Dubiorum centuria, De regimine regularium, in tres partes distributa in 1. Incommoda electionum, quae inter Regulares oriri possunt, nec vsque in hunc diem praelo subiecta fuere, enucleantur. 2. Remedia assignantur. 3. Nonnulla selecta elucidantur. P

발행: 1646년

분량: 667페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

551쪽

si occasiones resecentur , nam de aliis periculis remotis non est penitus curandum, cum omnibus tale periculum insit fragilitate naturae: & ideo concluditur ob has duas rationes posse Religiosum secreto monere Praelatum ut Patrem de peccato fratris absque praeuia correctione, tum quia remedia applicare potest, quae per alios subditos nequeunt applicari, tum quia abscindet occasiones peccati, quas resecare nequit alius, quam Praelatus, & hoc videtur

esse illud melius a D. Th. designatum. Sequitur tandem limitatio limitationis: sed quia, inquit D. Thom. propter conditiones diuersas Praelatorum, subditorum , non potest in hoc dari generale iudicium, quia aliquando Praelatus vel mouetur ad odium aduersus subdi tui, vel subditus non bene feret verba Praelati, imo tenendum est pro regula, quod in omnibus istis semper est seruanda charitas, S quod melius, dc magis expedire videtur, quasi dicere velit, conclusio generalis est, peccatum fratris ante Praelatum quantumuis Patrem sine monitione Euangelica non esse dcferendum , nisi aliquod melius notabile cogat, ut sunt relapsus, Sc eius proximae occasiones: & ad huc in hoc sunt perpendendae qualitates Praelatorum , dc subditorum, ne mille incommoda oriantur in damnum Religionis, & iis mature perpensis charitas est illa regula, quae debet delatcirem, quid facere debeat, instruere. Advertic

tatum sequitur Hieron. Rodriq. in suo compend. res. 3 6. quod subditi non ita facile accedant ad Praelatos Vt Patres: omnibus disii iadeo, inquit, ne ad Praelatos etiam, ut Patres accedant, quia aliquando hi, qui erant subditi, & conuersando erant benigni, & mansueti, postea facti Praelati volunt magis videri iudices, quam Patres visceribus charit, tis zelo si. Dices, in nonnullis Religionibus habentur constitutiones, quae iubent deferre peccatum fratris apud Praelatum tanquam Patrem , quod. fuit a sanctissimis viris executioni mandatum, & a summis Pontificibus approbatum , quod si non esset licitum, nunquam illas constitutiones permisissent. Res p. quod eo ipso, quod quis assumi habitum, a Gi-'

552쪽

s De regimine regularium,

mit emam pro obseruatione Proprias constitutiones linter quas connumeratur Religiosum posse absque praeuia eorrectione monere Praelatum laquam Patrem de crimine fiat rsi, unde unusquisque iuri famae cedit, & cum Dominui sit suae famae Religiosus, ei renuntiare potest, cum hoc non prohibeatur neque a iure naturali, neque ab Euangelis, Christus illum ordinem seruari voluit, prout lex naturalis praescribit, ut seruetur fama delinquentis, ne ei fiat iniuria, unde Bann. ubi sup r. ad 7. censet tale statutum posse esse utile Religioni, adhaerent Valent. tom. 3. disp. 3. quaest. Io. p. . Coninch. 2.2.disp. 28.dub. II.Suare Zq. de Relig. tribris.. lib. I O. cap. . n. Io. I 2. sed hi tres DD. coguntur id dicere a tali praxi in eorum Religione seruata. . Ex dictis infertur, quando Praelati Religiosorum p cirpiunt sub praecepto sanctae obedientiae, vel sub excommu- . nicatione ipso facto incurrenda, ut scientes crimina intra certum terminum sibi revelent, semper intelligendum esse seruato ordine correctionis fraternae, si crimina sint occulta. dc putetur correctio profutura, dc non sit periculum in mora, etiamsi id praecipiatur specialiter uni, vel generaliter omnibus. Ita FagundeΣ ubi supr. num. I a. imo addit Bann.. 2. 2.quaest. 3 3 .art. 8. dub. 2. ad T. praecepta vi fitationum non

ktelligi de peccatis secretis, sed de illis, quae modo Miquo

sunt publica, & scandalosa, aut in detriment Em commune vergunt, adhaerent S.Thom, a. 2. quaest. 3. art. . Nauare. man. lat. cap. I 8. num. b. ec cap. 21 num. 6. dc alij , qu serutatos sequitur Sayrus lib. cap/ num. is. Haec sent. quae adnotaui propter Caspensem, qui audet asserere hasto sententiam posse esse in ruinam Religionis , quae verbo lenienda, dum habetur praeceptum Domini d. tenda correctione, priusquam peccatum fratris tur Praelato. 3 ψ

553쪽

Tars III. Dub. LII. SI

. correctione vult deferre delictum occultum fra

tris , teneatur prius examinare conditiones re-

quisitas in Superiore a D. Thom. a gisatas,an potius ilias prasi popere debeat.

Not quod hic loquimur de Religioso, qui adhaerere vult

opinioni eorum , qui docent polle peccatum secretum fratris reuelari Superiori, ut Patri piae termissa correctione fraterna, ad cuius omissionem sussicit, ut maior utilitas, vel circa satisfactionem, dc emendationem delicti commissi, vel cirCa futurum periculum speretur, ut notant Ab Ulens. c. t 8. in Matth. cluaest. 98. in fine. Sanch. sum m. lib. 3. cap. 1 8. n. T. Suare Z . de Relig. lib. io. cap. 9. num. 8. in fine. Caspensisto C. Cit. in praeced. dub. unde Praelatus dupliciter potest considerari, vel ut electus a Prouincia, ut sungatur mu ne re PrΟ- uincialatus, vel ut missi is a Generali ad vilitandam Prouin- Ciam, qui communiter nuncupatur Vi stator, eadem distinctio applicari potest aliis Praelatis, sed loquimur de i stis, quia

magis immediate Prouincias gubernant, regunt, consi derari etiam potest delator dupliciter , vel habens tempus priusquam porrigat delationem, vel habens negatum ab Vrgenti necessitate, quia periculum est in mora.

Conclusio.

Praelati conditiones tam electi a Prouincia pro eius re gimine uniuersali, quam destinati a Generali ad visitan amReligiosorum communitatem non sunt prius CXaminandae, cognoscendae per'tractum temporis, & per regimen ad Opus redactum, sed possunt praesupponi. Prima pars suadetur, quia electores Prouinciae habent plenam informatio

554쪽

D regimine regularium,

pietate, discretione, spiritualitate, &c..imSi

cognitas eum delegerunt, alias moraliter peiab lque indagatione morum per suffragia ad taleiuassent ob periculum deligendi non aptum in gintun totius communitatis,de illis rebus, quae noui

indigemus inquisitione, dc informatione. Limi non insurgat aliqua probabilis dubitatio de moritione , quia, ut dixi superilis, multi, dum obedimansueti, & benigni, facti deinde Praelati uol

potius iudices rigorosi, quam Ratres charitate pispars habetur ex Menoch. de praesumpti lib. h. praesa Terente ossicialem essectum praesumi dignum, zidoneum: ergo eo ipso, quod electus fuit a Geneisitandam Prouinciam praesupponendae sunt coaquisitae ad munus suum recte gerendum, praesertii casus deserendus non concedit dilationem, neququare tuta conscientia delator sperans maiorem in fauorem delinquentis a Praelati correctione, qipria, potest ei fratris delictum deserre. Dixi, qu: deferendus Praelato non patitur dilationem, qui: lum non est in mora, dc casus non 3rget, sunt coi. Visitatoris qualitates ad opus redactae, quia, licὶc ptio de eius idoneitate concedat ut possit statim, deserri, quando urget necessitas, nihilominus has cum praesumptio ex propria natura versetur intitionis terminos, ut docet Menoch. ubi supr. Iib. i charitas postulat, ut consulatur iniuriae delati , mminere potest ex parua prudentia, charitate , toris,quae ei inesse possunt, nam, ut dixi in pretecede i. sto, non omnes Praelati sunt illis qualitatibus ad os regimen seruandum necessariis ornati. Limitanda

hi aec secunda pars, nisi forte Visitator esset deditustatibus, de quibus dicebam in prim. pari. aliisque ivitiis, quia, ut bene notat Menoch. ubi supr. nunquidem traditiones lintellige, quas adnotauit in pridubitationem non habent, quando a principio ij Rectores , fuerunt co niti, & iudicati insuffciem ergo iste Visitator in rua Prouincia praesumatur mal

i, f

555쪽

alienum i charita

Tars III. . Dub. LII.

itus, est etiam praesumendus talis in tion: ad quam fuit destinatus, nam semel malus, sempepraesumendus malus in eodem genere mali, cap. Semel, de reg. iuris in s. Menoch. ubi supr. lib. I. quaest. I s. num. Ista quae vero pietas, quae prudentia, quae spiritualitas potcst praesupponi in homine, qui in sua Prouincia pietatem multis ex contraria factione negat , qui prudentiam pro pacis in m.uatione, iustitiae administratione, necnon & distin- nter dignos, & indignos non habet, qui spirituali- 'nfinitis partialitatibus a se ipso alienavit: qui ran- Iaersus contrariam partem, ac factionem assicitur, ' lo huic homini plagae fratris tuta conscientia a de- eferri possunt 3 undenam est mendicanda illa maior quae dat posse deserre Praxiato absque laesione con- : delinquentis peccatum O quam male faciunt Gen huiusmodi factiosos destinare ad Prouincias visit - lia,est o Visitator non sit factionarius, sussicit,quoae tur ab illa Prouincia, in qua factiones dominantur, li redditur suspectus de illis conditionibus,quae inficiunt

illam miseram communitatem ι quare Menoch. Vbi supr. num. 28. notat, praesumptiones non solum haberi a Patria, sed ab amicitiis tam bonis, quam malis, num. IO. cum ergo viamicitiae Visitatoris sint de hominibus factionariis , dc male de eo p'sumitur cap. Quorundam 34, distinct. lpe 1 8.quaest. I. cap. nobis, de cohabit.cleric &mu ade delator, priusquam deserat precatum fratristatorii meditari debet, an in regimine extra sitam patriam, vn laciam immutet mores, ita ut licita, & tuta sua de iioeensenda sit. - 'Suareet ubi sup r. in fine,esto acriter de-ilatorem crimen fratris Praelato tanquam

Patri desereri quod si subditus timeat superiorem esse male v rum m. aterna, quia non in bonum substiti de- linquenti, is serum odium n illum, vel iniustam, aut .

tatem imprudentem indignationem , quae sol et nimium aD nigere, & inquietum reddere subditum, concipiet, nonnetur ad delationem , imo peccare censendus ,st , quia et seri Astrationem facere. Simbo liter

556쪽

ue zo De regimine regularium.

liter si huiusmodi perturbatio a conditione, & fragilitate subditi dclinquentis timeatur, etiam sine culpa Superioris, abstinendum est a delatione, quia correctio non est ei pro

futura, nisi iudicetur necessaria ob bonum commune, aliorum.

DUBIVM LIII.

3An P, alatus Francisianm, qui mediante recursu ad pecuniam , seu quocuuque alio modo ali-qsem sinum strictum , rigidum, cis UItem introductum in rebus utendu, in fabricis iciticet, ventibus , ah que rebus tollit, quamuis de nouo alium, qui, licet pretiosior siit , statui tamen Franciscatu paupertatu non sit disentansus, erigat, is introducat , Dibali culpae obnox. incen endussit.

QVantum omnipotenti Deo displiceant transgressiones

paupertatis in eis, qui regulam S. Francisci, eiusque paupertatem professi lunt, testantur corum monumenta in multis, multisque horrendis casibus ad ipsociam instructionem manifestatis, unde cogor brcuiter pcrtractare praesens quaesitum, pro cuius intelligentia sit prim. not. Cum Seraph. Franciscus institutor regulae minori tanae prohibeat suis filiis recursus ad pecuniam, nisi pro fratribus induendis, necessitatibusque infirmorum, non tamcn intendit restringere huiusmodi recursum ad i stas duas tantummodo neces.sitates, ut benc notat S. Bonati. in rcg. expos. sed ad alias.. quoque, Unde tantum expressit illas, inquit Cordub. in ex

state Franciscano statui decenti, & conuenienti posse procurari pecuniam, seu recurri ad ipsam, & cum radicate altissimae paupertatis obseruantiae, eiusdemque relaxationislanda

557쪽

Pars III. Dub. L III. 3 Li

scindamentum consistit in his necessitatibus examinandis, ut insinuat Politius ines p. reg. cap. . num. Ι 8. ideo quaerendiam est, quaenam necessitas cogat Praelatos ad licite procurandam pecuniam , an stricta, seu accommoda esse debeat, dicitur stricta, id est, quod siit prope mortem, itavi, si Religio so non prouideatur, immineat probabiliter mors, dicitura Ccommoda, id est, quod talem habeat manifestam necessitatem praesentem , vel imminentem, ut sit Religioni non prouideatur , status debitus ossicij, communitatis, vel personae particularis sine detrimento commodE stare non possit: haec necessitas versari potest circa res spirituales, seu corporales , spirituales puta , quando nisi mediante pecunia aliquodi grande bonum praedicationis, vel pacis, & huiusmodi fieri non potest, vel aliquod vitari graue malum, corporales, puta circa alimenta, vestes , lectos, domos, Ornamenta Ecclesiastica, libros pro ossicio diuino , pro studio literarum, pro

praedicatoribus tam in communi, qαam in particulari, aliaque huiusmodi requisita ad ossiciorum executiones, undCrespondendum est secundum Ioan . Philip p. art. I. & 6. COrdub. ubi pr. Polit . ubi sup r. sussicere necessitatem quam clam accommodam secundum statum, & professionem Minorum, modo non sit de illis rebus,quarum limitatio habetur. CX pressi e in regula, ut est de vestium vilitate , &c. Ad bene vero iudicandum , quaenam necessitas, vel qui usus sit accommodus,& conueniens Religiosorum statui, ut licitus habeatur recurias ad pecuniam, duo praecipue sunt rccte meditanda, alterum, qualis sit fratrum minorum status, qui non est sicut aliorum Religiosorum, sed magnae paupertatis, S humilitatis, unde omnia debent ei esse conformia, alicrum est quaedam obligatio ad aliquos usus arctos in regula ex pre S. N ad usum moderatum omnium aliarum rerum,quibus uti possunt,& de hoc videndi sunt expositores in cap 6. reg. Quae moderatio iudicanda sit talis, vel quando excessus, aut superfluitas in usu rerum censenda sit, non potest , nec debet iudicari per subditos, sed per ministros, ic custodes, vel per eos, quibus ab ipsis committitur, ut prouideant fratribus de necessariis, venotat Cordub. c. 6 reg. q. ι . punct. 2. N paulo inserius addit,

moderationem , seu excetam non consistere in indivisibili V v v ' puncto,

558쪽

1 De regimine regularium,

puncto , sed haberet suam latitudinem : re punct. 4. asserit,

non omnem excessum , aut immoderatum usum imputan' dum esse ad mortale, sed solum, quando est talis , N. tanta immoderatio circa praedicta , & tam notabilis, & tam continua , Ut merito censeri debeat contra Minorum obligationem, &. notabiliter eam laedere, caeteri vero excessus, seu immoderantiae censeri debent peccata venialia. Ita habetur ex Seren . cons c. quaest. I i. secundum Vbertinum, Hugonem, . de Ioann. Pirrin in suo tractatu in. 2. notabit. quorum doctrina est cum grano salis legenda, ut dicam inferius. Not. sec. quod sicut, ut dixi ex Monte Poliiij ubi sup. ob

seruatio, & relaxatio regulae minoris dependent ab examinanda necessitate pro licito recursu ad pecuniam, ita tria ς sunt consideranda ex mente Cordubae ubi su p. cap. 6. q. i Spunct. . idest tripliciter dici potest , posse prostores regulae conuenienter vivere sine usu alicuius rei. Prim. cum sine tali usu talis rei possvnx qualitercunque Viuere, dc exercere necessaria ad eorum statum, de conditionem. Sec. cum sin tali usu talis rei possunt conuenienter exercere omnia decentia eis , & statui, ac ossiciis , ita ut ille talis usus illius rei in nullo illis decens, & utilis videatur esse. Tert. cum sine tali usu talis rei possunt conuenienter explere omnia decentia eis, & statui, ossiciis, nec non ic societati , ita tamen, ut 'utilitas talis usus talis rei per aliquod aliud aequivalens aequo bene suppleri possit. Prosetares regulae non tenentur sic conuenienter Vivere iuxta modum primum , neque moderatio usus consistit in hoc , ut vitetur omne illud , sine quo possunt conuevienter , idest qualitercunque viuere, dc exerceri , eorum officia 3 multa enim sunt, sine quibus degere vitam 'possunt secundum decentiam status, & ossiciorum, quibus 'tamen utendo non excedunt sum moderatum , sed sunt ad maiorem de ccntiam usus moderati , ut sunt aedificia, libri, studia literarum,&c. secundum iN col. lIL tenentur certe viis uere conuenienter sine tali usu talis rei in secundo modo descripto, qui in nullo eis est decens, & utilis, &c. quia talis' usus clare habetur esse superfluus respectu decentis status Minorum, unde quando excessus in usu superfluus apparet, spmpor est peccatumaraue, seu veniale secundum magnitudinem

559쪽

tussi nem, vel modicitatem superfluitatis 'ret , Sc usus eius.

Tandem professores regulae iuxta tertium modum non tC. nentur vivere sine illo usu illius rei, qui est decens eorum

statui, quamuis bene possint per usum alium viliorem ipsius, vel alterius rei aequivalentem suppleri, neque ibi est aliqua, immoderatio, aut superfluitas, aut pecatum, nisi illud aliud notate verba aequi ualens simul cum alio haberetur in usu,

tunc enim est superfluitas vitiosa : haec Corduba. No t. teri. quod diuersitaS ordinum Religiosorum non 31 o. desumitur ex eo , quod est essentiale , visunt tria vota essentialia, Cum approbatione Ecclesiae , haec enim sunt omnibus communia, & in hoc non ditarunt specie Religiones, sed prouenit ex duobus.Prim. ex particulari . fine , seu functione, ad quem quisque ordo speciatim est ipstitutus; quidam enim sunt instituti , ut potissimum occupentur in φ peribus vitae contemplativae , ut sunt Monachi omnes , alij sunt instituti ad opera corporalia activae vitae , ut ad redimendos captiuos, ad suscipiendos peregrinos , ad seruiendum infirmis, ad defendendam Ecclesiam contra hostes fidei, alij partim ad contemplatione, partim ad opera Vitae activae, sed spiritualia, quae contemplationem supponunt , ut sunt ordines mendicantium. Secudo desumitur ex particularibus mediis, & ritibus,quibus vititur,vel ad vota sua melius serua-da, vel ad functionem, propriam melius obeundam ue hinc videmus magnam varietate min habitu, victu tetuentis, aliisque piis exercitiis Ita colligitur ex D. Thom. 2. et . q. t 8 8 .&i 8 9 Less lib. 2. c. I. dub. 2. Sylvio 2.2. q. t 88. Q vir ob rem Religio Franciscana ab aliis distinguitur in multis, praesertim in pau-Pertate in communi, in vestium vilitate, in fabricae humilitate , ne C non & in caeterarum aliarum rerum modificatione,

Unde superius dicebam, quod minor u Rcligio non est sicut status aliarum Religionum , sed est status magnae paupertatis , & humilitatis, eiusque obligatio se extendit ad illos usus arctos in regula praescriptos, dc ad usum moderatum aliarum rerum utibilium, hinc fit, quod haec magna paupertas,& Vsus

viles utibilium sunt illud ornamentu & ille decor, qui ut inter alias Religiones praecellat,efficit,& est illud mediu prae caete

ris breui cursu ducens homines ad finem spiritualis profectus.

560쪽

3α De regimine regularium,

Praelatus Franciscanus mediante recursu ad peeuniam de nouo introducens usum alicuius rei intra limites debitae paupertatis, dc accommodae necessii tatis, non abdicando vilio- rem, dc accommodum usum eiusdem rei iam introd uctae, non

est damnandus mortali crimine , nec est habendus suae professionis transgressior : secus si abdicat eiusdem rei viliorem. Vsum, d c. Prima pars suadetur ex doctrina Cordubae ubi sup. afferentis , Fratres minores non teneri vivere sine illo usu illius rei, qui usus est decens eorum statui , licet bene possit per alium usum ipsius , vel alterius rei aequivalentem suppleri. Sec. quia ibi non apparet nec usus immoderaqetus, nec aliqua superfluitas: ergo nullum peccatum : nec obstat , quod ibi videatur esse aliquod superfluum , dum per alium usum viliorem etiam eiusdem rei suppleri po- est necessitati , & superfluum dicitur illud , quo sublato reliquum commodesiasticit, ut recte notat Cordub. ubi su p. cap. q. quaest. T. in a. not. quia per regulam professoribus Mon prohibetur omne superfluum, sed illud, quod excedit statum accommodum , dc professionem , quod proprie dicitur superfluum , unde necessitas , quae opponitur se- perfluitati , ut dixi , non.est censenda stricta , sed a

Commoda , ut volunt Omnes regulae expositores, audite quaeso B. Bernardinum in epistol. ad ordinem arti c. 3. fol. 9O. sic loquentem. SVersiuitas , ct curiositas se de ient discerni respectu necessitatis certae , fu et sus certi quo' Ad satum Fratrum minorum , sed moderati , cum .m mode-γAt- non positi dici superfluus , o curiosus , ct per consequem non vitiosus, imo secandum eminimodam veritatem , o ret iam licitus, ut patet per Nicol. II. Sec. pars suadetur, superius dictum fuit dub. 33. 3. p. Praelatum esse reum mortis aeternae negligendo aliquam regulam, seu constitutionem. permittendo ut abeat in desuetudinem, maxime quae est

ad ornamemum , & decorem Religionis dc ad spiri-Qualem profectum hominum : sed talis Praelatus. medi me recursu ad pecuniam abdicat illum usum vilio--

SEARCH

MENU NAVIGATION