장음표시 사용
381쪽
3io , RELIGIO. Cap. XVI, dati ab Apostolu vel presbyteris fuerant propter existumationem commendantium non rejicerentur, cum tamen sine moluntate Ecclesae eligi non possent, etiam per autorimem Ecclesiae electi cen- .sebantur. Similiter ministri qui Diaconi vocantur, ab Apostolis ordinati, ab Ee- Hefatarineri electi erant. Nam cum septena Diaconi eligendi ordinandique erant, non eos eligebant Apostoli, sed considerate, inquiunt, fatres, viros ex vobubonite uniiseptem, &c. atque illi et 'gerunt Stephanum, d c. ct statuerunt eos ante conssectum Apostolarum Act. 6. V. 3. 6. Constat itaque ex consuetudine Ecclesiae sub Apostilis , Ecclesiasticorum omnium ordinationem quidem, sive conse-erationem , quae fit per orationem ma
see- gandi, id est, peccata remittendi &retieata ρω- nendridubium esse non potest,quin ea d nitentibiis ta sit a Chrssio futuris tunc Pallaribus, remiit - eodem modo quo praesentibus di,ποπα- Data autem est Apostolis omnis po nitentiam testas remittendi pereata, quam ipse ha- ο 'e' , buit Christat: Si t misi mae pater, inquit Christin , ego mitto vosa. I . a O. V. rissed qs 'ustrum remueriturre ια--r mi murer i Offitarum retinue- ritis,
382쪽
Cap. XvII. RELIGIO. 34rritis, retentasunt. v. 23. Sed quit si οἰ- ιἱaJ-divere M ligare, sive peccata remittere dc e di, ad retinere , dubitationem habet. Primum enim peccata retinere , qui baptizatus in remissionem peccatorum vere poenitens est, videtur contra ipsum pactum novi Testamenti, neque esto a fieri, nedum a pastoribus posse. Remittere non poenitenti , videtur esse contra voluntatem Dei Patris, a quo Christus ad convertendum mundum, hominesque ad obedientiam reducendum
missus est. Deinde si Pastoribus singulisco modo remitte; e & retinere peccata Concessiim esset, omnis metus Principum , dc Magistratuum civilium,iuna que omne regimen civile destrueretur: Dictum enim est a Christo, immo etiam natura ipsa dictat: Nolite timere eos , qui
occidunt corpus , animam autem non possunt occidere; sed potius timete eum, qui potest O animam ct corpus perdes e in
Gehennam. Matth. io . vers 28. Neque est quisquam ita mente captus, ut non potius mallet iis, qui precata remitteredi retinere possunt, quam regibus potentissimis obtemperare: Neque tamen ex altera parte existimandum cst; remissionem peccatorum nihil aliud esse praeter CXCmtionem a poenis ecclesiasticis. quid cnim mali habet excommunicatio prae
ter consequentem ex ea poenam aeter
383쪽
extra eam esset salus p Tenendum igitur est, Pasti es habere potestatem pecca ta verὰ ct absolute remittendi, sed paeni, tentibus; &retinendi, sed impaenitentis mDRm autem putant homines, poenitere
nihil aliud esse, quam ut lactra sua quis
que condemnet , mutetque consilia. quae sibi met ipsis peccata esse dc cui pam habere videantur ; orta est opinio, posse esse poenitentiam ante confessio. nem peccatorum coram hominibus ; Resse poenitentiam non effectum, sed causam conseisionis. atque inde difficultas dicentium , peccata eorum, quos Pinni tet, jam remissa esse in Baptismo; non poenitentium omnino remitti non posise;contra Scripturam est, dc contra verba Christi dicentis, quorum remiseritas, d c.
Sciendum igitur primo loco ad dissicultatis hujus ibi utionem, peccati veram agnitionem esse ipsam poenitentiam. nam qui scit se peccasse,scit se errasi errare autem velle impossibile est; itaque qui scit se peccasse, nollet factum;jid quod est poenitere. Deinde ubi dubium csse potest,an q uod factum est. peccatumiit, necne; considerandum cst, poeni
tentIam non antecedere confessionem
peccatorum , sed subsequi. Poenitentia cnim non est, nisi de peccato agnito.
Oportet igitus poenitentem, Rifactum . - agnos
384쪽
cap.XVII. R E LPI G I α agnoscere, dc cognoscere quod sit peccatum, hoc est, quod sit contra legem. Si quis igitur , quod a se factum est, putet non elle contra legem , impossibilucst, ut ejus poeniteat. Ergo ante poenitentiam necessaria est faetor uin ad te gem applicatio. Ad legem autem sine interprete facta applicare , frustra est; 'non enim verba legis, sed sententia legislatoris, actionum regula est. Est autem legis interpres certe homo vel homines ; non enim judex est unusquisque ficti sui, an sit peccatum necne. itaque explicandum factum est, de quo dubitatur , an sit peccatum, ante hominem vel homines. Atqui hoc facere, confedio est. Jam, quando legis interpres judicaverit, factum ejus esse peccatum: si acquiescat peccator judicio, statuatque apud se , non facere amplius, pinnitentia est. Atque hoc modo vera pCenitentia aut non est, aut confessionem non antecedit sed sequitur, His ita explica is non est intellectu dissicile, qualis illa sit potestas sonori de ligandi.
Cum enim in remissione duo sint; Alterum , judicium condemnatio, qua factum judicatur esse peccatum ; alterum, ubi condemnatus judicio acquiescens obedi verit, id est, poenituerit) peccati remissio, vel sit non poenituerit)retentio :
385쪽
3 RELIGIO. Cap. XVII. peccatum , ad interpretem legis, ad est, judice ummum; secundum , remissio vel retentio peccati pertinet ad Pastorem ; &est illa ipsa, de qua agitur potestas ligandi de so endi. Atque lianc veram fuisse sei
tentiam nostri Servatoris in ejusmodi potestatis institutione, ex i8 capite saneti Matthaei, v. is, i 6,I7, 18, sic ap'paret: Discipulos alloquens : Si peccaverit, inquit, in te frater tuus, vadeo cor
ripe eum inter te er ipsum solum. Notan-d um obiter est, si peccaverit in te, idem esse quod si injuriam tibi lacerit, ideoque loqui Christum dem, quae peltinent ad tribunal civile addit, s te non audierit hoc est, si neget fecisse, vel si factum conlassus, feci iIe injuste neget asilia
tecum adhuc unum aut duos. gere aes hornon audierit, dic Ecclesiae. Quare autem
Ecclesie, nisi ut ipsa judicet an peccatum si necne ' Eae s Ecclesam non auὰierit, hoc est, si sententiae Ecclesise non ac quieverit, sed sustinuerit, non esse peccatum, quod ea peccatum esse judicaverit, hoc est . si non poenituerit, nam certum est, poenitere facti neminem, quod non existimat esse peccatum non dicit, ut sciamus, sententiam definitivam in quaestione an sit peccatum necne, relinqui non illis, sed Eccle
siae, sed si tibi, inquit, scut Ethnicus di
386쪽
Cap. XVII. RELIGIO. . 3 FHesam, tanquam non baptizatus, id est,
tanquam is cujus peccata retinentur. Baptizabantur enim omnes Christiani in remissionem peccatorum. Quoniam autem quaeri poterat, quis haberet tantam potestatem , quanta est Baptismi beneficium impoenitentibus auferendi, ostendit Christus, eos ipses,quibus autoritat mdederat poenitentes baptizandi in remissei sionem peccatorum,&faciendi ex Ethnicis Christianos, autoritatem quoque habere peccata eorum, qui ab Ecessa audi- '
. carentur impinnitentes, retinendi, cossi
que ex Christianis reddendi Ethnicos ideoque statim subjungit: Amen diu mo-bis , quaecunque a gigaveritas super terram, . erunt ligata in caris , ct quaecunque s meritu super terram, erunt soluta ct in caelo Ex quo intelligi potest, potesatem Misendi dc ligandi, sive remittendi & retinenat peceata , quae dc potesas Havium dicitur, aliam non est ea potestate data alio loco his verbis: Euntes docete omnes
gentes, bapatizautes eos in nymine Patris,
o Filii, ct Spiritus Socti Matth. 28. V. ι9. Et quemadmodum Pastores Ba ptismum negare non possunt et,quem sic dignum censet, ita neque retinere peccata ejus, quem Ecclesia absislvendum ijudicat; neque etiam remittere peccata ejus , quem Ecclesa pronunciat este con
tumacem. Et de peccato quidem judica
387쪽
3 6 p. ELIGUO. Cap. XVII. re, Eoclesiae est: Porum vero, judicatos ab Ecclesii a dicere; ves intra eam recipere. Ita Sanctus Paulus ad Ecclesiam Corinthiaeam: Nonne de iis , inquit, qui intus sunt, vos judicatu ' ipse tamen fornica, rium ab Ecclesia separandum pronunciavit: Ego quidem, inqui corpore, praestens autem Istiritu, &c. XX Ul. Actus retentionis peccatorum is est, qui vocatur ab Ecclesia Excommunicatio, & a Sancto Paulo , tradere Satanae. Nomen Excommunicationis, . idem sonans quod ποιειν , e Synagoga ejicere, tractum videtur a lege Mosaica, qua eos, qui a Sacerdote leprosi Judicati sunt, extra castra seorsim habere imperatum est, donec rursus Sacerdotis judicio mundi, di certis ritibus inter quos erat corporis lavatio purificati essent. Levit. 33, vers 46. Progrediente inde tempore Judaeis mos erat, eos etiam qui transibant a Gentilismo ad Iudaismum, tanquam immundos, non recipere, nisi prius laυator δc dissentientes a doctrina Sy nagogae, Ssnagoga di cere. Ad similitudinem hujus ritus transeuntes ad Christianismum sive Judaei essent, sive Gentes) non niti per Baptia Pum in Ecclesiam recipiebantur; M dinsentientes ab Lecti fa , communione E elesiae privibratur. Tradi autem Satanae
388쪽
Asiam erat, id omne regno sata e comprehendebatur. Finis hu)usmodi disciplinae erat, ut destituti ad tempus gratii di privilegiis genesiae spiritualibus,
humiliarentur ad salutem. Effectus autem quoad secti laria is erat, ut exιommmicatin non modo coetibus sive Ecclesiis, de participatione Mysterior tini' prohiberetur, sed tanquam noxius cori tagione, etiam pejor Ethnico, a caeteris Christianis singulis fugeretur. Nam cum Ethnicis commisceri permisit Apollo lus; cum his ne cibum quidem una fι-
lis sit excommunicationis essedi us , m a n i festum est primo loco, civitatem Chrssianam non posse excommunicari. ' Est enim civitas Christiana, 'scclesia Christiana; ut ostensum est supra articulo a I,& ejusdem extensionis, Ecclesia autem non potest; vel enim e X- communieabit se ipsam quod est impose sibile, vel excommunieabitur si alia Ecelesia, eaque vel vel particu lari. universialis autenri Ecclesia cum persona non sit, ut ostensum est articulo et a neque ergo agat aut faciat quicquam,
excommunica re neminem potest. Particularas autem Ecessa, excommimicando
aliam Ecclesiam nihil agit', nihil mutat.
quorum enim communis non est coetus, Corum excommunicario este non potest; P 6 neque
389쪽
3 i8 RELIGIO. Cap. XVII. neque si in aliqua, puta Ierosolymitana aliam , puta Romanam excommunicasset, non illam magis excom vicaset quam se ipsam. Nam qui aliam sua communione privat, se quoque privat communione illius. Secundo, neminem posse cimtatu alicujus abolutae, cives simul
omnes exco-municare, vel templorurn u
sum vel cultum Dei publicum eu interdi cere. Non enim excommunicari possunt ab Ecclesia,quam ipsi constituunt ; siquidem enim id facerent, non modo non Ecclesia,f2d ne civitaου laidem essent, dissiluerenturque sua sponte: id vero non
est excommunicari , neoue interdui.
Quodsi ab alia Ecclesia excommmicem tur, habendi sunt, illi Ecclesiae, tanquam ethnici. Sed Ethnicos, per doctrinam Christi, nulla Ecclesia Christiana prohibere potest,quin congregent se, & inter
se communicent, prout eorum civitatibus visiim fuerit, praesertim si coeant ad colendum quamquam id fiat ritu dc modo singulari. Ergo neque excommunicatos ue qui ut ethnici tractandi sunt. Tertio, excommunicari nou p spe Principem , qui habet summum civitatu imperium. Neque enim per doctrinam Christi su bd i tus unus , vel plures simul, Principi suo quamquam Ethnico loca publica, aut privata interdicere, aut introitum in quemcumque cinium negam
390쪽
re potest , aut pohibere, ne faciat, quicquid in sua ditione voluerit. enim crimen laesae majestatis in omni civitate , civi cuicunque, vel quotcunque civibus simul, autoritatem sibi quamcumque in totam civitatem arrogare. Qui vero autoritatem arrogant sibi in eum qui habet civitatis summuni im- Urium,eandem arrogant in ipsam civitatem. Praeterea, Princeps summus, si Christianus sit, hoc amplius habet ut civitas, cujus voluntas continetur in ipsius voluntate, id ipsum sit, quod vocamus Ecclesiam. Neminem igitur excommunicat Ecclesia, nisi quem excommunicat autoritate Principis. Sed Princeps non excommunicat se ipsum, non igitur excommunicari potest a subditis suis. Potest quidem esse, ut coetus civium rebellium, vel proditorum, pronunciet Principem summum esse excom--nicatum , sed non jure. Multo minus Princeps a Principe excommunicari
potest. esset enim hoc, non excommunicatis, sed potius indictio belli per convicium. Nam cum una non sit Eccle iquae conflatur ex civibus duarum civitatum absistularum , propter defectum ut dictam supra est articulo χχ. potestatis rite conveniendi in unum coetiam , illi qui unius Ecclesiae suiu, non. tenentur obedire alteri, neque ergo pra-