장음표시 사용
91쪽
Concilia,& Patres Eucharistiam in telligunt, ut inter alia Concilium Nicaenum Primum Can. 3. Ibi enim dicitur G iurulit' omni culti e in exitu posita ommunioniuratiam tribui Episcopus probabiliter ex Obliti ne dare dia bit & Communionis gratiae nomine Eucharisbam intelligendam es, se satetur Natalis Alexander disse T. ara. τηλ nis sutiliter dii tinguere velit inter gratiam Communionis , dc
Dicimus ergb , quod Communionis negatae nomine Innocentius Eucharistiam intellexerit , nec ab A thoribus aduersis aliquid affertur , quod ad contrarium nos cogat, aut contrarium probabiliter suadeat.
Quod enim primo loco obi,iunt 3
Innocentium Communionem tandem concessam dicere aegrotis in extremo dumtaxat vitae poenitentibus ,
ne duritiem Nouatiani subsequi videretur Ecelesia , & controuersiam Nouatianos inter , de Catholicos in. tercessisse non de negatione Communionis Eucharisiicae, sed de negatione absolutionis Sacramentalis ; facit Eseluitur. Na a Nouatiani negabant, post Baptismum Lapsos ad poenitentiam ullo modo recipiendos, & nullatenus eos absoluendos dicebant; Si ergo Ecclesia Eucharistiam Lapsis illis in extremo veniam postulantibus denegasset, cum Eucharistiae collatio semper coni unetam haberet absolutionem , ut ipsi mei Aduersarij obseruant, iam Ecclesia negando Eucharistiam Nouatiani errorem subsequi visa sitisset, nBando enim Fueharistiam , negasiet simul absolu
Communionem illam a perpetuo exitio vindicata, ut ait innocentius, ac proinde latile absolutionem Sacramentalem. Res ondetur, etiam Eueharistiam a perpetuo exitio vindicare , quia per illam consertur gratia, de quia Eucharistiae proprius ellectus, est adeptio gloriae , Pedum quia Eucharistia gratiam confert, in qua V lut in semine gloria continetur, quod
commune est omnibus Sacramentis,
sed etiam, quia tribuit auxilium speciale ad abstinendum a malis, de ad perseuerandum in bonis; Et rursus, quia Christus vita aeterna sim donaturus , continetur in hoc Sacramento , tanquam cibus animans, nutriens , & con itans, unde Clemens Pontifex in Clementina unica de Rel Pyr , m veneratione Sanctorum, dicit, quod per hoc Sacramentum a malo retrahimur, dein bono conser tamur, dead virtutum, dc gratiarum proficimus incrementa. Praeterea E eharistiae Sacramentum praeseruat a peccatis imminentibus, quatenuS a get habitum charitatis, per quam cre.
seit unio hominis ad Deum, de per illud homo fit robustior, N ad Diutina propensor: Quatenus verb Christus ipso in hoc Sacramento praesens
est , M per hoc sacramentum agitur memoria Passionis eius, drmones, qui per eam victi fuerunt, expau scunt, nec audent tantii m impugnare, quantum alioquin vellent. Adde, quod eiusdem mysteri j intuitu
Deus eos compescit, hominem ammat, inspirationes , te auxilia actu lia donat, ut proindὸ Concilium Tridentinum hoc Sacramentum Vocet
92쪽
et g Raymundi Cardinalis Capi echi
antidotum .i qua liberemur a culpistidianis , a peccatis mortalibus f seruemur. Igitur negari nequit , per hoc Sacramentum a perpetuo exitio vindicari. Ulterius Innocentii verba liaec fiant Tribuitur cum paenitentia extrema Communio , G homines huiusmodi, vel in supremis suis . nitentex, miserante Saluatore nostro a perpetuo exitio vindia
centur Quorum verborum peruius est sensiis. Non enim dicit Innocentius, quod per Diam Communionem homines illi a perpetuo exitio vindicentur , sed dicit, quod tribuitur cum poenitentia extrema Communio, ut homines huiusmodi, vel in Supremis suis poenitentes miserante Saluatore nolito a perpetuo exitio vindicentur. Vbi non soli Communioni, sed Poenitentiae etiam , ac misericordia: Diuinae vindicationem a perpetuo exitio Innocentius attribuit . Quia enim cum Communione Poenitentia iun-nebatur, ait Innocentius, tribui eum Poenitentia extremam Communionem , ut homines illi poenitentes Eperpetuo exitio vindicentur.
Ad tertium, quod objcitur, Sancti Cypriani aetate , quam spectasse
videtur Innocentius, Absolutionem ab rucharistica Communione nullo seiunctam fuisse interuallo, ut ex allatis eiusdem S.Cypriani verbis videtur conitare , ac proinde si Eucharistia negata est ijs, qui poenitentiam in e tremo vitae flagitabant , negatam etiam illis nisse Abselutionem. R spondetur, ex allatis S. Cypriani verbis aliud non haberi, nisi quod Lapsis, ac etiam morientibus , Eucliari-Bia non concedebatur, nili data prius pace, seu absilutione Sacramentali, ted non haberi, quod absilutio Sacramentalis eis non data fuerit, etiam non concella Eucharistia . Quare licet non daretur Eucharistia, nisi da ta prius absolutione Sacramentali,d batur tamen Abiblutio Sacramentalis, etiam non data Lucharistia, de se Peccatoribus in extremo vitae veniam postulantibus dabatur absolutio Sacramentalis, non data Eucharistia, idque ex rationibus stiperius adductis. Hoc autem dicimus, posito, quod in laudatis verbis S. Cypriani Sermo sit de absolutione Sacramentali, dc pro foro interno,nam si in eis sermo si de absolutione Ecclesiastica, Se pro sorotantum externo, dicendum est, eo tempore Lapsis fucharistiam non sit iste concessam, nisi cum absoluti ne illa Ecclesiastica , & absolutionem illam Fcclesiasticam Lapss non concessam suisse , nisi cum Eucharissia Ad quartum, in quo dicitur,quod frustra docuissct Innocentius priorem obseruationem duriorem , posteri rem vero inclinatiorem , nisi prior disciplina denegasset absolutionem a peccatis, ijs , qui in mortis articulo constituti Poenitentiam primum p stulabant: Quia ut Absolutio a peccatis sne Communione tribueretur, non solum Innocentij aevo, sed multis post saeculis, saepius obseruatum est , & etiam nunc obseruatur is Gallia ergὸ criminum capitalium reos ad mortem damnatos,& ubique caddit Morinus erga eos aegrotos , in quibus vomitus periculum imminet Respondetur , argumentum hoc este adeo futile, ut miriim sit, ab Auis ilioribus illis suisse propositu iii, nam
93쪽
consuetudo denegandi Fucharistiam in extremo dumtaxat vitae poenitentibus, qxue supponitur tribus primis saeculis viguisse, ideo ab Innocentio durior appellatur, quia durius videbatur , quod homines in extremo ubiae suae constituti, de veniam pete res , Sacrae Eucharistiae praesidio priauarentur ex eo dumtaxat motivo, ne
Communionis, seu Eucharistiae comeessa sicilitas, alios de reconciliatione securos non reuocaret a lapsi. tertim si aliquid occurrat , quod reuerentiae Sacramenti praeiudicet, de ideo Eucharistiae Sacramentum pC nitentibus denegetur, denegatio .charistiae in isto casu, de ex hoc mo-tiuo , non est dicenda consuetudo drurior; id enim est de iure Sacramenti, idque Sacramentum ipsem exposcit, vi videlicEt nihil agatur , quod sit contra ipsius reuerentiam, M aliter non debet fieri. Id autem contingit eum Eucharistiae Sacramentum den gatur aegrotis illis, in quibus est periculum vomitus ; Undὸ quod huiusinodi aegrotis denegetur Communio, seu Eucharistia non tollit, quod
non fuerit dura consuetudo denegare Communionem aegrotis in extremo dumtaxat vitae poenitentibus, quae visebat in Ecclesia primis tribus si culis,
ut Innocentius ait, nam consuetudo illa non erat ex ratione Sacramenti,
sed ex institutioite humana. Et idem dicendum de consuetudine , quae, ut dicitur, etiam nunc in Gallia seruatur, denegandi Eucharistiam reis ad mortem damitatis, nam si hoc ideo fiat, quia censeatur aduersari Eucharistiae dignitati, de reuerentiae, Sacramentum ipsum videtur hoc exigere, sed si hoc fiat in poenani delictorum,etiani haee consuetudo viderur durior 3 pri. re scilicet tanto praesidio, quale est Eucharistia , illum , qui moriturus est, de si ob delicta patrata mortem sit stibiturus.
AESTIUNCULA INCIDENS.Vtrum Eucharistia concedenda sit reis ultimo
placet quaestionem de praestanda pucharistia ultimo suptilicio
damnatis his pertractare. Consuetu. do Eucharistiam ad mortem damnatis non praestandi , inualuit nedum in Regno Galliae, ut testatur Steplianus A rerius in tract. de potestate Ecclesiae, quem allegat Antonius Gamma I ris Consillius Lusitanus in Tracta M de Sacramemis praestandis ultimosvpbcis iamnatis, an calce Decisionum Su. premi Senatus Lustaniae , et Anima ; sed de in Regnis Hispaniae, ut inquit Nauarr. Ἀβο On mutuis; Netiam in Regno Lustaniae, ut testatur idem Gamma ibidem. Haec porro consuetudo, si ea ratione in dictis Regnis inualuit, quia ut idem Steph nus in didi. casu Ias . ait comuerit multiplici resi inu, quod executio sententiae condemnatoriae noctisseratur , quae quidem dissirenda esset, si condemnatus reciperet Eucharistiam, quoniam indecenter seret, si eodem die damnatus ad mortem reciperci Lucharistiam, & vlim
94쪽
8 o Raymundi Cardinalis Capilacchi
muni pateretur supplicium; si hac ratione consuetudo illa , in pnedictis Regnis inualuerit, non ide5 dicenda
videtur durior, quia non in poenam delictorum ipsius rei ad mortem dam. nati, sed ob reuerentiam Sacramento debitam inualuit, quae praeserenda videtur utilitati, quam ex Eucharistiae perceptione reportare posset reus ille ad mortem damnatus . C aeterum,
si consuetudo Sacram Fucharistiam denegandi inualuit sit, in poenam delictorum eiusdem rei, etiamsi non irrationabilis esset , & a potestate Ecclesiastica induci posset, uti de facto primis tribus faeculis ab Ecclesia denegata fuit Lapsis, qui ab Ecclesia pulsi,
in extremo dumtaxat vitae suae ad Ecclesiam recurrebant, & ab ea veniam
petebant ν negari tamen non potest quod durior sit huiusmodi consuetitido, ut ait Innocentius; Durius enim est peccatorem prurientem tanto praesidio tu mortis arti uti p iuare : praeterea in extremo vitae poenitentibus Sacram
Eucharistiam denegare est quodammodis illis adepitionem gloriae protra. here; Nam Sacramentum Eucharistiae inter alios effectus mirabiles,quos operatur , ille unus praecipuus est, quod Viatoribus det adeptionem gloriae, id eis virtutem adipiscendi gloriam : UndE Ioann. 6. dicitur, F1Mi
manducauerit ex hoc pane etauet in aere
num . ita vero aeterna est gloria; quod
ipsum latius ostendit S. Thomas 3.
Operatur etiam Fucharistia , Malium cstectum, quod praeseruat a peccatis suturis, & hoc dupliciter ait S. Thomas ibidem ari. 6. Scilicet interius roborando per gratiam, α ex
terius repellendo omnem Det monum impugnationem. ltem delet peccata venialia , imia 6 de mortali , quorum quis non habet conscientiam, ec astectum , ut ait S. Thomas art. 3. q.
eiusdem quaeitionis. Vnde est abse-lutio scelerum, id est mortalium peccatorum ignoratorum, & futuroriuri
modo iam diisto. Item delet poenam debitam peccatis, licet non totam, sed secundum mensuram deuotionis, ut ibidem ait S. Thomas art. F. Vbdeantur , quae diximus supra ad 1.
Propter hos essectus, qui ex den gatione Eucharistiae a poenitentibus
remouentur, seu in poenitentibus non ponuntur, negari non potest, consuetudinem veterem Ecclesiae denegandi Eucharistiam in extremo tan-thm vitae poenitentibus duriorentistisse, immo, de propter hanc eamdem rationem author praecitatu S censet, nec etiam ad mortem damnatis denegandam esse Eucharistiam, ne videlicet miser ille tot bonis spiritualibus priuetur; & hanc opinionem tenuit Gl si in Clem. I. depαnit. cum qua omnes Doctores ibi transeunt.
Item de Glossi tu cap. si quis de corpore: quam sequuntur expressh Cod uasisImρLc ali1 in d. Clem. r. Vbi Bonis eius de Vitali reserendo Hostiens in cap. san; de cel Lat. missast. dicit ita tenendum cum hac moderatione, ut ilia
Io die differatur executio: Dicit tamen latius insistendo, quod hoc non
seruatur, immo quod in nonnullis locis ille, qui ducitur ad mortem reperit in via Sacerdotem , qui missam cel brat, H ab eo recipit communionem. Et licet honestius esset, ut executio dese-
95쪽
differatur illa die, tamen, inquit idem Author, non ideo fit iniuria Sacramento , nec Sacramentum minus Pro
scit, ex quo in homine isto apparuerunt signa contritionis , tunc mi in Sacramentum decenter recipitur,cum post Consessionem Sacramentalem cum debitis actibus recipitur. Est enim viaticum, hoc est animae cibus , dc
non corporis . Nec propter receptionem viatici disserenda est executio , inquit idem Author, quoniam cum Dominus Iesus iustus sit , Se iustitiam dilexerit, non debemus ob receptionem sui Sanctissimi Corporis exec tionem iustitiae diiserre, ne quodammodo bonum iustitiae impediatur, de sic videatur Reipublicae iniuria nasci,
unde iura nascuratur argitin. l. meminerint C. v G mi. de ex his patet responsio ad obiectium, quod pro parest
Textus clarus tu cap. Positum a 3. q. cuius verba haec sunt.
tum est ab Aiquibus f auribus de hi in patibulis suisemduntur prosias celeribus post confessionem Deo peracta- ,
mirum cadauera eorum H Ecclesias deferendaset obtilianes pro eis Us rendae , ist missa ealebrandae , an non lsribus ν spondemus , si L amnibus peccatis fuis puram confessionem agemitas,st digne paenitentibus communis inf-nesecundum praecepta Canonum danda est, cur Canones communionem , mel sepulturam eis interdicunt , cisi pro peccatis suis poenam extremam perso luunt , m confitentur, et i conferi desideraut 'Scriptum e J enim. Non iudicat Deus bis in id ipsem. Ex quo Textu aperte constat, stitutum sui g. in Concilio M guntinensi , non esse his ad mortem
condemnatis denegandam Communionem . Id autem sic firmiter tenu runt Doctores, inquit Author praefatus, ut neminem viderit, qui contrarium iure audeat assirmare post Sylvestrum in verbo Sepou pM1t. I
videri potest praelaudatus Author, qui multis probat nullam indecentiam interuenire, si ultimo supplicio da natus pridie mortis suae Eucharithiam sumat , imm6 si Ommo mane post
peccatorum confessionem eam recipiat. Idem patet ea cap. super eo de Here licis in s. Item ex motu proprio Ph Rantiis I Fo. Ad argum emum autem principale redeuntes dicimus , negari no posse constetudinem denegandi Eucharistiam in extremo vitae suae poe' nitentibus duriorem esse, ut ait Inn centius . Quod autem Eucharistia i , etiam nunc denegetur moribundis vomitu Iaborantibus, non arguit consuetudinem denegandi Eucharistiam in extremo vitae tuae poenitentibus , secluse cassi vomitus, duriorem non fuisse. Vomitu enim laborantibus Eucharistia deneganda omninb est ob reuerentiam Sacramento debitam, ne videlicet Venerabile Sacramentum inter Drdes proijcitur, ut in eo casia contingere posset. Reuerentia eni in Sacramenti cuicumque utilitati si1-
stipientis praeserenda est ; Unde denegatio Eucharistiae infirmist vomitu laborantibus non est dicenda consiletudo introducta cum id exigatur ex natura rei, hoc est ipsius Sacramenti. Ad quintum , M vltimum , quod iuxta Innocentium prior illa obstru
96쪽
s e. Raymundi Caminalis Capi succhi
tio vigebat, Ne Communienis concessa ficilitas timitus de reconcili timescuros non reuocaret a lapsu , ac proindes ndum priorem disciplinam norureconciliabantur , nec absoluebantura peccatis, patet responsio ex dictis,N ex dicendis amplius patebit, quod quidquid in contrarium dicat Morinus ) duplex primis illis setculis reconciliatio, seu absolutio impendebatur,
una videlicet Sacrame titillis, di in sero interno, altera Ecclesiastica, seu Canonica, & pro sero externo ; haec
erat illa , quae negabatur ijs, qui in
extremo dumtaxat vitae veniam petebant , de haec non impendebatur, nisi cum concedebatur co immunio, seu Eucharistia, quae tamen non exclude.bat, scd supponebat absolutionem S cramentalem. Quare aegrotis in ex tremo dumtaxat vitae poenitentibus impendebatur absolutio Sacrament
lis, & in foro interno, sed negabatur absolutio illa Canonica in sero e
terno quae etiam reconciliatio cum
Ecclesia . & fidelibus dicebatur , ut bac ratione alj a lapsu cohiberentur. Hoc ipsum constat ex s. Cypriani verbis epistola sq. ab Aduersariis allatis, ubi S. Cyprianus Communicationis, seu Communionis nomine
ipsam Eucharistiam intelligit , sic
enim ait censuimus, eis, qui de Ecclesia Domini non recesserunt, sed pamia, tentiam agere , o timentari, ac Dominum deprecari a prima Dpsus fui die non destiterunt, pacem das m oe, eos ad praebuin , quod imminet armari ,
instrui oportere et At et ero nunc nou in-frmis, se risi ut, pax necessaria est,
nec morientibus , sed etiuentitus com
vicatio a notu das, ut tuor excrutamus , m hortamur ad praelium , noni ermes , ct nudos relinquamus , sed protectione Corporis , o Sanguinis Christi muniamus . Et cum ad Me fuem arsia , Ct accipienti us pus esse tutela , quos tutos es contra Ad resa.
rium volumus , munimento Dominica faturitatis armemus . Nam quomodo docemus, aut prouocamus eos in Confessione nominis SanWuisem suu unire, si eis militaturis Christi Sanguinem deue
gamus Haec Cyprianus. In quibus
Communicationem , seu Communio. nem pro eodem accipit, ac pro exhibitione Eucharistiae, sicut & Pax, de Lucharistiae exhibitio, idem apud i sum significat, prout in relatis verbis
pparet Communicatio autem , quam S.Cyprianus concedendam dicit peccatoribus illis, qui a primo die lapsus sui poenitentiam agere non desiit runt, illamet est, quam Cyprianus ,
atque Innocentius iuxta veterem consuetudinem, negatam dieunt peccatoribus illis, qui in extremo dumtaxat vitae sitae poenitentiam exposcebant, atqui nomine Communionis concessae Peccatoribus a primo lapsas
sui die, intelligitur 1 Cypriano Eucharistia, & cum ipsa reconciliatio in soro externo, ergis N Eucharistia intelligenda est nomine Communionis tacellae peccatoribus in extremo dum taxat vitae paenitentibus. Praeterea, quod Innocentius Communionis iuxta priorem consaeludianem negatae nomine intellexerit E
charisbam, patet ex alijs illius verbis eum dicit Postquam Dominus noster pacem Ecclesiis suis reddidit , iamd
pulso terrore Communionem dari oleum. tibus
97쪽
lilias emit prepter nomini miserico diam , quasi viaticum prefestari γ Ubi Pontifex Communionem , quasi vi, licum appellat; Certum est autem, quod iuxta Sacra Concilia , & Sanctos Patres, Viatici nomen principaliter , di petantonomasiam de Eucharisti dicitur . Quamuis enim aliqui Sancti
Patres, Viatici nomen ad omne Sacramentum necessariu ad salutem in extremo vitae collatum aliquando exita
dant, quo sensi interdum significant Baptismum, Fi legitur apud S. Basilium ham. in Sacri Eapi s. Et apud S.Cregorium NarianZenum in orat. ΔBapiis. ubi damnat illos, qui Baptismi susceptionem disserunt usque ad mortem , inquiens sinandiὼ inter
Sapistam , cy' quaestuarium nulla pu gnaeli, dum ille morientem viatico in strue e , hic heres nominari oloix. coma udi immo de S. Cyprianus etiam
eleemosynam viaticum appellauit eorum , qui ex hac vita migrabant, ut De. citi obseruat laudatus Dominicus Magrus 3 ubi tamen haec non exprimuntur, vel ex adiunctis non apparet sermonem esse de alio Sacramento ab Eucharistia, aut de aliare ab Eucharissia diuersa, ipsa Eucharistia intelligitur , immo de Sacramento Eucliaristiae Sermonem esse colligitur ex eo, quod, ut diximus omnino praesi apponendum est, aegrotos illos nedum ab-sblutionem Sacramentalem in extremo vitae postulasse, sed etiam Sacram Eucharis iam, quo posito, debuit Innocentius ad quaesitum Exupcrij respondere quoad Eucharistiam dictis
aegrotis concedendam, vel negandam. Cum autem Eucharistiae exprimendae
aptari non possuit verba illa , quibus
dicit poenitentiam aegrotis illis, iuxta priorem consuetudinem mille concessam, & postmodum etiam eis esse c5- cedendam, relinquitur. quod de Eucharisita responderit per verba illa, uibus inquit, iuxta priorem consue-inem aegrotis illis Communionem
negatam suisse, sed postmodum fuisse
concessam, & eis omnino esse in posterum concedendam. Denique Morinus ipse , velit nolit , fateri cogitur ex his, quae admi tit , Communionis aegrotis in extremo dumtaxat vitae poenitentibus negatae nomine Innocentium Eucharistiam, non vero absolutionem Sacramentalem uitellexisse; Morinus enim
ex verbis Innocenti j relatis haberi fatetur , quod abselutio Sacramentalis concessa semper fuerit Lapsis illis, qui
ab Ecclesia nec se separauerant, nec separati suerant, sed tamen totam vitam in peccatis transegerant,& venia in extremo dumtaxat vitae suae postulabant, idquE ex verbis illis Innocent ij, Cossuetudo prior tenuit , ut conce
deretur eis Paruitentia , non enim con
cessionem huiusmodi ex'alijs verbis colligere potest , quam ex litis. Igitur in alijs Innocentij verbis , quae se, quuntur ex illis, nempe Et Cominia
nio negaretur , Communionis nomine
haud potest intelligere absolutionem
poenitentiae concessae dicit intelligi ;Vnde relinquitur, quod inoidine ad
aegrotos praedictos,Communionis negatae nomine non absolutio Sacramentalis intel ligenda sit . sed Eucharistia , nil enim aliud intelligendum relinquitur . Si autem Poenitentiae concellae nomine intelligitur iuxta L α MO.
98쪽
8 Ra inundi Cardinalis Capi succhi
Morinum absolutio Sacramentalis inordine ad aegrotos in extremo dumta . xat vitae poenitentes, qui antea ab Ecclesia separati non fuerant , dicendum est nomne Poenitentiae concessi in telligendam esse absolutionem Sacramentalem,& in ordine ad quoscum, que aegrotos veniam in extremo dumtaxat vitae postulantes, videlicEt de inordine ad illos , qui ab Ecclesia antea separati fuerant. Nam fieri nequit,
ut eadem vox , Paenitentia , in ordine ad aegrotos ab Ecclesia non separ tos, abiblutionem Sacramentalem significet , & in ordine ad aegrotos ab Ecclesia separatos non significet absolutionem Sacramentalem; Nam quaelibet vox retinet ubique suam sisnifi
Igitur ex InnocentioPontifice constat , Eeclesiam Romanam, nec etiam primis tribus saeculis veniam , ct a solutionem Sacramentalem Lapsis illis denegasse , qui eam in extremudumtaxat vitae suae postulassent . Innocentius enim etiamsi in principio quinti saeculi Pontificatum gessierit, testatus est tamen de veteri consuet dine Romanae Ecclesiae, quae sibi ma- nisesta erat. Retorqueatur ergo Obiectio haec in ipsos opponentes , sicquet argumentum inuictum pro vera sen
tur, Communioni Lapsis in extremo vitae poenitentibus negatae nomine, Absolutionem Sacramentalem Innocentium
non intellexisse, & Vera sententia confirmatur:
nis Lapsis in extremo vitae nuentibus negatae nomine , absol tionem Sacramentalem no intellextarit, ex eo etiam ostenditur; quod crebris illis Fidelium tunc in Idoles triam lapsibus susscienter occurrebatur denegando alijs fidelibus in extromo vitae ad Ecclesiam recurrentibus , Eucharistiam, & persectam reconcialiationem externam cum Ecclesia, me aequum suit ad cohibendos aliquos Mdeles a Lapsu , alios in extremo vitae
constitutos aeternae damnationis periculo exponere . cum nec pro salute
spirituali unius hominis periculo e ponenda sit salus spiritualis alterius , exposita vero filisset periculo spiritu lis salus morientium , si eis absolutio Sacramentalis denegata fuisset ; nam cum disicilὸ sit actum persectae CO
tritionis elicere, aeternae damnationis periculo expositi fuissent morientes, quibus poenitentiae Sacramentum, de
absolutio sacramentalis denegata si isset.
Nec etiam suspicio , aut dubium de dispositione morientium sussciens
motivum esse potuit ad dene andam illis absolationem sacramentalem , si lias non appareret , eos de peccatis non dolere ; nam in eo casu impendenda fuit absolutio , saltem sub comditione, ut saluti morientis consultum esset, si susticiens fundamentum ata
fuisset suspicandi, vel dubitandi de dispostione poenitentium. At verbiton est censendum sis sciens funda
99쪽
Quaestio Secunda. 8mentum dubitandi de dispositione
morientis, quod totam vitam in peceatis transe rit , & in extremo tantum vitae tuae veniam postulauerit, nam ut ex Coelestino Pontifice sup rius diximus . era causes la tu mitimai mphre esse ρ is , sicut Latro unius
m mentimitentia meruit esse in Para-d se , in hora illima consessionis, cretoa ad uiri conuersio in ultimis p t m, mmtelotius est aestimanda, quam ompore , Propheta hoc taliter asserente: Cum c uersus ingemuerit , tune fluus erit. Peccator igitur adhue in extremo dumtaxat visae ingemiscens , dc do. lens , absoluendus est . Certum est enim Poenitentiam illam ex Dei inspiratione conceptam esse, ait S. Leo ;Cum verb peccator , se vere dolere , aut poenitere tellatur, etiamsi in extremo vitae dumtaxat doleat , est ei cre, dendum, nam peccatori in foro interno , & poenitentiali credendum est , tam in his, quae contra se, quam itubis , quae pro se testatur , ut ait Sanctus Thomas , re cum eo Theologi
Nec in casu de quo agimus , locum habet , quod Ecclina, seu eius Ministri agere consueuerunt cum recidi uis aut cum manentibus in occasione
proxima peccandi ; quod nempe absolutio denegetur, aut differatur , ad experimentum de illorum proposito,
et constantia sumendum ; nam cum his uatur de poenitente morituro,haec locum non habent, certum est enim huiusmodi poenitentem nec in peccatum amplius lapsarsi esse, nec mansu. rum amplius fore in occasione pecca.
di; unde illi denegari non potest a
selutio ad experiendam illius constantiam; relinquitur ergo, quod si moribundus ille verEse de peccato do ere, testetur absoluendus sit , ne irreparabilem salutis aeternae iacturam sui eat. Si autem quis velit nomine conces.sae poenitentiae in relatis Innocentii verbis intelligi concessum Poenitentiae Sacramentum , seu absolutionem Sacramentalem una cum iure ad peragendam poenitentiam , seu satisfacti nem canonicam , de nomine negatae communionis intelligi negatam Euchacilliam, &simul negatam absolutionem Ecclesiasticam in soro externo
non abnuemus; nam hoc pacto notia sequerentur absurda, de inconuenientia, quae sequi ostendimus, si ponatur
poenitentiae concessae nomine intelligi dumtaxat ius ad peragendam poenitentiam canonicam, ει communionis negate nomine intelligi negatam abGlutionem Sacramentalem. Diei ergo
potest , quod lapsis illis , qui in vitae
dumtaxat fine veniam poscebant,concedebatur absolutio Sacramentalis, Mius ad peragendam poenitentiam in foro externo , de negabatur Euchariastia, be absolutio in foro externo; εο quia quando alijs concedebatur Eucharistia, concedebatur etiam nedum absolutio Sacramentalis , de in foro interno , sed etiam absolutio Ecclesiastica, & in sero externo, ideo A thores prefati confundunt Communionem cum absolutione, putantes absolutionem dici etiam Commim
100쪽
s 6 Raymundi Cardinalis Capi succhi
Respondetur his, quae obh-cit Natalis Alexander, quoad mentem Ecclesiae in ordine ad absbluti
nem Sacrametalem lapsis in extremo vitae poenitentibus concessam. Ovij it Natalis , quod postquam
Eeclesia priorem illam puerita tem mitiori disciplina emolluit , . concessit avolutionem iliis , qui imminente mortis fericulo illam rogati erunt, in couersionem ad ilias edis Itie distulerunt angustias, significauit pluries; dubitare de illorum conuersonis, cr paenitenti finceritate , qui imminente mortis periculo absolutionem postutiverunt, G conuem
piovem ad illas et que augustias retulerant , nec nonfedulitareRgnifau rii de absolutionii e scacia propteν probabilem iudi positionem Paenitentis: unde sic Par.
nitentes , o absolutos in extremis , imo Eucharissia donatos iterum paenitentia publicae, si uualuissent, subiecit . Ad hoc affert primo Sanctum Gregorium Nisenum in Epistola Can nica ad Letoium Caia. I. quo Vbi Apoliatae a fide poenitentiae tempus vitam omnem praescripsit, haec subiungit: In hora autem fui e vita excese
fur Sacramenti Commutonis erit particeps . Sin autem contigerit, ut is,praeter spem vivat, in eodem rursus erit iudicio, mysticorum Sacramentorum ad vitae existum et que expers.
Secundo Concilium Carthaginensequartum Can. 76. quo decernit, ut is, qui poenitenisam in infirmitatepetit , si ιαμ dum ad eum Saccrdos inuitatus et nil oppressus i rinitate fuerit , v I iis phrenesim versus, dantibus distimonium,
qui eum audierunt accipiat paenitentiam. Etsi continuo creditur moriturus recon
cilietur per manus impositionem, oe in fundatur ora eius Eucharistia; & mox addit Si superuixerit admoneatur aspradictis issur , petitioni suae satisfa- diom ; in subdatur statutis Paruitentia
legibus, quamdiu Sacerdos, qui paeniten tiam d derit, probauerit. Et postquam Canone 77. decreuit , ut poenitentes, qui in infirmitat unt 'aticu accipiant; Haec addit Can. 7 8. Paruitentes, qui in infinitate Viaticum Eucharistiae accepcrint, non se credam absolutosine in nus impositione sit superuixerint. Tertio Concilium Arauxi canum primum Can. 3. in quo sic decernitur.
Eui recedunt de coiporesa nitentia accesta Ilacuit sine reconcitatoria mauut imposui ne eis communicari; Quod moriense
tiones Patrum, qui huiusinodi Cominunionem Viaticum nominarunt; suod si superuixerim , stent in ordin flamitentium, cy' ostenses necessardis Poenitentia fructibus legitimam C. minunionem cum reconciliatoria mauus impositione percipiant. Vocant illam Communionem
legitimam praefati Concili, Patres inquit Natalis quas legitimam non esse suspicarentur, quae infirmis poenitentiam imminente obitu,aut vi morbi premente flagitantibus data erat. Quarto Concilium Epaunense O- non. 36. cuius haec sunt verba. Nem ius fine remedio. aut spe meniae ab Ecclesia repeliatur, neue ulli,sicut poenitue.rit, aut se correxerit ad Gniam redeundi aditus obstru tur. Siasi cui forsitaudferimen es ortu immineat, damnationis constri