장음표시 사용
371쪽
De unitare autem Ecclesia, Episcopatus , inquit , unus est , euJus ais singulis in solidum pars tenetur : Ecclesia quoque una est, quae in mei, is titudinem latius incremento secunditatis extenditur . Neque vero id summi Pontificis primatui officit : ut enim omnium Apostolorum eadem in universum orbem missio fuit, nec tamen id impegiit quominus omnium caput esset Petrus; ita de episeopis & summo Pontifice proportione servata judicandum est. Hoc erant utique, inquit idem
,, Cyprianus ibidem, & caeteri Apostoli, quod fuit Petrus , pari con-- sortio potiti honoris & dignitatis : sed exordium ab unitate proficio scitur : primatus Petro datur, ut una Christi ecclesia, & cathedra unaeis monstretur. Et pastores sunt omnes; sed grex unus ostenditur, qui abis Apostolis omnibus unanimi consensione pascatur. REsPONDEo a. cum tamen Christus praevideret Ecclesiam suam amplificandam sore, ipsiam voluisse ut episcopi variis affigerentur locis , in quibus solis extra necessitatis casum, eam quam habent in Ecclesia juriseclictionem exercerent. Hinc Ienatius ait episcopos per terminos constitutos esse ex Iesu-Christi sententia. REsPONDEO 3. Ecclesiae deinceps judicio esse relictum , ut unicu, que episcopo proprios ac certos limites assignaret, qui idcirco pro variis locis ac temporibus varii esse possunt o
De Episcoporum Uriis oVAria sunt episcoporum officia, quae hic breviter exequemur.
Primum est in ecclesia sibi commissa residere, quod & Script ra jubet, & sacri canones decernunt, & ipsa ratio dictat o Uide synodum Tridentinam seg. 6. cap. i. & seg 23. de reformax. cap. item L. ubi non obscure haec residentia juris esse divini declaratur. Secundum illic pascere gregem Dei sacramentorum administratione ,& verbi divini, si legitime impediti non fuerint, praedicatione , Actuum 2 o. l. Petri s. & synodi Tridentina seg s. cap. z. Tertium dioecesim sibi creditam frequenter per se ipses lustrare , seg. zz.
cap. 3. IN. 23. cap. item I. Quartum ita aiuxos esse gregi suo, ut eum , ne saeviente quidem per secutione aut lue, deserant. Ita docet Cyprianus de fuga sua , Augustismis πιβ ad Honoratum, &co Adde vitam Gregorii-magni, & S. Caroli Borro maei, nec non & Fagnanum in lib. I. decretia. pari. I. pag. 79.
372쪽
366 DE EPISCOPORUM GRADIBUS. SECTIO III.
De variis Episcoporum Gradibus.
Q Uintuplex distingui potest Episcoporum gradus : I. isque supremus, Romani Pontificis r a. Patriarcharum: 3. Exarcharum , seu Primatum: 4. Metropolitarum : s. simplicium Episcoporum. Ut autem, quae de iis a nobis breviter dicenda sunt , facilius tendiantur, observandum est Ecclesiae disciplinam, quoad hoc caput, ad imperii formam fere semper exactam esse. Iam vero in toto imperio Romano unus erat vulgo Imperator Sed quemadmodum imperium in duas tribuebatur partes , Occidentalem nimirum & Orientalem; ita sub uno Imperatore duo erant Olim
praesecti praetorio : postea quatuor ; in Occidentali duo , alter Italiae , alter Galliarum; totidem in Orientali, unus Illyrici Orientalis, alter Urientis speciatim ita dicti. Sub dispositione praesecti praetorio Italiae dioeceses erant tres, Italia, Illyricum Occidentale γ& Africa . Italiae erant provinciae septemdecim, Illyrici sex, Africae sutem. Sub dispositione praesecti praetorio Galliarum tres itidem erant dioece ses, Hispaniae, Galliae, Britanniae: Hispaniarum provinciae erant septem, Galliarum septemdecim, Britanniarum quinque. Sub dispositione praefecti praetorio Illyrici Orientalis duae erant dice-ceses, Macedonica, & Dacica r Μacedonicae se X erant provinciae, Dacicae quinque.
Sub dispositione autem praesecti praetorio orientis dioeceses erant quinque , Oriens ita stricte dictus , Rgyptus , Asana , Pontica ,
Orientis se stricte dicti provinciae quindecim , Syriae duae , Palae sinae tres, Phoeniciae duae, totidem Ciliciae, Cyprus, Arabia, Isaurica,
AEgypti provinciae sex, Libiae duae, Thebais, Tgyptus, Arcadia, Augustamnica. Asiae vero provinciae decem erant, Ponticae decem, Thracicae sex. Has dice cellas sub praesectis regebant vulgo vicarii; sub vicariis provincias singulas proprii praesides administrabant. In imperio autem Romano tres primum extiterunt urbes praecipuae, Roma scilicet , Alexandria , & Antiochia . Istis accessit postmodum Constantinopolis, quae novae Romae donata nomine, mox poli antiquam primas habuit Eo itaque ser me modo Primo Romanus Ponti sex in universo orbe Christiano primatum semper
habuit, non honoris tantum, sed etiam jurisdictionis, idque jure divino. Diu 2 ad by Coo le
373쪽
Secundo tres duntaxat initio extiterunt Patriarchae, Romanus , Alexandrinus, & Antiochenus et quanquam id nomen non nisi V. saeculo iis, ac primum quidem Romano Pontifici, ascribi coeptum est. Sed iis postea adjunctus est Constantinopolitanus , ac secundus post Roma- num factus. Quintus denique ac omnium postremus creatus est Hierosolymitanus. Qui principio essent Patriarcnatus Romani limites , non- . dum est apud eruditos fixum . Alexandrino autem parebant AEgypti dice cesses, ut & Orientis Antiocheno : sed Constantinopolitano tres simul attributae sunt, Asiana nimirum, Pontica, & Thracica . Tres au tem Palaestinae cum aliis nonnullis ex Orientis dioecesi avulsae in Hierosolymitanum transcriptae sunt.. Tertio praeter illas tres praecipuas sedes quae in Ecclesia semper eximiae fuerunt dignitatis, & duas illis adjectas quae patriarchicae nuncupa bantur, aliae erant exarchicae seu primatiales dictae . Exarchae & primates pluribus quoque provinciis praeerant, nec minore primo quam Patria chae ipsi auctoritate. Insignes prae caeteris erant Ephesinus Asianae dice-ceseos, Caesariensis Ponticae, & Heracleensis Thracicae princeps. Hi anullo Patriarcha pendebant initio; sed postea Constantinopolitano subditi sunt. Non minoris olim nominis & potestatis in Africa fuit Carthaginensis. An aliquos olim primates, & quos habuerit Gallia, adhuc sub judice lis est. Quartus ergo gradus est Μetropolitarum , qui unius solummodo provinciae curam sultinent.
Quintus denique simplicium Episcoporum , qui Μetropolitis subjecti unam in provincia civitatem praecipuam eique contributas parce clas
Episcopus presbyteros creat, ad synodum vocat, eosque judicat; Episcopos Μetropolita ; Μetropolitanos Primas ; Primates Patriarcha e ea saltem sunt eorum jura; quamvis ubique eadem non fuerint. Sed de his alibi fusius. '
De consecra ionis Dis p lis minisero ac ritibus. QUAEREs r. an soli episcopi possint alios consecrare. REsPONDEO id ex antedictis satis superque constare . IEREs a. quot olim episcopi ad alicujus episcopi consecrationem re
REsPONDEO I. plures vel inter initia religionis nostrae ad id esse ad- .hibitos : sic Apostolus Timotheum admonet ne gratiam negligat sibi da- tam cum impositione manuum presbyterii: quod de Episcopis explicant antiqui. REsPONDEO a. non Videri primis temporibus episcoporum numerum . ita
374쪽
ita fixum fuisse: unde canon Apostolicus 1. Episcopus, inquit, 'a duo- is bus vel tribus Episcopis ordinetur. Ita quoque auctor consi . Apost
QUAEREs 3. quot deinde necessarii esse judicati sint. REsPONDEO tres saltem fuisse juxta Ecclesiae regulas necessarios rita enim edicunt I. varia concilia , Arelatense I. can. 2. Nicaenum I. can. 4. arthaginense II. can. D. III. can. 3O. Arelatense II. can. 5. Nicaenum II. c n. 3. Aquis granense I. can. 9. Taurinense cap. a. Regense can. I. Araulicanum I. tan. I. Constantinopolitanum anno timapud Beveregium ad can. 2. Apin. quae quidem postremae tres Synodi depositionis poenam ea de causa , si id desuerit , infligunt. a. Pontifices Roniani , Stricius epist. 4. o p. I. Innocentius Ι. eps. a. cap. I. Leo epis. ad Rusicum Narbon. cap. I. Gregorins Μ agnus o responssad Augusinion Anglie episeopum ; & Gregorius III. ps. ad episcopum Mogunt. 3. Scriptores antiqui non pauci , Isidorus Hispalensis lib. 2. de eccles. ossiciis, Rabanus de inmitit. Clericorum, lib. 1. cap. 4. Benna latus in Vettion canonum cap. 3. apud Be Veregium supra. QUAERER A. an plures illi, aut tres epit copi, ita ed id necessarii fuerint, ut episcopatus aliter collatus nullus fuerit, REI PONDEO non ita necessario suisse. Primo enim inter ipsa Christiani nominis exordia verisimile est unumquemque Apostolum per se solum, cum necessitas id postulabat , episcopos in eccleliis quas iandabat, consecrasse. Ita Clemens a Petro, Anni Dnus a B arco &c. consecrati suilia perhibentur. Secundo Auctor Cousitutionum lib. 8. cap. 27. illud idem in eodem casu permittit , ut & Gregorius Magnus in episola ad Augusinum , ut supra . Idem insuper aethiopico Patriarchae Catholico concessiisse sertur Gregorius XIII. Henriques sunMmae rom. q. cap. 2 . Tertio nonnulla sunt in eam rem exempla , eaque in Ecclesia prinhata : sic apud Theodore tum lib. 3. cap. 23. Paulinus Antiochiae Episcopus Evagrium in sui locum solus consecravit : sic etiam, teste Anaifali 0 , Pelagius I. summus pontifex a duobus tantum Episcopis , &uno Presbytero est ordinatus . Imo id fuisse Romani Pontificis peculiare jus , ut Episcopos solus ordinare posset , indicat Ferrandus Br viarii cap. 6. QUIEREs s. a quonam olim consecrarentur Episcopi. REsPONDEO Episcopos simplices ad XII. usque saeculum a Μetropol, ta suo suisse ordinatos: Metropolitam vero a totius provinciae Episcopis in synodo , quod vulgatissimum est. QUAE κε s ultimo quinam essent ritus in Ordinationibus episcoporum usurpari soliti. REspo NDEo plurimos fuisse praeter illos quos, ubi de materia &larm.
375쪽
Primo , ut mortem oppetierat Episcopus , statim de electione cogitabatur , & ad eam peragendam brevissimum tempus fixum erat. Epiphanius haeres ορ. synodus Carthaginensis U. cap. 8. Chalcedonensis canon. 13. Gregorius Magnus lib. 6. episeola I 4. ρο 39. Concilium
Vernense anno 733. canon. II. Hincmarus epistola I a. cap. I. Clerus
Remensis de electione Amul ι archiepiscopi ; synodus Lateranensis sub
Secundo ad id Episcopi metropolitani , & sede vacante, Capituli Μetropolitani petebatur assensus. Acta Guillelmi Μajoris epilcopi Andegavensis, Spirilegis om. io. & Μartentus, pag. 3a Tertio electioni praevium erat triduanum jejunium . Synodus Barci-Nonensis anno 399. cap. 3. Acta S. Bassiani Laudensis episcopi apud Bollandum et q. I naris; S.Salvii Ambianensis ibid. die tin ecima , Conradi episcopi Constantiensis apud Surium die a 6. μυimbris r adde Historiam Episcoporum Altissiodorensium s Vitam S. Consortiar virg. Aniani Aurelianensis, Evurtii, epistolas Hincmari &c. Aliquando divina revelatio expectabatur. Quarto electioni intererant vicini episcopi, clerus civitatis, primores ejusdem loci, plebs, ipsique aderant monachi. Severus Sulpicius in vita A. Martina ; Hinc marus ad Heden ulphum Laudunensem episcopumi Hugo Flaviniacensis in Chronico, tag. k43. &C.
Quinto electio in ecclesia nebat . Acta Sancti Nicolai , Cone ilium Ephesinum par. 3. cap. I . vita Guillelmi Μajoris episcopi Andegavensis &c. Sexto electo statim ab omnibus fausta acclamabantur , & electio eA pulpito palam ac publice denunciabatur . Philostorgius lib. 6. cap. Io. Acta designationis Eradii inter episeolas Sane i Augusini , Valesius
ad librum 6. Eusebii cap. 29. Joannes Thiers in opuscula de Ambone , oec. Septimo omnium manibus subscriptum electionis decretum ad Metropolitanum mittebatur : Sozomenus lib. 3. hisi. cap. 16. Concilium Chalcedonense action I 6. Appendia m. a. Conciliorum Galliae ; Gregorius Magnus ιιb. 2. NIL I9. 38. 6ι. σα Ηocque decretum ab ipso diligenter expendebatur e Justinianus in opere adversus omenis errores rom. 3. Conc. pag. 67 in synodus Nicaena II. can. a. acta Concilii Constantinop. sub Nicephoro anno 8r . acta Bonifacii Μoguntini ; Diur nus Romanorum Pontificum; epistola Gerberti, Syn. Toletana XI. can.9. O io. Adrianus I. epise. 7. Rituales antiqui plures, &c. Quod vero pertinet ad consecrationem , I. electus a Metropolitano examinabatur , praesertim quoad fidem , cujus sormulam proserebat, Scsuper altari reponebat : a. idem Μetropolitano suo obedientiam pollicebatur: 3. praeviam Ordinationi diem quodam in secessii jejunus transigebat : 4. ipsus capiti cervicibusque imponebatur codex evanseliorum et s. eidem Ponti sex consecrans manus imponebat , & prolixam
Mitasse de frdine. A a simul Digiti reo by Corale
376쪽
simul orationem landebat : 6. sequebatur capitis ae manuum unctio annulique & baculi pastoralis traditio e 7. Episcoporum aut nobiliumvirorum manibus recens consecratus ad sedem episcopalem deserebatur :8. hostiam integram a consecrante accipiebat , ex qua cum eadem die , cum aliis consequentibus triginta aut quadraginta, corpori Christi com. municabat: 9. ei tradebatur evangeliorum codex. Io. nomen saepe novum assumebat. Post consecrationem denique Episcopus recens ordinatus I. Iitteras in testimonium consecrationis suae a Μetropolitano accipiebat : Z.. nu dis plerumque pedibus ad civitatem , quam recturus erat, primum acieedebat : 3. fidei suae formulam , in tesseram communionis , ad alios episcopos mittebat. De his consule Hugonem Menardum ad sacramentarium Gregorii, BIar. tenium cap. 8.art. I. & alios.
De CHrepiscoporum nominibus o eorum in Mesesia usti. CHorepiscopi nomen Graecum est ex duobus vocabulis conflatum, sevi nimirum quod inspectorem, di χώρας quod locum, agrum, pingum, rus, provinciam, ac regionem sonat. i. Itaque Chorepiscopi idcirco Vocantur Episcopi taliani seu visani , in Capitulari Aqui ranensi anni 8o3., tom. I. Balud pag. 38 I. & ab Hincmaro opusculo 33. cap. 16. pag. 427. quia nempe , ut legitur in canonibus Nicaenis Arabicis , Chorepiscopus est loco Episcopi super villas , & monasteria , & sacerdotes villarum, quae sub potestate eJus
a. Ab alia ejusdem vocis significatione, seu potius ossicio , nominantur visarii Episcoporum , a Ferrando Breviarii cap. 79. 8o. Crdisconio cap. 96. Isidoro de inciis tib. 2. cap. 6. Rabano de insitutione eler, cortim lib. I. cap. 3. Hincmaro opusculo 33. pag. 6o a. re in capitularibus anni 789. cap. CD pag. 2VI. ρος. i Eadem de causa appellantur minifri , o aditisores Episcoporum in Capitulari Ludovici Pii anno 828. synodo Aquisgran. an. 836. cap. 4.
Absurde autem Rabanus supra , & Honorius Augustodunensis lib. I,
377쪽
Gemmae, cap. IS 2. Cbor ij copos ita dictos putant , quod essent de eboro
Quocirca Chorepiscopi in vicis ac pagis erant constituti , ut omnibus Ecclesiis, earumque ministris ac pauperibus, qui in iis erant, invigilarent vice Edilcoporum in urbibus degentium, ad quos praecipua quaeque negotia reserebant. QUIERES I. quandonam in usu primum esse coeperint. REsPONDEO juxta quosdam in Ecclesia semper extitisse Chorepiscopos et ita enim e nostris opinantur nonnulli , v. g. Petrus Μaturus in notis ad Antoninum , tit. 7. cap. a. & alii recentiores , ex heterodoxis autem longe plures , in eo causae suae servientes , Godostedus scilicet Vendetinus in ditanatione ad C ementis episeolam lom. I. Cotelerii pag. et 3 ρ. Salmasius apud Petavium de Ordine ecclesiastic I lib. a. pag. 73. Blonindellus in apol gia Hieroumi ; Isaacus Vossius epi t. a. tom. a. Cottaerii pag. 443. Balaagius lib. I. dis . cap. 3. m. Hujus autem sententiae non pauca sundamenta recensentur.
Primum, quod Linus, & Cletus a multis veteribus perhibeantur non fuisse Romani post Petrum pontifices, sed ipsius suisse, dum adhuc viveret , coadjutores , & coepiscopi , seu , ut loquuntur re.ntiores , Chorepiscopi. Ita de Lino & Cleto statuunt auctor epistolarum priscis Pontificibus suppositarum , in Ioanne III. Rabanus de CMrepiscopis iHaymo apud Antoninum Iupra; Μarianus Scotus ad annum Cbri ι 39.& o. Auctor anonymus compilationis hisoricae pos Marianum Scotum , pag. 7ro. Μartinus Polonus in Lino; idem ipse Antoninus ibid. Vincentius Bellovacensis ; Hugutio, Cusentinus , Onuphrius in vitis Romanorum Pontificum, & alii. Secundum quod Clemens Romanus epiR. I. uti. 42. asserat Apostolos dum praedicarent evangelium episcopos constituisse καναχωρας πολεις, seu , ut ipsi interpretantur, per vicos o urbes. Quamvis enim, im quiunt, vox illa χωρας ambigua sit & regionem ae provinciam significare etiam possit; attamen hic urbibus opponitur , atque adeo de pagis accipienda est. Tertium quod apud Eusebium lib. s. hisoriae , cap. 16. Zoticus qui dam commemoretur episcopus Comanensis, qui Montanistas consutaverit.
Quartum quod epistola synodi Antiochenae adversus Paulum. Samosatenum lib. 7. historiae Eusebii cap. 3o. inter ipsius adjutores reponantur Episcopi vicinorum pagorum oe civitatum , επισκοπους των Ομόρωνάγρωντε ψ πόλεων. Quintum quod apud eundem Eusebium lib. 8. historiae cap. I 3. SyI-
anus martyr referatur, earum ouae circa Garam erant ecclesiarum episco
P ἔ, επίσκοπος των ἄμφὶ τὸν Γάζαν ἐκκληκτιων. Sextum quod juxta Epiphanium haeres 3o. pag. ra8. ρο I36. Iudaeo rum patriarcha Eliel cum morti proximus esset in urbe Tiberiensi , A a a vici-
378쪽
vicinum hujus civitatis , atque adeo ruris , coepiscopum ad se voca
Septimum quod synodus NeoCaesariensis can. I dicat Chorepiscopos esse institvicis ad septuaginta discipulorum formam , atque adeo ipsis
Octavum quod actione 6. concilii Ephesini pag. 688. actione r. colla cilii Chalcedonensis , pag. 293. quidam extent Quartodecimanorum Chorepiscopi . Ergo, inquiunt, Chorepiscopi erant in usu , antequam haeresis illa oriretur : non enim illa a Catholicis mutuata et Iet Chorepi Deo pos . Atqui sub fine secundi saeculi Quartodecimani eruperunt. Ergo primis Ecclesiae temporibus Chorepiscopoporum usus ubtinuit. Uerum ista levia sunt, aut ad rem non pertinent. Ae primum quidem nihil probat , idque triplici de causa : r. enim qui allegati sunt supra scriptores, ii sunt recentiores , quam ut contra
veterum testimonia in. tanta antiquitate fidem facere possint i a. non
de Chorepiscopis, sed, ut loquuntur, de Coepiscopis intelligendi sunt.
Mirum profecto esset Romae suisse tunc Chorepiscopos, quo tempore nulli bi erant; cum Romae contra nulli fuerint eo etiam tempore, quo alibi eraω frequentissimi : nullum enim deinceps occurrit Choreplic porum in Italia vestigium. Secundum non magis ferit, tum quia Graeca vox non de vicis, sed de regionibus oe provinciis , ut interpres recte vertit , accipienda est stum quia si de vicis accipiatur , inde tantum colligi potest in vicis , sieut & in urbibus constitutos sui isse Episcopos, quod non inficiamur ;non vero ist s pagorum episcopos fuisse episcopis urbium subditos, Mquasi eorum vicarios, quod omneS Chorepiscoporam nomine intelligurae Tertium, quartum, quintum, & se Xtum ad rem non faciunt. Hinc enim duntaxat elicere est in Vicis aliquando collocatos eiIe Episcopos propter vulgarem Ecclesiae discillinam; non autem illos suisse. aliis simplicibus urbium episcopis obnoxios, quod, ut modo notatum est , im uirimus. Septimum nullius quoque est roboris o quandocunque enim creati fuerint Chorepiscopi, ad septuaῖinta discipulorum sermam , qui in inferiori gradu positi Apostolis in subsidium dati fuerant , institui pin
Octavum denique imbelle momentum est et quid enim obstat quom nus Quartodecimani istam Ecclesiae disciplinam , ut pote commodam , in suum ustim asciverint ὶ Adde quod ii Quartodecimani sorte post institutionem Chore piscoporum ab Eccles a recesserant , circa tempora Concilii Nicaeni. Quocirca longe verosimilius est, quod vulgo statuunt eruditi , Ch
repiscopos videlicet nonnisi longe post Apostolorum aetatem natos esse ia um enim in omnibus trium priorum seculorum monimentis , quae
plurima sunt, & in constitutionibus ipsis apostolicis, quae minima quae' que
379쪽
ue recensent , altissimum sit de iis silentium ς de iisdem vero contra
resuentissima mentio fiat IV. saeculo, eoque ineunte a synodi Neocaesariensi, tanquam in uia jam positi, memorentur i quis ex eo non statim ac sponte eruat hoc eodem saeculo , aut potius paulo ante, institui coepisse Quae REA E. ubinam in usu fuerint. REsPoNDEo a. in Orientali Ecclesa eos fuisse IU. seculo Dequeastissimos. Ac r. quidem in Pontica dioecos, ut liquet ex can. 4. synodo Neocaesariensis quae omnium prima de iis Iocuta est, canone I 3. Ancyr nae, can. 8. o subscriptκni us Nicaenae canone a. Chalcedonensis, Basilio epist. I 8 . ad Chorepiseopos & 6I8. nec non & Gregorio Nazia
t. In AEgyptiaca ex Athanasio volog. 2.3. In orientali ex synodo Laodicena can. 37. ut quibusdam placet . Antiochena can. ro. Nicaena in subscriptionibus ἱ Chalcedonensi pag. 339.σ 8oo. & Theodoreis epi. Ii 3. ετ 1I6.4. In Asiana ex synodo Ephesina supra, & Chalcedonensi actione ILI g. 8Ο In Thracica vero, quod equidem sciam, non comparent. RESPONDEO a. eosdem in occidentalibus ecclesiis V. saeculo prismum memorari, nempe in synodo Regensi anni 439. can. 3. ab eo autem tempore universas Gallias pervaserunt, in quibus etiam maximos aliquando motus excitarunt , ut postea videbimus, eae responsis Leonia III. t m. g. pag. 239. & Nicolao papa νom. 3. pag. 3 g. ex synodis Parisiensi UI. an. 829. can. 27. Aquis ranensi II. an. 336. c. 4. Meldensian. 8 I. c. εω & Μetensi , an. 888. Q 8. hae capitularibus regum n strorum, Hincmaro, Rabano, & aliis IX. saeculi monimentis . S cIatim autem celebrantur r. in Lugdunensi prima. Eecksiae enim Lugdunensis duo insignes reseruntur Chorepiscopi; primus nomine Ag
bardus , qui & Leidrado Archiepiscopo Lugdunensi successit, de quo
Ado in Chronico ad annum 8ro. alter Audanus , de quo Μabilloni rem. 4. saeculorum BenedιBιnorum . pag. 381. & tabularium ecclesiae Gratianopolitanae sol. I . Da quoque in tabulario S. Benigni Divi ensis edioecesi Lingonensi Bertiis chorepiscopus abbas nuncupatur: apud Berar dum pag. 148. I o. I 3I. O 137.
2. In Lugdunensi quarta : de iis enim prolixe agunt synodi Parisiensis & Μelden is in ista provincia. 3. In Belgica prima, cujus caput est civitas Trevirorum e Chorepis, copos enim habuit r. Ecclesia ipsa Trevirensis , de quibus Brouverius
annalium Trevirensium lib. Io. cap. II. oe lib. II. -m. O . quos inter
eminuit Theganus Trevirensis chorepiscopus , qui vitam Ludovici pia conscripsit, de quq Usafridus, Strabo, Duchelaius tom. a. hisoracorum
Franciae , & Cointius tom. 8. annalium, ad am. 833. niam 83. a. Eccle
380쪽
sia Metensis, ut patet ex Metensi Synodo e praeterea vero diplomata Angit rami Metensis episcopi subscripsit Fredatius chorepiscopus e 3. Ecclesia Virdunensis r ut enim legere est apud Berearium an hi ria Di
suorum Diaunensivim , num. I 3. quidam Amalbertus chorepiscopus eam per duodecim annos vacante sede rexit.
4. In Belgica secunda, cujus Metropolis civitas Remorum . In Con cilio enim Carisiaco m. 84q. & Suessonensi an. 333. cum episcopis se dii Rigboldus chore piscopus lanctae ecclesiae Remensis o in priori autem cum ipso witaus ecclesiae Cameracensis chorepiscopus. s. In Viennensi: quandoquidem in ecclesiae Viennensis tabulario so . o. mentio fit cujusdam Constantii chorepiscopi. Vide & ωm. εχ. Darilegii, pag. I 34. 6. In Aquitanica prima r sie enim Chronicon Ad emari Cabanne sis. Eblus , inquit , trigesimus nonus a B. Μartiale episcopus Leo movicensis ibit, & ad onus episcopale sinerendum ordinavit sub seri chorepiscopum Benedictum. . In Germanica prima . Rabanus enim Μoguntinus Regimholdum habuit chorepiscopum . ad quem epistolam scripsit. Adde Rudoliam presbyterum in ejusdem Rabani vita num. 13. parte L. IV. Dcuti Bene. dithni, Candidum in vita Eigilis abbatis Fuldensis parte 1. 0 dem saeculi, pag. 227. & Nouverium in antiquitatibuι Fuldensibus Id. I. cap. 3. re lib. a. cap. II. illic enim praeter hunc Regimboldum alter ecclesiae Μoguntiacae chorepiscopus reperitur nomine Humberius. Ipsum denique Rabanum adi tom. 6. verum , pag. 3 o. in praefatione libri de sacris ordinibus ad Thiotmarum , quem ut chorepiscopum a se designatum videtur compellare.
8. In Germanica secunda : Ioannes enim chorepiscopus a Bartholomaeo Fiten in foribus historia Leodienses, ubi de WaZone. memoratur. 9. In Germania interiore et in metropoli quippe Salisburgens tam. a. ret. 13 . occurrit ecclesiae nisingensia chorepiscopus. In Hispanias quoque, judice BaluZici in notis ad Capitularia Frane rum rexum, pag. it 237. Cborepiscopi penetrarunt. Et vero ipsorum juxta mulcos codaces meminis synodus Hιlpalensis II. can. . nec ab Isidoro Hispalensi lib. a. de divinis ineos pratermittuntur. Negat tamen Morinus exercit. 4. cap. 3. C replicopos unquam in Hilpaniis viguisse. Quidquid autem ea de re sit, In Britanniis certe quosdam extitisse discimus a Gervasio Dorobe nensi in bifloria mut cum ecclesiae Cantuaraeus t narrat enitn in ea fuisse Chorepiscopum , qui in ecclesia S. Marcini extra Cantuariam ma
At quod observatione dignum est. Italiae, Illyrico, & Africae penitus ignoti suisse videntur : in nullis sane harum regionum eonciliis aut monimentis deprehenduntur . Quod enim Ferrandus Carthagitiensis di conus, dic Cris aius episcopus Aser, eos commemorent, id non ex ec