장음표시 사용
531쪽
ε si Superiones Religionum instas ordinationibu ,ret .dis , conmtutionib- is conscientia teneavtur Religiosos: ad nugam culpam saltem
PRO prim t. sit rationem dubitandi fundari in nonnullis D D. firmiter asserentibus, quod, licet, res praecepta de se sit leuis, ratione tamen circunstantiae adiunctae fit gν uis, dc consequenter eius transgressio mortalis, id enim praesertim insurgit ratione finis intenti a legissatore , nam si materia praecepta grauiter conducit ad finem legissatoris, erit peccatum graue illius transgressio, viso materia sit le- ais, si leuiter conducit, erit veniale, esto 'materia sit gravis. VasqueΣ l. 2.lom. 1. disputat. 18. cap 6. num 6 o. 'Suareet de legib. lib. 3. cap. 13. num.4. α I 2. Sanchez sumna.'IB. I.c. n 1. & 6. quare Valent. I. a. disp. 7 quas .s punct. 6. infert cum Sancti .ubi supr. multos decipi credendo non obligare praeceptum Praelati sub mortali de seruando silentio hoc, vel illo tempore, aut de alio efficiendo, quia lieet ex se non appa eat magni momenti,fieri quidem potest, ut cidi constantia aliqua ei materiae grauitaten addat, clarius tamen in exempIo relato loquitur Castrus Palaus pari. 3. de essent peccat. tom. 1 .dispuna .p. . num . . reserens Bonacin. disput. i. de legib.quae si I p. 3 9. . num. II dieit ergo multiloquium de se leuis est materia , at si obseruantia religiosae grauiter minuatur, M ob id Superior silentium praecipiar, I violatio silentij peceatum naue erit , quia grauiter condus est fini intento , addit etiam aliud exemplum,ingressias unius Religiosi in cubi tum alterius gratia loquendi , materia est de se leuis, at s superior ingressum prohibeat vi aliquam coriis uenientia evitet, quae ex tali ingressu oriuntur , sine dubio ingressus grauis materia erit, & peccatum mortale : ex qua 'crimina magnum sequitur'inconueniens, quod, cum penesis infinitae constitutiones, regulae , ac ordinationes Capi-
532쪽
tutorum Generalium , Prouincialium, nec non & Generalium , Prouincialium , & Priorum , dc cum fere semper in istis ordinationibus superiores habeant siquem finem grauem intentum , ut bene notat Castr. Palaus ubi supr. num. 3. hisce verbis : neque sumitur ex fine legislatoris, hic enim grauissimus semper est , & idem respectu materiae leuis, &grauis terunt infinitae obligationes sub mortali,& quis poterit tantum onus ferre &quis poterit tot laqueos fugere 3 unde sit
99 Sec. not. quod S. Thomas L. 1. quaestione I 86. artic. y
quperit , an feligiosus semper peccet mortaliter transgrediendo ea , quae seno In regula 3 Negative respondet, eo quod ille , qui profitetur aliquam regulam , non Vovet obseruare omnia, quae sunt in regula, sed vovet regularem Vitam, quae consistit essentialiter in votis obedientiae, paupertatis , & castitatis: Ratio videtur esse , quia si omnia essent sub peccato mortali , status Religionis esset Religiosis in laqueum peccati mortalis , quod vix , aut nun quam posset declinari. Ita habetur ex eodem Sancto quodlibet. I. arti c. 2 o. quare SuareΣ . de Relig. lib. I. cap - num. 8. Cognoscens hanc veritatem, affirmat, dum tradit
quatuor modos, per quos potest se habere aliqua regula, quorum primus Videtur esse , quando institutor explicite explicat suam mentem esse obligandi in vi praecepti, quan tum potest iuxta uniuscuiusque materiae capacitatem , assir mat inquam paulo inserius, istum modum a nulla religiOsa regula explicari, nec suis Religiosis imponi, quia iuxta do strinam. Thomae , ubi supr. non esset regulae conue niens s alias status religiosus esset Religiosi, in laqueum peccati mortalis, quod vix , aut nunquam posset declinari , &Cap. 4 num. io. addit duo desidero explicare, nec laqueum Religiosis inlicere , imponendo periculum pec ' icasedi mortaliIer, ubi reuera non est, neque etiam eiSOc- ά . I , Ut remisSE viri anti, i S veris periculis peccandi mortaliter sc ponant. Caietan. etiam in sum
titui, praecspei transgresso, habet,eamdem doctrinam di- Cens- , quod intentio: legis Ecclusi di cae non est iniicere
l3quco. a imabus, sed ad aedificatiooem corporis Christi in mystici i
533쪽
praeceptorum obligantium ad mortale in iure interpretan- 'ca st, ne laqueuS multiplicatus contra animas censeatur. His quippe doctrinis se subscribunt. Si tu . tit. Relig. l . q. 8. sc Rodrique et tom. 3. quaest. Jo art. 1 . adducente Sillam auream sententiam D. Thomae stet us Religionis,&.c. ubi supr. Camque explicantes sequentibus verbis, quasi dicat, quod ullus author regulae probare intendit.) Audite etiam,aeso, ad rem nostram ea, quae dicunt constitutiones Prae- . torum: ut igitur unitati, ac paci totius ordinis prouimus, volumus, dc declaramus, ut regula nostra,& conationes nostrae non obligent nos ad culpam Et si propterceptum Vel contemptum , praeceptum autem in regular quod de natura sua est ratione trium votorum , vel diu, aut Ecclesiasticae legis) continere volumus, Fc decla- aus,& idem in constitutionibus, nisi ubi ponatur senten- Excommunicationis, aut sermaliter,exprimitur per Verri praecipimus in virtute sanctae obedientiae,& hoc in or itonibus , & Praelatorum verbis, dc literis intelligi vo- , porro Praelati omnes a multitudine praeceptorumant, ne laqueum animabus subditorum iniiciant,nec ter defectum unius, vel paucorum, quem, Vel quos non it corrigere, communktatem inuoluant: aurea Vereis omnibus Religiosorum familiis imitanda Sed
inus aurea sunt illa D. Anton pari. 3. tit. 6. cap. .s T.
t regulam S. Benediisti, inquit ergo : & per rationem in cognoscitur tales obseruantias non eue sub praece-d solum substantialia Religionis, scilicet expropriaitas, obedientia, quia non est verisimile , quod vir, & expertus humanam fragilitatem, plenus Spiri- voluerit filios suos oneribus importabilibus graua- Dc enim non esset regulam tradere, & compendiosam facere ad regnum caeleste, sed iniicere laqueos pro-ibus, & deiicere eos in profundum, quae pietas Patris siet, cum tamen dicat admonitiones pij Patris excipi atus quoque Gregorius in lib. Dialog.dicit de B Bene- ,quod edidit regulam discretione praecipuam,sed quae discretio esset, si ad omnia caeremonialia tenerentur sub Rrr praecepto li
534쪽
tranquillo, dc saecularium vitam mari propi maiora pericula, inquit S.Thom. Vbi supr.trdamnationis e ssent in Religione, quam in sordinata in regula essent sub praeccpto , iccus Doctor concludit. Si quaelibet transgresin regula continentur, Keligiosum obligari status Religionis esset periculosissimus pronem obseruantiarum Materiam grauem de se capacem obligationis uo tali potestas instituentis regulam, seu constitutiones, ordinationes imponere potest tantum sub ve unetur sub mortali ad mortale non obligare benigne poterit obligationem sub veniali tosio tres habet partes. Primam sequuntur hi de Relig. cap. 27. num.7. Salas deleg disput. Bonacin.de leg. disp. i. quaest. I. p. T. g. . num
Cap. . num. 3. Ioan . Sanctus in selectis, diss&. alij apud ipsum M ratione probatur: totapti vis dependet a voluntate legi saturis: ergo sit non praecipere, ita praecipiendo potest modiscergo potest tantum ad veniale materiam grauenare. 2 Praeterea lex naturalis diuina dictat pari Superiorum praeceptis, sicut ab ipso emanant:snare possiant sub veniali : ergo materia grauis potest: subditis pro executione imponi. Addo praecipiendi est multum conueniens praeserti bus, ne praecepta grauia multiplicentur cin maximitorum onus , quia eis debent multa praecipi. iddam regulam ,-ad decorem Religionis, &. curandune guberna dio sit te is onerosa, sed suauis, neca' hoc indecentia,nec iniustitia, nec aliquis excessia si ergo i
dum est tanquani verum, posse legi satores
535쪽
uem sub veniali praecipere: nec obstat dicere, voluntatem Superioris solum requiri ad imponendum praeceptum, grauitas autem, aut leuitas insurgit ex natura rei, quae a voluntate hominis nequit impediri , alias differentia inter mortale , dc veniale dependeret a potestate praecipientis, quia non solum Superioris voluntati subiacet impositio praece- fpti , sed etiam modus, dc qualitas eius nec voluntas Supe- oris immediatd inter mortale dc veniale disserentiam po-nie , sed tantum mediate , quatenus praeceptum dependere .potest ab eo secundum modum, de qualitatem mec obstat dicere , quod lex naturalis nequit limitari in materia graui: ergo neque humana,quia obligatio naturalis ex ipsis rebus, deordinatione,quam habent immutabilem cum recta ra- Mone,oritur, at obligatio legis positivae, sicut tolli potest, ita etiam limitari: nec obstat tandem dicere, poenitentiam impositam a Confessario poenitenti sub mortali esse implendam, licet Confessarius tantum intendat eam imponere subveniali: ergo signum est, legislatorem in materia grauia ob posse praeeeptum limitare, quia Suare Z tom. . de poe-- disp. 3 8. n. s. Medin. C. de confesstr. a.q. 8. amrmanis poenitentiam a Consessario sub veniali imponi posse, eo quod sit quaedam lex, dc ideo rationes legis sentire de- , . bet,quia Ioan . Sanctus disp. I s. n. I 6. inquit, Confessarium non habere potestatem limitandi sub veniali graues poesistentias ab ipso impositas, dc quod id faciat non nomine proprio, sed nomine Christi, dc ut vices illius gerens,lecus est dicendum de legislatore humano nomine proprio praecepti. .. onente. Secund. pars probatur: iniicere mille laqueos subditis,per quos morali certitudine sunt casuri in lex culpam est mortale vi dicunt DD. at si Praelati in yrdi pibus, seu constitutionibus grauibus, quae quasi
in Religioli s resormatis sunt infinitae , dc nunquam habent termih sub veniali saltem non limitarent obligationein, pene infinitos laqueos iniicerent stibditis, quibus
ε morali certitudine certae ruinae essent proXimi, Ut notat
Th. bi sup r. cum aliisn ergo conscientia ducti legibus ab . dicare debent mortalem obligationem , quae insurgere eX opria natura potest.CGrniatur ex sec.not.quia ibi om nes
536쪽
D D. relati cognoscunt tam manifestum periculum labendi in peccatum non prouenire nisi ex sola obligatione illarum rerum, si e sient sub mortali, quae continentur in regulis ab institutoribus ordinatae ac determinatae, quanto magis id dicerent, si e flent loquuti de constitutionibus, ac ordinationibus Religionum, quae quasi sine termino regulam se piunt. Secund. abuti potestate Ecclesiastica in animarum laqueos, nequit imputari nisi ad mortale, quia, ut bene dicit Regina id lib. i . num. a. potestaSOmnium legum condendarum conccssa e st Principibus tam Ecclesiasticis, quam laicis in subditorum bonum , non in pernici Cm, & animarum laqueum : si autem Praelati non liberarent subditos in ' ordinationibus etiam grauibus a lethali culpa, abuterentur potestate in laqueum animarum: ergo. Ter t. pars probatur, quia id fit in multis Religionibus praesertim Praedicatorum, k Societatis I E s v, id etiam postulat puritas animarum Re-- ligiosorum, quae necessario mille peccatis venialibus supposita humana fragilitate , ac infinitarum rerum praeceptarum multiplicitate continue stibia cercnt , id etiam petit benigna voluntas totius Religionis, quae su os filios non intendit tradere rigidae potestati aliquorum Praelato rum gelum sine prudenti Zelo profitentiumr, nam praesumptio semper erit iudicanda potetior, quae est benignior.
Menoch. de praesumpt. lib. I. q. 22.n Um. J .lom. I . aliis relatis.
3ot. Dices, si nullam culpam in se continere debcnt leges,
seu constitutiones, respiciendae sunt, ac si non clientim positae, quomodo Crgo vota essentialia, regulam , nec non Religionem conservabunt, tamen sunt se pes pro carum conseruatione. Res p. quod non sunt sepes, ita vi illis. resecatis corruat, & regula, b caetera alia, sed ut melius,
facilius ea observentur, ad hoc sussicit vigilantia Praela- torum, simul cum poenis taxatis, seu taxandis transgresso- 'ribus imponendis, quae poenae non sunt subcundae ab ipsismet transgressoribus, sed imponendae a superioribus, ut optime insinuat Caiet. 2.2 . q. I 86.art. s. ad 3. dub. simul cum Armilla tit. Relig n. IJ.3or. Dices, poena nequit infligi sine culpa: ergo necessario
debent obligare ad culpam venialem. Res p. qui se obligat
537쪽
ia aliquam poenam voluntariE, illa potest ei imponi absque
culpa, licet non sine causa. Ita S. Thom. 2.2. q. l os .art. q. M tradit rcg. sine culpa 1 de re g. iuris in 6. imo addo ex sententia sancti. sum m. lib. 6 cap. . num. Il. 3. illaS poenas non
ij jHoe rationem verae poenae, sed cuiusdam poenalitatis, quae largo modo nuncupantur poenae, eo quod consistant inpatiendo ,-in priuatione boni aliqualiter debiti, &sunes mi naturalem propensionem. Dices, regulae seu constitutiones sunt quaedam leges, quae obligant Religiosos, ut saltem sub veniali observentur. Resp. esse quidem leges, quarum obseruatio dcpendet ab ponentium voluntate, qui benigne ad nullam culpam
bditos intendunt, ne laquei seu graues, seu leum animabus iniiciantur, maxime quia in communitatibus. ut benε dicit Suare et ubi sup r. num. 3. necesse est plures e sic infirmos, ac debiles, & hoc videtur esse magis consentaneum fini regulae, nam redditur magis leue onus Dei assiimi Cursus persectionis diligentibas non impeditur, hispititus habetur, dc negligentes a suauitate legum a d maiorem diligentiam animantur, nec e X tot peri-ialia committendi liberati ea parui pendunt. ζs superior legum obligationem , quae insurgit ex grauit, seu leui, quae ratione alicuius circunstantiae: , tollere teneretur, ex earum t ran sere stion ibus bo-mune maximum pateretur damnum, notabili-
mn incaretur Religio. Resp. retorquendo argumentu, tolleretur, cum quasi regulae, seu constitutiones sintitae in reformatis Religionibus, & continuo ordina- ,:saus mententur, praeterea, quae sunt dispersa in e sien- 1la, mille , &. infiniti laquei animabus su bd i torum hntur, qUi ViX, aut nunquam declinari possent, vitur in sec. not. unde &. bonum Commune Religionis totaliter deperderetur , & finis eius frustraretur, qui est tandem inducere homines ad persectionem. Quae dissicultas, s fu i sset multum meditata, dca DD. prout in dub. 3. pon: derata, non ita facile transgre si ores lethali culpa damna-
parui refert, quod inter se consulentur rationes,
538쪽
aut sub alia transgressores damnant, ec mille Iaqi inuoluunt, quid ergo dicendum 3 de duobus nest eligendum , minus est, quod bonum Commutetur , quam quod animae saepe, ac saepius subiaccatis cum periculo manifesto luendi poenas aeterna superioribus relaxanda est omnis grauis oblimelius, &. est doctrina pro omnibus Regulari respirationis. Duplex bonum considerari potes Congregatione Religiosorum , unum insurgens ex si sumpto essentiali , alterum vero ex statu assuinpt
cidentali , damnificatio primi potest esse mortalis am
niticatio secundi nullius culpae iuxta volunt, eo Lrum , qui eum assumpserunt, & id hoc modi . eur , duplex status persectionis assignatur , et tialis consistens in tribus votis , se in aliqu ceriis ad mortale obligantibus, ut in regula sci . alter accidentalis positus in multis praescrip rum institutoribus , a tota Religione, nec non diribus ad mortale non obligantibus, damnificatio surgentis ex statu essentiali est mortale peccat tuendum illud sub graui culpa Religiosi se ad damnificatio boni secundi status non est mortale. illud protegendum homines non se obligarunic ratio tendendi ad perfectionem consistit in traliisque praecuptis sub mortali, in aliis vero rebus
qua culea, Vt bene notant Ioanta Sanctus in selecti num. IO. dc Suare Z inferius citandus, una cum alime citatis in dub. 4. Noc ista doctrina videtur e sed habetur ex D. Th oma a siere n te, praeter tria Iinsurgere obligationem ad peccatum propter peea omnia obseruanda a professoribus alicuius regura , magis id valere debet inconstitutionibus, & orditabus, id omnes intendunt, qui sequuntur D. Thou sec. not.qui etiam dicunt regulas, seu constitiuiones iam culpam subditos obligare, ut Tab. tit. Relig. ire et inferius. Emin. Lugo de iust. disp. 9. sect. nues alij, imo addo, quod tuta conscientia nequirent i ii
quando vellent ad illud tuendum sub mort
539쪽
o D periculum millies, ac millies labendi in peccatum, dum mille laqueos sibi imponerent. Verum tamen est, quod se obligarunt Religio si ad bonum illud accidentale conser-λndum, & non damnificandum sub aliqua poena rempodi taxata, seu taxanda a superioribus ac proinde transgreses fiunt rei illarum poenarum, ut bene dicit Reginald, Ii nnm. III. unde si haberent animum obstandi poenis imponendis a superioribus censendi essent lethalis culpae , ut docet Suare Z 4. de Relig. lib. I. cap. . num. I 3. hiscorbis: unde si quis vellet ita esse libera iugo regulae, vis non e siet si stinere poenam quandocumque Praelatus raeciperet, vel ei resistere, si necesse sit , ille sine du- esset in malo statu, dc peccaret mortaliter , tum quia abet dispositionem directe contrariam voto obedientiae,m quia resistit regulae non tantum ut mera lex poenalis est, i etiam ut resoluitur in obligationem conscientiae ex suore grauem , scilicet non resistendi Praelato iure suo uten ,ec obseruantiam regulae procurandi: at vero, si quisua remissus sit, ut secum statuat non seruare regulam qUO-ties occulte potuerit, vel aliter poenam Vitare,vel certe quΟ- maius onus senserit in seruanda regula, quam in sustinendat poenitentia, non apparet in hoc adhu malitia mortalis ex obiecto: haec Suar. Addendum tamen est hic, quod per istam doctrinam, quae laqueos ab animabus resecat, &
bo ψ accidentali consulit M MOGM Religionis, non in- tibi excludere, quod aliquando superior non possit prae
cipere aliquid sub mortali secundum exigentiam rei occurrentis , etiamsi sit res leuis ob circunstantiam annexam ma ximi ponderis, ut recte adnotauit Alphon s. a Castr. Lb. l .de.quem sequitur Reginala.ub i. ipost quina crperam sensit eos Praelatos, qui putam sie ad mortalem cultam subditos obligare propter solius uteri xij v io lationem; aut propter unius lactucae manducationem sine licentia, aut propter aliud simile, quod ex se est parui momenti , nec potestam ter Religioni nocere, subdit, set rauem coniungi cir-.CEgloni nec
posse ii is rebus paruis tetiunctantiam , tam graue
540쪽
occasionem transgressionis votorum afferentem , merito
posset Praelatus ros huiusmodi prohibere sub intimatione
gehennae. Addo etiam cum Balseo cap. summ . tit. Praelatu S, num . la. Praelatos regulares non debere esse Acilinad ferenda praecepta obligantia subditos sub peccato mor' tali, cum experientia rerum magistra demonstret eorum frequentiam magis contemni, quam formidari, & inis liceS exitus in perniciem animarum subditorum inde subsequi, unde Praelati a multitudine praeceptorum, & ordinationum se abstineant, ne laqueum subditorum animabus iniiciant, ncc propter defectus unius, Vel paucorum, quos non audent corrigere, communitatem inuoluant , fauet his Concit. Trident. sesset s. de reformat. cap. 3. Quamuis, inquit, CX communicationis gladius neruus sit Ecclesia sticae disciplinae , ad continendos in officio populos valde saltataris , sobrie tamen , magnaque circumspectione exercendus est, cum experientia doceat, si temere , aut leuibus CX rebus incutiatur, magis contemni, quam formidari perniciem potius parere , quam salutem. Ex doctrina ergo huius ultimae obiectionis apparet, Praelatos, Velint, & nolint, debere in suis ordinationibus eximere subditos ab omni obligatione sub mortali, quia ad bonum acciden tale Religionis tuendum non se obligarunt subditi, nec obligari potuerunt ob manifestum periculum ruendi in peccatum , quod oritur , ut inquit S. Thom. ubi supr. ob multitudinem obseruanti artam, tandem concludo hanc doctri mna esse verissimam , & iuxta eam multas superius approbatas posse accommodari.