Elementa philosophica de ciue, auctore Thom. Hobbes Malmesburiensi

331쪽

n: Domine mi, prohibe eos. Moses autem respondit, quid aemularis pro me δ&C. Cum ergo Moses selus Verbi Dianuncius esset, neque erat munus interpretanssi penes privatos, nec penes Syna gam , nec penes Sacerdotem , nec penes alios Prophetas; restat, interpretem Perbi, Dei unum fuisse qui summam etiam potestatem habebat in rebus civilibus. Certamen autem Core, & caeterorum conjuratorum contra Mosen di Aaronem; dc Aaronis cum serore contra Mosen, suscitatum fuisse non propter animarum suarum salutem,sed propter ambitionem, & regnum in populum. Eod XIV. Tempore Isse interpretatio μαρnjunctas gum de Verbi Dei erat penes Eleazarum sesse in summum Sacerdotem, cundemque Re

D m' stem sub Deo absblutum. Id quod colli' gitur primo ex ipso pacto, in quo Respu-hlica Israelitarum appellatur Reoum

Sacerritale, vel, ut recitatur I Pet. 2. 9.

Sacerdotium Regale: quod nullo modo dici poterat, nisi per institutionem &pactum populi potestas Regia intelliger tur esse penes Sacerdotem. Neque repu gnat ante dictis,ubi non Aaron sed Moes regnum sub Deo habuit: cum necessarium sit ubi unus homo instituit Reipublicae futurae Di mam, illum unum, Re gnum pro suo tempore moderari sive

332쪽

Cap. TvL RELIGIO. a rMonarchia, sive Aristyocratia, sive Demo-

realia sit) quod instituit; & habere potentiam omnem in praesens, quam aliis tributurus sit in futurum. Habuisse autem Eleazarum Saeerdotem non modo Sacerdotium , sed etiam imperium βmmum,expresse habetur per ipsam Iuuae ad

administrationem rerum vocationem.

Sic enim scriptum est : Ton Io u Iilium Nun, . qui stabit coram Eleazurro Muredore, is omni multitudine , dabis ei praecepta cunctis videntibus, . O partem gloriae tuae, ut audias eum omnis SynagCatiliorum Israel. Pro hoc , si quid agendum

es, Eleazar Sacerdos consulet Dominum, Aa verbum ejus egredietur, er ingredietur ipse,er,omnes filii oraeIcum eo. Num. 27. v. 18, 19, 2O, 2 I Ubi consulere

Deum , quicquid age um sit, hoc est, Perbum Dei interpretari, & in nomine Dei imperare in omnibus, pertinet ad Elea rum ; Egredi autem ingredi ad verbum ejus, hoc est,et obedire, pertinetia ad Iosuam & ad omnem populum. No tandum quoque est, vocem illam, parte gloria tuae, apertὸ significare, non habuisse Iosuam potestatem aequalem ei quam habuerat Moses. Interim manifestum est,etiam tempore Iosuae potestatem sum mam civilem, & autoritatem interpretandi verbum Dei,fuisse ambas in eadem persona.

333쪽

Eidem 291 RELIGIO. Cap. Xur. eo unctas mortem yosiuae sequutur'isses iutempora judicum usque ad Saulem Regem; in quibus manifestum est jus re-

ἡ a Deo itistituti mansisse apud Saas thia cerdotem. Erat enim reinum ex pacto Sacerdotale , id est, regnum Dei per Sacerdotem. atque tale esse debuit, usque dum forma illa a populo ipi, consentiente Deo, mutaretur: id quod non est factum antequam petentibus Regem consensisset Deus, dixissetque Samueli: quaei populum in omnibus , Aquaentur

tibi: non enim te, sed me abjecerunt, ne regnemsuper eos i Sam. 8. v. 7 Potestas

itaque civilis summa debebatur iure, ex institutione Dei, Sacerdoti summo Facto autem potestas illa in Prophetis erat, quibus sa Deo extraordinario suscitatis Israelitae gens Prophetarum avida propter existimationem prophetiae protegendos se & iudicandos jubjecerunt. Ratio hujus rei erat, quod institutione Regni Dei facerdotalis, etsi poenae statutae fuerint de Magistratus qui judic rent ; jus tamen poenas sumendi dependebar ab arbitrio privato. Et penes disi

solutam multitudinem dc singulos erat, punire vel non punire, prout a privato Zelo excitarentur. Ideoque Moses imperio proprio morte multavit nemi

334쪽

Cap. XVI. RELIGIO. 293 autoritate divina , dicendoque, Hoc dicit Domi multitudinem concitavit Erat autem conforme linc naturae

regni Dei peculiaris. Ibi enim vere regnat Deus, ubi legibus, non hominum, sed Dei metu obeditur. Et si quidem homines tales essent, quales esse debent, optimus is csset civitatis status. Sed hominibus quales sunt regendis, necessaria

est potentia qua & jus comprehendo dc

. vires cogendi. Et propterea etiam ab initio per Mosen praescripsit Deus leges futuris Regibus; Deut I7..v. i . dc Moses ultimus ad pCpulum verbis prae dixit, Novi quod poθ mortem meam inique agetis ct declinabitis cito de via, quam praecepi vobis Deuter. 3I 29 Cum. ergo secundum hanc praedictonem surrexerit alia generatio , quae non noverat Domiuum di opera, quae fecerat cum ν-rael, fecerint fili Urael malum in cou- . . spectu Dei , di siervierunt Baalim: Jud. 1 12. IO, II. scilicet abjecerunt rcgimen Dei, hoc est, per quem Deus rinebat, & nostea cum ab hostibus vincerentur Z servitute premerentur, Dei voluntatem non amplius a Sacerdote,

sed a Prophetis exspecta ere. Hi igitur judicabant Israel de facto, jure autem

obedientia, corum debita erat Sae8rdoti si mo uuamquam igitur Reg=rum S

cerdotale post mortem Mosis dc ysuae si-

335쪽

a96 B. E L I G I O. Cap. XYI. ne viribus erat, non erat tamen sine jure. Quod autem ad eundem Sacerdotem pertineret interpretatis Verbi Dei , ex eo manifestum est, quod Deus post tabernaculum , & arcam foederis consecratam , non amplius loquutus sit in monte Sinai, sed in tabernaculo Foe. deris , a propitiatorio quod erat inter Cherubinos, quo praeter sacerdotem nemini accedere licebat Siquidem igitur us Regni spectetur, simul eralsummum imperium civile , &Verbum Dei imterpretandi autoritast in Sacerdote , si vero factum consideres, simul erant in

Prophetis quit Isiaelitas judicabant.

Nam, utjudices, autoritatem habebant civilem; ut, interpretabantur verbum Dei; atque ita omni modo hu

usque duae illae potestates inseparabiles

exstitere.

XVI. Constitutis Regibus, dubium

emi mctiu non est, quin utoritas civilis penes

V in Reges esset. Cum enim Regnum Des 'gih per Sacerdotem, petentibus lsraesitis &consentiente Deo, finitum esset ; quod etiam Hieronymus loquens de . libris Samuelis: Samuel inquit) mortuo &occissi Sisia, veterem legem

abolitam monstrat. Porro in Sadoc atque David novi Sacerdotii di novi imperii sacramenta testantur, jus, quo Reges gubernabant, in ipsa populi concen

336쪽

Cap. XVI. RELIGIO. 29ssione fundatum fuisse. Sacerdos id tantum jure poterat quod Deus juberet, Rex autem jure poterat quic'uid pote .rat jure unusquisque in se. Illi enim Is raelitae, jus de omnibus Dori, & pro Omnibus Bellum gerendi concesserunt; in quibus duobus continetur quidquid juris ab homine in hominem transferri potest. Dasicabit inquiunt) nos Rex no-fer, O egredietur a me nos ct pug=iabis

helia MDa pro nobis. ι Sam. s. v. 23.yu-Heia ergo penes Reges erant. Dicare autem nihil aliud est, quam leges ad facta interpretando applicare ; ad eosdem ergo pertinebat legum interpretatio. Et quia praeter legem Myaicam, aliud Verbum Dei scriptum usque ad captivitatem non agnosceoatur, penes Regem etiam erat autoritas interpretandi Verbum Dei.

Imb siquidem Uerbum Dei pro lege recipiendum sit, quamquam fuisset aliud

Verbum Dei scriptum praeter legem Mosaicam, cum interpretatio legum es.sti penes Reges, interpretatio ejus debebat esse penes eosdem. Quandoreremmium in quo continebatur lex Mosesia) longo tempore perditum, rursus inventum erat, consuluere quidem Dominum Sacerdotes de libro illo; non autem autoritate sua, sed precipiente Iosia, nec immediate, sed per Holdam Prophetissam. Ex quo apparet, autori

337쪽

1V6 A E L 1 G I O. Cap. XVI. talem adnaittendi libros pro Perbo Dei, non fuistis penes Sacer olem. Neque ta-Inen sequitur, autoritatem illam fuisse penes Pi ophetissam ; quia de Prophetis , utrum pro veris habendi essent, necne, judicabant alii. Quorsum enim dedit Deus notas &signa omni populo, quibus Prophetae veri a falsis di itinguerentur , nimirum praedictionum eventum, dc conisi initatem cum Religione a Mose initituta. si illis notis uti non liceret; Autoritas ergo admittendi libros pro Verbo Dei, pen s Regem erat, adeoque liber ille legis approbatus Zc receptus fuit autoritate 'ositae Regis, ut apparet

de coram iptis librum legi se, & urebasar bris ejusjuycitase , hoc est, feci ste, ut e us illud agnitum fuerit pro foedere Mosaico, id est, pro Perbo Dei, S. denuo

rcceptum & confirmatum ab Ili ae litis. Erat ergo etiam temporibus Regum potestas civilis, di potestato cernendi Hesebum Dei a verbo hominum ; dc Verbum Dei interpretandi, omnis penes ipsi,s. Prophetae missi erant non cum autoritate, sed forma & jure praeconum seu praedicatorum, de quibus auditores judicabant: siquidem , qui ipsius facilia perspicue docentibus non auscultarent,

irti

338쪽

Cap. XVI. RELIGIO. 29 punirentur, non sequitur ex eo, obligatos fuisse Reges omnia sequi, quae illi Dei nomine sequenda dicerent Quamquam enim interfectus fueritIosa bonus Rex Judae, quod sti monibus Dei ex ore Nechao Regis AEgypti non obediverit, id est, quod bonum consilium , quamquam ab hoste videretur proficisci, re-4 ueret, non tamen dicet quil quam,fui Lla 'osiam ullo vinculo ivi rarum vel humanarum obligatum credere rami Nechao Regi AEgypti, quod diceret , Deum sibiloquut mr ese. Quod autem objicere quis possit, Reges propter defeetum doctrinae raro satis idoneos esse ad libros antiquos , quibus Verbum

Dei continetur , interpretandum ; atque ob eam rem non aequum esse, munus illud ab eorum autoritate dependere; objicere idem possit contra Sacerdotes ec omnes mortales ; possunt enim errare ; licetque essent Sacerdotes caeteris hominibus natura & artibus melius instructi, sunt tamen Reges satis idonei

ad rates interpretes sub se constituendos. Atque ita quamquam Reges non interpretentur ipsi Ucrbum Dei,tamen interpretandi munus ab eorum autoritate

depcndere potest; la qui ideo autoritatem illam Regibus abjudicant, quddipsum munus exercere non possint, idem faciunt , ac si dicere ut, non debere au-

339쪽

RELIGI o. Cap. XVItoritatem docendi Geometriam a Regibus dependere, nisi ipsi fuerint Geo.

metrae. Reges orasse pro populo, populo benedixisse, templum consecras 1e, Sacerdotibus praecepisse ; Sacerdotes ossicio suo amovisie, alios constituisse legimus. Sacrificia quidem non obtulerunt , quia id Aaroni de filiis hereditarium erat. Manifestum autem est, fuisse Sacerdotium, sicut vivente Mase, ita per omne tempus a Saule Rege ad captivitatem Babylonicam, non magisterium,sed ministerium. E. RM XVII. Post reditum a servitute Basiis io bylonica, senovato di signato foedere

cerdo- restitustum regnum Sacerdotale , quale

-- post erat a morte ad initium Regum; quod non habetur expresse, quod Esdrae cujus auspiciis daei reduces statum suum ordinabant aut cuiquam alii praeterquam ipsi Deo ius tradiderindimperii. Videtur potius reformatio illa nihil aliud esse, quam singulorum de iis quae in libro legis sci ipta erant, observandis vota & promissa nuda. Vςrun- tamen forte non ex populi intentione) pacto, quod tum renovabant, nam pactum erat idem cum eo quod

factum est ad montem Sinai erat ille

status Regnum Sacerdotale , hoc est, su-Prema autoritas civilis & acra unica erat in Sacerdotibu3. Utcunque autem ambi-

340쪽

Cap. xvL R E L I G I in ambitione eorum, qui de Sacerdotio contenderunt, & interventu Principum externorum, ita turbatum postea sit usque ad tempora Servatoris nostri Iesu Christi , ut ex historiis temporum illorum sciri non possit, ubi autoritas illa resideret sconstat tamen, non fuisse et illis temporibus potestatem interpreta'2di Verbum Dei a summa potestate civili

separatam.

XVIII. Ex his facile cognitu est, quid Judaeis per omne tempus ab e G

hamo ad Christum circa mandata principum suorum faciendum erat. Sicut enim in Regnis mere humanis, ma-dentia sistratui subordinato obediendum in omnibus, praeterquam cumdata ejus continent in se crimen laesiae

majestatis, ita in regno Dei, Principibus sebrahamo, Isaaco , yacobo, Mos, Sacerriti, Regi cuiq ue pro tempore suo obediendum in Omnibus erat; ubi mandata eorum continebant cri-im ο-men laese majestatis αυinae. Crimen vero laesae majestatis divinae erat , Principi-Primo, negatio proetidentiae divisae : buus ita erat enim hoc, negare Deum esse Regem per naturam. Deinde Idololatria , sive cultus deorum, non aliorum, unus enim est sed alienorum , hoc est, cultus, quamquam unius Dei, sub aliis amnibuπ, AItributis, risibinque, Quam