장음표시 사용
341쪽
.1ggressoris eripiat: vel si non po--, deberesamare, ruraniti, resiste- e, percutere aggretarem,& si harenon sint satis, potest etiam occidere ea tamen cautela, ut non ituendat
nisi castitatissiae defensionem etiamsi praeuideat ex defensione illa aggressoris mortem sequi posse.
Secunda latero pars Astationis, quod scilicet mulier teneatur pro priam pudicitiam de dere etiam cum occisone aggrestaris, si timeat sibi consensum in peccatum, de delectationem veneream, bc aliter aggresserem repellere nequeat, communis
etiam esse debet inter Doctores: quia mullar teneriar praeferre propriam viatam spiritualem,& siam spiritualems durem vitae corporali, immo & spurituali alterim nec licet ei ad seruandam vitam corporalem, vel spiritua lem alienus peccatum admittere , ac propriae s lutis spiritualis iacturam iacere, uti faceret, si ad seruandam vitam aggresseris, abstineret ab eius occisione , & consensum praebent
peccato , ac delectarioni venereae: er
po tenetur propriam pudieitiam de findere etiam cum occisione aggresseris, si aliter ipsum a se repellem nequeat et aggressor autem sibi imputet propriae vitae spiritualis, de corpora in iacti iram, eum ipse ex sin malitiast in eas anguilias contulerit, ut m Iierem coget et ad eam defensionem praestandam. Cum autem dicimus mulierem te.
neri ad propriam pudicitiam delendendam etiam cum occisione aggressoris, non est sensus, quod mulier teneatur velle, di intendere aggres
seris occisionem, sed quod teneatur velle, & intendere suae pudicitia: dssensionem, etiamsi ad eam defensi nem, sequatur occisio aggresseris, ata ris occisonem praeuideat se
turam: ita ut non teneatur ab ea densione desistere, etiamsi praeuideat
ex ea. de sione sequuturam ei imortem aggrestaris. Tertia vero pars Assertionis, scilicet, quod milio non teneatur pudi chiam stam essendere cum occisione aggrestaris, si consensum in pecca tum, de delectationem veneream non reat, probatur, dc explicatur, qui si talem e sensum sibi non timeat, N. xum propostum habeat no consentiendi delectationi venereae , seu peccato, seque in adiutorio Dei eonfidens desectationi venereae non consenseram putat, licitum ei erit post resistentiam, citra occisionem, adhibitam. abstinere ab occisione ag-ntabris,de se illi prostituendam perinliter ne ille vitam amittat,ac prae terea aeteriaae salutis iacturam faciat, Et baee est sententia Molitiae loco ciatat , quae mihi probatur, ibi enim asserit Molina et Posse puellam reti se
solis in culpam letialem non inteficere oppressorem Namsi mre ficereii opopi,idque laudabilius esse, ne mi' in
cum corporali vo amitu et internam ,
furimi e cruciatibus adigeretur, dominoab ea mulier vires in se senoruad resistenduwpeccato . Nec obstat , quod mulier non sit domina proprij corporis, 'pruinia non possit illud in eo casi prostit tioni tiruasoris permittere, ob quam rationem illicitum est stuprum etiam ex parte pucllae , quamuis ipsa comstutiat,
342쪽
312 Rama undi Cardinas, Capi succhi
sentiat, ut dicemus quaestione sequDti .- Hoc , inquam, non obstat, namhoe, quod est puellam non esse dominam proprij corporis solum pro- harpuillam non posse absque rati nabili motivo de suo eorpore disponere , illudque prostituendum , de violandum alteri , sine procedentiles stentias devolentem, ac lubentem, di in proprium peccatum consentientem, permittere: qua ratione stuprum committit puella, quae consentiens, de non inuita se alteri co rumpendam exhibet, Se in peccatum,
ae delectationem veneream consentit. At non probat,quod peccet puelula, cum post resistentiam adhibitam
certa,quia venereae delectationi non contentiet, abstinet ab occisione ag- tres is, qui eam ' est violaturus , ex motivo charitatis erga eumdem , ac proinctio motivo charitatis ergauinum . Ad hoc enim e sendum est concessam fuisse facultatem a Deo, cum facultatem concessit, homini, ut propriam vitam exponeret pro vita corporali alterius;'ac proindὸ δε- cultatem concessit, ut inuasis ab inuaseris oecisone abstinere possit, etiamsi alia via propriam vitam tueri nequeat. Cum enim vita corporalissimaius bonum, quam physea in- aegritas iginalis, Meum Deus, qui est Dominus vitae hominum indulserit, ut quis a propriae vitae defenso. ne abstinere possit, seque alteri porimendum possit permittere, ne ille
perimatur, de salutis aeternae iactu .ram faciat, idque eximiae charitatis
actum declarauerit; idem dicendum est Deum disposuisse de integritate
virginali, ac de pudicitia, videlicet, licitum esse puellae post sussicientem
resistentiam adhibitam eius aggressis , se illi prostituendam permittere ab illius octisone abstinendo ex m liuo praedicto, dummodo non adsit
consensus in actum delectationem veneream. Hoc enim posito, puella. non tenetur defendere se ipsam cum
occisone aggressoris, m potest a tali defensione abstinere ; nam adest
rationabilis causa eam'omittendi; quare omissio defensionis cum occisione aggressoris tunc non est puellae culpabilis: quia omissio tune est culupabilis, eum omittens potest, de tenetur praestare actum omissum, quod non contingit in praesenti. Si autem puella putet se delectationi venereae consensuram i vel de hoc timet . uti rationabiliter timeri potest propter vehementiam delect ionis venereae , tunc puella tenetur
ad propriς pudicitiae defensionem,
etiam cum occisione inuasoris, plus enim tenetur ad propriae salutis spis ritualis conseruationem , quam adeonseruationem vitae corporalis, in m etiam spiritualis alterius. Igitur mulier tenetur aggressori pudicitiae resistere, non tamen ei resistere tenetur eum illius occisione, si absit periculum consensus in delectationem veneream, etsi ei liceat a gressiorem occidere, si alio modo eum
343쪽
Soluuntur argumenta comtra tertiam Asertionem,& eadem Assertio alijs rationibus
confirmatur. Contra tertiam hanc Assertionem obijcies primo . Quod
concurrente simul peccato proprio,&alieno, potius permittendum est alienum peccatum , quam sponte assem ttendum p:oprior sed in eam , quo puella v. g. ab iniusto aggrei sere inuaderetur , concurreret simul peccatum illius libidinis v. g. M peccatum homicidij , si puella oppressorem oc- Meret; ergo videtur,quod poti eis teneatur permittere sibi ab illo vim inferri , quam illum occidere. Respondetur concessa maiori, negando suppostum minoris. Supponitur enim , quod puella ob pudici-ri tutelam oppressorem occidens debito seruato moderamine, peccatum committat, quod utique eli falsum. In euentu enim illicitae laesionis, de ablationis seu vitae, seu bonorsi temporalium , seu pudicitiae utriusque seri leges occisionem iniusti aggres.soris permittunt, &quod quis, sedesendendo, aggressorem iniustium occidere possit. Obijcies secundb , ex duobus m lis minus est eligendum: sed in casu, quo aut subeunda esset pudicitiae ia- Aura , aut oppretar interimendus, minus malum videtur esse, pudicitiae iacturam pati , quam oppressorem occidere, atque aeternae damnationis poenam illi parare,praesertim cum inuite patienti pudicitiae iactura honimputetur ad culpam, sed potius ad
menti, ac coronae cumulum, iuxta
illud Sanctae Luciae ad Tyrannum. Si
me inuitam tu,seris et uari, castitas in hi duplicatitur ad coronam . Ergo non
licet puellae oppressorem interiniere suam pudicitiam defendendo. Respondetur,quod quando etiam admittendum esset principium illud: Ex duobus malis minus es et g ndum , adhuc argumentum ex principio illo desumptuin, nihil probaret. Nast qui castitatem suam ab aggressis defendit, etiam cum aggressioris occisione, seu qui castitatem suam defcndendo aggressorem occidit, non eligit minus malum, immo nullum eligit malum, sed potius es git bonu; nam elicit actionem moraliter bonam , & meritoriam , stilicet dese sionem suae castitatis, & hane solam intendit,non aggressoris oecisionem, quae proindE praeter eius intelionem sequitur , etiamsi eam sequuturam
praeuideat, dc haec defensio, est et Ii
Dixi autem id verum esse, si principium illud admittendum esset: Ex
duobus malis minus est eligendum; nam si principium illud accipiatur in m ratibus , eli falsum, ac detestandum. Malum enim morale, & peccatum, etiamsi minus alio non est eligendum
aut patrandum. Si autem puella ita violenter opprimeretur ab aggressore, ut nullat nus resistere pollet, non peccaret, si ipsa peccato non consentiret, nec inaeo actu delectaretur; nam tunc ad ni hil aliud tenetur, quam ad remoue dum consensum, ac delectationem,
quae quidem facilias remouebitur si
344쪽
.33o Raymundi Cardinalis Capi succhi
puella corpus suum non tradat cor Iuptori, etiam cum spe, ac propositon qn consentiendi, ac non desectandi, sod faciat, quantum potest, ut noria violetur; βι hae ratione dixit S. Lu- ci ad Tyrannum ei violationem c6i Dinanti. Si inuit m infris.miolari, castitas mihi duplici bitur ad oroyam.
Vnde aliud est quod puella sponte se
periculo conici ius , & delectamnis expona aliud vero, quod tali periculo ab alio in uita exponatur : nam ssponte se tali periculo exponat , Vticontingeret, si puella sponte hanc resistenti io, ac d sensionem omitteret, facilius consensus, ac delectatio comtingere posset.Dissicilius autem si c&tra suam voluntate,& inuita periculo illi exponeretur ab alio ; de ideo si violenter opprimeretur,facilius abstinere posset a consensu, ac delecta. tione. Quanta vero, de qualis debeat esse resistentia puellae, ne consentire cen. seatur, explicat Cardinalis de Lugo,iom. I. de Iustitia, . Iure disput. Io. ubi ait: in primis certum esse, quod non debet ullo modo cooperari componendo se ad turpem congressum. Certum etiam dicit,quod debet etiam viro per vim lentiam seminante ipsa non seminare : quia licet aliqui putent. si ipsa
semel conseniit copulae turpi, nor posse postea poenitentia dubam viro seminaniς , non recipere eius semen, quia petui est, de maius contra natu. ram non perficere copulam iam inchoatam, quam illam mincere, quoium sententiam probabilem reputat Thomas Sancher. Iib. 9 de . Utramornis dis. I s. in 7.quamuis ipse prinbabilius putet, posse, M debere postea feminam poenitentia ductam semen non recipere. dando tanten
ipsa non tonsentit, sed vir per vio. lentiam copulam inEhoauit, omnes fatentur so minam pusse,' de debere semen viri non recipere; quia illa eL susio seminis extra vas nullo mo Deminae imputatur, cuna ipsa nullo modo cooperata fuerit, ut constat ex doctrina eiusdem Sanchet ibi: unde rvrsus credo, inquit de Lugo, debere forminam vi oppressam motu corporis , manibus, dc pedibus, alioue modo congressum turpem impedire:
quia si tenetur semen viri non recipere, ergo non potest quieta consistere. de merὸ passive se ha re, nam sinetia subtractione positiva corporis, aut aliquo corporis motu non posset impedire seminis receptionem, tenetur ergo se omni motu utili, εe necesi rid mouere, de agitare,ut congressian turpem impedi t. Ratio autem videtur esse, quod illa quies, oc non re, sistentia sit cooperatio , qualis esse potest ad congrellum turpem: nulla enim alia cooperatio requiritur ex parte foeminat ad eiusmodi actum, nisi quod immota si, se non resistat positive viro: si ergo foemitia tene,
tur nullo modo cooperari,cosequens est, ut teneatur corporis agitationeri
dc motu, ac reliquis modis , quibus potest congressu, de copulam impedire H Mnus Card. de Lugo. Cui tamen non consentimus in eo, quod subdit , nempe puellam non debere clamare, de vocistrari, ut alij s occuserentibus oppressor violentus fugiat, vel impediatur; quando ex clamoriabus timet sibi graue damnum in a-
345쪽
mim, ino. iis . aut nimiae veretundiae; in hoc inquam Cardinali de Lugo noconsentimus, quando sibi timet coli. sensum in peccatum; nam puella po- eius debet pati mortem , & multo magis aliud quodcumque damnum, quam peccatum admittere , aut se peccandi periculo exponere: expmneret autem se periculo peccandi , si alias non clamando,oppretarem non fusaret, & pro viribus non impediret violentam , de iniquam sui oppressionum, de quoad infamiam nubia videtur puellae infamia interuenire, si illa non consentiat, & non consem tire deprehendatur , ut non consentire depraehenderetur, si ipsa clamaret. Immo illi honor, M existimatio ex hoc proueniret, quod nempe iniquo oppresiori consentire noluerit; sed potius infamia ei proueniret , si non clamaret , di non posset alia via
oppressorem remouere : nam tunc
censeri posset, quod consensisset violationi proprij corporis: si autem ali. qua infamia contra illam interuenire possit,quod scilicet manifestetur per eius clamore,quod ab oppressore c5- tacta sit, & eius pudicitiae inuasio intentata , id vera non est infamia, sed gloria, quod tentata restiterit.
Soluitur specialis obiectio contra id, quod dictum est de obligatione Minlieris propriam castit tem, di pudicitiam ab iniquo aggressore defe-dendi per resistentia ci
consensus in peccatum,& delectationem Vene
Contra id, quod diximus mulierem vel puellam teneri ad suae castitatis defensionem, citra ag gressoris oecisionem, obi,i potest ;quod homo non tenetur ad defensionem propriae vitae , ut superius dictum est, sed licitὰ potest se iniquo aggretari absque ulla resistentia perimendum permittere. RPrsus quod non teneatur quis propriam famam a detractore, etiam per viam Iuris,
aut alijs modis licitis defendere, sed licite potest famae restitutionem de
tractori condonare, ut docent communiter Doctores: ergo nec mulier
vel puella tenebitur castitatem sitam ab inuasore defendere , sed poterit absque ulla resistentia se iniquo oppresseri violandam permittere, si ata sit periculum consensus in delecta
tionem ueneream: nam non uidetur maior ratio, quare homo non tene
tur ad uitae, M famae defensionem, de
tenetur ad defensionem castitatis. Respondetur concedendo antecedens , dc negando consequentiam.
Nam est dispar ratio de uita corporali ae sama, & de castitate,seu pudicitia : nam quoad vitam corporalem, etsi homo non sit dominus sui cc o. ris, & propriae vitae, Deus tamen , qui est vitae, ac mortis dominus imdulsit,ut possit in testimonium egregiae charitatis hominis erga Deum , vitam sitam pro vita corporali proximi exponere: ac proindEa propriae Tt a vitae
346쪽
33α Raymundi Cardinalis pisucchi
vita desensione abstinere, ut suprata diximus ; & ideo omissio defensionis
vitae corporalis, cedere potest in honorem , N gloriam Dei: M idem diu cendum de fama , quod videlicet omissio defensionis propriae famae cedere potest in honorem , & gloriam Dei, quatenus illius iacturam Deo
quis offert , cum in Sacra pagina conantendentur,qui contumelias iniurias, dehonorationes, ac detractiones patienter serunt; Se praeterea homo est dominus suae famae. Quamuis eium Cardinalis Caietanus velit, hominem non esse dominum propriae famae, communis tamen Doctorum
ex me bonam famam participant, non habent ius ad talem famam, nisi dependenter a iure, quod ego ipse it eamdem, ut in meam propriam habeo: at ius, quod ego in meam famam habeo, est independens a iure, quod participantes habent, cum nonnisi ex me , & dependentὸr ex mea fama illam participent; ergo valide possum independenter ab ipsis de mea sema
disponere: scilitat, quia liberὸ disponere possum de bono, quod independenter ab alijs possideo, esto alij dependenter a me illud participent, . t collat de reliquis bonis sertunae, quae parens independenter a filiis polli-
1ententia oppositum docet; qui alim deside quibuslibeia disponere potest, labore ,& industria acquirit, Se conseruat: sema vero est huiusinodi b
num , quia per scientiae, de virtutum exercitium fama comparatur; Vnde
quando infamia non tangit nisi solum infamatum, valida est eius condonatio ab infamato facta, inamb licita, de meritoria- Nam quando infamia non tangit, nisi solum in iam tum , ad eum solum pertinet, ut ad proprium dominum de talis fati restitutione disponere, non secus ac ad dominum spectat libere disponere de damno rei similiaris iniussὸ sibi
illato, quando tale damnum non tangit , nisi solum dominum rei simili
ris, cum non minus homo sit pers
ctus dominus suae senue, ac suarum. Dcultatum. Idque insimatus etiam potest, cum infamia ira tangit alios, ut reliqui infamati bonum famae non
aliunde participabant, quim ab ipse
infamato:quia quando ij, ad quos mea infamia redundat, non aliunde quam participent . Ratio est: quia quando
ius meum est independens ab alio, valide eo uti possum absque consensu alterius, cum in eo iure utendo nul- Iam iniuriam insesam alteri. Quando vero infamia redundat in
alios, qui aliundὰ, quam ab ipso in-
Dinato suam famam possident, non potes, infamatus illam valide condonare , quin semper infamator maneat obligatus ad illam restituendam: nam non potest quis validὰ condonare, sicut nec donare, quod suum non est: sed fama aliorum non est sua : ergo
non potest insimatus validὸ illai condonare, si aliundh, quam ab ipsis illam possident. Hinc etiam si Religiosus condonet famam sibi sublata, semper insemator manet obligatus ad illam, de Religiose,&Religioni restituendam: Religioso , quia non ei dominus Raetimae, sed Religio, cui suum ivseessit; Religioni, quia infamia Religiosi redundat in tota Reli.
347쪽
Religionem , quae suam famam nompossidet virtute unius, vel alterius Religiosi, sed virtute,& praeclaris gestis multorum, quae obscuratur ex in .sam a unius. Eodem pacto persona publica in publico ossicio manens nequit infamiam sibi irrogatam validὸ condonare, nam fama personae publicae, non tam est ipsius, quam Reipublicae , cui sicut per ossicium obligatur persona, ita & ccetera omnia, quae ad publicum ossicium exercen. dum necessaria sunt: At fama necessaria est ad publicum ossicium me cendum , igitur nequit famae restitutionem validὸ condonare , quin maneat infamator obligatus ad illani restituendam Reipublicae , quam laesit laedendo famam personae publicae; Ita bene Franciscus Amicus m. . de iussit. . iure disp. 37. fQ. I a. cum
Petra Naum , ιι. z. cap. q. num. Is a.
de alij communiter. Loquendo igitur de fama , quam quis ex proprio iure habet,quaeque aliorum famae non est alligata , illius homo est Dominus: unde validE, ac lictia potest de illa dispone. e . At mulier non est domina proprij co poris , & virginalis integritatis: ac proindὰ tenetur hanc ab iniquo ag- fretare defendere ei resistendo, citra
oecisionem tamen iniqui aggressbris nam si resistere possit aggressori, illumque sine illius occisione remou re, ad huiusmodi resistenti su puella tenetur, etiams abesse posset in puella consensus in delectationem vela ream , nam in hoc casu non adesset rationabile illud motivum non occidendi aggressorem, ex motivo charitatis: supponitur enim aggressorem remoueri posse per resistem iam citra illius occisionem, factam. In hoc inquam casu puella resistem tenetur
alijs modis supradictis iniquo aggressori, nec se potest illi violandam permittere. Tunc enim selum censem dum est concessam ei a Deo sitisse si cultatem non resistendi aggressoti, quando aggreliorem a se repellere non possit, nisi cum illius occisione, de alias putat se delectationi venereae, ac peccato non consensuram, vidi. ctum est supra. At si aggressorem a se remouere possit sine illius occisione tenetur ei resistere, nee se illi potest violandam permittere ; nam tria hoc casu non censetur ei concessa ficultas non restandi, Ic a propria de- sensione abstinendi; cum non agatur
de seruanda vita aggretatis, de illius salute spirituali.
348쪽
OVAESTIO TERTIA DECIMAVtrum recte definiatur stuprum a Sancto Thoma, quod sit illicita virginum defloratio
sub cura parentum existentium.
Idetur , quod ginum defloratio sub cura parentum existentium. Nam particula illa ,sta
cura parentum exissentium, non vid
eur apponenda in defini tione stupri inam ut sit stuprum non est necesse, puellam, quae corrumpitur , es e sibcustodia parentum , vel tutorum, sed susscit eam esse integram, quoad signaculum virginale: Si quis enim virginem grandaevam sib nullius cura existentem violatet,sine dubio st prum committeret,eo quod virginem defloraret illicitὸ.. Haec olim obiDiebat Martinus de Magistris eontra praefatam stupri d finitionem traditam a D. Thonia trefert Cardinalis Caietanus in Commentario articulisexti ei ι.Eadem obi, cit , & Franciscus Sylvius ibidem, dicum prematur authoritate D. Th mae, eum explicare conatur, inquies, non referre, quod B. Thomas,ta alii quidam describant stupiuita esse illiscitam deflorationem virginis sub cura parentum existentis . Illa enim ultima pars descriptionis, non addi tur tanquam restrictio ad fgniscandum, tum demum esse stupriim,qua-do virgo, quae corrumpitur, sub cura parentum existit; sed tanquam exp'Leatio, ut significetur id, quo virgines naturaliter indigent ad signaculum virginale custodiendum , usque ad statum matrimoni; , in quo solo lici. tum est, illud per copulam violare. Hare Sylvius. Praeterea, in praefata definitione addendum videtur, quod stuprum,
contingat cum virgo defloratur inuita: nam cum quis corrumpit virgunem consentientem nullam facit ei iniuriam: Quod si etiam Parens, aut Tutores consenserint, neque ipsis vlla fit iniuria. In stupro autem non .est speciale peccatum, nisi sit specialis
AMERTIO UNICA 1 Recte definitur morum laSancto Thoma quod sit illicita virginum deflo
ratio sub cura parentum existentium.
PRobatur, eadem asserendo, quae affert S. Thomas loco est. Nam ubi circa materiam alicuius viiij occurrit aliqua specialis deformitas, ibi
349쪽
debet poni determinata species illius viiij ; Luxuria autem est peccatum. circa venerea existens . In virgine autem sub custodia patris exi te quaedam desermitas ipecialis occuserit , si corrumpatur, tum ex parte puellae, quae ex hoc, quod violatur, nulla pactione coniugali praecedete, impeditur a legitimo mali imonio
consequendo, de ponitur in via meretricandi, a quo retrahebatur, ne si gnaculum virginitatis amitteret:tum etiam ex parte patris, qui de eiu cu-
dia sellicitudinem gerit secundum illud EcclesΑΣ. Sup r iam luxuriosam confirma custodiam, ne faciat te in opprobrium venire inimicis . Et ideo mani sellum est, quod stuprum, quod importat illicitam virginum dedor tionem sub cura parentum existen tium, est determinata luxuriae spe,
Confirmatur, & explicatur magis hoc idem, ostendendo particu, lam illam, sub cura parcntum existen
tium, necessario ponendam esse in
distinitione stupri: Nam stupri malitia consistit in eo, quod violet virgo, quae non est in s tu matrim nij, sed virgo, quae non est in statu matrimonij necessariis existit sub cu-za parentum,ergo malitia stupri colla sistit in eo, quod violetur virgo existens sub cura parentum:Consequentia est optima, maior de se patet , dc minor probatur. Ut enim a t idem Sanctus Doctor in eodem articulo ad primum: quamuis virgo sit seluta
a vinculo matrimonij, non tamen
est soluta a patris potestate; ta ut optime obseruat ordinalis Caietanus in Commentario illi ut articuli in responsione ad dubium quintum, licet signaculum virginale possit foriste esse linc paterna custodi , non po test tamen es e sine indigςntia natu.r ii, quantum in se est, paternae custodiae . Ac per hoς non potest ρbsolui ab ordine paternη cuit iη . Si autem instetur, inquit, Caieta,nus, quod ista conditionalis est ver . Sisignaculum tigi , essetfine pater , a custodia , adhuc illius illicita vi latio esset stuprum . Respondetur, quod intelligendo per pὸtςrn m -- stodiam ordinem ad patern cu stodiam, cum ab hoc non possit stagnaculum virginale absolui, ista con ditionalia est alia, quoniam destruit seipsam: nam si signaculum virgina, is es; t sine ordine ad paternam cu. stodiam, non esiet signaculum virginale , sed esset sicut virginitas natu resis mastulorum. Sicut etiam ista
conditionalis csi falsa, si par siet mite rast, esset pater; Io quo LEinina discriminatur a maculo, quod hic
non habet signaculum aliquod suae virginitatis, quod sit paternae custodiae naturaliter commendatum v mad coniugium ; unde filij ante coniugium post pubertatis annos absque ulla custodia communiter discurrui, repugnante natura, si oppositum fie
Benet autem ad idem in eodem amticulo praenotauerat Caietanus,quod naturale luxuriae genus in stupri speciem trahitur per naturale signac tum virginitatis mulieri attributum sub naturali custodia parentum: it quod naturali signaculo non per accidens, sed naturaliter debetur paterna
custodia propter infirmitatem mulieri brem
350쪽
3 3 6 Raymundi Cardinalis Capilacchi
brem in conseruando proprium decus . Propter quod dicitur Eccles 7. cap. Filiae tibi sunt , custodi corpus earum:& quoniam haec naturali ordine connexa sunt, ut scilicet custodia paterna signaculo adsit virgineo, & ὸ contra : quoniam secundum naturae ordinem sub mariti cura, de iure mulier deinceps esse debet, quae in adiutorium ad generandum procul dubio creata est: ideo defloratio virginis extra coniugium offendit quidem duo, scilicet, signaculum virginitatis, de
paternam custodiam , alterum in foemina, alterum in parente, sed quoniam naturalis est connexio inter ista, ideo non ex altero tantum: sed ex utroque simul differentia propria stupri desumenda est. Et cum unum eorum dicitur, alterum cointelligendum est. Paterna namque custodia non cuiuscumque, sed signaculi virginalis est. Nam sicut naturali ordine, patris est alere filiam, & prouid re illi usque ad nuptias inclusive: ita eiusdem eli cullodire filiam bene habilem ad matrimonium. Minus autem habilis est mulier corrupta, qua tum in se est ad matrimonij copulam , ut patet, si sciretur, ipsam esse
corruptam , quoniam non inuetiiret suae conditionis virum. Et sic cum stuprum contra paternam dicitur custodiam, cointelligitur etiam contrasgnaculum custoditum. Et similirer, quia signaculum huiusmodi hobilem seruans mulierem ad matrimonium naturaliter eget paterna custodia, di sub illo naturali ordine est, seu esse debet,ideo contra signaculum virgineum agens, iniuriam paternae facere cointelligitur custodiae . Est
siquidem signaculum illud ita patris quoad conseruationem, sicut mulier est mariti quoad usum venereu. UndEscut adulterium est laeso mulieris sub custodia mariti existentis, ita stuprum est violatio virginis existentis sub cura parentum. Et sicut adulterium inuoluit necessario praueriniuriam illatam mulieri, iniuriam illatam etiam marito , ita & stuprum inuoluit nedum iniuriam illatam vi gini, sed etiam iniuriam illatam parentibus.
Importat igitur stuprum , ut ait S. Thomas, illicinna deflorationem virginum sub cura parentum existentium, parentum scilicet carnalium ,
vel tutorum,aut aliorum eorum loco
succedentium. Et in hoc distinguitur stuprum a sacrilegio , altera luxu.riae specie, nam secrilegium, ut idem S. Thomas ait art. Io. importat illicitam deflorationem virginum sub custodia patris spiritualis existentium,& eam deforationem vocat stuprum spirituale, non quia non violetur physicὸ , ac materialiter integritas virginalis, sed dicitur stuprum spiri tuale, quia defloratio illa relationem habet ad parentes spirituales, sub quorum cura existit Uirgo Deo per votum dicata,quibus etiam iniuriam irrogat, qui Virginem Deo desponsatam desorat . Undὸ Cardinalis Caietanus in Commentario illius a ticuli obseruat, quod violatio ven rea Virginis Deo secratae est proprie non solum sacrilegium ratione voti, in quo Deo dicata est, sed etiam stuprum ratione signaculi virginalis sub cura non carnalis, sed spiritualis patris, Praelati Ecclesiastici, qui loco