장음표시 사용
431쪽
pernitens, qui defectu contritionis, seu attri' sitionis inueside confessus est peccata res, ta . Pralato , seu Sacerdoti habenti pro reseruatis
facultatem , remaneat absolutus a restimatis,
ita ut possit ilia confiteri cuicumque Confessario
non habenti facultatem reseruatorum. i
PRim. not. opus esse distinguere, vel absolutio est data Ismvirtute alicuius iubilaei, vel communiter: si istud secun
Comitol.eum aliis apud Lugum ubi supr. tenent partem aD firmativam , quia loquuntur indifferenter de omni confessionς facta inualide ci, qui habebat pote statem absoluendi, partem negatiuam Suar. ubi lup r. n. ιχ.Reginal.n.63.Dian. cum Ochagauio & Bonac.ubi supr. Nod secund. quod causae reseruandi peccata scint variae, . . in Ut grauiora peccata grauiori iudici subdantur, tum ut poenitens propter erubescentiam adeundi Superiorem re ιtrahatura peccatis, tum ut Superiori suas maculas aperiat, tanquam peritiori medico, & aliae,quae possunt videri apud Reirin. de Praelat. quaest. 3 . cap. 1 num. f.apud HomObonum exam. Consess. tractat s. cap. .quaest.2 I .ec apud Bonac.
432쪽
Loo. Poenitens, qui consessus est omnia peccata iperiori, seu alij habenti facultatem delegatam, qiuali de respectu contritionis, seu attritionis, vel inteo quod tacuerit aliquod peccatum, dummodo :seruatum, censetur absolutus a reseruatione, dc ita cuicunque Confessiario etiam non approbato pro reseri valide suam confessionem exponere:, beneficiumque lutionis recipere. Ita DD.citati. Suadetur prim , . quia ad 'id reseruatio ordinatur, ut poenitens deserat si peccata Sacerdoti habenti facultatem, eiusque sententiam, & congruentem poenitentiam ac medicinam recipiat: at
certe hoc habetur a Confessario habente facultate icto nulla sit confessio: ergo prorsus reseruatio est abi tu
cun d. Confessaritas absoluens intendit extendere suam f. . Cultatem , quantum potest , non potest quoad culp: deficit dispositio ex parte poenitentis: ergo saltem quoa reseruationem. Tert. reseruatio habet rationem p x- bene dicit Naid. tit. cas. reserv. num. 3. & Bordonius Vari G resol. 37. num. 3. dc iudex ad hoc, ut absoluat respicit, an poena sit soluta bene, maleve, si1ssicissoluatur et ergo, ut poenitens intelligatur absolu reseruationis sufficere debet iudici, ut coram ipergo censenda est ablata reseruatio etiam per co
ao I. : Reginat d. & Suareet ubi supr. limitant concludummodo poenitens non sit impoenitens circa resehabeat dolorem , & propositium amplius non iter peccata, subdit tamen Suarer, quod licet in facta superiori poenitens non doluerit de reseruasis, si postea mutet propositum illa committenciat poenitentiae a superiore iniunctio adhuc la quocumque Consessario approbato noni L ctionem pro reseruatis. Verlim sicut mihi prima non placet, ita a secunda non abhorreo , quia finiuationis est omnino ablatus adhibito futurae e proposito , nam parui refert superioris, quod sit ante, vel
433쪽
post absolutionem, dum consessio est nulla, & omnia peccata sunt denuo repetenda. Dixi primam limitationem mihi non placere, quia cum illa contritio ; seu attritio sit ficta, ac mendax, existimandum est, ac si nullus esset dolor adde, quod si poenitens Confessiario non habente faculta' tem pro reseruatis velit valide confiteri, necessario de pe catis debet habere dolorem propositum minimε iterandi illa peccata. Addendum tamen est hic cum Va'. quem citatum se- 2 2.quitur Lug. ubi sup r. poenitentem debere admonere Confessarium , cui postea valide confitetur illa peccata reseruata , a quibus inual ide fuit absolutus, ut eandem imponat poenitentiam, quae fuit imposita, quando inualide confessiis est ei, per cuius confessionem reseruatio fuit ablata, nam cum hoc onere videtur esse ablata reseruatio, ut talem poenitentiam poenitens ageret, nec susticit, quod poenitens eam Propria sponte assumat, sed debet eme sacramentalis, ut petit, qui abstulit reseruationem, qualis esse nequit, nisi 'virtute clauium. ... Dices ab sol ut io a reseruatis est sacramentalis: ergo reseruatio per validam confessionem est auferenda. Rei p. non esse necessarium, quod semper sit sacramentalis, vi benEnotat Conin Ch. ubi supr. &. licet necessario talis esse deberet, nihilominus potest habere effectum suum quoad ablationem reseruationis, esto sacramentum non sit validum. Iea Bonac. ubi supr.
poenitens, qui tempore iubilaei confessus est peccata re- 2o 3. seruata Religioso habenti facultatem inualido tamen , non censetur absolutus ab onere reseruationis. Ita Suare Z, dc alij ubi supr. Prob. quia facultas absoluendi a reseruatis tempore iubilaei conceditur tanquam conditio in ordine ad iusti sca tionem , & consecutionem indulgentiae: sed qui inualidE confitetur, vel defectu doloris, vel integritatis, non obtine neque iustificationem, neque indulgentiam : ergo neqUefrut debet beneficio absolutionis a resertutione concessa
434쪽
1 ci 8 De re limine re larium,
pro iustificatione, dc indulgentia: ergo huiusmodi poen
tens adhuc sub onere reseruationis censetus esse. SecundQqui concedit fauorem, intendit ut fauore affectus eo non abutatur: ergo cum absolutio a reseruat,s tempore iubil per modum fauoris concedatur , nequit poenitens eo abuti per fictam consessionem: ergo nunquam intelligitur ablata
Non videtur improbabilis opinio illa Vasq. 5 Corvbi sup r. asserentium etiam tempore iubilaei tolli referonem. Prob.ratio probans primam conclusionem, prolhanc tertiam: ergo. antecedens probatur, quia etiam pore iubilaei finis reseruationis habetur , scilicet lconfitentur Sacerdoti habenti facultatem pro reserucsententia auditur, eiusque poenitentia recipitur ut sultur: ergo si probat primam, etiam dc hanc tertiam cum vindeatur par ratio. Secund .si non est par ratio, maximE qui3 Conceditur absolutio per modum' conditionis ad obtine dam iustificationem, de per modum fauoris includentis in tentionem concedentis, quae est salus animarum, & lucratio indulgentiae: at certe haec non obstant, quia illa absolutio concessa superiore extra tempus iubilaei est tanquam Conditio in ordine ad iusti ficationem poenitentis es quod irior non ignoraret defectum confessionis, per quem poeni tens invalide confitetur, ei non concederet absolutio nemvnde tanquam conditio habenda est, dc tamen , ut dixi sollitur reseruatio: si deinde absolutio a reseruatis tempore iubilaei impendatur per modum fauoris, dcc. cum fauores sine ampliandi, & benigne interpretandi in subditorum La Dorem, & cum finis reseruationis a superiore habeatUri censendum est tolli omnem reseruationem, ut cuilibet Sace doti approbato, & exposito absque alio onere confiteri,
possit: ergo istae duae particulae non obstant, quin probabilis, a .ec Comitol.opinio habenda sit.
435쪽
guidam Reus a birruariis captus, cum ab illis se
eximere non potuerit, illos tamen secum traxit
intra terminos loci sicri Ecclesiis regularis: quaeritur, an gaudere debeat Ecclesita imminita; e.
i Vbium mouetur , quia superior illius loci acriter de- 1 os Fendit illum miserum reum , M e manibus birruariorum illum arripuit. Resp. re funditus perpensa potius pro Veritate rei, quam pro defensione fori, a firmative. Probatur primo ex vi Bullae Gregor. XIV. quae incipit. Cum alias Romae non. Kal. Iunij isy i. in qua statuitur, laicos existentes liLEcclesia ob delicta ab ea violenter extrahi non posse, eYceptis nonnullis cassibus in dicta Bulla notatis, in reliquis
ergo omnes existentes in Ecclesia gaudent immunitate Ec-Clesiastica , nam excepti; firmat regulam in contrarium l. luot escumque, g .dcnique, ff. de se id instruct. DD. inrub. de regul.liti 6 . lossin i .in his, 3. deleg. 3. & ita videtur esse tam regula certa, ut multi DD. pro firma ratione suarum doctrinarum eam adducant. Farinac. de immunit. Ecclesiastica, cap. I 6. num. 2 17. loquendo de illis, qui furantur res ii sacras, assirmat eos gaudere immunitate vigore constit. Gregori XIV. quae hunc casum non excipit , idem assirmatri 2 3o.de leuiter delinquente in Ecclesia : consentit Bonac. in immunit .Eccles. I . num. f. disp. 1. tract. de censuris ex omnium DD. non dissentit Vlpian in praxi r .Eccleses non a dicta regula elongantur Couarr. variar. re l. ua Lxap. 1 o. num .I Suar. de reuerentia debita locis sacris de Relig. lib. 3.Cap. l o .num. I.&Omnes alij DD. cum enim
praedictus casus a bulla non excipiatur, sequitur, quod ille in i is priuilegio Ecclesiae gaudere debeat. . Nec obstat , priuilegium csse strictε interpretandum ad 1ος. 'rimendam audaciam eorum, qui passim crimina hac im iitate freti committunt, ut docet Couarr. Vbi sup r. n. 3.
436쪽
& ad fauendum menti concedentium iminon intendit. sceleratis, ac truculentis holsed iis tantum miseris refugium praestare, & succhumana fragilitate, aut casu in aliquod crimen incitivi vult Decianus citatus a Farinac. ubi supr. melius sui siet Ecclesiis priuilegium non conce men aliter a Diuina Prouidentia fuit ordinatu ij inclinare velimus in opinionem illorum asserentium nitatem Ecclesiae esse de iure diuino, non erit nobis mentcm Dei inuestigare, ac restringere,& prol
Arcadium Imperatores inuehente, eo quod iE Eutropium seuerissimum tyrannum , depredat Christianorum persecutorem ab ipsis ad ultimumsticium damnatum , &. in Ecclesia morantem, ab ea euei tanquam indignum Ecclesiae immunitate , , Chrysost. Propter hoc maxime es tuendus Eutropi letiorum Princeps fuit, in his enim oportet glorificat quo2 permisit eum in id necessitatis adduci, ut per usu tW, qua ines Ecclesiae , cst misericordia nosceretur , hdem, quod imsugnatorem suum supplicem videt, muvero ex eo, quod protegit supplicem, issu enim sunt ι altaris Ecclesiae, itia sunt verae Christianae pietatis ιHaec Chrysost. Et propter Dei iudicia, qui si ut
catum non imponendo legem, nec culpam permit pedire poterat, ex quo omnia mala origine α. & non secit, ita voluit Ecclesiis immunitatem com licet multa mala facillas essent perpetranda : si postea nare velimus in opinionem dicentium immunitati iure positivo, mens Pontificis Gregor.X I V. fuit, v est apud Ambrota.de immunit .Ecclescap. I ni mere audaciam scribentium , qui ut iuri s dictioni cauerent, variis in locis tentarunt probare imia sacris Canonibus Ecclesis concessam in des
abiisse, & ide4 bullam publicauit excipiendo alisus, per quam exceptionem firmat regulam in in casibus non exceptis,Wideo ampliatio coniquae proprie videtur esse comprehensio. Addo r:
437쪽
itur suis doctrinis, Couarr docet enimn. f. Clericos frui immunitate Ecclesiae posse, ad reprimendam eorum audaciam contrarium a Terere delebat, cum aliis D D. docet num. I s. delinquentem in E HEsiabb delictuin leue non priuari priuilegio immunitatis, ad reprimendam talium hominum audaciam qui coram Deo delicium committere audent, eis negare debebat immunitatem, num. I 3 .etiam docet, Reum,qui se exemit e manibus familiae , imo qui carceres confregit; non posse ab Ecclesia ad reprimendam audaciam posse euelli concedere' ..- Addo etiam, parum Valere doctrinam Deciani, apud Farinac. Vbi supr. num. 2 3 i. existentem in; mandantem inimicum occidi extra eam, immunii, undenam est casus, & humana fragilitas in adebdelicto , quae incommoda non sequerentur inter iU- Ecclesiasticum, & saecularem, si immunitas tantumetur eis, qui casu, vel fragilitate delicta perpe-
inter eos e X citaretur contentio, an malitia
fragilitate delictum a delinquente fuerit . probatur ex vi loci sacri, seu Ecclesiae, quia cumiit concessiim loco, ut ibi existentibus sint tutie, dicitur loco, non quia non spectet etiam, sed quia immediate, & primario concediturndario personis in eo existentibus, ut bene notat
n. & alit,quos refert,& sequitur Bonacin ubi, ar. Vbi supr.cap. 2mum. 2.& cap. 8.num. 3.supr. num. J.Barbosa tandem de iure Ecclesiast. 3 num. Jo. testatur,immunitatis iura Ecclesiis, nonfisisse tributa omnes existimare , N. id maximo funtur, eo quod libertas Ecclesiastica propriE lo-nihibest aliud, quam exemptio , & priuilegium Pontificibus, vel Principibus saecularibus concessasiis, vel Clericis, qΗatenus tales sunt,eκ
438쪽
o 1. De regimine regularium , .
& i 3 o. Barbos.Vbi sup r. num. II. sequitur ergo,quod criminoso tandem dici poterat, vere, M realiten evin loco sacro, ac exempto: ergo gaudere debes effectu immunitatis Ecclesiae, qui est secum Farifimpr. cap. 2. nom. 2b, & Bonac.Vbi supr. g. . m. I. quod stens in Ecclesia nequeat a quacumque laica hotestat' uitus extrahi. Et ita in propriis terminis casus reseth pluribus a Mario Italo ubi supri cap. 6. g. 2. nudandoctrina a Farinac. ubi sup r. cap. I .num. I9 6 noni , consentiunt Castrus Palaus pari. 1. de reuer. loc. punct. 7.& Diana pari. .tract. l. resol. IO6. dc pari.ό.tIaresol. 17.vers. ad aliud citans multos alios. .
Nec obstat, quod, licet verum sit illum in tot tandem extitisse, non tamen firmiter ibi fujsse 5: lnenter , ita ut dici possit in possessione , quia possessio
per momentum acquiritur, ut bene tradi Menoch. con iPraepos in summ. 3.quaest . consilQ.qui testatur hoc cundum curiae Romanae sty lum hisce verbis: mom tipossetar, si expolietur, restitui debet ad eam possessicante omnia :'unde possessio huius capti, licet λrte mortanea, non infirmatur, eo quod fuerit captus a birruamuillam regulam Bald. l. vis eius, Cod. de prob. possessi infringitur possessione, non iuuat possessorem, quia εgitur de iusta possessione, quae fit causa cogni LV cap. Si extra ut lit. pend. cap. Licet Episcopus, de Iin 6. habetur. Nemini per iudicem de facto ἰ & sine cognitione auserenda est possessio. Mars sing. ios i. Vnoquoque num 37. de re iudic. cum aliis per Merccuperat. possess. remedio I. nunta I i. dc per Fap. r. lib. s.fragment crimina t. n. 3IS.
Nec obstat quod, licet verum sit, illum in loco sacstitisse ad Ecclesiam tamen confugerat captus,&nofrc, quae conditiones nempe confugere, & liberesolre, requiruntur secundum D D. apud Farinac. ubi siti num. 1Ol. in casu simili, ut exi stens in Ecclesia imi frui queat, quae in casu simul non verificantur. fugere , libere confugere sunt conditiones im
439쪽
ad hoc, ut quis dicatur gaudere immunitate. Et prim. quo ad primam , quia, ut bene inquit Suare Z ubi sup r. cap. IO. num. I. & est omnibus commune , quando iura indefinite,& sine limitatione loquuntur, illa indefinita loquutio a qui- ualet uniuersali, &non licet nobis excipere, vel distinguere sine aut horitate, vel ratione cogente, ubi lex indistincte loquitur, & ita in casu nulla ratio cogit, imo in contrarium, quia, ut inquit Suar. ubi supr.c.' .n. 7. fauores sunt ampliandi, maxime in causa Religionis. Secund. quia priuilegium est concessum loco principaliter, dc minus principaliter personis in eo exi stentibus,& confugientibus, ut dictum est supr.
Tert. quia id habetur ex Conc. Toletan. 3 1. c. I9. ubi sancitur , ut nullus audeat confugientes ad Ecclesiam , vel residentes inde extrahere, ex quo verbo, residente S, notatur,
quod confugere non spectat tanquam aliquid necessarium ad priuilegium immunitatis fouendum. Quart. quia sunt infinitae doctrinae, quae illud excludunt i Farinac. ubi supr.
Cap. 2 .num. 4. resoluens ex infinitis D D. excommunicatum
gaudere posse immunitate Ecclesiastica , ait, hoc priuilegium non esse datum fauore personarum, dc confugientium, sed propter reuerentiam loci. Item Ambros. ubi supr. cap. I.
ferentes, concludit, quod, si quis existens, in Ecclesii a mandauit homicidium extra Ecclesiam, debet gaudere immunitate , ex quo verbo , existens, habetur, non esse nece ssarium ipsum confugere. Item Cardin. Zabaret. Cum aliis a Farinac. Vbi sup r. cap. i6. num. 8. relatus, quem ipse sequitur,
affirmat deliquentem in Ecclesia, si homicidium non commisit, vel membri mutilationem , immunitate frui debere, ex quo verbo delinquentem in Ecclesia, habetur, quod Doctor ipsum confugere, pro beneficio priuilegij Ecclesiae recipiendo , alienat. Item illi DD. apud Farinac. ubi supr.
cap. II . num. 2O2.Vt Manti c. in consit. num. i T. Io de Vecch. Bocr. Remig. relati per Ioan . Gutierr. pract.quaest. lib. 6.q. 6. NaVarr. man. Cap χ S. ntam l9. Fagund. de praecept .Ecclesiae prae CC pc. 2 . lib. q. Ia. J T. asserentes, captum a birruariss extra
440쪽
DD. a fortiori concludunt nostrum casum , & ratio eorum assertur a Nauarro, quia captus a birruariis , dc per Eces esiam ductus, iam est intra eam receptus: ergo tanto magis captus a familia, familiam tamen secum trahens intra Ec- lesiam priuilegio immunitatis priuari non potest, quia intra eam vere esto receptus. Item illi DD. quos magno numero colligit Farina c. ubi sup r. num. 1OS. afferentes delinquentem in Ecclesia ab ipsa Ecclesia non protegi, pro validioribus rationibus non assignant confugere, quod necessario erat faciendum, si solum Ecclesia confugientes defenderet , sed alias rationes ab ipso Farinacio relatas hisce
verbis: omnes canonistae hanc Conclusiionem expressam,
nempe delinquentes in Ecclesia non gaudere immunitate adnotarunt tribus rationibus, de quibus in eo principaliter moti . Prim. quia sic in. Ecclesia delinquens puniri debet in eo, in quo delinquit. Secund. quia frustra legis auxilium inuocat, qui in legem committit. Tert. quia immunitatis priuilegio gaudere non debet, qui. eodem priuilegio se indignum facit. Nec obstat , iura, maxime Bullam Gregor. XI V. loqui semper de confugiente ad Ecclesiam. Prim. quia semper id non videtur verum , ut patet per Concit. Tolet. ubi sup r. secund. quia, licet esset verum, nihilominus loquuntur sub illa nominatione, quatenus ita frequenter accidit, &sic delinquentes , qui priuilegio Ecclesiae fruuntur , experientia duce, sunt fere omnes confugientes. Nec obstat, quod , quamuis concedatur confugere non esse necessarium, necessarium tamen erat ibi libere, eae illere , quod non contingit in casu. Primo , quia DD. pro opinione contraria Vtramque Conditionem admittunt. Secund. quia inferius probabitur illud libere etiam disiunctime Te conditionem impertinentem. Ter t. probatur: ex vi confugere, concessa gratis ista prima conditione, id est quod necessarib requiratur, ut reu S ad Ec-cksiam confugiat, adhuc subsistit priuilegium immunitatis in fauorem huius rci capti, 8c modo descripto in Eccle-sam recepti, qui arte , industria, di vi ad Ecclesiam confugit.