장음표시 사용
591쪽
reserv. p. I .secl. I. art. IT. facta, Videtur esse alicuius momenti , dum dicit, erubescentiam dcbere esse tantam, ut p-- nitens vereatur, ne se in periculo tacendi aliquod peccatum , vel aliquam eius circunstantiam necessario confitendam, constituat, quia nulla e siet facilitas, nam Praelatus tunc tenetur ex charitate , & iustitia concedere authoritatem, ut
dixi in praecedenti quaesito. Audite quaeso, ea, quae dicit Gerson a. p. in epistola ad quemdam de verecundia: denique inquit, quid prodest 3 dc
certe obest plurimum addere verecundiam super verecundiam, onera grauia super onera, & dissicultatem confitendi talia peccata super dissicultatem, quae tanta est, ut vix credi possit, & hoc praecipuc quando peccatum secretum est, dc tale, ut author perpetuo celaturuS sit ipsum, si velit, ut nec Episcopus, nec alius inde punitionem , vel notitiam inueniat, si dicas talis, si non revelet, damnabitur, fatemur quidem , sed obviandum essct huic damnationi omnibus modis potius, quam addenda occasio, nunquid non requiretur sanguis, & damnatio ab illis, qui occasionem dederunt, praecipue Praelatis maioribus 3 sic corte , & ipsi satisfacient pro isto usque ad ultimum quadrantem euntes in eandem damnationem, cum sint Praelati ad saluandum gregem Domini positi, &. ad pascendum, non occidendum,
aut scandaligandum, unde S. Anton. 3. pari. tit. T. Cap. II.
ex monte Guillelmi Parisiens. dicit, non expedire utilitati communi reseruare tot calias, sed hoc est ponere laqueos invia salutis. Audite etiam ea, quae profert Croufers cap. in reg. S.Francisci, cap. 7. multi, ait per tam rigidam occultorum
reseruationem illaqueantur, dum scelera conscientiae suae Praelatis aperire non audent , vel si aliquando superent hanc Verecundiam , continuis tamen suspicionibus agi-- tantur , sibique saepius persuadent .superiorem uti cognitione, quam habet de eorum conicientia, seque sinistro' oculo ab eo aspici.
Dices, si Confessaritis debet esse facilis ad suscipiendum
onus comparendi coram superiore pro poenitente, nullius roboris videtur esse reseruatio . tam necesLria pro rigore
592쪽
disciplinae regularis conseruando. Respondi solutionem esse petendam a summis Pontificibus , qui saepe, ac saepius praecipiunt, ut Praelati sint faciles ad remittendam hanc obligationem , a Clemente VIII. qui tam fauorabile dea cretum pro poenitentibus indulsit, dc a Paulo V. qui id
ampli diuit, ec non a rigidis verbis Praelatorum loquentium saepe sine scientiae fundamento, attamen dico, duplex ma- tum in hac materia assignari, cui tenentur obstare Praelati, alterum est, quod oritur ex Confessarij facilitate absoluendi suscepto onere comparendi pro poenitentibus, nempere incidentia ipsorum poenitentium, alterum vero est, quod oboritur ex rigiditate non suscipiendi onus, nempe sacramentorum abusio a debilibus, ic infirmioribus, de quibus loquimur, cum aliorum infectione, dc cum istud secundum sit maius malum primo, ut dixi superius, proinde Confessarius loco Praelati absoluens tenetur facilitate obstare se cundo malo malo, sequens vestigia summorum Pontificum,
qui Praelatis praecipiunt facilitatem ad obstandum imbecilialitati multorum , qui ob verecundiam aperiendi peccata
superiori sordescere in eis possunt cum sacramentorum abusione. Ita colligitur praesertim ex decreto generali Cle- mentis VIII. pro reseruatis, ic S. Thom. hanc veritatem cognoscens dixit superius: quamuis ex tali licentia nonnulli mali occasio nascatur, per eam tamen multis maioribus occurritur: verum aduertant Confessarij quod taliter se gerant, ne reddant reseruationem frustratoriam, eamque ad nihilum redigant. Dices, potest facilitas damnificare poenitentem, qui obfirmato animo non adeundi superiorem, saepe potest accedere ad Sacramentum pro absolutione a reseruatis, quia
cum tali proposito non est ad confessionem dispositus. Resp. solutionem esse petendam a responsione tertiae obiectionis
593쪽
Mn Pralatus notitia comparata ex sola confessone uti possit ad externam gubernationem , ut faciat , vel omittat aliqua, qua alias non esset facturus, vel omissurui.
PRo tituli intelligentia sit prim. not. quod non solum
intelligitur de illa notitia, quae vere intra terminos, accusantis ,-absoluentis includitur, sed de illa, quae comparatur a Consessario petente facultatem pro reseruatis, seu a poenitente comparente coram superiore post absolutionem obtentam iuxta obligationem impositam ab absoluente , quia se habet tanquam pars quaedam confessionis, dc Praelatus tanquam minister conueniens ad ipsum Sacramentum , unde omnino censendum est Christum Dominum instituisse hoc Sacramentum cum hac potestate, Vt Praelati possent sibi reseruare authoritatem absoluendi peccata, eaque audiendi, sicut postulare videtur bonum
Commune, camque aliis consellariis committere, ec eo-dcm sigillo ligarentur illis actionibus praedictis, sicut ministri audientes, dc absoluentes. Ita Victoria summ. I9O. Suar. de poenitent sect. . num. 3. disp. 3 3. disp. 3O. se et 1 n. 3.Emin. Lugo de pCenit.disp. 23. n. 34. 3 3. Iacob. Graia adocontrou. 7.trach. ν I. disp. 4 de poenit. Malde rus trach. de sigillo,c. i 3. Onustius de sigillo, sech. in .dub. 6.Diana pari. I.tr. I I. resol. i a.& alij communirer Not. secun d. certum e sic apud omnes Theologos poenitentem teneri explicite , & integre , quantum commode potest, confiteri numerum peccatorum in qualibet specie. Ita habctur ex Concit. Florentino se si vlti m. tract. de hoc Sacram. & ex Concit. Trid. sessI . cap. I. & can. . dicitur, quantum commode potest, ad insinuandum dari multos casus, in quibus excusantur poenitentes ab intcgra consessione omnium peccatorum, ut videre est apud CD fundamentum doctrinae a priori videtur esie ipsamet institutio
594쪽
Christi, quia scilicet erat multum conueniens suaui prouidentiae Dei, hominumque imbecillitati, nec non N. huius remedij commoditati, inter quos hic enumeratur , non teneri hominem ad confitendum aliquod peccatum cum morali periculo alicuius grauis nocumenti proprij, & hoc dicitur de sensu omnium D D. S. Thom. in . distinct. i T. quaest. 3. arti c. 3. quaest. q. ad s. Palud. ibi, quaest. S. Maior .
quaest. I. Alens. 3. p. quaest.T7. membr. 3 art. l . ad I. Nauarr. in sum m. cap. 7. num. 3. dc 4. Suar. Vbi si pr. sech. 23. num. I.
Ratio est, quia , cum hoc praeceptum Christi sit positiuum , rationi consentaneum videtur non obligare cum tanto dispendio , dc ideo qui aliter nequit confiteri aliquod peccatum , habetur tanquam impotens moraliter, ac proinde excusatur. Quamobrem maximo cum fundamento superius fuit firmatum ex sensu omnium D D. quibus addo Doctissim . Auersam de poenitent. quaest. t T. sech. 4. Superiorem ex iustitia teneri licentiam postulatam a re seiuatis absoluendi concedere, quando poenitens habet iustam causam non comparendi coram superiore, nempε , quia timet aliquod graue damnum , ut illius odium, dc persecutionem, aut reuelationem confessionis , vel vium talis notitiae in externo regimine.
NO t. teri. circa quaesitum extare duas opiniones , dc utramque habere suos patronos. Prim. affirmativa, quam sequuntur plerique D D. ut Palud. Durand. Capreol. ecalij quam plurimi, quorum catalogum recenset Sancti lib. i. de matrimo n. disp. 16. quaest. r. dc Auers. ubi sup r. quaest. ι8.sech. 8. modo effici possit absque periculo detectionis confessionis. Secund. negatiua , quam tuentur Armilla tit.
tionem respondetur. Onufrius de sigillo, sect. a. quaest. 1.
Sanctus in selectis, disput. 8. num. io. D. dc alij. Verum tamen est , quod , licet huic opinioni fortiter ad haereant Sancti. ubi supr. Fagund. praecepi. h. decal. lib. s. cap. 3. Auers ubi supr. Granad. controuers. 7. tractat. II.
disput. T. Lugo distui. 13. sect. I. I. I. distinguunt tamen,
595쪽
hempe illicitum esse, & contra sigillum uti hac scientia
ad faciendum, seu omittendum aliquod onerosum, seu graue poenitenti, ita ut difficile reddere possit hoc Sacramentum, Cumque retrahere rationabiliter a confitendis illis peccatis , ex quorum notitia timeret sibi imminere aliquod incommodum, pudorem, dc confusionem, non vero esse contra sigillum, nec illicitum uti illa scientia, seu notitia ad effectum aliquem gratum, seu non damnosum poenitenti. Quae sententia iuxta hunc modum explicata est tenenda, dc ad praxim reducenda, nitendo ad nihilum redigere alteram bono publico, dc ReIigioni adeo damnosam, ut euidenter probabitur.
Praelatus absque fractione sigilli consessionis nequit vii 33
notitia confessionis ad externam gubernationem , seu fori CX terni, CXternorumque actuum . qui sunt molesti, dc onero li poenitenti, e . g. negare suffragium homini, qui ex te rius communi hominum opinione probus eximimatur, sed Cum nouit ex confessione improbum , indignum : secus ad effectum aliquem gratum, seu non damnosum poenitenti. Prima pars sic suadetur in s fatu legis Euangelicae nil cise videtur tam acerbum, molestum, atqUC Onerosum homini, quam praeceptum de confession C Sacerdoti facienda , imo in hoc forte est magis onero si s status legis gratiae quam fuit status ante gratiam Euangelij. Prim. quia peccata quoad numerum , & speciem sunt homini aperienda, a qua obligatione eximebantur homines veteris legis. Secund. quia non est de fide , attritionem cognitam Cum Sacramento sufficere ad iustificationem ,-- etd potest esse falsum , ut dicit Suare et de poenitent. disput. s. sect. 4. licet post Concit. Trident. practice sit fere certum , ut bene notat Basseus sum m. tit. contritio, num. . Videantur Lugo de poenit. disputat. 7. a 3. & t Auersa de poenit quaest. i. sect. 9. Tert. quia , odo in Veteri . lege ad iustificationem requireretur vera c tritio, id est
596쪽
unus actus detestans peccatum super omne detestabile includens charitatem Dei super omnia, in lege etiam noua illa dissicultas super omne detestabile desideratur in Sacramento poenitentiae cum sola atritione cognita, cum ista 'tamen differentia , quod illud super omne detestabile in
contritione necessario requiritur in actu formali doloris, in Sacramento vero in proposito amplius non committendi peccata , ideo ne magis reddatur formidabile hominibus , fugiendum omnino est , quidquid potest reddere illud Sacramentum acerbum , dc odiosum : at Religiosis nil magis tale contingere potest , quam percipere , ut ita dicam , per somnium se pesse priuari dignitatibus, ossiciis , dc ordinibus , ac locorum mutationes pati nec non Sc sibi negari suffragia ad communes honores ob notitiam in confessione habitam ; nam ut homines se avertant a confessione , abhorreant sua peccata alteri aperire, &. sic fiat iniuria Sacramento a Christo Domino in animarum salute instituto , satis est, quod sciant posse Superiores uti tali notitia , ac scicn- 'tia confessionis in regimine ad dirigendos actus externos : ergo doctrina contrariae sententiae tanquam a celba, rigida, &noctua Sacramento &. Religioni damnosa non est docenda ,& multo minus ad praxim reducenda, maxime quia, Vt recte monent sequaces illius sententiae, ad ea utendum necessario requiritur tanta prudentia, & cautio, 5 tot circunstantiae desiderantur , ut dissicillimum sit in praximillam de diacere: ergo tuto ea uti ncqueunt Praelati Suadet Ur 'sec. afferre damnu notabile proximo ex scnsu omnium Doctorum est peccatum mortale , tanto magis id erit, quanto damnificatur proximus communis, nempe Respublica, seu Religio; imo in doctrina omnium D D. ne illud periclitetur,& ruat, unusquisque cum dispendio propriae vitae eius ruinae obstare tenetur, maxime Praelatus, cuius obligavio cst de iustitia : si autem Praelati ad dirigendos actus externos in regimine notitia confessionis uterentur, suffragia negando , honoribus priuando poenitentes, eosque a locis rem Ouendo,&c. Tulleretur peccatorum reseruatio in maXimum
597쪽
totius scholae Theologorum, non tenetur Religiosus, quando aliquod gratio incommodum in regimine timetur, reseruata confiteri Praelato , 5c quid erit Raeligio sine reseruationis fraeno nisi desertum abominationis ergo. Et confirmatur etiam ex doctrina omnium D D. asserentium, Praelatum, qui permittit, ut a subditis negligatur, & in desuetudinem abeat regula una , seu constitutio instituta praecipue ad prosectum spiritualem hominum, peccare mortaliter: ergo tan-tδ magis erit culpa grauis utendo notitia confessionis ad regimen dirigendum cum reseruationis ablatione. Tertib suadetur ex generali prohibitione Clementis VIII. in decreto edito die 26. Maij anno Is 9 .dc confirmato ab Vrbaho
- :onst. 26. quae interdicit Superioribus usum scientiae per comsessionem acquisitae in externo regimine, ic est sequentis tenoris. Tam superiorespro tempore exinentes, quam Confessari, qui postea ad superioritatis gradum fuerunt promoti caueant di-eX verbo, mandamus, continet in se obligationem sub mortast. Ita sentit Cathrus Palaus tom. . trach. 3. disput. l. part. 9. ansurgere ex natura ipsia rei,dcratione Sacramenti hunc vlum. esse uniuersaliter illicitum , Quia aliouuin non potuisset Pon- sub praecepto superiores adstringerentur ad usum talis notitiae, quare non potuisset in his casibus prohiberi & tamen uniuersaliter, M sine exceptione interdicitur. Et confirma Rur, ex ipsa hiaura Sacramenti obsecuritatem,&leuamen oboritur tale sigillum, ut non liceat reuelare peccata, tanto. magis eκ ipsius natura oboriri debet non posse uti tali notitia
inincommQdum , & grauamen poenitentis. Ex hac doctrina obrem Emin. Lugo via
598쪽
resoluuntur multi casus, qui breuitatis causa praetermittuntur , & referuntur a Fagund. Vbi supr. num. Maidero tract. de sigillo cap. i4 Diana ubi supr. resol. 7 6. Sec. pars suadetur, seu potius explicatur: ea quae grata sunt poenitentibus, ut rogare Deum pro salute eorum , euoluere libros ad animabus consulendum, dc eas instruendas,
& similia, sine fractione sigilli possiant fieri , potest etiam
Praelatus sibi consulere vitando illa pericula , & occasiones, quibus nouit lapsum fuisse poenitentem , admonere etiam ialios de periculo absque detectione illius persona et adde, esse licitum praecauere damna quae per notitiam consessionis ι sibi scit imminere , absque ulla tamen detectione, aut suspicione personae. Haec Auersa ubi su p. quaest. I 8. sect. 8. viti
Dices, si doctrina haec admittitur, admittitur etiam posis eleuari hominem improbum, cognitum talem per conses sionis notitiam, ad dignitates, &ad animarum regimen in maximum Religionis damnum. Resp. quod illa notitia non . est fori externi, sed Dei, ac proinde nequit Praelatum ea vii pro regimine, Ubene habetur definitum in cap. si Sacerdos de ossic. ordinat. ubi prohibetur, ne Sacerdos remove thominem reum per notitiam confessionis a communione, quia non scit ut Iudex, sed ut Deus. Non nominatim , ' res eum remouere a communione, liora sciat esse reum, quia non ut Iudex scit, sed ut Dem. Adde, quod maius bonum pericli a retur ob rationes notatas in probationibus, ac proinde de 'duobus malis minus semper est eligendum. Dices, Sacerdos ratione sigilli solum obligatur ad tegenda ea, quae nQuit per confessionem, unde sequitur, quod, quando denegat suffragia , verremouet poenitentem ab ossi cio, seu loco nulli reuelat consessionem, & propior hoc vid tur esse introducta reseruatio peccatorum , ut Praelati fiant prudentiores ad externam gubernationem jubgitorum.
Res p per sigillum sacramenti primo, & principaliter' proh beri ea, quae praestant poenitentis cognitionem , sed principaliter ea, quae odiosam , dc formidabilem Mnsessionem reddere possunt, ut sunt incommoda in dam in p*nitontium'
599쪽
mkentium I quare falsum est peccata reseruata solum esse talia pro maiori Praelatorum prudentia in subditis regendis, Ied propter alias rationes a DD. recensitas in materia casuum reseruatorum, ipsos consulite.
v DUBIUM LIX. An Periatus Mibuendo dignitates , sectaque
Religionis motin a precibus , seu petitionibus, subitorum , seu alsorum pro illis ea anhedan, ilium , tutus sit in consilentia.
Zo intelligentia sit notandum, quod preces , seu petitiones faciae apud Praelatum considerari dupliciter possunt. Prim. quasi sint quaedam recordationes absque nota ambitionis . .& fgnum est, quando raro CXponuntur , eo quod Praelatus vigilat, ne omnium merita careant praemiis iuxta uniuscuiusque mensuram , dc obseruat, ne pluralitas dignitatum in ,no, seu in paucis uniantur , Ut petit ius naturale , nam certe huiusmodi pluralitas obstat iuri naturali propter multa incommoda , quia redundat in cultus diuini dimimmonem , dum pauciores deputantur ministri, quia est in aliorum praeiudicium , dum iustitia distributiva non obseruatur, dum plures digni esuriunt, & pauci abundant, quia peruertit gubernationis ordinem , duin pauci plurium perscinas induunt , aliorumque ministrorum ossicia Usurpant, cum recta ratio doceat, unicuique suum proprium deputandum ministrum , ut colligitur ex S. Thom. quod- lib.f. antri . tu. benes 4.Rebussi praxi benes cap. de disp. ad plura benefn. 18. s i. 6o. Nauarr. summ . lat. Cap. 2 J. n. i. 2 8. Sol. lib. 3. de iust. quaest.6. art. 3. Sanch. l. Opust. lib. 2. Capit. dubis, unde Praelatus his rationibus ductus fouendo ius naturale iustE dignitates , ac ossicia dispensare debet at-εente etiam meditando illam auream sententiam Nauar cQmm. q. de Regul. n.24: afferentis: nimis durum est omni
600쪽
ma patientia , cuius rei aequanimis patientia non est omnium , sed paucorum, quos Iuppiter aequus amat , dc ardens evexit ad aethera virtus Secund quando sunt preces , petitiones ab ambitione regnandi, &. dominandi ductae; signum est, quando multi has preces, ac petitiones apud Praelatum exponunt, eisque non occurrit, sed annuit. Praelatus distribuens ossicia, ac dignitates secundum preces , ac petitiones hominum rogantium pro se , vel pro aliis iuxta secundam acceptionem in notando notatam , lethali culpa damnandus est: secus si iuxta primam. Prima pars suadetur : de ratione formali, ac intrinseca iustitiae distributivae residentis in Praelato,ut dicunt DD. cuius habitudo est totius ad partes, est, ut bona communitatis tanquam debita iuxta proportionem meritorum secundum aequalitatem geometricam distribuantur partibus : sed huiusmodi Praelatus annuendo precibus, admittendo petitiones maxime amicorum prae oculis iustitiam distributivam non habet , unde dicebat S. Isidorus de summ . bon. lib. I. Tres sunt munerum acceptiones , quibus contra iustitiam humana vanitas militat, nempe fauor amicitiarum, adulatio laudis, ct corporalis acceptio muneris. Et Iulianus orat. r. ad Eusebium Imp. aiebat. I ui omnia quaecunque velint extorquere possunt, horum preces ad persu dendum , ar flectendum idonea sunt: ergo mortali culpa est damnandus. Et confirmatur ex eo , quod sequitur ex hac mala administratione, nam utitur dignitatibus, ac ossiciis tanquam Dominus sibi complacens de tali dominio, deque subditorum dependentia, dc permittens ut opprimatur ab ambitiosorum petitionibus, & precibus. Se c. prob. quia permittendo has petitiones, ac preces, ut praeualeant, permittit ambitionem in Religione , quae est illa pestis totum conta minans corpus teste Basilio de constit. monast. cap. I O. quae causat, dc excitat inuidias , dissensiones, & rixas, ut Romanorum exemplo D. August. lib 1. de Civit. Dei docet, contra Proprium munus , quod est sub mortali, ut dixi in dub. 3. quaest. I. p. aditum praecludere ambitioni 3 ex hoc enim om-