장음표시 사용
311쪽
siam, quia reputatur pars Ecclesiae,cap.Si ciuita de sentent excomm. in 6. & tradit Suare Z ubi supr. Castrus Palaus devoto obedient.disp. .quaest. 3. p. 8. num . . Secus est dicem
dum de sacristia, quando est contigua F cclesiae solo pariete intermedio, eam ab Ecclesia diuidente, quando scilicet in eam ingressus minim E pateret ni si per monasterij claustrum,
quando vero sacristia duas habet ianuas, unam in Ecclesia existentem, alteram in monasterio . probabiliter ceniet. Bonac. ubi supr. esse inter partes monasterij numerandam, εc recte,quia PP.Capuccinia sacra Congregatione sup.Regulares decretum obtinuerunt in quo declaratum fuit,quod Bonac. innuit. Deducitur etiam, Religiosorum domos nom dum extructas, sed tantum coeptas, in quibus nonnulli Religiosi degunt pro fabricae seruitio non esse comprehendem das sub nomine clausurae, ut inquiunt Sanch.Vbi supr. c. IT.
num. l9. Bonac. ubi supr. num. F. Coriolanus de casib. rese uatis, quaest.2. num. 19Eorbus in priuil mendic tit.ingressus monast. monial. in suis adnotationibus numer. l. idem dicendum esse videtur de mente Bonacin. 8c Sanch. num. 2 .
ubi supr.de domibus, in quibus forma conuentu5, seu coli gh vivendo non seruatur,nec ibi est Ecclesia cum Eucharibstia instar aliorum monasteriorum, istaecnim domus hospiatij potius,quam monasterij rationem habere videntur, inῖrmariae etiam,seu domus deputatae in ciuitate ad recipiendos infirmos, vel Religiosos tanquam hospites excipiendae sunt a nomine clausurae, quia non habetur Ecclesia cum Sacramento , nec conuentUS. Bonacin. num. I. Sanch. num. I9.
. ubi supr. νο. . Nox tert. sit, quae mulieres arceantur a clausura Religiosorum Z habetur ex constitui. Pij V. in qua mulieres cuiuscunque status, gradus, ordinis, & conditionis, dc cuiuscumque dignitatis, ac praeeminentiae,ctiam Comiti gae Marchi nissae, Ducissae memorantur tanquam exclusae a dicta clausura,ita ut eam ingredientes poenis impositis subiacere omnino putandae sint, ex quibus verbis deducitur Imperatrices, Reginas, filias, & neptes Regum non comprehendi in Constitutionibus, quia in eis tanquam gradus supremi Coemitiuae .M rchionissae,& Ducissae connumerantur,& etiam. - . quia
312쪽
quia, in generali prohibitione mulieribus facta, non de
bent connumerari ob earum supremam dignitatem Reginae, earumque filiae. Ita Suare E Vbi sup r. num. 6. Sanche Eubi sup r. num . . Laymamnum. 3.CastruS Palaus num. 3. ubistpr, an vero fundatrices comprehendantur in praedictis constitutionibus, videantur Sanch.Layman .ROdrig. Suareae Castr .Palaus p. 8 ubi supr. Not. .quod mulieres de stirpe regia, aliaeque ex priuilegio speciali virorum monasteria ingredientes, deferre secum possunt eum comitatum personarum, quo frequenter incedunt, arg. cap. lic de priuil. in s. & docet Rodrig. simul cum Layman. ubi supr. &praxis ipsa testatur, intuendum tamen est, quae puellae ratione honestatis, ac decentiae, sint excludendae, loco enim illarum sunt admittendae mulieres prouectie aetatis, ut honestas comitatus in Religiosorum
Totum illud spatium, quod sub nomine monasterij iuxta
dicia in secun d. not. comprehendendum esse videtur, non indiget declaratione priuilegio excluso in Superiorum ad hoc , ut intelligatur sub nomine clausurae: secus est dicendum de illo spatio , seu domo , cui nomen monasterij Religiosorum conuenire nequit. Duas habet partes concluso, quarum prima facile suadetur eo quod nullius roboris esset huiusmodi declaratio,cum nullum ius habeant ad eam declarandamuita ut qui eam violet, subiaceat poenis impositis a Pontificibus , sed habetur ex motu Pij V. declarantis monasteria, seu domos Religiosorum cste sub clausura , ita ut mulieribus semper intelligatur interdictus aditus, unde
ex propriis terminis videtur insurgere clausura.Secund .par suadetur , quia illi spatio nequit conuenire nomen clausu rae , neqUC ex propriis terminis, neque per legem uniuers
lem particularem dcbet declarari, & publicari, ut possit se risi Limita , modo spatium illud non sit clausurae deput nomen monasterij habere possit, ut optimE probat Bonacta.vbi star.quaest. . punia. a . quia non est ad libitum. Nna Praelati
313쪽
Praelati Armam monasteril statuere , sed insurgit, ut dixi,
ex propriis terminis, dc forma , unde declaratio censenda esset verbalis,dc extrinseca potius ad instruendos simplices, dc ignorantes, quam ad statuendam clausuram ex vi verbo- rum. Ex quo deducitur, totum illud spatium , cui possunt conuenire conditiones monasterij,quae sunt,quando ei ada piatur definitio clausurae,& in forma conuentus,seu collegij vivitur, dc habetur Ecclesia simul cum Eucharistia, legit, me habendum esse pro domo, seu monasterio comprehenso in motu Pij V. ve colligitur ex Sauch. ubi supr. num. χO. cum multis aliis viris ab ipso consultis,ex Bonacin .ubi supr.
unde Superiores permittentes,ut ingrediantur in huiusmodi spatia mulieres, dicentes adhuc dees aratio clausurae non est publicata,censendi sunt obnoxij poenis a summis Pont,ficibus impositis. Verum aduertendum est, quod illud spatium prout in secunda parte deputatum clausurae, a Praelato sub poenis grauissimis a Religiosis , qui in illud foeminas ii troducere audebunt, incurrendis, non erunt illae impositae a Summis Pontificibus, quia spatio illi ex se, bc ex suis ter- mi vis,& conditionibus nomen clausurae conuenire nequit, sed erunt poenae ἱ Praelatis impositae, incurrendae a fratribus , non vero a foeminis, quia non subiacent eorum iuris-
s x. Monasteria aliis clausurae subiecta, in quibus modo informa Couentus, εc monasterij no vivitur,non sunt ampliu sub nomine clausurae iudicanda.Conclusio est contra Bona Cin. ubi sup r. nu .6c suadetur ex eius doctrina:ait ipse loquens de explicatione humanarum legum disput. I. part S. num. is de leg. quod lex non excedit terminos verbis expretas , q iamobrem si verba legis unum tantum sensum habent iuxta talem sensum explicanda sunt:sed si lex clausurae ad illa monasteria extenderetur , in quibus monasterij forma amplius non viget,extenderetur etiam Ultra
torminos legis expressos, quia motus Pij V. prohibet scemi'
314쪽
nis ingressium in monasteria, in quibus non sol .m materiale sed etiam formale consistens in familia sub uno capito habens Ecclesiam simul cum Eucharistia,c lucescit: ergo nullo modo huiusmodi monasteria sub clausura putanda sunt..
Idem probat deleg.disp. l.quaest. I. pati . . num. 23. referens
multos DD. quod lex poenalis etiam ob paritatem rationis nequit extendi ab uno casu ad allu: ergo tantδ magis extendi non potest ad aliti casum diuersis rationis: sed si locus, in quo forma monasterij amplius non seruatur, intelligeretur sub nomine clausurae, lex ex tederetur ad casum diuersae rationis, Ut per se patet: ergo motus Pij v. nequit esse in suo robore in illis monasteriis. Tandem suadetur ex doctrina Nauarr Henriq. Comitol. Angel. Sa Magal. Granado, quos . citatos sequitur Diana de legib pari. h. res 18. afferentium, quod quando causa adaequata legis in casu particulari cessat, cessat etiam obligatio legis, quia valet argumentum det toto ad partem, si ratio legis in totum cessat cessat,& lex,ut docent omnes DD. ergo si ratio legis cessat in partem, in partem cessabit lex : sed in huiusmodi monasteriis ratio legis cessat eo quod non sunt amplius monasteria censenda
ob conditionem desectiis: ergo omnino affirmandum est talia monasteria libera esse a clausurae nomine. Dices, lex uniuersalis, ac generalis locum habet in omnibus contentis in tali genere, licet non in omnibus eadem militet ratio, sed alia, aut aliqualiter videatur diuersa in una specie,& in altera, ut omnes fatentur DD. test Mirand.
riorum propriε conuenire nequeat huiusmodi domibus, largE tamen, & improprie eis adaptari potest, prout de
facto adaptatur. Res p. doctrinam valere in materia fauorabili, cuius verba possunt extendi non solum iuxta proprieta tem naturalem , verum etiam iuxta ciuilem, ut optimo probat Sa tit. interpr. n. I .& 3. Salas disp. I .sech. 3. Layman de leg. lib. I. tract. 4. cap i 8 n. 8. Bonac.de legibus, di p. i q i. p 8. num '. non vero in lege odiosa, quae tantum explicari' potest iuxta proprietatem naturalem, ut aiunt SuareΣ de - 1egib lib. 6. cap. i. num. 6. Bonac. ubi sup r. num. 8. & alii
315쪽
y . Non est alienum a ratione clausuram consuetudine albcubi aboleri posse. Ita AZor. pari. I. lib. 3 3.cap. 8.quaest. l. Sancti. ubi sup r. cap 1 s . num. . Ratio videtur esse, quia, cum clausura sit introducta solo iure humano, ut superius probatum est, potest contraria consuetudo pr eualere Addo tandem, ipsa decreta posse non esse usu recepta, ut recte notant Sanch dc Bonac. ubi sit pr. Pro complemento quaesiti addendum est, dari multos casur, in quibus ingressus in monasteria virorum foeminis permissus est, quae breuitatis causa praetermittuntur, Videri tamen possunt apud Sancti. Vbi supr. nam. 2 1. disp. . p. q. &Castr. Palaum p 3. disp. . p. 8. num. 8. Vbi supr. dico tamen. contra Sanch. dc ROdriq. relatos a Castro Palao quos ipse sequitur, Praelatum posse instituere extraordinariam processionem eo fine, ut mulieres monasterium ingrediantur absque eo, quod incurrat poenas impositas contra Religiosox
admittentes mulieres in virorum monasteria. Ita Bonac. Vbi supr.num. I q. Coriol .p. 2.cas. s.num. . Portell.tit claustra Monach. num. 6. Ratio est, quia lex generaliter, &indefinite loquens comprehendit omniapropria significata, ut tradunt Tiraq. Menoch Tusch. Marc. Anton. quoS refert Ec sequitur Barbosa in collect.DD lib. l . decret. cap. Solitae, tit. de Maioritate & obedient. sed Pij U. concessio est generalis: ergo etiam comprehendere debet extraordinariam processionem, cum nomen processionis proprie ei conueniat, maxime, quia cum lex non distinguat, nec nos distinguere debemus. Addo, si huiusmodi processio nequit institui, maxime quia est contra finem legislatoris, cuius concessio , ut inquiunt DD. contrariae sententiae fuit ad remouendos scrupulos, &non ad praebendum relaxationis mortuum, iuit ad fouendam pietatem, & religionem, & non
ad clausurae relaxationem introducendam sed hoc non ob stat , quia est extrinseca intentio, cuius obseruationem lex non attendit, ut videre est apud D. Thom. I .et . quaest. lGO. art. s. ad 1. ubi Caiet. Sanch. in summ. lib. l. cap. Iq. num . .
316쪽
pari. 8. Salas de legib. disp. . sect. s. num. 33. ergo absque eo, quod poena incurratur, institui potest huiusmodi processio. Dices, est regula tradita in l. Non dub. C. de legib. dc ss. l. contra legem, & seq. Eeod. tit. quae dicit: is in legem delinquit , qui verba legis amplectens contra legis nititur voluntatem , dc intentionem facere. Resp. huiusmodi regulam esse limitandam iuxta communem DD. sententiam, id est, e me intelligendam de voluntate intrinseca, dc non extrinseca lesi natoris. Ita Sanch. ubi supr. lib I. cap. I . num. 4. quare supponendum est dari duplicem mentem, seu intemtionem legissatoris, aliam intrinsecam, aliam verb extri secam, tunc seruatur mens intrinseca, quando adimpletur id, quod legi sator intendit, seu praecipit , e. g praecipit legissator ieiunium eo animo, ut turpem carniS conctipiscCntiam reprimat ieiunans, si praeceptum adimpletur prauosne adhuc mens legi satoris intrinseca seruatur , esto intentio ieiunantis sit aliena ab intentione legissatoris, si vero ieiunat animo fraenandi carnis concupiscentiam, seruatur non solum intrinscca, sed etiam extrinseca, dc illa cadit sub praeceptum, non velo i sta, ut tradunt D D.
e latus tuta conscientia tolerare possit subditum omnia referentem , qua de eo . subditi murmurant. Not. priua.quod hic non loquimur de illis detractionibus
subditorum grauiter laedentibus Praelati famam, quia scut nequit defensionem dissimulare, ut docent S. Thom.
Uoὸ eius fama obstricta regimini omnino censenda sit, itamquit non tolerare rubditum eius famam grauiter denigra-
317쪽
tam reportantem, & declarantem delinquentem. Limitimodo diffamatio sit publica , quia si secreta tanquam detractor habetur delator , sed loquimur de leuibus murmurationibus, in quas aliquando claustrales labuntur. Not. sec.quod in communitate, Vt dictum est, saepius iuxta C mentem Soti, & Suare E plures infirmi, ac debiles, quam
fortes in spiritu morantur ,' quare tales murmurationes in
cellis, aliisque officinis possunt De inenter audiri, unde signum semper erit maximae prudentiae Praelati eas studiose ignorare, ac spernere, inquit Petrin. de Praelato , quaest. r.
cap. 3. g. I I. num .97. D.Gregor. hDm.'.in EZech. inst ructus. Cum Ggua, ait, denigrantium eorrigi nequeunt, a quan Imiter
sunt per omnia tolerandae. Et S. Hieronym in Eccles.cap. 7 ait:. Sapientia auxilio confortatas, vel ad bona, vel ad mala praepara cor tuum, o non cures quid de te loquantur inimici, qualis fris opinio sit, quomodo enim prudentis viri est murmurantem famalum non audire , se os pientis hominis es sapientiam praeuiam sequi, σ vanas non considerare rumores. Et aliqui DD. prae
ximam esse sapientiam & prudentiam lcuia peccata dissimu-lytione praeterire, admoniti ab illo Prou. 3 o. & Eccles. 7. Noa esse nimium iAhin , nam qui vehementer emungit elicis sanguinem Subditus reserens Praelato leues murmurationes, quae de
eo per coenobia circumuoluuntur , delinquentes nomi- . . nando, non est in conseientia tolerandus. Probatu rex cap. Discordantibus clericos dist. 9 o. ubi habetur iuxta sententiam Felini in cap. l .num. I .de tregua,& pace. MarC. Anton. Genuens.in man. Past .cap. 43. num I. Barbo in Collect.DD.
eod. tit. & dist. Praelatos sub mortali teneri discordantibus clericis pacem procurare: sed si toleraret huiusmodi su ditum a munere proprio deficeret, quod est iurgia resecare, Pacem, dc concordiam amare,dado manum discordiae inter se ipsum, & subditos murmurantes, teste experieritia,quia quando aures conceduntur delatoribus pax a domo expellitura
318쪽
litur,nam ut bene probat Tiraque i l. de poenis temp.causa s. tuam. 8 2 .& Petrin. Vbi supr. num. Io 6. tantus est amor sui, ut quisque etiam sanctissimus caecutiat in propriis. Et S. Hierc-nym. ad Celscepist. I . tom. I. inquit. Nihil tam inquietat animum, nihil est, quo d ita mobilem mentem, o leuem faciat,
quam totum credere, or obtrectatorum verba temerario mentis
assense sequi, hine enim crebra dissensiones, hinc odia iuru fa . nascuntur, hoc es, quod cape de amicissimis etiam inimicos Deit,
dum concordes quidem ,sed credulas animas maligna lingua disso erat: at contra magna quies animi, magnaeque est morum grauitas non temere de quocumque simistri quid audire: ergo Praelatus talem subditum tuta conscientia tolerare nequit. Praeterea vel id fit zelo tu stitiae, ut murmuratores poena plectantur, vel Zelo charitatis, ut Praelatus emendetur, non prim. Vt ait
Ari st. 3 polit. cap. 6. Rui de se ipsis iudicant , ut psi imum non sunt recri iudices. Et ibi S.Thom. ait, q- i prouenit ex nimia assectione, quam homo habet ad se Vsam, quae iudicium peruertit
rationis: Vnde ' . 2 quaest. 6 . ari I . ad 1. addit, quod nemo
est iudex sui ipsius, Fc nemo e st iudex in propria causa Lqui iurisdichioni Tde iurisd omn.iud Non secun d.quia si charitas postulat emendationem Praelati, postulat etiam, ut mani- sestentur imperfectiones absque eo quod detegantur nomina murmurantium: restat ergo, id fieri vel aliqua malignitate, vel ad sibi conciliandam, seu conseruandam beneuolentiam Praelati ob aliquem finem a regula diuina dissentientem , quocunque modo sit, nequit tuta conscientia tolerari. Addo, si e sici tolerandus, maxime quia aliquando peccata subditorum sunt dissimulanda. ut ait Miranda cum
omnibus DD. sed in hoc casu id nequit fieri, quia peruersis delacionibus opponitur essentia regiminis , quod consistit
ex sententia PP.teste Homobono tract. de . praecept decal. cap. i 6. quaest. I 8. in reciproco amore inter subditum,&superiorem , qui, licet sanctissimus, in propriis tamen ob amorem sui caecutiens se habet: ergo: Et confirmatur,quia sicut Superior tolerare ne quit subditum dissociantem fratres seminando zizania inter ipsos, eo quod mortaliter pec- ea dirimendo amorem, & amicitiam, ut aiunt DD. ergo minus tolerare nequit auferentem a se amorem erga
319쪽
subditos, maxime quia amor inter subditum, & superiorem absque ulla'dissicultate maioris ponderis videtur esse,quam amor, dc amicitia inter amicos. Dices, toleratur in ordine ad rectam gubernationem, dc ad propriam emendationem. Respond. quod sicut prudentia est illa virtus,quae totam domum, seu familiam regere,&gubernare debet, ita signum maximae prudentiae est in Prae lato, eas murmurationes spernere , studiosε negligere, non ignorando Praelatos esse positos tanquam signum, in quod linguae subditorum murmurationum sagittas immittunt et nec modificatio actionum ad propriam utilitatem est facienda detractore nominato,quia non est medium nece sarium pro emendatione, sed pro discordia, ut recte notat S.Hieronym. ubi supr.
DUBIUM XII. An malatus nimia facilitate in iudicando μό-ditorum actiones esse grauiter peccaminose, siuam prudentiam denigret. l
PRaelatus facile condemnans Religiosorum actiones le thalis noxae reas,parum prudens iudicandus est. Suadetur : de ratione prudentiae est in rebus arduis,& dissicillimis in proserenda sententia lento pede progredi, unde Sapies Prouerb. 2O.est. Sicut aqua profunda, se consilium in corde viri, sed homo sapiens exhauriet istad: id est , ut optimh explicMHomobonus de praecept decal. tract. J.cap.7. quaest 9 Dyς' rum consilium non facile inueniri, nisi diu, & attente cogi tando, siquidem illi, qui statim ad interrogata respondent, facile decipiuntur, quia optimi consilij est inimica celeri- ltas: sed nimia facilitas in actionibus condemnandis tanqum lgrauiter peccaminosis est de rebus arduis, ac dissicillimis, quare Gerson 3 .part. lect. . de vita spirituali lit. O. haec do' llenda perspicio . S fic assatus est. Doctores Theologi nos do bent esse faciles ad afferendum aliquas actiones , vel
320쪽
29 Iomissiones esse peccata mortalia, praesertim sub verbo uniuersali, maximὲ cum obseruatio communis obnititur, obuiatque ubi non sunt certissimi de re ipsa, nec talia sunt praedicanda populo tanquam certa, nam per huiusmodi aD
sertiones voluntarias,rigidas,duras dc nimis strictas in rebus incertis, nequaquam eruuntur homines a luto peccatorum,
sed in illud profundius,quia desperatius demerguntur, hinc etiam generantur scrupuli inquietatiui simplicium, ut eis sit solidum nihil nam ct si Beatus vir, qui semper est pauidus,& Veretur peccata sua, obseruandum tamen est summopere illud Terentianum, ne quid nimis,& ne in scirpo nodum quaerant, demum quid prodest, imo quid non obest, coarctare plus iusto mandatum Dei,quod est latum nimis 3 quid insuper expedit amarius, grauiusque reddere illud Christi
iugum , quod straue est, & onus eius leue nam etsi contemptus ex hac laxatione, & dulcedine apud aliquos improbos maior oriatur , habentes velamen malitiae libertatem , at ab aliis bene institutis gratiarum resonabunt actiones, praestabitur etiam sedulius seruitium Domino, cuius mandata grauia non sunt, quippe qui non Vult nos tentari,& grauari supra id , quod possumus: haec Gerson. & S. Th.
quodlib. λ .art. I . inquit. Omnis moralis quaisio, in qua de lethali eulpa quaeritur, periculose determinatur , nis expressa verit shabentur : ergo parum prudens Praelatus, qui in huiusmodi determinationes facillime ruit, censendus est: quamobrem duae regulae ad mature proserendas sententias a Sanche et
Iib. I.Cap. I .num. 4.sum. assignatur. Prima est, ea sunt morta
lia ex genere, quae charitatem Dei, & hominis grauiter offendunt, secus venialia ex genere sunt, consentit Azorius Part. I . lib. . c.' quaest. 8. dicens communem Theogolorum doctrinam esse. Secunda est, quando aliqr id tanquam valde graue, 9 necessaritim praecepto aliquo humano praecipbtur , eius transgressio est mortalis, itaque requiritur dc m teriae grauitas, dc legi statoris grauiter praecipiendi animus, legis tenore Φdu seudus..