Dubiorum centuria, De regimine regularium, in tres partes distributa in 1. Incommoda electionum, quae inter Regulares oriri possunt, nec vsque in hunc diem praelo subiecta fuere, enucleantur. 2. Remedia assignantur. 3. Nonnulla selecta elucidantur. P

발행: 1646년

분량: 667페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

71쪽

i De regimiκe regularium,

etiam florebit cum hac recthudine, &. forsiuan melius, illa rectitudo non est recognoscenda ab oculis ipsiusmeE Praelati pro sui conseruatione, quia in propriis unusquisquo coecutit, sed ab electoribus, quorum munus est conseruandi, & auferendi Praelatiam secundum quod eis videbitur magis expedire ob maius bonum commune promouendum, quare concludendum est, rationes adductas in ordine ad conseruationem habere rationem velaminis ad

nutriendam ambitionem, nec non 8c commodis Praelatiae fruendum, unde tali Praelato conuenit illud Arist. lib. t. .

POl. cap. . NAnc autem ratione commodorum ex Re public.e gu- 'bernatione prouenientium, molunt continuo in potestate esse. Recordentur Praelati, quod commune bonum eorum , qui vitiunt sub regimine distribuendo secundum meritorum mensuram , pol ulat, ut homines sibi inuicem praestent. honores, ut dicit Arist.Vbi supr. diuapropter ciuilia quoque

imperia, cum sint secundum aequalitatem erumm constituta , se αfecundum paritatem, vici Sim exigunt ea gerere quae natura fert, censentes inuicem muneras ire, o consederare vicissim quod --.dam illius bonum , quemadmodum iste prius dum pr.ecsset, con deraait viilitatem illi s. Et S. Ambrosius lib. S. Exacm. c. i F. ait. diuid hoc pulchrius 8 Hr laborem omnibus , ct honorem esse communem, Nec paucis arrogari potentiam. sed quadam in omnesmo utaria sorte transcribi ,-aVas aperitur via distordiis , ac seditionibus, nam exclusi ab honoribus, cum sint pares illis, qui imperium gerunt, moleste terunt tam notabilem differendam , quare facillime aggrediuntur seditionem. Denuo lege ambitiose Praelate aureum praeceptum Aristot. v bi supr. Seditionem autem concitant, in paucorum quidem po tentia , muli itudo indigne ferentes, quod cum tu sint pares, non

pariter honorantur.

Libcnter aggressus sum praesens dubium,a nemine,quem x vidi,tractatum, libenter veritatem tradidi ad tollenda multa incommoda, quae in Religionibus suscitantur, praesertim

ad resecandum illud bonum commune, quod multi Prasati tanquam primarium finem sibi praefigunt, sub quo videtur eis licitum uti regiminc Iubditis, eorumque actionibus in Propriam utilitatem , α conseruationem, quod potius est medium,

72쪽

med hin,, seu velamen ad tegendam ambitionem,ad inuertendam naturam regiminis, ad opprimendos idoneos, adcumulandos sequaces, ad formandas factiones , & tandem ad perpetuandum imperium in ipsis ,-amicis. Sacri Pr lati , Pastores peculiaris gregis Christi, Vicedet in terra, Praelaturae regulares sunt tantum institutae ad procurandam animarum salutem , dc ad magis , magisque propagandam perfectionem, ad quam unus Hisque ordo intendit promouere suos filios, & non ad vestram utilitatem, &hoc non sine diuini Numinis prouidentia, quia experientia testo perfectio religiosa sustentari nequit, nisi Praelatorum regimen ab omni proprio commodo sit expugnatum, ideo

dicebat Ro)riq tom. 3 quaest. 34. artic. F. ex praetensionibustenim ossiciorum regularium aemulationes, inuidiae, disco diae,sectationes,& id genus,alia Senimina Viperarum emergunt,quae cum in proprio intere illa radices emittant,exinaniune Religionem usque ad fundamentum in ea.. c

c n Prouincialis diri onens aliquas locorum Ρ- mr ias, ut eos eligant in discretos, qui postea mCapitulo sua vota conferent ad elgendum Pro- , umcialem, ac Des nitores ex sua saetione, pec

ceto natiIer. SAtis indagata veritate superioris dubij tacillime veritas

praesentis quassiti habetur praesupposito Unico notando, quod dispositione x, quae fiunt pro discretis eligendis a locorum familiis , duobus: modis possunt inspici, vel Actae in bonum finem, vel artificiose in malum. Primo , quando Generalis, seu visitator iux da proprium munus ingrediuntur aliquam Prouinciam pro enas visitatione, N. aliquaes diasponunt familias, vi seligantnr discreti pro illa qualitate seruanda in dub. 1 3 nocata, possunt adhuc fieri huiusmodi F a disposi

73쪽

regimine regularium,

dispositiones pro aliquibus Rcligios s in signibus, quorum

virtutes , & merita attrahunt vota electorum, & non amicitiae, ut in Capitulis sint homines inter omnes digniores,qqi digne, ac prudenter maiores celebrent electiones in fauorem boni communis, &. non singularis personae, sane id non videtur damnandum, Quia extat obligatio superioris fauendi bono communi insignibus Religiosis , qui scientia, prudentia, ac sanctitate possint suis votis promouere homines ad maiorcs dignitates Religionis, ut ipsi una cum aliis finem monasticae aulae consequantur. Scchand in malum fi- 'nem, quando videlicet Prouincialis tam factionarius,qtiam non factionarius ita ordinat, ac disponit familias, ut sint di screti, qui sibi, amicis pro sui, & suorum conseruatione. seu creatiane in dignitates & officia suffragia praestaturi

sinta

Prima Conclusio. - .

Prouincialis tam factionarius quam non factionarius di-onens , ac ordinans artificiis aliquas locorum familias , uti gantur discreti, qui suffragia sibi, bc amicis pro Praelaturis, aliisque dignitatibus in Capitulo conserant, sinc vlla dubitatione mortaliter peccat: secus Generalis, seu vis tator illas disponens s ccundum primam acccptionem. Hae C secunda parsi Uadetur, quia ad ipsos spectat, quantum seri potest in Pro Uinciam pacem inducere , partialitates, ac discordias componere , iustitiam tam distributivam, quam

ad finem componendi discordias, iurgiaque rosccandi sunt praecipue ab ipsa natura i nstituti, ut docet S. Thom 3. dce rcg Pi incip. cap. 1 .saepe referendus, si veris pars dominans,ac imperans frcmit,& vique ad sydera exclamat,exclamet Vlique suo beneplacito, quia sunt clamores naoci , imo muti non attingentes coelcim, ted i sciniam penetrante S pro ma tori poena, tanquam iniusti, nec iudex debet terreri, quia scriptum est. doli quaerere feri iu2ox, nisi valeas virtute Irrumpere iniquietates. Audite quaeso ea, quae dicit Rodriq. Vbi supr. de visitatoribus dcstinatis a Genetalibus ad visi

74쪽

abdas Prouincias: si enim, inquit, hi Patres nisi ad x aurig

legotia decidenda partiales in aliqBo se ostenderint, oiri- dum peccatorum rei prosecto a fratribus iudicabuntur, dc 'uidquid facere tentaverint . in malam partem ab ei S acci- ient, nam cum Prouincias sibi commissas, non ut oportet, 'astoraliter visitauerinr , non relinquent earum Religiosos a loco pascuae collocatos ; sed in discordia antiqua magis radicatos, ita ut de iis Prouinciis dici possit esse ab apro e silua exterminatas, & a singulars fero esse depastas, uae sic extermin altae, dc depastae in blateis clamitans,dclamor earum. Vsque ad Principum, & Regum tribunalialon sine maximo Religionis discrimine ascindit , haec codriq. Con Isiderate ergo,quam putandae sint licitae dispo- tiones de si greatae: nec G cneralis, seu Visitator illas re-ardare debent a clamoribus partis dominantiS,seu, Vt mei is dicam, opprimentis alteram, territi, qui audent in hodrorumpere, quod Prouincia fruitur summa pace, dc quiete, uia est pax tyrannida ex debellatis aduersariis insurgens, Ut iniuite opprimuntur , unde eis conuenire debet illud ictum Taciti Agric. apud Lipsium Polit. lib. 6. Cap. S. AufTe, trucidare, rapere fass nominibus Imperiam, atque ubi soli-itudinem fecerint pacem appetiant Et S. Isidorus Pelusiotatb. 3. Epist. 246. ait: Pax s annexam iuisitIam habet, diuinauaedam res est , si autem altPra sine alterast, virtutis pulchri- et udinem labe aefat, nam ct praedonibuου inter se, o lupis pax est,

ita nimirum in hominum perniciem, his autem in os irram exitium,t pacem hanc Mnime appellarim, qua ruBitan minIme ornatώθ. Et memor debet esse Praelatus se vicem gerere illiu e quo loquitur August. Ps alm. 13 . Ruia Christin filius Deiax ess, ideo venit costigere juos, ex secernere a malis, a quibu talis i qui oderunt pricem, qui volunt tonsicindere unitatem, qui aream starem pronuntiant populo, se nec istam habent . Et paulo ferius : Si enim inspiratu eorum essetpaY, nonUe unitatem digerent , se relinquerent dissensionem λ Prima pars loquendoc factioso)est ita manifesta cumulatis superiorum, ac se- cientium dubiorum doctrinis , ut nequeat negari, nisi itiam negetur, quod est luce clarius; tita illae dispostiones limiliarum malitiam lethaliter puccaminoiam induunt cx; L . F 3 sine

75쪽

t 6 De regimine regularium

, sine mortaliter peccaminoso, qui est imperare cum alter uxoppressione , nam media etiam indifferentia malitiam, seu bonitatem desumunt a fine intento, ut dicunt communiter - DD. tum quia offendit iustitiam distributivam,quia semper sit cum multorum iniuria, tum quia laedit charitatem per- turbando pacem , Vnionem , quae est finis proprij muneris, non conseruando, seditionεmque suscitando. Vbique enim. . . inquit Arist. lib. 3 .POl. cap. l. propteν inaequalitatem oritur seditio. Cum omnibus malis saepe, ac saepius enarratis. Loquendo postea de utroque tam factioso, quam non factioso Q - his duo s argumeptis solidatur: Est doctrina DD. ut supe- rius dixi, imb regula generalis tradita ab Emin. Lugo de

tem iurisdictionem in aliquem, quam legitime non habes, peccare peccato Vsurpationis iudicij, & iurisdictionis: Sed Prouincialis disponens familias ut sint discreti, qui sibi, amicis vota praestaturi sint,limites suae iurisdictionis excedit, nam sub illa ratione nequit uti subditorum personis, neque eorum Operibus , ut dictum est: ergo. Praeterea finis officij Praelati est, promouere subditos ad perfectionem, ad quam ordo intendit suos filios sublimare, ut dixi in primo dubio. in illis verδ dispositionibus negligitur, imb funditus enertiatur perfectio,quia nutriuntur factiones, ex quibus sequitur, inquit Petrin. tom. 2 quaest.2 . cap. 3. g. 3.eneruatio dis ciplinae regularis, & S. Gregor. 3. part. past. admon. 23. ait.

Pensemus quanta sint mala discordia, qua nisi extincta funditus fuerint, bonum subsequi non permittunt: ergo nequeunt iudi' cari huiusmodi dis rositiones nisi lethaliter Peccamincisae.

Secunda Conclusio.

Prouincialis non factiosus , qui his dispositionibus utitur principaliter ad promouendum bonum commune , CaS tamen intendit minus principaliter ad sui conseruationem a lethali culpa excusari nequit.Conesusio satis remanet probata ex doctrinis traditis in praecedenti quaesito,explicatur etiam hoc argumento. Quando Praelatus utitur subditis

tanquam

. ' i ,

76쪽

mus , quus neges eis non irrogare graue m in iuriam hoc autem insurgit profecto ex illis dispositio-mibus praedictis , ut patet ex terdi not. superioris dubij r

, - Dices milia videtur inordinatio, quia bonum commUne nullam patitur iacturam, nam homines, ob mos fuerunt ordinatae illae dispositiones ssum inter omnes digniores, M .apti ad magis promouendum bonum commune. Responsio ' . habetur ex praecedenti quaesito. Dices, potest Prouincialis conferre suffragium amico ipro aliqua dignitate, alicro neglecto, quando inter ipsos Est meritorum aequalitas: e go etiam lotest ordinare illas dispositiones ad sui ipsius commodum, dum bonum com- - mune non negligitur, imo fouetur. . Resp. quod quando Prouincialis confert amico votum, non eXercet aliquam iurisdictionem spectantem ad potestatem dominatiuam, sed uatenus habet ius eligendi, sicut omnes alij electores. ideo non ustirpat iurisdictionem, nec alteri irrogatur iniuria, quia merita sunt aequalia. Advertant electores, quod in conferendis votis amicis insurgere potest grauis,&lethalis culpa, dc erit, quando ex multiplicatis amicis in superiores, aliis neglactis non parua occasio eis datur seditiosε. se habendi ob exclusionem ab honoribus, unde coguntur ad fauorem aliorum pro sui exaltatione recurrere. Haec, . .

quae di cta sunt de diseretis, facillime possunt applicari creationibus superiorum localium , quae fiunt I locorum

familiis.

. r.

77쪽

s De regimine regularium. .

i grati , ali que artificii curat, ut cumulet. vo---m propriam utititatem, vel licet non intemdat vota cumulare,intendit tamen attrahere ad

se Religiosorum beneuolentiam , ex qua sequi orsius agiorum fauor, peccet mortaliter, H- .

cendussit subornator malus. ι ...

. . . - .

TItulus quaesiti intelligitur tam de Religioso factionario, quam de illo , qui non est tali vitio inuolutus , pro ius intelligentia notandum es quod subornatio ex mente Cardinalis apud Rodrig. tom. 1 .quaest. I 6 .art. s .eli suasio, qua su adetur verum, vel pallum in bonum, vel malum finem. Suadere itaque electoribus veras virtutes alterius,&Vitia Vera, quibus notatur indignus, ne cligatur, & dignior digno praeseratur, non videtur malum, imo virtutC praeditum ita Samuellius de elect. can disp. I. COnt r. I 2. con l. I.. trach. 2. quare qtiando in aliquibu5 Religionibus est dccretum sub poena excommunicationis latae sententiae, ne ullus tractatus fiat ante elotiionem ab electoribus non excluduntur tractatus consultor ij , sed ambitiosi, pactionales, Conditionales, &c. Vt bene notarunt Petrus Ba silius in direct . Clect.part. 3. cap Q.Gnglielmus Mai agoriis c de cicct. NUm. I 2 . in Miscet. Diana pari. i . tracst . a. Miscet rcsolui. 37. - Suadere vero virtutes falsas, ac dissuadere vitia vcra, ut indignus eligatur, & dignus digniori praeferatur, est malum, . Vnde quando Pontifices prohibent subornationes, semper debent intelligi de mala, ut insinuant Rodrig. ubi stapr. Por

trouers. IO. dist. r. referens Naidum &Pasquali gum. Adddit etiam Portella ubi supr.malam posse fieri voce,donis,minis, precibus,

78쪽

precibus,& similibus, addo ego,quod sub mala adhuc comprehendi debet bona, quando ex illa sequitur principium

factionis iuxta ea, quae dixi in diib. et s. in a .conci . concludit tandem Rodrig. ubi sup r. qui talia agunt ab ossiciis esse remouendos, in quadam lege dicitur,ossicia dcbere conferri i nullis , quinimo potest quis extrahi a propria domo, ut sit officialis, v t ex alia lege colligitur.

Prima Conclusio.

Religiosus tam factionarius, quam non factionarius in- 43 tendens munusculis , gratiis, salutationibus, aliisque artificiis attrahere ad se vota in propriam utilitatem, dc commodum peccat mortaliter. Suadetur, quia uterque est simoniacus, nam dare aliquod temporale pro spirituali simoniacit est. Ita Suare 2 i. de Relig. lib. . cap. S . n. 3. Petrin.

tom. I .qUaest. i. C. 3 8 Samuel liu S ubi supr. tr. 1. disp. 2. Contr. 2. referens multos alios nec obstat dicere, tantum simoniam esse, quando datur aliquod temporale pro dignita tibus Ecclesiasticis v. g. Abbatia, Prioratu, Prouincialatu, Definit oratu &c. Non pro suffragio quia votum, seu suffragium est ius quoddam spirituale, quod sussicit ad contrahcndam simoniam. Ita Petrin. v bi 1upr LeZana sim m.qq. Reg. c. l nulD. 28.quia etiam, loquendo de factioso quaerit dignitatem ad perpetrandum scelus, nempe Tyrannidem, quae consistit, ut dicit Tabiena tit. seditio, quem sequitur Caietan . tit. ambitio . in propria subleuatione ad alios opprimendos , nam factionar ij semper student aduersam partem Opprimere, addo, quod est subornator malus, s dens se esse bonum, cum sit malus, subornatio enim potest fieri

' Secunda Conrisio.

Religiosus non factiosus , qui piaedictis artificiis non in- 44. tendit ad se attrahere vota , sed tant uti Religio orta ani-mOS, Corumque beneuolentiam sibi conciliate , ex quibus sequitur suffragiorum fauor, non est rcu, peccati mortalis: G secus

79쪽

eo De regimine regularium.

secus est dicendum de Religioso factioso. Haec secunda

pars suadetur,quia ad succurrendum Reipublicae, seu Religioni in graui necessitate Constitutae unusquisque tenetur periculum grauis incommodi, imo propriae vitae subire, ut

docent Coninch de Charit. disput. 1 F. dub. T. num. 99. I CO Bona de charit. disp. 3. quaest. . pari. num. F. Castrus Pa- laus de charit. pari. I. tract. 6. disp. I. pari. 9. num. IC. & non improbatur a Suare Z de Charitat. disp. 6.sCct. 2. num.6. ergo

tanto magiS factionarius tenebitur se abstinere ab artificiis praedictis, quamuis formaliter non intendat vota, quia si eligitur maxime in Definitorem, Prouincialem, seu Generalem constituitur bonum commune Prouinciae, seu Religionis in maximo discrimine,quia per tot capita, ut videre est in hoc tractatu, indignus censetur. Prima pars habetur, quia dare aliquod bonum , vel obsequiti spe gratitudinis, N. intuitu remunerationis per spirituale donum non est simoniacum, nec est illicitum, quia non adest ratio prct ij ne- cessaria etiam ad constituendam simoniam mentalcm,& illa obligatio gratitudinis non est voluntaria, sed est necessaria insurgens ex dono, vel obsequio,&qui intcndit obligare alium pro beneficio habendo , non intendit imponere voluntati nouam obligationem, vel onus, sed quod beneficium importat. Ita Suare Z tom. i .de Relig. lib. de sinonia cap. S. num . . ergo non peccabit lethalitcr Religiosus, qui munusculis, salutationibus,&c. intendit ad se attrahere beneuolcntiam Religiosorum, quia per se est bonum , maxime quia non intendit ex beneficiis imponere onus gratitu- .dinis, ut intendit, qui sperat spirituale pro temporali. Secund. habetur , si id esset malum , praesertim, quia intenti fertur in malum fincm : sed hoc non videtur verum , quia

reddere sibi benevolos animos Religiosorum est bonum:

ergo.

s. Dices, huiusmodi intentio videtur esse inordinata, quia intendit indirecte id , quod debet esse consequens, & quasi resultans ex beneficiis, & quod de facto resultat, experientia teste. Resp.quod intentio mala,seu bona specificatura fine intento directe,& non ab illo,qui aliquo modo potes hcsse indirecto noo ratione intentionis., sed ratione beneficiorum

Diuitia

80쪽

Para L. Dub. VI.

csorum, quae ex propria natura id important, finis enim Religiosi est habere animos aliorum Religio orum beneuolos, quod est bonum, dc iste est,qui specificat intentionem, Ec non ille indirectus, qui insurgit ex natura beneficiorum: inuigilent tamen Praelati supra hos tanquam inferentes aliquod damnum perfectioni,quae ad Religiolos spectat, a longe enim isti artificiosi cognoscuntur.

' Mertia Conclusio.

Religiosus publicans virtutes alterius Religiosi inten- Αα dens acquirere vota, non est subornator malus dum vere praecellimi in homine virtutes, ac qualitates de eo publicatae, dc intendit fauere bono communi, quia e st dignior. Probata remanet sufficienter conclusio ex notando secundum; mentem Rodrig. dc aliorum. Limita modo Religiosus laudatus non fit fact onarius, quia si est talis, ec sit ad nutriendam factionem , peccat mortaliter, quia fouet, dc nutrit discordias , ac seditiones in magnum detrimentum Ecclesiae, dc est subornator, malus quia indignum subleuare intendit, de quo in sequenti dubio. Dices, indub 13. probatur, quod eligere duos ex qua- 47 libet parte , pro Deli nitoratu non est peccatum imo facere in contrarium. est culpa, dc tamen partes fouentur, ecnutriuntur, quomodo nUnc erit peccatum publicare virtutes illius in fauorem iaci ion is 3 Res p duobus modis posse factionem considerari, ut sic, id est quatenus e st causa seditio- num,discordiarum, ecc. Vel quatenus talis Prouincia est tam: firmiter diuisa, de indiget tali distributione pro pace, de unione introducenda iuxta ea, quae dicenda sunt in dubio citato, primo modo fouere factionem est malum iecum. . do bonum.

L i mita secundo, si virtutum publicatio, &c. Fit e X consensu , seu opere ipsus eligendi, vitiosa est, & debet habe-- ri tanquam ita hius ambitiosus in cap. Per inquisitionem, de elect. & ideo prohibitus, ut pactionalis, conuentionalisH

. Diuthroti Goouis

SEARCH

MENU NAVIGATION