Antonii Lampridii De superstitione vitanda, sive Censura voti sanguinarii in honorem immaculatae conceptionis deiparae emissi, a Lamindo Pritanio antea opugnati, atque a Candido Parthenothimo theologo Siculo incassum vindicati ..

발행: 1742년

분량: 227페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

181쪽

17o De Supersitione ritandae.

Ubue defendatur Saltem tamquam quid moraliter Certum. Quod tamen pura si opinio, sumi non deber υν quid cerrum, ur quid exploratum ,& maxime ubi de negotio Religionis agatur. Immo quia & de negotio Religionis agitur, & de Vita hominum projicienda, non debet Paris

thenotimus adeo Certam & exploratam sumere sententiam Scotissicam, ut pro illa tuenda Fideles nimium credulos impellat ad subeunda tormenta, mortemque temporalium malorum terribilissimum. Ad Religionem quod attinet, falli non possumus , pro opinione dumtaxat accipientes Piam Scoti sententiam; neque enim Ecclesia aliter hactenus sensit, & docuit, dum suum locum oppositae sententi te reliquit. Contra falli possunt,& falluntur, qui illam nunc Sahem ramquam mori aliter Certam depraedicant , si hoc nomine intelligunt Graiiudinem

Erroris metu liberam. Ex certo praeterea falluntur, neque temerit

iis culpa absolvi possunt docentes, illam posse nunc etiam credi, tamquam Fidei doctrinam .' quod insintiari videas a Parthenotimo ipso1cribente Sahem. Quicumque enim tenet sententiam aliquam, ignarus quale judicium prolatura de ea aliquando si Ecclesia falli nescia, necesse est, ut ei adhaereat cum formidine saltem aliqua Erroris ,' Mconsequenter illam tamdiu agnoscat uti meram opinionem, quamdiu pendet judicium Ecclesiae, quum proprius sit opinionis character involvere formidinem Erroris. Quomodo ergo nos conscii, quid adhuc R-postolica Sedes,ac Tridentinum Concilium, de duabus oppositis sententiis ad Conceptionem Virginis spectantibus senserit, Scorisileam Moraliter Certam appellare audeamus; immo tam Certam , ut diυina Fide

credi possit inconcussa λ Repugnat aliquid esse hodie Moraliter Cerium, immo Fidei divinae objectum, quod cras possit ab Ecclesia judicante Falsum deprehendi . Hoc autem contingere posse de Scotistica Sententia, ne ipse quidem Parthenotimus negare est ausus pag. ss. Quod si nihil aliud hactenus quam opinio est hujusmodi sententia , & quam

vis apud multos non sit opinio actualiter formidans , attamen non de sinit esse opinio radicaliter Saltem formidans ; eamque uti talem Viri docti agnoscere coguntur, quippe qui ignorare hac in re non possunt Decreta Eccles aer habemus jam tandem a Parthenotimo ipso pronum tiatam damnationis sententiam in Votum Sanguinarium, quandoqui dem ex ipsius quoque consessione nefas est mortem subire tuendae causisa opinionis. Religionis Catholicae dignitati & securitati consultum vidimus, minime credendo Certam Scoti sententiam , immo hanc

ipsam judicii suspensionem Religio exigit, dum pendet judicium Ecclesiae; neque aliter Academiae faciunt, quae tutelam Immunitatis Μarianae vovent juxta Summorum Pontificum decreta jam edira , auι deinceps edanda: sive donec aliter a sancta Apostolica Sede donlium fueri3.

182쪽

. caput rigesimumsecundum. 1 7 I

Consulat ergo Parthenotimus, & si quis alius eum eo sentit , pretio. in hominum Vitae, neque amplius contra Catholicae Religionis prae-eepta auctor sit Fideli Populo, ut Votum concipiat pro tuenda Gma. euuta Cone prione usque ad Sanguinem ς quod unum Lamindus minime ferendum ostendit. Theologo nostro itidem pag. 94. displicet, quod de Theologis Schol sicis Lamindus saltem tacire obloquatur. Quare ρ Horum , ait, ut viis dimus , socci pendis Opiniones ac sententias, dum conrrarias credis, venis ditatque , omni formidine amota , ut veras. Ergo sinendum , ut Partheis nolimus, omni formidine amota, de Vita hominum decernat, suisque clientibus, immo universae Catholicae Reipublicae persuadeat , Vitam cum laude dari, ac Μartyrii coronam esse sperandam, si pro Scotisententia, hoc est pro Opinione, in Μortem incurratur . Fingat ille sibi tantisper, temere concipi ejusmodi Votum quod hactenus ego factum contendo ac tunc dicat, honestum ne sit exigere, ut omnes fleant, ut nemo periculosae opinioni occurrat, ne molestia sibi, &Scholasticis Theologis creetur, quo nomine semetipsum dumtaxat, &paucos suos asseclas designat p Ecclesiae caussam, Reipublicae tutelam, praeserendam heic esse, unusquisque intelligit. Audiamus tamen Paria the notimum alias nentem querelas e Debuerat sinquit pag. Ioo.) quae cauta Limindi prudentia es, Ialtem animis pendere, M ram pro Immmnitatis Virgineae tuitione , honesum sit mori , honesum ser hujusmodi uitionem , utpote Piam, Deo Virginis Filio promisrere. Non debuerar Theologor, qui a Voιo steterunx, ur temere is mortem ruentes , sugillare. Sed est cur Eruditi mirentur Parthenotimum novas leges invehenistem in Rempublicam Literariam. Quisquis vel de limine salutavit ossicinas Theologorum tam Μoralium, quam Scholasticorum , novit, quemque intrepida libertate suas proponere sententias, atque alienas impugnare, prout Verum a se stare, Falsum ab illis putat ; & quot pugnae sint inter eos omnibus patet. Quis, rogo, alterum nimiae licentiae, aut inurbanitatis, aut iniquitatis merito arcessat, quod contrariam foveat sententiam, sibique Theologali quamvis laurea illustri adversetur λ Libertatem hanc nemini Ecclesia negat, dum a doctrina Fidei laedenda, atque ab aliis excessibus abstineatur. An peculiare a. liquod privilegium ostentare Parthenotimus possit, ipse aliquando aperiet. Interea alteram ille excitat querelam, scribens e Non verbis, iisque Legum instar, paucis I sed rationibus improbanda μοι Theologorum reisonsa. Lamindus e*o non Legiturorum, sed Disces tan tum more eum Theologis con rediatur &c. Ita inanibus hisce cantilenis Lectorem suum detinet Parthenotimus, neque respicit, Lam indum obiter cameriis nam istam movisse I neque enim susceperat istud ex pro sita pertractare Y a. 4rSu

183쪽

i 7x De Supersitione Vitanda,

argumentum, in alia pro suo instituto intentus . Attamen in paueis iis verbis Lector easdem rationes conclusas deprehendet , quas helcfusius expressas accepit. Et quidnam quaeso hactenus Theologus Siem ius opusculo suo praestitit, nisi easdem Lamindi rationes, quocumque modo potuit, refellere atque infirmare Z Igitur mera haec verba sunt lyrae, non justae querelae.

CAPUT XXII.

Theologorum auctoritas commendata. Sed non omnes certi ad Veritatem duces. suid Amor Factionis , quid Amor Novi. ratis audere soleat. Excedi etiam posse in extollendis Dei,

parae praerogativis. Immo ea etiam via in Errorem ac H

resim Pietas intemperans O p rvicax prolabi potes.

ALtum interea Theologo nostro manet imo in pectore vulnus , quod Theologis Voti Sanguinarii patronis Lam indus contradi

cere est ausus. Ii sunt Theologi o grande eorum nomen I insignis auctoritas. Lam indus vero privarus homo I reeens bomo, qui vero ββ nomine apparere veritus es, uti Parthenotimus ait pag. Iog. Larvatur homo, o vix notus de nomine , uti idem repetit pag. 7s. Ea de caussa irascitur, & pag. Ioo. his verbis occurrit hominibus non satis aestimantibus eximios hosce Viros e Scio , quod parum ponderis habear penes aliquos Geologorum auctoris M. Verum is decipitur , qui credar, Theologorum coetus apum esse examina, quae pulveris exigui j ctu compressa quiescunt. Pag. vero 46. praemiserat & istae Ai Suarea

reponet quidam Lamindi nomine, Lamindi ea fam agens quid aiiudquam Scholasicus, cy' ex pusillis ingeniis Z Ouid aliud , quam Staο-iastici, Suarii asseclae 8 Non es ergo magni faciendum horum omnium

judicium, tibi agitur de re Fidei a Romano Pontifice decidenda . Tum in laudes Theologiae Scholasticae excurrit eruditus Theologus,& Sixti V. Constitutionem, in qua eadem commendatur , objicit Criticis eidem Theologiae oblatrantibus. Quem, vel quos prae oculis habeat haec scribens, & non uno in Ioco inculcans Parthenoti mus , divinare nescio. Si forte Lam indum .' inique sane, postquam is, atque in controversia praesenti, sua laude non fraudarit Theologos calamo Sc rarionibus Immaculatam Deiparae Conceprionem ruentes. Deinde quot, rogo, sunt Theologi isti, quos Parthenotimus nova lege , nova ratione argummentandi, a Lamindo contemptos dictitat, ea tantum de caussa, quod

eorum Votum Sanguinarium non probet Illos brevi in digitis suis

184쪽

Caput rigesimumtertium. 173

Meulus Proseor recensebit . Atqui Lamindus innumeros alios, Selonge graviores, habere se putat, non aliter, quam ipse , sentientes , Scotisticam sententiam consistere adhuc intra Piarum opinionum fines, ac propterea a Volo illo imprudenti alienos. Quei ergo Theo

logorum contemptum huc Parthenotimus noster trahit , quum L, mindus communem Theologorum sententiam , immo Romanae E

eles ae judicium, in hujusmodi Quaestione sequaturi Quei ridenda pla.

ne exaggeratione sibi fingit , Suare insignem adeo Theologum . a quopiam inter pusus ingenia conjectum P Digna sane non est tam gravis quaestio, quae hisce commentis, confictisque querelis pertra.

ctetur . . L

Attamen quando auctoritate Τheologorum spaucorum certe) tue.ri se pergit Parthenoti mus , atque inde nobis terrorem incutiendum, odiumve creandum sperat, monet me locus , ut.corollarium

praesenti controversiae adjungam . Et primo una cum aliis Catholiis cis dignitatem Theologiae Scholasticae agnosco, utilitatem depraedi.

co , necessitatem sentio- Neque quod in ea excolenda occurrant

aliqui interdum Novatores , atque in Prudentiam , aut in ipsam meliorem doctrinam peccantes, quidquam nobilitas & pretium exi. miae hujus Scientiae decrescit Fortunatae nimium forent Artes ac Literae , si a persectis tantummodo tractarentur ingeniis. Secundo, gloriosum Theologi nomen nimis urgendum non est ad conciliandum tantum auctoritatis opinioni alicui , hoc est sententiae extra Fidei pomoeria sitae , ut contra sentire aliis non liceat , atque audaciae insimulandus veniat , qui adversus Opinionem illam in arenam deicendat . Innumera fiant , quorum veritas in abditissimis te. nebris, immo & insuperandis, jacet. Praeterea inter ipsos, qui Theologica laurea ornati incedunt , non desunt imbecillia, ac male eda. cata ingenia. Et ex ipsis Theologis, in quos profusior Naturae li. heralitas fuit, & quibus majores vires addit contentio studii atque meditationis, quemnam ostendas , tam firmis passibus in investiganda Veritate procedentem, ut ceteris ingeniis facultas erepta sit me liora sentiendi P Hercle videas Suario ipsi, quamquam singularis in genii & doctrinae viro, alios, atque ex ipso suo doctissimo institu. to, contradicentes. Idem dc aliis contigit, & quotidie contingit . Neque mirum,l quum vel ab ipso Angelico Doctore, cui in Ecelesia Dei supra Theologos reliquos veneratio major defertur , &quem pleraeque, Scholae sequuntur , alii in tot quaestionibus dissentiant , ac dissentire temerarium nemini videatur . Immo integras Scholas inter se in tot controversiis discordes sub oculis habemus

Quare . quisque lintelligat , quo plausus sit excipiendus, qui paucos

185쪽

s De Superstitione Vitanda,

Theologos sibi concordes commemorans, Sc speciosum hoc Neologi nomen exerens, putat, id ponderis accedere posse opinioni alicui suae, aut alienae, ut ad Versus ipsam insurgere piaculum sit 3e erimen . Nullus prosecto Theologicis studiis operam navans est qui jure non usurpet, quae olim Sanctus Augustinus ad Sandium Hieronymum seribebat o Ego, ajebat, fa/eor Cari a i ruae , solis iit Scripιura Libris, oi jam Canonici aneliantur, did ici hunc rimorem , honoremque deis ferre, ut nullum eorum auctorem scribendo aliquid errasse frmibsimo credam. Nobis post tot Secula Viventibus addendum est , honorem quoque deferendum Decretis Romanorum Pontificum, & Concilio. rum generalium , & concordibus Sanctorum Patrum Sententiis., Ceterum subdit Augustinus, & nos cum illo : Alior autem ita lego, ur quantalibet sanctitaἔe, dolirinoque pollean , non ideo Verum parem . quia ipsi ita sentiuην , sed quia mibi vel per illos auctores Canonteos mel probabili rarione , quod a Vero nou abborreβον , persuadere ρ

Porro neque gloriosa Neologi appellatio a quoquam excludit imbecillitatem ingenii, turbidosque anectus, quibus obnoxia passim est hominum, licet doctorum, natura; & quibus furtim impellentibus ,

dum Veritatem Theologus assequutum se censet, raptum se in Err rem neutiquam animadvertit. Vidimus tot Propositiones ab Alexam dro VII. Innocentio XI. & Alexandro VIII. proscriptas . Earum proculdubio Auctores Theologico nomine gloriabantur . Sunt & alia complura ejusmodi, aut inepte, aut temere excogitata, & nondum a Sancta Sede confixa I a quibus tamen, quamquam per Theologos propositis, meliorum sapientia abhorret. Vide Theophilum Raynau- dum in Heteroclitis , 8c in Diptychis marianis. Nimirum aut Amor Factionis, aut Amor μυitatis in praeceps agunt nonnullorum ingenia, ut alios affectus omittam, & gravi ad Ueritatem.detegendam sve secernendam impedimento sunt. Intuere, quos aut leges Instituti a se suscepti, aut mos Scholae, sive Μagistri imperium, quasdam sententias sequi jubent, aut cogunt e e vestigio quidquid ibi discunt illud uti Uerum, aut saltem uti Probabilius, quam aliarum Schol rum placita, amplectuntur . Quae ibi rationes & argumenta resonant, ea dumtaxat in vincibilia videntur . Propterea, quantiscumque possint viribus obsistant aliarum Seholarum pugiles, fortiora etἀiam proferant, nusquam tamen Verum,i aut Veritatis umbram conis spiciunt, nisi in Scholae documentis , ad quam illos eIectio, casusve perduxit, & cui assectus omnes & obsequium primo devovere. Ita. spiritus mctionis pro suis opinionibus tamquam pro aris & socis pugnat s. immo, si humanae etiam artes ac vires suppetunt L nihil omitia

186쪽

tIt, quo adversarios, eorumque Cathedras dejiciat , suisque senten. tiis imperii praerogativam ubique procuret. Atque utinam nulla umoquam hujus impotentiae exempla Hispanica Regna dedissent. Et Veritatem quidem se in hisce foederibus consectari quisque arbitratur, quum tamen pro gloria ac tutela propriae Factioni , potius quam pro

certitudine Veritatis a se stantis, tot excitet motus. Interim longe graviora incommoda progignit alter Amor, nempe Novitatis. Hine Haereses, hinc tot aut temerariae, aut erroneae, aut periculosae, aut ineptae sententiae , quibus numquam caruit , numquam carebit ipsa

Christianorum Respublica. Μitto nunc fortia Ingenia , quae plus libidini suae mentis, quam Pietati studentia , enormia procudunt placita, unde Pietas ipsa, atque Orthodoxae Religionis doctrina laedi.

tur. Heic ante oculos mihi tantummodo Versantur Ingenia in Pieta. tem prona o nam & ex ipsis sunt , quae Novatorum nomen non re

fugiunt, immo illud ambitiose conquirunt; gloriosum quippe hune

titulum censent, dummodo pro Pietate novum aliquid proferant ;atque ejusmodi inventis tam caeca interdum firmitate adhaerent , ut qui secus cogitet aut sentiat, saltem eorum judicio Ianguentem in se Pietatem innutrire videatur. At non minus primi, quam secundi errare possunt, quamquam ea invaluerit consuetudo, ut primos horrore quodam excipiamus atque insectemur I alteros vero pacifice toleremus, quasi non & isti excessus in detrimentum atque opprobrium Ecclesiae , ac verae Doctrinae, vergere possint. Ad utrum, que Theologorum genus aptari quodammodo potest , quod Cardi. nalis Cajetanus habet in Summa , Verbo opinio, ubi haec inter alia animadvertit : Erraur Sectarum aemulatores , opiniones suae sectae s quentes, non ut rarioni magis consenraneas; sed quia nati sunt, aut nutriti in Secta inius doctrine . Seeundo , ex non relarione ad suam regu am ς omnis enim opinio examinanda es ad suam regulam. Et

quia in his , quae sun3 Fidei π Μorum, regula es Sacra Scripιura

expostra ab Ecelesta Caibolica , non excusatur aliquis a quantumcumque rationabili opinione in hujusmodi, si suspecta es communi Eeel

sae, seu Apostolicae Seri . Er hinc damnan3ur credenιes Haereticorum , auriquorum, o novarum , adhaerentes doctrinis reprobatis , aut suis

Dectit, sirem apud Aposolicam Sedem. Tertio ex modo , dum nimis frmiter inhaeretur opinioni , idi ASSERITUR UT CERTUM a quo INDUBITATUM , quod ramen es intra latitudinem OPINAE BILIUM . E3 hine saepe eννatur ex nimio assectu ad nosra Γ mi

nore , quam opus fueri3 , examine, resolutione, ae judicio, dum Pr habilia accipiunνων , ωι Demonstrata . Id genus Theologos agnovit etiam & explosit Thyrsus GonzaleE Praepositus Generalis Societatis

Iesu

187쪽

1r6 De Supersitione Vitandae,

Iesu in Fundam. Geolog. Μorat. Differt. L num. 33. ubi seribit: Eae dictis inferes, non facere Opinionem Probabilem Authoνει illos , uetii vel ex desiderio placendi hominibus, uri ex pravo assectu foetendisbi nomen , inveniendi Sedia ores P veι sine sincienti Sitidis ..imis propere ferunε judicium, docenres esse licitam actionem, quam

illisitam esse docuissenν , se ex SINCERO DESIDERIO IN ME NIE NDI UE RIT AT E Μ diligererer incubussem illius eonis ινουerme studio, er non duceremur ALIQUO INO RD INAT O AFFECTU. Neque hele ii mihi culpantur, immo laudantur , qui nova quidem Pietatis inventa, sive ritus, sive sententias invehunt , sed quae legitima sunt consectaria veteris, semperque stabilis Catholicae do. ctrinae , & recte consonant cum probatissima Ecclesiae disciplina . Cavendum tantummodo ab iis, qui indomito ingenio, aut exuberanti affectu rapti , nova fabricant , gloriolam inde tacita cupiditate aucupantes , aut praestantioris Ingenii, aut ferventioris Pietatis. Etenim non raro accidit, ut ex eorum conatibus nihil aliud emerogat, nisi aut insulsae, aut temerariae opiniones sive sententiae . In. sulsum est , quidquid nullo sacrarum Literarum , aut sacrae Tradi. tionis documento innititur , sed ex argutiolis dumtaxat Intellectus nostri depromitur, praeeunte nullo , aut aliquo sed non fatis firmo

principio , quod veluti solidissima hasiis sententiis iis substernatur .

Parum, exempli cauta. visum est nonnullis tradere , dona ac pria

vilegia Sanctis a Deo concessa, Bea Upimae quoque Virgini fuisse eoii

ra : quae sententia caute etiam, neque sine exceptionibus suis est adhibenda. Μajora insuper excogitarunt, contendentes, nihil ferme

laudis esse , quod Dei parae tribui merito non possit . Basilii Sele ciensis verba huc traxere scribentis Homil. i. Sanctam Demaram , apud Combefisium in Auctar. Bibliothec. Patrum . O Virgo Sanctis sima, ur m quis honesa quaeque ac gloriosa de te loquatur, haud quiadem ille aberrabi3 a Vertiare, immo nec pro meνiso feceris satis. H hemus heic Hyperbolem tolerandam atque laudandam in Oratione Panegyrica, quum & nos non incongrue dicamus, Deiparam supra omnem laudem nostram esse; & similia de inclytis Principibus, nedum de Sanctis, usurpentur . Verum nemo sanioris erit erit locum hunc excipit veluti sententiam Theologico rigore conceptam. Alioquin deliria non pauca , etiam divinitati injuriosa, patrocinium sub ejus umbra polliceri sibi jam possent . Attamen non defuere Theologi , qui arrepto ari omate isto , super illud mira multa in Dei parae laudem aedificarunt , non contraria sane Scripturis divinis, neque Traditioni, Verum universae antiquitati ignota I eaque uti prae-

188쪽

Caput rigesimumtertium. 177

clara Virginis encomia, atque ornamenta in Scholas, in Libros, in Suggesta adduxere. Μirum, quot Conclusiones, quot opiniones

in hane rem pii Uiri Hispani in primis, subtilitatibus pasti, & in

inventis foecundi produxerint. Mariae Corpus , si eos auscultamus, e Materia Adami innocentis formarum fuiν . Mario concepta sine conis jugali commercio, sine parentum concupiscentia. Maria in primo im

flami , quo eaepis esse , Vibone Bearisca in Deo donara es , qualem in

divino Redemptore nostro Patres ac Theologi agnoscunt. Usu ν

νionis praedita in ipse primo insanii , e vesigis erupis in alii mum actum Fidei amoris Dei , propter quem Gratiam sbi infusam a Deo

meruir de Congruo, ex opere operauris. Tunc eriam Votum Hrgini.

satis emim. Conceptio Virginis ingratia praeordinata a Deo Dis amo praescienriam peccari, ita ur ipsa Mater Domini, furura fasser, etiam-s Adam non peccasser . Et mirum profecto , quei sibi tantum tri. huat humana infirmitas rectius dicam , temeritas ) ut sine ulla Scripturarum luce, confidentissime concipiat ac dirigat in mente Dei

eonsilia & decreta ab aeterno condita, quasi ea oculis cerneret, maisnu tangeret. Addunt, Conceptionem Virginis majorem ei attulisse Gνariam , quam Gratia omnium Beatorum collectiυe sumptorum. Nolo ultra progredi, atque hujusmodi furfure chartam onerare. Uno verbo

dicam , haec atque alia id genus a severioribus Theologis nihil aliud reputari , quam Somnia vigilantium piorum , inter quae &Visiones piarum mulierum , quam parum aut nihil intersit, nullo negotio agnoscas . Pete , an ejusmodi ornamentis Dei para delectetur , quibus nullum solidum Veritatis fundamentum divina Scriptura aut Traditio suffecit e nemo cordatus credat. Apud homines leves corde Adulatio quidem gratiam invenire potest , non vero in Beatorum animis , qui proinde effugere atque odisse credendi sunt Iquidquid non prudens, humilis ac bene fundata Pietas, sed intemperantium Ingeniorum ambitio aut simplicitas excogitavit, quae e Novitate sententiarum sibi gloriam nominis, potius quam Virgini honorem videntur conquirere . Eam ob caussam Sanctus Anselmus in Libro de Exceli. Virgin. indecens esse reputabat , de Beata minare Dei quid dubitabile in laudem ejur recitari, quum ea, quae incumctanter de lita veνa exi sunt, ranta laudis mareria sur referta, ut quia cumque in laudando eam morari des derar, necesse se , ur facuuas ejus magnitudini rei oe veritari Decumbar. Proinde ab his melior Theologia , & sobria Pietas abstinent atque abhorrent, quando, unum constans Nego imaginarias omnes has moles dissolvere ac dejicere

potest. Quod tamen dolendum, ita hujusmodi piis doctorum vir rum imaginationibus, uti ex mulierum Revelationibus nonnulli obi Z ctanin

189쪽

1 73 De supersitione Vitanda,

ctantur eisque assuescunt , ut eas Pari ardore & credulitate ei,cipiant , aut in Libros inferant , atque Evangelicas Veritates :quod & nuper factum vidimus in Vita Beatissimae Virginis edita,

quae ad satietatem , ns dicam ad nauseam , aerea haec scita cum certis commiscet is Consulat prudens Lector, quae Gersonius in Epistola ad Ioannem Bassandi edita Tom. I. pag. 4so. scribit, eos potissimum redarguens, qui ita argumentantur.' Christis po/tiis , sin potes mutra facere, O hoc decer eum et ergo fecis aur faciet. Comsequentia haee, subdit Gersonius , quae si muhir, saepe fallis per

fallaciam petitionis principii Oc. Tum aut haeresis aut temeritatis da.mnat asserentes, Chrsum communicasse Maria suae, satim dum Gu- copia aut Nara Dir, gloriosam er consummaram felicitarem, visumque perfectae νarionis au3 coguisionem lucidusmam rotius decursus vita suae en Filii &c. Reliqua praetereo. Neque tamen heic stetit in nonnullis novandi ardor . Non sciolum quae Veteres ignorarunt, suo ingenio adinvςnisse ubi sunt visi , sed etiam abjectis majorum sententiis , novas procuderunt, quas quia piae genti gratiores censuerunt , ideo animosius evulga.

re non sunt veriti. Neque inanis fuit spes, ruente multorum Pi late in amplexum cujuscumque narrationis aut opinionis, dum ad

augendam Deiparae , Sanctorum & Populi sui gloriam pertinere videatur. Sed ubinam sunt, bone Deus, principia verae Theologiae Z Dicam non peregrina , non ignota , sed quae vel tirones in vestibulo tam sublimis Scientiae nosse possunt , aut debent, &certe non ignorat Parthenotimus ipse . Quidquid a Revelatione Dei pendet , haurire nos tantummodo possumus aut e divinis Scripturis , secundum interpretationem Ecclesiae Catholicae expositis, aut e Traditione Apostolica, per Decreta Romanorum Pontificum, per Concilia , per Sanctos Patres ad nos transmissa . Theologi , qui post Annum a Christo Nato Millesimum illustrare hanc omnium nobilissimam Scientiam coeperunt , etsi multis destituti subsidiis , quibus aetas nostra abundat , ad hos tamen fontes intenti semperfuere , inde Revelationem aut explicitam , aut implicitam educturi . Exploratum quippe iis erat , posse quidem humanam Ra

tionem ex indubitatis ac evidentibus principiis alias eruere Ueritates; sed ubi de iis agitur, quae Deus facere, & non facere potuit , tunc nisi is revelaverit , quid revera fecerit, succumbere prorsus sentimus ipsius Rationis vires , & ineptas tantum aut temerarias sententias per ipsam procudi . Audi Sanctum Thomam in 3. Quest. I. Art. III. Ea , quae ex sola Dei volus- rare proveniun3 supra omne destium creaturae , nobis inuo escere

190쪽

Caput rigesimum quartum. 17 9

non possun3, nis qua Mur in Sacra Scriptura addo aut in D

ditionis sacrae monumentis radun/ur , quae diυina voluntas nobis innotescat. Et quid si interpretationi divinarum Litterarum, aut Traditioni Patrum palam , sive clanculum, novae istae sentem tire adversentur λ Nonne error, & ubi pertinacia adjungatur, Haeresis inde proficiscitur Exemplum temeritatis hujus huc ad voeaiare juvat, argumento, quod prae manibus habemus, perquam affine, ex quo dignoscat Lector, quid possint Ingenia sine seceno spe. culationibus innutrita,' & quid prurigo & amor Novitaris, quidve intemperans Pinatis sive Devorionis aestus gignere inter homines possit . Denique Parthenotimus ipse hinc intelligere poterit , quae ratio habenda sit Theologorum, ubi pauci in sententiis dissemiiunt a eommuni Sanctorum Patrum , ipsorumque praestantiorum Theologorum doctrina.

CAPUT XXIV.

DEBITUM Peccati Originalis Veteres omnes in Virgine agnovere. cuando caepta es tribui eidem ab ipso Immunitas . Patrum θ Theologorum chorus concors adversans

hujusmodi sententiae.

USque ad Annum Christi I 6Is. omnes fere , qui a macula

Peccati originalis exemptam credidere Sanctissimam Christi Matrem, agnoscebant tamen, ac salebantur, illam nequaquam fuisse immunem a DEBITO ipsius Peccati, a quo Peccato incurrendo postea singulari divinae bonitatis privilegio praeservatam contende. bant . An quisquam ante annum illum opinionem diversam tradiderit, ignoro . Illud certum, si'quis talia proferre est ausus, ab insignium Theologorum choro concordi auctoritatem & vocem ei ademptam fuisse. At postquam commentitii veterum Libri de Comceptione Immaculata tractantes , ac praesertim Laminae Granarenses , eamdem sententiam ipsis Apostolis notam atque probatam mentientes, in Hispania prodiere I eaque figmenta veluti testes e caelo demissi, tanta, ut vulgo credebatur, cum gloria Hispanicae gentis excepta fuere 2 tune effraenata ingenia nihil non permissum sibi censuerunt . Tunc ergo nonnulli ex Hispanis Theologis Ven ditare coeperunt, Scotisticam de Conceptione sententiam Cer am eva sisseu ac posse divina Fide credi cum Veritate conjunctam; dc prin- Z et inde

SEARCH

MENU NAVIGATION