장음표시 사용
91쪽
quae non solum ponit internum propositum obligandi pro
pretio, sed etiam exit ad externam conuentionem, sine tamen executione, quae pote st fieri verbis expressis, obliquis etiam, ac obscuris, liue nutibus. Diuiditur conuentionalis in puram, dc mixtam, pura ex Vtraque parte completa, mixta CX Vna parte completa , e X altera vero minime, S sic partim est reali & partim conuentionalis, ut est in pactione inita, dum consertur beneficium, nondum solutis fructibus assignatis pro Nepote, vel alio, appellatur etiam haec sim nia confidentiae. Realis est, quando pactio ex utraque parte completur, ut fit, quando collatio beneficij est facta, pretium est solutuni: tandem additur, quod simonia externa committitur, siue sit explicitum pactum, s ue implicitum dandi temporale pro spirituali: implicitum, vel tacitum dicitur, quando non fit formaliter, dc expresse , sed nutibus, ic signis, vel ex modo dicendi, vel factis ipsis, vel alio modo quis significat suam deprauatam intentionem, ita ut mutub se intelligant. Nauarr. summ. Lat. cap. 23. n. io s. significans etiam id posse fieri in momento temporis.
Sancti. i . opusc lib. 2. cap. 3.dUb. IO6. n. I. Not. teri. quod permutatio rerum spiritualium,e. g.orabo pro te Deum, si tu oraueris pro me , audiam tuam confessionem, modo audias meam , non censeriir simoniaca. Ita Arag. 2 2.qriaest. II o. art. l .SotuS lib. 9. de iust . qUaest. S. art. 2. ad 3. Victoria relect. de simonia, num. I T. ROdriq. tom. 2.summ. cap 66. num. 2. Sancti. i. opus c. lib. 2. cap. 3. dub.
mun. 3. quia ea solum, inquiunt, simonia prohibetur, qua aliquid spirituale temporali.pretio emitur, quare Sancti. Vbi supr. dicit, rationem , ob quam prohibetur iure Ecclesii stico permutatio beneficiorum , non autem permutatio aliarum rerum spiritualium, eam elio , quia vera ratio fimoniae est commutate spiritualia pro temporalibas, unde
eum in pure spiritualibus nil sit temporale, nulla potest subesse simoniae suspicio, si ad inuicem commutentur, Mob id talis permutatio non prohibetur. Scio hanc doctrinam,
non placere Ricard. . dist. i t. art. 3. quaest. I. ad I o Silu. titia simonia, quaest. i 6. & ibi Tabien. quaest. s. num. 6. & ibi Armill .num. 2. Nautar lib.2. de rest. cap. 2.u 386. Lud OU-
92쪽
NOl. quart. multum mihi placere opinionem illam Less. 1
a Terentium simonia realem, Zc completam, s olo tantum iure Ecclesiastico prohibitam non subiacere restitutioni, ec poenis simoniae: unde in permutatione beneficiorum inter duos beneficiatos facta propria aut horitate, Sc in reseruatione pensionis sine licentia Superioris, in promissione, seu donatione pecuniae mediatori pro intercessione beneficij, dc in conuentione,addit Diana 4. p.tract. misceli re sol. i J F. inter electores, elige me in Prouincialem , & ego eligam te in Guardianum, assirmant relati DD. sic facientes peccare quidem mortaliter, non tamen incidere in e X communicationem, nec priuari beneficiis sic receptis ipso iure , nec teneri fructus restituere , eo quod ista sunt prohibita iure Ecclesiastico : fundantur in hoc, quia haec non est simonia proprie dicta, cum non detur temporale pro spirituali, scd generali modo simonia vocatur: ergo quando iura loquuntur de simoniacis, non debent extendi ad hanc simoniam, sed ad illam, quae proprie, dc stricte est simonia, poenae enim sunt restringendae: addunt etiam, quod ex prooemio Extra uag. 1. de simonia id clare deducitur, sic enim incipit. Cum scelus simoniae prauitatis tam diuinorum, quam sacrorum Canonum authoritas abhorreat. unde habetur iura tantum loqui de simonia diuino simul, dc iure canonico r probata, nam praefatio legis dat intellectum toti legi, de ex ipsa regulatur, de causam finalem accipit, ut tradit ex multis Molina de primogenit. lib. I .cap .S . num. i .dc alij communiter. Excipe ab hac doctrina chim Sanch. Vbi s Upr. n Um . . simoniam confidentialem, quae siti, dita est poenis , licci aliquando sit tantum iure humano prohibita, Vt quando quis renuntiat beneficium pacto inito, ut sibi, vel aliis postea reddatur , vel cum reseruatione pensionis, non sibi, quia haec non est confidentialis ut probat Sanch. ubi supr dub. 3 q.
sed aliis soluenda , excipe etiam , quando datur aliquid. Notariis,
93쪽
Notariis, vel ossicialibus Episcopi, licet sit iure humano. smonia , nam in tali casu inpurruntur poenae Trid. sess. aria
cap. l. de reform. 'Not. quart. materiam simoniae esse multum amplam, pro, nostra conclusione si licentia confessionis audiendae, praedicandi , ordines recipiendi, a casibus reseruatis absoluendi, consecutio ctiam Abbatiae, Prioratus, Prouincialatus, Ge- neralatus, Vicariatus, & Definitoriatus. Suare Z I. de Re lig. lib. . cap. 3 4 num. 3. item consecutio beneficij, iuris Patronatus , iuris eligendi, dcc. Lessius de iustit .lib. i.cap. 31
Pro maiori intelligentia sit quint.not quod, ut omnis c nonica electio simoniaca non sit, necessario requiritur, v d grati s , N. amore ab electoribus fiat, ut habetur in c.OrdinationeS I. qUaeso. i. 2.3. 4. 5 F. quod si celebraretur aliquo pretio interueniente, pacto, seu conuentione, censenda est smoniaca, modo tale pactum, seu conuentio illicita prethclectionem praccdata Cap. Arnat s 8. quaest. 3 . MarescottuS lib. 2. Var. resolui. cap. 3 S. num. 24.Decius consis I i 8. num 4. Puteus decis. i i. n. 9. lib. 2. Sigismundus de elect. dub. IT. . hinc sequitur electores , quando ante ClectiCn m faciunt reciprocum pactum, ut unus illorum in una electione suffragetur uni,& alius alteri in alia, incidere in simoniae labem. Ita D. Thom. quod lib. 8 .art. l. Si tu . tit. simonia,q. IJ . g. . Tabien .eod. tit. num. Fi. Sigismundus de elect diib. 1τ implicari etiam tali vitio, quando praebent suffragium alia cui cum pacto, seu conditione tacita, seu expressa obligandi illum ad laudes, & commendationes, seu preces fundendas pro se, pro amico,&c. apud fratres, seu superior: . Sua re et I .de Relig. tract.3. lib.4. Garcias de benCfic. pari. 8 C. I. num. i 2 O. alios referens . Sigismund . ubi supr. quando - . ut vota ea conditione , ut postea electus sibi in . remunc rationem, seu ut dicunt, in compensationem det, quando quis diceret nunquam me viuente fiet Prior Pater Titius,
ni si fiat Pater Caius pro quo ego rogaui. Ita Sigismund . ubi
tes alios. Simit i cer quando dicit,tu exauditus es in clectione xiiij, ego quoque exaudiri debeo in electione Caij, dum-
94쪽
modo preem sint carnales, vel ex pacto quondam facto, aut nunc faciendo secus si essent spirituales ita Siluest.ubi sup .
quaest. l3. vers . quem sequuntur Sigis und. α Samueli. ubi supr. qui subdunt ex mente Silu. si esset Consuetudo. Quod exaudito uno in una electione , alicr exaudiatur in alia , absque labe simoniae posse illam laruarh, licet peteretur , ut consuetudo seruaretur. Verum a labe smoniae eximitur sequens casus: si eligendus electoribus diceret se non fore ingratum, cum huiusmodi verba generalia sim,& nullum arguant pactum , consequenter nequit damnari tanquam simoniacus. Ita Solus de iustit. libo quaest. 8arsic. I ... concl 3. Sigismund. ω SamuelL contr. r. ubisti pr. quamuis eligendus se obligatione antidorali, quae Orstur e X virtute gratitudinis, a strictum agnoscat, & deinde aliquid electoribus praebeat, ut huic obligationi satisfaciat, quia dixit, se non fore ingratum, non propterea simoniam commi tit, . quia simonia requirit, ut ex pacto, seu obligatione iustitiae
Promissiones, quas adinvicem faciunt factiosi scilicet, fide deris mihi tuum votum in Prouincialem , seu Definitorem, N ego dabo tibi meum in Guardianum, sunt simoniam, imo Religiosus, qui se addit uni parti factiosorum, peccato simoniae inuoluitur Prima pars suadetur ex cap. Quam EO, Prima quaest 2.&cap. Cum pridem,.&.. cap.I actione S de pactis, expresse habetur in cap. De hoc a ratem, Simonia. Sc nil quia talibus promissionibus couenit definitio simoniae, nam huiusmodi ossicia , si non sunt pure i piritualia, vel dicunt ex aequo spiritualitatem; & temporalitatem, Vci saltem unum altero principalius Petrin. i n famulatio Prael regul. lit C. Capantam. t r. adcla, qtLia in istis conuentionibns da r ius. spi rictaale com onere, ut fiat alior id quasi pro pre-t.o spiritu sis rci, vel causa mediaeta eam habendi. Itae Na-
95쪽
suadetur , quia eo ipso , quod Religiosus adhaeret uni parti factionum , acceptatur , intendit illas promissiones, seu pactiones votorum adinvicem sibi praestandorum in Guata dianum, vel Definitorem, seu Prouincialem,&c. Est enim pactu implicitu in illo facto externo inclusum, scilicet dum adhaeret uni parti, SI ad ipsam admittitur, nam finis istarum factionum est conseruatio regiminis, & imperij cum alterius oppressione , qui consequi nequit, nisi ad inuicem factionari j partis dominantis sibi suffragentur, profecto qui vult fi-Dem, necessario vult media pro eius consectatione, qIlam
Obrem duplex consensus exprimitur in tali pacto implicito,
interpretarduus , quia siCut censetur adesse consensus talis, quando homo plene aduertens motum illicitum in m cnte esse , dc cum ratione pugnare, & eum non reprimit, dummodo sit huiusmodi motibus asticius, consensum praestare videturi ita Religiosus ille, Cum non respuit, imo cum consentiu adhaerere factioni, interpretatiue vult illas tacitas pro mi sitones, ut sustentetur factio illa, nam illa adhaercntia in futurum aequivalet pluribus consensibus in motus illicitos ab homine praestitis, per quos iuste dicitur voluntatem illam habere consensum interpretatiuum , dum in motu illicito sic habet negat iuE; &. virtualis , quia sicut assumens statum ordinis sacri, virtualiter etiam Vult Castitatem ciconiunctam ex Ecclesiae institutione , ita Religiosus ille formaliter consentiens adhaerere statui factioso , virtute vult illas promissiones votorum , &C. sinc quibus regimen tu factione regi , ac sustentari nequit: ergo Religiosus adhaerens factioni illico labe simoniae inuoluitur. Limita , modo sit Capax sustragiorum tam activorum quam passivorum, necnon & dignitatum,nam si est incapax,
simoniae peccato non obstringitur, quia illud pactum impli-
96쪽
citum in se nequit includere materiam spectantem ad si .moniam, sed alia commoda, per quae intendit se totum tradere factioni.
Huiusmocli Religiosi conuenientes inter se tali pacto , prout in praecedenti conclusione , licet tanquam simoniaci lethaliter peccent, non ideo censendi sunt subiacere poenis impositis siunoniacis. Conclusio intelligitur probata in
tionibus intendit alienare Religiosorum animos , ne votis talti homini Afragentur, peccet
NOt, prina . quod potest factiosus huiusmodi murmurationes proscrre vel contra Eominem alterius faction is in ordine ad factionem iuxta principia factiosorum,quae sunt circa regimina semper opprimere alteram factionem, vel contra hominem propriae factionis, dc hoc dupliciter Primo intendens honorem Der, ae utilitatem Ecclesar, ne Conseq uatur talcm dignitatem, ae officium, eo quod carenaptitudine nccessaria ad recte onus Praelati referendum ,s c illa verba proprie man sunt dicenda murmuratione S, Fcd prociamationes iuxta doctrinam S. Thom.. a. a. q. 3 3 art. .ad g. ubi ait, prosamationes, quae in capitulo Religiosorum fiunt e sse de aliquibus leuibus culpis , quae famae non derogant ideo posse sancte fieri fine admonitione praemissi. Secundo intendens eius nocumentum propter Udium, vel vindictam, aut aliquid huiusmodi, quae distir ctio fundatur io doctrina S.Th. a. i. q.6 1 .art. a. adΑ α AZQri
97쪽
Not. secund. quod peccatum veniale ex suo ten exetransit in mortale in multis casibus, praesertim pro nostro αintentu ratione finis mortalis adiuncti, ut si quis leue mcndacium proferat, ut fornicetur, affectus enim ad peccatum continet culpam illius speciei, cuius est pcccatum, ad quod est aflactus: adde etiam, quod omnis actus de se bonus obsitiem mortalem est peccatum mortale, actus enim a fine iudicatur, idem dic de actu indifferenti. Ita DD. commu niter, videantur S.Thom. I. 2.quaest. 88art. 2.& . Syluim,& Medina ibid. Reginald. lib. i s.cap. 3. Sancti. lib. I. morat
cap. s. num.I. Castr .Palaus p. I.de Peccat . essent. cract. L. disp. t. p. II.
Religiosus factio narius , qu i leuibus murmurationibu seu, ut melius dicam, proclamationibus,quaei it alienare electorum animos , ne suffragia praestent in fauorem talis hominis eiusdem factionis pro dignitatibus, seu pro tali dignitate , ac Oiscio , quia non est aptus, mortaliter non vi detur peccare: secus si id facit propter odium, Sc vindiciam , idem est dicendum de leuibus murmurationibus, uae proferuntur contra hominem aduersae factionis iuxtas ensium primae acceptionis prim . not Suadetur prima pars, quia talis Religiosus est pars totius corporis Religionis, pars vero procon: Cmaetione totius debet faeere quantum potest. non solum ad ipsius bonum promouendum , sed etiam ad malum praecauendum , ut dicunt omnes DD. ergo potest absque culpa publicare illius hominis defectus, & impcrkctiones ad euitandum damnum Religioni sequuturum ob ineptitudinem ad regendum. Confirmatur, quia qUando agitur de aliquo eligendo in Praelatum, quem ego scio soreserniciosum communitati, quia malae vitpe, & conscientiae est, si nulla alia via nequeo eius electionem impedire, teneor eius delicta reuelare, etiam si occulta sint, nam strictius obligat praeceptum de consulendo bono communi, quam de secreto seruando. Ita Bonac de rest. disp. 1 .quaest. . P 8,n- . Rodiiq.tOm. 2-quaest. ν 3. art. 3. Petrin. de subd. q. .
98쪽
magis Religiosus ille poterit manifestarc defectus leues alterius Religio fi ad impediendum damnum futurum ex eius electione in Praelatum. Secunda pars non indiget probatione , quia conuincitur sufficienter peccare ex odio, vindicta in corde regnantibus. Tertia pars suaderi cx multis rationibus in praecedentibus dubiis notatis posset, sed tan-clina suadetur, quia illae murmurationes dos nunt malitiam a fine intento, ut dixi in secun d. not.& cum illius Religiosi finis sit conseruare rogimen in pr6pria factione scindendo. Vnitatem, pacemque conturbando , V nde dicebat S.Cypr. de orat. Domin. Discordans, m d idens, opacem cum fratribus non habens,nees pro nomine Chriui occisus fuerit,erimen diffenseonis fraternae poteris euadere. Opprimendo iniuste Religiosos alterius factionis, quod ost peccatum mortale ex mente Caiet.tit. ambitio in summ dc Basset tum m. eod. tit. alios referentis: ergo murmurationes illae tanquam mortaliter poccaminosae frunt iudicandae. Ex hac doctrina colligitur, quod , quando Generalis accedit ad istam Pron inciam in factiones distractam pro eius visitatione, & quaelibet pars aduersus alteram ante Generalem profert proclamationes de culpis, licet leuibus cum intentione consequendi, seu conseruandi regimen , negari nequit, quin peccetur
An Prouincia ob hu: nodi festiones taliter cen-- sendas it degormata, ut nouitios Inducere, ac recipere ad Religionis habitum
nequeat. Not. prim licitum esse quem am inducere ad Rcligionem. & persuadere ingrcstum,& est actus ex genere
99쪽
suo bonus. Ita S. Thom. 1 2. quaest. I 89. art. 2. Vbi Caiet. Cordub. in re g. S. Franc. cap. 2 . quaest 1. Mirand man .lom. .. quaest. l6. art. r. Barthol. de Vec Chis in praxi nouit. dub. disp. i. dicitur enim in epist. canon. B. Iacobi cap. Vlt. Evi conuerti scerit peceatorem ab errore viae sua , salvabit animais eius a morte, σ operiet multitudInem peccatorum suorum. Et ex Daniel cap. tr. habetur. I uod lar adiuisitiam erudiunt multas , fulgebunt quasi stella in perpetuas aetemitates. Triplex autem inordinatio contingere potest Primo ex paerte persona inducendae . quae violenter ad Religionem inducitur, quod prohibetur in Decreto 1 O. quaest. 3. cap. Praesen S, quia mendaciis allicitur, unde ei, inquit S Thom. ybi sup r. imminet periculum , ne , cum sic deceptum inVenerit, retrocedλt,& sic fiant nouissima illius hominis, peiora prioribus, ut di- citur L hic. s i. quia etiam habet complexionem, N. inclinationem nimis oppossitam obseruantiis Religionis, dc videtur e sse nimis leuis, SI inconstans, & cum comm Unit T homo sequatur inclinationeS naturales, liuiis persona, nisi magno, feruore ad Religionem moueatur, & pr6babilitcr spereturiore per scueraturum, non induci debct ad illam Religio nem propriis inclinationibus oppositam, quia ex indiscretione eius, fragilitate, di temeraria confidentia in Deo probabiliter imminet periculum damnationis, ut bene notarunt Corduba ubis apr dc Gerson alphab. 3 lit. I K tract de passioni b. anim. conside r. is .i 9. Secunt. CX parte personae inducentis, quae simoniace muneribus datis, & acceptis inducit quempiam ad Religionem contra cap .us m pio l. quaest. 1. &cap. Nullus Abbas, quibus in locis praecipitur, Vt b his , qui convcrtuntur ad Religionem, nihil omnino si exigendum, neque pretio quis ad cana est inuitandus Ter t. ex parte Religionis , quia in eae deformate v
Quaenam Religio dicetur dcformat χρ hoc sit sc cunda ot . illa in qua parum exemplarit cr vivi, r. & inter maiore S, de
minores est multa, & communi S relaxario. Ita Caiet. 2.2.8 Uces . I 89.art. 9. Cordub ubista pr. dico 3. Mirand .ubi supr. Baribol. de Vecchis dub. 8 disp. 1 quae verba sunt strictb in velligenda, ut ait Corduba laeso ua scatus, sciliced quando,
100쪽
P . FUSI.: Dub. X. - γ Religkνεta :Jlh deformata, ut in ea vivatur in mortali transgressione Regulis, aut legis diuinae, assentit etiam Clauis
tale non sbium ratione praui finis, ut dixi in praecedenti quaesito, sed etiam ratiocie periculi incidendi in icthalem
culpam, Z fit, quando operans occasioni ita proximae ex Ponitur , ve Cum in mortali, & proximo peccandi mortaliter periculo constituat. Ita S Bonau. . disti P pari. φ .art. 2.quaesi. I. Acinii l. sum m. tit. periculum. Nauarr. summ. Lat.
in s P .di P. 1 2 sech Σ .ad finem. Sanch. in sum m lib. i. cap 8. Basseus sum m. tit. peccatum r. n. . constat ex illo Eccl 3. Qui amat periculum , peribit in illo Ratio est, quia propriam salutem conwmnere videtur, dum proximo periculo te eXPODit, tunc continget proxima occasio, qUando CX. gen re suo occasio est talis, ut freque ter homines talis Conditionis ad peccatum mortale inducat, vel experimento habetur talem hominem in culpam frequenter labi, dc fragilitate in peccatum inflectere, sic habetur ex Nauari Cordub. Strare et , Basseo ubi supr. dixi, frequenter , nam si quis semel, aut iterum peccat, pluries vero resistit, non videtur occasio proxima, dc moralis peccati. Ita Ioann. Sancitis dispaO.sclech n. I .cum Anton. Fernand. in instructi conse si docum.6 n. l . sol 29. N CastT. Palao de pecc essent p i tr. a. disp. 2 p 0- g. 3. A duerte tamen primo quod si cellet pericu- Ium , cessare quoque debet peccatum, qUia Etam tota ratio peccati ex periculo consurgat. qia alitercumque cesset illud cessabit etiam peccatum. Sic Nauarr.sU .Lat C. . n. I f. Cordub. Sancti ubi supr. Secun d b,si causa gratiis hominem Vrgeat, ut se periculo exponat, non erit peccatum , qtlia, tum periculum illud non videtur esse moraliter voluntarium, cum moraliter loquendo sine graui periculo vitari nequeat Ita S.Thom. 2. χ. quaeae i O. art. 9. Solus lib. I. de iust quae I .art.6.concl. 2. Henriq. tib . de poenis. Cap. 26. num . Cordub Suar. Sanch. ubi supr. Verum doctrina de
Mando proximo periculo peccati non solum obligat pro 'priam personam, uetiam proximum,ita ut eodem vinculo