장음표시 사용
221쪽
AD ORDINES. II Gelasius supra, Inquiratur, inquit, si nullo gravi facinore probatur
insectus. Isidorus Hispalensis lib. a. de in iis ecclesiastris cap. s. Si is, inquit, , , qui in episcopatu mortale aliquod peccatum admiserit, non debet os. se ferre panes Domino i quanto magis ante ordinationem peccator Ἀ- is ventus, repudiari debet ut non ordinetur Quapropter quia lex pece, o tores a lacerdotio removet, consideret se unulquisque, sciens quia po-M tentes potenter patientur tormenta , retrahat se ab hoc non tam ho-
,, nore quam onere, & aliorum locum qui digni sunt, non ambiat oe-- cupare. Qui enim in erudiendis atque instituendis ad virtutem popu-- lis praeerit, necesse est ut in omnibus sanctus sit & irreprehensibilis .is Qui enim alium de peccatis arguit, ipse a peccato debet este alienus . M Nam qua fronte sublectos arguere poterit ρ cum illi statim possit eor-
,, reptus ingerere et Ante doce te quae recta sunt . Qua in parte notandum est crimina publica ab occultis non distingui. Et vero olim qui ad sacros ordines electi erant, ii, antequam consecrarentur, de praecipuis criminibus interrogabantur, ut si ea admisissent, ab iis repellerentur, quod in antiquis ritualibus videre est. Consule historiam concilii Toletani X. in quo Polamius Bracarensis episco- εpus , cum occultum crimen sponte consessus esset & secreto , a sacerdotio amotus est . Certe amovebantur a sacris Ordinibus quicumque inquinati essent iis flagitiis , quae paenitentiae publicae obnoxia erant Pat ei subdebantur etiam occulta . Denique etiamnum ea est Ecclesiae Graecae disciplina, ut qui scelere aliquo contaminatus est, is a sacerdotio arceatur, quantumlibet arcanum sit facinus. Inde est quod sacerdotes Graeci non ita frequenter confessionis sacramentum adeant, ut alibi observatur. QUAE RES 7. an , si quis ea crimina juxta Ecclesiae leges paenitentia publica eluisset , is etiam postea sacris Ordinibus indignus habe
Origenes lib. 3. contra Celsum, lapsos quidem ad poenitentIam a Christianis recipi docet , Ea tamen conditione, inquit, ut, quoniam la- ,, psi sunt, exesudantur in posterum ab omnibus dignitatibus & magistran tibus ecciesiasticis. Concilium Carthaginense IV. ean. 68. Ex poenitentibus, inquit, o quamvis sit bonus, clericus non ordinetur. Siricius epire r. cap. r4. Sicut penitentiam agere cuiquam non con is ceditur clericorum, ita & post poenitudinem ac reconciliationem nulis It unquam lateo liceat clericatus honorem adipisci ; quia quamvisis sint omnium peccatorum contagione mundati , nulla tamen debent . is gerendorum sacramentorum instrumenta suscipere , qui dudum fue- is rint vasa vitiorum.
222쪽
,, necessarium est , illic Ordinationis honor locum habere non potest. Adjunge Zozimum epis. I. cap. 3. Gelasium epise. 9. Hilarium epima. cap. q. Hormisdam eps. 4. Gregorium-masnum lib. 2. eps. 23. Gregorium II. eis. 3. Zachariam vis. 4. Concilium Toletanum IV. can. 29. Arelatense II. can. as. Arelatense III. can. 3. Epaonense μγ.Au relianense III. can. 6. Egbertum, & alios. Aliquando tamen poenitentibus minores ordines credebantur. Ita enim edicit synodus Toletana I. can. a. Placuit ut paenitentes, i, inquit, non admittantur ad clerum, nisi tantum si necessitas aut usus is exegerit, & inter ostiarios deputentur, vel inter lectores, ita ut E- ,, Nangelia aut Apostolum non legant. Si qui autem ante ordinati sunt ,, diacones, inter subdiacones habeantur, ita ut manum non imponant,
Si quis autem poenitentiam in extremis positus ex sola pietate sponte suscepisset, nec crimina fuisset confessus ut aliquando contingebat
is a sacerdotio non ideo arcebatur. Concilium Toletanum IV. ωn. 34.
Hi, inquit , qui in distri mine constituti poenitentiam accipiunt, nulla manifesta scelera confitentes, sed tantum peccatores se praedicantes s hinjusmodi, si revaluerint, possunt etiam pro morum probitate ad gradus ecclesiasticos pervenire: qui vero ita poenitentiam accipiunt, ut aliquod mors la peccatum perpetrasse publice fateantur ; ad clerum vel ad honores ecclesiasticos pervenIre nullatenus poterunt , quia se propria con
QUAERES 8. quaenam fuerit Ecclesiae quoad hoc caput disciplina, eNquo pro peccatis occultis poenitentiam publicam indici mos amplius
RESPONDEO I. exclusos exinde duntaxat fuisse juxta leges, quorum peccata publica extitissent. Anselmus lis. I. opis. 36. istius consuetudinis causam explicans, D Nec apud Deum, inquit, reprobatur ossicium alicujus propter cubm p m quam ipse ignosc1t, nec apud homines decoloratur sacri ordinis is dignitas propter personam cujus ipsi peccatum non cognoscunt. Gratianus dissia f. Quorum, inquit , crimina manifesta sunt anteis Vel post Ordinationem , a sacris Ordinibus dejiciendi sunt ; quorum D autem peccata occulta sunt, & satisfact ione secreta secundum saceris dotis ea ictum purgata, in propriis ordinibus remanere possunt.
RESPONDEO a. Ecclesiam semper optasse & etiamnum optare , O
dinisque ecclesiastici dignitatem ae sanctitatem postulare, ut non ita fa cile accedant, qui gravibus se criminibus insectos fuisse sentiunt. RESPONDEO 3. necesse saltem esse ut illa scelera, longa jam paenitentia purgata fuerint. Bernardus ad Brunonem electum Coloniensem episcopum , Μ ΗΟ ,, rQO , inquit , considerans , unde , quo vocaris : praesertim cumo, nullum intercurrerit poenitentiae tempus , per quod utcunque huj is ste
223쪽
AD ORDINES. 217ώ eemodi perieulosissimus transitus fiat . Et quidem rectus ordo requiis rit , ut prius propriam , deinde alienas studeas curare conscientias ris primus quippe pietatis gradus est , de quo scriptum est i Miserereis animae tua placens Deo. Ex h autem aci miserandum proximo, reis
is cto jam tramite charitas ordinata procedit: quippe quem adsui quis. is que mensuram amare praecipitur . . . . Aliud est celerem adipisci v se niam peccatorum et & aliud de ipsis sceleribus ad infulas mox provehi,, dignitatum.
QUAEREs s. an necesse omnino sit , ut qui ordinatus , is baptizatus sit. REsPONDEo ita esse, adeo ut nulla alioqui sutura sit ordinatio. Primo enim concilium Nicaenum ea n. I9. cum Paulianistas ad Ecclesiam reduces rursus haptizari jussisset , utpote non rite baptizatos , eosdem quoque iterum ordinandos esse monet i eo aperte indicans irritam esse eorum ordinationem ιν quorum nullus fuerit Baptismus. Secundo Coneilium Compendiacum Deeretalium lib. 3. sit. 43. de
presbytero non baptizato , cap. I. Si quis presbyter , inquit , ordiis natus deprehenderit se non esse baptizatum , baptizetur , & iterumis ordinetur.
Tertio Innocentius III. ibid. hoc idem sancit. Quarto Eugenius IV. in decreto , Primum , inquit , omnium sacramentorum locum tenet sanctum Baptisma , quod vitae spiritualisis janua est o per ipsum enim membra Christi, ac de corpore efficimuris Ecclesiae.
Quinto ita sentiunt omnes theologi. Sexto suffragatur ratio . Ut enim loquitur Innocentius III. supra , Baptismus est fundamentum omnium sacramentorum : ubi autem fundamentum nota est , superaedificari non potest . Deinde , ut ratiocinatur S. Thomas , per Baptismum spiritaliter nascimur; per ordinis autem sacramentum ad Eccleflastica munia destinamur e prius autem est nasci, quam quidquam operari. Denique juxta mentem Eugenii IV. per Baptismum in Eeesesiam ingredimur: at prius est in eam ingredi quam ineaciem munere aliquo defungi . Ergo &c. QuAERES a. an qui recens baptizatus est, ordinari debeat.
Paulus nimirum I. Tim. s. s. quem eligi in episcopum oporteat in dicans , Non neop tum , inquit , ne in superbiam elatus, in iudiciam incidat diaboli. Canon apostolieus 7'. idem statuens aliam insuper rationem addit . Ini
224쪽
Iniquum est enim, inquit, ut quii sui nondum experientiam ostenderit, se sit aliorum magister. ' . Synodus Laodicena canone 3. Non oportet , inquit , eos qua r se cens lunt illuminati Baptismate , in ordinem sacerdotalem prom
Concilium Sardicense ean. I 3. Conveniens , Inquit , non Ou, nec se ratio vel disciplina patitur ut temere vel leviter Ordinetur . , , qui neophytus est . maxime cum beatissimus Apostolus , masiue , , gentium ne hoc fieret denunciasse , & prohibuisse videatur , sed ha, , quorum per longum tempus examinata iit vita. , & merita fuerintis comprobat'. ' Quod tamen non impedit quominus extra ordinem neophytus quandoque possit assumi, cum nempe summa viri virtus & Ecclesiae utilitas ma-
nitella ad id impellunt, quod in Cypriano, Ambrosio , Eliisque nonnulalia selieiter est factum. Quae RES I. an Clinici, id est in lecto baptizati, ad sacros oscines
REsPONDEO non fuisse admissos. o e Primo enim Cornelius papa in epiIL M Fabium Antistaenum , apum Eusebium lib. 6. cap. 43. affirmat omnem urbis clerum & non messio Crem Plebis partem, Novatiam in lecto baptizati Ordinationi refulisse , Eo quod, inquit, non liceret quemquam ex iis , qui urgenta V, -z- si bi in lectulo perfusi suissent, in clerum assumi. Secundo Synodus Neocaelariensis ean. ra. Si quis, inquis, In οεν is tudine fuerit baptizatus , ad honorem presbyterii non poteir Pro n m Vstri , quia non ex proposito fides ejus , sed ex necessitate cleis scendit. Tertio Concilium Parisiense VI. anno 8χρ. cap. 8. Auctoritas , is inquit , a nonnullis saepe violatur canonica , quando scilice L hi quxis in aegritudine Baptismatis suscipiunt sacramentum , ad gradus eccle- siasticos contra sas provehuntur. Is usus quia auctoritata canonIcae PC D sultat, oportet ut corrigatur , quoniam hujusmodi baptizatos , quoSis Vulgaris sermo Grabatarus vocat, canonica auctoritas a gradibus eccie ,, siasticis patenter repellit. . . . . T
QuAERES A. an qui bis essent baptizati , ii sacris Ordinibus insignis
REsPONDEO non fuisse insignitos, nee insigniendos esse. Primo enim Augustinus in libro de Mnteo Baptismate contra Pet Danum, cap. . nu. IO. diserte testatur ad clericatum eos admitti non de ille, qui ab haereticis rebaptizati essent . . . . Sccundo Sanctus Leo in decretu , es. 14. iis quidem clericis , qui ab haeresi ad Ecclesiam redeunt , concedit ut in quo Inveniuntur O dine perpetua stabilitate maneant, sed statim addit hanc cautionem . Nais L men, inquit, iterata tinctione non fuerint maculati.
225쪽
AD ORDINES. a tyTertio Synodus Toletana IV. cam 19. enumerans eos, qui a sacris Oredinibus submovendi sunt, iis adjungit, o Qui in haeresi haptiZati aut ne- se baptizati esse noscuntur. Quarto Gregorius Magnus epist. ad Ioannem sepe laudata . Asros , ,, inquit, ... nulla ratione suscipias, quia Asri quidem aliqui Μanichaei. aliqui rebaptizati . Alia vide in corpore juris canonici. U IERES 1. an Confirmatio necessaria sit ut rite ordines suse,
REsPONDEO I. necessariam eM . Id enim diserte definit synodus Tridentina seg. 23. cap. 4. accedit exemplum Novatiani , qui eum in Iecto baptizatus nec confirmatus esset , utroque nomine s.ris Ordini-hus haud aptus esse juxta Ecclestae regulas censebatur , teste Cornelio summo pontifice . Denique ipsa ratio favet . Cleri enim satus nonnisi persectos Christianos complecti debet et Confirmationis autem lacra mento persecti Christiani fimus . Graviter ergo peccares , qui non confirmatus Ordines ipsamque tonsuram susciperet. RESPONDEO 2. validam tamen ordinationem fore : nihil ea im esu uod irritam illam sacere queat. Et vero Novatianus tanquam presbyter tu in Ecclesia habitus est. RESPONDEO 3. qui sie ordinatus esset eum in irregularitatem non incurrere, quia nulla lex ex tat quae id serat. QUAEREs o. an inferiores: ordines necessario praeire debeant superioribus. REsPONDEO I. illud esse jam necestarium , utpote non solum comstanti & universali omnium ecclesiarum usu firmatum , sed etiam conceptis verbis sancitum a synodo Tridentina . Sessione enim 23. cap. 22. Cum autem , inquit , divina res sit tam sancti sacerdotii minis rium, consentaneum fuit , . . . . ut in Ecclesiae ordinatissima dispo- is sitione plures & diversi essent ministrorum ordines . . . . ita distri- ω buti , ut qui jam clericali tonsura insgniti essent , per minores adis majores ascenderent . Canone a. Si quis dixerit praeter sacerdo is tium non esse in Ecclesia catholica alios Urdines & majores & mi-
,, nores, per quos velut per gradus in sacerdotium tendatur, anathemati sit. De reformatione cap. D. M Minores ordines , inquit, per tem- porum interstitia conferantur, ac in unoquoque munere juxta praescriis plum episcopi se exerceant . . . , atque ita de bradu in gradum asce is dant. Cap. 3. Subdiaconi, inquit, & diaconi Ordinentur .... in misse noribus ordinibus jam probati &c.
Quod quidem est ita intelligendum ut si quis etiam e minoribus ordinibus si praetermissus , sedulo suppleatur . Lanseancus certe Cantuariensis episcopus epis . a r. de quodam diacono loquens , qui omissis minoribus lacrum hunc ordinem acceperat , jubet ut his minoribus solito more initietur , suspenso interim diaconatu , quem ei postmo-- dum
226쪽
dum certa ratione restitui decernit . Ita quoque Ivo Carnotentis πι- Bola 8ci. consultus ab archiepiscopo Rothomagensi super quodam iu diacono , qui clericatum nunquam susceperat , respondet primo eum esse juxta canones deponendum , aut Clerieatum ei esse conserendum : Si autem , inquit , honesta vita ejus aut utilitas eo-- clesiastica ita exigit , poteris ei dispensatorie dato clericatu cum d is bita satisfactione eam misericordiam impendere , ut cum sacram O se dinationem vos celebrare contigerit, humiliato corde & corpore saerisis benedictionibus intersit, non ut reordinetur, sed ut competentibus vereis bis in acceptis ordinibus confirmetur. REsPONDEO a. hane singulorum graduum decurrendorum legem ae r gulam esse antiquissimam. Primo enim est Cati pontificis, si ipsus vitae credimus. Secundo Synodus Romana, quae sub Sylvestro habita esse dieitur, idem decrevit: Si quis desideraret, inquit, in Ecclesia militare aut profice- ,, re, ut esset prius olliarius, deinde lector, & postea exorcista, .... de-
,, inde acolythus, .... subdiaconus, diaconus .... preSister, .- & .....is episcopus.
Tertio Caelestinus Papa epise. a. eap. 3. ordinatos vero quosdam, is inquit, episcopos, qui nullis ecclesiasticis ordinibus ad tantae digni-- tatis fastigium fuerint instituti , contra Patrum decreta, . . . . didici ,, mus.' eum ad episcopatum his gradibus, quibus frequentissime cautumis est, debeat perveniri, ut minoribus initiati ossiciis, ad majora firmenis tur &c. Quarto Gregorius Turonensis lib. 6. hisoriae, cap. I 3. Nannetensem episcopum alloquens, Habemus, inquit, scriptum In canonibuS .... nonis posse quemquam ad episcopatum accedere, nisi prius ecclesiasticos grais dus regulariter sortiatur. Quinto Gregorius magnus lib. 7. epis. IIo. Ordinate , inquit , is ad Ordines ascendendum est; nam casum appetit, qui ad summi lociis fastigia, postpositis gradibus, per abrupta quaerit ascensum . Adjunge synodum VIII. act. Io. ean. 3. Concilium Rothomagense annix o a. Innocentium IV. in . . ad apostolica sedis legatum in sepro; d nique pontificale vetus Romanum &c. REsPONDEO 3. hanc tamen regulam non suisse olim semper aut ubique
Quod ut palam fiat & quidem paulo enucleatius
QUAEREs I. an minores ordines aliquando, aut omnino aut saltem ex parte, praetermissi fuerint, aut non necessarii judicati. REsroNDRo ita esse. I. enim quatuor minores praetermissi eme videntur inter ordinandum Austregesilum Bituricensem archiepiscopum: nempe, ut narratur in f svisa apud Surium 2O. Maii , primo clericus , ac deinde statim subdiac nua satius est.
227쪽
AD ORDINES . ΣΟΣ. Tres ex iisdem Ordinibus non necessiarios censuit Gelasius epist.
I. cap. o. recensens enim gradus ecclesiasticos quos obire oporteret , ostiariatum & exorcistatum transilit : quod autem pertinet ad lectoratum , eum notariatu aut defensoris munere suppleri posse satis signi mcat : Si assecutus est litteras , inquit , . . . continuo lector aut no ,, tarius aut certe defensor essectus , post tres menses existat acoly- , , Ihus , . . . . sexto mense subdiaconus &c. sic & Zotimus episeola
ad Hebebium , unum e minoribus satis esse posse significat i ostiari, tum enim silet : ex lectoratu autem & exorcistatu alterutrum lassicere docet : denique praetermitti posse acolythatum , modo subdiaconatus accipiatur . Si ab infantia , inquit , ecclesiasticis ministeriis nomense dederit , inter lectores usque ad vicesimum aetatis annum .... perduis ret : si major jam & grandaevus accesserit , sive inter lectores sive,, inter exorcistas quinquennio teneatur , exinde acolythus velis subdiaconus quatuor annis . Ita quoque Cyprianus , qui passim
lectoratum tanquam omnium ordinum primum commemorat : epsola 24. Optatum ex lectore se subdiaconum creasse monet . Eadem ratione solus lectoratus e quatuor minoribus.B. Μarcello Parisiensi coblatus est : teste enim Fortunato in ipsius vita , primum lector deinde subviaconus est ordinatus . Contra e minoribus unum exorcistatum suscepit Bernardus episcopus Hildesei mensis r primum enim exorcista deinde iubdiaconus consecratus est , apud Suriam , die IO. Novembris' Annehte Sidonium Apollinarem lib. . eps. 13.
3. Duos alii omittunt , ac Siriolus quidem vi la ad Himertum , ostiariatum , & exorcistatum pro iis qui ab insantia sacro ministerio
mancipantur , ne commemorat quidem canones autem Hibernici aω-1ythatum tacent , & exorcistatus aut lectoratus dant optionem. Lib. l. cap. 9. Puer Vero, inquiunt, ab infantia ecesesiasticis ministeriis deditus se utque ad vigesimum aetatis suae annum, lector sive exorcista stet; osti ,, rius & subdiaconus quatuor annis. . Unum ostiariatum transmittit Metimus episeola I. cap. r. Plura autem huiusce rei exempla extant apud Μ rinum parte 3. exercit. II. Hallerium Parte a. artic. a. sect. a. nec non & Μartentum , capite 8.
Oblarvandum porro est sic hos ordines si isse praetermissos ut de iis postea
supplendis ne cogitatum quidem esse videatur . . I AEREA 8. an subdiaconatus eadem quoque ratione praetermissus , &tanquam non necessarius habitus fuerit . .
RESPONDEO I. non semel fuisse sine ulla reprehensione sive in decretis, sive in ipsis ordinationibus praetermissum. Ac I. quidem aliquando solus ex omnibus ordinibus praetermissus fuit o verbi gratia in synodo Sardicensi eam Io. juxta vulsatos codi ces . Sic Chrysostomus ex lectore diaconus iactus esse perhibeturi non decus ac Eutychius patriarcha Constantinopolitanus apud Merub seu,
228쪽
die 5. Aprilis . Lectorarus autem apud Graecos minorum omnium I
et. Una cum nonnullis minoribus alias est omimis . Ita Innocentius I. eps. . cap. gradus ecclesiasticos recensens, ostiariatum, exorcistatum& subdiaconatum silet. 3. Quandoque cum omnibus sibi subjectis ordinibus uno veluti saltu transiuittitur. Synodus I. Bracarensis cap. 38. Placuit ut ex Iaicciis ad gradum sacerdotii nemo veniat, nisi prius anno integro in om- ,, cio lectorum vel diaconatus disciplinam ecclesiasticam discat. M ortionem nempe permittit diaconatus vel lectoratus : atque adeo juxta hoc decretum poterat aliquis primo ac statim diaconus fieri, omissis omnibus reliquis inferioribus cleri Ordinibus . Sic Epiphanius ex laic diaconus est consecratus apud Suriam , Ia. Maii : sic Caesarius apud eundem , 27. August , illico primum diaconus , deinde presbyter ordi
REsPONDEO 2. memorari quidem aliquando cum aliis subdiaconatum, sed non ut necessarium et ita Zozimus epis. ad Hebchium, Si, is inquit, 3randaevus accesserit, ... sive inter lectores, sive inter exo se cistas quinquennio teneatur, acolythus vel subdiaconus quatuor amis nis. Ita alterutrum susticere satis innuit. RESPONDEO 3. cum praetermissus olim esset ista ratione subdiac natus, nunquam ut suppleretur imperatum esse , neque id sic ordinavis fuisse vitio versum. RESPONDEO A. consecutis temporibus, si quando transmissus esset , cautum esse diligenter ut suppleretur, ita tamen ut superior per saltum acceptus maneret illibatus, nec iteraretur. Ita enim monet Alexander
II. ais. 32. cap. Sosiicitudo ; ubi, Sollicitudo, inquit , dilectionis tuae,, studuit consulere utrum portator istarum litterarum diaconatus diis presbyteratus ossicium idoneus sit peragere necne , cum ad id praeis postero cursu , subdiaconatus Ordine postposito , neeligentia potius se quam superbia cognoscatur ascendisse ; unde nos consulendo charita-- t I tuae , mandamus ut ab ossicio sacerdotali eum prohibeas , d nec proximo quatuor temporum jejunio, subdiaconatus ministerium si sibi recte imponas , & sic deinceps ad majora ossicia eum redire
QUIER Es 9. an. eadem de diaconatu statuenda sint. REsPONDEO ita videri. I. enim diaconatus una cum minoribus aut omnibus aut nonnullis
non semel olim omissias fuit. Ita Cyprianus, teste Pontio, presbyterium& sacerdotium statim accepit et Paulinus pariter videtur statim presbyter esse consecratus e ita quoque Augustinus , uti ex Possidio cap. 4. colligitur e eodem fere modo Baslius ex lectore factus est presbyter quod in ipsus laudatione notat Gregorius NarianZenus . Sic Μartinus postquam exorcista extitisset tantum, ad eandem sacerdotii dignitatem
229쪽
AD ORDINES. MIerie us est, ut Iegitur in ipsius vita apud Severum. Hinc S. Thomas in supplemento, quaest. 3 3. ara. s. in corpore . In primitiva Ecclesia , is inquit, aliqui ordinabantur in presbyteros, qui prius inferiores oris dines non susceperant, & tamen poterant omnia quae inferiores Oris dines possunt et quia inferior potestas comprehenditur in superioriis virtute , sicut sensus in intelleeta : sed postea per constituti is nem Ecclesiae determinatum est, quod ad majores se non ingerat, qui ,, prius in minoribus officiis se non humiliaverit. 2. Non tantum aliquando praetermissus est diaconatus , sed etiam mitti posse indicat, ut videtur, synodus Bracarensis supra : optionem enim lectoratus aut ὸiaconatus facit.
3. Qui illum transmi Ierant , si nihilominus pro sanctis habiti sunt
in Ecclesia. 4. Postea tamen summa religione decretum est , ut qui diaconatum transiliitIent, ii sacrum hunc ordinem reciperent, antequam sacerdotii muniis fungerentu is Innocentius enim III. cap. Vnico, de clerico per saltum promoto I εis Μandamus, inquit, quatenus condignam paenitentiam pro hujusmo-ν, di negligentia injungas eidem, qua peracta ipsum in diaconum is ordinare procures , & sic de misericordia eundem ministrare permit- ,, tax in ordine sacerdotis . Hinc Halduinus eum ab Ebbone deposito praeter Ecclesiae regulas in diaconum ordinatus fuisset , & postea a Lupo Catalaunensi in presbyterum consecratus, quod saltu sine gradu
diaconii ad sacerdotium prosiliisset, in degradationem debitam jussus est resilire a synodo Suessionensi II.
Inde denique est quod Hildebertus Cenomanensis episs. Is eum super aliquo sacerdote suisset consultus, qui diaconus per simoniam factus fuerat, & postea ad sacerdotium fuerat promotus, A sacerdotio, inquit, is canonica eum suspendit auctoritas, quo vel nondum vel male factugis diaconus evolavit &c.
Ex quibus colligere quis potest illicitam quidem esse hujusmodi
per saltum ordinationem , nota tamen irritam & invalidam prinnunciari.
QUIERES I in an contra presbyteratus ita necessario praevius esse debeat
episcopatui, ut hic sine illo nullus suturus sit
. Primo enim id indicant dicta sanctorum Patrum o Praesules enim Sardicenses apud Theodoretum lib. 1. ωρ. S. eum Is thyras, qui presbytec non erat, postmodum ab Arianis , in praemium
calumniae Ainanasio fasta, episcopus creatus esset, ipsum non. esse V rum episcopum contendunt, eoque solo nomine irritam esse ejusinodi O dinationem, quod nempe presbyter antea non extitisset.. Synodus Hierosolymitana apud Athanasium apologia T. contra eundum
230쪽
Ischyram disputans, Eum, inquit, qui presbyter non esset contra ara- is liquam traditionem episco pum nominare conati sunt. Episcopi pariter aegyptii & clerus Alexandrinus in litteris pro conellio Chalcedonens, parte 3. Timothei Eluri ordinationem eo maxime riu lam esse assirmant, quod episcopus sine manus impositione extiterit , sed neque priorem habens presbyteratus Ordinem, Baptisma solemne unepiscopus fecerit. Secundo idem probat constans ac generalis omnium ecclesiarum usus e nullus enim unquam in episcopum inauguratus est , quin prius orditaem presbyteralem suscepisset. Tertio accedit ratio multiplex .PRIM, est, quod episcopus non sit aliud , ut vulgo loquum tur Veteres , quam summus sace dos . Episcopatus itaque, fastigium& apieem sacerdotii obtinet , presbyteratus autem est illius velutilandamentum : at fastigium sine fundamento consistere non potest. SECUNDA est , quod presbyteratus conserat potestatem eonficienda corporis Christi r at absurdum esset aliquem episcopum cogitare , qui hujusce potestatis expers esset quam ipse daret. TERTi A est, quod potestas in corpus Christi mysticum videatur ne, cessario supponere potestatem in cor pas Christi naturale, eo nempe Ino
do quo ipsum corpus Christi mysticum, Ecclesia scilicet, supponit corpus Christi naturale , seu Christum . Ut ergo Ecclesia nulla est sine Christo; ita nulla esse potest jurisdictio in Ecclesiam , sine ea conficiendi corporis Christi facultate, ac proinde nullus esse potest episco
Pus quin antea presbyter sit consecratus.
onai Cias . Photius id olim exprobrabat Ecclesiae Romanae quod nimirum apud ipsam diaconi non suscepto presbyteratu ' in episcopos consecrarentur , ut refert Nicolaus I. epise. ra. ad episcopas Gabios , tom. 8. Conci in & reprehendere satassunt Graeci inquit. se quod diaconus non sucepto presbyteratus ossicio apud nos episco, is pus ordinatur de quo insuper consuli potest Flodoardus tib. Dcap. II. Ergo &c. DisTINGUO antecedens et Photius id exprobravit Ecclesiae Roma, me, hac in parte hallucinatus aut et imponens , concedo et secus s ne
m. Quod enim mera haec calumnia esset, id aperte colligitur ex Ra-tramno Corbejensi in responsone ad obiecia Graecorum . Cum enim horum criminationes Nicolaus I. ad Gallosi missiliat , eos hortans ut Romanae Ecelesia, suppetias ferrent , has inter alios diluendas suscepit R tramus Corbejensis. Istam vero nominatim excutiens tib. 4. cap. 8. Sed , is inquit, criminantur istud falso, quod arguunt levitas episcopos fieri, is presbyterii gradu non prius accepto, non reputantes quod in caeterisse sibi. demant auctoritatem fidei, quandoquidem in istis tam evidenter . is mentiuntur. M Patens exsto ac manifestum erat illud mendacium ,