Dubiorum centuria, De regimine regularium, in tres partes distributa in 1. Incommoda electionum, quae inter Regulares oriri possunt, nec vsque in hunc diem praelo subiecta fuere, enucleantur. 2. Remedia assignantur. 3. Nonnulla selecta elucidantur. P

발행: 1646년

분량: 667페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

441쪽

. . . -

Pars III. Dub. XXXIL os

Nec obstat, quod liber Econfugere debebat,quia,quando vi I. lex non distinguit, nec nos distinguere debemus. l. non distinguimus,ff. de recepi. arbitr. Surd. consit. 8 i n. 7. scd generaliter loquens, generaliter debet intelligi. l. de pretio, T. de

pubi. in rem actam, quare Suare Z Vbi sup r. cap. lo .nUm. 2. referens Panorm . quem Farina c. sequitur, inquit,seruum fugientem ad Ecclesiam ex timore iudicis frui immunitate,

quia iura nullam faciunt distinctionem inter sertium Sc liberum , & conditio seruitutis est omnino accidentalis, ita Ecclesiae immunitas tueri debet reum de quo loquimur, se habentem tanquam sertium intra familiae manus in loco sacro existentem , quia ipsum confugere non distinguit inter captum, &. liberum, sed generaliter loquitur , illud esse in manibus familiae omnino accidentale putandum Gl: imo addo , quod si in casti esset aliquod dubium, quod non conceditur , adhuc priuilegium immunitatis ad reum e X tende- .retur, quia, cum priuilegium sit fauorabile , habet extensonem. Ita Decian. in consit. 8O. num. i9. lib. 3. Ambros ubist pr. cap. io. num. T. Marc. Anton. Genuens. in praelic. Ar-- chiepisc. c. χχ.num. 2. Mar. ita l. Vbis Upr. lib. I . cap. 2. g. Vnic. n. l .Farina . ubi si pr. c. 2 . n. 2 2.

Tandem probatur qua it. ex vi libertatis, quia licet idem 2 a captus simpliciter non dicatur libere confugere ad Ecclesiam , adhuc tamen tantam possidet libertatem , quanta necessaria videtur, ne dicatur, licci in manibus familiae , s ubabsoluto dominio laicae potestatis esse , sed adhuc frui libertate. D D loquendo de caussis , quibus rerum dominium acquiritur, asserunt feram laqueo I iiij captam non essed iiij, sed potius eximentis e laqueo , quia nondum amiserat. libCrtatem: eo quod multa accidere potuissent, per quae

Titius eam capere non potuisset. Ita M.tior. in .sentcnt. distinch. is . quaest. l . Nattar r. man cap. t T. Ialicta. I 6. AZOr p. 3. . liti l .cap. 3. Couarr. reg peccatum, pari. I. g. 8 n Um I 2. Ambros ubi sup cap. IO. num. s 3 . ita praedic US re US, licet in manibus familiae, non ideo amisit suam libertatem, quia mul: ta ei contingere potuissent, per quae eum iuste birruar ij non detinerent, prout re vera acciderunt, quia industria, EEc 3 arte,

442쪽

regula m

arte, M vi se recepit in Ecclesiam, per quam te e la, . A laica potestate ob priuilegium immunitatis

concellum.

xi 3. DD. etiam loquendo de fugiente,quem insequitur flia dc de illo qui se ab illa exemit, quem etiam semilia aquitur, si ambo in Ecclesiam se recipiunt, omnino innitate frui censent, ut videre est apud Farinacobinum .is . 8c apud Ambrosin. ubi sup r. cap. I O. num. I: referente S magnum DD numerum , eo quod libereta. giant, dc se recipiant in Ecclesiam, inquit Suareet ubi c. I i. num. I 9. & te statur 2Egidius Bo sius de captura, quotidiana praxi e sse receptum , nec tamen eam in prorsus libere , quia aliquam patiuntur vim ab insequbus f dc liber a violentia , de quo hic loquimur secundum Magistrum sententiarum 1 .sentent. distin n. 23.d Azorium . pari. i . lib. I quaest. I. simpliciter dicitur ille, qui in agendes vim extrinsecus illatam non patitur ) possident tamqn . tam libertatem ex velociori cursu, quanta est necessa dicantur libere EccIesiam ingredi, ita in casu, esto manibus familiae esset, eiusque libertas maximam pavim, nihilominus non erat adhuc ea totaliter spoliatus, bene notat AEgidius Bossius ubi sup r. num. 13. hssce . .

reum captum , antequam ducatur ad carcerem , non

ligi ita perfecte captum, ut sit in tuto sub dominio, , . . testate iustitiae j quia arte, industria , 5 continuasi v miliae usque ad locum sacrum, sicut illi cursu, superaui, . ita dici debet, quod libere se recepit in Ecclesiam sic, & nulla alia videtur esse differcntia inter casum agit& casus illorum a DD. resolutos , quia vis illata rec manus familiae est magis immediata, quam illa, quartur, duobus fugientibus, quae differentia ad tollenda ponimodam libertatem a reo, de quo loquimur, non e ciens, ut bene dicit Bosius. 3, Concluditur ergo, cum ad Episcopum spe casus , ut inquiunt DD. sine difficultate apud supr.num. 3 67. 8c cum in fauorem huius rei iura Elidiores rationes vergant . plures DD. interna

443쪽

decidentes existant, quam ex aduersa parte Groserendam. ra sententiam bene a Superiore illius conuentus defen-

. sum esse reum. v

DUBIUM XXXIII.

E suis votis ad munus Prouincia- iam ut inclinare in eum, sui flet esse primus . Desinitor in praecedenti, ct immediata eletatione isnteriectionem Prouincialis, s morali certitu-

, S dine non ignoratur debere esse hominem, qui, i cet sit igrior pro munere Definitoratus, pro

di munere tamen Prouincialatus est tantum di-

extant digniores quaeritur, an

electores possint illi vota negare, ne sit primus

, Ni uicor, ne postea assumatur in Proui

im. quod opus bonum etiam sub praecepto exe- 214. lum, potest fieri malum ob circunstantiam an, ut videre est in materia scandali, ubi inquiunt DD. us praecepti aliquando ob scandalum fratris omitti det apud omnes clarum est, praeceptum negativum Obl4.m causam omitti posse, n9n enim potest: quis fornicari, lare, furari, vel aliam prauam actionem essicere ad proximi scandalum , quia non sunt facienda ut inde sequantur bona, de praecepto vero assirma- 'dubitatio, ut videre est apud Dianam p. . de scan- .

444쪽

conclus a Tanner. tom. 3. disp. 2. quaest.6. dub. Enam. Sa tit. auditio Missa num. 3. LOrc 2.2.qinum. io . eique fauent plures D D dicentes ob omitti posse integritatem confessionis. Si tu . ti .conquaest. i 8. Sol. in . dist i 8. quaest. 2 art. J. Can. poenitentia, p. I. Nauarr. cap. T. num. 3. tum qi

praecepti naturalis, qualis est obligatio vitandi. praeferenda est obligationi praecepti possitivi cap Duo mala i3. dist. habetur, cum duo mal. minus esse eligendum, nam minus malum est non

. . M. - . sis

praeceptum positiuum, quam naturale, tum qui tualis proximi excellentior est corporali, de obdam omitti debet obseruantia praecepti positivi vel Missae, tanto magis ob conseruandam vitam proximi, tum quia saepe plura praecepta ob scandquae alias obligarent, nam correctio proximi correctione obstinatior futurus sit, cessat etiar linquentis, si inde debet insurgere seditio in unde concluditur etiam praeceptum sacri, vel ieiu. cessare , si inde proximus est scandalizandus, exctrina habetur, opus bonum etiam sub praecepto itum ob scandali circumstantiam, quae praecepta sint eunda propter scandala vitanda, videte Diangm ubi Ec Hurtad. ubi supr. g. 268.

Trima Conclusi

Possunt electores denegare sua vota pro I. homini digniori in illo ossicio, qui tamen dignior pr. nere Prouincialatus censendus non est ad hoc .

ru primus Definitor, dc ita cssicietur, ut turba eipsum pro Prouinciaiatus ossicio ratione pluriuneglectis dignioribus non inclinet. Suadetur prnum etiam sub praecepto ob circunstantiam malfit malum, ut dicitur in not.sed eligere dignio. finitora tu probabili scientia eligendum a turbi in Prouincialem, cuius munus nisi tanquam d

non potest, cum alij videantur digniores, est q

445쪽

III. Dub. XXXIII. oy

ob damnum oriturum contra bonum commune, quia digniores praetermittuntur: ergo electores possunt vota de negare ei, csto pro ossicio Definito ratus dignior censeatur: nec obstat, omitti posse opus humanum positiuum, non veto naturale, ut est ferre suffragia pro dignioribus, quia quando duo mala concurrunt eiusdem generis, semper mi nus eligitur, minus malum est, vota ei denegare, ne siti primus Definitor . quam ei concedere, ex hoc namque sequitur morali certitudine fore eligendum in Prouincialem neglectis dignioribus in non paruum damnum Religionis. Secund. ad praecauenda damna sequutura ex electione indigni, utilitas Ecclesiae postulat , ut praetermittantur digniores, cum dignus est eligendus, ut docet Aragon. 2.2.

nuutura in electione huius digni in Prouincialem neglectis

dignioribus, possunt electores ei negare suffragia, ne sit primus Definitor, licet pro tali munere inter digniores computandus sit. Tert. mensura digniorum mendicatur ab utilitate Ecclesiae: in casu autem proposito utilitas eius non videtur adesse, imo maximum damnum: ergo. Trices, pluribus clectoribus in dignum concurrentibus potest is eligi omisso digniori absque peccato, imo debet eligi tanquam dignior, quia utilior, & maior utilitas oboritur ex pacata gubernatione, ac prompta obedientia. Ita

Salon. 1.2. quaest. 63. art. I. controu 4. ergo nequit praetermitti ille homo, quin eligatu pro Definitoratu, quia, licet se tam im dignus pro Prouincialatus munere, nihilominus fit dignior ob uniuersalem concursum in ossicium. Resp. quod, si electores e sient sere omnes virtute magna praediti, iudicio, prudenti que ornati foret eligendas pro utraque litate, quia mouerentur aliqua ratione, cui dignioritas:retur, sed quia electores, ut supponitur, sunt hominestum maiorem partem, qui potius vocari possi in t turba cup, quam electores, quae se mouet potius ob voso litiplicitatem,quam ob aliam rationem Vrgentiorem, enseri nequit homo illo dignior, ut fungatur ossicio:ialatus, reconsequenter sunt ei vota deneganda.

446쪽

io ' De regimine regularium,

Dices, potest dari casus, in quo Desinitore in primo scrutinio omnes sint electi M. dignior sit postpositus. Res p. non esse inconueniens ob maius bonum in Prouincia sequuturum, quod exoritur ex digniori electo pro Prouincialatu.

Secunda Conclusio. . - Hr.

Si omnes Definitores in primo scrutinio non fuerint electi, in secundo est deligendus exclusus a definitione, esset primus in primo scrutinio. Probatur. ratio se quare potest excludi in primo scrutinio a definitione, primus Definitor, est, quia promouendus erat ad os Prouincialatus neglectis dignioribus: in secundo ver tinio periculum cessat, quia iam primus Definitor ectus, & remanet eius dignioritas pro Definitoratu; qnequeunt electores ei vota denegare.

n Religiosius, qui relaxate vixit in iuuenta factus senior resipiscat, in dignitatibus princreudus qui semper in vita probitate s

tolerauit.

Notand sit triplicem esse opinionem.Prim. Glo

Fideliter dist. 1o .Roman. singui. t 34. Abbat. iii ruet dum et r. de elect.Ioan. de Selua de benefic pari. 3.3num. i8. cuncti isti DD. affirmative respondent. Sei negatiua , & Videtur esse Archid. in cap. Nos con nem dist. I 2. num. a. quem sequitur Petri n. deprimi additament. ad const. Paul.V. Cap. I O. num. I 3. Teiiguit, de est Lambert. de iure Patron. lib. r. part 3.art. Iq.num. . si dignitas,inquit,habet annexam cui

marum , senem illum esse praeserendum existimo, secus si huiusmodi

447쪽

Fars III. Dub. XXXIV. ii

huiusmodi cura caret, nam qui semper sancte vixit, simpli

citer censetur dignior. . Religiosus, qui iuueniles annos relaxate duxit, & in senectute poenitentia ductus exemplariter vivit, in dignitate praeserendus est homini, qui semper rigidam vitam exem-plariter tolerauit. Prim. ducor ob sententiam D. August. de temp serm. ir. qui loquens de casu Petri ita affatus est. Iam enim eruditus es, se edoctus in Petro, quemadmodum eum Dominus sui causa patitur circumscribi delicro, quemadmodum iliam fidei , pietatis que signiferum , o generis humani columnam permiserit metu dominante quassari, ut populorum doctoribu , or . magistris esset exemplum, a Deo sibi non peccandi gratiam minime condonatam , sicut AZoisolus Gal. 6. Considerans te ipsum, neor tu tenteris. Cum forte quis fuerit in Ecclesia delicto praeuentris non tim abiiciat, condemnet,sed compatiatur, ac lugeat, consoletur, o reuoc t, commodet iacenti assectum, porrigat manum, erigat lapsum, lem ri diuinae clementia repromittens , sub qua etiam seruire exemplo tantorum comprobat magistrorum.

. Ducor etiam ob sententiam Chrysostom. serm. in Sanctos: Petrum, dc Eliam lom. 1. loquentis de Sacerdotibus,qui aliis praesunt. Audi quaeso, quomodo resse habeat,si Doctores, o Sacerdotes etiam is sinon peccarent,neque vitae huius assectibus su secti essent, certe inhumani, er a venta aliis danda essent abhorrentes. Sed propterea ipsos etiam Sacerdotes assectibus subiectos

esse Deus voluit , ct prasedes, ut eorum , qua ipsi patiuntur sensum habentes, aliis etiam veniam darent. Ita Dein mundum

semper optime gubernauit, quippe qui non modo tantum, sed etiam olim , se istos ipsos, quorum fidei Ecclesiam, o populum comm/ssurus erat, permisi peccato subiici, ut a sua conscientia admonerentur in alios esse benigniores, nam si V non peccassent,nustampe eccant ibin daturi moniam essent, sed inhumanitate du- omnes ab Ecclesiae corpore abscidissent. Secundo ducor rationibus, qui ascit compati subditorum infirmitatibus cap.

448쪽

iti De regimine regularium,

cap. Pote stat. de poenitent. dist. i. quia utilior Ecclesii,

ideo dignior. . e.

Limita, modo fiat raro , & non frequenter , nam Itaretur ic commutativa, ec distributiva iustitia, ill bonum commune non foueretur, eo quod intendit sei. habere homines maxime in Religionibus, in quibactio vigeat, indignitatibus constitutos, qui . semper botexemplo, ac virtutibus Religiones illustrarunt i ham ι

negligerentur infinitorum continuata merita , & daret ansa iuuenibus relaxate vivendi.

19. Dices, si talis senex esset eligendus ad dignitates nisemper , sed aliquando coram hominibus, qui semper pidus diei, ic aestus virtutum, dc sanctitatis ad honorei Ecclesiae, nec non dc Religionis portarunt, prodessent sua peccata, quod videtur maximum incommodum. spond. non prodesse ei peccata, ut peccata, sed quate sunt per poenitentiam deleta in ordine ad instructionei sciat subditorum infirmitatibus compati, nec non &seriis secundum mentem eius, qui tot lapsus in eo ilmisit.

Dices, si res ita se habet, fluctuaret illa proposidignior semper est eligendus, quae excellentia non videi enitere in eiusmodi fine per quamcunque poenitentiare miseria eleuato; sed in homine per omnium vitulum exicitium, & continuatum sublimato. Respond. ignorat piacipia dignioritatis,quae non desumuntur a personarum qi- litatibus , licet haec praesupponantur, sed a maiori utilit: Ecclesiae, cum ergo ille senex a sua miseria monitus, mel sciat aliorum infirmitatibus compati, Consequentertur utilior, ideo dignior, ex hoc etiam pater rad Lambertum. ato. Dices, qui sero post multam aetatem resipiscini, eguam prudentiam , & sapientiam colligunt iuxta

Prouerb. i 6. Audi consilium, o disciplinam, ut fit Hapiens nouissimis tuis. Respond. quod , licet verissimum silcomnniter,quod in obiectione notatur,attamen aliquando co munis regula suam patitur exceptionem, nam si senex idiscretus erit , & vere timens Deum, a praedecesi 'ribus

449쪽

scet, quae sibi conueniunt, ea sequendo , quae in eis laudata fuere, & quae vituperata fugiendo iuxta dictum Τaciti t. hist. in orat. Galbae ad Pis. Vtilissimus,ait,idem, ac breuissimus bonarum, malarramque rerum delectin, cogitare quid aut noluerit sub alio Prineipe, aut voluerit. Videatur Suare et de Relig. tract. 8.lib. 2. cap T. n. ν . Solent adduci varij textus cap. Quid poterit, dccap. Statuimus, & C. Ne emeretis d.6. quibus respondetur, eos non negare id posse fieri aliquando.

. em Generalis eximere possit Religiosem ab ' obedientia sui Prouincialis , su

ardiant,m curus conuentu 'commoratur. Nox, prim. quod exemptio est quaedam libertas , qua

eximitur homo a iurisdictione , & potestate ordinarij, ita ut maneat, vel soli Papae, vel etiam suo Praelato maiori solum sebiectus. Ita Silu. tit. exemptio, initio , quae CXCmptio duplex est,quaedam personalis, quae videtur esse,quando personae eximuntur per se, & non ratione loci a iuris dictione alicuius, ut si concedatur Clericis alicuius Ecclesiae , ut non possint excommunicari, neque interdici, tunc personae manent exemptae, & non locus, quaedam γero localis , quae videtur esse, quando exemptio conceditur alicui loco, ut si hospitali, vel monasterio concedatur, ut non possit interdici, soliis locus manet exemptus, personae vero, quae in ipso commmorantur aliquo modo manent exemptae

non omnino, per se, sed rationc loci, id est, quatenus lo- libertas exigit, e. g quia locus nequit interdici, personae amanent liberae ad celebrandum in eo diuina ossicia. Vide Barbos in cap. Per exemptionem de priuilegiis in 6 in suis collect. DD Sancti. opusc.lib 6. c. a.dub. I. Silu.Vbi QPr.q. 2. in praesenti loquimur de personali. Not. secundo quod exemptio personalis etiam duplex est, F ff . 3 altera

450쪽

De regimine regularium,

altera secundum totum,id est, qstando Religiosus Prouinciali eximitur a totali obedientia sui Guardi Prioris, altera vero secundum parrem,id est,quando qua causa particulari ab obedientia ordinarij eximi liberatur: his supposi tis.

Prima Conclusio.

Solus Papa communiter loquendo totaliter eximetest subditum ab obedientia immediata Superiori IProuincialis nequit liberare Religiosum subditum Guardiani ab eius totali obedientia , nec Generalis eximere Guardianum, ne sit subditus Prouincialis.

ture cap. Frater. vers.-cum oportuisset i6. quaest Cap. I. I 3. quaest. I. dc cap. I. iuncta Glossa vers exempde priuileg .in 6. D. Anton. 3.part. tis. I 6. cap 0. g. l . Hlib. T. cap. 24. num. 3. Sanche Z Vbi supr. num. J.Mando

signaturis gratiae titi exemptiones ab Episcopis. Petu Glossa cap. Cum olim t. de priuilegiis lib. I. iit. S. Silu. tit. exempl. g. l.& ibi Armilla num. I. Fernand Α sui e Xam .cap. I S . g. 2.num. I . dicto S . Mirand tom. r quart. 6.ROdriq. tom. l. quaest.2 3.art. 3. Portella tit. Genum. 3. a S. Fausto in suo thesauro lib 6. quaest. i 6. tom.I. priuil. in constit. s.Ι ut ij II. num. 6.& in constit. idem Papae,

Secunda Conclusio.

Generalis in aliquo casu iusta interueniente careximere subditum ab obedientia, seu iurisdictione uincialis , seu Guardiani, idem dic de Prouinciali. .driq.& Mirand.ubi supr. Mandosius de inhibit quaes

clus. I S .num. . Roman consili. 37. in princip. Petrin.imul .liLE. cap. 3 s. num.3. Suari .de Relig. lib. 2. cap. 2 itracti 8. tum quia sicut supremus Praelatus causa inteniente potest inseriorem Superiorem ossicio pr are, 'cet Suare et ubi supr. nu .a . ergo ita ratione cotante

SEARCH

MENU NAVIGATION