장음표시 사용
131쪽
pilentia ante absolutionem Sacramentalem peracta , non sit Deo satisfactoria, nec etiam per eam conseratur ei sectus aliquis ex his, ad quos
conserendos poemitentia Sacramen-t,lis a Christo Vomino est instituta , cuiusmodi est remissio saltem in partem poenae temporalis in Purgatorio luendae, de augmentum gratiae, posita sententia, quae docet, per satisfactionem augmentum gratiae causari , N auxilia ad praecauenda in posterum peccata conferri . Id autem probatur, quia poenitentia peracta ante a solutionem Sacramentalem, eii peracta a peccatore constituto extra statum gratiae, &amicitiae Diuinae , Mabsolute manente in statu peccati, Nnondum recepto ad amicitiam Dei . Qumuis enim peccator ille dispositus sit, de verum dolorem de admissis peccatis habeat, verumque propositum ab eis abstinetidi, immo de aliquali amore erga Deum seratur, &poenitentia in eo statu ab eo peracta
non sit omnino mortua, ut contendebat Baius, qui , ut habetur in propositione sexagesima inter damnatas , commentitiam , & scripturis minime congruentem dicebat esse distinctionem duplicis vivificationis, alterius , qua viviscatur peccator, dum ei poenitentia , & vitae nouae propositum , & inchoatio per Dei gratiam inspiratur . Alterius , qua viuificatur , qui vere iustificatur, de palmes in vite Christi efficitur. Attamen opus illud non procedit ab homine in statu amici Dei conitituto , N in gratiam recepto , N ut ait S.
li id est mortuum priuatiue, quia caret vita spirituali, quae est ex charitate, per quam anima Deo com ungitur, ex quo vivit, sicut corpus per animaru , quo modo etiam fides , quae est sine charitate, dicitur mortua , secundum illud Iacob. 23. Fidei siue operibus mortua est , & in eodem sentu , omnia opera, quae sunt bona ex genere suo, si sine stiaritatebant , dicuntur mortua , quatenuS non procedunt a principio Vitae. Opzra autem, quae procedunt ab homine extra lia ruiti gratiae constituto, &nondum charitatem habente, nol
sunt satisfactoria Deo, quia non sunt
Deo acce Pta, ea acceptatione, quα requiritur ad rationem operis sati,factorij; ad hoc enim requiritur, quod sit opus procedens ab amico, & in statu gratiae constituto, id autem non
habetur, nisi per gratiam, & chari
Huius autem ratio est illa, quam
assert S. Thomas in q. sentent.dis. I s. I. art. 2. quod scilicet homo Deo pro commillo peccato satisfacit,
non quia Deo reddat aequi ualens s cundum quantitatem et , quod per peccatum Deo abstulit ; nam no possumus Deo reddere, quantum fuit iniuria ipsi per peccatum illata I cum peccato ostendamus bonitatem infinitam , ac proinde peccatum habeat infinitatem ex Diuinae Maiestatis os-fensae magnitudine; sed dicitur homo Deo satisfacere, quatenus homo De
reddit quod potest, quia amicitia non exigit aequi ualens, sed quod possibile est. Et hoc etiam est aequale aliqualiter , scilicet secundum proportionabilitatem, quia sicut se habet hoc,quod est Deo debitum ad ipsum
132쪽
118 RVmundi Cardinalis Capilacchi
Deu m, ita hoc, quod ipse potest reddere . ad ipsum Deum . Hanc tamen satisfactionem Deo praestare non potest homo sine gratia, &sne charitate; nam a gratia opus illud habet, quod sit Deo satisfactorium, & accepiqni. ut enim ait idem S.Thomas in eodem articulo ad secundum ; sicut offensa habuit quamdam infinitatem Diuinae Maiestatis of en e , ita etiam satisfactio accipit quamdam infinitatem ex infinitate Diuinae Misericordiae, prout est gratia informata, per quam acceptum redditur, quod homo reddere potest;
ut ergo homo Deo satisfaciat, requia ritur gratia, de charitas, quae opus ipsius Deo reddant acceptum: Cum ergo peccator ante abselutionem Sacramentalem gratia careat, & charitate , non potest Deo satisfacere pro culpa.Sed nee potest in eo statu Deo sa-t,facere pro poena temporali peccato debita . Nam opera poenalia huius vitae non sunt comparabilia cum pQ nis Purgatorij: Nam poenae Purg toiij incomparabiliter excedunt poenas huius vitae, adeo ut nec dolores
Passionis Christi comparari possint,
eum doloribus animae separatae, ut ait S. Thomas 3. par. quUt. ες. art.7. Eatenus ergo potest homo per opera
poenalia huius vitae suisfacere pro poena temporali ob peccata in Purgatorio debita, quatenus Deo oneri, quod potest, de Deo acceptum est; ut autem opus pCenale Deo pro peccato oblatum, ipsi Deo si acceptum, requiritur, quod sit opus exhibitum ab amico; nam opus ab inimico, vcli non amico exhibitum, non est acceptum Deo . od autem hominem Deo amicum constituit, est gratia , & charitas. Igitur ad sitisfaciendum pro poena temporali ob peccatum in Purgatorio luenda, gratia r quriitur , bc charitas cum autem his careat peccator ante absolutionem Sacranantalem, non potest tunc Deo
pro poena temporali peccato debita satisfacere. Hi ne Siluester in Summa , verbo
Suti fictio J S. septimo ait , quod si
paenitenti imponatur a Sacerdote aliqiuid, puta te unium, paenitens obligatur Deo ,
ae etiam Sacerdoti, mel Gesesia ad illud soluendum solutione Sacramentali: quod quidem si soluit, in charitate sati facie Ecclesia , cs Deo ,pro ραηa , ut decem, quantum ad totum si aequivalens fuit impositum ι aut quantum ad dimidium, mel aliam partem, si impositum, non est aequia ualens: si vero solust extra charitatem, satisfacit qui Gm Sacerdoti , qui non Γ-gauit eum ad complendum in charitate , sed non Deo , qui non acceptat, quod non
exsibetur cum charitate, unde remanet
obligatus Deo, mi Arius λ qimscibcet , tenetur demuo satisfacero, sed non per ieiunium, sed per illud , vel pre orati
nem, mi patiendo parnam temporalem, via Ptiuatorium . Umle quod Sacerdos iniunxit non tenetur in specie reiterare ,
sed solum facere aequiuabns , puta elee mosynam, vel etiam pati, puta sagella
Dei hic, mel aliam poenam in Purgatorio. Haec Siluester, si bdens, hanc esse veritatem , de mentem pene omnium
Ilaecator igitur Deo verὸ non satisfacit per poenitentiam extra statum gratiae peractam, qualis est poenitenua peracta ante absis lutioneni Sacravi
133쪽
3c ob eamdein rationcm per poenitentiam illam nulla portio omittitur poenae temporalis in Pursatorio luendae: cvi etiam obstat, quod supra diximus, videliςet non re
mitti poenam ante remissionem culpae, nec pinnam temporalem remittignte permutationem poenae aeterna:
peccato mortali debitae in tempor iem . Quae omnia per abselutionem Sacramentalem praestantur ; sed nec ullus gratiae gradus, aut ullum grati*-ugmentum , per poenitentiam extra statum gratiae peractam , cuiusmodi est poenitentia peracta anto absol tionem Sacramentalem , causatur; supposta sententia , quη docet per satisfactioncm gratiae augmentu conserri 3 nam augmentum gratiae, supponit ipsam gratiam, non enim augetur, nisi quod iam existit , igitur poenitentia non potest augere gratiam , seu gratiae augmentum p stare, nisi supponatur ipsa gratia coia sata; gratia autem consertur poenia tenti per absolutionem , ergo poenirentia ante absolutionem peracta nutilum gratiae gradum, aut aramentua conseri . Idaee autem , quae diximus de in. capacitate ad satisfaciendum in poenitentia ante absolutionem Sacramentalem peracta,adeo certa sunt, ut poenitentia ante absolutionem Saerame-
talem peracta , nec ipsa adueniente absolutione reuiuiscat, & rationem sati inionis inducat. Ratio est quam tradit S. 'Thomas 3. P r. 89. od opera mortificata per peccatum , per poenitentiam subsequentem reuiuiscant , secus verb
u a mortua 1 etiamsi sint mmin
tantum priuati Q ἰ quae scilicet et si degenere suo bona sint , non sunt facta in charitate, ac proinde carent vita spirituali; quae est ex charitate, per quam anima Deo coniungitur, ex quo vivit, sicut corpus per animam ἔquia opera meritoria per peccatum mortificata , etsi non remaneant in se ipsis, remanent tamen in acceptati ne Diuina , quia suerunt opera bon in charitate peracta, Deoque proinde accepta, atque ab eo acceptata, Scsic remanent quantum est de so inquit S. Thomai etiam postquam per pς catum mortificata suerunt; quia semper Deus illa opera , plout facta Herunt a eptabit, & Sancti de eis gaudebunt secundum illud Apocal. 3. Tene quod habes, ne alius aecipiat coronam tuam. Sed quod isti, qui ea fecit, non sint esseacia ad ducendum eum in Vitam xternam; prouenit ex impedimento peccati superuenientis, per
quod ipse redditus est indignus vitae,
aeterna. Hoc autem impedimentum tollitur per poenitentiam, in quantum per eam remittuntur peccata, de ideo opera prius mortificata, per poeni tentiam recuperant essicaciam perducendi eum , qui fecit ea in vitam aetemnam, quod est reuiuiscere . At vero opera, quae extra charitatem peracta fuerunt, quia carent vita spirituali, quae per charitatem habetur, mortua sunt, etiam apud Deum. Unde non remanent nec in se ipss, nec in acceptatione Diuina, quia non fuerunῆDeo acce pia, & ideo non reuiuiscunt in ratione operis meritori), de ex eadem ratione, poenitentia in charitate peracta si mortificata fuerint per pec-ς tum, Per Poenitentiam , ta charitas cc
134쪽
xho Raymundi Cardinalis Capila cesti
tem subsequentem reuiuiscunt, quia Deo in ratione operis satisfactorij aecepta iam suerunt, de ab eo , ut opus satisfactorium acceptata. At poenitentia extra charitatem peracta, etsi alias bona ex genere suo , quia tamen mortua fuit,quia caruit vita spirituali, quae per charitatem habetur, non fuit Deo accepta, nec a Deo acceptata, uti vera, de condigna satisfactio, de ideo Non remanet in acceptatione Diuina, de cum ali ὀs nec remaneat in se ipsa,
, Mec rursus possit iterum a principios procedere quia transiuit εο iterum
videm numero resumi non potest, cui reuiuiscere non potest in ratione raperis meritorij, ita nec reuiuiscere
potest in ratione operis sitis iactorij. Eadem docet S.Thomas in q, senti dist. Is . quast. I. art. 3.quae nc. 2. Ibi ,enim ait, quod satisfactio praecedens aion incipit homini valere, postquam charitatem habuerit,quia opera extra charitatem facta, ideo non erant L. Aisfactoria, quia suerunt mortua, sed per poenitentiam non vivificantur, ergo nec incipiunt esse satisfactoria. Et praeterea, quia charitas non informat actum, nisi qui ab ipso aliqualiter procedit, sed opera non possunt
esse Deo accepta, ac per hoc nec satisfactoria, nisi sint charitate informa- ea . Ergo cum opera secta extra charitatem nullo modo ex charitate processerint,vel de cetiero procedere possint, nullo modo poterunt in satiss ctionem computari; de rursus sicut charitas adueniens, non potest opera extra charitatem facta grata sacere, quantum ad meritum, ita nec quam tum ad satisfactionem.
Obijcies . Sicut essicacia satisfactionis impeditur per peccatum , ita efficacia Baptismi impeditur per fictionem, sed Baptismus incipit ves re recedente fictione, ergo & satisfacti o recedente peccato.
Hoc argumentum obiicit sibi secundo loco S. Thomas Ioc. citi ex q. sent. & ad illud sic respondet. Ad μcundum dicendum quod Baptismus imprimit chara ierem in anima, non autem
filiis Itis , cr idia adueniens charitar, quae fctionem tollit , m peccatum, facit, quoi Baptismus essectum suum habeat, non autem hoe facit desii, actione; praeterea Baptismus ex ipse opere operato iustificat, quod non est hominis, sed Dis,m ιdeo non eodem modo mortificatur, mcut satisfacito,qua est opus εοmiuis. Nec obstat, quod ibidem ad 3- ait S Thomas, nempe quod satisfactiones, ex quibus manet aliquis effectus in satisfacientibus, etiam postquam actus satisfactionis transjt in peccatis
factae non oportet, quod iterentur; nam sensus S. Doctoris non est, quod huiusmodi satisfactiones vivificentur, de suum effectum adueniente gratia sortiantur, iam enim hoc antea effic citer excluserat, cum dixit, opera extra charitatem facta mortua eisse, ac proindὶ per poenitentiam , & charitatem aduenientem non vivificari, cum iam transierint, de non permaneant amplius; sed sensus s. Doctoaris est , quod essectus ex tali actu reluctus, uti debilitas eorporis ex ieiunio relicta , di substantiae diminutio ex Iargitione eleemosynae consequuta, Deo accepti sint per poenitentiam , hoc est, si per nouum actum interi rem tales essectus Deo offerantur, Mideo tales actus relinquentes essetctum
135쪽
ctum in satissiciente non esse iterandos , nam licet actus illi, utpotὰ in peccato ficti non sint, nec possint in se ipsis esse Deo accepti, nec per aduenientem charitatern vivificari, quia fuerunt actus mortui, se amplius non existant, sunt tamen Deo accepti,
quantum ad effectus, quos in satisfaciente relinquunt; quod est idem, ac dicere, quod non actus illi Deo sint accepti, sed Deo accepti sint essectus ex talibus actibus relicti, si per nouupoenitentiae actum Deo offerantur. De actibus vero in peccato mortali
peractis, qui nullum post se effectum relinquunt in satis iaciente, oportet, quod iterentur, inquit, S. Thomas, id tales sunt orationes, & alia huiusmodi, &actus interior, quia totaliter transijt, nullo modo viiiificatur, sed oportet, quod iteretur. Hoc igitur, quod ait S. Thomas, satisfactioncs relinquentes effectum in satisfacientibus non esse iterandas, non aliter intelligendum est, nisi inquantum homo rursus nouo voluntatis actu acceptat, Deoque offert illum effectum, id in eo complacet; &ideo dum quis existens in peccato vo-Iuit, aut iussit dari eleemosynam, si postea eo redacto in gratiam sequatur exterior actus, vel effectus, absque noua voluntatis deliberatione, illeia non denominabitur sitisfactorius, sicut nec meritorius, quia non insor-
matur actu interno satisfactorio, demeritorio. Et e conuerso si quis existens in gratia velit, aut iubeat dari eleemosynam, &postea eo labente sequatur actus, & essectus exterior, neque tunc denominabitur satisfactosus, sicut nec meritorius ob incapacitatem talis status, in quo ponitur, Hoc ipsum clarius expressit Sauctus Thomas in sententiariis ad Cardinalem Annibal dum in q. dist. I F. inica ad q. Ibi enim ait, quod sunt quaedam opera, ex ruibus ablui effectus manent, quas quae faui opera operaia , sicut diminutissubflantiae ex rei
Matiouepauperum , mel eleemo suis manet, oe haec in quantum manent, possunt per approkationem eius, rui adgratiam rediistis factoriaseri , non ratione Ueris operantis praecessentis, sed sequentis,
ideo haec non oportet iterari. Quedam v
ra sunt , in quibus nou manet ali ruid huiusmodi, or ideo sunt totaliter iteran da . Haec S. ThomaS. Rationes allatae, nedum probant non posse poenitentiam peractam ante ab lutionem per superuenientem absolutionem vivificari in ratione
operis satisfactorij, nee posse post absolutionem essectum aliquem habere ex opere operantis, sed etiam probant poenitentiam peractam ante ab solutionem non habere post absolutionem effectum aliquem ex opere
operato; ex his , quae , ut diximus , poenitentia habet causare, si in statu gratiae perficiatur, quales sunt augmentum gratiae , iuxta sententiam docentem , satisfactionem Sacramentalam augere gratiam, nouumque gradum gratiae conserre, &remi Ito aliqua certa, quoad gradum. poenae temporalis relictae ex ipso peccato condonato, praeter illam, quusit ex opere operantis, quae est maior, vel minor in entitate, &gradu iuxta
maiorem, vel minorem seruore ira,
re dispositione ni operantis , qui satisfactio Sacrainentalis est parS in
136쪽
i αα Rayinundi Cardinalis Capisucchi
tegralis Sacramenti ex peculiari in-xentione instituta a Cliristo Domino ad te missionem poenae temporalis, ac pioindὸ ex peculiari intentione Christi in remittenda poena debet habere suum effecitum ex Opere operato . Idque cliam ex co confirmaturi quia totum hoc Sacramentum, qWoad partes suas essentiales,& integrales institutum fuit a Christo
Domino ad remissionem culpae momtalis, de poenae tempor lis ex remis sione huius culpae relictae ; haec autem pars non ordinatur ad remissionem culpaei igitur ordinatur ad remissionem pinnae , ac proindE quoad remissionem huius poenae debet haberς
suum enectum ex opere Operato;nam
haec pars hunc maxime effectum significati nam satis actio nil aliud est, quam quaedam portio, seu comm
talio, aut compensatio poenae tempora iis alterius vitae in fati factionem,
sed poenitentiam impositam a Confestarion ergo specialiter signiscat remissionem illius poenae; igitur illam efficit ex opere operato, cum id efficiant Sacramenta nouae legis, quod sigilificant. Ad hos igitur effectus uti dicebam,
ex opere operato producendos poenitentia extra stitum gratiae peracta per aduenientem gratiam non vivificatur, idque ex ratione iam allata; quia
id quod non remanet, neq; in se ipso,
neque in acceptatione Diuina, non riuisoatur ad enectus, neque ex opere operantis , neque ad essectus ex opere operato producendos i qui iaquod nullo modo est, nullum essectum nec etiam ex opere operato potest producere; poenitentia autem illa nullo modo est, nam non est neque in se ipsa, quia transiuit, neque est in accepi tione Diuina. Ergo quam ui absolutio postmodum adueniat, nullum ellectum, neque ex opere operantis , neque ex Dpere operato potest producerς, cum sit opus mortuum,
quod in se vivificari nequit, ac proii d) nullum unquam enectum produ
Obijcies. Confessio cum fictione , sed absque contritione, aut proposito
peracta recedente fictione conseri suaesiectum, ergo etiam satisfactio. Antecedens est Sancti Thomae in A. sent. dig. 17- quae 9 3. arti q. quaestis c. I Consequemia vero probatur , qui
non videtur maior ratio, quod confessio recedente fictione habeat suum essectum, non vero satisfactio. Respondetur, quod satisfactio, &contritio necellario requirunt charitatem,& ideo si absque charitate fantsunt opera mortua,quae proindὰ nu quam reuiuiscunt, & ideo nec rec dente fictione suum habent effectum; At confessio, ut vera sit, de valida non requirit charitatem, Nided recedente fictione suum habet ei&ctum, absque eo , quod iteretur Confitente, ita S. Thomas quaestiunc. t. ad a. nam cum in ea quaestiuncula doceat, quod non est de necessitate confessionis, secundum quod est pars Sacramenti,quod sit charitate sormata , quia consessio, ut est pars Sacr menti ordinat constentem ad Sace dotem , qui h bet claues Ecclesiae,qui per consessionem conscientiam consistentis cognoscit, de secundum hoe
confessio potest esse etiam in eo, qui non est contritus, quia potest peccast
137쪽
ta fra findere sacerdoti , ac clauibus charitate, ac proinde non est iterat Ecclesiae se subiicere: Et quamvis tunc da, sed solum fictio aperienda, 5e hae
non percipiat absolutionis stuctum, ratione dicitur, quod recedente ficti tanaen recedente fictione percipere ne consessio suum habet effictum, incipiet: sicut etiam in alijs Sacra- non verb satisfactio. mentis est; vnct non tenetur rei tera. Obijcies Can. 2-rat sic aliqui, dare consessionem, qui fictus accedit , Pluit intia dia. s. q. Illud aut is, ubi sed tenetur postmodum fictionem se habetur: aut m iusiu/οlife
suam confiteri: Cum contra haec ij- iur si fati actis illi fuit, et ni a nciat idem S. Doctor argumentum m impetrauit: si autem non impetrauit,
Iud, quod Consessio diuiditur con- satisfactis non fuit, adhuc di poena im-tra contritionem, M satisfactionem, ponenda ea non prMedit argumeutatio,
sed contritio , 5e satisfietio nunquam seri factis namque est, dum ipsius pec-
possunt extra charitatem fieri, ergo eati eos exciditur , m eius suae lio- nec consessio. Respondet hoc pacto. ndus aditus non in uir tur: sed eius Ad secundum dicendum , quia contri- stuctus non percipitur imp ditus pecca iis , . satisfactio fiant mo , sed con io, quod non deseritur; percipitur a sessio pi hami in ideo de ratione Con- t m, cum eius paruitentia fuerit subse- tritionis, c satisfactionis est, quod ει- ruum; sicut ad lauacrum flicte accedens,
- bis Deo per charitatem unitus, nou regenerationis Sacramentum aecipit,nos autem de ratione conssenis. iamin in Christo renascitur: renascetur
Ex his autem patet solutio ad obie. aut m virtute Sacramenἰi , quia perrectionem factam, nam ideo Contritio, ρ rat , cum Vis illa de Giae eius reces de satisfactio, nec recedente fictione , serit m raci paenitentia. seu Peccato , effectum producunt, Respondetur allata verba esse G quia tam contritio, quam satisfactio uani, ac proinde non cogere ad te. exigunt, ut fiant in charitate, nam nendum id, quod ibi dicitur ; Ex di ordinant hominem ad Detura, de s ctis vero a nobis falsi conii incitur di-tisfactiost Deo; Vndὸ si extra chari- ctum Gratiani, sicut de disparem ra-tatem fiant sunt opera mortua, etsi tionem esse de Baptisino cum ficii aliis bona; opera vero mortua nun- ne recepto, ac de satisfactione in statu quam reuiuiscunt, ut dictum est su- peccati, seu extra statum gratiae per-pta , de ideo contritio, & satisfactio acta . Glossa etiam huic assertioni nec recedente sctione suum habent Gratiani contradicit, ut ibi potest vi- effectum , At verb Consessio, quia derit Mirum est autem, Recentiores secundum quod est pars Sacramenti ea verba pro eorum sententia afferre ordinat Confitentem ad Sacerdotem, ex laudato Carione, non aduertendo, le fit homini, ideo non exigit, quod illa esse verba Gratiani; non Canonis. sat in charitate, undὶ erit vera con- At vero pro intelligentia mentissessio, si vera peccata pandat, etiamsi s. Thomae, obseruanduin est, quod cum fictione fiat ; de ideo, ut si vera cum locacit, ait, dari posse confessi consessio non exigit, quod sat in nem insorinem, quae recedente sistio-
138쪽
Rar mundi Cardita lis Capisucchi
ne suum tabeat efinctum, sere omnes Authores,eti alii Thomiliae, pi tant, Sanctum Doctorem ibi docere quod daripossit Sacramentum poeni tentiae validum, sed inserine , quod recedente fictione suum habeat essectum Cum tamen Sanctus Doςtor ibi non velisidari posse Sacramentum Poenitentiae inlarme, quod recedente fictione suum causet essectum accipiendo Sacramentum p nitentiat proe omnibus illis , quae constituunt
Sacramentum Poenitentiae, prout Videlicet includit etiam ipsam absel
tionem Sacramentalem , quasi etiam ipta. Sacramentalis. absolutio pinni tenti cum fictione accedenti collata Lualida sit, licet insermis;non est haec inquam, Sancti Thomadi mens; sed
eius men& illa est, quod loquendo de Sacramento Poenitentiae prout praecish impoliat partem illam, quae est confessio, dari potest Sacrame tum valitum , quoad consessionem,
sed insorine, quia consessio facta sit
cum fictione, quod tamen recedente fictione suum liabeat essectum; undE in ea quaeitione non quaerit S Th
nias absolutE, Vtrum Sacramentum
Paenitentia posito informe , sed quaerit , utrum confessio psit esse informis N in corpore articuli, & in solutionibus argumentorum loquitur praecis de consessione ; Igitur de consessione loquendo , ait S. Thomas, dari posse consessionem informem, validam , quae recedente fictione suum habeat eluctum, ut si contingat, alia quem cum stilone, hoc est absque contritione peccata sua Sacerdoti consteri, & ab eo absolutionem x cipere , ut consessio illa suum habe te lectivo non requiritur, ut iteretur, sed sat esto confitens sinionem confiteatur, eidem videlicet Sacerdoti, cui conciliis est; Loquitur enim Thomas de consessio ne in ordine ad eumdem Sace dotem, cui iam facta sit consessio, nam loquitur de Sacerdote, qui perco seisionem conscientiam constentis cognoscit, Nuto seruant Paludanus, oc Capreolus, in I 7. 2 resert se S. Thomas ad ea quae communiter , dc de iure communi accidunt, quod homo confiteatur Curato suo; ει huic Saccrdo ri inquit, non est necessirium iterum peccata confiteri , si confitens cum Gctione consessu, est, sid sit eli eidem fictionem in nisellare, miti peccata iam cognouit per consis sonem . Nec enim dicere potuit Sanctus Thomas
ut qui cum fictione confessus est via Sacerdoti , possit absque iter tionc
consessionis praeteritae ab alio Sacerdote absolui, per hoc praecise , quod solam fictionem confiteatur, dicendo se aliqua peccata alii Sacerdoti consessum suisse cum fictione , absque con
tritione, non exponendo ipsa peccata ; Id enim seri nequit, ut de se patet ; LMintur ergo. S. Thomas de Vno, eodemque sacerdote, cui mcta ut consessio peccatorum cum fictione ,& absolutio etiam si recepta . Et sic verum est, quod ait Sanctus Thomas, co'sessionem esse
ctione suum habeat ei sectum Nam cum consellio, ut ait S. Thomas fiat homini, & ordinet constentem ad Sacerdotem , qui habet claues Ecclesiae, qui per consessionem conscientiam Confitentis cognoscit, non exi-situr
139쪽
situr , quod fiat in charitate, ut sit vera, de valida, sed sat est, quod petram Sacerdoti peccata constentis innotescant , ut tamen suum habeat es- sectum requiritur amotio fictionis, de gratia per nouam ab lutionem coli ta , nam confessio non potest gratiam causare, nisi remoueatur obex , oceonsesso iuncta sit cum absolutione ,
nullum enim Sacramentum. , nec aliqua eius pars, gratiam confert, nisi
si persectum , dc in suo esse consti
Hanc es c mentem S. Thomae euidens est , tum quia S. Doctor non loquitur de Saς tamento. Poenitentiae, quoad omnes suas partes , sed praeci-sE, ut importat coiisessionem , unddloquitur tantum de conseisione, ut . est distincta pars contritione, de s
tisfactione , de quibus suis locis spe--ciales quaestiones excitat. Tum quia Sanctus Thomas non potest intelliugere Sacramentum Poenestentiae perfectum, completum dari posse in sor- me, de validum ex desectu doloris, aut propositi , cum certum sit iuxta
eumdem Sanctum Doctorem contritionem necessariam esse ad validitatem Sacramenti, de contritionem csse partem essentialem Sacramenti
Poenitentiae, quod proindὸ consisteri nequeat absquet contritione. Tum quia Sanctus Thomas tua; sint. dist. a . r. I. art. 3. qmestiune. x. ad Σ. ideo con dit , quod Baptismus recedente fictione de adueniente charitate suum
habeat ei sectum, quia Baptismus remanet quoad aliquid sui in Baptita to etiam cum fictione, stilicet quoad charactcrem, de ideo Baptismus recedente fictione suum sertitur effectum, ac proindὸ Sacramentum illud, cuius nihil relinquitur postquam completum est, cuiusmodi ei: Sacramentu Pognitentiae non potest recedente fictione suum enectunt habere . Quod autem dicunt Paludanus, & Capre ius in q. felitent. de Sylvester in summa merb. confesta num. 26. per confessi nem, dc Sacramentum Poenitentiae, etiam inserine, relinqui in pamitente ornatum, de dispositionem quamdam , ratione cuius recedente fictione Sacramentum poenitentiae possit causare gratiam; absque ullo flandamento asseritur, de eadem facilitate, qua dicitur, rei Ditur. Est ergo certum apud S. Thomam non dari posse Sacramentum Poenitentiae validum, sta informe, quod recedente fictione suum. habeat estectum, selumque id asstinat det consessione Meramentali in sensit explicato , de cum hic. cit. ait, confitentem
cum fictione peccata sua recedente si-ctione percipere absolutionis fructum, sicut etiam in alijs Sacramentis ; sensis est, quod sicut dantur aliqua Sacramenta , quae recedente sctione gratiam consentiat, uti Baptismus,& Confirmatio, ita Ie Sacramentum Poenitentiae, prout importat consessonem Sacramentalem , recedentqfictione confert gratiam obiicies iterum contra principalem assertion m Consessio, de altriatio sunt Deo acςeptae, de tamen non
eliciuntur a poenitente in statu gratiae, quia antecedunt gratiar collationem, ergo 5e satisfactio potest esse Debo a cepta, etiamsi non fiat in statu gra
Respondetur,nefando consequen. xian
140쪽
1α6 Rumundi Cardinalis Capillucchi
tiam , nam consessio necessarib obgit , ut praecedat absolutionem, non enim regulariter reus absoluitur, nisi prius confiteatur crimen; Contritio
vero est disposito ad gratiam, unde
ec ipsa debet gratiam praecedete,cumst causa dispostiua gratiae, causa enim praecedit essectum, at satisfactio ex propria ratione debet praestari in statu gratiae , satisfactio enim debet esse accepta Deo, cui fit satisfictio, non potest autem satisfactio esse Deo a cepta, nisi sit ab amico,& consequenter nisi sit ab eo, qui constitutus est in statu gratiae, ut dictum est supra.
Est autem animaduertendum, quod confessio , de contritio , dupliciter possunt considerari Uno modo secundum se : Alio modo secundum quod simul cum forma constituunt unum totum, quod est sacramentum Pa nitentiae . Iuxta priorem considera. tionem, illi actus tantum se habent
dispositive ad gratiam , & ad remis. sonem peccatorum ; Iuxta posteri rem ad illos eflectus se habent effectiuὸ, sicut totum Sacnamentum es-fective valet ad proprium suum essectum. Nec obstat, quod virtus remis tua peccati sit principaliter sta in
verbis sermae, quae Sacerdos profert, nam sic est in verbis formae sta, ut ab illis derivetur, de communicetur actibus poenitentis, quatenus ex ipsissimul cum forma unum Sacramentum constituitur , idque efficax remissionis, & gratiae, quam signi iscant, Actus ergo poenitentis, scilicet Contritio, Consessio, & satisfactio sunt causa gratiae, & remissionis. peccati, eonfessio quidem, oc contritio dispositiue , de ei luctive, satisfarctio veris sol iam ei sective, quatenus coniungitur formae, a qua sicut , &- alij actus, eleuantur, & ideo effectus
remissionis peccati non attribuuntur p innitenti, tanquam cauta essicienti, sed Sacerdoti, qui formam pronunciat, hoc est Sacerdoti legitimo Mi- nistro. Ideo S. Thomas q. 86.art. c. ait, quod remissio culpae est est ctus poenitentiae , principaliter quiadem ex virtute elauium, quas habent
Ministri, & quorum potestate accipitur, id quod est formale in hoc S
cramento. Secundarib autem ex vi actuum poenitentiae pertinentium ad virtutem Poenitentiae, tamen prout hi actus aliqualiter ordinantur ad claues Ecclesiae.
Goam Sacramenta iuxta seu unti. S. oma informia
qua recedente fictione suum habeans o
ASSERTIO UNICA. Iuxta sententiam S. Thmmae tria tantum Sacra
menta informia esse possunt, & valida, quae rocedente fictione suur habent esse 'aim, & sunt Baptismus , Confirmatio, & ordo.