장음표시 사용
201쪽
nulla unquam mulier occurret quae sacerdotio iuncta fuerit. Haec autem omnium temporum ab ipsa religionis institutione consensio , veluti tacita quaedam naturae, rationis, ipsiusque Dei vox habenda est. Et vero, ut observant Patres, si mulieres sacerdotio insigniri possent, eo certe exornata fuisset B. Μaria virgo e quae enim mulier sanctior
unquam fuit quae digniori quae Venerabilior P Quod ergo sacerdotium
illa non habuerit, id evidenti argumento est nullam aliam ad hane dignitatem evehi posse. Et sane in historiis sacris lesimus mulieres qua Ddam extitisse quae non solum imperaverint, sed etiam exercitibus praefuerint I alias, quae prophetiae dono suerint illustres; nullam quae ad sa cerdotium promota sit. Quid ita P nisi quod ostendere voluerit Deus
aliorum quidem omnium munium capaces eas esse, neutiquam Vero socrae hujus & augustae disnitatis . . , ' . PROBATUR 3. Ecclesiae judicio, quae tanquam haereticos semper habuit eos qui sacerdotium mulieribus conserebant . PROBATUR q. veterum testimoniis. Auctor apostolicarum Constitutionum lib. 3. cap. p. An autem, in-
is quit, baptizare ad mulieres pertineat λ ex ossicio videlicet . No- is tum vobis facimus , non mediocri in periculo versari eas , quae hocis praesumunt .... Periculosa quippe res est, imo vero illicita & impia. si Nam si vir est caput mulieris, & iste fuerit electus ad sacerdotium , ne- is fas fuerit consilium creatoris intervertere , & relicto principatu ad exis tremum corpus venire Quod si in praecedentibus i non permissi mus seminis docere, quo pacto quispiam praeter naturam eis ' fungi , , sacerdotio concedet 2 Nam deabus seminis lacerdotissas creare , gentiis lis impietatis erratum est, non autem Christi institutum. Quod si Oporis tuisset a mulieribus Baptismum administrari , profecto Deus a matre sua fuisset baptizatus , & non a Ioanne , aut quando nos ad baptiis Eandum mist, una quoquet misisset & mulieres ad idem ministerium .is Jam vero nihil tale usquam injunxit, neque scripto tradidit, quippo se qui & naturae ordinem & rei decentiam probe nosset , ut & naturae se conditor & constitutionis legislator. Atque adeo juxta hunc antiquissimum scriptorem id non solum divino , sed etiam naturali jure
Tertullianus de velandis virginibus , cap. 9. Non permittitur , in-- quit, mulieri in Ecclesia loqui, sed nec doeere , nec tingere , nec oseis ferre, nec ullius virilis muneris, nedum sacerdotalis ossicii, sortem siri bi vindicare. Quaeramus an aliquid horum virgini liceat. Si virginiis non licet, sed in omnibus eadem conditione subjicitur, & necesutasse humilitatis cum muliere censetur, unde illi unum hoc. licebit , quod si omni seminae non licet λ quid praerogativae meretur adversus concuti in nem suam Ergo non disciplinae tantum ecclesiasticae institutis, sed ipsa etiam conditione sua ac natura , mulier quaevis a sacerdotio arcetur. Adde quae in haereticos super ea re disputat de praescriptione, cap.
202쪽
Epiphanius in haeres Cataphrnum Amissic Marianitarum, di Cod id-nortina, sacerdotissas eorum ridet & insectatur : tumque variis Scripturae locis probat id omnino fieri non oportere, nec fas esse. Ambrosaster in I. Tι-th. 3. I i. declamans in hanc ridiculam Cat phrugum consuetudinem. , Sed Cataphrygae , inquit, erroris occasi is nem captantes, propter quod post diaconos mulieres alloquitur, etiamsi ipsas diaconas ordinari debere vana praesumptione defendunt , cum se sciant Apostolos septem diaconos elegisse. Nunquid nulla mulier tunc se idonea inventa est, cum inter undecim Apostolos sanctas mulieres,. fuisse legamus Sed ut haeretici animum suum verbis , non se is su legis astruere videamur , Apostoli verbis contra sensum in- ,, nituntur Apostoli , ut cum ille mulierem in Ecclesia in silentiori esse debere praecipiat , illi e contra etiam auctoritatem in Ecclesia si 'vindicent ministerii. - . . . Augustinus de haeresibus, eap. a . id etiam spectat apud haereticos ut insolens quiddam & contra regulas factum quod Ecesesia refugiat &ferre non possit. Alio a recentiores, ut in re facili ac clara testes non necessarios,
OBIICIEx I. In veteri Ecclesia frequentes extiterunt diaconissae, tum apud Graecos tum etiam apud Latinos: eae porro ordinabantur I. enim auctor consti tutionum apostolicarum lib. 8. cap. I9. episcopo imperat , ut consecrandae diaconita Nonas mantis e capite auxem a. orationem praescribit in sesus Ordinatione iundendam. 2. Tertullianus lib. I. ad ωαὐ-
rem, cap. 7. Viduam, inquit, adlegi in Ordinationem, nisi univiis ram non concedit Apostolus γ ιι,. de exhortatione castratis, Quan- . rae igitur, inquit, & quae in ecclesiis ordinari in Ecclesia solent, is quae Deo nubere maluerunt. 3. Concilium Chalcedonense eo. II. Diaconissam , inquit , mulierem ante quadragesimum annum non oportet γ ordinari Si vero accepta manuum impostione &c. q. Fortunatus in vita Radegundis, Manu superposita, inquit, eons is cravit diaconam Μedardus. γ 3. Synodus Trullana can. I Nec is diaconus, inquit, ante viginti quinque annos, nec diaconissa ante is quadraginta annos ordinetur. μ 6. Concilium Wormaciense can. 73. is Diaeonissam, inquit, non ordinandam ante annum quadra8esimum; si is Vero suscipiens manus impositionem &c. Adjunge Euthologia Graeca quae diacon issarum ordinationis singulos ritus describunt, di eosdem fere qui ad consecrandum diaconum adhibentur. Vide & ordinem Romanum in bibliotheca Patrum , ubi benedictionis istius formula exhibetur . Iam vero hasce diaconissas intra ecclesiasticum ordinem concludit Epiphaniux b res s. & plures alii Patres. Dein e eas in dignit
203쪽
te ecclesiastica collocatas esse agnoscit synodus Trullana ean. 48. Hi ne etiam Gregorius Nazianzenus epise. 93. de sancta Theosebia , Gregorii Nysseni quondam uxore, tunc autem diaconissa, loquens, illam appellat Nere sanctam O dignam sacerdote coniugem o honore parem ομοτιμον, magnis steriis dignam. Denique ejusmodi mulierem, si fornicata fuerit, deponendam esse pronunciat Basilius epis . ad Amphilochium, cap. 44. Ergo vera & legitima ordinatione initiatae erant.
D is TINGUO antecedens ; diaconissae ordinabantur , sumpto latius hoc nomine; concedo e proprie; nego. Itaque non diffitemur plures olim in Orientali praesertim Ecclesia diacon istas extitisse r neque vero negabimus eas impositione manuum aliisque ritibus conlecrari solitas , hancque manuum impositionem ordinationis nomine non semel fuisse donatam. Concedemus imo ultro alia, quae jam memorata sunt ignitatis insignia : sed inquirendum semper restat, qua mente id fieret ab Ecclesia r an ad ordinationem proprie dictam eis conserendam, an ad simplex & nudum ministerium t an e laicarum numero sic eximerentur, an in eo nihilominui remanerent et an Venirent in partem sacer dotalis muneris, an contra nullo Ordinis ecclesiastici charactere insi
Iam vero non suisse hanc proprie dictam ordinationem multa ar
Primo en Im Auctor constitutionum apostolicarum lib. 3. cap. I . ea Sad nudum & simplex ministerium eligi consuevisse indicat r Elige , is inquit diaconissam fidelem & sanetam ad mulierum ministeria is Diaconissa si quidem femina ad multos indigemus usus, ac imprimisse quidem cum baptizantur mulieres &c. Secundo Concilium Nicaenum can. I9. postquam haereticos Paulianistas rebaptizandos esse decrevit , & qui apud eos ordinati erant , si sacerdotio digni sorent , rursus esse ordinandos ; addit eandem agendi rationem erga diaconissas esse servandam . Verum ne quis inde colligeret diaconissas vera , & legitima Ordinatione esse initiatas , subdit eas ita a se excipi , quod nempe in eodem catalogo cum clericis , &eodem numero haberentur λ caeterum illas inter laicas omnino reputari , quod ordinatoriam ac proprie dictam manuum impositionem non suscepissent . Haec'sane mens est vexatissimi hujus canonis , quem in hunc modum expressit latinus codex canonum eeclesiasticorum apud Justellum pag. 34. Diaconissarum autem meminimus , inquit , quae se in habitu quidem esse censentur et quia vero nullam manus imposi-- tionem habent , ut omnino inter laicos deputentur . Alter autem vetus interpres ibid. pag. 286. Μeminimus autem de diaconissis, in- ,, quit, quod in schismate sint constitutae et quoniam neque per manus se impositionem sunt ordinatae omnino inter laicas oportet dinumer se ri . Monet ergo synodus diaconissas in laicarum ordine esse col- . locandas , eo quod manuum impositionem non suscepissent; non odmiasse de ordine
204쪽
aliqua manuum impositione non donarentur contrarium enim ex infinitis Ecclesiae antiquae monimentis & ex iis , quae mox allegata sunt , Patrum & Synodorum testimoniis constat : sed quod veram illam ae proprie dictam manuum impositionem non suscepissent qua diaconatus ejusque character consertur , & per quam diaconi a plebe
Tertio Sanctus Epiphanius haeres q. quae est Collyridianorum nu. 3. Diaconissarum quidem , inquit , ordo est in Ecclesia , sed non utis sacerdotio iungantur , aut tale quidpiam aggredi permittantur e ve-- rum reverentiae mulieris gratia , aut propter tempus Baptismi, . , si & quando nudatum suerit corpus mulieris , ut ne a viris sacrum si facientibus aspiciatur, sed a ministrante muliere. compendio a tem otius operis, Diaconissae, inquit, constituuntur ad solum mulieri rum ministerium , reverentiae causa, si necessitas postulaverit, ad Ba-- ptismum &c. Quarto Ambrosiaster supra Cataphryges , qui mulieres ad verum diaconatus Ordinem evehere tentabant , erroris & vanae praesumptionis accusat . Abst enim ut illos eo duntaxat insectetpr quod diaconisiis uterentur iis quippe etiam utebatur Ecclesia , aut aliquando usa erat , quod omnes norunt : sed dubio procul id ipsis ublio vertit , quod eas verae ordinationis capaces existimarent . Edigo quolibet tandem ritu illae consecrarentur , non ideo vere ordinari
Quinto hoc ipsum significat insuper synodus Arausicana I. cap. 26. ubi, Diaconissae , inquit omnimode non ordinandae : si quae jam se sunt , benedictioni , quae populo impeditur , capita submittant . MPatres quidem optant ac decernunt ut nullae deinceps in ea provincia diaconissae ordinentur , sed simul tamen subdunt , eas etiam quae jam ordinatae erant , debere benedictioni quae populo impenditur, una cum ipsis laicis, capita submittere. Ergo verum ordinem non susceperant: si enim suscepissent, non ita cum populo capita submittere cogerentur, nec haberentur ejusdem cum ipso conditionis. Adde quod teste Augustino ordinatis etiam in haeresi, cum ad Ecclesiam reversi sunt, inter laicos ma
Osai CIEs a. Apud Veteres saepe occurrunt presbyterae & episcopae. Ergo mulieribus presbyteratus & episcopatus demandabantur. NE co consequentiam: presbyterae enim & episcopae dicebantur presbyterorum & episcoporum ante ordinationem uxores.
OBIICIEs 3. Mulieres tam sunt Ordinationis quam jurisdictionis ecclesiasticae capaces . Atqui mulieribus jurisdictio ecclesiastica aliquando concessa est sic Honorius III. cap. Dilecta, de majoritate & obedientia, abbati me cuidam potestatem esse factam indicat, ut Clericos subjectos ab officio & beneficio suspenderet. Ergo. REspo NDEO : esto major : longa enim est ordinationem inter, &
205쪽
jurisdictionem disparitas . Distinguo minorem : potestatem esse factam ut suspenderet improprie , concedo et proprie ; nego. Suspenso proprie dicta ea est quae violata inducit irregularitatem.' talis autem non erat lata ab hac abbatissa suspensio: unde Honorius simul mandat cuidam abbati ut eosdem Clericos compellat censuris ecclesiasticis ad obedientiam de-hitam huic abbatissae praestandam.
De Dispositionibus ad sacram ordinationem requisitis .
SACRAMEN TuΜ ordinis tam excelsae dignitatῖs est, tantique in Ecclesia momenti, ut non nisi maxima cautione collatum olim fuerit aut conserri debeat. Itaque diligentem ao maturam in eos , qui ad sacram Ordinatio nem accedunt, inquisitionem fieri jubent varia Concilia r Niea num I. can. 9. Carthaginense III. can. 22. Bracarense II. can. 3. Worma ciense can. 3 6. Aqui ranense sub Carolomagno can. a. necnon & plurimi Pontifices o Siracius epissola ad omnes Orthodoxos cap. I. Zozi mus episeola prima, cap. r. Hormisdas ad Episcopos Hispaniae cap. I. Adrianus I. epistolam ad Diumo . Accedunt Patres , qui ut id serio fiat graviter monent , imprimis autem Chrysostomus lib. a. de sacerdo' ' rio , cap. a. Atque haec quidem probatici tantae necessitatis habita est , ut qui citra illam temere admissi fuissent , e suis gradibus deiicerentur . Sic enim decernunt synodus Nicaena supra , Concilium Suessionense II.sub finem, nec non & Μartinus Bracarensis, cap. ai. Nee ab hac lege mi nores ordines , ipsaque adeo tonsura , eximuntur , ut videre est apud Μartinum Bracarensem ibidem, & pluribus in synodis , Lingonensi a no o4. quam refert Bochellus lib. 3. tis. a. cap. 6o. Coloniensi anno III 6. pari. r. cap. 27. & Tridentina sest 23. de reform. cap. r. 7. II
Ne quis vero ab hae sanctione se Immunem putet , magistros irsos eo decreto complactitur synodus Coloniensis ibidem , cap. II. ut regulares ac monaehos , quos etiam diserte appellant Leo in Con cilici Lateranensi constitutione Dudum , & synodus Tridentina, cap. 34Quae cum ita sint , non abs re fuerit paucis , quae ad sacros Or dines suscipiendos dispositiones neeessariae sint, hie describere: quae qui dem ex contrariis vitiis ac desectibus satis intelliguntur.
206쪽
Ii porro desectus esse possvns L. natalium , a. corporis 3. animi , 4. aetatis, 3. conditionis . 6. doctrinae , p. morum , 8. sacramentorum ,
De mitiis aut defectibus natalium , corporis o animi. QUAEREs i. quis sit natalium defectus. REspo NDEo esse, si quis ex illegitima copula oriundus sit e is enima sacris Ordinibus arcetur. Concilium Meldense anno 843. can. 64. Filii , inquit , ex hu-- jusmodi vituperabili conjunctione ante conjugium etiam minus lausi dabili procreati , ad ecclesiasticam dignitatem nullo modo proveis hantur , nec de tali conjugio generati Ecclesiasticis ordinibus applicentur ; nisi sorte eos vel maxima Ecclesiae utilitas , aut necessitas ,, postulet, vel avidens meritorum praerogativa commendet. Eosdem submovet Urbanus II. in concilio Claromontano e quam 2
men maculam professione religiosa elui posse definit. De filiis presbyterorum vide jus canonicum , Antonium Augustinum in epitome pontificii iuris , & vitam B. Adalberonis Μetensis Episcopi
apud Labhaeum tom. a. nova Bibliothecae .
QUIEREs a. an qui corpore vitiati sunt , ii sacris Ordinibus admo
REsPONDEO diversam fuisse pro temporum varietate discipli
Primis etiam temporibus non tanta habebatur hujusce defectus ratio, modo tamen tale non esset corporis vitium ut functiones Ecclesiastitas impediret . Hinc canones apostolici 76. & 77. Si quis , inquiunt, se vel oculo orbatus vel femore Obbeius , episcopatu autem dignus sit, is fiat e non enim corporis damnum eum polluit , sed animae inquina-- tici. . Qui vero surdus est & caecus, ne sit episcopus; non quasi pollutus is sed ne impediantur ecclasiastica. Origenes certe cum se ipse exsecuis.,, set, ad sacerdotium nihilominus postea evectus est. Quarto autem saecula Concilium . Nicaenum hac in parte distinctionem adhibuit . Canone enim I. Si quis , inquit , a medicis propiecis languorem desectus est , aut a barbaris excisus , hic in clero per-- maneat a si quis autem seipsum sanus abscidis , hune de in Clemconstitutum abstinere convenit , & deinceps nullum debere talium. ,, promoveri. Quo respiciens Innocentius I. σμ λ Qui partem,
is inquit , cujuslibet digiti sibi ipsi volens abscidit , hunc ad Clerum
is Canones non admittunt et cui vero casu aliquo contigit dum autis operi rustico operam impendit , aut aliquid faciens , se non spontori percussit , hos canones praecipiunt di clericos fieri , & si in Clerciis suin
207쪽
AD ORDINES. 2o is fuerint reperti , non abjici . Eandem regulam firmat Concilium Triburiense can. 33. Eadem de causa Ammonius monachus vitae sanctimonia in lignis , cum ad episcopatum traheretur , laga dilapsus dextram sibi aurem amputavit , ut corporis mutilatione ordinationis honorem declinaret; quod testantur Socrates biIon lib. . cap. 2 3. Sodomen lib. 6. cap. 3o. & Palladius i Lausa cap. 22. At consecutis aetatibus omnes vulgo corpore vitiati nullo expresso
discrimine repulsi sunt. Inde Gelasius epis. 9. Nonnulla , inquit , is parte corporis imminutos sine ullo respecta ad ecclesiasticum didiciis mus venire 1ervitium quos simul antiqua traditio , & apostolicaeis sedis vetus forma non recipit o quia vitiosum nihil erori se Deo offerre legalia praecepta sanxerunt . Quam sermam alcivere postmodum synodus Toletana IV. can. I9. Gregorius Magnus epist. 23. ad Ioannem episcopum lib. a. Regisset, & Egbertus Eboracensis in diat. de eeriosast in titui ione. . . Ex his tamen corporis vitiis alia canonibus fixa sunt , alia Episscoporum prudentiae servantur , ut de notabili deformitate judicium
QUIEREs 3. an , quod ad animum spectat , qui rationis usum non habet, is ordinationis capax sit, sive id fiat propter infantiam, sive pro
Ut quod ad infantes pertinet prius expediatur e REsPONDEO I. illicitam fore ejusmodi ordinationem. i. enim id vetant Concilia, Moguntinum anno Hr. cap. 23 . ram. I. Cone. pag. ra 8. & Tridentinum sely. 23. de reformana. Ita sentiunt omnes theologi: de quo lege imprimis S. Thomam ι νω dis. 1 f. m in supplemento qu. 39. 3. Hoc ipsum satis arguit ordinis institutio, ac natura: nulla enim ordinatio est, quae certa munia annexa non habeat . Horum autem obeundorum capaces non sunt qui rationis usu nondum fruuntur e hoc itaque sacramento perperam abuteretur qui illud infanti contra ipsius m
REsPONDEO 2. validam tamen suturam esse hanc Ordinationem. i. enim ita passim definiunt omnes Theologi in diis . 23. S.Thomas, Bonaventura, Paludanus, Sylvester verbo ordo, HenriqueZ lib. I o. cap. I . Scotus & alii, imo & juris eanonici interpretes , , Arcnidiaconus , Praepositus, & caeteri. Durandus quidem aliter sentit t sed quid ille unus adversus omnes: a. Olim reipsa minores Ordines insantibus plerumque concessi sunt, ut Mora declarabimus. 3. Innocentius III. cap. unico , de clerico per saltum promoto, res ndens episcopo Bononiensi, qui ipsum consuluerat super aliquo prei ter , qui cum ante annos discretionis minoribus , & subcii aconatu suisset insignitus , postea adulta aetate ad sacerdotium, omisso diacona
208쪽
ro1 DE DISPOSITIONIBUstu, pervenerat, solum diaconatum supplendum esse decemit r ae proinde
caeteros omnes Ordines Ualidos esse agnoscebat.
4. Ordinatio characterem imprimit. Iam Vero character rationis usum non postulat. Hine Baptismus & Confirmatio infantibus conserri queunt. Ergo & Ordinatio ex ea saltem parte: quod enim spectat ad function ex ipsas aut jurisdictionem nulla est difficultas. Neque vero episcopatum ipsum excipimus. Quamvis enim de eo albter statuant Thomas , Bonaventura , Sylvester & Henriquet ; attamen cum eadem ipsius esse Videatur ratio quae caeterorum, quoad characterem, nihil est cur ab iis hac in.parte secernatur: & ita communiter opinant Theologi. Equidem nonnulla sunt quae opponuntur e Primum est , in eo qui sacramentum suscepit intentionem esse ne cessariam , si unum excipias Baptisma, cujus discrepans a reliquis conditio est i eum enim ad delendum originis peccatum , quod ex aliena volluntate contractum est, institutus Baptismus fuerit , mirum sane esse non debet quod ei quoque aliena intentio sufficiat. At de aliis non videtur idem judicium ferri posse . Ergo cum infantes hujusce intentionis ater se sint incapaces , censeri quoque debent incapaceu Ordin
Secundum est quod episcopatus sit aliquod veluti matrimonium quo Ecclesia *ra sui conjungitur. At infans matrimonio haud dubie idoneus non est. Ergo nec episcopatuis adeo ut, quemadmodum conjugium nubium foret, ita & nulla esse debeat Ordinatio Sed haec nullo negotio diluuntur: Ae i. quidem : salsum enim Omnino est omnia praeter Baptismum sacramenta propriam , in eo qui illa suscipit , intentionem exigere , ut valida sint aut effectum suum sortiantur . Quid enim λ an non Confirmationis sacramenio donabantur olim infantes P an non & E charistia Ergo id dici nequit de omnibus ac praecipue iis quae characterem infigunt Sunt quidem nonnulla sacramenta quae ejusmodi intentionem ac voluntatem necessario postulent , v. g. paenitentia , Scmatrimonium . Verum hoc ideo fit quod matrimonium sine conje su , poenitentia vero sine actibus paenitentis constare non possit . Exsacramentis itaque alia proprium suscipientis adium requirunt: alia nota
Ex quo jam elucet ad a. caput responso, nimirum quare matrim nium non nisi ab adulto iniri possit ἔ episcopatus autem conserri pose sit infanti . Μatrimonium enim ex mutuo conjugum consensu coalescit . episcopatus autem in consecratione positus est . Porro consensus elicituc ab eo cujus est: consecratio autem ab alio imprimitur . Episcopatus itaque non ejusdem est naturae cujus matrimonium, licet episcopus sponiux Ecclesiae nominetur . Qua tiam & dici potest matrimonium tum demum iniri Ecclesiam inter , di Episcopum , cum in ipsam jurisdicti
209쪽
AD ORDINEI. ' ΣΟ .ctionem accipit et eam autem non accipit nisi adultus , nec accipere potest : quapropter ea ratione inter .utrumque matrimonium con
QUAEREs 4. an qui sic ordinis sacramento initiatus foret , is continentiae lege, postquam adolevisset, teneretur. REsPONDEO tenendum non soreo quia nempe continentia non est per sese necessaria appendix ordinum etiam sacrorum , sed res est praecepti ecclesiastici aut ipontanei voti: neutrius autem capaces sunt infantes, &parvuli. QUAEREs s. an qui insans ita ordinatus esset , is statim post adeptum rationis usum fungi posset ossicio suo. REsPONDEO luspensum sere ad legitimam usque singulis Ordinibus praestitutam , ut patet ex capitibus , δει non ut compos , de temporibus Ordination. & Ex ratione , de aetate , & qualitate praeficiend. Atque haec de insantibus d quae eodem modo proportione servata de omentibus intelligenda sunt.
De defectibia aetatis o conritionis. QUIERES I. an aetas quaedam legitima sit ac definita ad ordines suscipiendos. REsPONDEO ita esse. S. enim Leo γυῖ. I. Quid est , inquit quod
is prohibet Apostolus cito manus imponere, nisi ante aetatem maturita-is iis .... sacerdotalem honorem tribuere non probatis. QUAERE A a. quandonam tonsura suscipi queat. REsPONDEO I tonsuram olim infantibus etiam recens natis esse
datam i quod ex infra dicendis apertum erit . Euthymius sane Abbas infans adhuc in Clericum attonsus est ab Otreio Μelitinensi Episcopo , ut narratur in ejus vita et sic & Eugenius I. Papa Clericus a cu nabulis suisse dicitur ab eo qui vitam ipsius in pontificali Romano conscripsit.
REsPONDEO 2. exinde cautum esse ut non ante rationis usum conis
feratur Ita pontificale Romanum sub Leone X. editum e M Primais tonsura , inquit, ante septimum annum dari non debet . Synodus se Narbonensis anno I 33 l. can. Non sacram , inquit , capillo. se rum incisionem , quam Clericalem tonsuram dicunt , adipiscantur , se nisi septimum annum attigerint . Addit Tridentina Ies. 23. de reformatione , cap. 4. Prima tonsura , inquit , non initientur , quiri sacramentum Confirmationis non susceperint , & fidei rudimenta edocti non fuerint , quique legere & scribere nesciant , & de qui ,, bus probabilis conjectura non sit eos ut sidelem Deo cui
210쪽
tum praestent , hoc vitae genus elegisse . Consonat ΜediolanensisIV. pae. II 6. Burdigalensis de Ord; ne , cap. 6. majorem adhuc aetatis,& consilii maturitatem exposcit . Sratuimus , inquit , nullum deinceps ad primam tonsuram admitti debere , quin duodecimum suae' aetatis annum attigerit . Synodus denique dioecesana Parisiensis amni 169 . Postulat, ut qui ad tonsuram accedit, is prima communione sacri corporis Christi periunctus sit, & decimumquartum vitae annum attigerit. Atque hic est Ecclesiae nostrae jam usus. . Quae RES 3. quaenam aetas ad minores Ordines requiratur. Rs spoNDEo minoribus olim insgniri solitos etiam infantes aut pueros r nunc provectiorem aetaetem flagitari ac praucribi , ut ex iis quae de tonsura delibavimus satis intelligitur , & brevi constabit apertius . Concilium certe Narbonense supra jubet duodecimum annum expectari. .
QUIERES 4. qua aetate majores acciperentur. REsPONDEo quondam non ante vigesimum quintum aetatis annum inunc alias esse leges. Uerum ut de his distinctius agamus singulosque majores & minores Ordines recenseamus,
QUIERES 1. quandonam possit aliquis Ostiarius fieri. RΕspoNDEo id colligi ex iis , quae modo de minoribus indini,hus generatim disseruimus , quorum primus , & infimus est Ostiariatus. . QUAEREs 6. qua aetate lectoratus conferri soleret. R Esp DEO I. in tenera admodum aetate conferri olim consuevi Ria . Siricius episs. I. ad Himerium , Quicunque , inquit, se Ecclesiae is vovit obsequiis a sua infantia , ante pubertatis annos baptizari , &- lectorum debet ministerio sociari. Zoetimus epis. I.--16ebium Salo-bitanum, cap. 3. Si ab infantia, inquit, ecclesiasticis ministeriis nomenis dederit inter Lectores. Atque hujus consuetudinis plura sunt exempla. Felix enim Nolanus , teste Paulino Primis lector servivit in
annis. Euthymius abbas, ut ejus vita perhibet Analectorum Graecorum tom. I.
Triennis Ecclesiae lector factus est. Sic , ut narrat Victor lib. I. cap. 9. inter eos qui cum Eugenio episcopo in exilium missi sunt clericos , quamplurimi erant lectores .i fantuli. Ita quoque Epiphanius, postea Ticinensis episcopus , uti resert Ennodius in ipsius vita , apud Bollandum, die a I. Ianuarii, annorum fere octo, lectoris ecclesiastici suscepit officium. Ex quibus manifeste liquet hunc usum in utraque Ecclesia tune obti- . nuisse.
Sed cum id ordinum ipsorum non satis congrueret instituto , Iustini