장음표시 사용
521쪽
rat, ac manere in nobis faciat,vitamque insitam nobis impartiat. Ita video Hilariti, Cyrillum Chrysostomum,Basilium, atque alios aptillime Ioannis mentem assecutos. Nam Hilarius expresse disputat vitam acquiri ex fide, charitate ac baptismo, sed vitam ipsam mei realem carni Christi inhaerentem sine Eucharistia non haberi, ut in nobis resideat,& habitet realiter:de quo modo omnes conueniunt apud Ioa-nem a Christo sermone fieri. Hic sensus omnes prorsus Aduersarioru obiectiones diluit,ac nihil ad rem pertinere ostendit, fidemque veteris Ecclesiae de Ioannis textu, & vera manducatione carnis Dominicae in Eucharistia planissime astruit & co firmat. Caeterium non obligauit hoc praeceptum ante Eucharistiam institutam ad ipsam recipiendam, tametsi ex quo prolatum fuit,obligarit ad fidem ipsi adhibemdam de futura aliquando necessaria manducatione carnis illius: quemadmodumcdm Nicodemo pronuntiaretur Nisi quis renatus fuerit, non ilico omnes ad baptismum astrinxit,qui falutis & regni teneretur desiderio, donec baptistat institutio accessi. Quamuis autem in praesenti subiungatur,Qui maducat meam carnem,& bibit meum sanguinem, non efficit ut in praesenti imperaretur ea maducatio per Nisi manducaueritis, quia manducari non poterat quod nondum dabatur,sed tantum promittebatur,licet afferret vitam,quandocunque maducaretur: nec quicquifacit ad praesentem obligationem,quod in quibusdam exemplaribus legatur, Nisi manducaueritis carnem,no habebitis vitam in vobis. V erum enim est, nisi qui m ducauerint,non habere vitam in semetipsis quocunque tempore, antequam manducarint.Frustra vero,sive Aduersari j,siue homines Catholici, laborarint,vi doceat pleraque de capite Ioannis ad spiritalem etiam solam manducationem referri, cum
id ultro concedamus: sed probare an omnia,& potissimum ea, quae de ei proprio Eucharistiae scribi affirmauimus, de sola spiritali per fidem participatione scri santur, hoc opus, hic labor est, Frustra Patres nonnullos produxerint, qui quae ad re lem manducationem pertinere diximus, de spiritali interpretantur, cum id liceat, quandoquidem reali her textum connectitur, ob Idque no offenditur,s separatim de una accipitur,quoὸ etiam de altera intelligitur:& scimus plerosque Patrum delectari Euangeliorum dicta a literati sensu, quem tamen non repudiant, ad spirit lem populi aedificationem, aut piam aliquam meditationem solitos vertere: quod Clementi Alexadtino & Origeni atque aliis nonnullis fuit perquam familiare. De quibus maior concertatio oriri potest,ad caput De Patribus pro sola spiritali mal ducatione remittemus. Cyprianus ut pro baptismo intelligit,Nisi quis renatus su rit, ita & pro Eucharistia,Nisi manducaueritis. Ambrosus postquam posterius hoc
citauit, Carnem audis, inquitὶ& sanguinem,mortis Dominicae sacrameta cogno--ε scis.Nos autem quotiescunque sacramenta sumimus,quae per sacrae orationis my-- sterium in carnem transfiguramur & sanguinem, mortem Domini annuntiamus. --- έ- Leo verὀ Pontifex omnibus aliis ita subscribit: Dicente Domino, Nisi manduca- ' uerili, carnem filij hominis,& biberitis eius sanguinem,sic secrae mensae communicare debetis, ut nihil prorsus de veritate corporis & sanguinis ambigatis. Hoc enim ore sumitur, quod fide creditur.
AD ARGUM ADVERSARIORVM EX APOSTOLO.
a nobis essi tanta luritaliter carnem Christiperfidem, eti Iudaei comederim tibi de H- uersa manducatione etiams uritati Patrum, O nostra.
522쪽
DE VERITATE E V C H A RIs TI AE. 1 t
a V o magis agnoscas, quam sint Aduersarii violenti, de malae fidei
scripturarum interpretes ac corruptores , qui hoc unum respi-lciunt, ut quoquo modo malς ως causae colores reperiant, post Ioannis caput, textum alterum Pauli Apostoli excutitamus, cuit maxime assiguntur capti spiritalitatis vocula ancipiti & incerta, ἐ- iqi in ira quia nulli bi in tota scriptura magis ex Presiam ii rueniunt, quo iure, quaque iniuria huic haerent mordicus, & quiduis superstruunt atque
is assinoeunt. Textus vero sic habet: Nolo vos ignorare, fratreS, quoniam Patres no- i. r. . - stri omnes sub nube fuerunt, & omnes mare transierunt. Et omnes in Moyseia bapti siti sunt in nube & in mari. Et omnes eandem escam spiritalem manduca-- uerunt. Bibebant autem de spiritali conssequente eos Petra : Petra autem eratis Christus. Sed non in pluribus eorum beneplacitum est Deo. Nam prostrati sunt . - deserto. Haec autem in figura ficta sunt nostri, ut non sinus concupiscentes - malorum, sicut S illi concupierunt. Ex hoc contendunt eadem ante Christum fuisse secramenta cum nostris, & Patriarchas ante Legem , & sub Lege Iudaeos ita manducasse Christum in suis uς ramentis, quemadmodum cedit nobis in ciubum in nostris, atque ab Apostolo modum designari virisque communem, spiritalem scilicet, S per fidem in signis & sacramentis. Verum sola collatio Ioannis . cum Apostolo, eorum commenta planissime redarguit, ita ut videatur Ioannes dedita opera contra imposturam sectam Apostolo, Mosis panem, cibum & p
tum, ac nominatim Manna, generaliterque quodcunque alimentum quo ucsseerentur Patres, ab aequalitate & comparatione cum cibo quem nobis daturus erat
Christus, secludere: Sed nec ipsius Apostoli litem inmenta illa admittere nec pe
ferre potest, vel hoc argumento,quod Aduersiri j nequeunt inde illa extorquere &emere latis probabiliter, nisi literam suo more corruperint,ipsique addiderint.Nam . quia conclusio Apostoli,Haec autem in figura facta sunt nostri, &, Haec omnia in 'figura contingebant illis, apertum discrimen statuit inter Patrum sic ramenta & n stra,eorum gesta atque actiones, etiam esus & potus de Christo,quorum mentione fecerat Apostolus , studuit Caluinus locum deprauare, & aliter interpretari quam
typi nostri fuerunt: & explicat pro exemplis quς nobiis proponat lcriptura, non pro figuris &vmbris nostrarum rerum. Verum qui cm est, αὐ- plemnque significare exemplar,quod datur ad imitandum seu fugiendumihilominus quando conferuntur vetera nouis,& Iudaica Eu clicis, non recte illa horum exempla nominantur, siue reputantur, sed potius figurae de umbrς,quibus veritatis expressio deerat, atque eius aderat solum quoddam lineamentum,& imperfecta si litudo. Sic ab apost lo dicitur vetus Adam typus futuri,non exemplum a nouo Adamo imitandum,sed figura quandam gerens imaginem, & correspondentiam cum nouo.Sed nec Manae esus,nec potio de rupe,nec transitus maris rubri,qu ς in typis nostris numerat Ap stolus,traduntur nobis in exemplum,ut ipsi ς inulcmur,vel sequamur,vel vitemus.
Nec populi peccata & sapplicia illata tantum sunt exempla cauenda vel amplectenda, sed omnia sunt eiusdem generis Wpi nostri,siue picti; imagines,&vmbri rerum
futurarum,tam secramentorum verorum,quam tempiternarum poenam , quς n
bis a peccatis nostris imminut Quod Ateri cuin cogeretur Beza,Caluini cxplicatior . L Anem deserit,& ad antiquam de figura recurrit, aliaque via differetiam illam inter res Patrum de nostras destruit, negatque vetena secramenta Lille ipsis Iudaeis figuras de Oa C. ita umbram,sed vera sic ramenta, relata vero ad nos & nostra, annuit nobis este siguras.
523쪽
aestimandat quae autem Iudaeorum erant, nefas fuisse pro figuris ab ipsis haberi Ct
terum vertat se quo volet Bera,in idem recidit.Nam unostris collata figurae extit runt, desunt etiam nobis igitur non fuerunt, nec sunt ducenda a nobis eadem cum nostris sacramentis: sed tantum est discriminis interponendum, quantum inter umbram de corpus, inter figuram & Veritatem. Quoniam vero nulla in textu Ap
stoli admiscetur comparatio nostrae manducationis & potionis cum illis, quibus Iudaei in Manna de rupe defungebantur: addimenta quaedam Aduedari j, cum citant locum,interserunt,aut subintelligi volunt,quibus illa comparatio expleati quemadmodum in eo quod scribitur,omnes eandem escam spiritalem edisse,addunt ea dem nobiscum, seu atque nos,uti placet Bezae.Sed nulla exemplaria ita legunt, de
scopus quo fertur Apo)tolus, non eam lectionem recipit. Agebatur de vitando. ' gulae vitio ex appetitione idolothyti, de generaliter de' cupiditatibus corpori , quiboes frenandis suadet operam de studium adhibcndum, nec fidendum donis quibus collocupletantur a Deo Christiani. Multa ad eum snem nono capite congerit. In decimo idem probare aggreditur ex Iudaeorum populo, Christiani po- puli typo de figura de recuset singularia dona, quibus a Deo assiciebatur populus idie,
cd in omnes liberauerit in transitu maris rubri, de omnes coelesti nube operuerit, omnesque Manna coelesti cibo,de potione supernaturali de rupe resecetit ac recre
rit:nihilominus donis illis affecti,nec desierunt per cupiditates corporis,quibus indulgebant, perire. Quis hic locus affirmandi eundem cibum de Iudaeis de nobiscit. 4. I is suille collatumZQuin potius Apostolas totus incumbit,ut enarret quae seorsum I daeis erogarit Deum, quibus illi fuerint abus, ut ex eorum figura discamus nos m
facimis μά- lora,veriora ac diuiniora beneficia accepisse a Deo,quibus si abutamur,etia graui
ra merebimur supplicia de veriora. Quod si legeretur,aut intelligeretur Iudaeos ea dem nobiscum escam spiritalem manducasse, non igitur illis omnia contigissent iii figura nostri, nec quaecunque biberunt aut comederunt, spiritalia typi nostri de figurae fueruntSi de signis externis escam spiritalem interpreteris, falso scripsisset A- .postolus eadem esca nobiscum illos enutritos: quandoquidem nec Manna, nec qua de petra,eadem erant cum pane de poculo Eucharistiae. Quapropter altera pars comparationis, quae nos respicit, non attingitur ab Apostolo,nisi cum subiicit,Haec autem facta sunt in figura notiti. Praeterea falso laetant Aduersatij hic conserti ii
. stra de Iudaeorum sacramenta, cum nullum verbum habeatur de Iudaeorum sacra- metis, multo vero minus de nostris. De baptismo,nisi nomine tenius, vel de Euch ristia,nulla recordatio. Quae vero de transitu maris,de Manna,de rupis scaturigine commemorantur,nonsuerunt Iudaeis sacramenta,sed necessitatis corporalis gratiae diuinitus collata beneficia,non religionis partes, ut erant Circunciso, de Paschalis Mnni manducatio. Certe Moses non illa recitat aut commendat, tanquam religionis, uia iam, sectarnenta,Vel tineras, scd taquam Dei dona ac diuina opera, in salutem temporalenta . populi sui mirabiliter edita,quemadmodum de Dauid eorudem meminit.Necce se traiisitus potuit esse sacrametum religionis Iudaicae,cum semel tantum acciderit, ris. --.. nec satis temporibus de ceremoniis posset frequentati: nec sub nube quicquam agebatur a populo in Dei cultum, nec Manna, nec potio de petra ad religionis risetum instituebantur, sed communes erant tam Iudaeis quam exteris,cum ipsis in de serto errantibusumὁ dc iumentis destinabatur Dei mandato potio illa, quibus tamesacram ctum non obiiciebatur. Ac cum nullus alius cibus Sc potus suppetieret Israelitis in solitudine, in omni cibo de potu indifferenter sacrameta celebrassent, ac sumpsissent,sicusqiscillent operati aeque atq; in circumcisione 3c agno Paschali in quibus proprie cosistebaiit Iudaeorum sacrameta,id est, sacri de externi titus, in diuinu. cultum
524쪽
DE VERITATE EUCHARISTIAE. 2 r.
cultum& religionis pactum decreti. Quae recenset Apostolus,fuerunt quide signa& figurae nostrorum sacramentorum: non ob id tamen sacramenta extiterunt proprie, nec omnia Dei benescia, nec omnia signa, nec omnes spurae in sacrametis reponi debent, nisi suerint sacrae quaeda ceremoni praeter sita rignificatione in testibinoni u foederis initi cu Deo, in ipsiusque cultu relatae & celebratae: quo in numero scriptura nec populus Iud orii habuit ea quae Apostolus perstringit. Insuper no de spiritali perceptione beneficioru Christi,aut spiritali manducatione carnis eius hic loquitur Apostolus. Hoc Aduersarij violenti interpretes ipsi assingunt suo more induam vocu ambiguo sensu.Nam quod Apostolus ait, Omnes eande spiritale escamanducase,hoc ita accipiunt, ac si Apostolus de spiritali maducatione carnis Do-- minicae ageret, &suae intelligentiae patrocinari volunt quod subnectitur:Bibebantis omnes de spiritali cosequ ente eos petra. Petra autem erat Christus. quas inde eli- sts ciant,omnes Israelitas in deserto peregrinantes,participes fuisse spiritalium benes--ia pcioru Christi, de per fide saturatos fuisse carne & sanguine Christi. Quamuis violc-
tam hanc expositionem concederemus, nostrae tamen sententiae de vera ac substatiali pr sentia corporis Christi in Eucharistia nihil prorsus obesset,nec bene coclu- bur ιπι.deret,nos non aliter quam spiritaliter de carne illa participare,etiamsi, inqua, assentiremur Patres eande esca sipiritale nobiseu comedisse.Non enim bona eosequentia colligitur: Patres & nos spiritaliter per fide maducamus carne Ch risti: Ergo caro illa no est praesens in coena:aut,Ergo nos in nouo Testamcto no fruimur aliter quam Patres carne illa. Spiritalis enim modi affrinatio ex se realem nec de existentia nec de perceptione excludit. A ttamen Aduersirios non pudet in Ecclesia Dei, in controuersia tam graui tam insulse argumentari. Nos contra longe probabilius argumentum ex textu Apostoli ad mentem Aduersariorum in illos regerimus, hoc pacto. Paulus asserit Patres spiritaliter edisse Christum in figura nostri: Igitur no illi
realiter comederunt,dc nos realiter atque in veritate oportet edere, uia amplius de
verius necesse est nos participare Christum, quam spiritaliter, de quam Patres, quitatum spiritaliter participarui,S: in figura atque umbra nostri. Deinde si in Manna omnes s piritalem escam Christi manducarunt, siue Christit spiritaliter,indigni ederent Christu etiam spiritaliter secudum Aduersarios, ac multo magis realiter: quod utruque solet Aduersarii pernegare. Certe costat indignos plerosque extitisse, qui vesceretur illa spiritali esca, tu ex eo quod Apostolus bis pro nutiat omnes eandem spiritale degustasse, de omnes eande potione spiritale exhausisse. Inter omnes vero quin plerique mali bopis permiscerentur,dubitatione opinor carere.Illud ide patet
ex eo,quod Paulus ex Mose allegat, maximam partem eoru displicuisse Deo, de ira Dei obrutam esse Caluinus sentit hunc nodum suae interpretationi aduersari. Idebis sine omni verecundia .Pauli vocem inuertere,ac prorsus elidere aud c t. Manna in- ,, quit etiam infidelibus esca erat spiritalis: sed quia infidelium os erat tantum camis nate, non edebant quod dabatur. Si creditur Caluino, quomodo Paulus effu- ., giet mendacij crimen λ Ipsius verba sunt: omnes eandem escam spiritalem ede--bant : Omnes eundem potum spiritalem bibebant. Negat hoc Caluinus. Non
edebant inquit in quoa dabatur. Vtri potius sit habenda fides , Paulone an Caluino , aestimet Lector. Aut ergo omnes indigni etiam spiritaliter edebant in Manna, de edunt in Eucharistia Christum ipsum, quod omnino falsum est, aut esca spiti talis apud Apostolum non intelligitur de esu sipiritali Christi: nec ex eius lucra Patres per fidem spiritaliter comedisse Christum dicuntur, sed agitur de alia esca spiritali, quam de cibo carnis Dominicae , cuius participes potuerunt esse spiritaliter impi j omnes de facinorosi. Quaerendum itaque
525쪽
quis cibus ille fuerit, quem omnes aeque exedebant, & cur spiritalis nominetur. Cibus ille profecto Manna erat, & potio aqua prostuens e petra, res Vtique Comporales & communes bonis & improbis. Spiritales autem nuncupantur, non quia corpore Vacarent, nec quia per eas aliares spiritalis caperetur, ne sat communis malis & infidelibus: feci ita vocavit Apostolus, quia contra naturae ordinem nouo& coelesti modo crearentur, quemadmodum Apostolus Isaac nominat filium spiritalem Abrahae, Ismaelem vero carnalem: non quod Isaac fuerit spiritus,& non caro, sed quia ex miraculo contra naturae vim ab emortuo Abraham & sterili Sara iuxta promissionem Dei conceptus & in lucem editus erat. Quarum sanὰ rerum quia causa efficiens spiritalis extiterit , ipsas Apostolus nominare solet spiritales. Haec spiritalis appellationis ratio valde intentioni eius congruit. Statuit enim producere beneficia diuinitus Iudaeis collata de Manna& aqua, quibbus ipsi ingrati & abusi accersiverunt sibi interitum. Spiritaliter quoque hic recipere potest significatum , quem illi tribuunt Aduersarij , ut opponatur vero& reali: ideoque aiunt ex hoc loco Apostoli nos non vere & realiter, sed tantum spiritaliter, ut antiqui Patres, Christum sumere. Quorum sensui fauet textus, tum ex eo quod scribitur, omnes bibisse de spiritali petra, quae erat Christus, spiritaliter utique, & non vere ac realiter : tum ex eo quod adiicitur, In hii talis G sguram nostri, quibus veritas ac realitas Christi & mysteriorum eius illuxit,t D omnia illis obueniste: ita ut spiritalis & figuratus pro eodem habeantur, & vero opponantur. Ita Manna erat spiritalis esca, ut petra erat spiritalis , quia non
cibum & potum verum &realem de Christo praebebant, sed figuratum &spiritalem. Nec quisquam miretur, si nunc spiritalem cum figurato coincidere dicam, cum prius visus sim refutare, spiritum pro figura accipi. Nisi certe circun- stantiae spiritalitati talem signficationem imponerent, iniquum putarem simpliciuia dic. i. ter & absolute eam ipsi affingere Sic in Apocalypsi litera impellit,ut spiritaliter pro
figurate, & non vere interpretemur, ubi legitur: Corpora eorum iacebunt in me-dio ciuitatis magnae, quae vocatur spiritgiter Sodoma & AEgyptus. Ex utraque ratione ipsemet Ioannes Euangelista Manna escam spiritalem videtur notare, cum ait: Non Moyses dedit vobis panem verum de coelo : ut spiritalis nomi-netur , quia de coelo & coelesti miraculo , & quia non realiter verus panis fuit, qui Christus est. Scio me, cum tractarem de Ipiritali petra in tertia Repetiti ne, alia de spiritalitate locutum, sed quae non repugnant his rationibus, quas ex ipso textu cruimus. Nec sane quicquam regulam de sacramentali locutione, quam iactant Aduersarij,iuvabit, si petram spiritalem fateamur esse Christum, spiritaliter seu figurate,ut ipsemet Apostolus indicat explicari oportere: cum nusquain sacris literis panis Eucharistiae vocetur spiritalis, aut esse corpus Christi spiritaliter , seu in figura, ut utraque locutio comparari queat. Ambrosius, The phy lactus 5: Oecumenius, ex priori ratione spiritalem escam metiuntur, & ad fosteriorem etiam alludunt Ambrosius & Chrysostomus, cum spiritalem appel- nt, quia significaret Eucharistiam, aut etiam Christi carnem vere spiritalem Manna & aqua sinquit) vocantur spiritalia, quia non mundi lege parata sunt, sed
is binis uri. Dei virtute, sine elementorum commixtione ad tempus creata, habentia in se si-
guram suturi mysteri j,quod nunc nos sumimus in commemoratione Christi Do- mini. Ideo & panis Angelorum dictus est,quia virtute, qua Angeli subsistunt, crea- tus est: hoc significans, quia de coelis venturus erat,qui spiritaliter pasceret. Seques autem petra dicta est, quae intelligitur esse Christus. Vbi enim desciebat humanum suffragium , aderat Cluillus. Ideo sequebatur , ut ubi defecisset, ille subueniret:
526쪽
- subueniret:nec enim aquam petra dedit, sed Christus.Ex posteriori ratione Hiero nymus,Basilius,atque alij citati capite De sacramentis utriusque Testamenti, spiritalis nomen illi cibo inditum iudicant: Augustinus verb, ex eo uod Christus spiriuialiter participaretur a Patribus . sed fundatur in falsa textus expolitione & additione. Quamobrem tantum abcit,ut ex Apostolo probetur Patres carnem Cluisti nobiscum,seu ς qualiter atque nos percepisse, ut clarum sit,ne quidem ibi affrinari ab ipsis spiritaliter per fidem filisse perceptam, sed tantum in figura & umbra: quod ultro fatentur Aduersarii,cum petram spiritalem Disse Christum explicant figurative duntaxat.Olim quidem Eunomiani eadem fallacia,qua nostri Aduersa ij, rapiebantpr sentem locum Apostoli, ut mentirentur Spiritui sancto non plus diuinitatis quam Mosi competere. Nam cum Catholici obiicerent Spiritiim sanctum pro
Deo colendum,quoniam baptisaremur in ipsius nomine, ret pondebant Eunomi ni, Patres nobiscum similitinctos baptismo in Mose,non tamen Mosen venerandum pro Deo. Hos confutat Basilius,atque ostendit,tinctos Patres in Mose,non ve ro baptisino,sed sola figura aliaque ostendit quet nostri responsioni conueniant, de relegenda in illo capite De sacramentis utriusque Testamenti. Nunc omisso textu Apostoli expendamus, an Patres in Manna& rupis fonte, atque aliis figuris & sacramentis potuerint nobiscum squaliter etiam per fidem de came Chri ili communicare , an potius ex differentia , quae inter nos Z illos intercedere debet, νcouincatur ipsos a nobis excelli, non per solam realem manducationem, sed per
spiritalem. Cum nondum caro Christi extaret nata, eam non potuerunt antecedentia sacramenta realiter continere & exhibere , nec Patres ante Christum camem illam realiter & vere corporis ore accipere. Quemadmodum enim antea probauimus, quod nusquam ell, de nusquam existit, nequit alicubi contineri, vel ab ullo sumi de comedi vere & in veritate. pugnat autem,camem Christi habuisse vitam ac substantialem existentiam ante incarnationem: alias fulset filius editus in lucem
ante matrem & proauos.Repugnat etiam, potuisse sumi dc comedi realiter de corporaliter ante incarnationem a Patribus. Osis repugnantia a nobis sublata fuit post incarnationem. Qira de causa illius carnis nostra sacramenta sunt realiter capacia, de nos quoque illius realiter capaces sumus, non autem Iudςi, Vcl em ires. - rum maiores de sacramenta. Ex Aduersariis nonnulli praetexunt, temporum di, non brin γε
stantiam non impedire , sicuti nec locorum , quominus quς loco de tempore sunt dissita, realiter per potentiam Spiritus sancti coniungantur. Praeter prius disputata de locorum interuallo, non licet concipere per si uam potentiam reali ter conglutinari, quς tempore separantur: quia quod non est re vera, nulli re veravniri potest. At quae tempore distant, oportet unum eorum re vera non extare eo
tempore quo alterum existit: alioqui tempore in veritate non differrent, sed in eodem tempore simul consisterent in veritate. An potest fieri re vera una caro mulier cum Viro, quem nondum mater conceperit, nec breui conceptura sit, & parituraZ Q in An mulier manet una caro cum viro, qui pridem decessierit ,& tempore ala illa re Γ' ' vera separatus sit 3 Ex quo non potuerunt Patres pari vinculo reali Christo v- rem P. niri, quo nos oportet colligari: nec exterius quicquam valuerunt de Christo videre , tangere, audire, & sumere pr ter figuras, cum nihil aliud de ipso in rerum natura & mundo constaret. Quaeshio restat de spiritali participatione per fidem, an parem nobis Patres illi adipiscerentur. Scriptura inficiatur. Quod enim non dum in veritate & re prodierat, sed in sola promissione, non poterat in re communicari & participari, sed in sola spe, ut capite De fidei essicacia explicatum fuit. Idcirco quoad ipsam carnis Christi veritatem de existentiam non potuerunt
527쪽
Patres illi in re per fidem contingere, sed in sola spe, nos contra non in spe, sed in re Sed nec quoaci efficaciam promanantem ab ipsarares esse nobis omnino potueriit. Quomodo enim a came,quae nusquam subsistebat, distillas let aliqua sub stanti aut substantialis quaedam esticacia 3 Mihi certe ctiam hac in parte videntur Caluinistae loqui pugnantia.Aiunt a carnis Ciuristi substantia nobis distillati vitam, & tamen nobis adaequat Patres,quibus vita ex illa substantia defluere non fuit possibile, cum
nondum esset concepta. Ita Christus apud Ioannem Patres a nobis discriminat etiam circa participationem per fidem de Christo incarnato,cum ait, Non Moyses dedit a vobis panem de coelo, sed pater meus dat vobiis panem de coelo verum. Ecce differe- tia quoad rem,quae non dabatur per Moseia,cum nondum cstet incamata. Ego sum panis vitae:Patres vestri manducauerunt Manna in deserto,& monui sunt: Ego sum panis uiuus,qui de coelo descendi:Si quis manducauerit ex hoc pane, vivet in aetem ianum. Ecce quoad efficaciam discrepantia. Cum insuper Christus pergit promittere realem manducationem carnis suae, addit singulares cssicacias, quas fide & spiritali perceptione consequimur,quibus Iudςi sub Mose non donabatur,ut habere Chri
stum,& eius vita in se manentem,& aeternae vitς semen corporale simul ac spiritale sibi insitu. Quin etiam veritas illa ab inuitis Aduersariis sol ct erumpere. Tametsi enim Caluinus &Beeta in locum Pauli ad Corinthios,quem excussimus,omno ne uos intendant,vi monstrciat non soldm in eiusdem rei perceptione Iudaeos nobis caconferri, scd etiam ipsorum sacramenta cum nostris componi,nec quicquam discimminis subesse, praeterquam plus & minus attamen cum de hoc premeretur Caluin Hodie inquit substantialis cit manducatio,quae tunc nondum esse potuit, hoc est
carne sua pro nobis immolata,&iii cibum nobis destinata,nos Christus pascit,& in de vitam haurimus: quam inde Patribus inspirari no potuisse paul δῖὀst asserit,quia
nondum esset cam.Bera vero ingenue se profiteri scribit,quoad ipsam carnis estentiam attinet,propriam eius communicationem non obuenisse Patribus,cuiust nodi
nuca nobiis percipiatur, neq; ab ipsi s proprie & ipso actu apprehensam came Chimsti, quae nondum erat. Postea somniat nescio quam participationem,non solum es caciae,sed rei non existentis,conceptae tamen per fidem, quassi existat. Hic Caluinus&Beeta apparent duplicem manducationem concedere, unam peculiarem nobis substantialem & achusem,id est, quae substantiam ipsam camis per fidem attingat, atque inde vitam emuentemridque actu faciat, non solo iure & potentia: quo altero modo edebant Patres ante incamationem,uti Beeta in sua cotra me Apologia expliacat: in cuius responsione quid regeram,videat qui volet.Quid ergo quod vulgo te tur, nihil discriminis interesse inter Patrum fidem & nostram, nisi ex circumstantia temporis futuri,praeteriti,vel praesentis Hoc quidem verum, quoad fidei obiecta,& res fidei subiectas sed quoad rerum participationem&perceptionem,seu corpo ratem, seu spiritalem,de re ipsa existente, tantum distat inter nos& illos, quantum inter spem & rem, promissionem & exhibitionem,praesentia & representationem, realem possessionem atque actualem,&ius ac solam potentiam. Patres igitur per fidem tantum edebant & sumebant Christum spiritaliter,quoad ius & potentiam δε- mendi,quam acquirebant sua fide pro tempore quo extaret, & ex illa potentia etiasibi comparabant ius Si potentiam ad effcacia & beneficia quae consequuntur comporalem & spiritalem actu participatione de came Christi.Ideb scribitur decessisse
illos non acceptiis repromissionibus,sed a longe eas aspicientes. Interea propter carmnem illa, & ius ad ipsam,ex fide acceperunt omnia sibi necessaria pro suo statu Christi corpori naturali,iure tantum & potentia per fidem cogi utinati,sed corpori mystico reipsa & actu per fidem insiti, cuius facti membra,in quibus non potuerus per
528쪽
se consummari, per alia membra eius de corporis tempore debito expleuerunt. Nec corporaliter itaque nec spiritaliter Patres nobiscum eandem aut parem carium Do minicae mittionem& manducationem potuerunt assequi, atq; ex differentia sacra mentorum nostrorum ab antiquis,& nostri s fatus a veteri,patefit clarissime a nobis
longe aliter in sacramento sumi carnem S sanguinem Domini, quam Patribus sup- pctebat facultas, & diuerstatem inde colligi, non solius spiritalis communicationis , sed realis manducationis , uti nobis datus fuit Christus , & natus , non tantum spiritaliter, sed ut realiter videretur, tangeretur , audiretur , & nobiscum iungeretur. Vnus Augustinus litigandi praebet occasionem. Pluribus enim
locis,contra omnia Graeca exemplaria, &Graecorum interpretationem, Patres can- 6 in I an.
dem escam spiritalem nobiscum comedisse asseuerat,quorum primus sic habet: Hic - est panis qui de coelo descendit. Hunc panem significauit Manna: hunc panem si-- gnificauit altare Dei. Sacrameta illa fuerunt.In signis diuetia sunt,sed in rebus signi-
hcatis paria sunt. Apostolum audi:Nolo enim vos ignorare, fratres, quia Patres no--stri omnes sub nube fuerui,&omnes mare transierui,&omnesIer Moysen baptiu- sati sunt in nube & in mari, & omnes eadem clom spiritalem maducaueriit. Spiritalem utique eandem.Nam corporalem alteram,quia illi Manna,nos aliud: iritalem - vero eandem quam nos . sed Patres nostri,non Patres illorum,quibus nos similes s - mus, non quibus illi similes fuerunt. Et omnes eundem potum spiritalem biberunt.
- Αliud illi aliud nos,sed specie visibili quidem, tamen hoc idem significante virtute
- spiritali. Alter vero continet:In signis diuersis eadem fides.Sic in signis diuersis,non modo in verbis diuersis, quia verba sonos mutant per tempora,& utique nihil M liud simi verba quam signa ignificado enim verba sunt: tolle sgnificationem ver-- bo, strepitus inanis est. Significata sunt ergo omnia. Numquid no eadem credebat, per quos haec signa ministrabantur,per quos eadem quς credimus,prophetata prς- nuntiamuri Utique credebant,sed illi ventura esse, nos autem venisse. Ided & sic ait: Eundem potum spiritalem biberunt. si spiritalem, eundem:nam corporalem non
eundem. Quid enim illi bibebant3Bibebant de spiritali sequente petra: petra autem erat Christus. Videte ergo fide manete signa variata. Ibi petra Christus, nobis Chriasius,quod in altari Dei ponitur:& illi pro magno sacramento eiusdem Christi bibe- runt aquam profluentem de petra:nos quid bibamus,norunt fideles. Si speciem vitio sibilem intendas,aliud eth:si intelligibilem significationem,eundem potum spirit leni biberunt.Libro de utilitate poenitentiae qui rit: Quid est eudem, nisi quia eum quem etiam nos3 Eundem cibum non inuenio quomodo intelligam, nis cum que R maducamus & nos: eundem potum quem nos,sed spiritalem, id est, qui fide capieta tφ' batur,non qui corpore hauriebatur. In hiis Augus mus fatetur ingenue non legi PD tres eandem escam spiritalem nobiscum comedisse: sed opinatur ita intelligendum,& de bonis citum significati ac fidelibus. Sed in utroque talli perspicitur ex eo quod in sequitur in textu:Sed in pletisque non beneplacitum tuit Deo:vbi A postolus etiam - malos degustasse cibum illum spiritalem ostendit.Deinde eadem escam cxponit resignificam seu significatione, quia Manna & nostra Eucharistia conueniat in signim cando &figurado Christum, quatenus fide spiritalis est cibus,tam antiquis Patribus quam nobis. Eucharistia enim signum,sacramentum,ac figura respectit esus spiritti; de Christo,sicut S: Mana sed quoad speciem visibilem,& rem corpoream, ut ampellat Augustinus,longe discrepant,non solusti propter naturam diuersam apparetem Mani & panis,sed propter signorum seu significandidisserentiam: quia Manatantum signum Christi est, panis vero noster non tantum signat, sed est ipsemet
Christum, qui in altati ponitur sicut hic loquitur ipse Augustinus) & ipsamet spirita-
529쪽
lis esca,seu panis qui de coelo descendit id quod non filii Manna. Hanc mentem es m m i Augustini, colligitur ex loco, in quo distinguit nostrum sacramentum ab aliis stagni, Christi quὀd illud sit etiam corpus Christi quod significat,alia vero non: Et ex
se it 39- alio, in quo expresse ait,Manna non fuisse vere cibum coelestem,& verum Clitillu,
My δ' ' vu Eucharistia: tum quia solet ipsam Eucharistiam vocare panem coelestem,&nonnunquam addere, Qui vere Clitasti caro est,quod inficiatur de Matina. Deinde Tota contra ex Augustino ratiocinatio progreditur a particulari & singulari modo ad omnem,eaque de causa sophisma est in hac formam:Quodammodo de in re alia qua significata paria sunt antiqua sacramenta & nostra: Ergo per omnia paria iudi canda. Quodam spiritali modo spiritalem cibum Christum Patres edebant: E go Christiani tantum eodem modo, on alio.Eundem cibum ederunt illi,& nos, sed non eodem modo, reali, vel spiritali. Exempli cause, Abraham vidit diem Chimsti:vidit quoque Iacob. Dixit etiam Esaias, Vidimus eum quasi leprosum. Ap stoli testificantur se eundem vidisse,ob eamque visionem eorum beati oculi praedicantur.Non dubium, quin eundem Christum Patriarchae, Prophetae & Apostoli conspexisse intelligatur,sed non eodem modo. Alij enim in figura, & fidei speculatione: Apostoli vero in veritate & existentia actuali. Prosecto ut insanus metito iudicaretur, qui affirmaret nihil discriminis esse inter visionem Prophetarum de Apostolorum,aut aequalem utrinque extitisse apparitionem Christi:codem pacto captimente ridentur, qui parem esum corporis Christi largiuntur Prophetis nobiscum
bus duersam doceri utunsolamstiritalem manducationem per fidem feri in Coena Domini . C A P. I X.
VEMADMODUM antea monuimus, obseruare licet Aduersarios, siue nostra destruendo,siue sua asserendo, lidis & certis scripturis carere, atque in omni controuersia ad unum Augustinum, tanquaad sacram anchoram refugere,no quod ab eorum partibus stet, sed quoniam tam multa ac tam varie scripsit pro re nata, ut facile fuerit omnibus post illum haereticis aliquid de ipso contorquere, atque aliorsum quam ipse dixerit vertere .Ex eodem potissimum sita tamen ut quasi subsidio alios adhibeant quinque sum ma argumentorum genera consarcinant pros la spiritali manducatione carnis Dominicae in Coena. Hic omitto locum de doctrinam stac Christiana,in quo videtur Augustinus adspiritale esum verba Christide came suam ' transferre, quasi alioqui stagitium & barbariem sapiant, quoniam abunde illi satis ea A... sectum est in tertia Repetitione. Imprimis vero ab Augustino scriptum iactant. Vt μμ v quid paras dentem Z ventreὶ crede, &manducasti: ob idq; camem Christi vocari ab Hieronymo cibum credentium. Deinde ex eodem Augustino citantSacramentum duabus rebus componi,signo,&re sacramenti siue veritate, solaque mand catione per fidem rem sacramenti Ac veritatem sumi sine fide vero & puritate sola sacramentum res vacuum.Terti δ ab eodem poni addunt tanquam opposita in ipso sacramento,uisibile & spiritale,ac visibilius nomine contineri tantum, quicquid carnaliter ac visibiliter dentibas premitur, idque lum ab indignis sine spiritali re delibari.Quarto probant ex eodem, conuerti atque in idem commeare, edere corpus Christi,atque in ipso manere,seu habitatem in se manere:Proinde cum in nullo Christus habitet sine fide & spiritali participatione nec sine illa corpus ipsius com di. Quintd, ex Origene,Hieronymo,Chrysostomo,Augustino,atque aliis , contendunt
530쪽
2 stendunt non aliter in sacramento Eucharistiae carnem Christi capi, quam in baptismo & Auditione Euangeli j,cui tantum honoris & venerationis sit deserendum atque sacrameto altaris. Postrem b, quosda textus singulares de Basilio, Hieronymo,& aliis habent in promptu, quibus sola spiritalis maducatio putari posset a Christo
instituta &c5 mendata. Hic libenter contra recenseremus breuiter locos salte praecipuos, quibus Patres negarunt a se credi solam spiritale manducatione,& pro reali ac corporali neruos intenderunt: sed quoniam in secunda Repetitione in aceruum congessimus,inde deligendos consulo,cum opus eriti Nunc expedamus proposita,& textum suo quemque loco de Patribus producamus. Augustinus pro priori a agumento sic habet:Respondit Iesus,Hoc est opus Dei,ut credatis in eum. Hoc esto ergo manducare cibum,non qui perit, sed qui permanet in vitam ςternam.Vt quidis paras dentem & ventremi crede & manducasti. Attendebant promissa per Mosen, - attendebant promissa per Christum. Ille plenum ventrem promittebat in terra,sed
- cibo qui periit:Iste promittebat cibu,non qui perit, sed qui permqnet in vita aeter- na. Vel trima literae auditio & inspectio impostura detegit, quam Aduersari j Au- ω , iis t.
gustino taciunt. Explicat textum, Hoc est opus Dei ut credatis in cui ubi nondum ci ma --
quicquam loquitur de esse carnis Dominicae etia spiritali,nis in genere, sed de fide qua creditur in Deum & in Christum. Hoc est inquit Augustinus videlicet credere in Deum,& in eum quem misiit ille: est manducare cibum qui non perit,& ad cuius esum nihil necesse est dentes acuere:aut vetrem parare,aut ullo corporis officio, sed solius animi fide defungi. Iudaei ad cibi quan cunque appellationem concipiebant corporale, qualem Moses dederat,de spiritali nihil sollicitiaeontra Christit; a corporali ad selum spiritalem ipsos reuoca ut inducat & disponat ad temperame- tum & cibum, qui animo & corpore sustititur, quem ille se daturii pollicebatur. Non itaque Crede, de manducasti, tollit reale esum carnis Dominicae, cum id non protulerit Augustinus,ubi ageretur de tali maducatione,sed ubi de sola fidei actio ne erga Christum. Non contenti Augustino i myonere,etiam audent eius sententia adulterare, per additionem, cum vulgo tanquaao illo striptu citet, Crede, S: ipsum scilicet corpus maducasti. Quod quam alienu sita mete & verbis Augusti m ectio indicat alius locus, in quo dictum illud Christi apud Ioannem exponit de cibo spiritali, distincto prorsus ab eo qui fiam itur in Eucharistia. Aut enim ait per pane iam M a quotidianum intelligimus res ad vita necessarias, aut sacramentu corporis Christi, - aut alimetum spiritale, de quo Christus dixi Operamini cibu,no qui perit, sed qui permanet in vita aeternam. quod postea interpretatur de doctrina coelesti,& mandatis Dei. Demus tamen quod postulant Aduersarij,etiam id efferri ab Augustino de manducatione carnis Dominicae,quq fit in Coena saltem ante omnia Caluini stet damnantur hic expresse, quibus placet aliud esse credere, aliud manducare spiritaliter Deinde si, quia fide opus est ad esum camis illius, detes & omnem corporis Dctione remoueri oporteret, sequeretur quoque ipsum sacramentu remouendu, ac praedicandit,ut quid paras sacramentum,sicut ut quid paras dentem & vel rem aerede,& manducasti. Quod si per fide requisitam,no tamen necessario, excluditur sacramentum, nec propter eandem excludetur realis manducatio carnis illius, nec dentium nec corporis omnis operatio. Cur igitur subiicies praefatur Augustinus, ut quid paras dente & ventrem Phrasis est scripturae,& sanctorum Patrum,ut quoties in collatione duarum rerum unam alteri praeserri signiscant, praelatam laquam
solitariam amplificent, Z postpositam omnino videantur submouere. Sic Christus ait, Misericordiam volo, & non sacrificium: non quia recusaret ipsum, sed illam pluris faceret. Sic ab eodem praecipitur, operamini cibum, non qui perit, sed