장음표시 사용
111쪽
6, animam conuinis a vit se . Beati etiam , quorum tedia sint peccata, quia
num', ctar habita in saeculum seculi ;
utcumque ergo desierit a peccatis, σfuerit ad meliora in quacumjue conuersu aetate habusuperorum indulgentiam peccatorum , quae fuerit, mel ρaenitendico' sessi assem, vel corrig nili aures-ιus, ingenio, hed huic cum plurimis ve
niae Sorret merendae . Plurimi eo im
tutis tu se ediate reuocare potuerunt , rartis autem, qui in iuuentute graue
iugum feria sobrietate ρ auerit . )Quem igitur Authores illi deposse tum, & desperatum ab rcclesia pronunciant , Ambrosius Beatum pro dicit, cic non unum, aut alterum ,
sed plurimos in fine vitae veniam promeritos , quia peccata confossi sunt assectu poenitendi numerati l Sed de S. Thomas in q, sent di Aeto.
art. I. quaestiunc. I. quae ionem mouet. O um abluis in extremo vis suae per
paenitentiam consequi post veniam pescatorum , & sc respondet . . Dic utim ad primam quoi m, quod Deus, qui dat omnibus abundanter, nulli fratri denegat, qui quicquid in se facit, mi f adgratiam praeparet. Haec autem' pumilo sit permotum ii ri a Mirq ; Cn. ia quamdiu manet homini et us h iar. ιii ij iii hac etita, tu sua novilum est cou- Matum ad malum, potere se praeparareat fratiam de peccatis dolendo gra, turi remis senis peccat ρrum confluen- .
Respondet autem,& ipse adatim estitiem Augustini super: has induetam ex homilia 1. quam, S Magister sei tentiarum alien in textu, α sic ait Augustinus is τε lis illi, seudit . quod paeuisentia , quam abluis ius ne vitae agit, nou est ce tum signum salutii , non quod non post esse etiavi tunc efficax
ad salutem, quod incertum est, quando ali uis de peccato, quod facere iam nompotest, paenitet, virum voluntatem pe candi amiserit, quod magis manifestum
est de illo , qui peccare adhuc Dist, si
paeniteat, quod voluntatem mutauit: t men etiam quando alituis non potest et ira peccare, potest luntatem mutare,
ut nolit , quod prius motaui, etiamsi
Soluitur obiectio ex auth ritate Sancti Cypriani petita.
Arserunt pro se Aduersarii, de
aut horitatem S. Cypriani tota Epistola ad Antonianum,ubi Sanctus haec habet. Idcirco frater charabsime paenitentiam non agentes , nee dolorem δε-li torumsuorum toto corde, cs' manifesta lamentationis suae proselyne testantes prohibendos omnino cen uimus a spe communicationis , cor paci se in infirmitate, atque tu periculo carperint deprecari, quia rogare illos non destitii paenitentia , sed mortis vrgentis iam notio compellit, nee dignus f in morte accipere solatium , qui se non cogita. it esse moriturum. Ex his conuincere putant Autho-
res praefati ex sententia S. Cypriani denegatam. suisse absolutionem Sacramentalem ijs, qui cani in extremo vitae dumtaxat postulas lent. Sed falluntur : nam quamuis S. Cyprianus in ea Epistola totus sit in impugnandabaresi Nouatiani, qui nec absolutio-N nem i
112쪽
98 Raymundi Cardinalis Capi succhi
nem Sacramentalem lapsi conceden- des Vc is non coacederctur ante in - d in nec eos in Societatem, e c*ia' lcm it ad conlinunicandum curia
municationem cum reliquisti delibus t his filo libu , quod eis si latium sitis
admittendos dicebat, tamen in verbis isti, ncc pariter concederetur Luci, laudatis S. Cyptianus noni, quitur dς Duia . Nain quod S. Cyprianus ceria solutione Sacramentali haec enim istat, adhuc n in orte duintaxat pi- lapiis illis, etsi in extremo dunita at intcntibus vela iam concede id ni esse, vitae poenitentibus, nec dolorem dc- ςcrium cit, & habetitus de lioc egrelictor uni tuoium toto corde, se in ni- gium eius icili monium in sernione festa lamentationis suae professione te- de Cinna Lomini; nam ibi se ait.
stantibus negari non debuit, ne iactu articulo tempori , cu ' iam an rae salutis aetetnae periculo exponeren- est , t ad ex um , in egrediens ad tur, ham licci non appareret, eos .ex o irantis et eserit, pinis nitam toto corde dolere , non tamen appa - omenti mi Do benignitas nos aspe rebat, eos non ex toto corde dolere, v itur. A cc sero ed quo vertim, ne sed poterant ex toto corde interius do- it Nise b c ovo oluntariaH: Et quae-lere, quamuis id exterius non appare- μμ ' u tos at ad poenitudinem ,ret; Loquitur ero S. Cyprianus di nec quisuritos o i iis , nec frenisai Sacra sucharistia, de de communica- i mpcr , nec Lia extronitis , nec G-
tione, scii de iure com municandi cum inormit is Si etera con filio, si uracoeteris fidelibus, quod ali fidelibus f erit 'olliit tum mutatio excludit poenitentibus completa poenitentia . . nia, s d tu ausi tud. ne I x,s sis
concedebatur; . Vnde ait , illos proli materua charitas Irodigos sese sit reuer- bendos censui se ά spe communica- t ut s,c metuet, nost Nouatianus Ire tionis, & pacis; Certum est autem no- reticus, omni tempore Dei gratia recipitria ine communicationis, de pacis sigi ri- sin tentes. Ipse Dominus noster dereli sicari non posse absolutionem sacra- ctorums sonamgerens is cruce ,se u.
mentalem ; haec enim non dicitur ritur derelidium , O u d spera enicommunicatio, nec pax, Vnd per etiam in ultimis constituti, si stina, lioc praecluditur Aduersariis omni adiutorium illico adest, rὸ nara.
via ad dicendum, quod ibi semao sit filia non distori b nescium , sed rq utede absolutione Sacramentali, nam indulgentia celers d cuwentum eis ent S. Cyprianus non utitur voce Com- atuit, ET 'c tam Lu i inci eni .munionis, quae iuxta opinionem illo- Hedic mecum o Pa a iseo. Latrorum Authorum exprimere potest as- cistum damna: nem meruerat, cirsum solutionem Sacramentalem, quod ta- illicium, sed cor contritum harnam mu mensupra exclusimus; Sed Vtii ur vo- tauit in mar rium , funguinem ince Communicationis , per quam si- Bapti sinum in momento impietas relignificari nequit a solutio . igitur S. Itone in c ud fita induit pietatem, Cyprianus hoc pacto puniendos cen- si ut m consu matus, Ciuis Sanctorum,.suit, illos qui in exti cimo dumtaxat car Com i , piam si esὶ .ravitae ad F lesanoecur hebant, regnum : rccon ibationis humanae pria
113쪽
ui in ecum ferens adsuperos , quod Deo Patri tanta legationis fungent hon re infe ipse scripturae huius experime
tum continens, libera , in securo aditu penetrans praefentauit. Dicimus autem , Communicationis , de pacis nomine intelligi non posse absolutionem Sacramentalem, nam admittimus, ut diximus supra, pacis nomine intelligi posse absolutionem Ecclesiasticam, & pro soro externo ;Sed hoc tantum probat , Sanctum Cyprianum in verbis illis denegandam velle lapsis in extremo dumtaxat .vitae veniam flagitantibus absoluti ne in Ecclesiasticam, & pro soro exte no , non vero probat , eisdem negandam velle absolutionem Sacramentalem. Et quamuis, ut supra diximus, Cum S. Cyprianus, ut saluti Laps rum in exitu consuleretur , vult eis concedendam esse absolutionem E clesiasticam , multo magis censendum est, eum velle, ut eis conceda ur a solutio Sacramentalis, nam sine illa eorum salus periclitaretur, non enim ad salutem susticeret absolutio illa Ecclesiastica, te pro soro externo, non tamen dici potest, quod cum Cyprianus vult lapsis in extremo dumtaxat vitae veniam flagitantibus, absolutionem Ecclesiasticam negandam esse ', velit etiam negandam esse absolutionem Sacramentalem ; Ecclesiastica enim ab lutio denegari potuit , sine periculo salutis illorum, ad coercendos alios a lapsu. Absolutio vero Sacramentalis, absque periculo iacturae salutis aeternae negari non potuit
Obiectio ex Concilio Illiberitano,& eius selutio.
Confutati a nobis Austores, ut
p; obent, Innocentium I. cum in Epistola ad Exuperium ait, priorem Ecclesiae consuetudinem tonuisse, ut lapsis in extremo dumtaxat vitae veniam petentibus, concederetur poenitentia , & negaretur Communio , negatae Communionis nomine Poenitentiae Sacramentum, seu absolutionem Sacramentalem intellexisse, inquiunt , Innocentium in laudatis verbis , ad tempus Illiberitani Concilij attulisse . Quod in eo Concilio perplures Canones habeatur, aliquorum grauiorum criminum reis, nec in fine concedcndam est e Communionem .
Nam Cau. I. de his, qui post Baptis. inum Idolis sacrificabant , dicitur . Placuit , vi quicumque postfdem Taptismi salutaris, adulta aetate ad templum Idoli iri atraturus accesserit, st fecerit, quod est crimen capitati,nec infinem eum ad Communi nem Juscipere. Et Cas. 2.de Sacerdotiίus gentrum, qni post Ba'tismum imaloia uetant, dicitur. Fia. mines , qui ps fidem lauacri , in rere. nerationis sacrificauerim , eo quodgem
nauerint selera , accedente homicidio , mel triplicauerint facinus cohaerente ma chia , placuit eos nec in sine accipere com
. Idem Can. 3. statuitur de ijsdem, si
Idolis sacrum munus dederint. Idem Cam6. de eo, qui per malitiam hominem interfecerit. Idem inali, criminibus decernitur Can. 8. I 2. I 3. I7.18.63. To. II. 73. G 7 Certum est autem , aiunt Authores praefati, in his Canonibus, Commu-N α ni
114쪽
nionis in fine denegatae nomine . , Poenitentiae sacramentum, seu Sacramentalem absolutionem intelligi , ac proindὸ Innocentium quoque dicentem , priorem consuetudinem tenuis. se , ut lapsis , se ii grauiorum criminum reis in extremo vitae veniam flagitantibus communio negaretur, cum
ad Illiberitani Concilij tempus alludat, Communionis denegatae nomine Sacramentum Poenitentiae , sed Sacramentalem absolutionem intelle-esisse. Dificultas haec soluenda non est uxta opinionem , quam de Concilio illiberitano tenuit aliquando Cardinalis Baronius, quam expressit Tom. I. Annalium Ecclesiasticorum ad annum Christi Domini uer. ubi ait Concilium Illiberitatium in multis erct irritum , pi rarue tu exesse , quaesisceris Ece a dogmatini assuersari videa tur, inter quae, subdit, est illud, quod
eis , qui capitalia quedii in crimina perpetradent,s nec in fine Cominu uio concederetur . Id eni apore videtur haeresim Nouatiasorum. mare propter hoc, cr aliud L Sacris Imaginibus in pari tibus Ecclesia non pingen Irs ab eo te Con. cuir statutum concludit , quod in his Concilium Illiberitanum,nullam obtinuerit firmitatem. Additque Pacianum, de ipsum Hispanum patria Bar-clainonensem, qui co vixit saeculo, de aduersus Nouatianos, suis Commeni ijs eruditissimis de his plura disterit, nullam prorsus Illiberitani Concilii mentionem habuisse. Quin , de Canonum antiquissimos Collectores
I erdinandum Diaconum , Dionysium cognomento exiguum, & Cr sconium, qui egregiam nauauit Operam , Ut omnes tam Graecos, quani Latinos Canones colligeret, Concilii Illiberitani Canonum, nec nomine tenus , meminisse . idem assirmat Cardinalis Bellarminus in controu. de Imaginibus libr.2.cap. q. inquiens,quod Concilium Illiberitanum XIX. Episscoporum, Prouinciale suerit, di minime confirmatum, ultra errorem, in
decreto de Imaginibus in Ecclesjs non pingendis, tu ali)s etiam decretis
videtur errasse, praesertim cum in pluribus casibus, nec in articulo quidem mortis velit absolui poenitentem. Iuxta opinionem hanc , soluenda non est, ut dicebamus , praesens difficultas; nam opinionem istam de Illiberitano Concilio falsam omninb e tase , & Illiberitanum Concilium vαrὰ Illiberis habitum fuisse, de in suis d e-
cretis recte processisse certum est, ut ex Authoribus infra laudandis constabit . Sed de Baronius ipse tem. 2. Annalium, ad Annum 3 o s. retractauit, quae tam. I. de Illiberitano Concilio prius dixerat, fateturque, se de Concilio isto paulo liberius loquutum suisse . Idemque Concilium quoad
decretum de Communione lapsis in extremo vitae deneganda,ex Innoce iij Pontificis ad Exuperium epistola , eam suisse priorem Ecclesiae consuetudinem tellantis, ab errore vindicari ait ; ita ut nemo Illiberitanum Concilium accusare praesumat. Quia tamen Baronius, Sc Bellar minus Communionis lapsis in extremo vitae denegatae nomine, intelligendam esse supponunt absolutionem Sacramentalem, tam apud Concilium Illiberitanum, quam apud Innocentium in epistola ad Exuperium 3 ut veritas elucescat,
115쪽
de intelligentia haec uti spuria , de omnino absurda excludatur,obiectio proposita soluenda erit ex his , quae tres Authores eximi j in eadem re asserunt. Hi sunt Basilius Poncius Theologus celebris Augulfinianus Parte prima variarum i e lutionum Quaestione secunda, Ferdinandus de Mendora in vindici js Concilij Illiberitani lib. a.
cap. s. Ioannes Files acus in Commentario de Sacra Episcoporum aut horitate, seu ad tit. de o. Iudic. d. cap.
Libet autem horum Authorum praesertim vero Basili j verba hie afferre, nam veritatem apprime attingunt, ac dissiduitatem egregiὰ seluunt. Igitur Basilius lora est. sic ait In eo erga Concilia Illiberi οὶ quod nonnum Viri Catholici, minus , par erat, considerat; loquentes , o H
reticum reiecerunt , cum tamen eius
tharitatem suscipere deberent: nonnulla pracipiuntur illis Ecclesia temporibus
iustis est tuta, 1uae nune rebus aliud
exigent: bus , a Christiana Reipuίlicae moribus eliminata sunt . Multis Canoni us paruit , etiam in fine Communi nem esse d negandam. Can. I. Placuit,
quis si fidem Baptismi salutaris , adulta aetate templum idolatraturus accessserit , of cerit quod est crimen principali , quia est summum scitus , placuit
me tu fue eum accipere communionem. Eam repetispernam Cau. 2. 3. s. 7. 8. o. I 2. I 3. malysmultis , quos referre non cat ; Scio existimasse ε. dam hoc .st enim contra Concilium istud τηum accusationum caput C nono sos fau re Nouati tarum errori paenitentiam nonnuliis proster priora scelera denuanti : Audis seia accusa tionem , sed quas et ires saleat , non agnosco. Fateor , etelis Concilium , etin e in f detur Communio : Vt et
r. non absoluantur poenitentes , etiam in extrema necessitatis artoculo melli Concilium , nsn et ideo , neque olfacio quidem . Nam cum Communionis nomine , tar parnitentiae, Euchandia Sacramenta 'Fnt intelligi, immo hoc initIIlatu requentius, oe in eo sensu sana sit huius Concilii mens , atqLefententia : cur in peioremsessum interpretatimur praejιrtim cum numii in isto Concibo paenitentia don egettir : Nam can. 2 1. Carsolicis in haeresimi transeun. titas, si reuertantur paenitentiam si
ruit non esse denegandam , contra antiquum errorem Nouariaui, qui et el impietate , mei crudi litate singutiri, similia i , cir ad Ecclesiam iterum Iacsrrinis, s iu , eiulatu , gemitu , or in-s uti dolore pulsantilus, Druina luenitatis , o pi tarii parernae , arqua sub sidia tot bat intercludi , Pirid Id montilium suam nolis mentem exilicauit ; ne mcis multiplici signifatione fallamur. Nam G1 67. appetiat Communionem pacis, siuὸpanii ; Ei can. 76. Communionem Dominicam, et i Minde Eucharistia Concilium Diui nullus Catholicus deinceps posse dubitare . At Baronius . Iniustum est, inquit, pirpetua Communione priuare paenitentes ,
sd ue t tum facile vitabimus , cum ipse Baronius tom. r. Annalium Ecclesia picorum priorem de hac re sentιntiam Avupini exemplo rctractauerit , σhuius parnaseuerilaum priscit Ecclesia
moriἴus consentaneam agi puerit . Id
huim ab Vnis sati Ecclesia persecuti num tempore dia obseruatum Iti,sse δε-ret Innocentius I. Epist. 3 dici ei. cap. a.
116쪽
x o α RV mundi Cardinalis Capisii cchi
i iquit, facilitas reconciliationis,sCommunionis hi mines a IVs non d terror Vn. i. Damasis in quodam decreto falses Clericorum accusatores etiam in fine a communione remouit. Eademque ratione Stricius Papa in Epig. ad Hincmarum Tarraconensem Episcosum cap. 3. . 'statis a fide in extrema nece rate negat communionem , insolum peracta paenitentia a solutionem , cr reconciliationem concedit . Et Cone, sitim Coloniense sub Caroti IV.Can. 6. renouauit Canonem huius Concilν 13. in quo negatur Communio in extremis. Adrianus in suis decretis Can. 6o. in sui d ensionem aduocat Canonem 7 . huius Concili, , in quo falsis accusatori-
ιυ ι etiam in extrem i necessitate consitu- iis Communio prorsus denezatur . In
Conc illo quoJue Sardicensi, quod generale fuit , cuique praefuit Osirus Cordu- Musis, qui huic Inceritano interfuerat Cau. 2. prolatasententia in Epscopos, qui simulatis liti ris , qudu r in aliam
Ecolsam vocare utκr , Sedem mutarent , ut tandem in exitu laica Communione priuarentur , adiecit Si Vobis omnibus placet , Statuiter, Et Synodus respcndit , Placet ) Lamdem paenam, mel medicina potius fluxit Concilium ad guntinum sub Amulpha , . aliud ad guntinum sub Rabano Mauro , Gri e Rabavus Mauras Archiepisicopus in suopaenitentium libro cap. q. Eamdem oblatis pruam imposuit Concilium
Arei tens I. Cauone 23. in Susionem se apud Sanctum Medardum tempore Regii Carali, renoua s Canonem 7 F. uius Concit. In Hispania autem perpetuam harec Sacrae Communioni spriuationem multo stadhue ob leuiora delia in Uusuisse censu ex Concilio I triarnsi, ad cuius finem sesert Laurei lius Surius ex quinque et iustis Codi citus is vi, Presbteri, Diac ηi reli Ecta, si moriturum acceperint, in fine
non communicei Concilium Toletanum II. Can. II. Iam mero, ait qui
cumque de Helium , fudi is fidelium
numero Corpus Domini absque ineuitabili infimitatep oiecerii, ijd lis est ,
perpetua Communione priuetur ) Impo itur quoque ea em poena in Concilio Toletano I 6.Can. 3. Et eamdem Zamam imposuit antea Concilium Caesaraugu flanum l. Can. 3. . q. Ita uep rpetua Sacrae Communionis priuatio ab hoc primum Concilio profecta , repetita paulo post Sardicensi, Cinniensi, Vmorma ciensi, Moguntino, Suessonens, Caesaraugustino , illerdens , Toletanis, aetandem a Pontificibus Adriauo, Inn tentio, atque Stricto, Damasio eo 'inata est uod nuspurritatis aut uae , aetas haec nostra non retinuit s lum, sed addito multo maiore rigore auxit. Nam Indos ad I dem recens
conuersos, etiam nullo crimine admisso, in et tuos, Ur morientes a paris commv mone repellit. Idque adeo receptum esse testatur Iosephus Acosta tibi sexto de procuranda Indorkm salute , it si
centra feri contingeret, nou leues an δε-lum omnes iudica ent. Quod quamuis Concilio Limensi confluui. 3 8. reuoca
tumsit, attamen multorum antea a
nεrum decursu inueteratus Ecclesiarum Indicarum mos, qua diximus seueritate retinuit. Conueni us itaque fuit priscis illis Ereti a temporibus huius pae
fuerae nimii constitutio . Eius tamen in rigorem procedente paulatim tempore,
Vires accipionte Ecclesia , Fide propagata , in Ctristicolarum armis semisis
117쪽
mas iaciente radis et Cat licorum mpria ις eam vita fruor tatem , m coui sellionem n Uerenti. us , cy' et fus, . in- i, iste uis imi putres curari ut emollire , senecre namiue pernitentitus non esse eugandum etia Ciaticum , etiam non pira 'ruite via si mortis periculum superuenerit , stituit Anc ritana Syno
runt, flacuit nullum Communione et a
Communionem suscipere ; Hoc et no inter alia seueritatis exempla' permotus ali
lii 'do C Ba ouius de aut ritate uiua Conrii; nonnihil Coluit detrahere existimaus haeres, maiiani sapere in
extremo constitutis nucharistiae Sacramentum deuetare , cum Christus promi serit peccatori , qua umque hora ingemuerit exaudien um . Hoc ipsum G cilis impos runt ata, inc. Ecclesia sti tur 14panica , S Romanae auctoritates ulta , cr Di umitiis gratia vi xerisimile es illustrata, nunquam se it lapsorum fati tem , nou δε ρε-
auit me icinam morientium, nec re Duribus adhuc hi et tu . dii vi iii .rclusit ad et uiam: cum lassos via, te in .
molliso qi Arum ain ii iurum duritiem nequisset, grauissima, o Cruforis,. ω Iudicis assumpta seueritate, i uisa 'Mο- dammodo ea, vel perfringere alitu aud=curauit: m effere laud/m , et ruos instituta Maiorum per Sauciorum Parrum exempla, quos spolitanea Ll i 'gessio , quor dulce Chri sti iugum intra Ecclesiam
continere non soluit contineant tandem
grauissimae Petri Claues , oe amplius Pauli gladius , acriores in terra, coelestis , Diumae Iussitiae vindices qu rumetet sola auditione a tam ii fario scelere , et limitissimi possent deterreri. Proto
nat enim non temporalem, aut cirata an
norum terminis circumscriptam, sed p. petuam Sacrae Communionis inter
phcium in primitivis G hsae inctiva δε- lis uou ettilissimum modo, se ope n-c ifarium ad cohibendam fucatorum it centium e st habitu ni,cti in mi ipsia, marisu rudine Ecclesiae confisi, at rejD. Res .gionis: iram te longilis aberrare extimescerent , tum mi aliorum audacia,qu: ab
Orthodoxa Fide m libur di se dere, horum xemplo , in supplici, grauitate r pria merentur. Ad haec autem asteri inii centium in spissio ad Exuperiuria , Adrianum, 5e alia Concilia j Dasiliballatanaox subdit . In His auia autem perpetuam laanes Sacrae Com ni unionis priuationem Mulio post in Ecclesia usu fit ille ob leuiora adhuc delicia ex Concilio Illel densi constat.
licta simo iturum acceperit, in 'e non c. mi,uic ti& ad idem asse: t Concilia: i Toletanum, Caesaraugustanum Sardi cense , Cc otii inse . Mogunt nur, , Vvorinatiense, Si tessionense Caesarausi istanuin, Illeldense de T letanum; & eadem etiam a Gerx , quae dc
118쪽
de negata Indis Eucharistia affert
Melota , 5c addit. Hodie autem antia quae huius seueritatis et silium r tinet grauissimus, m fanIIus tuendae aduersus Lereses religionis noster Senatus: re- in haer sim, /tsi paenitentibus , in
exitu denegat communionem; a soluti nem etero Sacramentalem, nec his , nec rei quis obgrauissima crimina negarunt
Ilia enim tantum Communionem ad relintndos homines in religion , adengant, communisuis nomine Eucharistum inreurgentes, oe .File acus vero haec habet . Vetus uesia seu rior multa , et i quae non 'μLlis, etiam is extremo illo vitae actu indulgentiam quidem concederet, at Sacrum Viaticum, seu Corpus Christi, omnis indurgentiae, omisi ricordiae pignus, denegaret. Concilium Eliseritanum c. i. alse , metat Communionem
Sacram dari Christianis quiusdam ob
enormia quaedam delicta. Concitium Samdicense cap. a. Et coloqui sed m per
amittionem mutauerit, Communio et am
in f no negatur . Non multis post annis de seueritate ilia plurimum remisit Ecclesia, ac D rigida illa olferuation riqua Eccus sic dis se it Innocentiu DP.P. Esistola ad Exuperium Te fanum Episcopum cap. r. v i quod de et notrofert; locum si iam in similibus ha
re certum est , inquit, illis remporibus cr I tiones essent, ne Communionis concessaefacilitas, omines δε reconciliatione securos non reuocaret a Iapsu ngata merito Communio est , con-essa pollenti , ne totum penitus negaretur , . duriorem rei sessionem faceretnmporis Mist , sed postquam Dominus
depulsa terrore , Communionem dari ab euntibus placuit, propte/ Domini misericordiam, quasi V alicum pros luris,n ouatiani haretici negantis veniam , p ritatem, m duritiem su sequi mi-deamur. Hactenus Etlesacus. E x his ergo habetur, Concilium illiberionum , Communionis dici rum criminum reis in fine denegatae nomine, non intellexisse absolutionem Sacramentalem, ut praesti ire ei uiores Authores comminiscuntiar, sed eo nomine intellexit se ipsatu Eucharistiani , eiusque perceptionem, perspicuum relinquitur. Id autem ex eo etiam conuinci addimus, quod pQona illa non concedendi aegrotis in sine u tae Communionem in ei sdem Canonibus decemnitur pro reis etiam non adeo grauium culparum . Nam Caia. s. de
Delatoribus dicitur Delator si quis
extiterit debis, cir per delationem eius a uisse H proscriptus,vel interfectus, placuit eum nec tu fue accipere Communion in Et Can. ii. idem statuitur e mulieribus quae lenocinium secerunt. idem istatuitur Can. aq- d falsis testibus. Haec enim crimina, de si grauia snt noli tamen sunt graui Di stiria. Putandum autem non est, quod in reos mmorum criminum , ut pro lenocinio,aut delation propter quam aliquis tantum proscriptus sui siet, aut pro salsitate, poena grauissima, qualis filiis et priuati Q Sacramentalis absolutionis in fine vitae Concilium statuere voluerit. Igitur Communionis it sine vitae denegatae nomine intelligi non potest absolutio Sacramentalis. 4 lena argumentum pro vera se:
tentia scii potest ex his, quae habet,
119쪽
Quaestio Secunda. ros'iat in aliquibus aliis Conciliis , ut
etiam Basilius Pontius, obseruauit. Nam Canone primo Conciliu Sardicensis celebrati sub Iulio Primo Papa de Episcopis , qui Ciuitatem mut uerint. Statuitur quod fCiuitate ad minorem transierint, cum aspareat auaritia ardore eos infaminari, m amisimi seruire, o G dominationem , huiusmodi peruicies f uius, austerius et indicetur, dil ideo
statuitur, ut nec laicam Communionem
ha eat, qui talis est. Et in Canone secundo de cis dein Episcopis additur.
Etiamsi talis aliquisextiterit temerarius,
it fortasti talem excusationem asserens ret, quod a populis Eteras acceperit, eum manifestum si IMMO plures praemio , o mercede cerru i eos, quis c ram im non habent, ut clamarent iuEccosa , . ipsum petere etiderentur Episcopum: omnino has fraud s damna das esse: ita eti nec laicam in fine communionem talis accipiat. Non potest
autem putari, quod Concilium obsolum illum reaium, quod Episcopi
Ciuitatem mutassent, etiamsi ex au ritia, aut ex ambitione , id egissent, Sacramento Poenitentiae, d absistutione Sacramentali, eos in fine vitae priuare voluerit, nam neque id crimen eii de grauioribus. Iuxta opini nem autem recentiorum illorum Au.
uiorum , in quos scribimus hac poena mulctati sitissent pr dicti Episcopi,
si Communionis in fine denegatae nomine, intelligenda esset absolutio Sa-sramentalis. Animaduertendum est autem, quod in utroque laudato Canone Concili j Eardicensis decernitur, ut Episcopi, qui Quitatem mutassent, nec laicam Communionem in sine acciperent, ubi particula illa negativa, Nec, implicativa est cuiuscumq , alterius Coi munionis, ita ut sensus sit, Episc pos illos nullam Communionem debere accipere nec etiam minimam, quae erat laica.
Condistinguebatur autem Communio laica a Communione clericali seu Ecclesiastica, sed harum nullam importallis absolutionem Sacramentalem asirmant Authores, qui de hac re scripserunt , Summorum Pontificum , & Conciliorum perpensis au thoritatibus. Nam Baronius, Panaelius, S Durantius, Communionem laicam fuisse dicunt, quae more laic rum, extra Cancellos, te septa Altaris accipiebatur: aut quod Laici sub altera tantum specie communicarent.
Haec autem posterior opinio probatur etiam Bellarmino de Sacramento Fu- charistiae lib. . cap. 4. ubi ait. Communionem laicam suilla,quae sub sola specie panis Laicis concedebatur, Meadem dicebatur et am peregrina in Concilio Agathensi Gn. a. Se 3. ex eo sertasse, quod olim mitteretur Peregrinis aduentantibus in signum Communionis , de pacis. Vnde Communio Clericalis Ἐcebatur, quae sub utraque specie concedebatur, de haec solis Clericis, de Ecclesiasticis competebat. Communio autem laica, in poenam
mavis alicuius delicti olim dabatur Clericis, inquit Bellarminus, ablatia ab eis Communione Clericali: Vndelicelix Papa III. in Epist. I. c. I l .iubet ob delicta quaedam clericis non dari
nisi in morte Communionem laicam, de Concilium Sardi cense Can. a. ne in molle quidem laicam Commur ic-O nem
120쪽
io 6 Raymundi Cardinalis Capi succhi
dari vult Aduersus hanc expositionem plura obiicit Gabriel Alba spineus Episcopus Aurelianensis in suis obseruatimnibus Ecclesiasticis lib. i. obseruat. 4. quae tamen sicile seluuntur ex his, quae Bellarminus asseit loc. cit. Ipse putem Alba spineus in fine eiusdem obseruationis,statuit Cpmmunionem laicam, nil aliud este, quam ius communicandi cum coeteris fidelibus more latcprum, & laicum participem esse Societatis Christianorum, non 'eClericum . Subdit tamen, se iipia di fieri, eum qui communicabat laice, accepisse Lucharistiam more laicorum aut extra septa Altaris,aut sub una aut sub utraq; sfecie, prout usus Ecclesiae obtinebat , cum enim Communio Eucharistiae pr cipua eskt pars Soci talis Christianorum 1 oportuit, eum, qui esset inter laicos , eam sumpssse more Laicorum, quando suet laicus; Quoniam 'erb Communio praeter Eucharistiam multa alia complectebatur, asserit eum , qui in Societate Ecclesiae communicabat yt laicus, multis etiam alijs rebus praeterquani Eucharistiae c'mmunica e. Q uidquid autem horum dicatur aduersatur asserentibus abselutionem Sacramentalem graui pruin criminum reis in extremo vitae poenitentibus denegatam olim fuisse; nam in eo Authores prasiti conueniunt , quod Comni uni 'nis denegatae nomine in . Concilijs non intelligatur absoluti Sacramentalis, ruit ergo fundamentum asserentium , absolutionem Sacramentalem scis illis denegatam suis se, eo quod Inn*centius I. dicat Cqm- minionem denegatam fuisse; eum ei, im innocentius, ut ipsi etiam Ad,
uersarij volunt alludat ad tempus C6ciiij Illibet itani, in quo aliquoristri
ςriminum reis in extremo vitae dictityr denegata Communio , de apud Concilium Illiberitanum Comm nionis denegatae nomine non intellia satur absolutio Sacramentalis , nec innocentium, cum dicit reis illis d negatam suisse Communionem in extremo vitae, Communionis nom ne absolutionem Sacr mentalem in tellexisse, euidens est. Sed peremptorium de hac re iudi cium profertur a Concilio Tridenti no antiquitatis arbitro , Veritatis Magistro, Traditionum certo Iudice, & iusto omnium Praeceptore. En
Concilij Tridentini pro hac re iudicium , μ sententia, sessiune quare decima de Poenitentia mp 7. Verumtamen sie admodum, ne hac issa occasion quis pertat, in eadem Ecclesa Gichstoditum sempirsuit, et i nullas tres ruatio in articulo mortis : atque ideo om-
es Sacerdotes , quoslibet pamirantes hqui usuis peccatis, m censeris absoluerefflint. Igitur Concilium Tridentianum semper in Ecclesia Dei custodi tum fuisse dicit, ut nulli criminum,
aut censurarum casus reseruarentur in articulo mortis, ne peccator reseruatae absolutionis occasione pereat; sed quilibet Sacerdos dummodo non sit ab Ecclesia praecisus, ut diximus qua stione praecedenti potest quoslibet poenitentes quibusvis peccatis, ἔς ςensuris absoluere; Igitur nec primis saecuus crimen aliquod fuit, a quo il-l: us reus non absolueretur, ac proin-ke nullo unquam tempore Ecclesi