Raymundi Capisucchi ... Quaestiones theologicae selectae morales, et dogmaticae. Additur in fine dissertatio historicotheologica De haereticis praedestinatianis, & illorum erroribus

발행: 1684년

분량: 446페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

181쪽

Quaestio Tertia. 767

nibus com nesisse p/ccara: vertas iurissia tan poenitentia redemtionis, nequis ex hac vita Ecclesia debitor priri uantus morte dec Heret , fastumque est,eti br uiori compendio te risI uisfaceret , quae plurimorum annorum te mino persoluere teneretur: quidem νεdemptist multiplici etia , qua unicui

1M hominum statui prospecto esset, mi fieripossit consultum optimὸ fuit: nia

mirum , ut qui diuitiis assta rent , erogando eat in et fum pauperum , pr sua litate perfluti pretij tot redimeret ei annas , quot lex a Gl si sica tan est. Hoc est ergo, quod Petrus Damiani ait Non onoras, quia cum a paenitentitus terra ,sasse ones agrorum etiadelicet , acci mus , iuxta mensuram muneris , eis de quantitate paenitentia

relaxamus in inibus plene ostendit, ιο-na Ecclesiasti , eiusmodi feri solita e

Rursus addit Baronius ne diu

tilus tantum aperta redemptionis huius ianua videretur, aliae ab Ecclesia excogitatae sunt corporeae Iictiones, quia spauperes, mal, qui vellent, redimere breui tempore multiplices a nos

Burchardum , tractatio prolixior est. Scripsit enim librum Decretorum paenuet reti in , qui in sua Collectione ordine n meri ponitur Decimus nonus a cuius capite duodecimo de paenitentiae redemptione agere sic incipit Pro a die, qμem in pane, m aqua ieiunare debet,

quinquaginta Psalmos in Musa, si fri pht si, decantet, sin autem in i

co conuenienti eadem faciat, in unum pauper pasciat eo, excepto vino,

G' carne, oe sanguine quidquid et erit medat st de als similibus et se a

caput vige mum quintum inclutive .

Ea vero omnia ex Romano Paenitentia

li ea recitare profitetur. Haec Baronius co cit. Sed M ad annum i os sic ait redem quoque tempore, etsi non eodem Auctore Petro Damiavi , tamen certotropagatore, cluque aduersus impugna tes propugnatore , introducttis est in E clesia uti Iaud ilis Uus , ut paenitentiae causa fideles verberibus se ipsi a cerent, sagellis ad Le paratis idoneis , exemplo Beati Dominici Loricati sibi

subditisanctissimi Eramitae. Haec Baronius.

Ex quibus apparet, quod cum obiterata frequenter peccata, ut Baro

nius ait, di propter multitudinem fidelium toto orbe propagatorum, Mpropter longitudinem temporis, quo poenitentiae in Sacris Canonibus taxatae exequutioni mandari non poΩsent, poenitentiae illae paulatim in Ecclesia desueuerint, alijs paulatim in earum locum substitutis, ipsamet E clesia probante Huiusmodi sunt per grinationes ad loca sancta, Hierusale, Romam, ad Compostellam, ad Sacram adem Lauretanam, & ad alia sacra loca, ieiunia specialia, Ecclesi rum visitationes, stationes, eleemo. synae , erectiones Templorum , de Hospitalium, prosectiones ad bella contra insedeles, ingressus etiam, de professio in Religiosis Ordinibus , de alia plura, quae antiquis Canonum poenitenti js substituta sunt ; quibus additis etiam Indulgenti js frequenti ribus, quae nonnisi cum poenalium operum iniunctione conceduntur, poenae temporales a Sacris Canonibus iniunctae, ac etiam illae, quae in

182쪽

168 Raymunditas linili, capisti cchi

Purgatorio essent luendae, redimun

tur.

Quare non est , quod Authores praefati sub specie teli, & pietatis E clesiae supersapere velint , & expediens fore asserant, quod iterum impraxim venirent Canonicae poenitentiae, quibus, iustis de causis, ut olle dimus, alias poenitentias , aliaque opera poenalia Ecclesia Spiritu Sancto edocta, subaetuit . Quaedam enim

pro aliquo tempore congruunt, quae non congruunt sequentibuS tempo.

ribus, de plura in ' primitiua Ecclesia apud primos Christi fideles in usii

erant, quae sequentibus temporibus, statu rerum mutato, deponere oporituit.

Sic etiam , primis saeculis consu tudo erat, quod peccatores praeter secretam , & apud Sacerdotem de peccatis factam consessionem, aliam

publieam de ijsdem coram aliis fidelibus sacerent, quam tamen consile

rudinem postmodum S. Leo abolendam decreuit 3 Ita planil habetur Ian. y9.de misentia, ubi sic habet: amnis ploitudo Fidei mideatur esse Dudabilis , quae propter Dei timorem apud

homines erubescere nou veretur; ram n

quia non omnium fui Umul sunt peccata . ut ea , qui Iraesentiam poscunt

non timeant publicare , remoueatur tam improbasilis cousuetudo, ne multi apα- nitentiae remedrs arceantur , dum aut eruti sunt, aut metuunt inimicis suis

fua facta res are , pro quibus Iosunt legum constitutione percellis cit enim illa confessio , quae primum Deo ossertur, tum etiam Sacerdoti , qui pro Llidiis

Iarnitentium Frecator accedat . Tune

mim demum plures Ioterunt prauocari Populi auribus non publicetur consiten ita Constentis. Hactenus Leo. Alia plura possent affferri, quae an liquitus in usu erant apud fidele quae tamen Ecclesia iustissimis de causis, vel substulit, vel immutauit quaecum non pertineant ad subitantiarii fidei, vel Sacramentorum , 'Ecclesia tollere, vel immutare potuit; Hane autem tollendi, vel immutandi, quae accidentalia sunt, potestatem, agno scere necesse estin Ecclesia. Idque see certum , cum definitumst in Concilio Tridentinor i. cap. a. his verbis: Praeter a Sandia Synodus d clarat, hane potestatem p/rpetuo tu Ecelsa fuisse, ut in Sacra cramentorum administratisne, salua i sirumsubstantia , ei statuere, mel mutare , quaese clientium millitati',

Sacramιntorum etenerationi, pro rerum ac temporum, oe locorum marietati m

gis expedire iudicaret, oec. Hinc infert, Ecclesiam tollere potuisse antiquam consuetudinem fideles communicandi sub utraque specie , subdens. re agnoscens Sancta Mater Ecclesiain; hi

suam in adminictratione Sacramentoru mauctoritatem , libet ab initio Christia, Religionis non infrequens , 4 :rius uespeciei mos fui i , tamen prursutemporis, lati ν δ iam motata ista consuetudine, grauibus , in iustis causis adducta, hane consuetudinem sub altera specie communicandi approba uir, cy' pro lege labendum decretuit, uam rep).-b re, aut siue ipsius Ecclesiis auctoritate pro lilitu mutare non licet) ει Can. 2. apponit anathema dicentibus, Sanctam Ecclesiam Catholicam non iussis causs, & rationibus adductam fuisse, ut laicos, atque etiam Cleria

183쪽

Quaestio Tertia. 169

cos non conficientes , sub panis tam

tummodo specie communicaret, aut in eo errasse.

Quam potestatem in Ecclesa, agnoscendam definit Concilium,qu ad accidentalia Sacramentorum , &quoad ritum ea administrandi, multo magis in eadem Ecclesia agnoscendam esse dicendum est, quoad alios ritus, &consuetudines, quod vid

licet eas pro rerum . ac temporum, de locorum varietate tollere, vel imm

tare potuerit, prout fidelium utilit ii, vel Ecclesiae decori expedire cognouerit, Sc quod, si aliquam comsuetudinem sebstulerit, ius iis de causis eam substulisse, dicendum si, ita

vi oppositum dicere nefas sit. Praeterea iam ostendimus morem illum peccatores, nonnisi post pe actam taenitentiam Sacramentalem

absoluendi nunquam fuisset in Ecclesia: vnM abhlutionem nonnis post

peractam porta tentiam Sacrament Iem impendendam esse, aut id expediens ei te asserere , est velle nouos in Ecclesiam ritus inducere id admini stratione Sacramentorum , quodque tangit etiam Poenitentiae Sacranae tum , vel certe ordinem partium p

nendarum iuxta institutionem a Christo Domino factam. Ad poenitentias vero in Canonibus poenitentialibus redeundo; eas iustis de causis sublatas ab Ecclesia suilla dicendum est, Mut ait S. Bernardus de Praecepto, dc dispensatione Nonne iustissimum esse , vi qme pro Charitate imui vi

fuerunt, pro charitate quoque , ubi ex pedire etidebitur, vel omittantur , vel inter Mantur, veI in aliud forte commodius deputentur. Pro charitate autem poenitentias Canonicas inductas fuisse, de pro charitate sublatas, atque in alias commodius commutatala constat ex dictis. Rationes vero , ac motiva, quibus Ecclesia ad Canonicas illas poenitentias tollendas , de ad eas in alias commutandas , permota fuit, sunt

quae seperius adduximus, se militant multo magis in praesenti ; Vnde irrationabiliter diceretur , quod innovandae sint, di iterum inter sideles inducendae, immo de propter multitudinem fidelium, de propter alias ratio nes adductas non possent praedictae poenitentiae in praesenti exequutioni

mandari. Verum quidem est, necessariam esse Sacerdotibus fidelium consessio nes excipientibus Canonum poenitentialium notitiam, non Ut poenitentias in eisdem pro peccatis statutas imponant, sed ut grauitatem peccati agnoscant , eamque poenitentibus notam faciant, indicando eis, quam grauiter in Ecclesia pro sero exteriori peccata olim puniebantur, ac etiam ut ex ijsdem poenis in Carionibus poenitentialibus certis peccatis indictis , discere possent Consessaru, non esse leues poenitentias pro peccatis grauibus imponendas, cum eis inta sero exteriori , adeo graues poeni tentiae iniungerentur. Ideis & S. C rolus necessariam dicit esse Confessati, notitiam antiquorum Canonum . ut ex his dignostere possint culpae grauitatem, & poenitentiae iniunge dae qualitatem, eamdem tamen Coninsessatij iudicio , ac prudentia mode

randam .

184쪽

1 o Raymundi Cardinalis Capi succhi

na, aliquid dicendum superest de paenitentijs publicis 3 Vrrum videlicet peccatoribus imponendae sint publicae poenitentiae. Et respondeo , quod quaestio esse potest, vel de publicis

poenitentijs , quae antiquitus reis grauiorum criminum imponebantur in Ecclesias Vtrum scilicet, poenitentiae consimiles reis grauiorum criminum sint ad praesens imponendae ,& ad hoc dico, quod poenitentiae ibiae publicae antiquae iam in Ecclesi exoleverunt, & ex rationibus superius adductis Ecclesia ab eis iniungendis abstinet, illae proinde non sunt peccatoribus imponendae , &ide dico de poenitenti js solemnibus, quae

antiquitus in usu erant in Ecclesi: .

Vel quaestio esse potest de poenitentijspisblicis diuersae rationis ab his , quae antiquitus imponebantur , sed poemi tentiae publicae dicantur, quia fiunt coram alijs, de si nec aded graues sint,

nee adia longae sicut poenitentiae antiquae, dede huiusmodi publicis poenitent ijs dico, eas imponi posse , de imponendas esse publicorum criminum reis; Ita enim habetur in Concilio Tridentino fg aq. cap. 8. sicetiim ibi dicitiur Apostolus monet, pu Illia peccanus palam esse torripiendos. Suando igitur ab Eluo pullice, . in

multorum conspectu erimen emmissum

fuerit , unde alios Icandala o sos , commotosiue fuisse , non sit dubitandum , sute condignam pro modo culpa paruitentiam Iuvice iniungi oportet ;vt quos exempti suo ad masios mores prouocauit, suae emendationis testimonio , ad rectam reuocet vitam , Episcopus tamen suἷlicae socramitentia genus in alio ecretum poterit commutare, luan do ita magis iudicauerit expedire libi tenus Concilium.

Haec ergo publica poenitentia ii iungenda est, ut ait Conciliit, quando crimen commissum est publicum licet Concilium loquatur de soro e teriori,imponi potest poenitentia publica etiam in foro interiori, quam do peccatum est publicum, nec propterea Sacerdos reuelat confessionem talem poenitentiam iniungendo, i quit S. Thomas in .sentent. dist. Iq. quaest. I. art. s. quaestium. I. quia peceatum publicum, ipse poenitens exequendo poenitentiam, consessi nem a se factam manifestat. Potest autem Consessor propter crimen occultum poenitentiam publicam iniungere, poenitentiam videlicet , quae solum dicatur publica, quia publicὰ fiat, sed persona maneat O culta , vel causa, quia sit res, quae

sponth seri soleat, vel fieri possit pro

alio, & neque hoc pacto Sacerdos confestionem reuelat talem poenitentiam iniungendo, inquit S. Thomas Ataciti, quamuis suspicio oriatur, illum aliquod enorme peccatum commisisse, non enim culpa pro certo scitur ex poena, quia quandoque aliquis poenitentiam pro alio facit, sicut legitur in Vitis Patrum, de quodam , qui ut secium suum ad poenitentiam prouocaret, ipse cum eo poenitentiam egit. Caeterum quaestio est de poenitentia ita publica , quae ita fiat coram alijs, ut ex illa colligi possit, Consessarium propter graue crimen illam impositisse . Et de hac poenitentia

publica propter occultum crimem,

etsi grauissimum, dicendum est eam a Con

185쪽

linae ostsiario i poni non posse, α ratio est, quia videtur esse contra su

tias pine i pons, Vnde Concilium lyridentissimi di alii iura ab eo allegata loquuntur de pectato publico,&pro soto exteriori, N sententiam N L. Datri seriescitus communiter Theo. logi, melicet propter peccata occulta, etsi hausiora , non debere imponi tias publicas , tum propter rationeinadductam, tum etiam quia sint impioporitonatae, de contra binam famam poenitentis. In peccatis luero publieis impoliendasesse, quia

QVAESTIO QUARTA.

Vtrum liceat baptizare filios Turcarum aliorumque Infidelium, Parentibus eos pro corpo- . rati salute baptigari petentibus, si r

nuentibus eos baptigare, mors,

aut aliud graue damnum p ab Infidelibus im

ita expedit ad Ecclesiari satisfictis nem, re exemplum; Ia prosecto S. Thomas in dig. I M. cit. Et dilia

IT, q. artic. q. q. q. ad 6. Alensis q. p. art. I. alias m D. I. Paludanus in m disi. I qis t. o. Durandus q.q. Soto. alii. I9. q. 2I. art. s. S. Antoninus c. IT. 6.G. Medina trin. 2. q. q. Su

reZ -. q. in 3. p. ds u. 38. sea. 6. maiij communiter. Et haee dicta sussiciant in consut luonem recentis sententve de; dilata olim usque ad poenitentiae Sacramem talis expletionem absolutione Sacra

mineat.' Asus est. Quod Tur Scae, alijque Infideles proprios silio ii Missionariis, de Ministris Christia.

---nis baptizari pstunt, ad remouendum ab eorum comporibu&fhetorem quemdam ingenitum, ac etiam ad liberandum eos a

comitiali motbri a maleficiorum mariculo, a Lupis, & ab alus corporis

malis comminando mortem,aut eie

ctionem a missione , vel Parochi Missonariis, si baptigare illos re

nuant. Quaeratur, Vtrum liceati

186쪽

χ α Raymundi Cardinalis Capilucchi

AssERTIO PRIMA Non licet Turcarum, aliorumq; infidelium filioς

baptigare, Paretibus eo

rum Baptismum pro iblorum salute corporali petentibus, si adiit moralis certitudo, quod illi

in adulta aetate Perilem

tendi sint a Parentibus etiamsi renuentibus

aliud graue damnum ab Infidelibus immineat .

Haec autem moralis cer

titudo adest, si iiiij post

Baptismum a Parentibus infidelibus non se

parentur. ΙΠ magis communiter Doctores.

ut videbimus insta. Ratio velosundamentalis ea est ; Quod baptitare Infidelium flios cum certitudine morali suturae illorum peruersonis, est de se, atque intrinsece malum , ergo nec morte , aut alio graui damno ab Infidelibus imminente potest esse licitum ; Consequentia patet , nam quod est intrinsece malum, in nullo casu potest esse lici: um, nullaque circumitantia, aut intentione cohonestari, aut recti scari potest; Antecedens vero probatur. Nam baptiore sitos Insidelium cum certitudine morali de sutura illorum petauersione , est grauissimum sacrils gium committere, nam est exponere Lapti silii Sacramentum manifestis profanationi, & suturae iniuriae, quae continget per apostasiam, ta reces.sum a Laptismo, dea fide per illum recepta; Viidὸ sicut grauissimum a crilegium committeret, qui Sacr

sanctam Hostiam impiorum pedibu

conculcandam exponeret, vel eam cum morali certitudine suturae conculcationis consecraret, ita de gti uilia sinum sacrilegium committeret, qui Baptismi Sacrametum conserret cum

morali certitudine, quod a Baptir to sit impiis dogmatibus profanandum . Et quidem grauissima iniuria , de profanatio Baptismi est, quod itilius charactere insignitus scilicet choractere Christὐ signetur postea climractere bestiae, seu diaboli per profestionem impijssina sectar, Mim sus grauissima raptismi iniuria est,

ut quis religionem omnino ei contrariam profiteatur, N a file, quam in Baptismo accepit, recedar, de quod qui per Baptismum consecratus est Christo,eiusque membrum enectum, sat postmodum scrutis, ac membrum Diaboli, cuiusnodi sunt Infideles, de Infidelium sectam prostenteS.Praeterea horrendum est, quod Sacramentum Baptismi, in nomine Sanctissima Trinitatis, scilicet Patris, & Fili), & spiritus sancti, ci conseratur, qui mysterium Trinitatis ah negat rus est, inutio de ipsam Trinitatem blasphematurus, uti sunt Turcae,alij-que ii deles, qui ab hoc mysterio abhorrent. Ulterius grauis iniuria irrogatur Chi isto Sacramenti Baptismi lias:iutori, quod cum ipse ci

187쪽

verus Deus , vertisque Dei Filiua , Baptismus eis conseratur , qui eius diuinitatem sunt negaturi , uti eam negant Turcae, ali que Insideles. D

cialiter autem irrogaretur iniuria Sacramento. Baptismi, conferretur Turcarum flijs , qui ad aetatem adultam peruenientes Mahometanam se-ςtam prostentur , cum. eni in Malim . metani circumcidantur , sic maneret Baptismus , eiusque character cum

circumcisione , quod est contra Christi institutionem , qui Baptismum infisi tuit ad excludendam circumcisionem . Quod autem conferre Baptis mum Filiis Τurcarum, Oe D fidelium,.qui suos. filios. pro salute corporali. baptizari emagitant, sit Baptismum eis conserre cum periculo peruerso . nis illorum suturae , certum est, si eorum filii , apud Parentes infideles , ut supponitur, educentur,. immo tunc est certitudo moralis siturae illorum peruersonix ,. ac proindὸ certitudo. moralis de iniuria inserenda Sacramento Baptismi; conferre autem S cramentum Baptismi cum notitia moraliter certa de iniuria ei inserenda , est intrinsecὸ malum , quod au tem est intrinsecὰ malum in nullo ca-.su es uicitum ; Nec ulla circumstantia , vel intentione rectificari potest , aut cohonestari , ac proinde ,. cum

Baptismum Infidelium si ijs conser. re , qui infidelium sectam profisuri

sunt, sit de se, de intrinsech malum, nec etiam imminente ab Infidelibus morte , licitum est. Et sicut est i trinsece malum , ac proindZ in omni casti illicitum hostiam consecrare, cum notitia moraliter certa , quod sit

ab Infdelibus conculcanda, itaest intrinsech malum , ac proindὸ in omisi casu illicitum Baptismi Sacramentum

conferre cum notitia morallicr certa,

vel etiam probabili, aut dubia, quod ei sit inferenda iniuria, uti certum est ei inserendam fore, si situs Infidelium post receptum Baptissimum,apud eosdem Infideles sit educandus.

Est autem argumentum hoc adeo emcax ut cogat omnes Theologos

ad asserendum , in nullo casu licitum esse, Baptismum infidelium flijs co serre, qui apud eos lem infideles educandi sunt .. Omnes enim. fateri co guntur , quod exponere Sacramentum iniuriae inserendar, sit intrinsecὰ malum, ac proinde in nullo casu licitum , de rursus fateri coguntur, quod

conferre Baptismum si ijs infidelium apud eosdem infideles educandis, sit

exponere Sacramentu Baptismi iniuriae inserendae, ut constat ex dictis; Igitur argumentum est cogens, utpote ex praemissis itis . N inconcussis procedenS Sed de hac potissimum ratione

bat, sitos. Iudaeorum , aliorumque infidelium non esse baptizandos inubiis patentibus ,. videlicet propter periculum Si enim , inquit S.Doctor,su ri tranda et sim rationis piismum susciperent, postmodum cum ad pes fiam aetatem peruenirent,defacisa tarentitas induripo set, ut relinqueret quod ignorantes Fusceperunt,quod merge res in Fidei detrimentum . Igitur Sanctus. Thomas Fidei detrimentsi a gn uit, illudque arguit ex hoc,quod putabaptizatus ante usum rationis, cum ad persictam aetatem peruenerit Fidem relinquendi periculo exponatur,& im

188쪽

seret ex eo hoc, quod ad eam relinqu&dam facile induci potest a parentibus, supponendo videlicet , quod puer baptizatus a parentibus infidelibus non

separetur; ergo ex Sancto Doctore,

quotiescumque infidelium filii post

receptum Baptismum a parentibus non separantur, periculum illud incurrunt, ut fidem , quam in Baptismo susceperunt, de facili possint relinquere, cum ad persectam laetatem peruenerint . Atqui si ij Turcarum, Naliorum infidelium, etiamsi cum consensu parentum baptizentur, poli receptum Bapti sinum apud parentes in. fideles educandi sunt, ut supponitur; ergo Se ab his idem periculum incuseritur Fidem postmodum relinquendi, quod in eiusdem Fidei detrimentum

vergit. Quare cum in utroque casu militet eadem ratio e idem argumentum; si ex periculo peruersionis futurae pueri baptizati cum consensu parentum infidelium , ut in casu, de quo loquimur contingit, nolit quis conuinci ad dicendum, quod non sint baptitandi si ij Turcarum, & aliorum infidelium, etiam ipsisyarentibus consentientibu , si ab eisdem infidelibus educandi sint, cogitur dicere, quod Iudaeorum, de aliorum infidelium si ij haptizari possint inuitis parentibus.

Sed certe omnes tenentur fateri, argumentum praealtatum ex periculo de sutura peruersione pueri, dc consequenter de futuro detrimento Fidei, ac de iniuria Baptisini Sacramento inferenda , esse conuincens, ac palma W, quod qui non curat, de iniuria Sacramento inserenda non curat, quod

tamen in mentem nullius Catholici cadere posse putandum est .

Ad idem Aciuiit , quae anteolo comisiuniter docentiu quaestione illa; virum filius inligetis seruiis , ac stitiistius licitὸ bapti rari possit, prius quaa parente separetur. In ea eniin qu ssione, ut bene sit area aduertit in a. par. S. Thom. ad que oui ' 8.art. Io. disp. 2. . sea. s. DD. omites, etialia,qui existimati, licere baptizata hos infantes, inter quos Scesus haliccooditione requirunt scilicet, Ut piles a parentibus separentur, absque ulla spe ad illos rede di. vitae extra controuersiam apud orisnes Theolsegos est, omnesque amrmant, Bap mum colla tum infidelium' filiis , a parentibus non siit sepiralidi, illicitum, quia si stius cimabitet cura patre insideli, ac possit uti conuer tione, ac familiaritate illius . S: patii exercebit circa silium supersi tibi actiones, de ritus sitae Religionis eostra reuerentiam Baptismo debitam,s: ipse filius educabitur magno perieu lo apostatandi a Fide per Baptismum suscepta, quq duo in eo cassi s intim-raliter coniuncta cum illa actione, ita ut absolutὸ & sinapi iciter censenda stillicita.

Idem obseruat Ps ius in η. sentcnt. Aμα S. 2. Sic enini ait . pu mapud infideles parentes fit permansi rus, mmis in i d titate Hucautas num Moδε bapti ari Lbet inscjs, aut inuitis pare=ctibus, immo nec se consciis , connia Mentitus , ne Sacram uio iniuria scit Igam sicut Baptim 'Sacramentum n is es dandum adulta, sui Chrisianam Fiadem nousincere'. sens mox ad pristi,

infidelitatem reuersurus odeatAr, ita hec

parentibus imbuendum. de esivmpie tatis.

189쪽

Quaestio

ratis Gent , mu 'undum scientiam,

qui A baptistarum , vel Iudaeorum, etiaalis um infidelium pueros munusculis ad

sep luctus furtim A plicant, ac deinde

ad parentes remittunt , quibus etliquὸ si supersi tu maneant, nihils statur: nimatii in infidelitate permaηebiant, atque ita nihil eis confert Tapti simus , aut ad Ca tholicam Religionem conuertentur, atque ita baptitare illos iterum oportebit , quia non censetur iteratum , quod factum n scitur. Idem ex eodem motivo suturae peruersionis pueri docent in casi prγsenti omnes tere Theologi,qui de hac re pertractant. Fili uccius tract. a. de Sacramento Baptismi cap. 6quaest. 8.ηumer. Iqs. Citiopalaus G Baptismo

puncto cs. num. Ia. Layman. lib. s. a tio 2. cap. 6. comtus a. Stephanus a

S. Gregorio Ord. Eremit. Excalceat. s. Augustini in traa. de Diui pie istis Uncutis cap. I . num. I a. Tannerus num. 8s. Collegium Salmanti- cense Patrum Carmelit. Excalceati incursu Theologiae moralis , tract. a. de Baptimo cap. 6. puncto 2. num. I 8.Pasisserinus de hominum flatibus , . si cyr

Quare hanc sententiam illi omnes tenere coguntur , qur docent , insantes, quorum parentes infideles, sunt proprie serui Christianorum, posse inuitis parentibus baptizari, dummodo

constituantur extra parentum curam,

ει ubi non sit periculum peruersonis. Hi verb Authores sunt, Durandus, Scotus , Palaus, SuareZ , Ualentia, Enriqueet, de alij, quos affert de sequi

tria. q. disp. s. Hi enim omnes in eo sitam sententiam stadant,quod licitum sit Dominis separare parentes seruos, a filijs, illos vendendo, aut alia ratione utendo iure domini j; eo autem ipse quod separentur, ita ut non subsiciantur infantes illorum gube nationi; susscienterque prouideatur, ne sit periculum peruersionis, cessant omnes rationes, ob quas non liceat ;infantes infidelium baptizare, &e. Ita Cranado lota est. Unde iuxta hos Au .stores si adesset periculum peruerso nis, uti & adesse agnoscunt, si infantes illi penes parentes remanerent,non essent baptitandi, ac proinde cum in casu praesenti infantes remansuri sint penes parentes infideles, adest pericu. tum peruersionis, quod obstat, ne baptizari possint.

Idem asserere tenentur Authoris

illi, qui docent,filios infidelium, etiam

non seruorum, si extra parentum curam positi sint,posse sine illorum con sensu licies baptizari, nam aiunt in

hoc casu celire omnino rationeSpropter quas non licet baptitare sitos infidelium parentibus inuitis , quia consiletudo Ecclesς non est contraria, dc alias it non caederet in detrime tuni Catholitae Religionis, quia su ponitur filios non fore sub parentum

cura , ac proinde non adeste pericu lum deceptionis, seu peruersonis. Ita idem Granado loci cit. Ex his enim habetur, quod iuxta hos Authores, cum adest periculum peruersionis infantiti, eos non posse licith bapti rari, tene tur ergo Authores isti consequenter asserere, non posse Turcarum, ali

rumque infidelium filios lieitὸ baptizari ,

190쪽

1 6 Rayimandi Cardinalis Capisucchi

zari, cum ad salutem corporalem eos baptizari petunt , si apud eosdem parentes infideles permansuri sint , adest enim tunc moralis certitudo suturae peruersionis illorum.

Id autem Autl res isti pro grauissimo inconuenienti habent,quod nullo alio bono sit compensabile ; iram peruersionem pro magno inconuenienti generaliter habent, nulla di-ssinistione, aut limitatione apposita, Mperuersionem , ut moraliter certam

sipponunt, si infidelium si ij postre.

ceptum Bapti sinum apud parentes infideles relinquantur ; unde ad illud

non recurrunt, quod maior pars illo. rum infantium ante usum rationis decedant . Id enim vel reputant falsum, vel censent non ese motivum sus ciens ad infantes illos baptizandos, si remansuri sint apud parentes infideles cu adhuc alij snt, qui no sunt moritu. ii ante usum rationis,qui proindὰ peruertendi sunt a paretibus ins delibus.

Quare argumentum hoc ex periculo suturae peruersonis pueri unice conuincit intentum. Nam quod aliqui dicunt, Bapti sinum institutum fuisse a Christo non ad inducendam salutem corporalem, sed ad sancti Rcandum hominem , de ad tollendum peccatum originale , & ad e sciendum hominem Christi membrum, Mideo non licere Christiano Baptismuconferre infidelium si ijs ab ipsis infidelibus , pro salute corporali oblatis, non urget: nam etsi si ptismus non sit institutus ad inducendam salutem corporalem,sed ad sanctificandum hominem , non ideo, qui baptizat filium infidelium , ab eis pro salute corporali

oblatum, cooperatur, aut influat in eam prauam intentionem infidelium puerum offerentium, nec in receptio. nem Baptismi sub ea intentione rece.

pii , sed potest Baptizans propriam

recti scare intentionem, itaut habeat intentionem conferendi dumtaxat Bapti sinum, & permittere ut Baptismus petatur, ει recipiatur ad inducendam in pueros salutem corporalem. Id ath tem permittere etsi illicitum sit nullo iusto existente motiuo, licitum tamen est iusto motivo existente, in ex minitivo iusto licet permittere malum. Sed ide hoc latius infra. H

menta Contra positam Assertionem. Contra positam assertionein pii md illud obsciunt Aduersari j,

quod si ex periculo peruersionis futibrae non liceat in casu posito baptiZare . filium infidelium ab eis pro corporali salute oblatum,nec licite baptigari po ierunt si iij hqreticorum manentes cibcura, Sc cohabitati'ne parentum, nam licet Ecclesia habeat ius baptirandi hos infantes, eo quod parentes corum bapti rati sint, tamen ex parte periculi contra Religionem, videtur elle idem incomodum, scilicet apostasim Nam huiusmodi infantes sine dubio cum ad usum rationis peruenerint,imbuen tur infidelitate parentum, de ab Ecclς sia apostatabunt, ut experientia com stat. Consequens autem videtur esse valde rigidum, S contra consuetudi

nem omnem.

Secundo etiam sequitur, filios e rum , qui ex Mahometanis aut lildaeis conuersi Religionem Christianam ex

SEARCH

MENU NAVIGATION