장음표시 사용
581쪽
Dices, si superior magis debet inclinare in partem con- 3 r.
Cedentem, quam negantem, nullius roboris putanda est reseruatio , quia in tantum reseruatur aut horitas in quantum aestimatur medium opportunum, dc congruum ad praecauenda peccata Resp. ex Suare E, F illluc. Lugo, & Basseo ubi sup . tunc estὰ denegandam facultatem in casu particulari , quando moraliter timetur ne futura sit utilior poenitenti ; ponderet ergo Ptae latus utramque partem & damnum poenitentis tam ex facilitate quam eX rigiditate oriturum,
in generali tamen semper est inclinandum in benigniorem
Dices , ista facilitas nequit esse in Religionis utilita- 3 1.tem , quia multi infirmi spe facilitatis arripient occasionem ruendi in reseruata. Resp. quod hoc videtur esse illa syrtes in alto mari regiminis erecta , in quam multi , multi Praelati in nocte nim ij zeli absque debita scientia,&'prudentia naufragantur , & a nimia rigiditate submerguntur , trahendo secum infirmiores , ac debiliores, ignorando doetrinam D. Tho m. docentis , quod non est bonum in toto mundo , quo creatura humana abuti non possit , si quidem etiam Dei bonitate abutitur , ignorando quoque , ut dixi superius, magis nocere congregatio ni peccatorem sacramentis abutentem , quam centum p nitentes intuitu facilitatis , dc spe absolutionis in peccata se praecipitantes: ideo dicitur cum S. Thom. ubi su p. quod quamuis ex tali licentia nonnulla mali occasio nalcatur, per eam tamen multis maioribus occurritur. Praelati qui Zelo uti intendunt meae oriae tradant sententiam D. Ber- nard. in cant. Serm. O. Zelus minus absque stentia es ax, minusque villis inuenitur plerumque autemVperniciosus valde sentitur , quo igitur Σ.elus feruidioν , vehementior θ iratus pro- fusiorque charitas , eo vigilautiori opus es mentia , quae telum sep primat. θiritum temperet, ordInes chara Ias m. Dices , non videtur utile Religioni descenderc in partem 3 3. benigniorem, dc dare licentiam subdito , quia aliqui obfirmato animo nolunt adire superiorem , esto facultatem neget , unde non videntur dispositi ad consessionis sacramen-ιum, nam illud firmum proposuum non adeundi super o-
582쪽
rem, denegata facultate, est gratae peccatum. Resp. ex mente Lugo ubi su p. hoc argumentum nimium probare , reprobaret enim praxim Praelatorum , imo ipsiuis summi Pontificis, qui ad subueniendum infirmitati subditorum , qui nolunt proprio sacerdoti integre confiteri , dc hac de causa consessionem sacrilegam faciunt, mittere solent aliquando Consessarios extraordinarios cum plena potestate absoluendi, vel per Iubilaeum, aut Bullam, vel alio modo concedunt subditis facultatem eligendi Confessarium cum potestate absoluendi a reseruatis , in quibus procedit eadem di incultas, nam illi nibditi non videntur posse tunc facere cim fessionem validam ex vi talis facultatis, cum eis desit dispositio debita, nempe propositum seruandi illud Christi praeceptum , quod de facto non seruatur, nec sertiaretur, nisi lhanc facultatem habuissent: haec Lugo, quare respondendum est facultatem illam posse prodesse subdito. Primo, quia subditi illi forte nondum decreuerunt non Obseruare
Praecepitim, casaequo a superiore denegaretur facultas, sed ob difficultatem vacillant, instando iterum , atque iterum pro ficultate obtinenda, unde Praelatus debet porrigere manum , dc succurrere ruinae vacillantium adhibere remedium cis facultatem concedendo, priusquam praecipitentur in illud magnum incommodum reticendi pecatum in confessione , dc sacramentis abutendi, quod cedit in magnum 'Religionis detrimentum, dc dato semel uno sacrilegio, maxima cum facilitate alia re iterantur. Sccundo, licet iam subditus decreuerit obfirmato animo a superiore beneficium
absolutionis non recipere , dc ad aliam absolutionem sit dispositus, adhuc prodest facultas concessa, quia illa obtenta animo tranquillo se potest disponere , dc habere dolorem etiam de illa culpa cum proposito necessari ὀ ad sacramen tr valorem , facilius enim proponit poenitens propositum in genere, Ec circa dissicultatem non praesentem, nec explicitε propositam , quam distincte circa obicctam praesens a duum Ita colligitur ex Suareet , Sc Lugo ubi su p. qui addit 'haec vcrba : sat cor tamen periculum plerumque esse,ne peenitens careat dispositione debita, quia proxime antea nolebat obseruare Christi praeceptum de consessione praemittenda
583쪽
da Praelato, dc data licentia alteri confitetur ι quare acczraa. disponendus est, bc suauitate trahendus a Confessario ad verum dolorem , dc propositum concipiendum, sufficit tamen 'generalis do Hr , dc generale propositum de omnibus pec-
Pro fine quaesiti duo sunt notanda. Prim. non teneri supe- I .riorem dare facultatem generalem subdito, ut eligat Con- . fessarium, quem voluerit, neque eligere illum propositum licet idoneum a poenitente, sed potest illam committere at teri , prout iudicauerit expedire ad bonum poenitentis , verum tamen est, quod Praelatus non debet esse difficilis ad concedendam facultatem Sacerdoti postulato a poenitente, quando vel subditus est prudens, 5c timoratus, de Sacerdos ire Vera est idoneus, imo aliquando erit necessarium iuxta regulas superius datas, quae hic applicari possunt. Ita Suare et lo C. cit. partim Auersa ubi su p. qui addit, quod Praelatus potest praefigere certa remedia , dc taXare certas poenas,quaS Confessarius ni ungere debeat, poterit etiam interrogare,.qciodnam sit peccatum, de quo licentia postulatur, dc non .sistere in sola generali notitia , quando non adest periculum detegendi poenitentem. Sec. quod , si Confessarius petat licentiam a superiore pro subdito particulari, potest eum absoluere a reseruati Scommissis post obtentam licentiam pro prima vice , secus si
talis potestas fuerit postulata , dc obtenta ab ipso poenitent C. Ita Barbosa de potest. Episc. p. h. alleg. m. n. 9. Leon ubi lUP.
to m. d. recollech. I l . num. Is s. sine limitationc tamen docent
doctrinam Bonac. 8c Praepositus apud Lugo inferius , qui eam admittit in casu ab ipso proposito; tandem Leon. recollect 6. n. I 3 i. cum Florono de cas res cap 3. g. I. n. l. notat,
quod Consessarius , si petat facultatem a superiore pro una PCrsona, uti ea possit pro sua persona, caute tamen hoc est faciendum , dc videantur Lugo ubi sup . sect. 8. ec Dianatom. 3. de sacram. resol. I L.
584쪽
'nullarum Religionum praxis videtur esse Aptfaculta absoluendi a reserualis committatur
Confessariis ueputatis pro quocunque peccato
non reseruato, cum onere tamen, ut pomisens arseruato absolutus compareat coram superiora,
vel si videbitur expedire,onus comparendi fisi piatur a Confessario absoluenter quaeritur, πιπι
modus censeatur conuemeras, anpoenitens Iema
tur sub mortali se prasentare superiori, Confessarius debeat esse facilis ad cipiendum
onus comparendi pro paeniterae. 34
Nox prim, quod nequit imponi praeceptum etiam a Superiore Ecclesiastico, ut peccata semel rite consessa siue Pralato, siue cuiuis alij Consessario iterum confiteantur Ita Palladan. Almain. Nauar. Ledeta. inaran A. Ioann. Medina,
S. Tho m. quos citatos sequitur Vasque E in 3 parti quavi.' γ.art. 3. diab. 3. num. 9. dc licet art.q. partim in contrariam Nnionem Maioris, ic Adi iani, dc aliorum ab ipso relatoruat hi-clinauerit, altamen art. 3 ut dictum es eam resormauit, adjhaerent Suarc g. in 3. parti displitat. 2 2. sect 7. num s/ Emin, Lugo de poenit disput. I s. . g. 1. num. 9 3. Ratio est, quia si Christus non praecepisset confessionem 'Peccatorum , nec Ecclesia potuisset hoc praecipere , sit res nimis grauis, ic dissicilis excedens potestatem alae , & s consessio peccatorum ron haberet ex Christi mili-xutione annexam peccatorum veniam,ciet grauissicum non sit Christi praeceptum latum de iteranda conteiiIove pecCatorum rite absolutoriam, nec Ecclesa hoc potest ob dissicultatem, dc grauitabem rei imponere, alias si posset hoc, α illud , cum non videatur malax ratio. Sec. quia de ratione
585쪽
legis est, ut fit secundum rationem tolerabilis, nullum dubium videtur, quin, si hoc praeciperet, cum sit res grauissima,
excederet legis rationem : ergo. Tert. quia sicut Ecclesia nequit mutare materiam necessariam Sacramenti, ita nec facere matCriam ne cellariam Sacramenti, quae ex institutione
Christi non est necessaria: sed si bis praeciperet peccatorum
confessionem , cssiceret materiam neccssariam Sacramenti, quae tanquam necessaria non fuit a Christo imposita : ergo nec Ecclesia , nec alius Praelatus inferior huiusmodi onus imponere possunt. Subdit tamen Nauar. sem. cap. 9. num. I.& in cap. Placuit de poenit. dist. 6. a num. I l6. Vsque ad II '. simul cum aliis tacito nomine relatis ab Emin. Lugo ubi sup r. num. 98. tale onus posse imponi de consensu poenitentis , dc ita respondet ad statutum Cisterciensium , quo praecipitur, ut Religio si , qui intra annum Confessario ordinario conseisi fuerint, debeant in fine anni eadem peccata suo Abbati confiteri, quod deinde fuit a duobus Pontificibus
confirmatum, tale statutum non obligare ex mera authoritate superiorum, scd ex consensu inferiorum Religiosorum acceptantium illud, vel pacto tacito , Vel expresso. duae doctrina non placet Lugo ubi supr. num. 9 8. nam asserit, talem. constitutionem potuisse prouenire ex Prae latorum autho - ritate absque Consensu stabditorum , quia Religiosorum persectio concedit , posse condi statutum obligans' ad his repCtenda eadem peccata in confessione , dc adducit quamdam regulam suae Religionis imperantem , uti subditus manifestet totam suam conscientiam bis, aut semel in anno superiori, it aut nihil graue ipsum lateat, imo addit tale medium csse suae Religioni tanquam Vnum ex magis substantialibus , dc ne cellariis ad finem proprij instituti : fateor me non intelligere fundamentum doctrinae tanti viri , nam paulo ante docuit , Ecclesiam non posse praecipere secundam confessionem eorundem peccatorum, imo nec potuisse imponere praeceptum confessionis, nisi prius haberetur preceptum Christo Domino, cum ergo potestas Praelatorum Regularium, ut vult Suar Z 4.
cmanci a summis Pontificibus Religiones approbantibus, T 2 2 3 quomodo
586쪽
quomodo eorum Praelati huiusmodi consti uitionem statuς- re possunt, si Ecclesia eis nequit talem authoritatem tradere addo praesertim pro statuto eius Religionis , quod nulla potestas humana habet iurisdictionem supra actus me rei ternos , ut Omnes D D fatentur, quomodo Praelati potuerunt obligare subditos ad manifestanda sua peccata pure interna superiori, nili subditi tacite , vel expresse talem obligationem acceptent.
346. Ex doctrina Nauarri , & aliorum sequitur sec. not. nimirum posse Praelatum suam facultatem absoluendi a reseruatis delegale ordinario Confessario cum onere , .ut absolutus suscipiat obligationem comparendi coram superiore. Ita Henriq.quod lib. I .quaest. 3 quodlib. Io.quaeae I . Maior 4. II. quaest.6. Adrian. in . mater.de confess quaest. s. g. ideo
pro solve. Angel. tit. confessi Nauar. sum m. cap. 9. num. I. 8 cap. 26. ΠUm. I 2. Coninch. de poenit. disput. h. dub. I Hortadus de poenit. disp. I a.dissi c. ii . Lugo ubi supr. disp. 1 F. . sen 6. num. IOO. Suar. Vbi se pr. disp. 3 o. sect. F. num. 8. mul- tum tamen laborant hi authores in assignanda ratione, qua
id fieri possit, ut videre est apud Coninch. ubi supr. sed verum
fundamentum fere omnium D D. est, quia hoc fit ex consensu tacito lubditorum , datur enim facultas illa Consessario a Praelato cum pacto mutuo, quo pix nitens utendo illa .facultate se obligat ad comparendum coram superiore, Verum tamen est, quod si ignorabat tale onus, eo non reman et obligatus , vi sentit Coninch. sed melius Lugo, quamuis, inquit, fortasse ignorabat talem conditionem, tamen tacite hoc ipso, quod vult valide absolui, censetur acceptare illam conditionem , sine qua non intendebat Praelatus illam absolutionis facultatem concedere. Scio, aliquos mΟ-dernos Theologos negare , posse facultatem concedi sub hoc onere , quod si fiat, asserunt tamen consessionem c x vitalis facultatis factam esse validam , referuntur etiam proist opinione nonnulli Theologi antiqui , ut videre est apud Suare Z ubi sup r. cum Opinionis confutatione. 347. No t. teri. Quod si huiusmodi onus imponeretur tanquam poena in sati factionem peccatorum quod non est admit- .
tendum) maxima cum facilita e posset tolli, nam poenitentia
587쪽
ria illa semel imposita , & acceptata potest commutari ab
eodem , vel alio Consessario iuxta aliquorum sententiam, saltem auditis iterum eisdem peccatis , imo a Confessario non habente facultatem a reseruatis , Ut docent Vasque Z Fernand. Valerius, quos citatos sequitur Diana p. I. tract. I. misceli. resol. 3 3. Adde cum Lugo ubi su p. n. 96. posse perindulgentias plenarias tolli, praesertim quando non fuisset impositum per modum medicinat, imo, esto esset impositum per modum medicinae, adhuc potest tolli in sententia Bonac. de sacram. disp. . q. sect 8. punct. 3. n I. dc Dianqvbi sup. resol i3 . dummodo fiat rationabili causa, & poenitentia illa praeseruatiua in aliam praeseruatiuam coin
Praxis nonnullarum Religionum, ut Praelati Consessariis 3 8
S. putatis pro spirituali locorum regimine concedant facultatem absoluendi a reseruatis poenitentem cum Onere Vt ab- soliatus compareat coram superiore est licita , & multum conueniens. Duas habet partes conclusio , quarum prima fatis probata centetur ex prim. & sec. not. addo etiam, absolutio nos supra peccata iam rite confessa , si denuo confiteantur, posse rei te rari: ergo ad onus denuo repetendi peccata coram superior2 interuCniente consensu poenitentis potest esse obligatio , &haec quid erficensenda erit ade se , quotescunque Poenitens petit absolutionem a reseruatis ab inferiori, nam , qui vult antecedens, necessario Obligatur ad illud, quod ex necessitate consequitur ex anteced cnti. Et ita Strare Z ubi su p. inquit, hanc sententiam sic explicatam 'esse sine dubio valde probabilem propter fundamentum , & pro ter tot DD. aut horitatem, & magna ex parte suffice te ad idefendendum usum talis facul ratis & ad omnem esse istum per illam intentum , quare non est audiendus Paludanus ubi lup qui dicit, licet iste modus sit probabilis, non tamen esse conuenientem , non quia Ecclesia id statuere non possit, Ad quia iuxta communem ritum noti seruatur, & etiam quia frustra audiret e X quo absoluere non potest , esto Ecclesia id -
588쪽
non habeat in usu in suis reseruationibus , seu facultatibus Pontificiis, quae totam Ecclesiam respiciunt, ideo est,inquit, Suare Z num. 13. quia illa peccata semper habent annexam censuram, unde huiusmodi onus comparendi praecipuε via detur esse ratione censurae, Zc quamuis admittatur, tale onus non conuenire uniuersitati Ecclesiae, non ideo concluditur non esse conueniens pro Religiosis maiorem persectionem profitentibus, nam experientia duce cum magno fructu, Msine incommodis ad praxim reducitur: illud denique quod Paludanus subdit, frustra audiri,ex quo absolui non potest, non subsistit, quia in tali modo Zc suauitas, & rigor necta ria in tali materia habentur. Prima, eo quod a quocunque Confessario absque alia dissicultate poenitens potcst absolui, absque eo quod statim teneatur superiorem adire. Sec. quia multi, si non amore virtutis, saltem timore se praesentanes coram Praelato se a culpis fraenabunt, & ita rigor disciplinae seruatur tali medicina praeseruatiua ; & ecce dictum Palud, ni nullius roboris, &. secundam partem conclusionis nimi rum quod sit conueniensin probatam, maxime quia talis praesentatiu utilis est, & cum fructu , dc ex ea nullum habet'
incommodum, cum Onus comparendi sponte, & non coacte suscipiatur. D.
Communiter Theologi asserunt tale onus comparendi obligare poenitentem sub mortali. Ita Adrian. Medin. Hei1-riq. Paludan. Suarcet, quos citatos sequitur Coninch ubi suri. num. 3I . Hurtadus de poenit. disput. I I .dissi c. i i. nam videtur esse res grauis , dc mulῬm pertinens ad seruandum rigo rem regularis disciplinae, & in bonum animae p nitentiis , nec non dc boni communis , eo quod magis retrahat homines a peccatis , unde Caspcnsis de poenit. tract 14. disput. R seel. 3. num.et . inquit, poenitentes teneri sub mortali com parc re, statim ac habent opportunitatem, consentit Bordonus consit. Regul. resol. 37. num. 2J- - , Aduertendum tamen est , quod sunt aliquae cauia, per quas poenitens eximitur a tali onere suscepto , cuiκα illae, quae
589쪽
quae excusant hominem ad reticenda aliqua peccata in consessione,ut videre est apud Bonac. de poen. disp. 3.q. 3.sect. 2.part. L. g. . num. II. liberant quoque poenitentem a tali onere , quia si liberant ab eo , quod est de iure diuino, nempe ab integritate consessionis, quanto magis ab eo, quod non fundatur in tali iure, sed in fidelitate ι praeterea omnes illae, quae de rigore iustitiae necessitant Superiorem, &. oriuntur ex parte ipsius ad concedendam facultatem subdito petenti, de quibus dixi in praecedenti quaesito,& modo repeto ex
mente Coninch. ubi supr. num .iC8. scilicet, quando probabiliter timetur reuelatio sigilli , aut timetur , ne Superior concipiat graue odium aduersus poenitentem, aut utatur' tali scientia in ordine ad regimen cum damno inferi Oris , &c. haec inquam eximunt poenitentem a tali onere, quia, si cogunt Pxaelatum ad liberam concedendam facultatem , tanto magis cogere eum debent ad relaxandum tale onus, & toties intelligitur relaxatum, quoties aliqua ex causis assignatis insurgit, quia sicut tacite firmatur pactum, ita tacite dissoluitur. Verum haec relaxatio nequit fieri a Consedario , quia eius authoritas est delegata cum onere praesentationis, spectat enim ad poenitentem recognoscerCcausam, seu ad Confessarium tanquam consiliarium ι si eicis consilium a poenitente petatur, ut iuste fiat relaxatio.
Cati sa interueniente Consessarius debet esse facilis ad absoluendum poenitentem a reseruatis suscipiendo onus comparendi coram Superiore pro ipso poenitente Quae conclusio adhibita illa distinctione de persectis , imperfe- . istis, atque infirmis suadetur eisdem argumentis ut supr. in praecedenti quaesito, cum sit eadem ratio : adde , Conditiones in contractu etiam tacitas inter stabditum, Superiorem esse obseruandas, inter quas enumeratur huiusmodi facilitas, vel contractus sit initus cum tota Religione in genere, quia ipsa nullo modo intendit grauare Conseia sarios,ut sequendo rigiditatem magis se exponant periculo
Peccandi, ut dicebam in praecedenti quaesito, quia etiam, Α Aa a Vi
590쪽
ut ait Lugo Vbi supr. disp. 2 o. se in . IO. g. . Praelatus adeo strictE non tenetur ad procurandum maius bonum subditi, sicut tenetur ad impediendum eius graue drannum, praesertim quando id non potest absque nota seueritatis , quam vitare aliunde est satis utile ι quod probabiliter timeri potest , quia tractatur de hominibus in tertio genere descriptis ubi supr. eo quod sicut faciles ad se praecipitandos in
reseruata cognoscuntur, ita potest timeri, ne ducti a Confessaris rigiditate praecipitentur in Sacramentorum abusionem , quod est illud summum malum praecauendum in Religionibus , de quo asserunt DD. Religiosos in illud lapsos difficile corrigi, & emendari , vel celebretur quotidie cum poenitente, qui tali absolutione indiget, quia pro
parte subditi est multum onerosus, ita ut nec Ecclesia tota sine eius consensu queat tale onuS imponere,nec utitur beneficio decreti Clemens VIII. pro Regularium reseruatione alleuantis onus comparendi coram Superiore , nec declaratione Pauli V. quae concedit Consessario, cui est denegata licentia absoluendi poenitentem a Praelato , pro illa vice authoritatem eum absoluendi, nec doctrinali intelligentia D D explicantium dictionem pro illa , quae Omnia arguunt in contractu facilitatis conditionem: ergo Confessarius magis inclinare debet ad suscipiendum onus com parendi coram Superiore pro poenitente , qu m ad illud relinquendum apud eum. εVerum tamen est, quod in Superiore concedente facilius facultatem absoluendi requiritur causa, & sufficit pro causa non habere causam iuste eam denegandi, at in Confessore delegato desideratur causa positiva, eo quod cum tali onere fruitur facultate, nec susticit pro causa communis verecundia poenitentium , quam secum fert confessio , ut . aduertit Fagund. in I. praecepi. Decalog. Cap. 4 s. sed debet
esse nimia, ut recte notat Nauarr. in cap. placuit num. IA,
solam verecundiam, inquit, nimiam poenitcntis aliquando esse lassicientem causam, ut haec facultas danda sit: cuius doctrinae adhaeret Suare 2 ubi sup r. alias nihil operaretur rC- seruatio, cum lex semper debeat explicari, ut aliquid ope recur , nec explicatio doctrinae Nauarria Coritiano de casi