장음표시 사용
101쪽
oppressus. 6. Nauclerus igitur eum accessit his verbis: quid dormis 7 surge, invoca Deum tuum, fortasse se nobis clementem exhibeat, ne pereamus. T. Deinde alter alteri dixit; agire, sortes jaciamus, ut intelligamus, ecquis tanti mali eausa sit. Quod cum fecissent, sors Jonam designavit. 8. Huic igitur dixerunt: indica nobis, cur tantum malum nobis evenit Z quaenam sunt tua negotia 3 unde venis 3 quaenam est patria tua y quinam populus 8 9. Ad haec Ionas respondit, sese Hebraeum esse, et Iovam Deum caelestem maris et terrae creatorem colere. IO. Cumque praeterea eis indicasset, sese hujus Jovae conspectum sugere, summo terrore homines perculsi ei dixerunt: cur hoe fecisti Θ xx. quid tibi faciemus, ut mare nobis placetur 3 mare enim magis magisque aestuabat. Ia. Quibus ille: abjicite me in mare, ita enim vobis placabitur; novi enim, mea causa tantam in vos tempestatem o tam esse. I 3. At homines operam dederunt, ut remigando appellerentur. Quod eum propter coni,nuam maris tempestatem fieri non posset, I 4. Jovam his verbis implorarunt: Quaesumus te, Jova, ne propter caedem in hoc homine committendam pere mus, neve in nobis innocentis eaedem ulciscaris. Tu enim, o Ioua , pro arbitratu tuo agis. II. Tunc Ionam in mare abjecerunt ; quo facto saevire desiit. 16. Homines vero isti; summo timore Iovam reveriti , saetificiis ei oblatis vota secerunt.
102쪽
1. Extitit vero ex Jovae voluntate a) piscis ingeus,
qui Jonam deglutiret. 2. Cujus in ventre cum esset tres dies totidemque noctes , Jovam Deum suum expistis hujus viseeribus hunc in modum preeatus est: 3. Jovam in meis angustiis invoco, et me exaudit, ex ipsis inseris ,ociferor , et tu audis Vocem meam. 4. Abjecisti quidem me in medium maris profundum, Rushus me obruunt, omnesque aquarum gurgites me. opprimunt. s. Equidem videor prorsus a te abjectus, sed tamen spero fore ut aliquando templum tuum saniussimum iterum videam. 6. Aquae quidem me in summum vitae periculum inducunt; abyssus me conclusum tenet, alga implicata est capiti meo. I. Ad imas montium radices detrusus sum, terrae vectes semper mihi videntur obstare, sed tu, o Jova mi Deus, ex illo interitu me extrahes. 8. Quando animus mihi deficit, tui recordor, atque etiam preces meae ad te ad templum tuum sanctum pervenient. 9. Qui vana idola eolunt, felicitatis suae auitorem deserunt. IO. , Ego vero cum gratiarum actione tibi sacrificabo et
vota a De eeto Ionae vid. Bochartus in Hieroet. P. II. Cap. XII. pag. 7 qa, qui asserit, piscem istum non fuisse eetum proprie dictum , quod hujus animalis fauere angustiores sunt, quam ut integrum possit hominem deglutire, sed eanem marinum Carebarias dictum, quibus Oeeanus abundat.
103쪽
vota mea solvam, a Jova omnis salus Venit. -
II. Tum piscis jussu Dei Ionam in terram ejecit.
1. Deinde Jova iterum Ionae jussit, 2. ut Nini ven magnam illam urbem proficisceretur, ibique jussa denuntiaret. 3. Jonas igitur ex Jovae mandato Ninivenprosectus est. Erat vero Ninive urbs tantae magnitudinis , ut non nisi triduo ambiretur. 4. In qua
peragranda cum Jonas unum diem consumsisset, de- nunciavit, post quadraginta dies Nini ven eversum iri. s. At Ninivitae fidem Deo habentes jejunium indix runt, et summi aeque ac infimi vestes lugubres .induerunt. 6. Rex quoque, eum ei quod factum esset indi. earetur, e solio suo surrexit, et deposta veste regali,eentone amictus humi sedit: T. Atque ex suo et principum suorum decreto per urbem proclamari jussit: ne homines, ne armenta et pecudes quidquam gustarent, aut pascerentur, aut aquam biberent: 8. cum homi
a) Quod haec quoque sd edictum regium pertineant , ex versu nono clarum est. LXX quidem interpretes huite versum aecipiunt ut narrationem , de iis , ' quae Ninivitae ad Deum placandum secissem, et eonnectunt cum sequenti per λεγοντες. Sed quanquam sensus hie non incommodus est, atque etiam verba hebraea eum admittunt, tamen quo niam illud quod ex vel sione τῶν ό inserendum esset,
104쪽
nes, tum pecudes, vestitu lugubri induti, Deum vehe menter implorarent, malos mores mutarent, atque ab omni violentia , quam hactenus exercuissent, abstin rent: 9. fortasse Deus reconciliatus sese contineret, et ab irae suae servore retractus, eos non perderet. 1 o. Cum igitur Deus videret, quid agerent, quanto studio pravam vitam emendarent, cohibuit sese, adique ab illa poena, quam eis minatus suerat, abstu
1. Jonae vero hoc vehementer displicuit, ita ut, ira
commotus, 2. Deum hunc in modum oraret: o Jovalnempe id ipsum suit, quod dicerem, cum adhue in patria mea essem. Propterea etiam cupiebam ad illud vitandum, Tartessum aufugere' novi enim te e se benignum, misericordem, longanimem, insigni clementia, et in poenis inserendis continentem. 3. Aufer igitur a me , Jova, hanc animam ; melius enim est, me mori, quam Vivere. . q. Sed Jova negavit iram ejus justam esse - - s. Tum Ionas urbe egressus cosisedit versus urbis orientem , et exstructo sibi tugurio sub ejus umbra moratur, donec viderer, quid urbi esset eventurum. 6. Succrescere vero secit Jo-
esset , nullus reliquorum interpretum legit, neque Codd. hebraeorum auctoritate probari potest, non est quod receptam lectionem in dubium vocemus.
105쪽
Jova Deus a) ricinum, qui Ionae a se obtecto umbram
praeberet, et a tempestatis incommodis defenderet. De hoc igitur ricino Jonas vehementer laetatus est T. Postridie vero sub aurorae ortum, Deo ira volente, ver mis ricinum istum adeo laesit, ut exaresceret. 8. Cum deinde sol ortus ester, Deus ventum induxit ex oriente aestuosum. Tum sol Ionae caput ita seriit, ut animo deficeret et mori praeoptaret, mortem tali vita meli rem existimans. 9. Deus vero Ionae dixit: rectene propter ricinum irasceris 8 Recte , inquit ille, vehementer irascor. Io. Tum Jova: Tu quidem parcendum existimas ricino, quem nec elaborasti, nec nutriisti, qui una nocte ortus, una nocte periit. II. Ego vero non parcerem Ninivae, tantae urbi, in qua sunt plus quam centum viginti millia hominum, qui nullum inter bonum et malum discrimen norunt, et tam multa Pe
a voenulum hebraleum eueurbitam notare, jam olim Hieron us recte quidem , sed eum magna sua invidia negavit. Jam quidem a vitis Mitissimis satis evictum est, Riksjon neque cucurbitam, . neque hederam esse, sed vicinum, sive eam plantam, quae Aegyptiis Κihi, Arabibus Etheroa dicitur . et quae eo nomine Insignienda sit, quod nomen latinum et proprium non habemus, magna vero ei eum ricino similitudo intereedit. Vid. Celsius in Hieroboti P. II. pag. 273.
106쪽
1. Temporibus Jothami, Aehasi, Hiskiae, regum I
dateorum, Micha Morasthiaeus jussu Dei haec contra Samariam et Hierosolymam vaticinatus est: a. Audite omnes populi, attende terra et ejus incolael 3. Sit Dominus Jova testis contra vos, Dominus e templo suo sancto. En Jova e loco suo egressus descendet, et conculcabit loca terrae excelsa. o. Tunc montes sub
eo liquescent, ut cera igni admota, et valles sindentur, ut aquae per declivia praecipitatae. s. Haec vero omnia evenient propter peccata Iacobitarum, et propter Israelitarum scelera. Quis est auctor peccati Iaeobbtarum , nonne Samaria 3 et quis est auctor ' seeleris Judaeorum, nonne Hierosolyma 8 6. Igitur redigam Samariam in rudus agreste, in vinearum plantaria, et dejectis in vallem eius lapidibus fundamenta ejus evertam. 7. Sculpta ejus simulacra contundentur, mercedes ejus meretriciae igni comburentur, et omnia eius idola perdam. Ex mercede enim meretricia 'eollecta sunt, et in mercedem meretriciam etiam redi. ebunt. 8. Propterea ego lugens fulabo, et ut veste spqliatus nudus incedam , lugebo ut dracones, plan
107쪽
gam ut struthiones. s. Vulnus enim ejus est Iethi. serum, veniet quoque in Iudaeam, pertinget usque ad portas popularium meorum , usque ad Hierosolymam. Io. Nolite a) hoc Galliensibus an nunciare, aut fletum edere; Beth Ophrae in pulvere te voluta. II. Abite, o Sapphirenses, nudati et pudibundit Non amplius exibunt Saanenses. Luctus Bethaselae vos privabit ejus hospitio; Ia. dolent ob bonum amissum Marothenses, poena enim divina pertingit usque ad portas Hierosolymae. 13. Junge currum equis velocibus, o Laehisch, tu enim puellae Sioni peccandi principium suisti, Israelitarum scelera apud te reperiuntur. I .
a γ Insignis est hie locus usque ad finem Capitis propter Pa. tonomasias cumulatas. Ad stili elegantiam usum hujus figurae lingua hebraea vivente relatum esse, multa exempla in allis prophetis passim obvia docent, et a philologis et interpretibus observatum est. Hie quidem locus unicus est, quantum scio , in quo haee figura per tot versus est con-
tinuata. Sed perit illa elegantia omnis et necessario perire, debet in versione . nee nisi a linguae perito sentiri potest et diiudieari. Quod iudicium haud scio an saveat affecta ite illi elegantiae, eui occidentales linguae ne quidem magnum pretium statuunt. Nec tamen usque eo iniquum esse debet, ut reprehendat scriptores hebraeos suae linguae selegantiam sectantes. Ita quidem modeste judicat de hujus figurae usu et pretio Illustris Michaelis in notis ad Lois uinde S. POEsi Hebraeorum , Nota 76. pag. 29o, cujus judicio et ego omni ex parte asi entior.
108쪽
Juri tuo in Gatham renunciabis, domus Actsibenses spem sellent regum Israelitarum. Is . Adducam tibi heredem, o Maresa, juxta Λdullam occidet gloria brae. lis. I 6. Rae tibi calvitiem, et tonde te propter filios tuos tibi adeo dilectos, dilata calvitiem tuam, ut aquila, nam captivi a te abierunt.
ae his qui prava eudunt consilia et mala machinanis lux in cubilibus suis, quae primo mane patrant, quoniam possunt. - a. Qui, quos agros, quas domos concupivere , eripiunt et auferunt, qui alios eum suis domibus et patrimoniis opprimunt. 3. Propterea haec dieit Iora istis hominibus: En ego vobis tantum poenarum jugum imponam, eui colla vestra non poteritis 'subtrahere , nec erecti incedere. Ista tempora, erunt tristissima. 4. ' Eodem illo tempore de vobis prove bium erit, immo lamentabiles naeniae audientur: pe diti sumus, inquient, immo prorsus vastati, terra pinpularium nostrorum in alios translata est, nec est, qui suscipiat reddere nobis agros nostros divisos. s. Sane non erit, qui terram vestram vobis in conventu pubibeo sorte distribuat. - -- 6. a Nolite nos reprehendere,
a Reprehendit propheta profanos istos homines , qui veta. ham prophetis munere suo fungi. Sad verbum 'ita, F quod .
109쪽
dere, dicunt isti nos reprehendentes; At enim ve- .ro, etiamsi talia non amplius vobis dicantur, tamen eveniet illa ignominiosa calamitas. T. ' At, instat domus Iacob, an desiit Deus esse longanimis et ignos ens Pan talem se olim gessit i Sane ego, inquit Deut, benignum me praebeo iis, qui boni sunt et probe vivuntat8. Sed .populus meus jam pridem animum hostilem prodit, vestibus spoliant, qui tuto, ut victores e bello reduces, iter faciunt. 9. Mulieres viduas populi mei ex sedibus suis, quae eis levamentum aliquod praebebant , ejiciunt; earumqua insantes privant bonis suis nunquam recuperandis. IO. Igitur et vos surgite et abite, non potest haec terra vobis ulteriorem securitatem praebere insigni adeo corruptione polluta. II. Sane si quis vanus et ventosus hariolus prqmittit, se pro vino et temeto vaticinari velle, is est vates huie po
quod in speeie de prophetarum sermonibus dieitur, ut Ais mos VII, I 6. coli. vers. II, in I. et IV. Conjugationa apud Arabes significat etiam accusare, reprehenderes quod sane faciebant veri Dei prophetae adversus impios istos homines loquentes. . Atque haec significatio elegantem sensuin iacit : Nolite nos reprehendere , dicunt isti nos repre
hendentes. Suemmacbus quidem ita vertit : ἐπιτι κατα
/ non semper optative, sed et eonditionate dieiturr -- . sunt verba mendacis istius Prophetae, es. III, s.
110쪽
pulo gratus et aeceptus. I a. c Colligam ego vos Jacobitas omnes, et Israesitarum reliquias congregabo, eosque una collocabo , uti oves ' in ovili suo, ut gregem in caula sua, magnum prae multitudine sua strepi. tum edentes. I 3. Praecedet eos eorum vindex , illi vero victores tuto in urbibus suis recuperatis degent, duacet eos eorum rex, ipso Jova praeeunte.
1. 2 Ilio tempore haee dixi: Audite quaese principes
Iaeobitarum et Israelitarum gubernatores: Vestrum qui- :dem esset, ius recte exercere; a. Sed bonum exosi malum amatis, pelle eis detracta carnem adeo ab eorum ossibus desecatis. 3. Carnem, inquam, populi mei co .F a me
e Plerique interpretes hune et sequentem versum ut eommi. 'nationem explieant de abductione in captivitateiri ; mihi vero potius promissionem de reductione videntur contine- re. Verba enim et xlzN semper in bonam partenidieuntur , uti et ipsa similitudo de grege congregando. Neque dissicilis videri debet eonnexio cum antecedentibus. Nam in vers. Io. minatus fuerat propheta abductionem e terra sua in alienam ; his vero minis prophetae fere sem per statim subnectere solent promissionem reditus aliquanado iuturi. At dicat aliquis : versus undecimus hanc con.
nexionem interrumpit. Sane, fateor, me malle hunc ver-
sum post sextum, quam post decimum legere. Sed deficia ente ausoritate, qua hane defendere trajectionem possim , non ausim aliquid definire.