장음표시 사용
381쪽
Dissertatio Historic Theologma. 3 6
uerit Fruersitas tua, orsu Diptam
aerauu propria mox remittat, a
tibus scriptis omnino se improbas r spondeat. Quias eos scriptam mi
dixi transmittere nolueris , aperi. a D e u is errore premere ipsa sirentis cο- probasis: ae piricidi nec Iliarem mi .i facies ad personam tuam publicis Conuentibus exponendam. Et idιὸ secun-- dum hae , tua a me sunt directa rescribe, utrum ea remotis circuitionibus, aur Inoscas , aut restuas.
Relecta, de subscripta suit haee epistola non solum Fausto, sed etiam a decem Episcopis Concilij Arelat
sis. Qui sunt. Auxianus , Paulus , Eutropius, Praginatius, Patiens, Euphronius, Megetius, Claudius, Leucadius, Be Iulianus. Hac epistola recepta,Lucidus suos errores retractauit, non solum addendo epistolae Fausti suam subscriptionem, sed etiam respondendo per aliam epistolam praefatis Episcopis directam, hoc tenore verborum. Dominis Beatissimis in Cis,sta Reue- . rendis Patruus Leontis, Eupόronis , Frentino, Vincentio, Mamerio, P tienti, Vitiano, Auxanio, Fausto,cla aetio, nudo, inso, Eutropio, Bas lio, Leontis, Claudis, Leuciato, Pradimatio, Marcello, Praeceptato , Iuliano, Amicali , Ioanni, Opili ni, Licinio, Vincentio, Theophasis Episcopis . Lu-
Correctio vestra satur publica , Crsentemia veha me icina est. Unde me summum remedium duco , ut praeteritos e/rires accusando excusem ,σμ- Misera mea eonsessione diruam. Proinde iuxta praedicandi recenti νStatuta Concilii, damno voliscum sem-fum ilium, qui dicit. I. Humana obedientia latorem Diuina Gratiae non esse iungendum.
lapsom ex toto arbitraum inluntatis emtinctum.
Suluator nocter mortem,non pro omnium
salui suscepit. q. s dicis, quia praeselemia ini
minem compellat ad. mortem , vel quod cum Dei voluntate pereant,qui pe
s. Lui dicit, quia post acceptum legitime sapiseum in Arim moriatur, quicumque deliquerat. 6. . dicit, ab Adam usque ad Christum nullos ex Gentibur per priamam Dei gratiam , id est per legem natura in aduentu Christi fuisses ruat ries quod si rum arbitrium infrimo Pa rente perdiderint. . Eni dicit, Patriarchas,oe Pr pό tas , τὰ Summos quoscumque Sanctos etiam ante Redemptionιs tempora ivtra Paradisum degisse. Haec omnia quis impia, . facrilegiyς repleta cο
s. Ista autem assero Gratiam Dei, it a nifum hominis , ct conatum gratia sempeν adiuuam, CP tibertatem -- luntatis humana non extio iam, se dattenuata in infirmatam esse prouu clam, periclitari eum , qui saluus e N. eum, qui ρ ryte tuisse saluari.
Io. Christum etiam Dominum , . Saluatorem nostrum, quantum pertinet ad diuitias bonitatissua , pretium mertis pro omnibus Atuosse, sim quia nullum perire velit, qui ess Saluator omnium maxime melium , diues in omnibus , qui inuocant illum. II. Allere etiam per rationem, cr
382쪽
36s Ramundi Cardinalis Capisiicchi
dinem femurum, aliubi Graim, alios Me Mysi, alios Me naturae quam Deus in corde hominum'ipsit, mo adu nius Christi fuissesHi toruamem ab initio Mundi ab originali nexu , nisi intercessisne Sacri Sanguiηis,non a Iu
I a. Profiteor etiam aeternos igne
bus praeparWas: quiaperseuerantes humanas culpas merito sequitur Diuina sententia, quam iuste incurrunt , qui hae in toto corde non crediderint. Orate prome Domini Sancti, ct Arsines P
Concilium Arelatense III. celebratum Anno Domini 67 . contra Haereticos Praedestinatianos , ut ii betur in titulo eiusdem Concilii, cum epistola Synodica Fausti ad Lucidum , necnon retractatoria Lucidi ad Patres Concilii, habetur apud Labbe
Ex his autem clarὸ conuincitur, quod la resis praedestinatiana non est fabulosum inuentum , & quod non suit selum per iniuriam attributa fidelibus D. Augustini Sectatoribus , ac si 'eniret in consequentiam ex vera sententia Sancti Patris in materia Praedestinationis , de Gratiae . ita tunc non tantum Lucido de mandato Concilij intimata suis et retractatio illorum Dogmatum, sed de
omnibus Augustini discipulis. Imbnullatenus talis retractatio exiger tur . Quia iniustum esset exigere retractationem aliquorum dogmatum
ab iis, qui talia dogmata aversantur. Si ero signanter a Lucido exigeba. turretractatio dogmatum praedestinatianorum , εc ipse conscinis est, de non negauit, quod illis erroribus de tinebatur, quos, ut effugeret damn tionem Concili etractauit ad Fausti admonitionem , pro manifesto reli quitur, quod in haeresim Praxlesti natianorum inciderat . Qua erifronte negari potest hanc haeresim in quinto Saeculo extitisse λParagraphus Quartus.
rum cogitata ad authoritatem Concitu
uellendam. MAlς torquentur ex praedii is Aduersari j , & praesertim
Mauguinus tom. a. cap. 7. de ex ipsi
Contensonius ubi supra allegatus : de ne cogantur lateri veritatem, dicunt, Concilium Arelatense IlI. nunquam fuisse celebratum, sed esse mere supposititium. Id probare contendunt. Primb.Quia nullus Catholicus o tbodoxus, nullus posteriorum saeculorum Pater, nullus alicuius nominis Theologus, praeter suspectissimae G dei Hincmarum, de Faustum Semia pelagianarum partium caput, Concilii praefati vel tenuissimam egere
Secundo. Quia nulla extant huius Concilij acta ab Ecclesia recepta, N inter vera Concilia recensita. Tertib. Quia non conuenit inter Assertores illius Concilij de tempore, quo fuit celebratum. Nam Hin marus iussu Coelestini celebratum narrat anno q3 a. Faustus, & alij sub
383쪽
Dissertatio Historic Theologica . 3 6 9
Unius anno saη. Habertus sub Aurionio anno sq;. Quae testium discordia recens commentum , inquiunt , non obscure demonstrat. Deinde admisso , quod Arelatis eoactus sucrit illeConuentus Episco. porum, attamen dicunt, quod novi fuerit verEConcilium, sed Semipelagianorum Conuenticulum directu, Fausto Semipelagianorum Cori phaeo a Ideoque mirum non est,quod in illo Conuentu conficta Praedemnatianorum haeresis damnata fuerit, ad detrahendum sententiae Diui Augustini: hac enim arte fingendi pollebat Faustus, quem S.Isidorus lib.de oris ilius ibus,'ea' q. virum profundae ealliditatis appellat, & Cardinalis Batonius versipellem vulpecu
Denique, quod nulla fides ad hi benda sit epistolς Fausti ad Lucidum
pluribus argumentis probare conantur. Primo , quia illa epistola tanquam annexa opusculis Fausti ad Leontium damnata fuit in Concilio Romano sub Gelasio Papa, ut habetur, cap. SanIIa Romana, dist. I s. ibi enim sine distinctione damnantur opuscula Faulli, consequenter etiam epistola ijsdem opusculis aflixa. Secundo. Quia etiam subscriptiones Episcoporum commentiti Esunt additae dictae epistolae: quand
quidem ut notat Canisus tom. -Antiquarum Lectionum in vetusto C dice manuscripto reperto in Mona
serio Sancti Galli, non decem Patres Orthodoxi, sed solus Faustus inuenitur subscriptus , quod etiam in Hinemari Codice notauit Pater Simondus. Terlib. Quia illa epistola, etiamsi suiuet substrina ab it is Episcopis, attamen suspecta redditur ex deficiε-tia subscriptionis Leontisqui vimur Arelatensis Archiepiscopus Concilio praesidere debui siet: ideoque primo i oeo debuisset subscribere, quod in nullo Codice iactum depreheditur. Quarto . Quia etiamsi subscrip tiones Episcoporum sustinerentur: quia tamen non fuerunt facti ae in ipse concilio, sed in alio priuato congres su eorumdem spiscoporum pro dedicanda Basilica, nullum robur accipiunt ab eodem Concilio ; ideoque. epistola Fausti Synodi ea reputanda
Quinto . Quia qualitercumque admitti celebratione praefati Conciiij, cum Prouinciale Concilium se rit , nulla gaudet infallibilitate. Imo ad ipsum nou pertinebat definitio
controuersiarum Fidei.Harum enim causarum resolutio, utpote de num m maiorum ad Apostolicam Sedem reserendi est, ex cap. Maiores eptismo, Gr eius cestia . Sexes tandem . Quia tam in epistola Fausti ad Lucidum, quam in retractatoria Lucidi ad Patres Concilij
notantur errores Catholicae doctrinae dissoni, de quibus in sequenti
Uerum huiusnodi nebulae facilla dissipantur,splendore veritatis clarius affulgente. Quamobrem ad ea,quae afferuntur ad probandam supposititiam ellis Concili j AreIatensis III. celebratio nem . Respondetur ad primum cum Cellotio I 4ro II. cast. Is . Historia Gotiescia i , dicendo illud esse argumentum negativum, quod nihil
384쪽
3 o Raymundi Cardinalis Capistice hi
eoncludit . Addere libet eum Natali Alexandro ubi supra , certum cile Leontium Arelatensem Gallicanas Synodos quotannis celebrasse ex Hilard Pontificis mandato, quod habetur in epistola Hilarij ad Episc
pos Prouinciatum Viennensis , Lugdunensis, utriusque Narbonensis, de Alpium Penninarum. Ibi . Per au- nos itaque singulos ex Prouin is , quia luspotuerit congregari,habeatur D seopale Concilium, ita ut opportunis locis,
atque temporibus fecundum di sat nem Fratris, cir Coepiseopi nostra Leon ti, , cui sollicitudinem in eo regandis
Fratribus delegauimus, Metropolitanas per litteras eius admonitis celebratis r. Et
tamen de Concilijs quotannis celebratis instante Leontio Arela tersi Archiepiscopo non habetur memoria , praeterquam de isto Are- Iatensi , de sequenti Lugdunensi : non ergo mirum quod succedentiusaeculorum Patres non meminerint
illius Concilij, quia nempe in scriniJs delitescebat obliuioni traditum. In
rosterioribus vero si culis, rei veritate comperta , Concilium illud celebratum fuisse,tellatur BaroniuS to. 6. ad annum qso. Sirmondus in Conc ijs Gallicanis, Binius, tom. a. Conc. par. I. Labbe tom. . pag. Ool. Qui
bus proculdubio maior fides debetur, quam Mauguino, qui nullo probationis subsidio fultus in uerecundὸ negat, quidquid sibi non arridet.Additur etiam ex Norisio lil. 2. Historia
minem sibi persuadere posse tantos dolos de Fatulo, qui coram uniuersis Galliarum Episcopis tantorum men. daciorum architetium se sistere non extimuerit. Quo;animo Leontio Metropolitae doctissimo Sedis Ap stolicae Delegato pro congregandis Gallicanis Synodis imponere ausus fuerit Arelatensis Synodi celebrati nem, quasi de remotissimis Asiae rebus perscriberet, non vero de iis, quae in nobilis sma Urbe nudiustertius gesta si erant i Po i haec argumentu retorqueo , & quidem insolubiliter i Authorem. Fatetur Mauguinias Faustum epistolam ad Lucidum c6scri' sisse de mandato conficto Concili),
eamque epistolam publici Iuri, iactam finge non negabit: alias enim, Faustus frustra pro intento deterre
di fideles a sequela Diui Augustini,
quod ipsi assingit, elaborasset. Det igitur Catholicum aliquem orthod xum illius saeculi, det Patrem, det Theologum, qui Fausti calliditatem& coniictioneni in illa epistola denudaverit. Et quod maius est, det Episcopum, qui de falsificatione suae suta scriptionis a Fausto epistolae appostae
conquestus seerit. Prosecto neminem istorum dabit: de inde tamen non imseret epistolam Fausti non nisi e co scriptam de mandato conficto Concilij. Pariter ergo negare non pol rit sine rubore frontis celebratsi fuisse reuera Concilium illud Arelatense, quamuis nullus alius illius, aut posterioris saeculi Pater de eo menti nem fecerit,praeter Faustum. Eo praesertim , quod omnium praefatorum taciturnitas circa Fausti epistolam, pro consensu de celebratione Conci iij baberi potest: nam qui tacet,quam do loqui deberet, proculdubio consentire videtur. Ad secundum respondetur, quodpi
385쪽
Dissertatio Historic Theo logica 3 x
plurium Conciliorum clasiderantur: quia vel fuerunt deperdita, vel adhuc latent in scriniis; & tamen nemo negat Concilia sitisse celebrata , dum id constat per alia monumenta, sicuti de celebratione Arelaten. Coci-lij collat ex epistola Fausti ad Lucidu, de ad Leontiit, quae habetur in praesa. tioni opusculorum Fausti, quod ita incipit.Bod pro sollic di Pastarati
Brate Papa Leo,ti in condemnando P destinationis errore Cocilio Summorum antistitum congregastis, uniuerse
Gamarum Ecclesia praestiti si is , me. Habetur haec praefatio apud Labbὸ ubi supra . Neque pro eleuanda authoritate competente Concilijs Prouincialibus satis est, quod non suerint approbata per Sedem Apostolicam ria eam enim eleuandam exige retur,
quod a Sede Apostolica essent reprobata, ut de innumeris Concilis Prouincialibus constat. Cum igitur Concilium Arelatense, etsi Prouinciale a Sede Apostolica reprobatum nos fiterit, remanet in suo robore. Ad tertium respondetur . Quod Chronologiam concordare circa plura facta praesertim antiqua, est res difficillima : α quod Authores in ea QMutanda non omnino conueniant circa aliquod factu ni,nullatenus conuincit illud non euenisse. Discordant enim graue Authores etiam circa annum, quo Christus passus est. Quo non obstante nec etiam Ethnici negabunt Christum passum suisse: qua.
uis ergo discrepent Authores in an- DO praeciso, quo celebratum filii Con. cilium Arelatense , perperam indε
insertur Concilium illud esse supposititium. Ad secundum caput, quo Conc, lium Arelatense proscribitur tanqua Semipelagianorum Conuenticulum. Respondetur cum Norisio ubi supra, quod sine testibus haec iniuria docti Lsimis & sapientissimis Patribus inuritur, quos seritie omnes magnae L- maeAntistites Risse testatur Baronius ad annum o. pag. 447. Ideoque non sine temeritate crederetur, quod passi fuerint se cuiuscumque fraudi bus circumueniri . Proseinb nullus cordati sensus sufferre poterit, quod Leontius Archiepiscopus Arelatensis , & Sedis Apostolicae Delegatus pro congregandis Gallicanis Concilijs uti Semipelagianus , vel Semipelagiani Concilij promotiar petulanti criminatione traducatur. Nec obstat quod Faustus dictus fuerit profundae calliditatis vir, versia pellis vulpecula. His enim attributa non adaptantur, nisi ei, qui dum math agit odit lucem , hoc est, qui suos dolos , & fraudes abscondero studioia laborat. Nunc autem Fat sus si vera essent, quar ipsi Mauguinus imponit, tantum abest,qnod appelladus esset callida vulpecula, quin potius stolidi iumenti appellationem meruisset.Quandoquide sua crimina nulla tergiversatione excusanda toti
Mundo propalasset, ob quae tamquamendax & Llsarius debita poena puniri debui siet. Quamobrem ut epistolis Fausti, 5: subinde attestationide celebratione Concilij Arelatens somnimoda fides concilietur, non est necesse, ut Fausti virtutes quidquid sit de doctrina in eius opurculis contenta attollantur ad sydera , satis enim est ad intentum, quod trabe
386쪽
3 α Raymundi Cardinalis Capi suce hi
ret ur, ut callida vulpecula, cum quo nullate nus cohaeret, quod sua crinai. na impudenter prodiderit. Hic tamen omittendum non est,
quod Fausti mores quidquid si de
praefatorum opusculorum doctrina ita commendabiles fuerunt apud antiquitatem,ut Sanctus habitus fuerit. Et quidem Baronius ad annumq9O. toin. 5. existimauit Faustum imprudenter Sanctum inscribi. Sed in Appen lice ad tom. I o se retractat per haec verba . At mero ex pollea cognitism adductis , rursus ad iudicium ipsum
reuocandum , saud existimamus iudicum tawende eius scriptis im- Totae maneant fenrentia Patrum. modenim: iue ad haec tempora n Ira eumdem Faustum continuit int/r Sanctos Arartyrologium Gathcoum , a quo ipsum a Iolanus peimum exIunxit: quod
etiam , ut a cepimus Ecco a Regiensis in Galila, mόι ipse sedit Antistessem
per eum ut San Eliam coluerit, e lebrans eius natatim decimaseptima Ianuas, ibique tu eius inemoriam antiquitus ere- Basilica eius nominis titulo insigniata , baEctenus eiur cunu a fidelibus f queutetur . 'odque tot sectilis Chrisiano Orbe spe lante, Ecclesia Romana tacente , nemine penitus quod si ιur contradicente ista eidem Fausto .xhibita intelligantur : opinari prohibemur de eodem Fausio accidore
esseritur J quod delinquens errauerit seum quastio illa fuerit authoritato δε- dis Apostolica definita , cy' eius opinio aliorum Patrum sententia condemnata, ipse suum errorem fueris scriptis coniraridis detestatus , qua 'tuerint , ut
aha quamplurima per e, vel Vfuinante suorum scriptorum factam ab E elesia damnasionem diem a ijs ince
rus est enim eius Ositus avnus lvati
rem in animo in his sequi,suod seque dum Ac ret Eeelesia. Ita quidem ipsum compsuum animo fuisse, Hiisque innotuisse, inde facile pol si intellis, quia fem η, me indicaut acta Conciatiorum Arelaten' , Θ Lugdunosis
superius recitata mmunicationem
habuit cu sanctissimis orthodoxis GL
harum Episicopis. Maneant igitur Fa sto integra iurasa, nee ex nostris fortissentiat praeiudicium: niti e priuato tu cis nouitati liceat conuel re antiquitatem . Ideo Bollandus titulo Sancti ipsum insignivit tom. a. ad diem I 6. Ianua ij, agens ibi de S. Fausto Episcopo Reiensi, sequiitus auth
litatem Claudi j Roberti in Gallia Christiana Suasan ij in supplemento Martyrologi j Gallicani , Petri de
Natalibus M. 2. eap. 9 I. Uincenti, Barratis sale ini in Chronologia H rinensi, se aliorum . Quamobrem, qui Pausti mores ita sugillant, ut ipsum tanquam utendacem, salsarium, atque calumniatorem insimulent, potius increpandi videntur , quam audiendi. Postremo capite , quo epistola Fausti pluribus titulis dilaceratur, minus nihilo concluditur. Primum enim , quod ibi affertur contra talem epistolam, nempe quod damnata fuerit in Synodo Romana, sine ulla haesitatione negatur. Opus cula enim Fausti damnata fuerunt, utpoth, quia in eis Semipelagianos
errores inseruit, arrepta occasione ex
mandato, quod habuit a Leontio im pugnandi latius errores Praedestina
387쪽
Dissertatio Historico heologica. 3 73
tianorum , cuius mandati fines excessit. Quae quidem opuscula nullatenus subscripta fuerunt a Patribus
Concilij : quia suerunt composta a Fausto non modico tepore post Con. eiiij dissolutionem 3, scuti & magnia ludo voluminis exigebat Sola igitur epistola subscripta fuit a Pallibus Concilij , solitarie sumpta nullatenus damnata , cum nihil erroris comtineat : de ideo eam tanquam Cath licam laudauit etiam Pater Ioannes Maria Braschellensis Magister Sacri Palatij in Indice expurgatorio Romano in tom.q. Bilhath. Patrum , NEminentiss mus Baronius hanc epistolam reiectis opusculis suo operi amtexuit ad annum ris C.
hi η 6. mi de rebDis Fa i s γiptis inquit pretissum a miti secrenas Quod ergo pretiosum censetur ii Baronio , damnatum reputabimus a Gelasio Non tamen negamus Fa stum eallide se gessisse in eo , quod suam epistolam Patrum subscripti ne munitam suis opusculis assixit, ut aliquam authoritatem eisdem eo iliaret e sed ex hoe non sequitur,quod epistola longε ante conscripta, suta scripta ab Episcopis,nondum dissol to Arelatensi Concilio , sit pars e rumdem Conciliorum: quia te cuil se libet ea legenti constare potest,quod nullam habeat relatione ad opuscula, nec ipsa desest opusculurn, de propterea,dum damnantur opuscula, intimnis epistola remanet ἀAd secundum respondetur .. C direm epistolae Fausti repertum a Ca, ni sio iii Monasterio S. Galli non esse regulam caeterorum; si in illo iureperiuntur subscriptiones Patrum Concilij reperiunmr in alijs, ut tessit tur idem Canisus, & leguntur apud Labbe via supra , de apud Paronium
loco mox relato. Addimus cum NO- risio, potuisse contingere, quod Fa
sius epistolam a se selo subscriptam
miserit ad Lucidum,& ex tuc exemplaria transiimpta fuerunt,ex quibus Codex allegatus Canisio processerit. Postea vero, habita Lucidi retractatione ut ipsius celebrior euaderet emendatio, curauit, ut in illorum Patrum conuentu una cum illis memoratae epistolae subscriberet in alio solio utique exaratae,in quoFaustus secundo loco apparet subscriptus, dic x huius exemplari transumpti sum Codices , qui communiter
Ail tertium respondetur. Quod epistola non est Concilium, sed solum quaedam Concilij appendix.
Ideoque ad illius authoritatem roborandam, non erat necessὸ quod omnes subscriberent . Subscripserimi forte , qui simul aderant, alijs praetermissis tanquam non necessarijs. Ad contestandam enim L idi retractationem sussiciebat aliquorum Episcoporum praesentia, & non requirebatur subscrip Addimus quod Leontius Concilii Praeses, erat veluti Iudex , cui contestanda erat sincera Lucidi retractatio, quae primo innotuit per illam epiliola quatenus ab ipso Lucido subscripta fuit. Ad Iadicem autem retramliouis cliyrographum subcribere minime
spectat Ad quartum respondetur .. Quod,
ut subscriptiones diam Episcoporuhabeam vigorem attestandi verita
388쪽
3 RU mundi Cardinalis Capi succhi
tem, non est necessξ, quod roborentur ii Concilio . Siquidem etiam extra Concilium in ore duorum, vel trium stat omne verbum . Nihil e go interest pro authentica comprobatione contentorum in epistola Fausti, quod illa fuerit subscripta in Au.la Concilij, vel alibi post Concilium. Siquidem,ut sibi vendicet fidem,setis est, quod decem Episcopi illisu,
scripserint, quocumque tempore, vel quocumque loco id contigerit. Et nihilominus negari nequit illam epistolam esse Synodicam,nam de mandato Concilii scripta fuit, de uti mandato consormis recognita fuit a Patribus ipsiusmet Concilii. Ad quintum respondetur, ea ratione tam lim probari, quod non sit
infit libile infallibilitate Fidei, quod
haeresis Praedellinatiana extiterit. Caeterum si in aliquo legitimo Concilio
Prouinciali damnentur aliqui errores quis negare potest , esse nioral ter certum illos errores apud aliquos viguisse λ Id solum deduci contendimus ex celebratione Concilii Aret,
tensis , de nihil aliud . Ideoque non facit ad rem, de qua agimus, quod definitiones Conciliorum Prouineialium infallibit late non gaudeant, quod libenter satyemur. Ad illud,quod additur de maiori. bus causis non re tuendis in Conciliis Prouincialibus, sed reserendis ad Sedem Apostolicam . Respondetur
cap. I O. quod omnis regula sitas patitur exceptiones . Nunc igitur quod Concilia Prouincialia , iudicare non
possint de rebus Fidei,potest dupliciter intelligi. Primb de rebus Fidei secundum se, & in abstracto , ut curri quaeritur. An hoc, vel illud dicere sit
haereticu. Altero modo in c5creto,seu
in ordine ad alique hominem de haeresi accusatu, seu denuciatum,Vt cum quaeritur. An hic homo inciderit inhaeresim ab Ecclesia damnata.Quamuis ergo Concilia Prouincialia non
possint iudicare de rebus Fidei primo modo, quia dogmata Fidei constituere pertinet ad Sedem Apostolicam ; Tamen bene possunt iudicare, an aliquis inciderit in haeresim mania festam , quemadmodum ad hunc finem collectum fuit Concilium Aqui ieiense tempore Ambrosij, ubi desinitum fuit Palladium quemdam Verum esse Arij distipulum, Se ita etiam Concilium Arelatense potuit definire , quod Lucidus esset Haereticus
Praeterea possiant etiam Concilia Prouincialia censere de rebus fidei secundum se, quando res est facilis,& in qua serὸ omnes Doctores co ueniunt, quomod5 Concilium Antiochenum olim indicauit de haeresi Pauli Samosetani apud Eusebiunia
lib. I. Hi oria cap. χq. conuenerunt
enim undique Episcopi non laquam ad rem dubiam, sed tanquam ad manifestum lupum de ovili Christi eij-eiendum. Et ita etiam Concilium Arelatense iudicauit de haeresi praed stinatiana, non tanquam de re dubia, dc obscura, sed tanquam de certa, de satis peruia, sicuti valdὸ modica discussione opus est, ut dignoscatur es
se contra fidem, hanc propositionem, videlicet. In homine post peccatum liabersi arbitrium remansit extinctum,circ.
389쪽
Dissertatio Historico Theologica. 373
Concilia Prouincialia definire dogmata verὸ dubia, & eorum decreta esse frin, si id faciant ex commissi ne Apostolica , ut secerunt Patres Concili j Mauricani II. Toletani I. tempore Leonis I. & Synodi Complutensis tempore Sixti lv. δα. Vel saltem si decisionem suam mittant ad Romanum Pontificem, & ab eo confrnrationem accipiant, quo modo constat factum esse in Conciliis Mileuitano, bc Chartaginensi ex Augustino epist. 9 o. 'I. 9 2. crue3. Imut addit idem Bellarminus credibile est nullum Concilium Prouinciale, definijsse aliquid de fide sine approbatione Apostolicae Sedis , Se propterea credibile est,quod & definitiones Concilii Arelatensis fuerint approbatae ab Apostolica Sede. Quod autem Concilia Prouincialia non expresia confirmata faciant argumentum adeo probabile , ut temerarium sit ei non acquiescere, planum est: Primis , quia in septima Synodo 3. & in octaua Synodo acl. vltimo C . D honorantur Synodi locales , & suscipiuntur, nec fit mentio ibi confirmatorum, vel non confirmatorum . Secundo . Quia si aliquot Sancti Patres easii in eamdem sententiam conuenientes faciunt argumentum probabile, quanto magis triginta, vel quadraginta Episcopi simul conuenientes, bc inuocato Spuritu sancto aliquid communi contensu statuunt sub correctione tamen, Niudicio supremo, de infallibili Sedis Apostolicae, ad quam sbiam Diuino immutabili priuilegio spectat de controuersjs fidei iudicare . Uideatur Cano de locis lib. . conclus G.
ubi id confirmat ex Innocent. cap. de quibus dist. 2o. de etiam confirmari potest, ex cap. Ad extra
Ad ultimum, quo epistolae Fausti ad Lucidum, S Lucidi ad Patres Cocliij de erroribus infamantur respondebitur in sequenti. Hic autem addendum est Concilium Lugdunense
celebratum eodem anno. quo cele
bratum est Concilium Arelatense Manno se ilicet q73. in quo idem iudicium latum est de Praedestinatianorum erroribus, ut refert P. Labia tom. I. Concilior. pag. I Qq 3. Pro in rum autem maiori intelligentia, sint duae incidentes digressiones.
Ad solam Sedem Apostolicam Diuino immutabili priuilegio spectat
stolicam diuino immutabili priuilegio spectare de controuersjs Fidei iudicare. Id autem qua rati ne verum sit, explicandum est. Igitur pro intelligentia obseruandum, quod nomine Sedis Apostoliacae intelligendus est Papa, de quidem Papa, vel solitariὰ simplus insuata Romana Curia praecluso Concilio, quod vel sua praesentia lauet, vel per Laegatos a se instructos dirigit, vel
390쪽
tandem sua approbatione construat; duracient ni Constitutiones Concili j pollunt denominari a Papa, Se illius nomine promulgari. Fagnanus adca' Antigontis die motis num. 3 s. Non autem per Sedem Apollolicam potest intelligi Concilium etiana legitime congregatum praecisa Papae praeientia, diremone, instructione de confirmatione. Qua ratione sanctio
nes tunc a Concilio conititutas non
debere promulgari nomine Papae, quia non intelligi intur ab ipsis origiis natae, bene dixit Abbas ad idem e .
dicium de controuersijs fidei potest dupliciter haberi . Priath, ita quod iudicium sit omnino infallibile, cui falsum subesse non possit, ideoqueia non sit irreserniabile. Secundo, ita quod iudicium fallibile sit, falsitatique iubiectum, & propterea reser-
His praemissis de praefata propos-tione . Ad solam Sed/m Apostolicam Disino iinmutabuipriuile aspectat de
controuersiis fidei iudicaνe, in aliquo sensu salinasse reor, & censurae graui subijciendam: in alio vero sensu promitionem illam verissimam este, &Catholicam, ab omi censura pro μsus immunem.
Prima pars huius asserti explicatur, de simul probatur. Nam potest illa propositio facere hune sensum. Ad solam Sedem Apostolicam, hoc est ad solum Papam se litarie sumptu,
de nullo modo ad Papam cumulati-ia eum Concilio, vel ad totum Concilium persectum, S integrum, Vt- potὸ constantem ex capite , de meniablis pertinet de iure Diuino iuruite de controueclijs Fidei. In hoe sensi dicta propositio nedum est falsa, sed etiam insipiens, imo temeraria, de
haeretica . Tunc enim inferretur,
quod Papa solum solitariὸ sumptus,
hoe est sine Concilio,non posset eirtire, adiuncto vero Concilio posset errare, quo nihil absurdius. Nullum tanten Authorem in hane dementia incidisse puto, ut in dicto sensu pr positionem illam protulerit.
lae inde pote ii dicta propositio
habere alium sensum, nemph istum, Ad solam Sedem Apostolicam , hoc est, ad solii in Papam, si ut solitariὸ suinptum, suὸ cumulatiuὰ cum G. tilio modis supra explicatis de iure Diuino spectat, iudicare de controuersi, Fidei,subintelligendo pro exceptiuae expositione,& orificatione; hanc uniuersalem negativam, vid
licet . Nullo modo id pertinet ad Co ilium generale legitime congregatum, delfitutum tamen praesentia, ω instructione Papae, & antecede ter ad illius approbationem, & multo minus ad Concilia Prouincialia,se Dioecesina sub praesidentia Metropolitani, vel Epii copi. Et prosecto dicta propositio , quatenus implicatillam uniuersalem negativam est ab-sblutὸ falsa , di graui censura digna Ii sum quippe est, de a nemine The logorum admissum, quod iudicare
de controuersis Fidei, non pertineat aliquo modo ad Concilia generalia legitis in congregata. etiamsi destituta praesentia in liructione Papae: