Dubiorum centuria, De regimine regularium, in tres partes distributa in 1. Incommoda electionum, quae inter Regulares oriri possunt, nec vsque in hunc diem praelo subiecta fuere, enucleantur. 2. Remedia assignantur. 3. Nonnulla selecta elucidantur. P

발행: 1646년

분량: 667페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

451쪽

Tars III. Dub. XXXV. Is

tit in casu eius iurisdictionem erga subditum coarctare, tum quia inferior Praelatus in suo e sic pendet a Superiore: ergo etiam in iurisdictione , tum quia in serior est subditus Praelati Superioris : ergo si ei praecipiatur, ut in hac re, vel in illa non se intromittat, tenetur illi obedire, tum quia potest praecipere subdito , ne obediat in tali casu Guardiano , seu Priori: ergo hoc modo limitare potest iurisdictionem inferio ris Superiori . Addit tamen Suar. ubi supr num. 13. quod licet Praelatus 226 supremus nequeat iurisdictionem inferioris in aliquo casu coarctare absque legitima causa ex vi sui muneris, tum quia Praelatus inferior habet aliquod ius in re quoad iurisdicti nem suam ordinariam, tum etiam quia , vel est poena illata sine culpa , & sic illic ith, vel peruersio, aut immutatio ordinis de se instituti ad bonum commune, & sic etiam illicite, maxime quia bonum commune ex conturbata pace , &scandalis sine dubio ori turis maximum pateretur detrimentum , nihilominus censet, huiusmodi restrici ionem etiam sine causa factam esse inualidam, quia non inuenitur aliqua lex positiua , quae huiusmodi factum irritet, neque ex sola natura rei potest ccnseri nulla, quia multa illicite fiunt, quae

facta tenent, inter quae videtur hoc computandUm: verum

tamen est, inquit Suare et paulb inferius, quod id est intelli' sendum ex defectu causae, quia si aliunde contineret into- Ierabilem errorem contra bonos mores, & euidenter, nulla 'essee: cuius doctrina dissicile potest sustineri, nam sicut in-

quiunt Sotus . dist. I 8. q. a. art. 3. ad 2. RUard. art. 3. cent.

'LUth. Emin. Lugo de Sacram . poenit.disput. ιο .secti 3 . Becan. de Sacram. cap. O.quaest. . num 3 quidam alij nimis strictam reseruationem peccatorum factam ab Epiuopo, seu Praelato regulari centcndam esse inualidam , quia Concit. Tridend se Ti . cap. . dicit, Episcopos hanc reseruationem debere facere in aedificationem , dc non in destructionem,' ita talis exemptio sine causa facta censeri dcbet inualida, sum quia potestas Praelati est ei concessa in aedificationem, es non ad suum beneplacitum, in subditorum utilitatem,ut assi ant omnes DD.& non ad proprium commodum, tum quia esset Dominus, dc subditus struus contra doctrinam

452쪽

is De regimine regularium. m.

ipsius Suare et relatam in I .part. dub. cita sentit Past

si Minister Generalis transferre positcialem ex uua Prouincia in aliam.

DI, Ox prim quod transatio Episcoporum de unam alia

dioecesim est summo Pontifici reseruata, de is smodo eam praestare potest, ut habetur ex cap. Exilila. de transsatione Episcopi. Barbos. eod. cap. in suis colle ini& de ossicio,&potest. Episcopi, alleg. JO. n. I p. 3. Reginald in praxi, lib. 3O.trach 3.n-2J7- Not. secund.Generalem, dc Prouincialem haberet in suos subditos potestatem quasi Episcopalem, ac facultate frui, quae Episcopis tradita est vigore Concit. Trident.scss. C. I.' ita eiusdem Concilij Emin. interpretum sacra Congregatio censuit sub die 3. Aprilis anno i 61 t. teste Ioann. in Nauarr. in Lucerna Regul. tit. Praelati. S Thom. 1. Qq 33.

art. . ad F. Mirand. tom. 2. quaest. i6. ari. 6. Poriell.xulatus, num J.

Conclusio.

Generalis, iure communi attento, nequit ircuincialem unius Prouinciae in alteram sine speci: summi Pontificis. Ita Silu. tit. casus, casu 1. Rodris quaest.23.art. I . Cum suo Compendio, resol. 68. n. ID rom. 2 quaest. 7.art. F. POrtella tit.Generalis, in addit Ratio horum D D. videtur esse, quia sicut nullus Papae potest transferre Episcopum de una in aliam dii sim, Vt habetur ex prim. not. ita Generalis nullo modo Piuincialem unius Prouinciae ad regimen alterius transferre s

potest, eo quod Prouinciales fruantur iurisdictioneEpiscopali, vel quasi Episcopali. 4 Limita,

453쪽

tita, modo huiusmodi Praelatura sit tantum electiva, talis censetur , quando duo concurrunt. Prim. Vt prO-tur in ea per electionem , quae exigit confirmationem 'fioris. Secund. vi electio fiat per Capitulum Cathedra- clesiae, vel Collegiatie, siue Conventualis, videatur Sies a Bonon. de elect. dub 47. quia si est manualis, tunc Potest Generalis transferre Prouincialem unius Prouinciae ad regimen alterius. Ratio videtur esse , quia Prouincialis . . per hoc non desinit esse Religiosus , dc obedientiarius Ge- . i. neralis, ac proinde utitur iure suo, & non facit ei iniuriam . ita sentit ex multis Aloys. Riccius in praxi,t Om. . resol. 3 I. nom. 'Sigism. a Bonon. Vbi supr-Diana p. 2. indub. regul. resol. Ii 7. quorum doctrina semper est intelligenda in ordine ad bonum commune Religionis, nam subditi se obli- . 'arunt inseruire Religioni, & non commodo Praelati, aliis egereret tanquam Dominum, dc non administratorem: tunc aestimatur Praelatura manualis non concurrentibus illis duabus conditionibus , ut recte notat Sigism.

Ex hac doctrina colligitur, omnes Praelatos regulares, qui ad praelationes assumuntur per vim electionis , non .poo mutari, vel spoliari eisdem Praelatiis, secus est dicendum de prouincialibus Societatis I E s v, quia solo Gerat, instituuntur, &. de Guardianis, seu Prioribus, qui qliguntur a Definitoribus una cum Prouinciali, hi omnes atauunt mutari ab eisdem prouisoribus iuxta limitationem, quam sirperius adnotaui, modo contra ipses non procedatur

454쪽

lis.

peccatum fornicationis inter laudum sit inter crimina excepta ista boue strauia admonitione sit demia

. severiora tanquam iuici

Qt prim tres extare opiniones. Prim.absolut& videtur essς Alderet. de discipi ina tuenda, g . . n. 28. 2 9 . FagundeΣ apud Caspensem infer id c, P Et vero Alderetus peccatum Contra castitatem. inter peccata, quae vergunt in damnum commu, meIito,quia impedit ministeria ipsius Religionis ς - exercenda in proximos . Mirand .de ordine iudic

. . in cap. Si peccauerit r.quaest. i. num 19. dicenis irandum est, verum peccatum illud sit insecti m sicut haere sis, & fornicatio. Est sexta conclus tim debet absque praecedenti monitione denis, io, V prouideat gregi suo, oportet e M in . , ad denuntiationem procedere.Idem tepet Inu M. inquiens, bc quis erit tam de . fornicationem Religiosi vergere in 'co Secund. absolute negat,quamluentur Rodr . eap 3. n. . Spathan. de modo corrig Reg. trin. Victor. Mansus de modo procedd in causis Re Petrin in formular. Praesat. li DCV a .num m

inquit Petrin. videtur cum radii ho pecta. se ex natura sua contra bonum publi*m , ddunt directe in publicam perniciem oleo ha

cto pwrimo malu publicum,nec apta sim - publicam, aus communitatem contaminare, n et , & cum caulcia fiant. Tert .videtur cile t fiom. a I Esu de iustit. reg.tract. l. cap. I

. Marthus de disser. inter utrumqde forum rb- ubi ait: fornicationes in Religiosis, ubi timeri

455쪽

Tars III. Dub. XXXVII ly

blicatio, puto vergere in damnum totius Religionis. Ludov. Caspensis tom. 1. tract. r7.dmp. 6. scct .num. 39. inqUit: peccatum fornicationis inter Regulares debet computari inter Crimina excepta, atque adeo ante praemissam monitionem, quamuis siti occultum, debet denuntiari Praelato tanquam iudici , dummodo sit in via , periculo diuulgationis, - a ssentit Zachar. a Bouerio in suo directorio de crimin. e XC. Cap. I a. ex quorum doctrina sequitur, peccatum fornicationis , nunquam esse exceptum, nisi probabiliter timeatur publicatio.

NO t. secun d. quod peccata contra bonum publicum, &commune dupliciter se possunt habere. Prim. large, & ita

Omnia peccata videntur csse contra bonum communitati S,

quia per omnia praebetur malum exemplum , ut alij sumant peccandi ansam. Secund. stricte , id cst, directe, seu imme- , diate , quatenus ex se, & secundum propriam naturam tendunt in damnum totius Reipublicae, aut populi, Vel com-m Unitatis , vel congregationis, & ita pro obiecto proximo habent, quod offendunt bonum commune, talia peccata videntur esse hae rosis, schisima, proditio ciuitatis, compilatio aerarij publici, crimen laesae maiestatis, occisio Princilis, ta hominis toti communitati, vel Reipublicae utilissimi, - latrocinia etiam publica commissa ab eis, qui vias publicas obsident, Sc quoscumque de populo occurrentes deprae

dantur. Peccata vero contingentia in aliqua uniuersitate, collegio, quae directe , & immediate bonum communitatis offendunt, erunt occiso superioris , subornatio su fragiorum, haec omnia Solus de secret. tegendoue membr. 2.qMaest. 8.dub. i. post tert. conci dc lib. . de iust.qUaest. S. art. 2.

Pro teri . not. reuocandum est huc dubium illud 21. 3. p. in quo prolixe probaui, diuinam sapientiam in suo alto regimine , & suprema dispositione ordinasse, inter malos b nos Vitam tolerare debere, & ita stricth, ut nec etiam ex Lmere voluerit illum duodenarium, &. exiguum numerum Apost olorum, quia in eo non sine alto,& occulto iudicio, Iudam computauit. Ratio non videtur esse alia, nisi illa

456쪽

to De regimine regula

.. notata,quae prPVt insinuat D. August. in Euod necesse erat, mi inter malos viveremus. Et S. Boropusc.de tex alis Seraphim, cap. 3 habet haec verba.

in conuentu Angelarum ante constrmationem , di im. . cloisolorum sub ma uerio Christi reperta fit prauit s ombonorum in terra audeat sibi arrogare hanc prarogatiuam, qui peccatum in eo non sit Z quia et splurimi per Dei gratiambrmnnes ibi fuerint, sevi non omnes Isau. I 3. Vos mundi e Biss omnes , ait Dominus Bonis enim quamdiu sunt hie in sata nrendi, expedit aliquos Maus secum habere, qui eis Ibin, ii occaso meriti, quibus compatiantur malis suis . contra

secutiones suineant, se ex quorum consideratione confusi iam, i , o uentur, qui tales nonsunt, admoneantur gratiarum actiano ri

reddere, qui cun odit eos, ne tales efficiantur. Haec Bonau. 'ls.l.π

1 3 o. Peccata Religio sorum non sunt censenda vereere in m. . tius Religionis infamiam., Conclusio est adiae summaib. 6. cap. I 8. num. 18. afferentem, grauia Religioso ' rum delicta redundare in maximiam Religionis detrimem tum, Cedere etiam in totius Religionis infamia & ad . uersus Caspens de chasit. tract. I .disp. 6.sei h. 3 -'.mUM E Suadetur pii m. si grauia peccata Religkisorum cederent in totius Religionis infamiam Q quae necessario, facta hypothesii, in omnibus Religionibus exoriri debent) Deus in eis . , hommes malos connumerando propter rationes assignatas,' aliasque nobis occultas , diuinae sapienti e clariis agetraro contra finem institutionum Religionum sunt enim institutae inquit Suare Z d elig.tracto .lib. . . mirix ERHι giones ex intentione Spiritus sancti non solum ad bonisnam 'eorum, qui in eis congregantur, sed etiam It alij l columis a vitiorum plastis,unde dicebat S.IsidorusPelusiotae

457쪽

liti .epist. i 1. Non exigua ex maximorum praeclari mo

rumque vIrtutis operum commemorationepromanat viIlItas,nam

se dormientes animas ad virtutem capessendam excitat, se igna. - u- , ac socordes excitatiores efficit, se vitiis indulgentes erube- fere ἀocet, atque ad paenitentiam agendam adducit. Sed hoc est horrendum dicere: ergo neque est dicendum, Religio sorum poccata cedere in totius Religionis infamiam. Sec. Certum est, nonnullorum Religiosorum vitia apud omnes Religiones per publicationem in populos extendi, & tamen bona Religionis opinio non eximitur teste .Xperientia, nam poenitentes a solitis consessariis audiuntur, & absolutantur, concionesque eadem frequentia coram populo habentur, cisque tam mulieres, quam homines intersunt, eleemosynae ctiam non misi uuntur, consilia bonorum Religiosorum non despiciuntur, & tandem habitus a iuuenibus a per ingressum honoratur: ergo nullo modo potest dici peccata Rcligiosorum cedere in totius Religionis infamiam; haec conclusio admittitur Castro Palao i. pari. de charit. tract 6. disp. 3.p. i 3. num. r. Et ideo S Bonau. ubi supr. inquit. Non ideo laudabilis Religio, quia in ea nustus peccans reperiatur,

sed quod nultas Impune peccare sinatur, cir peccandi aditus studiose praecludatur, se inhorrigibiles, se alios inficientes eliminentur , o boui foueantur, Or dιligantar, ut perseuerent, omelius semper proficiant. Verum tamen est, quod quando Regularis labitur in aliquod scandalum usque ad notitiam populorum, multa a populari vulgo in verbis dicuntur, quae cito in ipsis verbis extinguuntur , ut experientia

Secunda Coni sio. - .

Peccatum fornicationis inter Religiosos non est connumerandum inter crimina excepta, ita ut sine praemissa mo- nitione denuntiandum sit Praelato tanquam iudici.Conclusio habetur ex DD. citatis pro secunda opinione. Suadetur prima: illa peccata censenda sunt contra bonum publicum, quae ex sita natura directe tendunt in publicam perniciem,

458쪽

4LL .. . De regimine regularium,

sunt ex se totam Rempublicam, aut communitatem coni , minare: peccatum vero fornicationis non est talis generis ex propria natura inter Regulares, Ut omnes coguntur fa-ecti , & de facio directe fatentur: ergo non est computam . dum inter peccata excepta. Huic argumento respondere conatur Caspensi S ubi Ripr. num O. dicens, peccatUm CX-

coptum esse illud, quod ex genere suo est contagiosum, Minfectivum aliorum, &. contaminat ipsam Rempublicam,& cum peccatum fornicationis sit viscosum, multos pati res implicat, bc est valde contagiosum, & infecti utant, ur- pote quod in aliorum subuersionem icndit. Contracii laocestet verum , multa peccata in Religione essent excepta, quae nunquam ullus ausus cst affirmare, praesertim ambitionis vitium. Quod peccatum magis inuenitur viscosum implicans non multos, sed infinitos passeres, tendens in alio-xum perniciem , quam peccatum ambitionis inter Regula -- res lege dubia primae partis, N. intelliges viscositatem, δι

subuersionem huiusmodi viiij, quod non est, qui faciat bo

num, non est usque ad unuin, lege reuelationes B. Brigit tae. lib.6. cap. 6 F. ubi habetur. Praelati qui ambiunt honores, liores sunt meretricibin , quam Praelatis, quia decipiunt animas malis exemplis suis: lege D. Bernar dum serm 6. super Qui habitat. Ambjtio , inquit , futile malum, fricrcium vIrus, pessis

occulta , doti artifex, mater hypocrisis, tiuoris parens v Iiorum origo, tinea sancIιIatis , excaecatrix cordωm, ex remedID morbos creans ex medicina languorem. Et tamen nullus ausus est tale vitium inter peccata excepta computarc f. ergo nec Ctiam

fornicationis peccatum, licet in se aliquam viscositatem contineat, haberi debet tanquam exceptum : nec obstat, Solum de secreto memb. 1.quaest. post tert. conclus. dub. l. enumerare ambitionem inter crimina excepta, quia loquitur , quatenus est simul cu mala subornatione suffragiorum in electionibus. Suadetur secund. si e sici inter crimina exi ' cepta computandum, maxime ob circunstantiam, quatenus

est in via ad publicationem, cx qua oritur scandalum sarcularibus, dc propter hoc, minime quidem, quia Oinnia crimina Religioibrum saecularibus scandalum pariunt, dc ta- men non Omnia inter crimina excepta habcntur, vel quia

459쪽

Pars I II. Dub. XXXVII. 423

totum corpus denigrae, nec etiam hoc, quia, ut dictum e stin prima conclusione, peccata singularium personarum non contaminant totam Religionem, nec cedunt in eius infamiam, alias multae Religiones reformatae essent sine existimatione ,-ab omnibus neglectae, quod est falsum: & si velimus concedere, illud aliquo modo ,-in directe laedere honorem Religionis, audite quaeso ea, quae dicit Castrus Pa- laus ubi suprcindi rectE enim quodlibet peccatum Religiosi in actum exteriorem prodiens Religionis honorem laedit,

at haec laesio nou est sussiciens, ut omnia peccata Religiosorum censeantur in damnum communitatis, & tanquam de proditione, vel haeresi sit de illis iudicandum, nam hoc modo nullum est peccatum, quod in damnum commune non ergat, cum fere nullum sit, quo non laedatur aliqua communitas, in qua peccans vivit, si enim sit Ecclesiasticus, , . Contemnitur status saecularibus, si saecularis, contemnuntur consanguinei: ergo peccatum fornicationis secundum doctrinae rigorem non C st inter crimina excepta com

Dices, laici. quae in uno intuentur, suspicantur in caete- et 3 a. ris, teste D. August. epistol. 13 . simul cum S. Bonavent. inexp Reg S Francisc quaest. i i. Respond. huiusmodi sanctos loquutos fuisse attenta malitia nonnullorum saecularium, quia ad tuenda talia peccata in se ipsis facillime sibi persuadent, peccata carnis ob aliquem Religiosum tali vitio implicatum , totam Religionem inficere, unde huiusmodi praesumptio est magis imputanda eorum malitiae, quam Religiosis. Dices, Suare et de fide spe,& charitate disput. 8. sect. 6 de 'Charit inquit, ut peccatum aliquod Religiosi iudicetur grauiter perniciosum Religioni, non esse necesse, ut sit haere--λ. aut proditio, &c. sed satis esset , si cx illo graue scandaliam oriatur ipsis Religiosis, vel si ad sit morale periculum, ut ex tali peccato grauis oboriatur infamia corpori Religionis: at tale videtur esse peccatum fornicationi S: ergo. Re- spond. Suare et se confodere propriis armis, nam de Relig. libu IO. cap. I a . num. IO dixit, non omnia peccata Religioso rum censenda sunt vergere in damnum communitatis ratio- - .

o . ne iu

m a Diuthroti Goos s

460쪽

α De regimine regularium,

ne obiecti , neque ratione scandali , unde ab hac doctrina instructus nego maiorem quoad illam particulam, si ex illo glauc scandalum , &c. si ex hoc capite vult inferre pecca- tum tornicationis censendum e ii e exceptum, illiter si ex 'alia particula concludere intendit tale crimen infamia totum Religionis corpus assicere, iuxta dicta in prima Conclusione. '

Pro fine quaestionis duo sunt aduertenda. Prim. verb. R drig. ubi lup r. asserentis: esse ei, scilicet tali peccato) pro itidendum . proinde ac si esset contra communitatem, si periculum publicationis immineat, quae verba non sim te X- plicanda , ut male facit Caspentis ubi supr. dicens, Doctorem connumerarC peccatum fornicationis inter crimina CXcepta, quia accessorium sequitur naturam sui principalis,. nam priuS tanquam veram conclusionem admisit, peccatum fornicationis non esse crimen exceptum , Omnia , quae . sequuntur, nisi clare in contrarium appareat, nat Uram Conclusionis induunt, sed sunt intelligenda , ut unusquisque tam Oculate vivat,praeserti in Superiores ad illud impediendum , ac si esset peccatum contra communitatem, adhibitis illis remediis, quae conuenire possunt tali enormitati. Se cund. me non posse intelligere, quare nonnulli Religiosi tanto conatu velint huiusmodi peccatum inter crimina cxcepta computare , cum nimia fatilitate ei occurratur, non 'solum per brachium iustitiae Superioris, sed etiam πr multa media ad inferiores spectantia, quia tanquam Coluber, maxime in Religionibus reformatis , habetur, & a corpore communitatum fugatur, ut experientia docet, quare potius

' dicendum Religiosos loqui pro rigiditate, quam pro rei Veritate , dc ideo in sua rigiditate sunt relinquendi, cum Onu Christi suave sit.

SEARCH

MENU NAVIGATION