장음표시 사용
311쪽
a o R E L I G I O. Cap. X Rq uicunque actus corporis adhiberi licitὰ potest, etiam in cultu civili: possunt lenim significare agnitionem potestatis lcivilis tantum. Cultus enim divinus a lcivili, non motu , situ, habitu, aut gestu corporis distinguitur, sed sententiae de eo qui colitur declaratione; ut si prosternamus nos ante aliquem animo declarandi eo signo quod habemus eum pro Deo, cultus divinus est: si idem facimus in signum agnitionis imperii civilis, cultus civilis est. Neque distinguitur cultin divinis a eiisti per ullam actionem quae intelligi selita est sub nominibus L λιλεία, quorum prius servorum officium, posterius sortem denotans, nomina sunt ejusdem numero laestionis. s
praesentis articulo I , qui Deo terminos attribuunt , facere eθx contra legem de cultu Dei naturalem. Iam qui Deum co
Iunt sub imagine, terminor i gi tuum. faciunt ergo quod Dicendum non es, o locus hie priori videtur esse contrarius. Selendum igitur est primo, non iAos qui imperio coacti sic talum, Deo terminos aist Ignare; se qui imperant. nam qui inviti colunt, revema colunt, sed ea in loιο saeuimel procumbunt in quo loco sare vel pro
cumbere a legitimo imperante jussi sunt.
312쪽
Cap. TV. R E L I G I O. et rSecundo, faciendum e se dico, non semper
ct ubique, sed supposito nudam aliam esse
colendi Deo regulam praetere dictainina
vitatas pro ratione 63. At in Regno Dei per Pactum . sive antiquum sive novum, ubi expresse prohibetur Idololatria, etsi civitas sic colere jubeat , tamen faciendum non ei'. si consideraverit, qui repugnantiam putavit esse aliquam inter articulum hunc decimum quartum , ita putare demet.
XIX. Ex iis quae dicta sunt, col
ligitur , Regnante Deo per solam rationem naturalem, peccare subditos, prim b, si violant leges morales illas, quae explicatae sunt cap. 2.3c 3. Secundo, si violant leges live mandata civitatis in iis rebus quae pertinent ad justi
tiam. Tertio, si non colant Deum c τἀτἀνομ, cs . Quarto, si non confiteantur coram hominibus verbis &D-ctis, unum esse Deum Optimum, Maximum, Beatissimum, totius mundi, mundanorumque Regum Regem supremum: Hoc eit, si Deum non colunt.
Quartum hoc peccatum in Regno Dei naturali, per ea quae dicta sunt capite praecedente, articulo 2, ae divinae Majestatis crimen est. Est enim negatio divinae potestatis, sive setheismus.' Proce vi M dunt
313쪽
a et B. E L I G I O. Cap. X VI. dunt enim Peccata hic similiter ac si supponeremus aliquem hominem esse supremum Regem, qui absens regnaret per Proregem, contra quem peccarent quidem illi, qui Proregi non obedirent in omnibus, e epto si regnum sibi ipsi arrogaret, vel alii tradere voluerit, illi vero qui ita absolute eidem obedirent , ut illud non exciperent, Rei majestatis
dicerentur. CAPUT X VI. De Regno Dei per pactuana .
I. Verum religionem pergisione exteras nationes occupante)-Deus per Abrah Inum. II. Facto inter Deum in Adamum,
prohibita est dissutatio de mandatis superio
νAm. I I I. Pa9ι inteν Deum er Abrahanium formula. Iv. In pacto illa continetuγunitio non . impliciter , sed ejus qui appa- uit Abrahamo. v. Leges quibus Abraha- anus tenebatur . aliae non erantpraeter leges na- turae, oelerem circumcisonis. v I. Abrahamus verbi Dei, O legum omnium apud 'suos interpres. v I x. Subditi Abrahami peccare non potuerunt ipsi Obdiendo. v I Ii . Hum Dei cum populo Hebraeo ad montem Sinai. I x. Inde regimen Dεi nomen Regni
fortitum est. Σ. Murenam lues Iudaeis a Deo imposita sint. XI. Quid sit , oe quomodo cogno scendum Verbum Dei. a II. Guodnam fuerit verbum
314쪽
Verbum Dei scriptum apud yud M. a I I ris Potestatem interpretandi Verbum Dei, o summam potestatem civilem conjunctas, fuisse in Μose , dum viteret. X I v. Ea em functas fuisse in summo Sacerdote, -- vente Psua. x v. Easdem eonjuncta fuse in summis sacerdotibus usque ad Saulem Regem. xv I. Easdem conjunctiti fuisse in Regibus usique ad captivitatem. x v I I. Eodempsisse in Sacerdotibus post captivitatem.XVID. Apud Iudaeos , negatio providentiae dilinae , Idololatria, sta erant crimina laesae Maj statis divinae ; in eaeteris omnibus, Principibus sis parere debebant.
I. Ta Abet hoc humanum Genus, ab imbecillitatis propriaetia, & admiratione eventuum naturalium , ut plerique credant esse omnium
rerum visibilium, opificem invisibilem Deum ; quem etiam metuunt sentientes non esse sibi fatis tutelae in se ipsis se icti uis
rum, ut eum recte colerent imperfectus Dem ρεγusus rationis, de affectuum vehementia Abraha- obstitere. Metus autem invisibilium , mum. quando a recta ratione separatur, superstitio est. Hominibus itaque sine spcciali Dei auxilio, utrumque scopulum effulgere Othiasimum &superstitionem, pene erat im stibile. haec enim a metu sine
redra ratione, ille a rasionis opinione sime metu proficiscitur. Maximam itaque partem hominum facile oCcupavit Idololatriai. di coluerunt Deum omnes pene
315쪽
R E L I G I o. cap. X VI Gentes sub imaginibiu di figuras rerum finitarum , spectraque sive phantasmata.
sorte ex metu daemonia apellantes , coluere. Placuit autem divinae majestati ut in Historia sacra scriptum legimusὶ ex genere humano unum per quem ad verum sui cultum homines perduceret, evocare Abrahamnum, illi se supernaturaliter revelare; & cum illo atque illius is mine celeberrimum illud inire Pactum, quod appellatur Pactu et, Zc Foedus, ic Testament in Antiquum. Is igitur Religionis verae caput est: ; is Post diruvium unum esse Deum Creatorem Universi primus docuit. Et ab eo Regnum Dei per
initium sumit. Joseph. Antiq.Jud.
Pacto II. Initio mundit regnavit quidem ster Deum Deus, non solum naturaliter, sed etiam . . O' per pactam, super e damum dc Evam ;m mν ut videatur nullam voluisse obedientiam
Pr bibit praestari sibi, praeter illam quam dicta sedis μ' naturalis, nisi perpactum, id ηtis de ipsorum hominum consensu. ut si autem pactum hoc statim irritum factum est, neque unquam post renovatum, non est inde Regni Dei de quo hoc loco agimus) deducenda origo. Hoc tamen obiter notandum, praecepto illo de non comedendo de arbore
scientia boni ct mali, sive judicatio de Lora de Malo prohibita sit, sive esus
316쪽
Cap. X I. RELIGIO. 2 sfructus alicujus arborei Deum postulasse praeceptis suis obedientiam simplicissimam , sine disputatione, as Bonum vel Malum esset quod praeciperetur ;fructus enim arboris, si mandatum ab- sit, nihil habet in natura sua, quo esus ejus moraliter mahu, hoc est, peccatum esse possit. III. Paetum autem inter Deum ct Abrahamum hac formula initum est. Gen. I7. vers 7 , 8. Statuam pactum Oet ' in meum inter me ct te, edi inter semen tuum posse te in generasionibus suis foedere sempitemo, ut sm Deus tuus ct seminis ' ' . t tui post te in sempiternum. Daborve tibi .ct semini tuo terram peregrinationis
tu , omnem terram Chmaan in possessionem aetemam Quo verb Abrahamus Asemen ejus memoriam foederis hujus Conservare posset, necessaria erat signi institutio. Adjecta ergo est pacto Circumciso, sed tamen ut signum tantum. Vers Io. Hoc es pactum meum quod observabis inter me o te,'semen tuum 'post ter Circumcidetur ex vobis omne masculinum, ct circumcidetu carnem praeputii vehi, ut si in signum Foederis inter me ct vos. Pactum ergo est, ut Abra-- hamus agnoscat, Deu esse Deum ipsius 'oc seminis ejus, hoc est, illi submittat se regendum ; & ut Deus det Abrahanno haereditatem terrae illius in qua tunc ha-
317쪽
iν6 R E L I G I O. Cap. TVLbitabat, sed ut peregrinus ; utque Ahahamus in signum memoriale hujus pacti curaret se dc semen d us masculinum circumcidi
IV. Cum verb e brahamus etiam ante pactum Deum agnovisset mundi creatorem & regem, neque enim de exsistentia , neque de Proυidentia Dei unquam dubitavit:) quomodo superfluum non erat, quod obedientiam sibi natura debitam voluerit Deus pretio ecper acquirere, promittendo, icilicet Abrahamo Regnum terrae G naan, hac lege, ut acciperet eum pro
Deo suo, cum jure naturali id jam ante esset Illis itaque verbis, ut sim Dei rutas ct seminis tui post te , non intelligitur satisneri huicpacto ab Abrahamo, s la agnitione potestatis, de dominii, quod Deus habet in homines naturaliter, hoc est, aenoscendo Deum indefinite, quod
. rationis naturalis est,' sed oportere eum
agnoscere definite illum, qui dixerat ip-isi , Gen. ir vers. 3 . Egredere de Terra
sub specie trium virorum Coelestium : dc Gen. I s. vers. i. per visionem: de Vers 3. per semnium, quod Fidei M.t Qua specie apparuerit Deus Abrahamo quali seno cum alloquutus sit, non CX-plicat tar; constat tamen,credidisse Abra,
318쪽
, vocem illam fuisse vocem Dei, de revelationem veram, dc voluisse a suis coli illum, qui sic cum alloquutus erat, pro Deo universi creat0re;fidemque ejus in eo sitam fuisse, non quod crediderit Deum esse, aut in promissis veracem esse, id quod credunt omnes, sed quod non dubitaverit Deum fuisse illum,cuj us vocem &promissa audierat. Et Deum mbrahami significare , non simpilicter Deum, sed Deum illi apparentem, quemadmodum Cultus quem Obraha us d bebat Deo, eo nomine non erat cultus
rationis, sed religionis detri nec quem ratio, sed quem Deus supernaturaliter re-
V. Leges autem Abrahamo i Deo, reter vel ab Abrahamo familiae suae positas , MAE- tunc vel post, seculares, vel sacras , excepto . mandato de circumcisione .
quod in ipse Pacto continetur nullas
legimus. Ex quo mani&stum est, non Di, fuisse alias leges, aut cultum quibui.
Abrahamus tenebatur, praeter leges na-crigenaturales. 8ς cultum rationalem, dccir ei cumci-cumcisionem. VI. Erat autem leguo omnium in- Abrasi fer es, tam sacrarum,quam secularium, , ' apud suos Abrahamus, non modo naturaliter, quatenus legibus uteretur naturalibus tantum, sed etiam ex ipsa pa i
319쪽
RELIGIO. Cap. xvI. obedientia,non pro se tantum,sed etiam pro semine suo. Mod frustra fuisset nisi filii ejus illius mandatis obediretenerentur. Atque quod dicit Deus, Gen. Ig. Vers. 18. Benedicendae sunt in illi omnes nationes terrae: scio enim quo praeceptu russ
sit filis suis er domui suae post se, ut custo
diant viam Ddimini , faciant judicium iustitiam. quomodo intelligi potest, nisi filii di domus d us teneri ad obedientiam illius mandatis praestandam suppa
Abraha- hami ipsi obediendo peccare non po-- peccare tuisse, modo obrahamus nonnin ρε ης' rasset Dei exigentiam vel Providentiam
negare, vel facere aliquid, quod esset expresse contra honorem Dei. In caeteris rebus omnibus Verbum ex illius silius ore petendum erat . ut legum omnium & merborum Dei in te, pretis. Deus enim Abrahami quis fuerit de quo modo colendus, ab Abrahamo solo doceri poterant. Qui vero post ADahanai mortem subditi erant imperio aut Drobi, sine peccato per eandem rationem ipsis in omnibus paruere, quamdiu pro Deo & Rege suo agnoscerent de Profiterentur Deum Abrahami. Prius enim Deo simpliciter se submiserant, quam Abrishamst; prius- autem Abra- mo , quam Deo .
320쪽
Cap. XVI. R B L I G 1 o. prius Deo Abrahami, quam Isaaco. In subditis itaque , unicum erat crimen ias majestatis dimime , negare Deum; sed in posteris eorum, laesae majestatis crimen hoc quoque erat, negare Deum Abrahami, hoc est, colere Deum aliter quam ab Abrahaimo est institu- tum, nimirum sub imaginibus ') manu-factis, prout fecerunt caeterae nati nes, quae propter eam causam appellabantur Irilolatriae. Atque hucusque .
subditi circa mandata principum suorum , quid faciendum de quid fugien- dum erat. satis facile dianoscere potuerunt.
. Sub Imaginibus manu - factisJ Vide A Oia
cap. 1 f. art. 3ψ ibi cultum talem irratio-ιis.
nalem esse ostendimus. eis si,su civis tu fiat , cui merbum Dei scriptum non eg
cognitum neque receptum , cultum talem cap. s. an. 18. ostendimus esse rationa- Iem. Caeterum ubi Dem regnat per pa- ctum, in quo , noc colam, expresse cave
tur, ut per pactum Abrahami ; ibi sive ines jubfusis jussu civitatissat, malest. VIII. Ut pergamus jam, ductum
sequendo scripturae sacrae, idem Pactum Dei cum renovatum est, Gen 26. vers 3, . cum p puum Isaaco. dc Gen. 28. vers i . cum 'acobo, M ρ
ubi Deus se appellat non simpliciter m De m , quem natura esse dietat; sed diastinete,