장음표시 사용
211쪽
AD ORDINES. 2oynus imperator novella I 23. prohibuit ne lectores deinceps ante decimum.
Octavum annum consecrarentur . . i
REI PONDEo a. cum annum ipsum non fixerit synodus Tridentina, variam esse hae in parte variis in Getesiis disciplinam propriam autem unicuique esse sequendam. QUAEREs 7. quandonam exorcistatus susciei possit. REsPONDEO olim esse susceptum vel ab infantia , ut indicant speciatim canones Hibernici lib. I. cap. 9. Dicilegia rom. s. nunc adulta aetatis tempus exigi , quod ex aetate tonsurae ac reliquorum qui praevii hine debent ordinum , & servandorum interstitiorum spatio metiem . dum est. QUIEREs 8. quaenam aetas ad acolythatum praescripta sit. REsPONDEo de ipso expositis modo regulis esse judicandum. QUIEREs 9. quis annus lubdiaconatui praestitutus sit. RpsPONDEO i. priscis Ecclesiae iaculis illud suisse episcoporum prudentiae permissum: exinde vero fixam quidem esse aetatem , sed non una eademque semper aut ubique ratione. Viginti annos poscunt in oecidente Siricius epi Lad Himerium cap. . &Zotimus ad Helyctium cap. 3. Viginti quinque definit Iustinianus imperator nosella I 23. sed .vbginti duntaxat , quae consecuta est Iustinianum , synodus Quin sextae canone enim II. Subdiaconus , inquit , non minor viginti annis or-
Viginti pariter assignat Toletana II. can. I. ut & Rothomagensis anno
Atque haec aetas diu apud utramque Ecclesiam obtinuit : sed progressa
temporis Τmminuta est. Namque hoc ipso aevo quo Rothomagense conellium habitum est Μelphense anno Io89. celebratum , quatuordecim duntaxat aut quindecim annos postulat et quod ad Hugonem usque Victorinum pedistitisse patet ex ipsius libro x. de sacramentis, parte 3. cap. 1 I. sic orde ricus Vitalis ad historiae suae finem se anno aetatis decimo sexto iactum esse subdiaconum resertis Verum eum interim in majorum ordinum numerum relatus tum eL set subdiaconatus, vetitum exinde est ne ante annum duodevigesimum :concederetur. Hine Clemens V. in concilio Viennensi de aetate & qualitate praeficiendorum. libro t. tis. 6. capite, Generalem, sic habet: μ Ge- is neralem, inquit , Ecclesiae observantiam volentes antiquis juribus in is hac parte praeserri, decernimus ut possit quis libere in decimois octavo anno ad subdiaconatus .... ordinem promoveri. Idem adhue sub Leone X. vigebat, ut compertum est ex pontificali Romano tum temporis edito : nec aliam aetatem postulat synodus Narbonensis
At Tridentina tandem vigesimum secundum annum inchoatum Videt,
212쪽
χοε DE DISPOSITIONIBUS delicetὶ constituit seis a 3. de reformatione cap. a 2. Nullus, inquit, in
se posterum ad subdiaconatus Ordinem ante vigesimum secundum .....is aetatis suae annum promoveatur. UAE RES I. quaenam saltem aetas ad diaconatum necessaria esse censearii T. RESPONDEO I. antiquas leges ac consuetudines non secum omnin
Triginta enim annos Romae necessarios fuisse satis ostendit Siricius Pontifexi ad tamenum cap. 9. M Usque ad trigesimum , inquit , aetatisse annum subdiaconus esse debebit post quae ad diaconi gradumis accedat. Idem sere ait ZoZimus ad Hes obium ita quoque Ca sarius Arelatensis, quemadmodum narrat Cyprianus su eius mω, Nun- is quam in Ecclesia sua diaconum ante trigesimum aetatis suae annumis ordinavit. a At eodem tempore alii mores alibi invaluerunt. . . .
Viginti quinque enim solummodo requirit synodus III. Carthagi
Atque haec a concilio Carthaginensi sancita disciplina , passim exi
de apud omnes obtinuit. Ac I. quidem in Oriente, ut constat ex Iustiniano novella I 23. cui concinit synodus Trullana ean. I . ubi, Diaconus , inquir , ante Vi is Sinti quinque annos .... non ordinetur. . In OccIdente, uti patet ex concilio Agathensi can. II. Arelatensi IV. can. I. Toletano II. can. s. Toletano IV. can. 1 o. Zacharia Pontifice γι i. I 2. ad Bonifacium Germanorum apostolum I vita Bennonis Mai-nensis Episcopi aptiis Suriωm , die I 6. Iunii ; Bernardo sn vita --
iochiae ; Hugone Victorino supra , & aliis non paucis horum temporum monimentis . . -
Hanc porro legem ac consuetudinem ex veteri sanctione prosectam esse indicat Gregorius-magnus lib. a. dialog. cap. a. qua nimirum levitae a VHginti quinque annis & supra ministrare iubebantur. RESPONDEo a. leges istas quandoque nihilominus ob grande Ecclesiae bonum suisse laxatas . Sic Theodorus Siceota apud Bollandum , die a a. Aprilis , longe antea diaconus ordinatus esse legitur rsic Beda anno I9. vitae ad hunc honorem evectus est, ex msus bH βονιe lib. I. cap. 23. sic denique Epiphanius Tieinetas anno a ut ipsius vita perhibet vi RESPONDEo 3 generalem exinde constitutionem de anno vigesimo esse factam. Sic enim Clemens V. supra, In vigesimo , inquit , ad se diMonatus ordinem promoveatur. Atque hanc regulam consectati sunt auctores Pontificalis Romani sub Leone X. & synodus Narbonensis anno IIII. RESPONDEO non anidi vigesimum tertium c inchoatum nempe jam liceri ad hune ordinem admoveri r ita enim concilium Tr
213쪽
.. AD ORDINES. et o dentinum seg. 23. cap. 12. Nullus, inquit, in posterum ad c Oreis dinem diaconatus ante vigesimum tertium aetatis suae annum
IERES II. quanam aetate esse oporteat. ad presbyteratum.
REsPONDEO I. in Romana Ecclesia quondam , & aliquando etiam
in Graeca non ante trigesimum quintum aetatis annum lacerdotii dignitatem cuiquam esse concessam. Siricius supra, Ad trigesimum, in is quit, aetatis annum .... subdiaconus esse debebit e post quae ad dia- ,, eonii gradum . . accedat ; ubi si ultra quinque annos laudabiliteeis ministrarit, congrue presbyterium consequatur. Siricii vestigiis in- is sistit raetimus: ulem sancit Iustinianus novella I 23. presbyterum enim minorem annis triginta quinque fieri non permittit. RESPONDEO 2. passim tamen intra triginta annos haesisse Ecclesias
tam Orientales quam occidentales. Concilium Neocaesariense can. II. μ Presbyter, inquit, nec triginta is annos non ordinetur, etiamsi fuerit homo valde dignus. Concilium Agathense can. II. Presbyterum , inquit, .... ante tri ,, ginta annos, id est, antequam ad viri persecti aetatem perveniat . . se nullus Μetropolitanorum ordinare praesumat. Synodus Trullana can. 34. Santiorum divinorumque Patrum no- , strorum , inquit , canon his quoque valeat , ut presbyter ante tri se ginta annos non ordinetur, etsi sit homo valde dignus .... DO- ,, minus enim noster Iesus-Christus trigesimo anno baptizatus est &,, coepit docere. tAdde Concilium Arelatense IV. can. I. Toletanum IU. can. 2O. Ma tinum Bracarensem cap. 2 o. Bonifacium apud Gratianum dis. 7 8. cap. I.
Zachariam Pontificem ad eundem ; Canones Hibernicos lib.ρ. Dicdegii
pag. q. . in quibus trigesimus, aut quadragesimus annus praescribitur; EPbertum cap. 9 3. Hippolytum Thebanum in notis Cotelerii ad Const. aposs. lib. a. cap. I. wanslebium de Ecclesia Alexandrina idem asseverantem i & exempla Bennonis Episcopi Μisnensis & Orderici Uitalis. REsPONDEO 3. si necessitas urgeret , potuisse presbyteros vigesimo quinto vitae anno consecrari. Sic enim Zacharias apud Gratianum dist. 78. cap. I. Si , inquit , triginta annorum non reperiuntur , & necessitas exposcit , a viginti quinque annis & supra . . sacerdotes ordinentur . Sic Malachias , cujus vitam Bernardus conscripsit , annos natus viginti quinque , presbyter inauguratus est sic Epiphanius Ticinensis anno vigesimo octavo ad sacerdotium promo
Quod tamen non obstat quominus alii interdum nonnulli vitae &sanctimoniae insignioris , citius adhuc in sacerdotes assumpti fuerint
Ita Theodorus Siceota , annos natus duntaxat decem & octo , presbyter est factus . . RESPONDEO hanc, quae extra ordinem primo concessa suerat ,
214쪽
indulgentiam, postmodum in ordinariam regulam evasisse, ita ut vige smus quintus annus deinceps ad presbyteratum satis fuerit. Nempe in Concilio Viennenti Clemens V. supra, Generalem, in is quit, Ecclesiae observantiam volentes antiquis juribus in hac parteis praeserri, decernimus ut .... possit quis libere . . . in vigesimo quin is to aetatis suae anno ad presbyteratus Ordinem promoveri.
Id ipsum edieit Pontificale Romanum sub Leone X. idem synodus
Narbonensis anno Is I. Atque hoc statuit etiam synodus Tridentina supra , cap. 12. Nub,, tus, inquit, in posterum ad .... Ordinem .... presbyteratus ante Vi is gesimum quintum aetatis suae annum promoveatur. M cui decreto Om is nes Obsecuti sunt. QUAERES II. quaenam esset circa episcopatum hae in parte Eccle
REI PONDEO I. vetustissimis Ecclesiae temporibus id esse permissum prudentiae ac consilio Episcoporum. Ut enim Christus Ioannem & Pau' lum aetate florentes ad apostolatum elegerat; sic Paulus Timotheum Dpiscopum constituit, cum juvenis ille esset ; quippe quem sic monς x
epist. I. cap. 4. 11. Nemo adolescentiam tuam eontemnat . Sie & Ignatius
ad Μagnesios scribens eos hortatur ne propter juventutem Episcopum suum spernerent. Hinc Chrysostomus, De episcopis , inquit, praecep δὴ dans Apostolus nullibi annorum numerum statuit. REI PONDEo a. deinceps invaluisse, imo & lege cautum esse ut non nisi post quinquagesimum aetatis annum ad supremum hoc honoris sa
stigium extollerentur. Auctor constitutionum apostolicarum m. a. cap. r. De Episcopis , ,, inquit, ex Domino nostro audivimus eum qui ... Episcopus in aliis qua Ecclesia .... sit constitutus , oportere esse sine crimine .... necis minorem annis quinquaginta. Gregorius-magnus dialog. lib. 2. eap. a. Per Μosen, inquit, is praecipitur ut levitae a viginti quinque annis & supra ministrare de ,, beant e ab anno vero quinquagesimo custodes vasorum fiant .... la is quet quod in juventute carnis tentatio ferveat, ab anno autem quin is quagesimo calor corporis trigescat r vasa autem sacra sunt fidelium ,, mentes . Electi ergo cum adhuc in tentatione sunt , subesse eos ac ,, servire necesse est, .... cum vero jam mentis aetate tranquilla caloris recesserit tentationis, custodes vasorum sunt , quia doctores anima' se rum fiunt.
Canones Hibernici cum vulgarem regulam figunt, Quadragesimo, is inquiunt, anno presbyter, quinquagesimo Epilcopus stet. Bonisecius Μoguntinus , cum eum Willibrordus facere vellet Epi Leopum, hanc dignitatem diu multumque recusavit , ut refertur in ejus vita, quoniam quinquagesimi anni juxta canonicae rectitudinis normam
necdum plene reciperet aetatem.
215쪽
. AD ORDINES. Iost Atque inde procul dubio est quod etiamnum Iacobitae, tesse Vansi
bio, episcopum ante annum quinquagesimum non assumant. REsPONDEO 3. in Ecclesia Romana , IV. saeculo exeunte , non nihil suisse de hac severitate rentissum . Siricius enim episeola iam saepius nudara postquam annum trigesimum quintum presbyteratui assignavit, Exinde, inquit, post decennium Episcopalem cathedram poterit adi- ,, pisci. Ex quo consequens est anno quadragesimo quinto Episc
o pum fieri tunc ibi potuisse.
REI PONDEO A. assignatos esse quadraginta annos ab iis, qui modo appellati sunt, canonibus Hibernicis in gratiam eorum qui ab insantia sacro ministerio mancipati suissent. REsPONDEO I. triginta duntaxat esse praestitutos a concilio ArelM
tensi IU. can. I. Episcopatus, inquit , .... honorem nullus .... anteis triginta annos aetatis accipiat. - Totidem satis esse posse definiunt iidem Hibernici canones. Haec autem decreta deinceps in Ecclesia Latina obtinuerunt, adeo ut
nemo ante trigesimum aetatis annum Episcopus consecrari debeat. C
pite Cum in cunctis, de electione & electi potestate , ex concilio LM teranensi sub Alexandro III. a
Gallis tamen, concordatorum lege fit. s. conceditur ut episcopus esse queat qui vigesimum septimum aetatis annum attigerit.
QUAEREs 1 . quaenam sit illius poena qui ante legitimam aetatem ad sacros ordines irrepserit. REsPoNDEo eum esse suspensum non tantum quoad aetas accesseri z, sed etiam sine ulla temporis c rcumscriptione: atque adeo, si in eo statu officio Ordinis sui iunctus fuerit, irregularem fieri. Ita enim decrevit Pius II. in bulla, Cum ex Iacrorum; cui adjungenda est synodus III. Μediolanensis. QUAERES 14. quaenam sint vitiosae eonditiones. RRsPONDEO tres potissimum a majoribus esse notatas, serVilem, curialem, & militarem. Primo itaque servi a sacerdotio arcebantur. S. Leo epist. 3. ad episcopos Campaniae, pravam, quae inoleverat, consuetudinem arguens, Admittuntur, inqtat , passim ad Ordinem sa-- crum, quibus nulla .... natalium dignitas suffragatur δε & qui a d si minis suis libertatem consequi minime potuerunt , ad fastigium s si cerdotii, tanquam servilis vilitas hunc honorem capiat, .... provinis hun T. Duplex itaque in hac parte reatus est, quod & sacrum mi is nisterium talis consortii vilitate polluitur , & dominorum , quantam si ad illicitae usurpationis temeritatem pertinet, jura lolvuntur. μ Ad de Gelasium epi p. ad episcopor Lucaniae, Gregorium-magnum epis. II. ad Ioannem Episeopum sibis s. regiseri, concilium Aurelianense I. can.
bertum Eboracensem ia dialogo de Nelesiastica inclitutione.
216쪽
arci DE DISPOSITIONIBUs . Secundo non admittebantur curiales, id est curiae addicti publicisque
administrationibus aut rationibus impliciti. Synodus enim Illyricana apud Theodoretum lib. 4. cap. q. Presbyteri & diaconi, inquit, ut ex ,, clero assumantur, non autem ex curia , . . . . ut sint undecunque i ,, reprehensibiles Innocentius L hos etiam diserte repellit epis2.2. cam Ir. Gelasius epis. p. ad opiscopos Lucaniae, Si quis, inquit , ... ad LI: is ricale Onus aecedit , imprimis ... inquiratur si curiae jam ,, probatur nexibus absolutus . Concilium Toletanum IU cap. 19.
is Deinceps non promoveantur qui servili conditioni o es noxii iunt, . . . . qui saeculari militiae dediti sunt , qui curiae nexis is bus obligati lant Gregoriu magnus supra, Ne unquam, inquit, illicitas ordinati
m nes facias . . . nec . . . turi e vel cuilibet conditioni obnoxium actis sacros Ordines permittas accedere. Idem lib. a. epise 62. Mauritio, quam super ea re sanctionem ediderat, gratulatur et Dominorum ,
is inquit, pietas sanxit, ut quisquis publicis administrationibus sueritis implicatus, ei ad ecclesiasticum officium uenire non liceat . quod a se de laudavi, evidentissime sciens , quia qui saecularem habitum des is rens, ad ecclesiastica officia venire festinat , mutare vult saeculum ,
Egbertus Eboracensis Gelasium exscribit. Tertio qui militiam erant professi, eo ipso sacris ordinibus indigni censebantur, etiamsi nullas in bello caedes admisisIent. Synodus Illyricana supra. Presbyter & diaconi ex clero, non ex is curia aut ex militari officio, ut sint undecunque irreprehensibiles. Si ricius epis . . Si quis, inquit, post remissionem cingulum milisis tiae saecularis habuerit, ad clericatum admitti omnino non debet. Concilium Toletanum I can. 8. Si quis, inquit, post Baptismur se militaverit, & chlamydem sumpserit aut cingulum, ad necandos fi- is deles, etiamsi gravia non admiserit, si ad clerum admissus fuerit tiri diaconi non accipiat dignitatem
m defectibus morum re doctrinae QUAEREs r. an scientia ei necessaria sit qui ai laerox ordinex a
Nimirum Deus, eum significare vellet olim sacertatibus, quid ab iis: potissimum efflagitaret, rationale confici & eorum pectori apprimi jussit, in quo praecipuχ doctrinae commendatio foret .. Exodi 2 8. v. Io. Pones in roianati iudicii, inquit, doctrinam erueritatem ia
217쪽
AD ORDINO. 2IPLevitici g. 8. In quo, inquit Moses , erat doctrina ct veritas. Deuteron. r7. 8. Si di de oe ambiguum apud te iudicium esse perspexeris, .... venire ad facerdotes uiatici generis.
Osee 4. 6. Quia tu, inquit Deus, frientiam repulisti , repeliam te, ne facerdotio funga is mihi. Μalachiae a. 7. Labia sacerdotis custodient scientiam, o Iegem requirent
ex ore eius, quia Angelus Domini exercituum es. Μatthaei a 3. ε . Caecus si caeco ducatum praestet, inquit Christus, ambo in foveam cadunt. Matthaei 23. I 6. Vae vobis duces caeri.
Paulus epist. ad Titum 1. 7. Oportet, inquit , Episeopum fine crimina esse . a ectentem eum , qui secundum doctrinam es , fidelem se monem , ut potens si exMntari in Eoctrina sana , o eos , qui contrad-
' Origenes hona. 6. in Letaticum , Haec, inquit, duo sunt pontificisse opera, ut aut a Deo di cat, Ieghndo Scripturas divinas, & saepius me- ,, ditando , aut populum doceat, quae ipse a Deo didicerit, non ex is proprio corde vel humano sensu, sed quae Spiritus - sanctus docet. Hieronymus in caput a. Aggaei , Si sacerdos est, inquit, sciat le- ,, gem Domini e si ignorat legem, ipse se arguit non eme Domini sati cerdotem . Sacerdotis. enim est scire legem , di ad interrogationemo respondere de lege. Idem in eaput a. Malachne , Idcirco , inquit, in sacerdotis pectois re rationale est, & in rationali doctrina & veritas ponitur, ut discati mus sacerdotem doctum esse debere, & praeccnem dominicae veritatis. Idem epise. 128. ad Fabiolam , Tanta, inquit, debet esse scientia se & eruditio pontificis Dei , ut gressus ejus , & motus , & universam Vocalia snt. S. Leo epi L aa. Si, inquit, vix in Iaicis tolerabilis videtur inscies tia, quanto magis in iis qui praesunt, nec excusatione digna est , nec D Venia Gelasius apud Gratianum disiact. 36. cap. I. Nemo, inquit, illi
is teratos ad clericatus Ordinem promovere praesumat, quia litteris cum rens, sacris non potest aptus esse officiis. Caesarius Arelatensis, teste Cypriano in ipsius vita lib. I. cap. 18. nunquam in ecclesia sua diaconum ordinabat ante trigesimum aetatis annum et Verum etiam hoc addidit, ut nee in qualibet majore aetate unquam ordinaretur , nisi quatuor vicibus in ordine libros veteris testomenti legerit & quuuor novi. Gregorius magnus non solum doctrinam in presbytero postulabat , sed & ut omnes psalmos memoriter teneret : lib. 4. epise. 43. ad An dream sobolasticum.: Sed nec, inquit, Ioannem presbyterum psalmo M rum nesciuna, praesumpsimus ordinare ἔ haec enim res minus sui pro
is sectus habere studium delaonstrat. M Uide & Id. χχ. epise. 6.
218쪽
Gennadius hoc idem usurpabat, uti resert Theodorus lector lib. I. Synodus Toletana IV. can. 23. M Cum, inquit, ignorantia sit ma-D Ier cunctorum errorum , maxime in sacerdotibus vitanda est , quiri docendi ossicium in populis susceperunt . . . Sciant igitur sacerdotesis Scripturas & canones , ut omne opus eorum in praedicatione & do-se ctrina consistat , atque aedificent cunctos tam fidei scientia , quamis operum disciplina. Toletana V. Sciant , inquit , sacerdotes Scripturas sanctas, & c
Toletana VIII. cap. 3. Nullus, inquit, ad sacra Dei mysteria veri niat indoctus, aut ignorantiae tenebris caecutiens; sed solus is accem dat, quem morum innocentia & litterarum splendor reddunt ili is strem e aliter ordinaturis & ordinandis imminet in posterum Dei MM ejus Ecclesiae vindicta. Isidorus Hil palensis lib. 3. Iententiarum eap. 36. M Tam doctrina, in- is quit, quam vita clarere debet ecclesiasticus .doctor o nam doctrina si is ne vita arrogantem reddit; vita sine doctrina inutilem facit. Quam sententiam repetit synodus Aqui ranensis cap. 2 O. Turonensis III. can. a. Sanctum evastgelium, inquit, & epistolasse B. Pauli apostoli non solum crebro lectitent, sed etiam , quantum
is possunt, memoriae studeant commendar . .
Cabillonensis II. Decernimus . inquit , juxta sanctarum Scriptura se rum doctrinam, ut episcopi, & similiter alii ordines ecclesiastici, assiis dui sint in lectione, & scrutentur mysteria verborum Dei, quibus iais Ecclesia doctrinae fulsore splendeant, δc verborum Dei alimentis ansese mas sibi subditas satiare non cessent. Synodus Coyacensis anno Io 3 o. can. 3. Archidiaconi, inquit, ta-- les clericos constitutis quatuor temporibus ad ordines ducant , quiis persecte totum psalterium , hymnos & canIica , epistolas & evange-- lia dc orationes sciant. QUAERES a. quibusnam praesertim in rebus studium suum collocare debeant, qui ad sacros ordines aspirant. RESPONDEO I. Scripturas saeras iis esse imprimis legendas & evobvendas : hinc Paulus a. Tim. 3. I . Tu, inquit, permane in ris qua αλβicissi . . . . Quia ab infantia saeras litteras nosi quae te possunt inseruere ad salutem . . . . Omnis Scriptura divinitus inspirata utilis es ad docendum , ad arguendum, ad corripiendum , ad erudiendum in rusilia , ut perfectusses homo Dei , ad omne opus bonum infructus. Vide quae de hoc Scrirturarum studio origenes , Hieronymus, Caesarius, Gregorius ' magnus , & synodi Toletana , Turonensis , Cabillonensis & Coyacensis aut senserint aut etiam sanxerint.
REI PONDEO 2. e Traditione , Patribus ac theologis adjungendum esse , cum in iis quae ad mysteria , tum in aliis quae ad mores perti nent, quantum necesse est, ut ex utroque' sonte summa quaedam totius
219쪽
AD ORDINES. 3 I3 nostrae religionis conficiatur, qua alios de re omni nata edocere possint. Hi sint, inquit synodus Tridentina de presbyteris sess. 23. cap.
DI qui .... ad populum docendum ea, quae s dire omnibus necessa-- rium est ad salutem . . . . diligenti examine praecedente idonei cominis probentur. S. Carolus in concilio Μediolanensi V. parte 3. expendi jubet an doctrinam teneant , qua verbum Dei recte tractare possint, atque de omni re ad salutem necessaria populum instruere.
RESPONDEo 3. non omittendam insuper esse canonum scientiam,
quod etiam monent supra concilia Toletana . Unde synodus Aurelianensis IV. ean. 6. Parochiani clerici, inquit, necessaria sibi statuta is canonum legenda percipiant, ne se ipsi vel populi , quae pro eorum se salute decreta sunt, excusent postmodum ianorasse . M Cabillonensis sub Leone ΙΙΙ. can. 37. Cum, inquit, omnia concilia canonum, quae se recipiuntur , sint a sacerdotibus legenda atque intelligenda, & per ea is sit eis vivendum & praedicandum ἱ necessarium duximus , ut ea quae se ad fidem pertinent, & ubi de extirpandis vitiis & plantandis virlinis tibus scribitur, hoe ab eis crebro legatur &c. Atque hare quidem omnia egregie complectitur synodus Aquisgr,nensis sub Ludovico pio habita cap. a. cujus septem ea de re decreta praetermittere piaculum fuerit. Sic itaque Labet. Primo M Visum est in omnibus , inquit , unumquemque pontificem se scire oportere fidem, id est qualiter illum fidem . . . . credere con- Veniat; ac caeteros persecte instruere, qualiter & ipsi credendo salviis fieri possint.
Secundo Summos itaque sacerdotes inexcusabiliter nosse oportet , is ut ex veteris novique testamenti scriptis quae vera sunt salutiqueri omnium proficua, proserre docte sciant. Tertio M Nec minus medicinam spiritualem, consiliumque salubre a- is nimarum pastores populi scire oportet, uti medicos spirituales, asse- ,, rente sanctissimo pontifice Gregorio atque dicente: Quia artium arsis est regimen animarum. Quarto Convenit insuper sacerdotali ministerio scire formam evanis gelicam, documenta apostolica , canonum initituta , normam regulaeis pastoralis a sanctissimo pontifice Gregorio editae, ne pastoraleis magisterium aliqua temeritate usurpetur aut vilescat. Quinto Sed & hoc scire convenit, quantum rector sacrae legis meis ditationibus debeat esse intentus. Sexto Sic ignorari non licet, quanta debeat esse diversias
,, atque discretio in arte praedicationis . . . . Ut enim . . . . Nazianze is nus edocuit, non una eademque cunctis exhortatio congruit et . . simis pe namque aliis ossiciunt, quae aliis prosunt : ideoque rector scire se debet discretiones personarum. octavo M Similiter scire convenit praesulibus res Gelesiasticas, nonis ut proprias , sed a Domino sibi pro aliorum necessitate commissas, Misasse de ordine. - Ο 3 is atque Diuitiaco by Corale
220쪽
,, atque juxta Prosperi documentum , nihil aliud esse res Eeelesiae si quam vota fidelium , pretium peccatorum , & patrimonia paupe
QUIEREs 3. an ejusmodi praecepta ad eos etiam spectent quibus animarum cura non incumbit.
REsPONDEO haec ad pastores quidem praecipuo jure pertinere , sed tamen etiam in omnes presbyteros cadere universos enim plerique canones indiscriminatim appellant. Deinde vero nullus est presbyter , qui talis eme non debeat, ut si Ecclesia postulet, sese plebi regenda: ac docendae non praebeat. QUIERES 4. an eundem eme oporteat in singulis doctrinae gradum. RESPONDEO I. non oportere : satis enim esse si quis doctrinam habeat ordini ac statui competentem. QuERAEs s. an legibus istis astringantur etiam inseriores Ordines. REsPoNDEo astringi pro gradu ac modo suo. Vide concilium C billonense II. supra. Synodus certe Tridentin, fess. 13. cap. II. de mi noribus Ordinibus loquens, Cumque hinc, inquit, ad altiores gradus is & sacratissima mysteria sit ingressus, nemo iis initietur , quem noriis latentiae spes majori hus ordinibus dignum ostendat.
Quae REs 6. an non solum praesentis , sed etiam omnis anteactae vistae innocentia ad sacros ordines requiratur. R Espo NDΕo olim ab iis longe esse semotos quicunque graVe quod dam crimen unquam admisissent. Paulus ad Timoth. I. cap. 3. a. Oportet, inquit, episcopum νrrepre hensibilem esse. Ad Titum p. o. Si quis, inquit, sine crimine G. Canon apostolicus 'so. Si, inquit, adversus fidelem aliqua accus se tio intendatur vel sornicationis vel alicujus alterius prohibitae acti is nis, & convictus fuerit; ad clerum ne provehatur. Synodus Eliberitana can. 3 o. Suboiaconus, inquit, ordinari non deis bet qui in adolescentia sua fuerit moechatus : . . . si autem aliqui suntri in praeteritum ordinati amoveantur. Neocaesariensis can. 9. Si presbyter, inquit, qui corporale peccatum is admiserit, promotus fuerit, & confessus quod ante ordinationem pec- is caVerit, non offerat &c. Nicaena can. 9. Si qui presbyteri, inquit, sine examine sunt proveis dii, vel, cum discuterentur, peccata sua confessi sunt, .... IaleS re ,, gula non admittit.
Augustinus explicans verba Pauli ad Titum, Paulus, inquit, quan ,, do eligit ordinandos, vel presbyteros, vel diaconos, vel quicunquia is ordinandus est ad praeposituram Ecclasiae, non ait : Si quis fine peccato is es, hoc enim si diceret, omnis homo reprobaretur, nullus ordinare is tur; sed ait : Si quis sne crimine est, sicut est homicidium, adest is rium, aliqua immunditia fornicationis, furtum, fraus, sacrilegium, &n caeIera hujusmodi.