장음표시 사용
231쪽
. AD ORDINES. ' ars teste Ratramno, qui rem illam ut sibi perspectam tradit & amrmat .
Neque vero mirum est in eo aut falsum esse aut Romanis imposiasse Photium, quandoquidem & non pauca alia a veritate aliena ipsis objecit ; v. s. quod Chrisma ex aqua fluminis conficerent ; quodque se agnum in Pascha more Iudaeorum super altare pariter cum dominis is co eorpore benedicerent & offerrent. Quidni ergo & in alio capite erraverit aut calumniatus fuerit ρCaeterum hac ipsa Photii criminatione & Ratramni responsione mirum in modum confirmatur nostra assertio: inde enim liquet juxta Graecos& Latinos episcopatum praetermisso presbyteratu conferri non potuisse. INsTABIs r. aeneas, Parisiensis antistes, qui eodem quo Ratramnus tempore Graecis respondit, factum non dictitetur. In ipsa enim praefatione recensens quid objicerent, Opponunt inquit, quare diaconus , se nondum suscepto presbyteratus ossicio, in epilcopum ordinatur , ut is mos est aliquando. In ipso autem decursu disputationis objectioneo 7. De hoc autem, inquit, quod quaeritur quare apud Romam ple- , , rumque diaconus quodam saltu , non percepta presbyterati benedi.
ἡ ctione , in Episcopum subito consecretur &c. Ergo non imponebat Photius. DIs TINGIIo antecedens e Eneas dubitanter, ac de re sibi non comperta loquens; concedo : secus; nego. Itaque lonae potior habenda est Ratramno fides quam aeneae Parisiensi et x. enim nic altero quidem dignitate superior erat; sed non eruditione ac dodhrina d a. neas dubitanter loquitur, remque illam. sibi non fuisse exploratam confitetur,s Dicendum, inquit , simplicitatis assectu , quia deperit rationalis res- ponsio ; cum illa. quae ignorat , depromere sermo veridicusis pudice refugiat . . Vultu tamen suppresso . credendum
is quod sorte illi , qui istiusce Ordinationi consentiunt , hoc intelligi, , velint , quia qui benedictione pontificali perfungitur , reliquarum
,, benedictionum honore decoretur Forsitan autem illi . . . . assi,, sertioni B. Hieronymi . . . . . ex parte concredere Videntur, qui of-
, , ficium presbyteri in aliquo comparticipari assirmat ministerio episco- is pali. Atque adeo rem istam non exploraverat AEneas, & dubitanter admodum ille disserit . At alia ex parte Ratramnus hac de re , ut sibi Omnino comperta & explorata, disputat. Itaque dubium esse non potest quin major hujus quam alterius apud omnes debeat esse auctoritas. INSTABIs a. Romanae Ecclesiae leges e diaconis aut presbyteris episecopos fieri concedebant: sic enim Leo epist. 88. definit sic & Urbanus II. in synodo Placentina dis. o. cap. Nullus, Nullus, inquit, in episeis copum eligatur, nisi in sacris Ordinibus religiose vivens fuerit inven- ,, tus: s acros autem ordines dicimus diaconatum & presbyteratum &c. Ergo presbyteratus ordo aliquando praetermittebatur.
DISTINGUO antecedens et e diaconis episcopos fieri, id est, eligi ;Iritasse de ordine . . P con
232쪽
eoncedo i id est, consecrari ἱ subdistinguo e mediate ἔ eoneedo e immediate & praetermisso presbyteratus Ordine; nego. Quapropter haec loquendi ratio nihil aliud significat quam statum e quo possit assii mixtiquis in episcopum e hinc Urbanus II. hane ipsam elec ionis vocem usurpat. Id vero non evincit omissium fuisse presbyteratum. Itaque dicitur aliquis factus e diacono Episcopus , quemadmodum multi olim dicti sunt e lateis facti Eeiscopi ἐν Constantinus v. pr. apostolicae sedis invasor , Photius Constantinopolitanae , & alii . Vide Gregorium-magnum epid. 3. 5b. 7. Nicolaum I. epi o. Atqui illi qui dicuntur ex laicis facti Episcopi , non idcirco eunctos putandi uini Ordines praetermisisse, soloque donati esse Episcopali: Photius enim v. gr. ut re fert Nicetas in vita lanatis, primo die monachus, secundo lector, teditio subdiaconus , quarto diaconus , quinto presbyter , sexto episcopin onlecratus suit et idem de CC nstantino antipapa legitur apud Anauasium bibliothecarium & Ciaconium. Ergo pariter diaconi cum in Episcopos eligebantur , Ordinem presbyteratus , qui juxta Ecclesiae leges praeire debet episcopatui , suscipiebant antequam summo sacerdotio ini
INsTABIs a. In antiquis Romanae Ecclesiae ritualibus , eadem exhibetur consecratio illius qui ex diacono, & illius qui ex presbytero iaepiscopum fuerat electus, ut videre est apud Μabillonium tom. a. MusAIsalici pag. 33. & in ipsa praefat. cap. Id. pag. ro8. & apud Μartentum
DISTINCuo antecedens et eadem exhibetur consecratio Epilco palis ἱ concedo et secus ; nego . Libri itaque illi rituales eam dunta xat eo loci sormulam ac rationem exhibent qua Episcopi consecra bantur : eadem porro ratione Episcopi consecrabantur utrique : coaesecratio enim illa quatenus episcopalis erat, diversa non fuit ἱ sed amte hanc consecrationem Episcopalem quae sola refertur , in gratiam eorum qui diaconi tantum erant , cum eligerentur , celebrabatur Orci natio presbyteralis ἔ una enim alteram non excludit , sed postulat γ' tius ac requirit . Quod autem eam non excluderet , multa sunt quη persuadeant.
Primum quod si mos iste aliquando viguerit , is sane Romae pe culiaris ac proprius foret , ut ex Photio , Ratramno & aenea P- risiensi liquet . Atqui sunt tamen alii rἱtuales quam Romani , qu idem omnino habeant , v. gr. Lugdunensis & Tharentasiensis ap.
Μartentum pag. 3o8. eandem enim tradunt consecrationem tam est
rum videlicet qui diaconi , quam aliorum qui presbyteri electi suu sent . Ergo eum libri isti rituales apud alias Ecclesias exstacta non censeantur presbyteratus Ordinem , ab iis suscipiendum q* solummodo diaconi forent , nee eum excludere censendi sunt Rinmani.
233쪽
AD ORDINES. 22 Meundum est, Quod eadem exhibeatur consecrationis formula, etiam pro iis qui diaconi non essent et poterant enim Episcopi eligi ex aliis etiam ordinibus, imo & ex laicis , ut colligitur ex Pontificali Romano Venetiis edito anno II 8 a. & ex ipsemet rituali Romano quod Μabilloniss & Marten ius exhibent, & ex altero apud Μartentum pag. 493. Atqui nemo dixerit iis temporibus in episcopos fuisse consecra tos eos qui Iaici serent, aut in minoribus constituti ordinibus , praetermissis omnibus omnino ordinibus , nec prius suscepto saltem di Dconatu ; id enim inauditum est , & nedum exemplis firmari possit , multa contra afferri queunt . Ergo si rituales illi non excludunt diaconatum aut alios ordines , profecto nec excludere putandi sunt
Tertium est , Quod ipsimet rituales aliquando mentionem faciant de hae presbyterali ordinatione exiscopatui praemita , cum eam nempe usus exigebat : sic v. gr. Pontificale Lugdunense apud eundem Μarzenium pag. 3 3. Interroget, inquit, Metropolitanus alectum: Quo is honore fungeris P Respondeat electus o Presbyteratus , vel taliter . ,, Interroget Μetropolitanus r Quot annos habes in presbyteratu D Respondeat electus e Decem , vel tot . Si vero sorsan ipsa die,, vel insta breve spatium suerit ab eo in presbyterum ordinatus :is respondeat : Tu scis , domine Elic. Ergo qui , cum eligerentur , nondum erant presbyteri, ii a Μetropolitano aut eadem die aut pauIoante in presbyteros inaugurabantur , antequam episcopali consecratione
Quartum est, Quod usus paulo obscuriora ritualium verba explicet, eorumque desectum luppleat. Nam plurima sunt exempla episcoporum, qui e diaconis electi fuerint ad hunc sacerdotii apicem: quamvis autem Vulgo scriptores nos exponant qua ratione illi in episcopos a summis
Pontificibus. consecrati suerint , attamen nonnulli accuratiores hunculam nos docuerunt : sic in gr. eum Alphanus diaconus in praesulem
Salernitanae urbis electus suisset & ad Stephanum Papam IX. accessise set, eum summus Eontifex In jejuniis Μartii primo presbyterum , is deinde sequenti dominica archiepiscopum consecrans , cum honoreis Salernum remisit , ut totidem verbis narrat Leo Μarsicanus Episcopus Ostiensis lib. 2. cap. 9ς. se Gregorius VII. Hugonem Dientem antistitem ex diaeono ordinavit . At qua ratione' indicat Hu-- go Flaviniacensis lib. a. In quadragesima , inquit , sabbato in is presbyterum , bc sequenti dominica in missas in Episcopum comis tecratus est .' Ergo diaconi ire presbyteros primo , ac deinde in Episcopos consecrabantur. Nemo autem potest dubitare quin summi illi Pontifices Ecclesiae suae usum ae libros rituales secuti suerint i ac pro inde is erat mos Ecclesiae Romanae, nee aliud praescribera existimandi sunt libri rituales. P a IN-
234쪽
INsTARis 4. Qui diaconi electi fuerant , ii in ipsa proclamatione , quae fiebat inter consecrationis Episcopalis solemnia , adhuc diaconi nominabantur : sic in Ordine Romano apud Μabillonium βρυ , & Μartentum pag. 3 o. Clerus, inquit summus Pontifex jam jam electum
se conlecraturus, & plebs consentiens civitatis N. elegerunt sibi illum N. diaconum vel presbyterum episcopum consecrari . Ergo etiam tum erat diaconus , ac proinde ex diacono episcopus immediate con-
. DIsTINGUO antecedens : in proesamatione quae respicit ad statum in quo electus. talis fuerat ; concedo : quae respicit ad statum in quo tum temporis erat inter ipsa consecrationis Episcopalis solemnia ; ne-go. Nempe haec proclamatio erat decretum ipsum electionis quod tum recitabatur , aut ipsius repetitio e cum ergo in decreto electionis diaconux esset nominatus , non mirum quod etiam tunc Haconus appello
tur . Sed id non arguit hunc electum non fuisse deinceps in presbyterum paulo ante consecratum . Iam vero presbyterum inter ipsa consecrationis solemnia ipsum extitisse , cum ex multis aliis momentis,
tum ex eo colligimus , quod in omnibus ritualibus libris , quando Episcopi testantur electum esse episcopatu dignum , quod fiebat inter
eadem consecrationis solemnia, eum temper presbterum vocent . Vide Μartentum pag. l I. I . .
INsTABrs s. Ipsi summi Pontifices aliquando ex diaconis creaban tur, quod cum pluribus exemplis probare in promptu est , tum inta per sancitum est in synodo Romana sub Stephano IV. post Constantini antipapae depositionem, Ne ullus, inquit synodus, unquam Ilicola rum neque ex alio ordine praesumat , nisi per distinctos gradus as- , Cendens , diaconus aut presbyter istus fuerit cardinalis , ad sacrum is Pontificatus Ordinem possit promoveri. Ergo voterant ex utroque
Ordine Pontifices consecrari. DISTINGUO antecedens : ex diaconis creabantur, id est, eligebantur ; concedo et id est consecrabantur non interposito. presbyteratu i ne go. Fatemur quidem ex diaconis saepe creatos esse dummos Pontifices ried eo jam controversia redit , quo tandem pacto deinceps consecra rentur; an nempe presbyteratum omitterent , an contra susciperent ἀEo autem initiari soluos esse contendimus , antequam in episcopo. aCPontifices inaugurarentur. Νε vem id gratis asserere aut commimici vis deamur, duo instar omnium a nobis e empla proserentur. PRIΜUΜ est Gregorii VII. qui cum Ecclesiae . Romanae archidiac nus esset, ad summum pontificatum evectus suit. Iam vero si consulantur acta ipsius consecrationis apud Baronium anno I 3. num. Ratim apparebit eum primo in presbyterum, deinde vero seorsim in epise vopum esse consecratum d id enim conceptis verbis. amrmat vetustissimus actorum illorum auctor . Hinc etiam Ordericus Uitalis lis. 7. BA
235쪽
AD ORDIMES. 229foriae, de ipso loquens, Per singulos, inquit, gradus ecclesiasticorum
M ordinum usque ad summi pontificatus apicem ascendit e M ergo prese
ALTERUM est Gelasiti IL qui ex diacono elactus est et de eo autem loquens Petrus diaeonus Chrenici Cassinenses uis. 4. cap. 64. In quam dragesima, inquis, presbyter ordinatus, postea ab episcopis & cardina- se libus in papam consecratus est. Et vero quomodo juxta leges ordinarias illorum temporum ex diaconis duntaxat aut presbyteris cardinalibus pontifices assumebantur sic postea permissum est ut etiam e subdiaconis aut laicis crearentur. Sub diaconus enim eligi posse in praestiles definit Innocentius III. cap. Amultis, de aetate & qu litate praeficiendorum : de laicis vero ita decernit pontificale Rumaxum anno Is*a. Venetiis editum apud Μartentum pag. 267. Si sorte, inquit, elenus in papam esset merus laicus; nam
& laicus eligi potest , dummodo sit christianus & catholicus. - vero qui elacti erant subdiaconi aut laici , idcirco censebuntur omisisse
eos ordines quibus carebant & solo contenti fuisse episcopatu mi me sane. Praeter quam quod enis de laicis res manifesta est exemplo
consta ni io vasoris & Benedicti II. idem pontificale de laico sic eledio loquens , Accipiat, inquit, prunam tonsuram . . . . miuores in
se dines &α erga multo innus alii, hoc est diaconi . presbyteratum transiliisse putandi sunt. IrasTA Bis c. Constantinus sedis apostolicae invasor , post mortem Pauli pontificis prest eratum non suscepit : Anastasius enim bibliothecarius accurate receniens, quibus ordinibus initiatus fuerit, clericatum quidem, ibbdiaconatum, diaconatum & pontificatum appellat, sed presehyteratum omittit . Atqui verisimile est hunc Constantinum, qui subdiaconatum Sc diaconatum susceperat, presbyteratus Ordinem non sui sese neglecturum, si necessarius ille extitisset. Ergo necessarius non erat.
RESPONDEO a. nobis curae non esse quid ille Constantinus sacrilegus secerit, tum longe plura alia sint in ipse reprehendenda. REspONDRO 2. vel Anastasii vel amanuensium vitio presuaeratus a men forte suilIe o mi Isum. Certe Ciaconius, qui vitas Pontificum ferirsit , amrmat Constantinum hunc eadem die diaconatu ac presbyteratu fuisse donatum. QUAEREs r. an bigata a sacris quoque indinibus arceremur. RESPONDEO ita esse r eo autem nomine non intelligi solum eos qui ad secundas nuptias transiissent, sed etiam qui viduas aut non bonae no tae mulieres duxissent in matrimonium. Paulus Apostolus I. Tim. 3. a. oponet. inquit, F copum inrepreM
sibilem esse, unius uxoris virum
Canos apostolicus i . Qui viduam, inquit, accepit, vel ejectam ι Vel meretricem, Vel servam, vel mimam, seu scenicam, non potest
236쪽
llaci DE DISPOSITIONIBUS AD ORDINES.
έ, esse presbyter, vel episcopus , vel diaconus, vel omnino ex numero se facerdotali. Gelasius supra, Inquiratur , inquit, .... si secundam B.n habuitis sortassis uxorem, nec a marito relictam. Concilium Toletanum IV. ca suis I9. inter eos qui ordinari non debent , enumerat illos Qui 1ecundae uxoris conjunctionem sortitiis sunt, .... qui viduam vel a marito relictam duxerunt, aut corruis piarum mariti fuerunt. Gregorius-magnus itidem supra et M Nec bigamum inquit, aut quiis virginem non est sortitus uxorem audeas promo ere Idem Egbertus Eboracensis tradit.
De defectu vocationis. ΤQUAEREs an vocatio necessaria st. REspo MDEo ita esse: illud enim indieant varia Scripturae tota. Jerem. Σ3. 2I. Non mittebam prophetas , inquit Deus , O ipse curre bant et non loquebar ad res oe ipsi prophetabant. Osee g. 4. Ipsi, inquit, res Uerunt, o non ex me a principes eatis
Joannis Ic. I. Amen , amen dico vobis , inquit Christus , qui ison iη trat per ossium in otale otaum , sed ascendis auunde , ille fur es o si tro Ego sum ossium σα Ioannis II. I 6. Non vos, inquit ad Apostolos Christus, me elegisis, sed ego elegi vos. Ad Hebraeos s. 4. Noe quisquam, inquit Paulus , sumit Mi bonorem, sed μι vocatur a Deo tanquam Aaron e se ct missus non semepi κη clarificavis ut pontifex fieret , sed qui locutus ese ad eum e Filius meus ritu, ego hodie genui te ; quemadmodum oe in alis loco dicit e Tu es sacer' ris in aeternum secundum orianem Melchisedecb, et . Accedunt innumera Patrum testimonia : de quibus consule, qui in ex professo pertractant. . '
237쪽
De ritibus inter ordinandum adbia beri solitis. .
TRIA duntaxat hic attlagemus , Sc quidem Paucis, lacum nempe
az tempus ordinationis, nec non & interstitia inteU Ordines servanda, quia nempe singulos ritus accuratius describere ad secundam op riS nostri partem pertinet, in qua de omnibus speciatim indinibus dis-
De loco ac tempore quo sacrae ordinapiones fieri debeant.
QUAEREs r- an peragi debeant in loco sacro. REsPONDEo ita esse de ma joribus ordinibus, quippe qui co
ferri non possint nisi intra missarum solemnia. RESPONDEO 2. par esse , ut idem erga minores Ordines ac tonsuram servetur : posse tamen extra locum sacrum conserritod usux satis arguit,. & docet pontificale Romanum , ajens ton iram & minores Ordines. quocunque loco , ubicunque posse com ferri. ιQNAERES a. an conferri debeant in loco publico , mediae in ecclesia,& frequenti fidelium conVentu. REsPONDEO id in more sempet positum suisse , & etiamnum esse
servandum L. I .. Enim Mathias Apostolux ea ratione, electus suisse memoratue inctorum L . .
z. Cyprianux epise. 68. PamM Coram omni synagoga, inquat, j - bet Deus constitui sacerdotem, id est , instruit & ostendit Ordin, is tiones sacerdotales. nonnisi sub populi assistentis conscientia fieri
3.. Theophilus Alexandrinus in Commonitoris cap. 6. Pontifex, in-
4. Concilium Tridentinum seg et de reformatione , capia 8.. μ ordim
238쪽
se nationes, inquit, in ecclesia cathedrali, vocatis praesentisus ad id in ,, clesiae canonicis , publice celebrentur e si autem in alio dice cetis I ri e , praesea te claro loci, digmor, quantum fier; poterit. eeclesia iam is per adeatur. U AER Es 3. qua in parte Ecclesiae ordines olim conferre-
RAsPONDEO r. hune esse constantem Ecclesiae Graecae usum, ut m jores quidem ordines , id est episcopatus , presbyteratus & diaconatia Nintra sanctuarium, alii vero omnes inseriores extra sanctuarium conω-rantur , uti ex antiquis scriptoribus & euchologiis ostendit non seme Morimis. 'RESPONDE a. eandem olim extitime in Ecclesia Latina consue dinem. Amalarius enim M. a. de dimnis inciis cap. 6. ubi causam attulit, cur Apostolus de inserioribus ordinibus mentionem non fecerit p Unde , inquit , nee Ordinationem ante altare assequuntur, nec mΥ - steriis statuuntur. Tum adducto ad id probandum quodam Ambrosii loco , Iuxta verba Ambrosii, inquit, intelligimus subjectos ordi-- nes diacono 3c presbytero, non debere ordinationem accipere circa is aliaria. QUAEREs 4. an celebrari possint in aliena dioecesi RESPONDEO I. in Ecclesia Graeca non potuime majores ordines ita conferri potuisse tamen lectoratum, ac forte etiam subdiaconatum : de Io consule concilium Antioch. cari. 12. & Balaam. ad canonem a P -
REsPONDEO 2. nullatenus id licere in Ecclesia Latina , nisi . m. gatu aut concessione proprii episcopi e id enim omnino canones ve
QUAEREς s. quae poena sit hisce ordinationibus addicta. REs PONDEO I. juxta canonem apostolicum 33. ordinantem de ordinatum deponi oportuisse : 2. juxta synodum Antiochenam supra , irritam me ordinationem , & episcopum qui illa iunctus est, synodi arbitrio esse puniendum y juxta Tradentinam fessone 6. Papis . de reformatione, ordinante ab exercitio pontifisalium , ordina tum ab executione ordirrum ipso jure esse suspenlas . Nulli : is piscopo, inquit, liceat cu jusvis privilegii 2 textu pontificalia in is a terius di in exercere , ni fi de Ordinarn laci expressa Irce is tia et si secus factum fuerit , episcopus ab exercitio pontλω fiealium , & sic orstinati ab executione ordinum fini 'ipso jure fi suspenfi. QUAEREs d. qus tempore eelebrandae sint ordinationes. RESPONDEO I. non videri certum ullum tempus ab Apostolis suisse observarum verisimiti autem est eos pro ecclesiarum necessitate aut Opporrunitate temporis , ut usus postulabat , ubique passim ministros
239쪽
Eonstituisse . Neque enim has moras aut statos dies ferebant Apostolineum non in uno loco diu commorantium conditio, aut prima naec re-tigionis nostrae ineunabula. REsPONDEO E. ab ipsis aut proximis saltem eorum successeribus innitu tum videri, ut ordinationes non nisi per solemnes jejunii dies, ac potissimum mense Decembri, peragerentur. r. Enim omnes antiqui pontifices Romani solo hoc tempore ordinationes habuisse memorantur, ut ex eorum vitis liquet , & ani- .madvertit Amalarius libro x de ossiciis eccissassicis capit. r. Priose mi apostolici , inquit , semper in Decembris mense consecrati se nes ministrabant utque ad Simplicium, qui fuit a Beato Petro qua-- dragesimus nonus . Cur autem illi tam religiose huic tempori adhaeserunt , nisi quod ab Apostolis mesesiae suae conditoribus id aecepissent
a. Sanctus Leo epistola 84. ad Martianum Augustan arguit Anat Iium Constantinopolitanum , quod ordinasset quos iam Sexta sabba-- ti, traditionis apostolicae aut nescius aut oblitus : ac proinde alia quam circa tempus ordinationis Apostolorum traditionem esse agnoscebat. 3. Ivo Carnotensis epi Iesa s8. Apostobica institutio , inquit, &,, paterni canones habent , ut non nat levitica vel sacerdotalis in
is dinatio nisi jejunio quarti mensis , septimi , aut decimi , aut initio is quadragesimae, vel sabbato medianae quadragesimae. R Esro No Eo 3. simul aut potius deinceps invaluisse in quatuor anni eujuslibet temporibus , in jejunio videlicet mensis quar te . septimi Sc decimi , nec non & ineuntis quadragesimae celebrarentur , idque sabbato ad vesperam , aut die dominica summo
Sanctus Leo epise. 4. ad Anastasium Thessalon. 'ε Cognovimas , i is quit , a quibusdam fratribus Blos episcopos ramum diebus dominicis ordinari , presbyteros vero & diaconos , circa quos par cons is eratio fieri debet , passim quolibet die quod contra canonesis & traditionem Patrum usurpatio eorrigenda eommittit. Eps. IO. Non passim , inquit, sed die legitimo ordinatio celebre uT , . . . .
is sabbati vespere quod lacescit in prima sabbati, vel ipso die domin, is co . Solum enim majores nostri resurrectionis domitii, diem hoc is honore dignum judicaverunt . DUIM. I i. Post diem sab is ti , inquit , ejus noctis quae in prima sabbati lacescit exordiari deligantur , in quibus his qui tonsecrandi sunt jejunm , dc ais jejunantibus sacra benedictio consera ur a quot ejusdem obser- , vantiae erit , si mane ipso dominico die , continuato sabbati j is junio celebretur , a quo sempore praecedentis noctis initia non reti cedunt His qui consecrandi sunt nunquam benedictio nisi
240쪽
. in die resurrectionis Dominicae tribuatur , cui a vespera si tali in ,, Iium constat ascribi. Gelasius epist. 9. cap. II. Ordinationes , inquit presbyterorum ..is & diaconorum , nisi eertis temporibus , & diebus exerceri non deis iant , id est quarti mensis jejunici , septimi & decimi, sed & etiam is quadragesimalis initii , ac mediana quadragesimae die , sabbati jej
se nio circa vesperam noverint celebrandas.
Idem habet Gregorii Sacramentarium , & plerique omnes pontificales libri r de qua Menardus pagina a Ir. & inrtentus pagi-
Adjunge I. Gregorium II. qui epise. ad Cleram re populum Thuri giae Gelasii verba consectatur : 2. Zachariam epis . I 2. 3. Concilium Romanum sub eodem , anno 743. can. II. ubi idem sancitur.' Paalum diaconum qui de Chrodegango episcopo Μetensi loquens , dies sabbatorum & quaterna anni tempora commemorat . I. scriptorem vitae Adalberonis , ipsius successoris, qui stata jejuniorum sabhata: 6. Eg-bertum qui can. 97. quatuor temporum sabbata et 7. gesta sanctorum Rothonensium lib. a. cap. 3. quae diem dominicam : 8. Concilium Ro- Ihomagente anni Io a. can. 8. quod vesperam post diem sabbati vel diem dominicam mane : 9. Urbanum II. qui in Concilio Claromontano quatuor tempora ac vesperam sabbati , vel quod magis optat , perseverante jejunio dominicam e . Io. Ivonem Carnotensem qui me sem quartum , septimum , decimum , quadragesimam ineuntem , &hebdomadam quadragesimae medianam , atque in his sabbatum: II. Ruper tum , qui libro de divinis ossicus, cap. 8. dominicam diem , vel ine unte post sabbatum nocte , vel sequenti luce summo mane: 12. syn dum Dalmatiae anni IIς I. quae quatuor tempora et I 3. LemoVicensem, quae itidem quatuor tempora ac sabbatum, aut dominicam sacris ordin tionibua assignant. . . . . lEx quibus perspicuum est a solam diem domin iram fuisse saeris o Anationibus olim addictam . a. cum dominica dies a sabbati vespera inchoaretur, potuisse illas aut nocte ineunte aut seqaenti mane celebrari et R. matutinum tamen tempus vesperae quondam fuisse antepositum: sab-hadum vero . quo sacrae illae ordinationes peragebantur , dicebantur , esse duodeeim lactionum , quia nimirum ea die ad aliquam Ecclesiam procedebatur , in qua duodecim lectiones recitabantun de quo Μar
RESPONDEo 4. his quatuor temporum statisi jejuniis adjectam esse mediam quadragesimae hebdomadam , quae ante Passionis dominicam eccurrit eam enim conceptix verbis recensent Gelasius supra Pelagius I. FUL ad Laureneium Cantumceli. Gregorius supra, Urbanus II. Ivo & vita. Ludovica grossi , ubi de Sugerio Abbate Sandiony-