장음표시 사용
121쪽
veniam, εe absolutionem ulli poeni- tum Poenitentiae non dispositos solenti denegauit,&consequenter nec . ostendunt. gleam denegauit poenitentibus in ar- De hac re videri potest etiam, riculo mortis, supponitur enim pec- Ioannes Lagotius Societatis IESU , catores illos , qui veniam in extremo Theolosus in opeie De Prentiantia, vitae postulassent, signa veri doloris, ii . a. differt. a. ubi per plura capita ae susscientis disp.sitionis ostendisse; ostendit, nunquam ab Ecclesia intanam si haec non ostendissent, eos suis- extremo vitae poenitentibus absolu- se indispositos certum est, ac proinde tionem Sacramentalem denegatam, non debuisse absolui, stetit nec modo suisse. absoluendi sunt , qui ad sacramen-
Vtrum absolutio Sacramentalis Confitentibus ante, vel post peractam poenitentiam Sacramentalem impendi debeat : Quidue hac in re primis duodecim saeculis in Ecclesia Dei serii
Errores, &sententiae. impositae relaxationem, quam ait ad
Ecclesiae claues pertinere. Et M.qs. ON peracta poen, de poenitentia, seu satisfactione,air, tentia Constentes eampaenitentiam abselui non debere, ct mu pro sola paena; Sati adii memdixit Petrus de Os- autem Uyse ipsummit externam Ecclesia ina, ut habetur in picam prnitentiam, ad quam regucitur Constitutione fixit peccator per Eca fiam, dum ter clauis IV. Licet ea; Marcus Antonius de , ligatur, ae paenitemisti excomwtini a-
Dominis Archiepiscopus spat tensis iii nisuliscitur, mistis aflio, inquit, in opere, quod inscripsit, de Repu- semper u vessaria praeced i a tutus,m,
blica Ecclesiastica pariet. lib. I - ω8. 17. sat incratiam at olutionis illinenda, nullum Poenitentiae Sacramentum in sicut ligamen Ecta piasticum priscedit Ecclesia admittit, sed solum, in evi Ecclesiasticam solutionem. Et ad hoc duri dicit, nitentiae publicae iam aliquos sanctos Patres trahere conatur. O i lit
122쪽
x o 8 Raymundi Cardinalis Capisiice hi
naias in Ecclesiam , ciusque Sacra menta euomit, ait , Ecclesiasticam pae nitentiam apud Papatum , eiusque a Lnsi os traussormatim esse, ac defrini tam. Eamque deformiationem in his co si iere . Primum , quos paenit ntiam faciamus Sacramentum . Secundum, quod paenitentiam externam, praesertim, quoad con esionem auricularem omnino necessariam essem limus , et e adtem inmoto . Tertium , quod sat fictionem praeposter absolutioni postponamus mamtum , quod a lunoni eterbali nimiam
trabuamuspotestatem. uintum demum quod tollamus penitus , . aἴoleamus veram pamitentiam , . confluenter remissis nem peccatorum per claues iam amplitis non haleamus . Et num. 8O,
ait , quod fati factio paenit ntiaris in
Eccl/siastica paenitentia externa praece
dere debeat semper absolutimem , δεῖ reconcitiationem , exceptis mori undis.
At veio Catholici aliqui recentiores, etsi non negent, ad valorem Sacramenti minimE requiri, ut absolutio Sacramentabs Constenti poli peractam satisfactionem impcnd
tur , asserunt tamen , suntinopcie expedire, ut absolutio Sacramentalis non impendatur poenitenti, nisi post peractam sat sfactionem, ut nimirum per hoc p nitens magis probetur , eiusque vera conuersio deprehcndatur , simulque ad verum , &sincerum de peccatis dolorem eliciat, A se ad gratiam in Sacramento PC nitentiae per Sacramentalem absolutionem obtinendam rite disponatur,& in id ad Sacram Communi Onenta, velut ad peccatorum remissionis consummationcm , Ec cumulum.
Ita pland Antonius Arnaldus in libro de frequenti Communione par,
a. eas. 8. nam plurimis Pontificum, Conciliorum, ac Sanctorum Patrum auctoritatibus ad hoc allatis, certo constare aisi mat , quod in Ecclesia per duodecim sartula poenitentiae ille decursus suerit . Primum videlicet, Confessio peccatorum, poenitentia: quς postulatio: Deinde impositio poenitentiae. Postea impositae pix niten, tia expletio : Ad extremum absolutio, adiunctaque illi Communio.
Concinit Aegydius Gabrielis inta opusculo , cui titulum dedit, Specimina moralia, nam ibi par. a. Moralis tutioris S. 3 1. st ait. Sicuti recte colligitur modiis uatritionis spiritualis
per com iratio'em, ad modum nutritionis corporalis , ita recte colligitur mensura ouationis spiritu abs, ex praxi senationis corporalis. In hac autem finatione, Prima aguocatur Adedi tis, Secun- mutuus, aut mortus ei aseritur. Le . ii O remedium ab ipsem atum a sum tur. 2uarto non pi oditur ira fuίlictim, nec pristinη functi ines cx rientur, nisi sanitate in integrum restituta , ha
to desuper iudicio Are ici ; Similiter Sancti Patres ordiu in io fio foue hirituali peccatorum praesertim gr utyrum aut ruueteratorum regulariter ob fruarunt , . per certo Canones dictos tur nitentiales o eruari curarunt , suis re-
.ctine in locis, Dccessime per duodecim
incula , ut primo peccator accideret ad Sacerdotem , eique et ulnera sua , se Q. modum re catiis Cerct, ut remedium yrnitenti , abii opereret: Setuu o ut Sacerdos peccatori paenitentiam imponeret . Tertio, ut peccator paruitens illam imi AHQ. uario , et 5 iacerdos fetui-
123쪽
tentem impletapaenitentia a quereti su Christianus Lupus par. 3. disso. 2.ias lueret , elue Corpus Christi fri- de Simonia crimine cap. 8. 1 3 2.ait,quod
Ieret. olim omnes grauiorum peccatorum Rei
Alii etiam recentiores eamdetita imp uam sibi a Presbi ris satisfactis- praxim in antiqua Ecclesia suille vo- mm adimplere cogebautur ante reconcia junt quoad peccata grauiora, ut ni- bationem , quae omnibus simul per Pa-mirtim absilutio a pcccatis grauiori- rochos adductis impendetatur ab Epibus post peractam poenitentiam scrὸ scopo in inta feria Dominicae Caena semper data fuerit, ut refert Ioannes pauci fabulis , in lint , d ibi ista con' Molinus in laudato Commentario suetudo. hictori coli s. cap. i. Et par. s. in Can. 2uinti Cculpse vero Morinus ibidem cap. 3. cili, Romani pag. 2 I. ait, quodsubb- est, ab incunabulis Ecclesiae ad annum cii criminibus a blution m nonnisi possalutis circiter sttingent simum , Reis p ractam paenitentiam dabat antituitus Drauill morum criminum publii e paeni- Ecessa. tentibus at olutionem l re ordinaria coim Demum Natalis Alexander Dr. 3 essem totum sisse post completam par- saeculi i/ri 3 differt. 9. conclus i. ait nitentia ecundum hones impositam. quό is auiorum p/ccatorum Reisa νω- subdit, quod si sit tam ardens pecca- iis Sacramentalis post peractam dumi roris conuersio, mistatim, oesine mρω .xat pamitentiam ,π impletam sint iis omnia siccata deleat, quam cum Eccle' ctionem p imis Eccissi acutis ordinaria fa cognoscit, paenitentia te us pro ar- lo concedebatur , excipit tamen pri doris vehementia contrahendum e l. mo casum, quo urgebat mortis pori Addu, quod cum primu cvit in E culum, aut in discrimine versabatur cles a tempore si parari assolum a com- poenitentis salus, veluti cum pericu munione Ecclesiastica , alo, o longo lum erat, ne capitalium criminuus tempore , Mnnunquam pluribus annis Rei ad Haereticos, aut Gentiles trans-
Iuttice data est ante fuem, iadium fugerent. Nam tunc, inquit, abscissa nitent in decursum. to ante impletam omnin satisfactioncm Rursus ait, quod cum urgent pe- conced batur. Secundo excipit casum, riculum mortis , aut refrini dabatur δε- quo immineret persecutio, nam Niutis anima pernicies, veluti cum peri- in eo casu, absolutionem lapsis con- Ium erat, ne capitalium peccatorum cellam suisse dicit, ut subeundo mar- Rei ad Haereticos, aut etiam Gentiles tyrio idonei redderentur. Tertio extransfugerin , a lutio statim poli con cipit lapsos, qui Martyrum libellis I n m peccati , cir verae r sipiscentiα commendati suerant, nam his, ait, demenstrat. On , aut Ir ut exicta par cbiure latυr interdum assitatio , nullis nitent:a concedebatur. paenit nitae toleratis laborisus. Quarto
uirtis ait: Batti rici in cloa, excipit lapses, qui post scelus compostmodum ab ea d. si nies, cum ab missum , arduum aliquid, & exi vos in re piscibant in Eccisam a L mium edcbant, aut patiebantur promissis isse per mauus imposiliouem in Chiisti gloria, num . his concess m
124쪽
Raymundi Cardinalis Capi succli
fusi absolutionem dicit , postquamsariis Alan in impleuissent. Quinto Occipit casum , quo absque periculo Schisinatis diiserri diu non poterat
absolutio, tune enim inquit, concedebatur ante impletam fatisfactionem, oe ρaruit utiaris di iplinae fueritas erga ipsos relaxantur. Sexto tan dem excipit casum, quo ex reditu lapsorum ingens aliquod bonum in Ecclesia redundabat , ut Schismatis extinctio, vel imminutio, alit multorum ad Ecclesiam reductio, tunc enim, ait, abs tutionis statuis litis coucessu insesse, CP paenitentiae luctuosae labores
In eo igitur Morinus, Lupus , di Alexander conueniunt, ut asserta ab eis consuetudo non absoluendi Sacramentaliter poenitentes , nisi hostperactam poenitentiam Sacramentalem seruata non fuerit generaliter,&indiscrina inatim cum omnibus peccatoribus , sed solum cum peccatori bus , qui Rei fuit ient grauiosum cri
Arnaldus vel 5 sentire videtur , quod aiseria illa praxis indisserenter, degeneraliter, cum omnibus peccatoribus seruata fuerit, nulluin enim peccatorem excipit, nec ullam distinctionem, aut limitationem apponit. Idem etiam sentire videtur Aegy-dius Gabrielis S. 3 s. nan ordiner illum seruatum regulariter surge dicit in sanatione spirituali peccatorum praesertim grauiorum, aut inueteratorum, etsi S. 39. ab brute dicat, pra-xim illam serua am sui se cum pecca toribusgrauioribus, & inueterati
Promeritatis resolutione, IPASsERTIO PRIMA
H aereticum est asserere,non peracta prunitentia,COnfitentes abssilui non
debere. Ira si tus lV. in laudata Constiti; In
ea enim propositiones illas ii as, Ouiui Cacolica Fidei contrarias, erroneas, crisi dat fas,ic is uel meritate alienas, ac Sanctorum Patrum decreti in Apο- ll,licis Constitolioηiltis contrarias, in manifestam haere utinere dccernit, quas Petrux de bina, in eius. Jesuaces pertinaciter a maίant, videlicet, cou fusiquem peccatorum in specie, ex uni uersalis Eccosiae realiterstituta nou D uino iure compertum fore. Et peccat mortara, quoad culpam, di pzn 'a
tertius saeculi, absque cons sone, his
cordis contritione, prauas vero cogitatio,
nu, sola displicentia deserit, quo cou se secreta sit, necessariὸ non exigi.
Et non perasia paenitentia Con tentes. absolui non debere. Et Romanum I tifcem Purgator ij poena' non remittere ,
msuper his, quae ramiue salis Eici astatuit, dispensare non posse . Sacramrπ- .
tum quoiue Paenitentiae , quantum ad collationem gratiae , naturae, non autem instituti nil noui, aut et teris testamenti iexictere . Ergo aserere non peracta
poenitentia Confitentes absolui noliad bere, falsum , & erroneum, irrimb San. Catholicae Fide comtrarium, de ma'isellam saeresim cou. tinens; has enim ceti aras n eas omnes Propositiones Sixtus intorquet. AM
125쪽
Confitentibus etiam grauiorum criminum reis
actam poenitentiam, seu satisfactione Sacramentalem impondi debet. Et
tionem a Confitentibu ςst pcragenda
Assiitio haec est contra relatos
Authores etiam Catholicos. Nam cum ipsi negent, absolutionem Sacra mentalem Confitentibus etiam grauiorum criminum reis esse ante e pletam Sacramentalem satisfaimo.
nem impendendam, id intelligunt de Confitentibus, etiam grauiorum criminum reis, qui sint ritE dispositi, qui videlicet verum, de susscientem dolorem habeant de peccatis admis. sis, verumque propolitum ab eis ab- mendi, quique non maneant in o sione proxima peccandi, nec adeo diuisint, ut nulla sit spes de ill rum emendationς. Nam si Sermo sit deConfitentibus indispositis, de quibus videlicet constet, eos verum d lorem , verumque propositum non habere, )el in ocςasone proxima , reccandi manere , aut ita recidivi sunt, ut de illorum emendatione nulla sit spes , locum non habet quaestio praesens, eiusmodi enim poenitentibus , non est imponenda satisfumo
Sacramentalis, nec absolutio Sacramentalis etiam post expletam poenitentiam , imponenda , sed absolutὸ neganda est absolutio Sacramentalis, aut saltem disterenda, quo usque riti dispositi sint, ita ut contrarium non appareat; Quaestio igitur est in praesenti de Confitentibus etiam grauiorum criminum reis, qui alias rite sint dispositi ; quique in occasione peccandi non maneant, de his enim, ut dictum est, praefati Authores loquuntur , de de his praefatos Authores loqui etiam ex eo patet, quod pQ
nitentiam Sacramentalem ab illis ante absolutionςm Sacramentalem, e plendam dicunt, non ut necessarium
ad valorem saeramenti, sed id esse expediens affirmant; censent ergo , absolutionem Sacramentalem ςiuia modi poenitentibus collatam , ante peractam poenitentiam Sacrament lem fore validam , sed eam sic impendere non esse expediens; non potest autem absol itio esse valida, si poenitens, non sit tith dispositus , L quuntur ergo de poenitente alias rit disposito, sed grauioris criminis reo. Hoc posito, Prob tur primo assertio nostra. Cum duo in re aliqua a parte rei, ponenda, eum inter se ordinetu habent, ut unum, constitutivi essentialis, aliud vero partis merE in tegralis rationem habeant, eo pacto ponenda sunt, ut prisis ponatur id, quod constitutivi essentialis, rationem habet, deindE vero ponatur, quod rationem habet partis merEinteὁr lis ; Atqui absolutio Sacramentalis rationem habet constitutivi essentialis.
126쪽
x11 Raymundi Cardinalis Capilucchi
Doenitentia vero partis mere integralis , ergo cum a parte rei ponitur, seu eonsertur Sacramentum P oenitentiae, prius poncnila est absolutio Sacra-nrentalis, postmodum vero ponenda est poenitentia Sacramcntalis; Corusequentia est optima ; Maior pater , nam essentia rei prae intelligitur , &praeponitur his, quae illam non ingrediuntur, nec constituunt , & haeci ei non adueniunt, nisi post conuitutam eius essentiam . Minor etiam constat, Nam absolutio Sacramen. talis est forma Sacramenti Poenitentiae , ipsumque proindὸ in sua essentia
constituit; Poenitentia vero, seu satisfactio Sacramentalis non constituit Sacramentum, sed est illi extrinseca , eique additur , ut integrans totaliter Sacramentum , sicut manus additur homini iam in sua essentia consti
Consi matur , & explicatur. Nam christus Dominus ea ratione instituit Sacramentum Poenitentiae , ut eius essentiale constitutivum, Se formam esentialem voluerit esse ipsam abs
lutionem, quae nil aliud supponat, nisi materiam , supra quam impendi
debeat, cuiusmodi sunt peccata a poenitente, Consessario exposita, unde prius exponenda sunt peccata, quae habent rationem materiae , deindE imponenda satisfactio , de mox a ceptata a poenitente , satisfactione, conserenda est ei abstititio, S tandem satisfactio exequutioni mandan.
da ; Ergo, qui pocnitentiam in Sa.
cramento Poenitentiae impositam an te i inpensam sacramentalem absolutionem exequutioni mandari vult,
tentiae ea ratione, qua a Christo est
institutum , sed ordine planE v
Confirmatur secundd. Nam satisfactio, scii poenitentia ante abselutio
nem Sacramentalem posita, non halbet rationem poenitentiae Sacrame talis, nam poenitentia Sacramentalis
habet rationem partis integralis Sa cramenti Poenitentiae, q uae proinda supponat sacramentum in sua essentia constitutum: Et ided sicut implicat contradictionem , quod aliquid sit
pars integralis,*non supponat constitutam essentiam rei, cuius est pars integralis, ita implicat contradictio non , quod satisfactio aliqua sit Sacra mentalis, quae non supponat sacra. mentum in sua essentia constitutum, talis autem est satisfactio, seuptam tentia ante absolutionem Sacramen, talem peracta, unde reueri poenitemtia, ante Sacr mentalem absoluti nem peracta, non est Sacramentalis,
sed nicie medicinalis , ut mox du
Nec dicatur, admissi criminis gia
uitatem exigere, ut pQ nitentia S cramentalis ante Saciamenta lenia absolutionem expleatur , idque
etiam ad poenitentis animum i bono proposito confirmandum expri
Nam pro nullo casu, & pro nullo motivo potestatem habet Sacerdos peruenendi ordinem, quem ex propria ratione, & ex institutione Chri ni exigunt partes Sacramenti Poenis rentiae, ut videlicet pars, quae est mere integralis praeponatur ipsi Sacramcnto, ac proinde amittat rationem:
parxis integralis, nec talis facultas est
127쪽
a Chiisto Domino sacerdotibus conis
Nee ob praedicta motiva huiusmo di facultas concessa praesumi potest, eum absque hoc, quod partes Sacr
menti peruertantur, de poenitentia Sacramentalis anteuertat absolutio. nem SacramentalemJussicienter vim
dicetur grauitas admissi criminis per grauitatem poenitentiae, etiam post absolutionem explendae; nam graui. tas criminis praecisῆ non exposcit nisi grauitatem poenitentiae , quae videli cet respondeat qualitati criminis ad- in , eique sit proportionata ; id autem habet poenitentia, etiamsi post absilutionem Sacramentalem explea. tur; mare ad punitionem criminis, nil prorsus facit, quod poenitentia sacramentalis iniuncta impleatur ante, vel post absolutionem Sacramentalem, benὸ tamen ad id facit, quod poenitentia impleatur; cum Que tuta grauitas criminis vindie tur per poenitentiam etiam pos abs
lutionem peractam. Diximus autem, grauitatem eriminis praecisὸ non exigere, ut poenitentia Sacramentalis ante Sacramei talem absolutionem impleatur, nec
ob id praesumi posse concessam seisse
Sacerdotibus facultatem iniungendi
poenitentiam Sacramentalem explendam ante absolutionem Sacramentalem; nam si alias, qui peccata confitetur, non si ritὸ dispositus, vel quia non appareat, ipsum susscienter do-Iere, aut firmum propositum habere, non ideo ei iniungenda est poenitentia Sacramentalis ante abselutionem
implenda, sed ei abselutὸ absque poenitentiae Sacramentalis iniunctione, neganda est absolutio, vel certὸ disserenda , ut diximus supra; & huic
malo satis etiam consulitur per iniunctionem poenitentiae mese medicinalis , non vero Saeramentalis, ante omnem abselutionem explendae ; ut si Consessarius ad verum dolorem, Verumque propositum in peccatorem inducendum neget ei absolutionem sacramentalem, eidemque praecipiat, ut prius ieiunet per aliquot dies , de
postea redeat; post quod tempus, si
eum rite dispositum inueniat, absoluere poterit,ia ei Sacramentalem pC nitenuam iniungere et hoc modo, inquam, susscienter consulitur malo illi, quod erat earentia doloris, Ecpropositi requisiti: neces necessὸ ad oecurrendum illi malo iniungere po nitentiam Sacramentalem explendam a poenitente ante absolutionem; de per eamdem poenitentiam mere medicinalem vindicari etiam potest grauitas criminis admissi, ut de se patet; Igitur nec ob grauitatem admissi criminis , nec ad inducendum, aut conis firmandum propositum poenitentis iniungenda est ei poenitentia ante Sacramentalem absolutionem explenda. Hinc Suareχ tam. q. in 'a .sect. 7. num. 7. Reginaldus lib. I. 3.
& alij, docent, quod si sermo sit de
satisfactione, ut est peccati vindicta, Sacerdos non potest obligare poenitentem ad implendam poenitentiam prius quam illum absoluat, quia nullum ius ad id habet, nec iustam causam, dato, quod poenitens sit rite dispostus, di satisfactionem imposi- P tam
128쪽
x 1 Raymundi Carcinalis Capilacchi
tam acceptet. At Vero si propter c rationem , medicinam iudicent
Confessarij expedire, ut aliquam p nitentiam ante abs tutionem prae-niittat, poterit id facere, & poenitens tenebitur Obedire , quia tunc potius agitur de condigna ispositio, ne ad te missionem peccatorum,quam de satisfactione pro temporali poena;
unde illud praeceptum . Constituri
impositum non tam cst notia impoli rio, quam declaratio alicuius obligationis , quam poetiatens de se habet ivt possit de illius dis sitione, ex proposito vitandi peccata moraliter constare. Hoc tamen pollerius ςst extra casum de quo agimus, nam hic λ- tum est quaestio. virum Constitutu poeniten ibus etiam grauiorum criminum reis , rite tamen dispositis possit poenitentiam Sacramentalem ante Sacramentalem absolutionem explendam imponere, & utrum id
expedi t. Bonacina c. citi eam etiam
rationem affert, ad probandum,quod Consessarius non possit obligare poenitentem ad poenitςntiam adimple dam ante absolutionem, quia nimiarum si poenitentia consideretur , Utcst compensatio pro pana temporuli, huiusnodi compensatio exhibe tur post remissionem pςccatorum, cum satisfactio praestetur, ut tollatur reatus poenae temporalia ; hio autem non tollitur, nondum deleta culpa culpa vero tollitur per absolutionem.
Quibus, ta illud addi potest, quod
cum satisfactio Sacramentalis sit compensatio quaedam, saltem quoad aliquam partem pro poena temporali 3 poenitente in Purgatorio luenda, fugatensatio hac cum sit temporalis supponit poenam aeternam iam remis sani, & in poenam temporalem nun commutatam 3 id autem fit per abs lutionem Sacramentalem; emo sitisfactio Sacramentalis cum impletur, debet necςibrio supponere absol*ti nem , non ergo potest satisfactio S
cramentalis impleri ante absolutio nem Sacramentalem, nec ut ante ata
solutionem Sacramentalem impleiad poenitentibus imponi , Cum isitur imponi non possit poenitentia, sest satisfactio Sacramentalis ante absoluxionem Sacramentalem implenda , inanis est recentiorum quaeitio illa,
Vtrum ςxpediat poenitentiam Sacromςntalem ante absolutionem Saa mentalem impensam, explendam imponere, non enim dici potest expediens , quod fieri non potest, de ad quod faciendum , non datur ficulu
Vlterius cum fieri nequeat, ut pcdinitentia Sacramentalis impleatur amie abiblutionem Sacramentalemquia per hoc peruertςretur ordo partium Sacramenti a Christo Domino institutus , Implicetque contradictionem,
quod poenitentia aliqua impleatur ante absolutionem , dc sit poenitentia Sacramentalis, seu pars integralis S ςramenti poenitentiae, ut iam dictum est, consequent est . ut nedum Sacerdos poenitenti prorcipere non possi, ut poenitentiam Sacramentalem impleat ante absolutionem, sed quod pec possit ei id consulere, nec Men, tens possit id executioni mandare, si ei consulatur , nam nec sacerdos pintest praecipere, nec poenitens potest
exequi, quod destruit dispositionem Parti*m acramenti Poenitentiae 4
129쪽
Christo Domino institutam, neque id cadere potest sub eonsilio.
Praeterea. Implicat contradicti nem, ut dictum est , quod poenitemtia. seu satisfactio aliqua , ante abs lutionem Sacramentalent peragatur,& sit poenitentia , seu satisfictio Sacramentalis, cum de ratione poenitentiae Sacramentalis sit, quod impleatur post absolutionem ex ratione allata , qcia poenitentia Sacramentalis , est pars hi tegralis Sacramenti Poenitentiae , ac proinde supponit Sacramentum iam quoad essentiam constitutum ; Ergo posito , quod poenitentia, sed satisfactio antea selutionem impleatur , Sacramentum Poenitentiae non esset omninbintegrum, nam careret sua parte integrali a Christo Domino institui , dc volita, cum nulla alia poenitentia post absolutionem imponeretur , utilipponitur; hoc autem est maximum absurdum. At conueniamus iterum Autho- res, cum quibus agimus. Authores
illi dicere nequeunt, quod Consessarius obligare postit poenitentem rite dispostrem, etiam reum grauiorum eriminum, ut poenitentiam impleat ante absolutionem , eique id praecipere 3 nam Confessarius non potest praecipere, nisi id, quod est necessarium ad valorem Sacramenti, sed quod est necessaritim ad rectam Sa-ciamenti dispositionem eκ parte linsius recipientis Sacramentum ; ho-
ἀ- autem nullum interuenit in casu
praesenti; nam quaeilio est de poenia tente ritὸ disposito, utrum videlicet poenitenti ritὸ disposito necessaria sit impletio poenitentiae ante absolutiorinem, hane autem certum est neees.sariam non esse ex parte ipsius Sacramenti, ut de se constat; sed necnecessaria est ex parte insus poenitentis ; quia poenitens supponitur tith dispositus; nam ut alias diximus, si poenitens non sit ritὸ dispositus, ut
titὸ disponatur , non est necessarium, quod poenitentia in Sacramentalem impleat ante absolutionenti,
sed bene disponi potest per aliam poenitentiam non Sacramentalem, ergo ex nullo capite necessaria est imple. tio poenitentiae ante absolutionem Sacramentalem haecque Authores
cum quibus agimus, necessὸ est i teri , ni velint in errorem Petri de osma, & Marci Antonii Spalatensis inci dere. Relinquitur ergb , quod Authores illi velint expediens este,
quod poenitentia Saeramentalis ante Sacramentalem absolutionem impleatur , sed neque id admitti potest , tum quia dici nequit expediens, quod
est contra rationem Poenitentiae S eramentalis, ut dictum est, tu ii quia ideo Authores illi dicunt, expediens esse , ut poenitentia Sacramentalis impleatur ante absolutionem Sacramentalem, quia hac ratione poenistens melius disponitur , magisquo probatur; at haec melior dispositio, maiorque poenitentis probatio, aequa bene seri potest per inpletionem poenitentiae non Sacramentalis, demerὸ medicinalis ante absolutionem peractae; Ergis propter hoc non corigimur dicere, expediens esse, quod
poenitentia Sacramentalis praemiti tur absoliationi Sacramentalsi ει mul- id minus cogimur dicere hoc esse n cessarium.
130쪽
116 RV mundi Cardinalis Capi succhi
Ideo Franciscus Suare 2 toin. φ in 3. p. s.Thomae post relatum errorem Petri de osma dicentis absolutionem non esse dandam, nisi post satisfactionem impletam, sic subdit; Sed dicere hoc esse necessariu- , est er
tinae , Vnd. etiam falsum est dicere,
esse commodius , mel milius: nam re-istus ordo postulat, mr prius remittatur
culpa, deinde far satisfactio pro temporali parna, tum quia haec poena non es proprie debita, donec sit remissa culpa r m etiam quia satisfactis fidia infla
tu peccati mortalis non valet ad remissionem paene.
Eadem habet etiam Feldinandus de Castropalao , S ipse Theologus Societatis Iesu de Sacramento Poenitentiae tract. 23. q. q. I s. sic enim ait. S/d quid si Consessariut velit , mi paenitentia executioni mand tur ante abs Iutionem concessam, Oblia gat ης erit parη it/us obtemperare ' Re-Jpondeo, ex potestate, quam hab/t Sacerdos imponendi Iarnitentiam, nequaquam euellari posse : quia nequit Sacem dot et indicare desidium , antequam i litis sententiam pronunciet, neque pars integralis Sacramenti esse Potest, ant quam Sacramentum in suo esse essentiali sit constitutum , prius enim in essentia constitui Sacramentum debet, ut intes=itas illi adtieniat . Verum si opus in- runcTum non per modum paenitentiae praecipiatur, sed quia alias paruitens ad illius executionem obligatur, uti est ομcasionem teccaudi dimittere, restitiution m ablatorum praestare , . similia pο-t Jatem habet Sacerdos ea imperandi Ioenitenti ante absolutionem, maxime si timerem habet, concisa absolutione, nIn fore exequenda. 2uinimmo si de conet tritionepaenitentis satis Confessario mucanstet , m ad hoc iudicium concipiendum reputet necessarium , vel conveniens, mi paenitens aliqued opus paenale ante absolutionem exerceat; poterat siue
duίiο illud praecipere , m paenitens , si
tuti absolui , tenetur obedire: quia non praecipitur in par itentiam, oesatisfactionem peccati; sed in testimonium d loris interni , qui nec arto debet a Confessario cognosci. Haec Palaus, cum Suario, Reginaldo, Bonacina, & Fagunder, quos ibi allegat, & nos su pra allegauimus.
Ex discrimine , quod Versatur inter poenitentiam peractam ante ab Elutio nem sacramentalem, &poenitentiam peraci ampost absolutionem sacra mentalem, ostenditur, poenitentiam sacramem talem , post absolutionem sacramentalem peragendam esse.
SVpponimus , ut supra diximus iquaestionem esse de poenitenterite disposito , quique in se nullum habeat impedimentum ad recipiemdam absolutionem Sacramentalem Hoc posito. Obseruandum est discrimen , quod versatur inter poenistentiam peracitam ante absolutionem Sacramentalem , Se poenitentia
peractam post absolutionem Sacramentalem ε, Et est illud, quod poe