장음표시 사용
61쪽
potiundae. Quocirca non Dei amor, sed ejusdem mittio ultimus aetionem titisti scopus est. Amor absque fruitione, non felice sed miseros reddit i ,- - 'pud omnes in consis esit. V m nte , quod a pergit imu η μη g miri mθqηi, uti Deum amare eis isse modo veram loci, Iusque Voluntatis cogn1tionem habet A, '
digladiandum est, quid Veiis, quid lex divina , quid fodis. '' specie appellari possSt. Sed de eo, quid Vel qui odii, rq
mundus&quae eo continentur, ab una aliqua causa prima intelligente situ tu Aildit non ex timoresupplicii. Ne igitur supplicii metu Adversarius seri-- 'suam aperte exponere defendere detrectet. Magistratus eiic ipsimi qui punire potest Deum ex vineim αι, plane stet posside
tantum metutinus odimus. Sed subjiei ibid. 'Vς ii Neque prae amore alterius rei, ut deliciarum, famae ctc. Cur non dikis te ita enim membra directe sibi invicem respondereti Nemoriri u ' v
id quod Cum delectat Nomtaque rem propie ipsim ita zzz α
Xrclamatae fruitione speramus, amare possiimus Alia, oues
amare quae plurimi, vel prudentiore, hi P. 1
placerent, sed taedio assicerent. Exemplo rem illustrabo duum ab miab fere laudatur&amatur, ego vero vino abhorreo, te palato. - 1' DICO placet, iam potius molestum est: ego tamen Virium: ἡ enum est Vmum autem Adversatio Dei pars est. Multa alia sunt inhoem do hi bus plerique' me non delectantur modo, sed quae corporis sanit ori λ' quae tamen nonnulis nocent, usi H lversarius asserit, Deum non debeream iri prae amo h AEuhe ' :ab ipso potari speremus ingenue profiteor, me Doum nee eulli, prosequi deberi existimare,n prepetuo confirmant, nos spe vitae aeternae diosum Vestitiis,
summam esse bonum. Sic plane errabit nec etiam hoc a quoquam ferro est hic qui Nuptatibus mundanis delibutus, cognitione rerum alium re delectatur. Quae ipsa delectatio, non ex ista sola cognitione nascitur, sed Leo d sium pro te ingenii acumeno diligentiam amant, honorant, laudant, ut ait a
Addit pag 7. Hoc enim de Dei dictat, Ddi cognitionem ct amorem inem esse alti Pergit
62쪽
Ca 4. R elata raefutata Lib. I.
Peri , g. 67 ranun Ornatu in in illa re nequit. Sint ergo carnales, qui carnis voluptate abnegant m propter sident quam sunt amplexi, quae Vi atrocia sustinere non detrectant, quo Dei experimentali cognitione xvilionei, it nanc vitam si ui possint, ipse vero cum suis, qui unitum hunc pro Deo habent, eoque
quantum sanitas & tranquillitas corporis concedere possunt, frui conantur, spiritu ries. Attollat cachinum curii suis, non invideamus. Pergi p -'7. Si jam ad natui aegis Dii in Nataralis, at eam modo explicuimus/:te damu , vi cibimus o c: e. im non exigere idem ustorians . Lex ista divina naturalis, iubii liuilist quam rerum naturalium fatalis concatenatio ham non exigere fidem biitOnarum, non examus sed talem in Legem Divinam, nec alium Deum quam Adversarius statuit, id prius probandum erat. Conccssit paulo superius hac eadem pag. 7. legem Mosis posse appellari divinam , quae tamen nec universalis erat, nee historiarum si de carere poterat Lex Christi universalis est, nec tamen ex hu-xi iam iratura cauci potest egum humanarum, quas Adversarius descripsit, genio, quanam Xime adversatur. Leges humana commoda hujus vita sola proseopo habent, ex Christi nihil ininus illa carni grata jubent, haec contraria adeo ut nulla lex magis leui divine quam Adversarius fingit, perniciosa sit, quam lex Christi. Atque haec causa est cur Adversarius eam, iucata vcritati, pietatis species, peni
Ex iis quae disseruit quatuor elicit consectaria p. 7, quorum primum est, legem Dirin.iin esse uiresalem Nos vero nullam istiusmodi legem Divinnia Naturalem perquam Adversarius nihil praeter fatum intelligit agnoscimus, multo minus talem, quaesit univcrs alis. Nec ulli egi nos esse subjectos concedimus, nisi Christi quam homo libere, nulla fatali necessitate coactus, praestare tenetur Alterum consectarium est, eam non exigere dem historiarum. Quod facile de Adversarii lege Naturali concesserim.
Tertium consectariuin, quod Adversarius ex falsis suis hypotesbus pag. elicere conatur, si lagem hanc divinam Naturalem non exigere ceremonias ctc. Quod itidem facile concinerim de eodem fato sed si Deus est Mundi creator, nil prohibet quominus is cer omas, ad sutura bona representandum, homini praescribere possit, nec ulla in eo absurditas comparet. Quartum consectarium ibidem est, legis divina praemium se ipsam legem, nempe Deum cognoscere O c insigne prosecto prauatium. Herculeis laboribus ut iteratur di numi
alcat cinii suo praeini Adversarius, quod nihil aliud est, nisi pol illi essa ludia
rerum Naturalium cognationem frustraneo conatu indagare. Contemnat praemium vitae ernae, quod suo maxuTao malo lacile remuere potest. Sed offendere debebat il-
ud praematim aliquam absurditatein impos bilitatem, salsitatem in se continere.
Jain ad aliarum quatuor quaestionum discussonem progreditur pag. 8 quarum
63쪽
ritia est, num lumine Nat*rri Ἀρη pq m i Deum velut lasti for/- -iri' pem ues hominibus procrisiev cm. Advςx se tu negativam tuetur, sed id seti hi, ' suae propugnationem, cum QRm p 'Rm py04ζxς,ψn audeat, nil nisi merim ,h impio tui Mundua pro QOh bet, fateor Deum non posse uiae eoueipere itaque priua de Dei essentia disceptandum, adversario probitidi i h Naturam esse Deum,' rationes in contrarium ab aliis prolatas resutare debui Nis lectoribus tantum sucum facit, nihil probat Deum non posse lumine, uiali concipi ut legissatorem concedo. Sed cum Adversarius istud e natura Voluntadiuina deducere vult, quam nihil stud quam Dei intellectum esse, abstiue ulla opribatione asserit, id aequali surea nobis negatur. Divinam voluntatem, Meiusderi, iri tellectuin in se reversa unum&idem esse,nemo nisi qui Naturam pro Deo h bostatuere deberet: hac derelibri cap. egimus. Si ostendere potest nulluin e Uinversi creatorein&rectorein, res erit confecta Si hoc demonstrare nequit, non credideriinipstim magis affirmaturum, Dei voluntatem Mintellectum unum Midem esse, quam id de hominibus asserere, vel saltem demonstrare possit. Si per voces ountatis&intellectus idem quod nos intelligat, & Deo utramque serio Corobrie
loquendo attribuat quod facere non potest, quia Universum Deum poeid εχ quo eius creatorem excludit nemo adeo insania potest, ii per Dei intellectum voluntatem idem plane intelligere possit. Quocirca hec ut per jocum&ITbrium dicta, negligi debent. Nemo enim sibi ipsi persuadere potest, intellectum quae nihil aliud quam facultas intelligendi est vel etiam actionem intellizendi pvoluntatis actum e etiam facultatem volendi, plane unum Midem esse Non migis quam loquelam' auditum, visum& ambulandi facultatem plane esse unum, idem Quandoquidem autem ostendimus, voluntatem planissime se liberam, To
ti quidquid velit eligere possit, quod de intellectu dici nequit, tum ita ela
statui potest, Dei intellectum idem cum ipsius voluntate esse. Sed de his cap. 6 iusius acturi mus Postea mentem suam, exemplo trianguli ita explicat, ut plane intelligi nolle videatur. Quae dicit huc redeunt, quod videlicet natura trian Ii, necet state divinae naturae, non ab ipsa trianguli essentia pendeat, ac pro erea naturam trianguli daeternam veritatem concipi, quia Deus ideam trianguli habet, eideo illum divinum intellectum esse Dei decretumis voluntatem. Hoc solum est quod Adversarius proseri, ad probandum, divinam voluntatem nihil aliud quam eius intellestum esse Nos vero negamus naturam trianguli a necessitate divinae naturae pendere quando videlicet per Deum non Naturam, sed ejus creatorein intel- Iigimus . Natura trianguli est eadem, sive Deus sit, sive non, sive quis eam intelligat, sive nullus intelligat. Negamus etiam nos propterea naturain trianguli recte intellectu vel decreto Dei profluere, qui in Dei natura continetur&c: Quando Universum hoc Deus est, tum certum est naturam trianguli in Dei natura contineri, falsum autem, si Universitan ab illo est creatum Dei d:creta, voluntas, attributa reliqua, nihil sunt Adversario praeter fatalem necessitatem ex ipsa Natura, nullo
64쪽
Revelata raefutata. Lib. r. s Vult Mosi, , vel peritatevehi scriptosis , qui Deum Adam d
ram Quod probandum ipsi filii Negamus enim id contra lictionem impli e M. um allauit qui, Adver atio nihil aliud est, quam hominem rem aliquam
cto determinatam percipere, prout sub finem pag. so disertis verbis explicat Eumquis rem vere percipit, tum Deus demente ad mentem sim uim ' Q, tum Deus se hominum opinionibus accommodat quae omnia hoc solo undamento nituntur, quod Natura, sive Mundus ipsi Deus sit. Ex quo facile perspicitur, totuin controversi cardinem circa hoc caput versari. Et quandiu suum Atheismum Adversarius non demonstravit, rationibus in contrarium productis refutando. nihil omnino eniciis est censendus. Et frustra Christum Paulum secum sensisse contendit quod ipsie non credit. Quicquid igitur de aeternis veritatibus garrit, nihil est, et uin nos non admittimus co sensu quo ille vult. Nec susscit ipsum dicere, ea qui in Sacra Scriptura tanquam leges proponuntur, propter hominum pertinaciam tantum, non quis revcra se ita habent, ita proponi similiter quae de Deo pag. soassierit, cum nec rectorem mundi, nec legislatorem, nec justum, nec misericordem ocesse.
Nihil enim probat. Notandum autem hic est, quod Adversarius p . o si de Christo asserit, ipsum res revelatas vere ct ex notionibus communibus , iisque veris, vere adaequat percepisse Christum vero docuisse Deum esse legi satorem, Regem, misericordem, justum, creatorem caesivi terrae, caetera quae Apostoli declaristo tradiderunt, Adversarius non nisi impudenter contra propriam conscientiam negare potcst. Cum igitur pag. 3 asserit Christum, dum sternas veritates tanquam leges praescripsit, istiusmodi dogmata homines docuit, sese ingenio vult accommodasse, Adversarium pote, impudenter mentiri statuendum est. Nec otiain quidquam eon qua ibi dicit, ullo indicio ostendit. Praesertim vero cum ex loco Math. II io&e. ubi Christus discipulis dicit, Mi datum esse mysteria regni calorum nos Ostendere vuli, Christum caeteris per parabolas locutum fuisse, discipulis vero restitaternas veritates docui se ibi enim Chiistus Parabolam desertili&sterili semine eκ-plicans, versu 39sepcrinimicum Diabolum intellexisse ait, Malia non pauca, quae Adversarius intcraeternas veritatos nullo modo numerari vult. In quem finem loca quaedam Pauli , volens prudens in sensum a mente Pauli alienissinum malitiose detorquet. Quod Ostendere supervacaneum soret, curn nemo istud ignorare possit, ui modo loca Om. J. 8. II. Q vo I. 9. IX, 8. Cor. I. L 2, ab Adversario citata inspicere volo.
Videamus jam secundam quaestionem, i id videlicet Sacra Pagina de hoc lumine, tu rati, o hac lege Divina doceat . i in fine. Ubi nihil aliud agit, quam ut verba quaedam Salomonis lauti,in sensum plane abAuthorum scopo alienum detorqueat,qucmipila satis novit cos minime intendisse. Et cum satis sciat quam innumeris locis contra
65쪽
contra, um eiure indicetur, nihil ad ea respondet. De Historia Adami, tibimparabola seu fibula habet, nihil opus est dicerei cum ipse fateatur, se non esse corium, an ipsius explicatio cum script*ri mente conveniat. Nec de Salomone etiim opii, est contemtere fateor enim ipsum nullam praeter naturalium & politicarum o non medicinalium , id est rerum terrenarum scientiam habuisse, quamvi, eam 'Dioratiocinio. sed ab ipso Deo praecipue acceperit, pro ekpresse 1 Rest , i '''Ieatur Iudaeis enim nulla praeter secularia bona erant promissa Paulus ad Rofici, de lumine naturali agit, indicat homines ejus ductu, postquam Universum lio a Deo creatu melle ex re elatione sive traditione acceperunt, vide cap. circa fine
libri secundi ex rebus creatis Dei aeternam virtutem & divinitatem posse od noster Quo ipso sese acutissime pungis, qui Deum nulla virtute vel potentia cum per fectissimo intellect u prae litum impie contendit non vero de Dei mandatis a iit ille existis deduci posse asserit, nos vero negamus. Atque ita ollendimus in Q nihil plane probasse.
QVivium caput ι ceremoniisprimum agit,deinde de de historiarum. De prioribus isto
quas p. 62 orationes externasides perces anumerat ostendere conatur,eas nec ad hi tutem pertinerep. Π l. ram ct quod mirere,nec ad legem disinam: quod perinde salsidiaceret, eas non exercer exsatali omnium entium in agendo necessitate,quam tamen mordicus d fendit, omnibus rebus ine se. Idque nonsecus a praecedentia, ex ipsa Scripturase demonstraturum
subdole praetendit easque ad nihil aliud a Mose vel Christo esse confictas,quam tineis isti hominumstupidis imorum animi adservilem devotionem incitarentur. Deinde pag. 6 2 circa finem de Historiis Biblicis agere incipit, atque ostendere, vel potius indicare, non opus esse ut quis eruam eas esse veras credat, prater eos qtuibus propter ingeniistupiditat persuaderi neqd omnem religionem ingratiam eoru qui rempublicam regunt, esse conflictam, ut subduos iu
officio continere possintpag. q. alibi aua omnia a nobisfalsa esse ostenduntur. num Ag. ues Adverserius se ostendisse dictisuperiori qua boam Iuniines vere beatos reddit, veram vitam docet, omnibus esse Universalemcte: Ostendisse enim se credit homines necessario agere existere, una cuti et V , bestiis reliquis entibus,nec quidquam aliter agere posse quam a luant, idque naturali causarunn concatenatione coacta Hanc necessitatem legem divitiam vo
66쪽
C: e R elata raefutata. Lib. I. v
omnium Christianorum ludibrium. Nos ad cuncta quae ibi protulit respondi
ii iudicet lector de utriusque nostrum prolatis. Cocmonias ad legem dicinam non itinere certum esse affrina propterea, quia
maxima e parte ab unires societate simul quod tamen omnino falsum e non vero ab nequoque seorsim debuit addere exerceri potuerunt Hec quia per jocum ab ipso dicuntur, refellere non et opus nee quamvis ea serio proferret, ullo legitiinicor tequentiqnexu cohaerent. Cum eri in per legem Di vinam nihil praeter fatalem istam in existendo&agendo nec ilitatem intelligat, nemo nostrum adversabitur, Caeremonias adistata legem divinati non pertinere quia omnes fatentur, eas ex libero Dei decret elle in imitas. Adversarius autem, cum omnia ex naturali necessitate ab litaninibusti expresse urgeat, ac idcirco Ceremonias ex eadem necessitate, a Mose institutas, ea populo Judaico observatas esse credat, qua ques fronte eas ad legem Diaviti, i pertinere, nisi contra propriam conscientiam negare potest Imo omnes cuiuscunque tandein principis, leuis latoris, Prophetet , vim Mnebulonis , impos: Oris, fatui leges, quidquid tandem in tota rerum universitate contingit, doc tur vel agitur, ad legem Divinam necessario pertinere, statuere debet, lateri cogitur, si velint adulteria, latrocinia, rapinae , bellaic: Omnia enim ex eadem Nature , lirae ipsius Dei est, judice Adversario potentia, legibus, aeterno immutabili d creto sue naturali, necessaria cinevitabili causarum concatenatione prosuunt. Caeremonias autem non pertinere ad legem quam Moses tulit, istud Adversariurn
serio velle, credat hoc is laus apella. Quocirca nihil opus est ad ea quae ex Diade Psalmis prosei respondere. Ipse enim optime novit , eos nihil minus indicare, in id quod ipse videri vult ex illis demonstrare. Nam si Adversarius crederet
Scripturam docere, nullum psa ter hoc Universum esse Deum, Momnia fatali necessitate agere, pluris eam saceret quam nunc facit. Cum vero superius ipse expressis
verbis dixerit, 'oc eodem capite pag. 6 dicat, Scriptaram docere, dari Deumsperiisqxo omnia N. B. fecit, summa sapientia dirigito sustentat, o quo bovi inum piονα summam curam habet, reliquos autem multi suppliciis punitd multa similia, appatet ipsum in re seria ludere iugas agere.
Uti itur omnia quae hic deceremoniis profert, quo imperitorum animos irretiae confundat, contra id quod ipsemet verum esse credit, negligamus, ingenue confi- remur eas una cum historiis, de quibus pag. 6 disserit, adlegem divinam Adve sarii, fatalem videlicet omnium rerum in agendovi existendo necessitatem, non pertinere, quamvis Adversarius id nullo modo dicere postft. Nos vero, qui istam leo emd:vinam muli me agnoscimus. pro spinosi cerebri figmento habemus, id concedere merito possumus. Alias nemo insciari potest,eas ad cultuin divinum,ex Dei mente initi uendit,omnino, requiri. Et negamus quemquam, nostrum iii Novi Foederis historias ignorat. Mutares opiniones' veram vivendi rationem habere positi. Cum enim
'' 'ixu Vsint, eaeque non miluas quam caetera ipsius
m ata, fidem in Deum prosendamento habi
67쪽
debet: cum etiam eremonia quas L hri ibi. Dii ituit, solam Dei voluntatem, o suis damento habeant, i Onadmodum UiqVRNQV i Cederis praecepta, prout libebs cundo Caphio demonstratu esst yxς qu*bdςβm Jesum Christum, in ea tumere ctum, praeeipuum caeteror, i ei sun amentum nemo ignorare potivi, neminei risisque historiis, sive relationibus de miraculis, in Christum credere posse. Atque ita historias ad legem divinam quam nos pro ea habemus, maxime pertinere, per se patet, ipsi Adversario id satis constat Fatemur tamen Deum a ludatisceremonia, ita non exigere, ut cum eas observarent, licitum ipsis fuerit sterile iis precepta ne gligere, aut ad eas, quando a patritaex tot res essent, obligatos fuisse. licus enim maluit ut eas quam reliqua ipsius mandata non Observarent imo quando caetera mandata non
observabant, eremonias observari noluit.
Sed Adversarius ex ipsa Scriptura quando apud Theologos ratio, quantumvis soli
da, inquit, non multum valet est ostendere, ceremonias, si in Veteri Foedere ad legem Dei referantur, id propterea tantumfuisses actum, quia ex repelatione, vel exfundamentis repetatis itastitutaefuerunt. At id nemo negabit, nec ostendere fuit opus. Quod etiam solam corporis temporariam felicitatem respexerint quemadmodum artera legis praecepta non restagabor. Sed eas propterea nec ad legem Divinam Mosaicam nimirum, non ab Adversario confictam omnium rerum in agendo fatalem necessitatem nec ad beatitudinem xvi Glutem pertinere , negamus. Nec Adversarius quidquam istorum ostendere co
Ad legem Mosaicam non pertinere quamvis ipse contrarium credat esse veruin ex Veteri Foedere probare scilicet annititur. Primum quod profert est locus Esa. I. io, quem affirmatgentemsuam vocare, ad legem divinam exse audiendam ex qua prius omnia generasacrificiorum inquit excludit, ct omnia festa: itinerea docere illam legem Gnipersalem Oc. De lege Uni Versali nihil dicam, cum de ea superius satis sit astum. Sed nego quidquam eorum esse verum, qua Adversatius, absque ulla probatione ut solet asserit. Quod quamvis hic si issicere posset, malumus ostendere Esaiam nihil minus docere, quam tu quod iste clarissime eum indicare dicit. Haec igitur sata sunt verba versu ira: audite verbum Domini, Principes Sodoma auscultate ad legem Dei, popuI Gomorrhat Ubi pei Verbum Domini de legem Dei idem significari manifestum est quod Ad ver sarius agnoscere videtur & nihil nisi lex Mosaica intelligitur, ad cujus observationem Principes4 populum rebellem Es ivi hortatur, non vero ad aliam legem Dei: quia Prophetae per Legem Dei nunquam aliam intelligunt, nec ipse Esaias vocem istam
aliter unquam usurpat. Vide Esa. . q. v m. 6, 2 o. XXX. 0, XI. II. 2I, 2. . Praeterquam quod hic sussicit, verba hoc sensu accipi possint. Sequentia, quibus Deus omnis generis sacrificia festa repudiat, non opus est quod hic satis est nec possunt ita accipi, quod Deus ista rejiciat, quatenus in Pentateucho iniuncta sunt, sed tantum quatenus abloininibus observarentur, qui Sod mitis
68쪽
ter inandata Legas non observant. Conta I Ov.
oblationem non petiisti 'ine hon adferri ut aliquid pro
fila, A ntitas ct ab caceremoniassecludit. Utrumque negamus, Adversa- nihil oraeterea addidit, ii sua cui frin t Animradvertendum igitur es uti superabundanti ostendam, verba alium habere sensum inalinum ilium continere gratiarum actionem, pro insigni quo eius aut nora Deo affectus siet benescio, quod ex versu 2, 3, apertissime liquit Diu, inquit Psaltes, exspectari Tebovam, d se tandemJ ad me inclinari , ct clamorem meum exaudi diri ex utumultuoso, o luto carno me ducem, flatuitsuperpetram pedes meos, sim in rcsus meos. Denique indidit ori meo canticum novum , laudationem Deo nostro σα
Itidiit, e ad Regiam Majcitatem, Davidi post multas tribulationes concessam, respicit Pio quo bei, ficio versu 7 decla at nulla sacrificia in Lege esse praescripta, sed se aeternum per illud ad Dei servitium obstrictum esse quod voces aures per sedisti mihi, senificant, ab herorum consiletudine desumptae, qui servi inebrae , septimo anno libellatem rccipere nolentis, aures perserare, ex praescripto Legis consueverant ac propterea vel si octavo nono declarat, se nunc adesse, ut Regiam potentiam ex Dei nutu exerceat , hic verborum sensus est quem prosecto nemo negare potcst esse posse 'vivis videt ea nihil pro Adversarii pi textu facere. Addit quidem, alia in Scriptura, quae idem testentur, reperiri, quae tamen ad lucere opus non cisi existimat, quas haec duo testimonia sufficiant. Non mentini simile quid extare, quod omnino cum loco Esaiae conveniat, preterquam Psal FI.i8, 19 ubi Propheta declarat, pro peccatis adulterio videlicctis homicidio qui commisiat, nullum in lege Sacrificium esse rescriptum nec in talibus quidqua in Iraeter prohandisii. nam poenitentiain valere. Quod nilnilo magis pro Adversario tacit. .atio, quain apud Theolo sparum valere dicit, nihil hic magis prodesset, si eam iversarius adhibuisset, quemadmodum cap. I libro et a nobis ottenditur, ubi ad
I ii sequentibus, usque ad pag. 39 Adversarius nihil aliud agit, quam quod osten-gere conetur, Scripturam pro cremoniis nihil praeter corporis commoda, pro sola lege divina unaversali, beatitudinem promittere , quam pag. Ulin. 8asne a mentem
69쪽
mentemsanam corporesano Is dicit. Cum ero per legem Universalem debam 'omniumentium, in agendo e Meudo intelligat, quam omne, tibi hi, rix ' ' ς nulli bi ita appellari, non est quod isti sanniceae minandis tempus totali, tim eum ipse Adversarius di erit pag. Silii . 8 c, Hebraeorum si te is stanti estim observatione, nihil aliud quam vit securitatem ejus tu e
promitti potuisse, inter quae mens sana in corpore sano priecipue sunt numo π
rempublicam conservandam , quibus multa impia, absurdasis uim 'multa etiam bona continent, non opus est attinuere, oui, ri
rumaternam ct immutabilem concatenationem quam nunquam demonstrare est eo:a
od ne necessario non uunt, unquam essesacta, vel eriposse. Et Lcuisque tua , rura reperiuntur, busequam relationes rerum malabde tradit sparπ , ζ, mirum vel causas naturales, quibus afuit productasileuruiui oli judo, ita TV, adyctendo, e etiam quod criptor delirus credideriis auditis objd. tenaVir, secundo coηatur, e altemsimulatse Vellis. Idὸλ aema esse Det uitertiosu ungitfimulatam probationem, in ipsa Scriptura per mimpraterfatalem omnium rerum in agendo necoptatem intelligi. Cui quarto loco subnectit diserrationem qua id quod primo loco ipsum ostendere elle indicari, alterinsperseauituri uiabas vinibus non modo nostras refutationes, sed etiam contrarias demonstrationes opposuim. L. Um nihil sit quod Atheos magis vexet quam iracula, & nullum essica- iu Rrgumqmum pro Dei existentia, omnipotentiais providentia sit,
quam miracula, ea omni conatu nobis eripere Ad vel Dii iis noster sata it, probare nulla iracula, qualia Sacra Scriptura innumera recenset unquam tacta esse, nec fieri posse. Deinde, ex iraculisnec Dei existentiam nec pro videntiam cognosci posse. Videamus quo successit. Ea quae de vulgi circa Naturanari Miracula opinionibus calumniose praemittit, sinter quod istud numerat, quod ruseisi lima. ngit, hominem praecipuam Naturae esse partem, quem ipse pro praecipua parte
Naturae numine agnoscit)multaque es falso adscribit, ni a facio, sed ad ipsius probandi
70쪽
b modum me consero. Ait ergo pag. 6 ad primam qnodatimet, ii actu senditur v. .i Olarem a d , d b, lial imus Rogamus igitur lectore ut ea uius ibi di i , tio, ibidem espondimus , recte considerent. OcuI-
enim non tantum Adverserium nihil probare edostendimus praeterea quae dixit este is, absurda. Declaraturus quid ibi demonstravit addit omne id quod Deus vult e determinra,
Merram nices ratem involi ere, c. Hoc nec demonstravit, nec dixit, nec etiam ad quaestioneni quidquam facit; sed istud voluit, omnia in remn natura praeterquam nullum D in hoste Adversarium palam secimus necessario seri, quod tamenii in i mei lici: ltae pituit Prout unicuique , nostra cum iis qua Adversarius protulit conserenti, inanitis to conlii tuturum in consido. Caetera quae usque ad lineam penultimam adjicit, nihil aliud continent, quam relationem eorum qua se cap. Me- monti rasse astitit, que nos ibidem refutavimus. Quare his prariermissis, ad ea quae de novo adjutigit, ut ostendat, vahi contra Naturam contingere, sed ipsam aeternum, saeuitiis immutabilem ordinem serrare, me accingo. Acidit igitur ibidinii Ctim autem nihil nisi ex solo dii in decreto necessario verum sit. Ecce quam solida demonil ratione utatur mos hoc negamus, quod hic susticit, quia defendentis parries agimus, Adversarius vero opponentis Bis duo quatuor este, vcrum est, Mart a naictitas, qua: mi nullus in rerum natura Deus existeret, quam
Persit. Hinc clari ii siqiuitur,lago Naturae ixersales, mera esse Dei decreta. Quando antecedens negamus, de consequenti non est quod sinus soli citi. Natura Adversarii Deus est, leges Naturae neminem fixisse, jus in sententia, .sic in voce decreti ludit. Nos cro , quando Naturae leges niversales pro Dei decretis agnoscurius , non concedisnus Deum omnes hominum actiones certis legibus quos Adversarius vocat aditi inxisse , id est hominem a Deo ita creatum es csived ternu natum, ut illi aliter apere posmi quam agit Praeterea , quamvis multa
sint in Tria inti .aura . quae certa determinata ratione agere, vel potius moveri videantur, non taliaet concedimus Deum corum motum ita determinasse, ut ipsequiis inmotuin illis uadidit, eum aliquando non pos Et interrumpere, ad tempus inbibere vel invertere. Si enim motum illis indidit, per se liquet, quod eundemtistere, invertere penitus destrucre potiat. Sed Adversarius naturalem&necellam causatum concatenatronem per irinum um intellisit S per Deum ipsim
Naturain. Que duo si vera sint, nihil quod ad ipsius reumentationem responderi posui, superest pol st. Si enim omnia quae in tota Natura simi vel sunt, indisi
QDς tenatione cohaerent , impossibile est ut ulla Viracula
Sed tali tu i iii ad Adversario est ostensum, imo ne tentatuin quidem zd tu vis p oiecto facile videre potest, Adversarium non debere supponere, sed ex principiis