장음표시 사용
491쪽
saecularem, saluat M Religiosum, esto hunc damnet sub alto
capite superius relato. Secund. est Sanche Z sum m. lib. i. Cap. S . num . . quem sequitur Bonaci n. de peccatis, disput. 1. r. quaest. I. n. . . a stirmantis de quocunque seu saeculari, seu Religioso propositum committendi omnia venialia ad mortale adscribi, imo etiam in materia periculosa, scilicet luxuriat: sit in hoc datur paruitas materia: ut propositum admittendi confabulationes , aspectus, tactus, quoties venialia
Iacob. Graia ad .fle peccati controu. 6. trin. 2.dilput. 1. lect. 7. asserentis, non esse peccatum mortale in homine tam saeculari, quam Religioso decretum committendi omnia venialia , quae sibi offerunt, referentis pro se Silu
Not. secun d. qUod veniale peccatum, seu res indisseren- 1 tes tiant ire possunt in mortale ratione periculi moralis, proximi labendi in mortale, ut communiter tradui DD.qUia tenet is vitare peccatum lethale, teneris etiam &pro Ximum periculum non admittere, quia sit admittis, conuinceris sane amare peccatum illud cuius periculum amas. Ita Suare Z tom. s. in 3.part disput. I 8 s Cch. 3. num. I 6. Vertim tamen e li quod DD. distinguunt, aliud esse periculum proximum, aliud remotum, proximum videtur esse secundum 1ententiam Sancti CZ surum. lib. I. cap. 8.n Um. I . quem sequitur Balteus in summ . tit. peccatum I. quando contingit occasionem ex genere suo esse talem, ut frequenter homines similis conditionis ad mortale inducantur, vel CX perimeto constet in hoc homine talem cffectum habere. Castrus Pa- Iatas pari. I . de peccat essCnt. tract. 1. disput 2 p. 9. g. 3. ita lo- . 'Ultur: periculum proximum , & morale peccandi est, quod frcquenter ad peccatum inducit, vel attenta hominis fragilitate in peccatum eum inflectit, remotum vero si semel , aut iterum homo peccauit, pluries vero restitit. Ita colligitur otiam ex Ioan . Sanch. disp. 2 O. in selech. ntam. t P. . ex Ant. Fernand. in instit. Confessi docum. 6. mim. . . l. 29.
erum Iacob. Gran ad .ubi sup r. virumque periculum sic CX-plicat: pericu ira proximum est illud , quod ita parum distat a culpa mortali, ut iplum periculum mortalu dicatur,
492쪽
dc sit grauis iniuria Deo illata, ac proinde culpa mortalis,
periculum vero remotum est illud, ratione cuius, licet interdum homo labatur in culpam mortalem , non tamCn parum distat ab illa , ut tale periculum in quantum tale est, si grauis iniuria Dei i quod sane arbitrio prudentum iuxta variaS Circunstantias perpendendum est.
I. Voluntas, seu decretum committendi omnia peccata venialia in quocunque homine, liue saeculari, siue Religio so non est ita peccaminosum, ut praecise peccato mortali damnetur. Ita habetur e X Caici. & lacob. Grana d. v bi supr. suadetur prim. ubi seruatur dilectio Dei si per omnia, ibi nequit esse lethalis culpa: & cum in intentione committCndi omnia venialia , bc a caeteris grauibus peccatis se sertiandi, si statur intra limites dilectionis Dei supra omnia, nam Cius amicitia per peccatum mortale dissoluitur: crgo huiuimodi decretum tam in Religioso, quam in laico non cst damnan
dum tanquam mortaliter pCceaminosum. Secund. malitia, humani actus voluntatis desumitur ab obiecto proponto aratione , nam bonita S, aut malitia actus interni non mendicatur nisi ab obiecto prout a ratione proposito, ut dicitur in materia de actibus humanis robicctum vero illius voluntatis sunt omnia peccata venialia, quae CX se, & praeci se excludunt lolialem culpam: ergo ex eo, quod homo habet decretum committendi omnia vcni alia, non habct. malitiam: mortaliter peccaminosam , quia eius obiectum tantam non inuoluit malitiam. Tert. sc queretur , nostram
salutem non solum e sic petendam ab obseruamia diu in rum praeceptorum ad mortale obligantium , sed-ctiam ab obseruantia obligantium ad veniale, quatenus C siet neces saria ad non infringenda praecepta sub mortali imperata, benignitas autem diuina noluit tantum onus fragilitati humanae imponere, maXime qUia, licet venialia animum labefactent, charitatemque refrigerent, hominc inque in interitum adducant, attamen firmum propolit Um non commit -- tendi mortalem culpam , exercitium operum , Pictati ,
493쪽
& Religionis detinent animum, ne corruat, & ita quod ex
una parte deperditur,eX altera reparatur. Quari .experientia duce habetur, quod multis, ac infinitis hominibus in si,
culo degentibus non ossertur peccatum veniale, quod ab iis non committatur , nilominus raro in mortale labuntur: ergo signum est, tale decretum praecise , & formaliter non se occasionem labendi in mortale. Verum tamen est, ut bene notat Castr. Palaus ubi silpr fatendum esse, habentem longo tempore tale, ut ita dicam, venenosum propositum Duaecunque venialia committendi, fore tandem a Deo despiciendu,necnon & negligendum, & sc miserrime lapsum in mortale, maximE Religiosum, cuius vita non debet esse alia, nisi continua pugna aduersus has imperfectiones, ut verε dicatur distingui a laico non per habitum assiamptum, sed per intentionem acquirendae persectionis. t a Dices, manifestum periculum ruendi in mortale est huiusmodi propositum, eo quod, dicunt omnes SS. ex illo
EccIes i 9. diui modie emit, paulatim decidet. Peccata Venialia disponere hominem ad mortale, nde D.Gregor. 3 .p. Pastor. admonit. 3 . minima peccatafere,o deui are negligit, a flatu iuuitia non quidem repente ,sed paulatim solus sedit. Quare habendo illud decretum non est, quod sponat ad mortale , consequenter videtur esse
illud periculum proximum, de quo Saluator ait, Qus amati ericulum,in eo peribit,& amicitiam meam dissoluet,unde Solus 4. dist. I. . quaest. 1 .art. i. non longe fine, g. hic animada orendum est, ait , forsan esse mortale contemnere venialia ratione imminentis periculi. Respond. du periculum aliud remotum,& aliud proximum,fati enim, propos tum committendi omnia peccata Vesse illud proximum Saluatoris, sed tantum rem ita SS. Patres de isto loquuntur, & sic Granad. Ca-
alaus, Salas I .2.wm.1. tract. 3.disput. 16. sect.2 adnem respondent.
, huiusmodi decretum continet in se contemptumatiuum: ergo mortaliter peccaminosum. Respon-ndicanda in praecedenti quaesito. -
, Religiosus tenetur in via persectionis progredi,
494쪽
cui aduersatur propositum illud, unde S. Thom. 2 . 2. q. I 8 . art. 3'. ait: tunc a Religioso peccatum simulationis, vel mendaci j committitur , quando ab intentione perfectionis animum reuocat, quaest. i 8 6- inquit: ille, qui statum Religionis affumit, non tenetur habere perfectam charitatem, sed tenetur ad hanc tendere, M operam dare, ut habeat persectam charitatem. Respond. Religiosos habere obligationem tendendi ad perfectionem, nec unquam animum ab illa reuocandi, dc teneri quidem in via perfectionis progredi, non ita tamen, ut omnia sub mortali teneantur obseruare, sed solum vota, alia praecepta , si sunt in regula ad mortale obligantia, reliqua vero minime, nisi quando imminet aliquod periculum proximum ruendi in lethalem culpam, quod quidem impossibile est inue niri in violatione regularum, Sc constitutionum, prout praecise attentis omnibus circunstantiis non obligant sub mortali , nec S.Thom. unquam dixit, ut recte notat Caietan. ibidem, Obligari sub mortali ad omnia, sed quaest. I 86. loquitur generaliter , doctrina partim mendicata a Sancheg in sum. lib.6. cap. I. dc tota a Iacob. Granad. ubi sup r. imo habetur a Gersone dialogo de persech. cordis, pari. r. Alphabet. 68. lit. H. qui etiam addit, postquam statuit, Religiosum , qui firmiter seruat praecepta dc non consilia , non esse in statu peccati mortalis,quia nemo consiliis ligatur baec verba: quamuis raro fiat, ut homines strenue priecepta compleant, quin quodammodo supererogent, ec misceantur consiliis. Videatur Suare et 4. de Rclig. lib. I. cap . n. I 2. tractar. 8.Aduertant tamen Religiosi , quod licet doctrina hominum tendentium ad perfectionem tradita sit maximae res p i rationis, dc non nimis rigida, verum tamen est, quod si reuocabunt animum ad non attingendum vitae Religiose perfectionem, seu finem per illa media intentum, a icthali culpa
non excusabuntur. Ratio est, quia , esto non teneantur attingere, tenentur saltem non habere animum in contrarium, nam frustra adhiberentur media cum intentione repugnante fini. Sanche et susum. lib. I. cap. . num. IO. Sese rens Cordubam , in regul S. Francis cc. I. quaes 3.punct. 3.
vers sed utrum similiter, qui non satis explicat , quod sit
495쪽
mortale: Quamobrem concludendum est iuxta doctrinam Sanchez lib. 6. cap. . num. i8. si possibile esset id, quod mo- . , raliter impossibile est, inquit ipse & ego dico, quod moraliter possibile, &. de facto est in nullam sequi ex frequenti regularum transgressione unius, vel paucorum Religiosorum . ruinam Religioni, nullum proximum periculum peccandi,
neque ullum contemptum, tale decretum non elle mortaliter peccaminosum , quia non videtur, ex quo capite possit damnari: timeat tamen Religiosus tali tepiditate oppressius, ne despiciatur a Deo in poenam ingrati animi, quia, esto Deus fragilitati Religiosorum compatiatur, forsan non tamiae mali tiae.
-Quamuis veritatem rei in praecedenti conclusione tradiderim cum Iacob. Granad. in hac verb parte recedo ab eius doctrina adhaereo sententiae Sanch. ubi supr. asserendo propositum committendi omnia venialia in materia peric Hosa; utpotE luxuriae, i si in hoc datur paruitas matcriae in id . est, admittendi aspectus, tactus, &C. intra limites peccati et venialis, esse prorsus lethaliter peccaminosum. ' Probatur, Grania .dicit, ideo propositum committendi omnia venia- .lia non est periculum proximum lethaliter peccandi, quia ἀUbiectum eius ratione proposi tum non est nisi intra limiam peccati venialis, & malitia voluntatis desumitur ab obiecto proposito: in casu vero proposito obiectum includit: in se aliquid mortaliter peccaminosum, nempe addit ali, quid supra periculum remotum, proximum scilicet ob no--aminainationem, & propensionem ad illam , dc ob no- fragilitatem, ut experientia docet, quia, qui propriae ἰConcupiscentiae nimis indulget in tali materia, maxima fa- ό cilitate cadit, & id videtur esse illud periculum, quod mor- ..urale dicitur, & est grauis iniuria Deo: ergo propositum 'Committendi omnia venialia in materia periculosa adscribi debet ad mortale. Confirmatur, consuetudo iurandi inad-:rtanter verum , vel falsum constituit laborantem tali
inbo in statu peccati mortalis, quia proximo, & morali Mmm x periculo
496쪽
periculo periuriorum se exponit, Sc licet alIquando iuret verum, est per accidens, & praeter iurantis intentionem, cum ille usus aequaliter se habeat ad veritatem , & . falsitatem assirmandam, seu negandam. Ita Arag. 2.2.q. 89. art. 3. dab. vlt. Petrus de Ledes ma tom. 2. sum m. tradi. Iι. Cap. IS .dub. 4. AZOr. p. I .lib. II .cap. 3 .quaest. 3. Sanch .summ. lib. 3 . cap. 3 .num. I 3.ergo consuetudo committendi peccata
venialia. addita simul cum nostra fragilitate, dc propensione ad illam materiam periculosam, aequivalet usui committendi periuria, ac proinde proxime se exponit periculo peccandi mortaliter: ergo. a 6 . Dices, vel periculum proximum ruendi in mortale oriis tur ex omnibus venialibus simul sumptis, vel ex aliquibus, non ex omnibus, quia nunquam datur casus, in quo omnia venialia committantur, non ex aliquibus, quia nequit assignari, quae requirantur: ergo. Res p. obiectionem multum auere primae conclusioni, non vero secundam prosternere, quia periculum proximum non desumitur ex numero pe Catorum venialium praecisε, sed etiam ex ipsa materia per, Culosa, quae attenta nostra fragilitate, 6c propensione ad illam, secum portat periculum proximum, quare peccatum mortale cum illa parum honesta, ac debili voluntate potest committi in primo veniali, vel in quarto, dcc. per hanc quae stionem patet responsio ad rationem Sanch. in fine praecedentis quae siti.
am intentio Pralati, pia fertur adse conseruandum in Presatia assumpta sic
peccatum mortale. Dost elucidatas duas praecedentes quaestiones, hanc elu-I cidandam aggredior libenter, cuius declaratio ab illis dependet Sit ergo prim.not. consei uationem Pi ae latiae posse considerari in ordine ad media requisita dupliciter, vel per
497쪽
lia honesta, M iusta intra terminos diuinae legis, vellia Pariam honesta, imo mala, &hoc etiam dupliciter, Prociarando conseruationem per media diuinae legi le-litex Contraria, dissimulando subditorum vitia, luble-
icto indignos, postponcndo digniores dignis, & similia,
APPetendo, & procurando eam per media, licet illicita,ri tametri peccaminosa mortaliter, sed tantum venialiter, forieri do amicos in nonnullis rebus non magni mo- riti, fauoribus etiam eos cumulando aliis denegatis, &c. Nov. seC. quod D.Bonau. in expos. g. S.Francisci, q. l 9. 26 iem sequitur Cordub. in ead. exposit. in introduct. q. 3. ociet dabium, unde nam oriatur, quod Religiones cadant suo pristino feruore, & in relaxationem labantur, multas Fert rationes superius relatas, inter quas enumerat quamam insensibilem relaxationem bonarum consuetudinum, am paulatim subintrant non bonae chnsuetudines, & rela- 'ationes , quae ab aliis trahuntur in exemplum, εc si aliqui. zelo ducti illas redarguunt, audacter defendunt alij dorentes, quare sibi non liceat, quod alteri permittitur ,
ic iam pro lege tenetur, cum ex usu conuenienS Videatur, tam firmiter introducatur, ut vix extirpari queat. Praelati verb eas vident, & cognoscunt, amare tolerant, ne maius
autem malum oboriatur, dissimulant, ut pacifice cum Relia giosis vivant, introducta autem una consuetudine ex dissimulatione toleratur Zc altera, quae paulatim introducitur, sic abyssus abyssumn uocat, & malum introductum suo pondere: & consuetudine ad aliud trahit. Aliam vero rationem assignat Sanctus, quae exoritur ex Praelatorum defectu nescientium instruere alios,quia ab antiquis Religiosis spirituDei plenis, virtutibusque imbutis non didicerunt, μcum verb regimen ad istos iuuenes deuoluitur, instruunt subditos illis moribus , quos habent, trahentes antiquorum vitam in fabulam , eorumque sanctum exemplum abdicantes, imo addit Sanctus, quod se reputant meliores antiquis paribus, qui mille virtutibus erant ornati, non cognoscentes persectorum virtutes ἰ dum quandam disciplinam, Mularem in choro, vel in processionali ingressu conser- .uant ae audacter asserunt, nunquam ordinem fui me tam
498쪽
reformatum, ac bonum, quamobrem coacludunt S.Bonall.& Cordub. ex his, & aliis similibus adductis statum Religionis deficere , in tantam relaxationem cadere, ut eius restauratio censenda sit impossibilis, ac desperabilis, ita ut, ni si Deus aliter disponat, in relaxatione pereat, & ita Ger son 2. p. sum m. Alphab. 39. lit c. O. de non esu carnium Carthusian. inquit: semel lapsa Religio, vix, aut nunquam reparari potest, & facilius de nouo a fundamentis conditur,
Not. secun d.quod non parui periculi, imo maximi o sten.ditur ex SS. PP. esse vitium ambitionis. S. August. in Ps. l. tom. 8. CX pendens. illud David. Beatus vir, qui non abiit in consilio impiorum , cdic. Et in cathedra pectilentiae non sedit, sic ait: Cathedram pestilentiae vocat regnum terrenum cum superbia , quae ideo cathedra pestilentiae recte intelligitur, gura non fere quisquam est, qui careat amore dominandi, is humanam non appetat gloriam, pestilentia enim est morbus, qui lat e vagari solet, o omnes, o pene omnes inuoluens , qui ct sedere dicitur, quia redire non potuit, nisi a Deo liberatus. Quare S. Hieron. epist. 3 i. quae est de vita SHilarion. to m. i. loquens de honoribus a Diabolo delatis, ut sanctum prosterneret, inquit:
Videns his armis, s nempe honoribus, ac dignitatibus t etiam homines inculpatissimos vinci posse , quia ambitio difficulter, se
raro vincitur. Quae maior autem sanctitas inueniri poterat, quam quae florebat in innocentiae statu, ambitio tam n eam labefactauit, ut optime tangit S. Ambros de teri . t Cntat. Christi, cap. . Luc. Non Euam, ait, cibus flexerat, non mandatorum destituerat oblivio, sed proximi honoris ambitio istetebra decepit. Et licet innocentiae status ei concedebat, ut res veritatem posset percipere, attamen inquit Abulens. q. I 17. in Genes i , . illa cognouisset Daemonem falsa dicere, ni appetitus honoris inordinatus insurrexisset ei, per quem cecidit a statu innocentiae, unde apparet ambitionem rationis rectitudinem superare, ut testatur idem Abulens. . Reg 6 quaest. 6.& tandem , quid ergo erit expectandum ab ambitioso praesertim Monacho, nisi ut finaliter recipiatur in inferni baratro. Ita concludit Basil. in Const. monast. cap. 2. to m. a. Si se ipsum exalsauerit Monachm, grauem , ct poten-
499쪽
bαίer humiliatorem , ct qui usque ad Orcum deme*ere
retElatias , cuius intentio tendit ad sui conseruationem 168. mesia non illicita, ut ipse putat, iuxta ea,quae di ista sunt . ctrib. I. pari. lethali culpae obnoxios censendus est, &Itti magis id est, statuendum , . si eam intendit per media cista non intra terminos diuinae legis. Prima pars satis elligittar probata per rationes, prout in dubio citato,iticis additur haec: Episcopus,qui inuendit exercere suam thoritatem, S iurisdictionem in Clericos sibi subiectos, , n sollim ut Episcopus, sed ut talis homo saecularis, non-: re S lethalis eulpae erit Z utique , nam sub hac ratione cillam in eos habet iurisdictionem : ergo etiam Praelatus e gularis, esto secundat id propriam conseruationem, proVt a dubio dixi, intendat, damnandus est mortali culpa , copaod sub illa ratione utitur subditis corumque rationibus in ropri Um commodum, quod nequit absque lethali culpa
neri,quia in eos exercet iurisdictionem non sibi debitam. Secunda pars suadetur ex Caietan.summ .iit. Ambitio, alikrente, honorem appetere, ac optare ad scelus aliquod perpetrandum esse peccatum mortale : & cum huiusmodi Praelatus exoptet Praelatiae conseruationem per media iniusta,Ec ad patranda multa scelera: igitur satis dignoscitur eius malus status, dico dignoscitur, quia excitantur CX eiu S mala administratione inuidiae, oboriuntur dissensiones, contentiones,calumniae, ac alia infinita mala : Quare Mirand. LOm. i. quaest S. art. s. inspiciens ruinam inquit: radix omnium pertubationum, quae veneno se serpunt per totam Religionem est affectus in Praelatis proprij commodi, dc non
communis, quare credunt esse illam viam, perquam Cre
dum formare proprium solium in administrationibus, dignitatibus, Ec Praelatiis, sed Deo ordinante aliter sequitur, quia dum student in ossiciis se conseruare iniustitiis, Occulto Dei iudicio miserabiliter ruunt, & praecipitantur, Idque merito. Vnde S. Leo Papae epistol. 8 1. alias 83.eos grauiter
500쪽
reprehendit. Pons hoc, inquit, consulere populis ,sed noeere, nec praestare regimen ,sed augere discrimen,inte ritas enim pr fidentium salus es subditorum, o ubi es incolumitin obedientia, ibi est firma docIrina, principat m autem, quem aut sedititio ex-ἔorsit, aut ambitio occupauit, etiamsi moribuου, aut acribus non
ostendit,ipsius tamen initu sui sperniciosus exemplo, cr difficile est,ut bono seruantur exitu , quae malo sunt in choata principio.
Intentio PCelati se conseruatiat in dignitate, seu Praelatia perfrequentes astiones, ac dissimulationes, necnon &partialitates, quae sunt peccata venialia censenda est grauiter, ac lethaliter peccaminosa. Suadetur: si ad mortale non imputatur, maxime quia consuetudo horum venialium pro sui conseruatione non inuoluit proximum periculum labendi in mortale, at id videtur falsum: ergo: minor probatur, quia ambitio est tam periculosum vitium, & adeo vehemens , Ut excaecet intellectum, rationisque rectitudinem tollat, ut dixi in tert not. & faciat homines criminosos, ut notat S. Ambros .in 4. Luc. Hoc ipso, inquit, sperniciosior ambitio, quod blanda quaedam es conciliatrica , dignitatum, or δε- re, quos vitia nusia delectant, quos nulta potuit mouere luxuria,nusta auaritia sueruere , facit ambitio criminosos : imo sectandum Cicer. r. ossic. facit criminosos impellendo: FaHishmὸ ad res iniuitas impellitur, ut giusque es alii mo animo, cτ gl ria cupido. Ideo S. Basilius constit. mon. cap. 1 o. postqUam Monachos ambitionis labe notatos reprehendit , in haec verba prorupit. Δ ni autem ab hoc vitio captiui tenentur, eos inuidos, contentiosos, insimulatores, impudentes, calumniatores, assentatores, veteratores , humiles ubi non conuenit, illiberales, gloriosos, sexcentis denique aliis huiuscemodi turbis, refertos exi-sere necesse est. Et est in materia inter omnes magis periculosa, ut notant Laurent. Iustin.de regi m. Praelatorum cap. r.& S.Chrysost.hom. 16. in Genes. Primus ait Nemo primatam cupiat, nusi que praeesse desideret , cateris quippe negotiis magis periculosum est regimen animarum, atque ad lyud, prout oportet,
miniBrandum dis illime quisque reperatur idoneus. Secundus inqui