장음표시 사용
231쪽
ad salutem corporalem, non emiculum illum ad hunc effectum conse re, quia Baptismum ad tautem comporalem conferre, de genere suo malum est, quod proinia nunquam est licitum . Quocirca in S modo cel brata sub Luca Patriarcha Constantinopolitano, ut refert Cardinalis M.
admisi fuerunt Agareni, qui in suis Regionibus baptitati erant a Chrismanis, sed Baptismum ab eis petierant non bona assectione, de orthodo xo proposito, sed propter corpor iem medicinam . Persuasum enim erat Agarenis , fore ut sui liberi a Doemone vexati essent, et tanquam eanes male oluissent, nisi Baptismum Christianoru assequuti essent, quamobrem non ut omnium animae sordium mundatorem, diuinaeque lucis, de sanctificationis praebitorem Baptismum postulabant, sed tanquam veneficium , M incantationem. Quare Concilium illud censuit, non esse licitum Baptismum conserre ad salutem
non licet Baptismi Sacramentum conferre ad salutem corporis efflagitatum , quia idesset abuti Sacramento, & consentire, immis de cooper ri malitiae Sacramentum Baptismi ad salutem corporalem effagitantium . Si tamen adsint circumstantiae , ob quas baptizans non censeatur abuti Sacramento Baptismi, nec malitiae illud ad salutem corporalem efflagitantium consentire, de cooperari, uti contingeret, si iustum adesset m
riuum Bapti uni conserendi, Je alias non adsit periculu peruersionis Pueri , licet in eo casu Baptismum com
ferre, quia tunc baptizans non abuteretur Sacramento, neque consenibret malitiae Sacramentum ad salutem corporalem effagitantium, sed ut retur illorum malitia in bonum ipsius Pueri, quod licitum esse ostendimus
supra . Extra tamen hanc circumstantiam non licet Baptismum com ferre, cam Parentes ad salutem corporalem Baptismum eonferri petunt, nam praeciso motivo iusto baptizatudi, cuiusnodi est salus ipsius Insi
iis baptitans censeretur baptizare ob motivum salutis corporalis Infantis , quod esset intrinsece malum, utpote abusus Sacramenti, ac proinde illi
Ex his autem elicitur, disia validissima ratio pro sententia nostra; nam si adsit periculum suturae peruersionis pueri, non adest iustum m tiuum illum baptizandi, cum non interueniat salus spiritualis ipsius Pu ri, ac proinde non adsit motivum, unde dici possit, quod baptizanS non abutatur Sacramento. Γxtante igitur periculo salutis spiritualis pueri,
baptizans puerum abuteretur Sacra
tento, quia baptizaret illum ad sat lutem corporalem. Id autem est imtrinsecὰ malum, nam abuti Sacramento est malum intrinsece, quod proindὸ in nullo casu, nec ob mortis metum potest esse licitum. Hac ratione, absiluth petere, vel accipere pecuniam ab eo , qui eam sub usura traditurus est, illicitum est,& intrinsece malum , quia esset com sentite, de cooperari peccato Usura-rij, sed si iustum adsit motivum pe- Ee tendi
232쪽
et 18 RVmundi Cardinalis Capilacchi
tendi pNuniam ab eo, qui eain subvsura traditurus est , licet eam petere ab eo, qui eam sub usura est tradit
rus , quia tunc non est consentire uia
peccatum Vsurari j, sed est uti peccato illius in proprium bonum, quod est licitum , ut supra diximus cum
S. Thoma. Ita ergo absolute, nulloque iusto extante motivo illicitum est, Infantem baptizare, quem Parentes ad salutem corporalem baptizari polunt , nam esset consentire in eorum peccatum, eique cooperari, ac proi dE intrinsece malum ue Nec in eo casusissiceret protestatio , qua baptizan protestaretur, se non baptizare propter salutem corporalem, nam illa eL set protestatio contraria facto, quia cum non adsit in eo casu motivum, ex quo baptizans censeri posset non consentire malitiae Parentum , facto ipso consentit, ει cooperatur illorum malitiae, ta prauae intentioni, stamen interueniat motivum salutis puriri, uti contingeret in Baptisino com
serendo silijs Christianorum, adhiberi potest prolestatio is Ministro Baptisini
Parentibus Christianis facienda, si P rentes Christiani proprium filium ad salutem corporalem baptizari petant, ad instructionem eorumdem Parentum , ut diximus supra, in eo enim casu, cum adiit motivum consulendi
per Baptismum saluti spirituali ipsius
Pueri, protestatio non adhibetur ad recti scandam intentio nem,sed ad instructi
Solvitur alia obiectio comtra primam Asserti nem, & hactenus dicta confise
mantur. II hid etiam contra primam Asse tionem aliqui obijciunt. Quod
est malum proptςr pcriculum, no est intrinsece malum , nam non habet in se malitiam, sed ab extrinseco, scilicet a periculo, at Baptismum imsanti conferre cum periculo suturae illius peruersonis est malum p Pter periculum. Ergo huiusnodi Baptismum conserre non est intrinsece malum. Prohibitio autem actionis , quae non est intrinsere mala, nomobligat cum periculo vitae. Ergo Missonarii Christiani poterunt licite baptizare Infantem cum periculo futurae illius peruersionis, si ex denegatione Baptismi mors eis immineat ab Infidelibus .
operatione aliqua adest mali perici culum, tunc operatio illa est intrinsoce mala, Si moraliter certum sit, quod malum illud, cuius cum periculo p nitur operatio, sit sequutulum, ut contingit in casu praesenti; nam cui consertur Baptismus infanti apud Pa rentes infideles permansuro, S ab eis educando, periculum suturae apost sae, di profanationis Sacramenti Bap tisini est moraliter certum ue scut demoraliter certum est, quod apostasia,& pro&natio illa sequatur, cum supponatur, infantem apud Parentes infideles permansurum ; ac proinde collatio Baptismi cum tali periculo praeq
233쪽
sita est intrinsech mla , quia si cum
periculo moraliter certo profanationis Baptistat, immὁ de cuni certitudine morali suturae profanationis baptismi; amo enim,quae sit ca eertitudine mali Prosenationis Sacramenti est intrinseia nata; & quamuis mali periculumst extrinsecum operationi; est tamen intrinseca operationi relatio ad tale periculum ideo actio illa est intri me mala . Hae ratione intrinsecὰ mala est operatio , qua quis exponit se periculo moraliter certo peccandi ,
ut cum quis alloquitur Mulierem, cum qua in Omni alloquutione peccat, nam exponit se occasioni mora. Iiter certae peccandi; & sicut nec metu mortis Mitum est se coiiij cere in occasionem moraliter certam peccandi, ita nec metu mortis licitum est, operationem praeliare cum periculo moraliter certo peccandi coniunctam: Huiusmodi autem esset collatio Baintismi pueri, qui apud infideles permansurus ellet, &ab eis educandus;
nam cum in eo casu moraliter certum
sit, quod puer ille, cum ad annos discretionis peruenerit apostaturus sit abde, ac proinde Bapti lini Sacramentum profanaturus, Christianus puerum illum baptiZans , operationem praestaret cum periculo moraliter ce to peccandi coniunctam , immo Neum actuali peccato , nam peccatum est elicere operationem , ad quam moraliter certum sit, quod sit sequutiirum peccatum alterius. UndE sicut actionem intrinsecε malam praestaret, grauissimumque peccatum commisteret, qui Sacrosanctum Eucharistiae Sacramentum in loco aliquo exponeret , ubi certus moraliter esset, quod a Sacrilegis proterendum esset , de conculcandum a Ita de actionem in trinsecὸ malam praestaret , graui iliamumque peccatum committeret, qui Sanctuin Baptisini Sacramentum ei conserret , de quo certus moraliter
esset, quod illud per apostasiam a fide
esset profanaturus. Unde cum dicitur praeductam collationem Baptismi esse malam propter periculum, intelligitur in hoc sensu, id est, quatenus collatio illius Baptismi, est expositio profanationi ipsius Baptisnu , id autem, quod est exponere Baptismum prosinationi,est intrinsecὰ malum. Nec dicatur, quod periculum per uersionis pueri sit incertum, eo quoa incertum sit, quod puer ille peruenturus sit ad annos discretionis, ideo. que diei non possit, quod conserro praedictum Bapti sinum sit ipsum e
ponere pericula moraliter certo pro fanationis. Nam contra hoc est, quod,
ut sit pra diximus, omni, qui nascitur, per se loquendo debetur vita , UM omnis qui nascitur per se loquendo peruenturus est ad annos discreti nis, & per accidens est, quod ad amnos discretionis non perueniat, iccum in operationibus attendi debeat,
id, quod est per se , & non id, quod
est per accidens, supponendu est,quod puer ille peruenturus sit ad annos discretionis,le posto,quod ad annos diascretionas peruenturus sit, consermo
Baptismum puero , qui sapponitur
ad annos discretionis peruenturus, est exponere Baptismi Sacramentu profanationi moraliter certae, qui . est conserre Baptismum , exponendo illum periculo apostasiae eiusdem pueri baptizati, unde connexio morali- Ee a ter
234쪽
11o Raymundi Cardinalis Capis celli
ter infallibilis , quam habet collatio
Baptismi cum peruersione moraliter certo sutura illius pueri, ac proindicum profanatione Sacramenti, essi, cit collationem Baptismi intrinsecEmalam . Sed etiam dato, quod aliquis puer peruenturus non sit ad an . nos discretionis , dc hac ratione peruertendus non sit a Parentibus, NBaptismi Sacramentum non sit profanaturus , certum tamen est , quod non omnes pueri decessuri sint antequam ad annos discretionis perueniant, sed certum est , quod plures ad annos discretionis peruenturi sint, si ergo omnes filij Turcarum, de Infidelium , quos Parentes infideles p tunt ad salutem corporalem baptita ii , baptizandi sint, moraliter certum
est , quod aliqui ex illis peruertendi sint a Parentibus ii delibus, si apud
illos post receptum Bapti sinum remaneant , 5e Baptii mi Sacramentum per apostasiam profarraturi: Cum autem id permitti non possi, nec per
mitti est , quod fili j Turcarum,
& Infidelium, quos Parentes ad salutem corporalem baptizari petunt, baptizentur.Tanti autem interest i pedire profanationem Sacramenti, ut L in uno tantum Puero profanandum esset Sacramentum Baptismi, de in reliquis pueris profanandum non.eia set, negandus ei set Baptismus reliquis pueris, ne Baptismus profanaretur in uno: nam Deus Sacramenta
instituit in salutem hominum, sidua
debita reuerentia illorum. Sed ulterius .animaduertenduin , quod conferre Bapti sinum Puero, de quo certum est, quod peruertendus
sita Parentibus infidelibus, nons tum est intrinsecὸ malum propter pecriculum moraliter certum a pol fasiae pueri, ac protinationis Sacramenti , sed etiam est intrinsece malum proditer abusum Sacramenti: Nam qui puerum baptizat, quem Parentes infideles ad salutem corporalem ibaptizari petunt, abutitur Sacramento, de cooperatur , de consentit malitiae, deprauae intentioni Parentum, si non
habeat iustum motivum baptizandi puerum, ex quo dici possit, quod
non consentiat malitiae Parentum , sed ea utatur in bonum ipsius Pueri, ut diximus supra. Mot uum aute iustum, ex quo baptizans censeatur non consentire malitiae Parentum, sed censeatur ea uti in bonum ipsius pii ii , non est nisi salus spiritualis eius. dem Pueri. In casu autem praesenti, non interuenit motiuum s alutis spiritualis Pueri, nam supponitur, ut moraliter certum, quod Puer sit peruertendus . Cum igitur non interueniat motivum salutis spiritualis Pueri, relinquitur, quod baptizans in eo casu Baptismum Puero conferat absque eo, quo posito censeretur non consentire, neque cooperari malitiae, ac prauae intentioni Parentum , dc consequenter eo pact o b ptizans abutitur Sacramento Baptismi, de consentit prauae Parentum intentioni ;& cooperatur abusui, quo Parentes abutuntur Sacramento Baptismi,dum
illud exigunt ad salutem corporalem ipsius Pueri. Nec dici potest, quod in casu senti interuenire possit motiuum s lutis spiritualis ipsius Pueri,quo baptizans moueatur ad baptiZandum
puerum, quia videlicet puer ille poli
235쪽
Baptismum decedere potest, ammiram ad annos discretionis perueniat sic auernam salutem'conis sequi. Nam contra hoc est,quod lacertum est , quod puer ille. deces iuriis sit antequam ad annos discretionis perueniat, immo supponendum est, quod ad annos illos peruenturus sit, ut constat ex dictis. Ad hoc autem , ut censeri possit , quod baptizans non
consentiat, neque cooperetur malitiae Parentum , sed illa in bonum ipsius pueri utatur, non sat est, quod salus pueri sit tricerta, sed requiritur, quod sit omnino certa, sicut ad hoc, ut quis non censeatur consentire malitiae usurarij,cum ab eo petit,de accipit mutuo pecuniam sub v ura , non sussicit necessitas incerta ipsius petentis,& accipientis pecunia sed requiritur.quod eius necessitas certa sit, de indubitata, nam necessitas incerta, non est necesstas , ex qua eacusarI possit intentio ipsius mutuam pecuniam petentis ab Vsurario,de salus inceris ipsus Pueri baptitandi,non est sufficies,ut excus
ti possit baptisans a consensit in Iratiam intentionem Parentum in fidelium,esi huic incertae saluti ipsus Pueri opponi possit damnatio mor . liter Xerta eiusdem pueri, cum 1 supponi debeat ipsum ad annos dis retionis perue tunam,& ii fide apo
Expenditur Authoritas S. Augustini in epistola vigesima tertia ad Mnli cium, dc quae nam ibi sit
thoritatem S. Augustini in epistola vigesima tertia ad Bonisecium, ubi S. Doctor sic ait: Nee HIud remoueat, quia qμiciam nis ex V Baptismum pemptenrim paruulos ferunt , τι gratia spiritali ad evitam regeneremur aeternam sed quod eos 'tim, hoc remedio temporalem retin re, mel reciperesanitatem . Non enim proptereatur Rran regenerantur, quia non alistis hinc intentione ossisuntur. Ex his Augustini vel bis haberi putant Aduersatij, licitum esse filios infidelium ad
sanitates temporalem conteruat si,
vel percipiendam baptizare,etiamsi a parentibus infidelibus educandi sint . id enim supponi videtur apud S. A gustinum loco citato, sed falluntur. Animaduertendum est enim,quod S. Augustinus interrogatus a Bonis eiri Episcopo: An praua voluntas P rentum noceat paruulis baptizatis, quibus tamen prodest , cu' baptiarantur ipsorum parentum fides.
Respondet Sanctus Augustinus pota paruulis prodesse spiritalem Paren
tum voluntatem propter Sanctat compagem Corporis Christi,non autem nocere malam voluntatem, quia anima , quae peccauerit, ipsa morietur Ezecb. I S. Postea volens Sanctus Doctor occurrere tacitae obiectioni,
236쪽
Raymundi Cardinalis Capisucchi
de simul magis confirmare validita tem Baptismi paruulis collati , licet cum praua intentione offerentium eos ad Baptismum , dicit illa verba. Nure moueat . Quarὸ unicum propostum Augustini in hac epistola est, demonstrare, Bapti sinum paruulis prodesse
ad vitam aeternam, non obstante praua intentione Ofierentium. Id, quod
magis . pparet ex eo , quod postea subdit Augustinus dicens: Iliua autem nati te faliat, ut exibimes, reatus vinculum ex Adam tractu ., aliter no
pos dirumpi, nisiparuuli ad percipiendam Christi gratiam a Parentissus rantur . Immo illa verba : Vecie moueat, confirmant nostram sententiam;
nam si dignE petitur Baptismus so- Ium pro temporali remedio, nullam id faceret disiacultatem, quam Augus nus cogatur soluere, ut defendat valorem Baptismi , etiam cum praua onerentium Pruulos intentione. Patet igitur Sanctum Augustinum s lum velle,qubd Baptismus, etsi a P mentibus mala fide, M ad salutem comporalem filiorum petitus, validus sit, de eisdem fili, ad salutem spiritualem eundem Baptismum prodesse , nec eis malam obesse Parentum fidenti,
non autem vult Sanctus Doctor,
qudd lieitum sit Baptismum ad salu
Pro completa sententiae positae intelligentia , animaduertendum est, quod cum diximus non posse baptizari Infidelium filios, quos Parentes ob salutem corporalem baptizari petunt , s a Parentibus infidelibus non separentur, eosdem vero baptizari
posse, si a Parentibus infidelibus separentur; hoc non est eo pacto intelligendum, ut ad effectuna conserendi pratalictis Insentibus Baptismum, itierit, si adsit facultas, eos a Parentibus eisdem inuitis sep rare, eisque fieseparatis Baptismum conserre: Nam& huiusmodi Bapti sinus illicitus esset
ex eo capite, quod fieret iniuria Parentibus , sub quorum cura, Sc potestate vivunt infantes illi, qua ratione Sanctus Thomas docet, non esse baptizandos Iudaeorum filios ante usim
rationis inuitis Parentibus; sed cum diximus, infidelium filios ob salutem corporalem a Parentibus ad Baptis. mum oblatos , baptizari posse, si a
Parentibus infidelibus separentur, hoc intelligendum est licere, si dictorum infantium a proprijs Parentibus sepa. ratio absque iniuria eorumdem Parentum contingat, uti contingeret, si infantes illi morituri essent, etita Pa rentes decepti, putarent illos ex colla tione Baptismi non esse morituros; Id etiam contingeret, si Parentes in fideles ad remouendum foetorem, vel aliud malum a filiorum corporibus, eos Christianis baptigandos trad rent , eisque in Religione Christiana educandos relinquerent permittendo, quod in fide Christiana edii carentur 3 Idem etiam contingeret, si Parentes essent Christianorum Captiui, tunc enim absque Parentum iniuria, e
rum si ij , possent ab ipsis separari, sicut & a filijs Parentes, ta Parentes eL sent de separatione, ac Baptisno fili rum irrationabiliter inulti; iniarὶ in
fidelium filii baptitari possunt, si ante, vel post receptum Baptismum tum a Parentibus stparentur, & separatio
237쪽
Parentibus absque illorum iniuria contingat, ita ut insantes illi, vel per mortem , vel iusto aliquo titulo a Pa xentibus separari possint , ac de factu
De filijs autem Haereticorum , dicendum est , eos, & ante , Se post si sceptum Baptismum, posse per Ecclesiae Ministros a Parentibus Haereticis
separari, ne illos, cum ad annos discretionis peruenerint, haereticis dogmatibus peruertant; nam Ecclesia potestatem habet in Haereticos, ut pota Baptiratos, eosque cogere potest ad prostendam Catholicam fidem , de in eadem proprios filios educandos; Vnde respectu filiorum haereticorum non requiritur aliud iustum motivum eos a Parentibus Haereticis separandi, sed ad hoc sat est motivum, ut eorum si ij in fide Catholica educentur, de
ab haereticis non peruertantur.
Vtrum liceat alicui occidere aliquem se defendendo.
Mnem omnino hominis caedem, di occisionem illicitam esse dixerunt
stri Alphonsus de Caitro in summa de Haereticis,
Sed & Lactantius M. G. Diuinarum Institutionum cap. 2 o. idem insulsissime docuit, poli plura sic comcludens: Daque in hoc Dei praecep Non occides ) nurum prorsus exceptionem fieri oportet , quia occidere iam mm sitsemper nefas , quem Deus Sanctum animal esse moluit.. Alij vero specialius disserentes,nec in uasorem actualem ad huc propriam vitam defendendo occidere licitum
esse dixerunt, ita Augustinus Triumphus in tib. de potestate Eccbsiastica
quαβ. 3 2. art. 3. inquiens: Puto quod culpa sit hominem occidere, ne i e occis datur , quacumque ineuitassili necessita δ&efat. Existimant autem sententiam hanc esse S. Augustini Primo de libero arbitrio, Tollatus in cap. s. Matth. q. t . ccardus de S. Victore opus de Charitate, Almainus in eadem materia, Erasinus in annotationibus nocui Testamenti in illa verba Christi D.
Matth. s. Ego autem dico Vobis non resistere malo, & in illud Luc. 2 2. Conin rae gladium tuum me. de ex Iuristis
de Iustitia, G Iure; Idem nouissimEassirmat Aegydius Gabrielis Tertij ordinis s. Francisci in opusculo inscriptor Decimina Moralia par. I. Moralis Tutoris S. I E contra vero alij, Sc actualem In uasorem occidere, dc quemcumque alium, a quo mors aliquo modo immineat praeuenire ipsum occidendo
licitum esse dixerunt, de quibus infra. ASSER-
238쪽
Σ 24 Raymundi Cardinalis Capi succhi
ASSERTIO UNICA. Licet alicui alium occidere , se defendendo.
ITA communiter Theologi, ac Iu
ristae, undξ Salonius Tom. I. de Iuresia controuersjs m 2 2 Diui Thomae sq. art. T. con-rrcra. I. conclus. 2. ait oppositam sententiam esse forsan temerariam, cum omnium sere Do storu n i placitis repta.gnet. Gerson Tom. Issar. I.pag. 8 o.
eam sententiam dicit multum duram, & dissicilem, & communem opinionem Doctoium esse in oppostum . Dominicus Soto de Iustitia, o Iora lis art. 8. ait, quod
assεrισι non esse licitum insui d sensio
nem Invaserem occidere , est nonscium peruertere ius naturale, virum . Christi iugum, quod suave est,m leue, Membum facere atque i Masile. Eadem habet Gregorius Sayrus
M. 7. cap. I o. num. iq. y lue. ubi sic habet: Ius naturale dictat, hei tum esse
omni modo licito, cr necessirio, etiamsi aeter occidendus sitabas ius naturale minculum ess t iniquitatis, o metior esset hominum maiorum , quam bonorum conditio, or daretur occasio iniquis inuadendi bonos, dum synt c/rti ab illis non esse occidendos, scut I. Machal. 2. Pagani midentes Iu Los ob reuerentiam
Subba: hi nolle pugnare, ach defendere
in Sabbathis, occidebant eos, aggredientes eos in Saἶbathis, quod odentes Duces, . Sacerdotes inito Concilio decreu νunt, etiam in Saἴbathis pugnare, ac se defendere. Immo metia imminuta omniano est lex naturae, si non tribuisset ius
tanto malo elutandi. Et confirmatur, quia eum etnus iniuriam ab alio patitur, ita et tunus eorum necessario mori δε- at, dictat ius naturale, mi potius m ferens, quam patiens iniuriam occidatur, c certe durum nimis, m intolorabile σῖr, ut quis sitam, rem adeo pretiosam propter malitiam alterius me iu-uadentis, ego mitam omittere deberem, ut isse miseret. Haec Sayrus .
Habetur autem Asbrtio nostra iuutroque Iure . In Ciuili L. I .ss. L et mi armata . L. ut mimo delus. , Iuro, ubi dicit: iure hoc euenit, et tquod quisque ob tutelam corporis stiis
cerit , iure fecisse existimetur. L. iniuriarumst . de iniurijs Asia esis ad Lestem Aquiliam, ubi apertissimὰ habe tur : i alium ferro se petentem octia derit , non Udetur iniuria occidis. Et in L. Iratu est . ad eamLm Legem Aquilium habetur: Itaque si seruum tuum
Latronem insidiantem mihi occidero, securus ero, nam aduersus periculum
naturalis ratio permittit se defndere. Γt L. qui cum maior 6. si libertas, I. I. g. cum arietes A. si mad vespa
perlom fecisse dicatur, in L. 3. F.
I itia, tar Iure idem habetur. Et ratio harum legum est; quia qui utitur iure suo nemini inseri iniuriam, qui autem occiderit Inuasorem θ quo aliter se liberare non potest, utitur iure, quod habet a natura conseruandi vitam propriam, di vim vi repellendi. In iure etiam Canonico dist. I. u. 7. dicitur, quod Ius naturale scommune omnium Πationum, eo quod vibique instinctu natura , non consi- tutione aliqua habetur, ut depositae rei , et ei commodatae pecuniae restitutio, vi 'timiae per vim repulsio. Et innocentius
239쪽
tius III. iit. da lamicissis cap. pi a. inquit, vi repe
Ito omnea letes, memma Iura re mittant, iam n id di i fixi cummiatramine inculpata luteia, non ad semendam et indictam india iniuriam populsandam crc. His per omnia consentit Alexander III. cap. Si ver. alicuius tu. Asent. excomm. ubi dicit: Si vero Curicum mimi ferentem, in qu s repellat , vel iadat, non dna propter hac ad S
dem Apostolicam transmitti, si incomi
nenti mim vi rep/llat. Cum mim vi repellere omnea leges, omniaque Iura 'rmittant .
Confirmatur ex Constitutione Clementis V. in Concilio Viennensi Si furiosus, ubi dicitur: Si jurisus , aut
infans oeu dormiens homin m mutilet , mel occidat , nullam ex hae irregularit tem incurrit: Et idem de uti censemur, Di mortem ali ιer vitare non valens , suum Occidit, vel mutilat Inuasorem. Ut enim bene adnotat Couarruvias m. I Ite,ct. 3.pa 6 Unica pag.6 2Huius Canonis ea est ratio, quod ad irregularitateni contrahendam propter homicidium priuatum, necessariast culpa homicidii, saltem aliqua. Is vero, qui ad necessariam vitae de- sensionem aliquem occiderit, nullam culpam bomi id ij contrahit, ergo nec irregularis erit, quippὰ qui priuatum homicidium absque aliqua cuupa commiserit. Supponitur ergo in eo Canone nullam committi culpam occidendo aliquem, ad neces ariam vitae dc sensionem. Igitur secundum Iura vim vi repellere licet, idque iuxta pi oportionem Vis, quae infertur, nam si vis, quae insertur, si ad .necem inuas, sinuasus aliter vim illam repellere nequit, nisi vi pariter, quae sit ad necem. Inuasoris, poterit utique vim illam repellere vi, sed actione occidente
Hoc ipsum disertὸ docet S. Thomas a. r. quaest. σφα t. s. ubi his ipsis terminis quaerit: Virum iurat alia cui occid re aliquem se defend/ndo, deaffrinative respondet his verbis: R fpondo dicen iam, quod nilud probi, tinius actus Usi duas essectus; quorum
alter selum fit in intentione , alius vero fi prater intcntionem. Morales autem actus recipiunt se ciem freundum id, quod int/nditur , non aut m ab eo, suod est praeter intentionem, cum sit per acciadens. Ex actu erso alicuius e ipsum
test, inur 'lim conseruatio piopria vita , alius autem eccisio Invadentis
Actus ergo huiusmodi, ex hoc, quia intenditur conseruatio propriae vita , non haset rationem illiciti, cum soc sit cuilibet naturale, qua e GH mei in esse, qua tum potest. Potest tamen alluis
actus ex sona intentis proueniens illicitur raddi, si non sit proportis alui i ;ει idis si aliquis ad d fendendam '
priam vitam matur maiori violentia, quam oportet erit illicitum; Si vero moderate viai ntiam repellat , erit licita
defensio ; Nam secundum Iura mim mirepellere licet, cum moderamine in Apatae tutelae. Nec est nec/ssariam ad salutem , ut homo actum moderata tutelae praetermittat ad euad ndam occision malterius, quia plus tenetur homo vitae
suae prout ere, quam vitae alienae. Sed quia occidere hominem non licet nisi publica amsoritate propter Anum comm
240쪽
xis Raymundi Cardinalis Capisuechi
ne , illicitum est, pred ἔ-io seu Matiscideia hominem, .se isendat, nisi es, qui inre publicam authoritatem: .ntιndens tominem reci .re ad sui δε- fensio in , refert ἔκ ad puncum ιο-num; o patet in Milite pugnante con
gnante contra Latrones; quamuis etiam
Haru S. Thomas, quae integia huc transferre placuit , quod in illis bene perpensis habeamus, quicquid in repraesenti rectius dici potest. Verum quia L Doctor in relatis
verbis multa de more paucis complectitur , eaque ad quaestionem, de qua hic agitur, necessaria; Singula ex pei denda sunt, ut veritas elucescat, Vt autem vis, de vicacia discursus D ctoris Sancti magis appareat, potest ipsius ratio, sub hac se a proponi. Licitum est inuaso actum elicere, qui habeat uti essectum intentum , conseruationem sui, de uti emdictum non intentum occisonem inuadentis; Ergo licitum est in uaso defendendo se inuadentem occidere. Consequentia patet, nam elicere actum, cuius effectus etiam non intentus sit occisio inuadentis, est elicere actum cccidentem inuadentem , seu est re liter Inuadentem occidere ; ac proinde si licitum est in se elicere actum , cuius effectus, etsi non intentus sit inuadentem occidere , licitum erit inuaso, se defendendo inuadentem occidere. Antecedens autem probatur, praesupponendo , nil prohibere, unius actus esse duos effectus , qu rum alter solum sit in intentione, alius veris si praeter intentionem; ac
proindὸ nil prohibete, eiusdem acto dupliem h ine essectum esse, stilicet
conseruationem vitae elicientis actum illum, uti effectum ab eo intentum, de occisonem Inuadentis uti esse. ctum non intentum ab iiivata.
Tunc sic; Actus, qui habet pro esse
ctu intento conseruationem sui, ocpro essectu non intento occisionem
Inuadentis, non est illicitus, sed licitus; Nam huiusmodi actus recipit speciem ab eo , quod intenditur nota autem ab eo, quod est praeter intentionem , cum autem effectus , qui peractum illum intenditur sit bonus, si licet conseruatio ipsius inuasi, actus
ille moraliter bonus erit, nam Occisio inuadentis, cum sit essectus non imtentus per illum actum nullam maliatiam refundit in actum, ac proindὸ actus ille,etsi habeat pro essectu etiam occisionem inuadentis, non erit moraliter malus, sed bonus, eo quod emctus per actum illum intentus sit bonus; quod enim est praeter intemtionem, non dat speciem, cum sit
per accidens . Cum autem dicitur, occisonem Inuadentis esse effectum non inten
tum ab Inuata, seu praerer intentim nem inuasi, non est sensus, quod inuaseris occisio, non sit praecognita, aut praeuisa ab inuaso, de ipso inscio , seu non aduertente contingat, sed sensus est, quod licet ab in se defendente se ipsum ab Invasere, eiuL dem Inuasoris occisio a se perpetra da praecognoscatur,de ipso inuaso ad
uertente contingat , eam tamen occu
sionem inuasi is non vult, aut intendit, sed soluim vult , & intendit defensi nem sui, licet ad hanc sequatur mors, de