장음표시 사용
161쪽
xro IMPERIUM. Cap. VII. iis, ca lege, ut reliqui quoque idem faciant ; tanquam si unusquisque sic diceret , ego jus meum ad populum transfero, in tuam patiam ; ut tu tuum , ingratiam meam , transfer, ad eundem. VIII. e ristocratia sive caria optimatum cum summo imperio , originem habet a Democratia, quae jus suum in illam transfert. Ubi intelligendum est, certos homines nominibus, vel genere,vel
aliqua alia nota ab aliis dignoscendos proponi ad populum, M pluralitate suffragiorum eligi, in cleetos autem tranferri jus omne totius populi, sive civitatis, ita ut quod jure populus prius poterat, id
nunc jure possit curia clectorum optimatum. Quo facto patet, populum, ut persenam unam , summo imperio ad hos translato, non amplius exsistere. Ι X. Sicut in Democratia populus , ita in virimeratia curia optimatum Ο-mni obligatione libera est. Quoniam enim cives non paciscentes cum populo, sed mutuis inter se pactis tenebantur ad omnia quae populus faceret , tenebantur inde ad factum populi, transferentis jus civitatis in optimates. Neque enim optimatum potuit, quamquam eleeta a
populo, ad quicquam ab eo obligari; nam ea erecta populus simul di sibivitur, ut proxime supra dictum est, peritque ratio illa quam habebat ut Presona. Quare
162쪽
re perit quoque una & di Glvitur . quae t
facta erat ad personam obligatio . ' , X. Haec quoque cum Democratia ouἱmatiamin m unia habet Aristocratia 'Pri m v m bis neco quod sine constitutione certorum tem- faria sporum, & locorum , ad quae curia opti- csin./9ιε malum possit convenire, non amplius γην re sit curia, neque persena una, sed diG- tuta multitudo, sine summo imperio. Secundum, quod tempora conventuum longis intervallis salvo summo imperio, nisi usus ejus in unum aliquem hominem transferatur, non possit disjungi. Rationes autem quare hoc contingit , eaedem sunt, quas adduximus articulo Q
XI. Ut Aristocratia, ita quoque Monarchia a potestate populi derivatur, sci-- licet jus suum, hoc est, *mmam imp .rrum, in unum hominem transferentis. v ςρη ' Hic quoque intelligendum est, unum ' μ' Certum nomine, vel alia nolla caeteris omnibus dignoscendum , prO- Poni, atque in eum jus omne populi plu- xralitate suffragiorum transferri ; ita ut quicquid potuerat anteq uam eli- tgeretur, id omne postea j ure possit lacero electus. Quod cum factum est, popuIus non amplius est persona una, sed dis Gluta multitudo, quippe quae una erat virtute tantum summi imperii, quod jam se in hunc transtulerunt. F XII. Ne
163쪽
rrx IMPERIUM. Cap. ΠΙ-λ1bnaν- XII. Neque ergo Monarcha ullis se eba nemi- pactis Cuiquam ob receptum imperium mobrece- obstringit. Recipit enim imperium apo-μμm im-pulo; sed ut proxime supra ostensium est, per 'm po lus statim atque id factum est, pers-p-ct εφ'-esse desinit ; pereunte autem persuβ, ἄφ ' ' perit omnis ad obligatio. Tenentur itaque cives ad obedientiam λυ- narchae praestandam, pactis illis tantum , quibus mutuo se obligaverant ad ea omnia quae censeret, facienda, hoc est, ad obediendum Monarchae, si a populo constitueretur. Mouis. XIII. Dissert autem Monarchia , ebahm- tum ab Aristocratia , tum a Democratia
per inpo- in hoc, quod hic uideliberari & decer entia ni, hoc est, ut imperium actu exercerit q m possit, temporibus quibusdam & locis condietis opus est; illic omni tempore ὀc loco deliberatur de decernitur. Post ones actus Utimatibus, quia non 1unt qui ad ' unum naturale, congressu opus est. Mo- imperium Narcha, qui unuS natura est, semper inrequirun- potentia proxima est ad actus imperii
Od XIV. Quoniam ostensum est supra ,
articulis 7, 9, Ir. eos qui jummum iri - , in civitate imperium adepti uint, nullis 'ρη cuiquam pactis obligari; sequitur, eos nullam civibus posse facere in P ' Diuria enim, per definitionem iu--ο mis Ril tam capite tertio,articulo tertio is
164쪽
nihil aliud est quam pactorum violatio; idedque ubi nulla pasta praecedunt, ibi erio Manulla sequi potest injuria. Potest tamen oefas eiata popuIus, & curia optimatum, & monara vitat emcta, multis modis peccare contra caeteras leges naturales, ut crudelitate, ini- ηρνον quitate , contumelia, aliisque vitiis, quaesμη-μr
sub hac stricta& accurata injuria significatione non veniunt. Caeterum civis si obedientiam summo imperio non praemstiterit, injurius dc in caeteros concives omnes etiam proprie loquendo dicetur ;propterea quod unusquisque cum uno- quoque patius est Obedientiam praest
re, etiam insummum imperantem;
quod jus quod ei dederant, sine consensu ejus resumunt. Et in populo quidem, vel curia Optimatum , si quid decretum sit
contra segm aliquam naturalem, non
peccat ipsa civitas, hoc est, persena civilis , sed cives illi quorum suffragiis decretum est. Peccatum enim sequitur voluntatem naturalem , & cXpressam .
non politicam , quae artificiosa est ; quia si hoc estet, peccarent dc illi quibus decretum displicuit. In Monarchia autem , Monarcha si quid decreverit contra Ieges natu rates , ipse peccat: quia in ipse voluntas civilis eadem est cum naturali. XV. Populus qui facturus est,potest ei summum imperium tra- chasactusF α dure, sine tem
165쪽
rris IMPERIUM. Cap. VII. p.rἰiii- dere, vel simpliciter sine temporis limitatione. mitatione, vel pro tempore certo dc potest':- determinato. Si simpliciter , intelli esse rem gitur ita esse imperium ejus cui tradi-ςti tur , sicut erat populi qui tradidit. Qua ἔ, μ' igitur ratione populus jure Monarchamigum , eadem ille Monarcham facere potest; ita ut Monamchae cui sini-pliciter traditum est imperium , com-Petat jus non modo pdsessionis , sed e tiam successionis , ut possit suo arbitrio
declarare successbrem suum. XVI. Quodsi imperium pro tem-n rcbis iapore determinato tantum traditum sit, 'p' alia praeter ipsam traditionem spectan- . da sunt. Primum , utrum populus , cum in eum imperium contulerit, reliquerit sibi jus ad tempora di loco
praefinita coeundi, necne. Secundum,
si reliquerit sibi potestatem illam, utrum reliquerit sibi potestatem conveniendi antς quam tempus illud exspiraret, quod Monarcha ad habendum imperium summum praescripserat. Tertium, utrum convocari voluerit ad arbitrium Monarchae illius tempor xii ,& non aliter. Supponamus jam, populum tradidisse summum imperium alicui uni homini , habendum pro tem-Pore tantum vitae suae; quod cum fecisset, putemus primδ, e coetu unum- quemque ita discessiste, ut de loco,
166쪽
Cap. VII. III EMUM. 123 ubi post mortem ejus) ad novam electionem congregarentur, nihil omnino ordinatum sit. In hoc casu manifestum est , per articulum quintum hujus capitis , populum non esse amplius personam, sed multitudinem disset utam, quorum cuilibet cum quibuslibet convenire diverse tempore taloco quo libuerit, vel imperium sibi rapere si potuerit, aequo jure, nimirum naturali, licitum est. Quicunque igitur Monarcha tali conditione
imperium habet, tenetur lege naturali, quae habetur capite tertio , articulo octavo de non reddendo 1nalo pro bono, cavere ne per mortem suam civitas
di sibi vatur , nimirum vel statuendo diem dc locum certum, quo cives qui voluerint, convenire possint, vel succem rem ipse nominando, prout sibi ad civium communem utilitatem conducere videbitur. Is igitur qui I mmam potestatem pro tempore vitae accepit, eo modo quo dieium est, ab . Glute eam habet, dc potest disponere de successione. Secundo, si ponatur populus ab electione Monarchae temporarii ita discessisse, ut decretum prius factum sit de conveniendo ad diem dilocum certum post mortem ejus, tunc mortuo Monarcha, conssilidatur imperium in PUMA , nullo novo actu ci-
167쪽
116 IΜPER Iu M. Cap. VII. vium , sed jure priore. Toto enim medio tempore, summum imperium Aa Dominium in populo erat, usus autem ,
sive exercitium ejus tantum in Monar-
δ temporario; ut Uufructuario. Quod si populus electo Monarcha temporario ita discesserit e curia, ut tempora MIoca certa conveniendi habiturus sit, durante termino illi praescripto, quemadmodum apud populum Romanum
facti sunt olim Dictatores non habe dus est talis pro Monarcha, sed primo populi ministro, potestque , si
videbitur , eum administratione sua Privare, etiam ante tempus, ut fecit Populus Romanus. qui Minutio Magistro Equitum aequalem dedit potestatem cum Quinito Fabio Maximo, quem ante fecerat Dictatorem. Ratio cujus rei ea est, quod co utari non potest, eum sive hominem, sive coetum, qui inpotentia proxima dc immediata est ad agendum , ita imperium retinere , ut non possit actu imperare. Imperium enim nihil aliud est, quam jus imperandi quoties per naturam possibile est. Postremo , si populin , de-
Clarato Monarcha temporario, ita discedat a curia, ut injussu declarati non sit licitum iterum convenire, intelligitur populus statim dissolvi; imperiunaque ejus esse absolute, qui sic declaratur ο
168쪽
Cap. VII. IMPERIUM. I 1 declaratur : propterea, quod non est in potestate civium, ut civitas renas.catur, nisi velit is qui imperium stalus habet. Neque refert quod potuerit promittere, se cives certis temporibus convocaturum, cum non exstet
jam, nisi arbitrio ejus, per a cui promissum est. Qitae diximus de quatuor praedictis casibus populi, Monar,
cham temporarium eligentis , plenius explicabuntur, per comparationem cum Monarcha absolaro, cui nullus apparet haeres. Populus enim Dominus civium talis est , ut haeredem , nisi quem nominant ipse, habere non possit. Praeterea, intervalla inter tempora conventus civium, comparari possunt ad tempora dormiendi in Monarchi. Utrobique enim actus imperandi ces sant, poteritia retinetur. Denique ita disibi vi . conventum , ut non possit iterum convenire, mors populi est :sicut ita dormire , ut nunquam vigilare possit, mors hominis est. Quemadmodum igitur Rex cui haeres ullus est, dormiturus ita ut nunquam possit expergiscere, hoc est moriturus, si tradit alicui summum imperium exercendum donec evigilaverit, tradit ei quoque populus , qui Monar- Cham temporarium eligens simul aufert sibi potestatem conveniendi, tradit
169쪽
tento jure impe ii, non intelligitur u
HI IMPER Iu M. Cap. VII. ipsi dominum civitatis. Porro , ut rex qui dormiturus in tem pus aliquod , summum imperium alii dat administrandum, idem expergefustus recipit; Manarcha tempora rio electo , retinens jus coeundi ad certum diem & locum, eo die recipit imocrium suum. Et sicut rex qui Imperium administrandum alii dedit, ipse interea evigilante, potest idem Tevocare quando vult; ita populus qui per tempusuMonarahae temporario praescriptum jure convenit, potest eundem imperio, si velit, spoliare. Denique rex qui imperium administrandum alii tradit dum ipse dormit, nec evigilare potest, nisi is, cui traditum est, voluerit, una perdidit imperium cum vita; sic populus , qui Monarchae temporario impcrium Commisit, ita ut injussu ejus non possit iterum couenire, penitus di Glutus est, manetque imperium penes electum.
XVII. Manarcha si quid promiserit
civi, vel pluribus simul civibus, propter quod per consequens, summum imperium exerceri non potest, Promissum illud, sive Pactum juraad vel injurato factum, irritum est. Pactum enim est juris translatio, quae per ea quae
170쪽
quae capite secundo, articulo ψ. sunt, requirit signa idonea voluntatis imp in transferente. Qui vero sussicienter riam νε- signincat voluntatem retinendi finem , sussicienter declarat, se non decedera de jure ad media ad eum finem necessaria. Jam verd qui promisit aliquod necessarium ad summum imperium, ipsum tamen imperium retinet ,
satis idonea signa dat, se non aliter promisisse, nisi. quatenus perium sine eo retineri potest. Quandocunque igitur apparuerit, id quod promistum est , praestari non posse salvo summo imperio , promissum pro non promisso, id est, invalidum censeri debet. X UIII. Videmus quo modo cives natura dictante obligarunt se mutuis uossis pactis ad obediendum summo imperisi modis ia.. Videndum porro est, quibus modis vii fieri potest, ut obedientiae hujusmodi vinculis liberentur. Primo, autem id abdicatione , id est, si quis jus imperii non in alium transfert, sed abjicit,. sive derelinquit: nam quod abiicitust,
in medium aeque omnibus rapiendum projicitur: unde iterum jure naturais unusquisque civium suae conservati
ni suo providere arbitrio potest. Secundo si civitas venerit in potesta-E ς tem