장음표시 사용
501쪽
ait. Ne ambitionem sectemur, nihil enim pericuί - d, quod
m experientia satis didicimus: ergo quis negabit conlue nem venialia committcndi in hac materia non inuo-e proximum periculum lethaliter errandi Z quare dice- Cicero pro Milone:Nihi enim es tam motu am tenerum, aut fragile, aut flexibile, quam voluntas erga nos. Et La-itiuS lib. I. cap. i. immediatius loquens dicit. Eui meroitione in ti, aut amore potentia infammat; omne studium s ad honores acquirendos contulerunt, nec si solem quidem ει gesumus in manibus, fidem commodabunt ei doctrina, rcc. ind. permittere Superiorem ut in desuetudinem abeat regula alicuius momenti, seu dissimulare, quod corrua introducatur, est peccatum mortale, ut dixi superius: talis Praelatus non solum permittit ut ambitio in subdia ualescat,sed suis prauis exemplis, Sc frequentibus partatibus, quia eius conseruatio a multis dependet, eam ducit: ergo non nisi ad mortale eius intentio est dam-da. Tert. sicut Gubernator ciuitatis tenetur procuraretem politicam, pacemque ciuium , quae sunt finis gulationis politicae, ita Praelatus Religionis tenetur prosere studium perfectionis , quod videtur esse sinis con- Ationis religiosae : at procurando , ut se conseruet morae dicto in altum pia dignitate, deficit a fine, quia opus nulla vitia, licet leuia dissimulare in amicis, ne eos ODat, sibique aduersarios reddat, in aliis etiam, ne partia tantum elucescat, & ecce relaxatio, quae paulatim inacitur, de qua dicebam in secun d. not. & ecce studium: stionis, finis Praelati, ac regiminis, neglectum, quod sinulatio tantum se extendat ad amicos, ad alios vero sendit non parua conturbatio ob Superiori Spartialitates,ce Religionis status per pacem, & quietem conseruan- per inquietudinem, Sc conturbationem relaxatus, & ata perfectione alienatus: ergo modus vivendi, dc se eruandi in Praelatia istius ambitiosi Praelati est ad ale imputandus. Et ideo Emin. Lugo de iustit. disput. 0. . in fine, considerans hanc veritatem inquit: maius, dc radicate Praelati periculum oriri ex defectu intentio
502쪽
simum ad se ipsum, suaque commoda procuranda : & paulo inferius addit: potissima erga Praelati obligatio, & cura haec debet esse, conseruare se ipsum sine passionibus amoris, Rodij, timoris, affectus humani, quae perturbant , dc ex caecant mentem nostram,& sunt ridices, ec causae fere omnium errorum, qui in Praelatis solent euenire.
An Prouincialis , qui multitudinem hominum inter Retigiosos connumerauit, pro quorum sμ- sentatione insurrexit necessitas pasiim recuse
rendi ad pecuniam pro pane, 'UIno, Ita sita re
gula in sua puritate de umendo in mendicitate
nequeat obseruari, peccauerat mortaliter, s an quoties necesitate cogente' recurratur ad pecuniam, toties labatur in peccatum.
HIc loquimur de Praelato Franciscano habente praeceptum vivendi de mendicitate, &. non recurrendi ad pecuniam, nisi a manifesta necessu a te cogatur, ita ut puritas regulae habeatur ex eo, quod omnia mendicentur, praesertim ea, quae sunt essentialia vitae humanae ad sui sustentationem , Ut sunt panis , & vinum, &c. quod dicitur de Praelato Franciscano, proportionabiliter etiam dicitur de alio Praesato, qui coegit ob multitudinem Religiosorum ad habitum assumptorum possideri in Religione peculium. Pro intelligentia sit primum not. quod Corduba in reg. S. Franc. . cap z. quant . 3 CX mente S.Bonata. inquit, quod multitudo intrantium videtur esse una ex causis principalibus relaxa tionis Religionis unde S. Bonau. in qua st .reg. cap. t O. mouet dubium, an expediat omnes passim ad ordinem recipere, negatitae respondet dc propter debilitatem, & propter pauper acem , quae potius eos impellit, quam superni Numinii diuina
503쪽
diuina vocatio ad onus Religionis sustinendum, & propter
mores a consuetudine redditos in corrigibiles, ex quo disia solueretur disciplina regularis, S impediretur aliorum pro- . fectus, nec inuenirentur, qui possent eis praeesse, unde collige re tur, qua si quaedam confusa multitudo ad certam ruinam, quae nec regi valeret, nec sustentari congrue posset. Nec talis multitudo uniuersali Ecclesiae expedit, quia cum ordo sit plantatus in aedificationem Ecclesiae, dc suorum sidelium, potitis pareret confusionem, & scandalum arriperent saeculares ob tot prauis a Tectos moribus receptos, minus ergo malum est, non esse Religiosos solo nomine, vel habitu, ubi forma vivendi inter perfectos homines per prauos mores extinguitur, nimis etiam foret onerosum fidelibus tot mendicantes unius ordinis pascere absque ullo, seu cum modico aedificationis praesidio: haec Bona u. quem sequitur Corduba, qui etiam addit in fine, quaest. r. ubi sup r. ab e X- perientia monitus, quod recepti quotidie a perfectione decidunt, dc fiunt quotidie peiores, posteriores prioribus, quare multiplicatis hominibus multiplicantur transgressores, dc ordine dilatato, dilatatur relaxatio, dc scandala crescunt, veteribusque noua superadduntur. Not. sec. quod non mediocris agitatur quaestio , an essectus, seu omissio orta ex aliqua actione voluntarie mala imputetur ad peccatum, quando actu vitari nequit, e. g. per cussus fuit Petrus, moritur, cum iam mortem impedire nequeat percutiens, imputabitur ne ei mors ad lethalem culpam 3 noluit Praelatus scire obligationem sui offici j, adueniente tempore, opus est relaxare regulam, relaxationes
sunt ne ei imputandae ad peccatum ρ inebriatur Titius sciens se in ebrietate pollui, blasphemare maledicere, & occidere, stant ne istae actiones vere illi culpabiles λ In hoc conueniunt
Omne S, euentum contingentem eo tempore, quo euitari
nequit, non addere nouam malitiam causae prius appositae. 'ta S. Thom . . distor quaest. et tart. Σ.quaestiunc . . ad 1. Salas mis relatis i. i. tract. I 3. disp. si , . num. I I . Suar. a. de Mng ib. 3 de iuram. cap. . mam. 7. Sancti. sum m. lib. I x. I 6.nώm. 4. Va'. tom. a.disp. 96. cyp. 3. num 9. afirman S, ho Cresse sine controuersi3. Ratio est, quia cum malitia depen
504쪽
deat a voluntate, & cum in talibus euentibus nulla adsit libertas, nisi illa causae eorum appositae, consequenter nullam malitiam addere possunt , nihilominus fatendum est, peccatum illud praecedens negligentiae cauendi futuri periculi praeui si tanto maiori, ac grauiori malitia affici, quanto plura
peccata erant praecauenda, quia illa omnia tenebatur hic' cultare. In hoc etiam conueniunt omnes, illa peccata ante ebriciatem, vel somnum , aut quando vitari poterant, praevisa, afficere delinquentem irregularitate, excommunica-.tione , suspensione, si eis sunt annexa,-etiam onere restituendi. Ita AZOr. pari. I. lib. I. cap. 7. vers. quod si obiiciat. Salas i. h. tract. 7 disp. 6. sect. 8.San Chubi sup r. num. 7. Clau. Reg. lib.2 cap. s. num. IS. Vasq. Vbi sup r. cap. . Ratio videtur
esse, quia ad illas poenas incurrendas sufficit voluntas in causa , maxime cum Ecclesia non nisi de externis iudicet: vcrum tamen est, aliquos DD. e X cludere ab hac regula generali aliqua peccata, quae necessario actualem libertatem requirundi, ut sunt haereses, contumeliete, iuramenta falsa, N. similia, haec enim facta in ebrietate non ligant poenis illis annexis. Ita docent Ioann. Sanctus in selectis, disp. 1 o.
vcniunt DD. quod, quando quis dedit causam peccatis priusquam effectus contingant, si poeniteat dc doleat de
causa apposita, malum futurum ad culpam ei non imputabitur. Ita habetur ex Sanch. plurimis relatis de matrim. lib. '. disp. s. loquente de pollutione in somnis, num. 23.
AZor. lib. I . cap. 7.quaest. unica, g. in hac re,part. l . Sala S n. 16.
Clauis Reg. num .i , . ubi supr. Raeto est, quia illa mala non -sunt voluntaria in se, ut de se patet, neque in causa, quia illa non recta voluntas fuit retractata. Enimuero in hoc dil-0- sentiunt, an illa peccata sint dicenda peecata in se, an s0- .
dum in causa. Prima opinio, quae Videtur esse communior, est Soti .dist. a. quaest. I. art. T. g.primum omniUm proposit.I.& 2. Valent. I. a. disp. 6. quaest 6. p. . dub. s. Salas multos refer. tract. II. disp. 2. sect. 9. num. Iis. Castri Palat pari. I. - tract.2.disp. I. p. I. num. 6. asserentium illa peccata, quae per
poenitentiam in su a causa non fuste reuocata, priusquam
505쪽
eueniant, esse in se peccata, eorum fundamentum videtur esse, quia omissiones illae, seu aliae res, quae euitari nequeunt, licet in se non sint liberae, sunt tamen liberae in sua
causa, hoc est denominatione extrinseca. Secunda opinio est Vas'. i. h. disp. 9 . cap. 3. aliis relatis, disp. T s. cap.'. num. 6.& T. AZOr. lib. I.Cap.7. quaest. Unica, post medium,& lib. . cap. 3 .quaest. . Couarr. Clem. si furiosus 3. p. initio.
num . . Sayr. lib. 2. cap. 6. num. I 3. hi Omnes asserunt non esse
peccata in se, eo quod ad peccatum requiratur ratio voluntarij perfecti, quae in omissionibus, in somnis vel ebrietate, aut quando euitari nequeunt, inueniri non potest, quae opinio a nobis erit admittenda, in secunda conclusione videbitur: Not. teri .quod licet ratio voluntarij per illam denomina- γγ tionem extrinsecam spernatur a DD. relatis pro secunda opinione, non ideo taliter est spernenda, ut nunquam ha-.bere vim possit, quia in sequentibus casibus sequerentur mille incommoda, utpote in consecratione, & administra-- tione Sacramentorum, nec non in recitatione diuini OD sic ij, si requireretur actualis intentio, & virtualis non sum-ceret ad consecrandum, dcc. ideo dicendum est , quod in fauorabilibus voluntas in causa sussicit ad hoc ut omnes actiones ab illa pendentes putandae sint liberae, dc consequenter validae, maxime quia nulla videtur esse repugnantia, neque ex parte causae liberae, quia semper intendit validare ea, quae per obliuionem, seu per aliam causam vali- . dare nequit per actualem intentionem , neque ex parte materiae, quia nulla apparet necessitas, quae libertati repugnet, ab odiosis vero ratio illa voluntarij per denominationem extrinsecam est prorsus resecanda, tum quia repugnare videtur voluntati humanae , quae ex propria natura , & ab intrinsoco peccata respuit, nam, licer attenta su a fragilitate det causam primo peccato, aliis tamen materialiter pecca- tis, quae in futurum tanquam ex necessitate sequuntur, non intendit se vincire,tum quia ei repugnare videtur necessitas' rei futurae, quae directe opponitur libertati, & ideo S. Th.
I .2.quaest. 6.art 3. inquit tunc omissionem esse voluntariam,ia ad culpam imputandam, quando tres conditiones in ea
506쪽
non desiderantur. Prim. quod quis possit. Sec. quod teneatur. Tert. quod non faciat, e . g. duo se gladiis feriunt, potenti illos componere cum suo magno damno, & periculo,
dc non facienti non erit haec omissio censenda voluntaria, quia non tenetur Cum tanto suo periculo, esset tamen voluntaria, dc culpabilis Iudici quia ex ossicio ei incumbit onus tales lites componendi.
Prouincialis, qui Prouinciam multitudinc professorum Onerauit, ita ut regula in sua puritate mendicitatis obseruari nequeat, nam passim pro pane , dc vino recurrendum est ad pecuniam, censendus est peccati mortalis reus. Prob. prim. sicut lex naturalis obligans hominem ad non procurandam seminis effusionem , subinde obligat ad vitandas causas per se , notabiliter influentes in illam , perinde enim videtur tunc illa Sapplicare, ac procurare eaS non euitando, unde, ut recte ait Caiet. sum m. tit .pollutio, ad finem, . qui vult illas illicitas, periculosas , dc sibi notas causas pollutionis propriae, conuincitur velle culpabiliter ipsam pollutionem, quae eorum est naturalis effectus, ita munus Praelati obligans eum ad non procurandam relaxationem alicuius praecepti regulae, imo ad totam conseruandam, subinde obligat eum ad fugandas, ac euitandas causas per se influento in illius relaxationem: sed homo non euitando causas per se influentes in pollutionem peccat mortaliter ex sensu D D. teste Thom. Sancti de matrim. lib. 9 disp. s. num. I 6. Creo Praelatus multitudinem Relimosorum recipiens quae ex sua natura tendit ad Religionis relaxationem, Sc per se est causa formalis, ut non obseruetur praeceptum de non recurrendo ad pecuniam , icthaliter peccabit. Secund. qui recipit plures Religiosos, quam redditibus , vel eleemosynis sustentari possint, lethali culpa obstringitur contra votum paupertatis, ut Barth. a S .Fatisto in thesaur.Relig. l. 8.quaest. 3 1. Basseus cap. sum m. tit paUpertas religiosa, num . i 3. quia facit contra praeceptum Concit.
Trident. sessi I. cpp. 3. Et videtur esse res grauis, & valdet necessaria
507쪽
me cessaria ad conserta an dum status religiosi bonum pro-
Eressum : ibi enim sic dicitur: In monauertis is tantum numerus conuituatur, ac in posterum conseruetur, qui vel ex redditibus propriis monasteriorum, vel consuetis eleemosynis commode psit
fauentari, igitur Prouincialis, qui plurimos Religiosos ad habitum alium psit, ex quo sequitur relaxatio praecepti praedicti censendus est reus mortis aeternae, nam certe violauit praeceptum Concit. Trid. augendo Religiosorum numerum, qui commode ex eleemosynis sustentari nequeunt, maximeqnia fratribus minoribus, ut de mendicitate vivant, est essentiale ad bonum progressum status religiosi, imo regulae. Tςrt. negligendo Praelatus regulam, seu constitutionem alicuius momenti praesertim ordinatam ad spiritualem Religiosorum profectum certe fit reus lethalis culpae, ob damnum , quod inseri Religioni, ita docent se te omnes D D. Vt dixi supr. ergo tanto magis Prouincialis mortali ctilpa obstringetur, qui per multitudinem intrantium praeceptum de non recurrendo ad pecuniam relaxat, quod, tanqUam e sientiale statui minorum in regulam S. Francisci est in
Dices , in multis locis varia coenobia sunt erecta , quorum necessitati , ac indigentiae absque multitudine hominum nequit satisfieri, praesertim quia cultus diuinus in eis deperderetur, alias sunt relinquenda. Respond obligationem satisfaciendi monasteriis esse parui momenti respectu obligationis conseruandi regulam, maxime in decore men dicitatis , qua principaliter minorum Religio distinguitur ab aliis, nam ista neglecta , negligitur decor Religionis, at relictis monasteriis, non relinquitur nisi quod materialiter est causa defoςmationis, relaxationis, quare restauratio Congregationis a destructione causae malae est semper incipienda, ut rect E insinuat Cordub. in introduct .reg. S. Franc. quaest. 3 .cognitis, inquit principiis malorum, & deformatio-riis Religionis, cognoscitur etiam, quod ab eis est incipien- , da reformatio, non a quibusdam caeremoniarum foliis, sed a radice , nam ad i adicem arboris explantandae, Vel excin
uestendae securis disciplinae ponenda est, per easdςm etiam causas res decidit, per quas nascitur, opposito modo illis se
508쪽
habentibus, ut Gerson Alphab. 3 s. lit .X. dicit , & inde homo incipit surgere, ubi lapsus est : responsito vera, a prudentibus admissa , praxis in contrarium , Religiones continuo corrUunt, remedium non datur, illuminet Deus, quid loquendum,& faciendum.
1 Quamuis Prouincialis mortaliter peccauerit ob multitudinem Religiosorum receptorum ad Ordinem , ccc. n nideo quoties actu recurritur ad pecuniam, toties labitur in peccatum , quae conclusio, licet sit contra communem opinionem, nihilominus tanquam vera traditur, & suadetur primo , quia non potest dici hominem peccare actu, quin actu possit impedire peccatum, alias ex necessitate peccabit, quod videtur absurdum , & contra naturam peccati postulantis rationem voluntarij perfecti, peccatum enim adeo est voluntarium, ut, si ratio voluntarij desit, peccatum etiam desiit ex S. Augustin. lib. 3.de lib. arbur. cap. l8.& ciam recUrritur ad pecuniam ob multitudinem Religiosorum male re. ceptorum a Prouinciali, res necessaria praestatur, quia mendicitas panis, & vini nequit supplere necessitatem Religi
sorum alendorum : ergo nequit imputari ad peccatum. Secund. non sussicit ad peccatum, quod proueniat a catas a libe ra in principio posita, sed necessarib desideratur, ut ac si semper maneat sub voluntatis imperio, ut patet, quia alias sequeretur, eum , qui venenum porrexit alicui ad mortem, quod operatur per multos dies, per totum illud spatium, &in vigilia Ain somnis peccare mortaliter, nam operatio illa veneni toto illo tempore est libera in sua causa, quod videtur absurdum, similiter qui comedit, vel bibit, ex quo sequitur nocumentum saluti, semper esset in actu peccandi, quamdiu nutritiua facultas operaretur circa cibum in salutis 'detrimentum: at recursus ad pecuniam ob necessitatem iam dictam non est amplius sub voluntatis Prouincialis imperio, Ut de se patet: ergo. Tert. sequeretur, Prouincialem simal posse esse in statu peccati mortalis, &. in gratia, peccare, eciustificari, quod est absurdum, nam posset conteri eodem
509쪽
tempore, quo Guardianus ob necessitatem suorum subdito 3 rum recurrit ad pecuniam relaxando praeceptum: ergo ad mortalem culpam a Prouinciali incurrendam non requiritur tantum libertas in sua causa redundans per denominationem extrinsecam in effectus, scd desideratur ratio perfecti voluntarij. Et ideo Palud. in Φ. dist. . qUaest. I. art. I. ait, pollutionem, aut homicidium in somno non esse peccatum , sed effectum peccati, eo quod tunc non sit perse- . Etias usus rationis. Et Sotus .disti l 2. quaest. I. art. . tandem id fatetur de pollutione in somnis ob eandem rationem, dc& citat Io. Maior. Dices , sicuti ad consecrandum , Sc administrandum 276. quodlibet sacramentum, & ad satisfaciendum praecepto re- . citandi ossicium non requiritur actualis intentio , sed virtualis sussicit, ita etiam ad peccatum Prouincialis sussicit malitia a causa emanata Respond. concedendo antecedens, N. nCgando consequentiam, ratio disparitatis est , quia antecedens est in materia fauorabili, ac proinde extenditur, ut dixi in tert. not. consequentia in materia odiosa, ideo vestringitur , quare malitia in causa nequit assicere offectum
Dices, ergo Prouincialis non tenetur exprimere in confessione recursus ad pecuniam tanquam peccam in OsOS , nec quis pollutiones, dc homicidia in somnis,& ebrietate , quod videtur absurdum. Respond. cum Vasque Z ubi sup r. n. I C. non esse necessarium, sed satis esse exprimere causam datam non apponendo debitam diligentiam ad ea praecauenda, quae pram ista fuere, secus esset dicendum, quando opus externum esseo in se peccatum , quia libere semper sub vo
510쪽
em quando peccatum occultum subditi est reue- latum 'alato tariquam Patri possit de illo loqui cum Consultoribus, s Definitore in.
7. Tot.prim.quod Emin. Lugo de iustit. disp. I .sect. . rese-I V rens ea, quae accurate & doctrinaliter suere pertracta. ta, ac disputata in congregatione generali a Patribus Societatis I E s v , ita loquitur. In primis fuit declaratum, non posse Praelatum deferentem sine eius consensu , iquem in- terdum dare tenebitur 1 vlli reuelare , ut cius indemnitati semper consulat. Secund. Praelatum se ab stinere debcre a reuelatione delinquentis, seu delati, nisi ob finem delationis paternae , qui est posse prodesse , unde finis duo semper
respicit, ec bonum spirituale subditorum, & bonum commune Religionis, quando vero ad hunc finem reuelatio est necessario praestanda, semper id fieri debet cum eo minori detrimento delati, quo fieri potest. Tert. posse Praelatum pro consilio, ac directione in adhibendo remedio, si id videbitur expedire,alios considere, imponendo eis secretum. Quart. posse Praelatum alteri Praelato , sub cuius cura delinquenS moratur, crimen manifestare, si res id postulat ad
finem paternae correctionis. Quint. vicum maiori cautela procedatur,petendum esseco densum a deserente, ut taci to eius nomine, res c5 municetur Consultor bus. Sext.pol se Praelatum secreto in ordine ad remediu absque nota in famiae delinquentem monere priuatim, reprehendere, mi'nis terrere occasione S relapsus praecauere, ad officium non
admittere,imo ab illo remouere, quod habet, si sine violatione secreti , 8c nota infamiae sub alia probabili, & apparenti occasione id fieri possit. S. pl. deuenire etiam pot- se Praelatum ad dimissonem subditi dclati a Rcligione,&c. sed id spectat ad Religionem Societatis I E s v. Concludit tandem Lugo haec omnia esse verissima , quia s-