonnullis luec ita conciliantur, quod in prori loco tempus exprimatur, quo pota
mortem parris solus ex fuerit sactus, posteriori tempus quo vivente patre Re crea tus, cum ipso rcgnasset. Nos vero mendum apographi subesse in alte utro loco naua
ravate ci iacedi nus. Conferque ad locum 2 Reg. 8. 16 diximus.
S . a Reg. 23. 2 legimus, nono mense Urbem a Nebucadne1are fuisse captam. Contra Jer. 32. mense quarto. Hanc contradictionem non inepte hoc modo concitaverunt Belgic Interpretes. Prior enim locus commode vertii test non nono mense, sed nono mensis die videlicet. At Jeremias mensis numerum, quartum videlicet, indicat. Priorem ergo locum ita reddiderunt, non, quartil mensiti, ex serem. 32 3 vocem Itiari interjicientes. Alias hic mendum essct agnoscendum. Mis proqi arto scriptum esse.
88. Reg. 3. 8 habetur , Nebuzardanem die septimo mensis quinti Templum incendisse, quod er. a. ia die decimo ejus em mens factum esse indicat. Sed nulla hic est dii ficultas. Vel enim liber Regum inccndii initium quod ilibus diebus duravit Ieremias ejusdem finem indicat. Vel prior locus eburardanis in
civitatem adventum, ad Templum incendendum notae quod ex fine versus non obici ire colligitur Ieremias autem tempus, quo post triduanam in urbe commorationem, Templum exusserit. 89. Reg. 3.17 dicitur Joachimum die dimensis e carcere liberatum esse, uni Jerem. 32 'i, die dis id accidissereseratur. Quae diversitas inde potuit esse orta, quod alteruter ad tempus quo e carcere dimittebatur, alter, quo in Palatium Evilmerodachi admitteretur, respΡxerit, ad quod sorte biduum requirebatur, priusquam ornamenta, quibus in aula uti deberet, essent
'o et Reg. 23. I dicuntur aereae corona sive summitates columnarum tribus utinis fuisse altae, at Jer. 32. 22 quinque ulnis. Quod inde ortum videtur, quia eremias sub coronarum alii tudine, etiam reli- 1 quorum
179쪽
quorum ornamentorum, retiorum Udς is ex lig/mentorum, complectitur, ubi etiam i Reg. 6.1 eodem m*d si Rςg- I sol coronarum altitudo indieati videtur. His adde dicta ad locum a Chron. s. D contra ler 1. 1 i. vsi. a Chron. 36. OZederia appellatur frater Jechoth, quein tameniosus avunculum fuisse, ex a Reg. q. I constat. Quod sane nullius est momenti, cum propinquos statres appellare, Hebrati si
91. Job i. i omnes ipsius liberi sub aedium ruinis contriti dicuntur. Contra cap. I9. I Jobus dicit, se supplica I debere filiis uteri sui. Filii uteri alicujus dicuntur filii ex servarum utero geniti, sive ab ipso Domino, sive servis, quibus ancilis in matrimonium datae sint. De qualibus filiis . ah , is locum hunc interpretantur Liberi enim servorum, dominorum sunt proprii Job ii, itaque afflictionis sua magnitudinem ex eo etiam describit, quod ne servi quidem, ex servis geniti, non nisi supplicanti ipsi morem gererent. 93. Psal. 7. David postulat a Deo, ut secundum iustitiam suam judicet eum eum tamen Psal. I 3 2 contrarium petat, ne videlicet Deus cum ipso littoet duo niam nullus coram ipso justus sit.
Quae dissicultas nulla est, cum priori loco de controversia, quam ipsi impii hostes
movebant, loquatur, posteriori vero de justificatione coram Deo, prout utrumque locum attente considerantibus apertum est. 9q. sal. Io3. I inquit David Deum non agere nobiscum secundum iniquit tes nostras, nec rependere secundum peccata nostra. At contrarium Esaias expresse
de civitate Hierosolymitana testatur nomine Dei, eam videlicet duplum accepisse pro peccatis suis cap. o. 2. Non est absurdum, ut Esaiae locus , urin praeterito tempore ei unciatur, more Hebraeis familiarissimo, de futuro accipiatur. Continent enim quinque primi istius capitis versus, vaticinationem deliberatione populi Judaui e captivitate Babylonica: ad cujus certitudinem denotandam, Propheta praeterita profuturis usurpat, more so lito Dicit Litur militiam, id est labores&calamitates urbis Hierosolymitanae, brevi finiendas esse, iniquitates, id est, eorundem poenas esse reconciliatas, eamque duplum accepisse, pro accepturam, id est duplicia beneficia pro peccatis, id est pro poena peccatorum sive Deum ipsis duplo pluribus beneficiis affecturum, quam Denas illis inflixerat. Atque hunc genuinum verborum esse sensum existimo. Nemo salistem ostendere potest, verba hoc modo non posse explicari. Et tum duo ista loca munime inter se contraria sunt.
93. Psal iis i David dicit, mortuos Deum non lau&re, quemadmodurn etiam alibi frequenter indicatur, mortuos nihil scire. Contra Philip 1. io Paulus dicit, Christum in eum finem a Deo exaltatum esse in coelis, ut in ipsius nomine omne genu, etiam simUM per quo nulli praeteranortuos intelligi possunt flactatur,
id est, ut etiam mortui ipsum adcrent. Hujus
180쪽
de re videatur ira tinus de statu mortuorum, non ita pridem Belgice edi
Conciliatio Locorum, quae in NOUO Foedere ab Atheis se Religio is risianae ho bus, inter se uinare dicuntur.
Ocus I. Matth. longe diversa Genealogia Iesu traditur ab ea quam
Lucas cap. 3 restri . . . . . .
Ratio cur ita ab illis factit ira sit, a nobis reddi certo nequit, nec ad .em quidquam istud facit Sufficit modo veram genealogiam uterque,serit Id vero ab illis factum esse, negari cum aliqua specie an inc potest, nisi qui contrarium evidentissime demonstrare queat, quod hactenus a nemine, qtiod sciain tentatum est. Voluerunt quidem aliqui ostendere, nonnultarum nomina instet ea ostia perperam esse adscripta, quosdam in genealogia est onustos, quos Vetus Instrumentum recenset, iumerum quem Mattheus indicat, iri serie quam deducit non reperiri. Verum ista non confictam esse genealogiam, sed errores in ea commis sos esse vincerent. Ubi vero ostenderimus iii illis non esse commissu, erroiem causet nos satisfecisse onnino erit statuendum. Quod igitur ad personas quos Lucas a Vat theo diversas memorat, in eo penitus et acquiescendum, quando libri Re um&Chronicorum non aperietestantur, illos quos uterque indicat, nec jure successanis, nec nativitatis, sibi invicem inhaereditate praedecessiruin successisse. Cum vero legitima sit utraque, tam juris quam nativitatis, secundum Legem successio, cla et Mattheus, vel Lucas in nonnullis ad viis successionem respexisse potuerit, res ista optime constat. ld autem ab alterutro factiim esse, a doctis ni viris, in suis per Christi enealo iam cominentariis, sufficienter est ostensum. Inter caeteros in istare excellunt Socinus, rotius, Cressius, Maldonatio avunculus meus renius o loco omnium Ludovicus est cogenius Austria m. Qui etiam ostendit, qua in ob causam nonnulli a Matthaeo missi sint, quomodo numerus trium his o M apud illum optime constet, nec ullum in ista genealogia perperam esse relatum, quae omnia hic repetere non est opus. a. Matth. i. 1 a Nativitate Booz , filii Rachabae Plierechiantinae, usque ad Da