장음표시 사용
481쪽
naaliis verbis, seu terminis explicatur a Rodrique et tom. 3. quaest. 63. art. L. logice, seu metaphysice& moraliter, illud dicitur logice , & metaphysice impossibile , quod
nullo modo fieri potest moraliter tale,quod denotat omni- modam impossibilitatem , sed tantum difficultatem pro res ibae: cecutione fundatur in Arist. i. de Coelo : quare Solus de iust.lib.3.q. I art. χ.quem sequitur Mirand .lom. 2.q. 2S art. 9. cxplicans illam conditionem legis ab Isidoro relatam, quod
sit possibilis, dicit, accipi pro eo, quod non est valdE diffici-rie, non solum pro eo, quod non est simpliciter impossibi- ριαν idem affirmat Iacob Gran ad de legibus, contr. T. tract. 3. pari. l .disput. 8. sect...possibilis, id est, quae a subditis impleri possit, quod non est intelligendum de potentia Physica, sed de morali, vi nimirum non sit multum difficilis , &quae attenta humana fragilitate , aliisque circunstantiis credatur riuari non posse. Dupliciter etiam accipitur necessitas. η' τι absolute, A metaphy sicc, ut cibus est necessarius ad
viuendum. Secund .moraliter, id est, accommoda,& oppor-Hana ad consequendum finem intentum,ut est equus ad ambulandum. Ita Rodr. ubi supr. ' -
Not secund.quod quando Superior praecipit aliquid impossibila logice, , seu met hysice , subditus non tenetur obedire , quocunque modo sit impossibilitas vel ex partee Parte personae, quia impossibilium non datur. Obligatio , lego impossibilium, T de reg. iuris: sic etiam possibilitas moralis excusat subd itum ab obligatione Praecepti: Rodrique E ubi supr. reserens aut horitatem Caietani iuxta explicationem Soti, & aliorum D D. in ex-jicatione conditionis legis, de qua sup r. quare idemmet Rodrique Z loc. citat. probans hanc veritatem, inquit, licet generalis imposita ad mortale obliget, non ideo eius wbligatio extenditur ad omnes casus particulares, quia ita
possunt esse talibus circunstantiis muniti, ut eorum vis ad
dotale adstringere nequeat maxime quia legislator o castis particulares praeuidere nequit , quod si e sientiisi, quod moraliter videtur esse impossibile non eam- regulam statuisset, unde per epitcheiam ad mentem latoris benigni, ut rigor legis benignitate misericor,
482쪽
diae leniatur, est quotida recurrendum. Silu. v pulus aliam benignam rationem adducit , quia nec Ecclesia intendunt obligare ad vix possibileraliter, & ciuiliter habetur per impossibile
sup r. quod si aliquis vellet in contrarium asserere, iniafferret Christi doctrinae dicentis. Iugum enim meumue est,& onus meum leue, necnon Dei bonitati,qi esset Deus homine bonignior , sed durior, quod nerardicere. Denique quod dicitur de impossibilitate moras, ' citur etiam de morali neccssitate, id est, quod ipsa inteni crue non infringitur praeceptum ex mente Rodriq. sup r. Sanchez sum m. lib. I. C. S. num. I 6. Filii uc: de praecla iunij ,tract. 27. p. 2.c. 6. alios referentis, videatur etiam strus Pal.p. r. disp. aps de hor. canon. . .
Trima Cones ossi iua 1 1. Subditus, qui bona fide praeceptum ieiunis fregit:
Veneris, putans se habere causam illud frangendi, culpa alienus censendus est. Probatur prima os ut dixi, excusat: talis vero subditus putans se habere inon obseruandi legem ieiunij , vel propter diconualescentiam, ac infirmitatem, vel propter lborat morali impossibilitate : ergo reus morus fringendo ieiunij praeceptum non est habendus: ne quod necessitas moralis debeat em certa, & euidens, ta n putata talis ex proprio iudicio, quia ad non labendum in peccatum sufficit putata, ut recte docent Palud. 4. dist. I Ic
quaest. 3. pari. s. Fili iuc. ubi sup r. verum huiusmodi dilimitatur a Cordub. Sc Rodrique et ubi supr.qui Joqi Religiosis asserunt tantum fauere animabusuJlorum, sun t soliciti de propria salute, non verb illorumviformath viventium , si loquantur de Religioso peccatoris saecularis,qui semper,aut sero semper
483쪽
versi diciant, quia huiusmodi homo habet iudiciu adeo ob- :scum,& deprauatum,ut causa ab eo putata excusanS putanda sit obscura, & deprauata ad mensuram iudiciis si verδ loquatur de illis Religio si s , qui aliquando a miseria , fragilitate propriae naturae subduntur iugo lethalis culpae , &non im reformati inter alios reformatos vivunt , Corum
limitatio non est admittenda, quia non sunt ita alieni a propria salute, ut de illis non queat affirmari, non fracturos ieiunium, nisi crederent iuste in tali casu se excusari a peccato. Secundo prob. concluso, docet Caiet. tit. praecepi. transgressio, obseruationem seu vim praecepti impositi de- . pendere ab intentione praecipientis, quae si sciri potest, sufficit, intentio autem legis in communi certa est, quod est facere homines virtute praeditos, unde leges Ecclesiasticae ex sua primaria intentione non intendunt iniicere laqueos animabus, sed ad aedificationem corporis Christi mystici promouere: sed si moralis impossibilitas, ac necessitas non excusarent homines a transgressione humanorum praecepto risii, &consequenter subditus a transgressione praecepti ieiunij non liberaretur, mille, N. mille laquei quotidie vincirent miseras animas pro quasi certitudine aeternae damnationis contra benignam E cclesiae mentem: ergo: nec obstat,
leges Ecclesiae uniuersalis benigne hoc beneficium conferre animabus , non ita leges alicuius particularis, ut sunt leges omnium Religiosorum dependentes ab eorum s datoribus v qui adstrictius eas conseruandas, nec non Religios semper intendunt a suis legibus benignam abiicere inretationem, quia est error in principiis regiminis,velle, ut Relis, es conseruentur, maxime in illis, quae spectant ad conicientiam, per rigiditatem, & austeritatem, nam sequitur relaxatio tam ex parte nimiae rigiditatis, quam xx parte nimiae benignitatis, &ideo Rodr. ubi supr. intelligens mentem fundatorum Religionum inquit, Religiosos a propriis legibus non adstringi, ut superent benigna vincula gis diuinae, naturalis, ic humanae, sed stafficit, ut ad modum ipserum vivant: ex qua doctrina sequitur, quod in om-ri,ascas bus, nisi lcx particularis aliter explicet in in quibus diuina, humana, α naturalis excusat homines a pec, si cato,
484쪽
cato, in his omnibus etiam praecepta regulae Reliscusabiles reddunt, quamobrem Cordub. Vbii 31' fratres minores a mortali transgredientes praecept equitando, vci de non portandis calceamentis e putata sufficienti, possunt tamen peccare venia liti bene perpensis rationibus, ut notant Caietan. &Fillic supr. non verδ, quia ausi sunt suum sequentes iucgem transgredi, ut insinuat Rodriq. ubi supr. quia belinterpretatio legum habetur a concessione legissat . sicut liberata mortali, intendit etiam cos a veniali i
quamobrem concludendum est leges singularii iuxta interpretationem omnium aliarum legum esse Candas, alias non haberent vim ligandi, quia essent iistae, & impossibiles. Tertio suadetur: Silu. referettit. scrupulus, quaest. . asserit, quando caeteris paribbentur duae opinionus,altera benignior, alter vero semper inclinare debet interpretatio in mitiorem
gniorem partem.' Ratio est vere aurea, quia praece& Ecclesiae non imponuntur ad tollendam spiritu: cedinem, sicut rigida , & scrupulosa interpretatio lSi vero iste subditus non excusaretur a peccato obnem legis ieiunij innixus rationi benignitatis, di
legislatoris e medio toli crupulosa, & rigida ad oppressionem miserae ua
Huiusmodi subditus, qui bona fide ex mala inte3 6. doctrinae infringere aliud praeceptum ad mortala ob ausus est, non debet iudicari lethali culpae obnoxi: est a Piaelato poena plectendus. Prima parssua Nauarr.lib. I. Consil.de sentent excomm. consit. ioni, reserente Innoc.in cap. Per tuas, de simonia, quem cum ad id opportunis restri Felinus in cap. Fin. de re tum quia in fractione non adest voluntas malitios malitiae peccati, tum quia transgrediens praeceptu fide putans se habere iustam causam excusatur Cato , ut dicebam : ergo mala intelligentia
485쪽
concepta excusare dc bct : nec obstat , quod debebat consulere viros doctos, quia si dubitasset de vera intelligentia , accedere de babat pro illuminatione ad eorum doctrinam , sit vero certitudinem moralem de rei veritate habebat , minime quidem. Secund. pars suadetur, tum quiates, quae culpa caret, in damnum vocari non debet cap. r. de constit. tum quia ex reg. iuris in 6. reg. 13. habetur, sine vulpa', nisii subsit causa , non est quis puniendus, tum quia iniquum videtur esse punire eum, qui probabili ratione munitus , actuna virtuosilm operatus est. Ita io an . Sanctus in selectis, disp. .num. 27. I bona. de Thomasset.Bartol. Pcr-ret. Ioseph Alderet. quos citatos sequitur Barbosa in collect.
O quavis, quis habet consuetudinem transir Hendi regulas, seu consti utiones, non qua ob- 'tigaut ad mortale, cum propositio etiam non semii eas, sit culpa DItalis reus.
Ita ratio DD. asserentium huiusmodi Religio λm eLe in statu peccati mortalis ad soc affirmandum nos esto multi ex illis in affirmativam sententiam pera-Cri ver inclinent ἡ sed opus est eis parere quando-la qinditur de subditis, rigide loquuntur, aliqua praemittendo, .qriae essent eXaminanda. Prima ratio videtur esse San-- sum m l l b. 6. n hi m. i s. cap. 6. Castri Palai p. part de pec-i Vtracst.2.3isput. 2, p. 9. g. . ob scandalum aliorum, , -specialem ruinam Resigionis dicunt ipsi: ergo quaelibeta 7
igationes,& quis sub tanto onere non corruet i
486쪽
& quis saluabitur λ probatur consequentia, maius, Ac misnus detrimentum graue, dc mortifere peccaminosum inter se non differunt, nisi secundum magis , dc minus , sed si consuetudo transgrediendi regulas , seu constitutiones constitueret Religiosum in statu aeternae damnationis unius etiam regulae , dc constitutionis, quia , ut probaui superius ex consensu omnium D D. Superior negligens, bc permittens ut in desuetudinem abeat una tantum regula alicuius momenti ob damnum graue, quod toti Religioni infert, culpa graui damnandus est : dc cum maius, id minus damnum non differant inter se, nisii secundum magis, de minuS: ergo quaelibet consuetudo infringendi regulam unam, tanquam grauiter damnosam constituit Religiosumsein statu damnationis, ic ita concedit Sanchez ubi supr num i 9. R tenetur concedere Castrus Palatis. O miseri Religiosi constituti perfere infinitas constitutiones, quae essentialem regulam circunsepire solent, sub tot oneribus, id quid erit nisi, ut ab ipsis opprimantur Z nec obstat dicere, ut dicunt aliqui , maMum damnum haberi ex omnium transgressione, mn vero ex consuetudine transgressionis unitas , quia, ut dicebam,neglectio unius regulae est mortifere peccaminosa, Sc dato, 6c non concessio , quod non esset talis, grauiss-ma iactura instaret Religioni,quia singuli possent habere in
desuetudinem unam , dc diuersam regulam, quae simul cumulatae magnum scandalum parerent , ac magnam iacturam inferrent Religioni, dc ita cogeretur Superior ad illas reprimendas, nec non subditi ad illas modificandas. Fateor , me non intelligere in Religione reformata tantam ruinam orituram ex modo vivendi unius , quia relaxatiocrit tantum venialis, Sc forte sine culpa, ut dicam inferius,
etsi aliqui ad eius imitationem parum iusta vestigia seque rentur, quod difficile, imo impossibile erit, de propter vigilantiam Pastorum , dc propter Zelum aliorum non pCrmittentium talem vivendi modum , non erit nisi relaxatio venialis, dc paucorum , dc remota ab inserenda graui iactura Religioni, quare damnum congregationis semper censen dum crit parui momenti. Probatur secundo: ergo conluc tudo committendi venialia peccata in quacunque mat clacrit
487쪽
erit peccatum mortale: probatur quia non videtur maior ratio, quare frequentes transgressiones regularum, seu con stitutionumZasserantἔscandalumi, & Religioni inferantri inam, quam frequens repetitio peccatorum venialium imo magis ista , quia ex natura sua sunt mala , & illorum carentia maiorem affert Religioni decorem, quam illae, quia in t rin sece non sunt malae, imo ex intentione Religionis ordinarie ad nullam culpam obligant, N. ita qui habet consuetudinem iocose mentiendi, Oti OSe loquendi, vani S rebus aures praestandi, infinita alia erunt peccata mortalia,
quis saluus fiet 3 quis saepe, ac saepius non periclitabitur Z dc quis poterit Religiosorum habitum assumere absque lethali culpa ob proximum periculum ruendi in peccat uia & quis audebit alicui ingressium persuadcre 3 profeci b Religio potius erit peccatorum congregatio, quam iustorum collectio, cum in die septies cadit iustus. Probat. teri. ergo totus mundus esset in statu aeternae damnationis: probatur: homines degentes in saeculo mille consuetudines habent
labendi in peccata venialia, & si quis quaerat, unde nam istud malum 3 non aliunde nisi ex malo exemplo eorum inter se, dc ipsi tenentur, licet non ita stricte ad conseruandum candorem Christianae Religionis, sicut Religiosi ad conseruandam sandiitatem suarum Religionum. Quatn-Obrem Iacob. Grana d. de peccatis, Controu. 6. tracto. a. disp. 2.sech. 7. tangens dissicultatem tituli, dc tangens doctrinam Sanche et argumentum ipsius Doctoris non proponit, qua si dicere velit , ratio Sanc licet nil aliud concludit , ni
si mille, &. infinitos laqueos pro Religio ibrum animabus, quos fragilitas humana pati non pistest , quae periculum quotidie labendi in lethalem culpam respuit, quos benignitas Ecclesiae a filiis suis quantum potest alienat, iuxta sententia IN;Caiet. tit. praecepi. transgrestio dicentis: intentio legis incommuni certa est, quoniam cst: facere homines virtu'sos ,&legis Ecclesiasticae intentio est non iniicere la- qtaeos animabus sed ad aedificationem corporis Christi mystici promouere, bc hinc fit, ut non tam lata multitudo praeceptorum obligantium ad mortale in tute interpretanda sit, tae laqueus multiplicatus contra animas censeatur. Et Silia Lll a vita
488쪽
tit scrupulus, quaest. . ait, Deum, nec Ecclesiam intendere obligare ad vix possibile alicui, ut puta nimiam habens diseficultatem , alioquin non esset verum illud Matth. i I. Onus meum leue, nec Deus esset homine benignior , sed durior, quod est nefas dictum. Et Basicus Capuc. in sumin. tit. Cpiicheia, num. 4. inquit, neque Deum, neque Ecclesiam intendere suis praeceptis nos obligare ad vix possibile,&nimis dissicile in se. R atio est, quia pie credendum e st ncque Deum in lege gratiae velle, neque Ecclesiam imponere nobis iugum vix possibile, dc dissicillimum , saltem scissi poena
peccati mortalis , neque enim Deus, ut homo quaerit occasionem ad calumniandum , cum Sapient. l . legatur. Scntite de Deo in bonitate. Et S. Thom. a. r.qUaest. I 86. art. 2. quem
sequuntur DD. inquit: ille, qui profitetur aliquam regulam,
non vovet obseruare omnia, quae sunt in Regula, sed vovet regularem vitam, quae essentialiter in votis essentialibus . consistit obedientiae, pausertatis, S castitatis. Ratio est aurea, & ad rem nostram notata in quo lib. i. art. 1 O. quia somnia voveret sub peccato, quae sunt in regula, status Religionis esset Religiosis in laqueum peccati mortalis, qui vix , aut nunquam declinari possit, huic rationi adhaerent
illa ultima in fine dub. 3 o. apparet, rationcs praedictor UmDD. esse parui momenti,M nisi ad laqueandas animas pro aeterno supplicio : nec obstat, ex confutatione doctrinae D D sequi non paruam relaxationem in Religionibus, quia
relaxatio essentialis magis oritur e X rigida eorum docti na, quam ex alia, quoniam, cum in Religionibus maior pars hominum impersectorum moretur, Ut experientia docch& insinuant DD. est et eis iniicere laqueos, ciuic manus eorum ruinae in es sentiale damnum , relaXaxioncm congregationis. Secunda ratio est Vas'. i . 2. JUaest.' 6. disp. is s. cap. 6. num. 6 o. qui dicit, licet verissimum sit apud omnes DD.pcccatum veniale per quamcumque multiplicationcm non fieri mortale , quia eius grauitas non intensitae , sed tantum extensiue augetur, Ut viderC est apud Suarc 7 lib. 3. delegit, cap. ιδ. n. DA apud AZOtium pars. I . lib. q. cap. 9 q. II.
489쪽
oaec ille tepidus Religiosus ita sicciuembrinori trans restines legum quia eius vo untas
rihilominus admittendum illam frequentem legis trans yessionem esse mortalem , quia laeditur notabiliter finis le- gitatoris ,& quantum in. se est, cum impedit, cuius do- a: praeterquam quod potest confutari eisdem fere argumentis contra doctrinam Sancti. allatis, specialiter tamen, V magis immediate his rationibus consulatur. Primaeque- -tura nasna conturbatio in Religiosis, quia opus esset quae-X Q, iquot a S, & quanta temporis distantia requiratur ad hoc, ut finis dicatur neglectas, ita ut transgressores in- cidant in lethalem culpam. Secund. quando finis legi satoris non magis laeditur a chibus repetitis , ac si repctiti non dessent, frequens transgrcssio legis nequj. imputari ad mod tale: quaelibet autem quasi continuata transgressio legis petvmule in culpam offendit finem, ac si non esset repetita, illi actus , ut supponitur, non uniuntur inter se, neque in obie o vergo non videtur sv fliciens ratio ad probandum renutio con sti tuere possit peccatum mortalς, esticax, & en Castr.Palai ubi ltipr. nui sermo est D. Anton. ι p.tit: l . C, c. g 9. Si tu . tit. Relig. I Ἀ- disp.so,quaest. p S. col penult. vers atque iIa es,
asse ventium ratione contemptus saltcm interpretatiui trans gressionem consuetudinariam regularum, seu Constitutio mortale, quorum doctrina infirmatur. rationibus, ewi praesupposito , 8uod LDD 1 dedi cunt apud Sanct.:sunam. lib. I. cap.J. n. 8. & c.
490쪽
nem ad ferenda tot onera legum: ergo ratio contemptus non est essicax ad probandam praetensam Veritatem rei, haec ratio adducitur a Sanch. ubi sup r. num. I 8. addo, frequentiam violationis legum rerum minimarum etiam subratione quod nolit subiici, &c. non Cilia mortale : cum et go trangressiones in casu ssint de culpa veniali, quae leuiter laedunt: ergo. Haec doctrina est Iacob. Granad. I. 2. dc peccati S, controu. 6. trach Σ. sech. 7. referentis Caiet. & Sot inquit ergo, duplicem esse contemptum , unum simplicit cr, alterum secundum quid , tunc simpliciter peccatur ex contemptu, quando quis vult peccare , Ut nullo modo subiiciatur diuinae legi, dc hoc semper est culpa mortalis, tunc vcro secundum quid , quando quis vult leuiter peccare., qtria non vult subiici legi in iis, quae non obligant grauiter, & hqc est
culpa venialis. Quarta ratio est ratione proximi periculi ruendi in labem mortalem, quae sequenti dubio con labi - . tur. Aduertendum tamen est, quod non intendo affirmare, scandalum non esse mortale, simili er & contemptum existente ratione sussicienti, sed demonstrare intendo, rationes per quas D D. relati suam probant sententiam, non esse sussicientes, ac proinde nil aliud praestant sub Zelo, quam illaqueare animas tot vinculis, quos sunt constitutioncs, dc
Not, prina . hanc quaestionem non solum amplecti saecu
larem, sed etiam Religiosum, mouetur tamen sub hac forma , quia censetur nece uaria ad rei veritatis explicationem. Tres opiniones inuenio. Prim. Cascii Palai ubi supr. afferentis non esse peccatum in homine saeculari propositum committendi quodcunque veniale , quod sibi utile se obtulerit, verum tamen est, quod ratione , sub qua saluat