장음표시 사용
781쪽
r. Secundo nilii formalit Pr constitvitur per negationem in per chior entitate quam it Illa entitas, quae pristipponitiunegari used prima substantia, ct Indiuiduum per principium indiuiduationis co ituitur in perfectiorientitate, quam sit illa, quam prius rabebat, emo tale principium non est negatio. Probatur Maiori quia a negario constitueret in perstetiorientitate , ipsa esset entitas posituta fio maliter. Probatur Minoriqilia indiuiduuest prima substantia,quiae ex Arist.m Pr dicamerin est maxime substantia, hina
sito quia adhuc quaestio manet; nam si dicas apis non est plurincabilis in plures subiective, quia est indiuisus a se, di non idem cum alijs adhuc quam, ni opter quid repugnat sibi non diuidi a seipso,deesse idem cum alijs sic omnino confugere habes ad aliquod positiuu . Alias
rationes habes apud Scotum a Sententa dist. l. quaest. r. 'ide ibi.
A d rationes pro hac opinione. Ad primam negatur Antecedens Ad probatio nem dico,quod falsum est, quod indiui- culini solum dicat illam duplicem ne-ationem,ut in proprio quaesito ostendam. PVeterea,dato,quod diceret illam duplicem nCgationcm, non tamen sequitur ,
quin ham duplex negatio insit illi per aliquid positivum. Ad secundam dicimus, quod non est
urina realitas mrmar,ut supra deciaraui
Quidam alii existimauerunt princia pium Indiuiduationis esse existentiam. Pro hac opinione Scotus nullam rati nem adducae sed ipse proca talem rationem conficit.Actus determinat, distinguit ergo ultimus actus determinat, distinguit , sed ultimus actus est actiis ex stent lae,quia omni aliud esse, Maesus est in pcitentia ad ipsum,ergo existere, siue existentia,est principi uir indiuiditationis. Verum clini neque hata sit sustine la ad-uassus eam ita argumentatur. Illud quod
DIVIDUATIONI spraesupponit distinctionem prima ratio distinati,si non
tiarum, sub quitur enim ex et diu estantiae: quia quaelibet essentia, et
stuuendi cssentiam siue rem substare A
semntur ad esse omnes, praetet iram ad
, indiuidet te, hoc enun est alsu et, quia prima substantia maxilii et Isi si existentia est posterior esse iiij, a
substantiis, multo magis erit posterio existentia Et confirmatur quia in coo
uel natione Piaedicament ili Ct om quae per se pertinent ad illam cootaina dii tarn circuin scripto unctique, ubi nihil est illius coordinditionis: de minuenItur supremum genus in 'tio bet Praedicamento, genet a intermedia: species secundum esse euenistae , ita etiam ecbet reperiri Infinitim, quod ostin diuiduum,' singulare absque omni existentia Praeterea,neque haec Opinio fiatisfacit quaesitosadhuc enim est quaerendum. rLa quo existentia contrahatur ad esse hac est enim ci istentia de se communis, sicii tis natura, hest de se indisserens ad ecta uniuersale, esse singulate, unde tam homo existat,quam hic homo, ut dictiunest in qui estione de actu Entitatiuo materiae: dicam in quaestionet, an natura comunis habeates ereale, vel solum silens
rationas Mirationem pro Opinioni, spondet Scotus ex dici is,quod actus esse tialis distinguit essentialiter, sicuti aetiis T 'accidentalis distinguit accidentaliter. Adii stantia est quodammodo actus accidental so quia aeqttitur adactum essenti lam , prius enim res constituitur in esse suo essentiali, scinde ad illam sequitur ex is entia, reta Indiuid utina constituitur prius inesse indiuiduali per principium interinum essentiale deinde ad illud taquitur exis inti particularis. Existentia ergo nstituit viti naate sedividuum inesse, quia est ultimus actus, sed cum sit actus accidentali , constituit in ciste accia lenta se Pante iussim vero adest actus substantialis per se ipsi dans esse, quem nos s
782쪽
SVBSTANTIAE MATERIALIS THEOR. XC. Si
m, dicimus esse ultimam realitatem fora
opinio eorum, qui asserunt principium indiuiduationis esse Quantitatem , in iusdem confutatio. Cap. VI.
alij, asseriterunt principium indiuiduationis esse Quantitatorix re qui pro se habent has Tationes . Prima, quod conuenit uni per se competit cuilibet alteri per illud sed diuidi in partes, est proprietas, quae solum competit Quantitati ex s. Metaphysi. tex. I S.Cigo Conu nit substantia per Quantitatem , sic Quantitas est principuim inditii duati a. ro nis Secunda ratio. Hic ignis non differt ab illo igne, nisi quia Orma differt aio ma, nec Iorma differta formari nisi quia recipitur in alia in alia parte materi , nec pars materiae ab alia parte materiae, nisi quia est sub alia parte Quantitatis, ergo hec distinctio huius ignis,ab illo , Teducetur ad quantitatem tamquam ad primudistinctiuum,& diuisitium ergo quantitas est principium indiuiduationis; si quia dem,illud est id, quod est primum diuisitium,&constitutivum indiuidui Te g. ra tio. Generans generat aliud propter cliuersitatem maioriar, ex Aristoteles . Me
caph. teX. min. ES. tunc sic materia ista
geniti praesupponitur necessario quanta, sub Quantitate distrncta, ergo Qua titas est principium distinctionis subitantiae materialis Antecedens probatur quoad primam partem: quod haec materia geniti prcsupponatur quanta , quia agens naturale non potest agere nisi in quantu Quo ad secundam partem etiam probatur, scilicet, quod hoc materia sit sub Qualitate distincta a materia generantis: quia certum est, quod non potest esse quantitas generantis, quia illa precedit, sicuti generans precedit genitum . Cum ergo nec quantitas pristipponatur genito, sic causa distinctiva geniti,est dicendum,
. ip quod sit principiti indiuiduationis HecScotus Pro hac opinione alij quidam sic
argutiunt, secundum uerroem i. Phys. rex. 6.xsecti ullum Aristot. s. Metaphyn rex. I. Omnis distinctio,aut est secundum
formam,aut secundum quantitatem sed in cerea,querunt eiusdem species, non est distinctio secundum formam et quia est trina specifica, quidditativa, in qua
conueniunt,ergo est secundum quantit
tem .Secundo,uel indiuidua differunt ali- qtia dii serentia essentiali. vel accidentali, non per substantialem, quia vli ima di lerentia substantialis est spectrica, in quae omnia indiuidua illius specie contrem ut, ergo erit accidentalis led primum omnium accidentium est quantitas , ergo quantitas erit praxipua causa distincti
nis numeralis. Vltimo confirmatur exein c.,F. plo aquae, inae si diuidatur in tres partes, quoelibet pars aque istit una numerori est distincta a qualibet alia parte numero;at haec cristinctio, multiplicatio aquarum, non aliunde orta est, quam ex diuisione secundum quantitatem, ut patet in hoc memplo, etiam iudicio sensuum ergo quantitas est principium multiplicationis numeralis , indistincti nis indiuiduo ruintam sic Indi uiduationis principium , Graclix erit quantia
Contra hanc opinionem di Niserico-tus arguit r. Sentent. dist. 3. q. . NOS Dr uiores,& faciliores hic adducemus, quilibet videre poterit apud Scottu ibi primos Siquantitas est principium indiuiduationis rit quantitas terminata, qui .i interminata est indistincta, confusa in materia prvi LL, at tlantitas terminati,
est posterior substa nita com posita, qui ains intuet formam in coiri posito, principium autem constitutivum in esse alicuius, Gi prius illo ergo trantitas non potest esse principium indiuiditationis subrum
stantiae ana tersali S. Praeterea, Praedicamerrta sunt impe
mixta, nihil unius Praedicamenti constituitur in esse, per aliquid alterius Piaedicamenti, secunda regula Ante prae licam tali. Diuersorum generuan, non subalternatim positorti diuersae iuniis c cies, dii serentiae, non enim lineacon stituitur inesse per colorem, vel aliquid alicriti Praedicamenti, tunc sic. Eivo inditii duum,quod est prima, ct nobi ista, isubstantia,'fundamentum aliarum sub scanuarum, non constituitur inesse pol
783쪽
quantitatem, quod est accidens, de alterius PraedicamentI.
Tertio Accidentia consequuntur Qbstantiam, insunt subflautiae tamquam in stibiectio sed labitantia non est subiectum accidentis, nisi ut est completa, de
pernecta, maxime accidentis terminati, non loquendo modo de dimetnsione interminata non est autem substantia completa, de perfecta, nisi siubstantia composita ergo substantia prius est completa, de haec quam sit quanta, sic quantitas non potest ei se principium indiuiduati nis substantiae materialis.QVarto. Generatio tib stantialis terminatur ad substantiam: at si quantitas esset principium constitutivum indiuidui,
generatio terminaretur ad Qualitatem,
Gad accidens per sesquod omnes vident quam sit absurdum. Quinto prima substantia esse tens per accidens , quia euet aggregatum ex si abstantia, de accidentes; sed de ente per accidens nulla est praedicatio per se, de prima substati autem omnia superiora per se praedicantur,quia est ultimum sub ij cibile ergo prima subsisti non est ens per accidens, sic non constituitur in esse indiuiduali pei Quantitatem. Alias rati nes vide apud Scotum Adritiones opinionis.Ad primam respondetur, quod duplex est diuisio; Alia
est diuisio totius contintii quantitatiui, in partes,quantitati uas, de alia est diuisio totius unitiersalis in parte subiectivas Aristot loquitur deprima diuisione,non de secunda Concedimus autela nos, quod rotinu cotinuum diuiditur in partes, per quantitatena, sed hoc non valet de toto uniuersali, hoc enim sine quantitate diuid mirin suas species, de species in sua
indiuidua per quid positiuum eiusdem
Ad secundam rationem taliae sunt illae duae propositiones prima quod forma differta formano alia de calica, nisi quia recipitur in alia, alia parte materiae, quod haec pars matellae it Tert ab alia parte, quia recipitur in alia quantitate, prima est falsa quia forma est, quae dat esse, distinc tionem imateriae, de illam determinat, noni conuelso Similiter sc-
cunda est falsa quia prior est distinctio
paruum materim,quam quatitatis, ouis
hoc aliquid, Ac diuiduum est subiecb huius accidentis, quod est quantitas ta sic prius est diuisa, de erminata mate tia, ex qua constituitur inesse indiuidit , quam sit distincta quantitas, quae inest illi substantiae tamquam in subiecto. Ad tertiam negatur, quod generans requirat ma aeriam, ita quod quantitas nia
terrae praesupponatur generationi, hoc nim est falsurru sed con comitante requirit quantitatem in materia, quia inducit talem formam in tali materia, tenerat tale compositum, ad quod consequitur tanta quantitavilla autem propositio vulgata, quod agens particulare non attingit ad substantiam materiae, scd solum inquantum quantam, si intelligatur, quodquonti tacta ratio mediante qua agens a tingat materiam est falsia, si autem intelligatur concomitanter, concedo, neque est contra nos.
Ad quarturn dico, quod est distinctio a. secundum formam; sed hae dies duplex; Alia enim est distinctio impliciter per sdrinam , uti est distinctio faeci ficta alia
est per realitates Ormae, loc modo est ista,quae est inter indiuidua. Ad quintum patet per idem,quod hec distinctio est substantialis falsu in est autem,quod distinctio substantialis vltima, sit per formam, quia ultima est per realitates ultimas brinae, Ad sextum, diuisio aquae potest Considerari duobus modis, vel eniti est diuisio aque, ut totius in partes integrales, dc quantitatiuas, manc concedo esse per quantitatem , vel est diuisio aque in suas partes subiectivas, quarum una Ueque est aqua singularis Se aqtia in communi,
praedicatur per se , de illis, de hec non fit
per quantitates, sed per ultimas realti itesmmae aquae. Declaratio uitis responi O-nis patet ex responsione ad secundum evtertiit,pro hac opinione: a quesentinio
im in homogeneis non determina sibi certam quantitatem de ideo indiuidua in homogeneis fiunt per simplicem du-stinctipnem,uide Theor. 36.
784쪽
mps TANTIAE MATERIALIS THEOREM A XC. 68;
opinio D. Thomae, e Mercenarii et eius
Uaesit opinio vera D. Thomae,est satis controitersum inter homis as; Certii in est quidem D. Thmmam assereres, materiam signatam esse principitam indiuiduationis Scotus tamen in . Sent.d. s. q. c.ei tribuit, quod ac serat, materiam absolute esse principium indiuiduationis;&quidem haec est sente
tia D. Thomae, p. p.q. O. art. .d pro hac opinione taciunt auctoritates Arist .aciductae stipra cap. 3.a Caietano. Vertim, ilia
diffici se est ustinere hanc opinionem
quoniam materia ut si videtur esse pars speciei, sinatura communis, non indiui diti, particularis ideo Tl mistae conueniunt, D. Thomam per materiam intelIigere materiam signatam: sed sti ei sit hec materia signata, contendunt ad inuicem
Thom istae, tamen omnes conueniunt in
hoc,ut ait Caietanus, in expositione libri
de Ente, Messentiari ilia omnes concC-dunt, quod duo concurrunt ad inditii duationein, scilicet Materia, Unantitas sed in hoc disserunt, quia aliqui, Iunt, quod materia signata sit aggrega- turn ex Materia simul LQuantuate &quod Materia et incommunicabilita tein a se. Quantitas distinctionem ab alijsi&hancn in approbat Caietatius; sed eam sequitur Paulli Soncinas, T. Meta-
physiccs, quaestione , , ε 3 . pro sic adducit rationes illas, quas ex Scolonos nunc adduximus pro Go fredo, quibus probabat, quod indiuiditum est actu distinctu ab alio, per quantitatem: sed quia patiam solutae sunt, nisi immoranderii circa illac; Rationes veli, quas adducit ad probaetim, quod materia sit principium in
diuiduationis, nunc cum rationibus Caietani adducentur .
Ali vero, cum quibus est Caietantis,&Duellus, s Metaphysices, quaestione i c.
volunt; quod materia signata sit materia non ut est sub quantitate acti, sed a te tia prout est capax, recepi tua hii ius luantitatis,non illitis,adeo quod materias gnata secundum Caietamna, cist materia cum relatione ad quatria em in vult, quod hoc relatio, friae capacitas potentia in materia ad quantitatem , sit ipsam et materia realiter, sicut potenta a materiat ad formam , est clem realiter materiae opinionem hanc seci indum sens im
letani sequitur Aegidius Q iodlibeto
I. q. .art. I. t ei tribuit Scotus, immo Caietanus trahit mentem D. Tho ad hanc opinionem Aegi iij, ut vitet argumenta
facta contraretiantitatem re vera enim
haec non est opinio D. Tho ut infra dica, dicit ergo Aegidius, qliod signatio materie licet causa luer insit sibi a quantitate, inhien signatio hoc materie praecedit Extentionem quantitatis sicuti extensiolatiae teriae precedit extensionem quantita is rimateria, veluti uniuersaliter omnis Substantia procedit Quantitatem in Accidens, neque hec signatio est quid realiter distinctum a substantia materies, sedi ne distincta a signatione quantitatis. Vnde sicuti materia habet suas partes per se, sinem fiantitate ita habet suam signationem sine quantitate habet tamen
hanc signationem causi liter a quantit te:quia dependet a quantitate patet autem qiiod hac est eadem opinio Caietani: quia hoc signatio est capacitas illa huius in antitatis, Mnon illius, Mest idem
realiter illi materie, qtie tamen illi materit ne it per quantitatem, sicuti secta dii in ipsum Caietanum potentia materi cadtormam stibstantialam est mare tua realiter. tamen inest ipsi materiae a mi a. Pro hac opinione sic declarat , arguit Caietanus tribus mediis. Primo sic Illud est prinicipium indiuiduaticinas intrins cum sectu primo reptignat conanuinicari pluribtis per modum, quo vitiivei fileCώ- municatur particulari, sed materia signata est huiusmodi: ergo materia signata est principati in indiuiduationis. M Ior est concesta ab Omnibus; Minor probatur. Illud primo competit materiae signatae, qtiod circumscripto quociniaque alio sibi conuenit, reipsa circlim scripta nulli
alteii comperit. Lec est Arist. r. Posteriorum, sed non communicata pit tribus, vi uniuersale particulari, competit at riae signatae circumscript O tiocumque alio existente in materia seri sibili, uircumscripta ipsi materia signata , nulli
785쪽
per illas arguit aduersus Scotum, Gio fiet
tuam opinionem,qu est opinio Tho
e inpetit, ergo primo coinpetit materiae D natae noncommunicari pluribus ut niuersale Adhuc probatur Minor quo 'tramque partem: quo ad priinam. Dc tu,quod materia signam praxis sumpta ibi vendicat,ita quod sub eius oppo
sito non est in gitanu 'nuenit sibi cir
cumscripto quocumque oesiae patet interiminis sed sic est,quod incommuni- dllitas competit materiae signata ora, Osrivi est signata,ita quod sub eius opposit matera signata non est intelligibilis,scilicet, test cominunicabilis inon e-
nicabilitas competit materili signatae primo. Accunda pars i noris etiam Orob
crates non renianet hic: quia iacique eius forma remanebit, clamiton adsis ma
Secunda ratio Guyd fieri potest perpauciora aeque, he absurdum est fieri per plura: sed sic est, quod potest isti-cienter aluari indiuiditatio det mat riam signatam , ergo frustra o runturalia pina cupia; Alinor probatur quia ipsi respondent ad omnes rationes Aduertariorunt, tollunt omnia conuenien-
. Tert o arguitur auctoritatibus Arima
telis,&li eadducuntur ab omnibus Thomistis, sunt auten ille,quas supra adduxim thri capite pro quari. rationes erant,&praeter illas, Aristotel. s.Metapiutex. a. a Ir, unum numero esse id cuius materia est una; unde definit unitatem numetalem per materiam, ergo mat Ua est ratio unitatis numeralis; b. Memphys .air, quod generans generat aliud
Dropter materiam, ergo materia est cast mutas aliis locis a materia per se una est, indeterminata,&indifferens, ercto opus est quod illi accedat illa signatio, siue ordo, Nependentia ad ua a temdet minatam sic indiuiduatur, hestprincipium indiuiduationis. Archangelus Mercenarii is in suis Dilucidationibus,in hac propria disputationelus auctoritatibus, et me innititur,
Paulus Soncinas pretetuas auctorici de ad ducit unam rationem, citiae est h. Tc. Aod est causa
essendi in alto,ei principium indiui
tionis: quia Indiuiduum includit in hi d. tione formali in immuni bilitaterri ac maletiaeest prima caula non effendi in alio ergo;probatur Minor quia mare id Est prunum non receptibile in alio, sic nam materia reciperetur in alio, oporte reliquod illud aliud stat magis potentiale materici ni nil autem est potentialiusna terra: Cum ergo ipsa materia non sic receptabilis in alio, sed ipsa recipiatalia in causia non emendi in alio,& sic est principium induti duationis ivo hac opinione soletu variae aliae rationes adduci, sed
ut sunt, quae a praecipuis nomistisa
iitra opinionem D. Tioina in pri Rei mo sensit,scilicet, quod materia absolute re C. sit prancipulini Indi uiduationis, arrauit Scotus in a.distin. 3.qtiest. auctoritatibus Arist. ratione, ad quas Aduers V nihil dicunt:quia non putant D.Thomam millo sensu instinere eam primo ergo viguit authoritate Arist. . Metaph. lex ses. in illis verbis, Talam autem eri, quod anima , etc. loquens de partibus diastinctionis, licit,quod duplet est forma materia, ct compositum, quod ex eis sit, scilicet uniuersiale e particulare, ex materiau forma, in nruersiali , fit homo , aut animai in communi, ex materia vero, kforma particulari, fit liomos a particulari, ut Coriscus, docrates. Ex quo colligit,quod materia, forma in niuersiali sunt partes definitionis,non materia, forina in particulati Et si rectius in eodem p. rex. 3s .in illi vel bd.Homo autem aut Equus, O c. dixit, quod homo, mequus considerata in uniuersali constan tex materia, torma determinata, non Dcundum esita singulare;sed secundum ess evniuersiale specificum singulare vero ut Socrates, constat ex ultima materia. Ex his locis conlplaue apparet, quod mat ria in si considerata, non est ratio indiu duationis, singularitatis alicuius Sub
786쪽
SUBSTANTIAE MATERIALIS THEOREM A XC. 8s
sant e sed ei pars species, huniuersa ex materia,& quantita trie Ens per acci
iis; sed ratio indiuiditationis est vi innaana eria, Velinateria haec; Unde Querendum remanet perquid materia nat ultima materia,& haec, singularia Praeterea,in . Metaph. t .E .ait, Suod principia secundunt esse uniuersale, sunt cariem specie, scilicet, materia, forma in omnibus; sed singulariter suntdiuersia: quia aliaestolateria lita, alia est materi. meari alia est forina tua, halia est Urma mea: ergo ita concedit distincti nem Orma: sicuti materia in particulari, ut unitatem niateriae in communi sicut rinae ideo debet quaerere, quomodo materia sit haec ergo matella non est principium indiuiduationis. Prara
detinateria est deesthntia substantiae com positae, piata hominis at illud compositum non potest esse de se hoc, ut prob tum est supra cap. .ergo neque materia, qtiae est pars eius, potest eue de se ham: quoniam non potest esse compositum comune, eiussemilationis in diuersis, quia quodlibet, quod est de essentia eius, pos Tecesse eiusdem rationis cum eis. Vitimo arguit per rationem Materia est eadem in genito, comi pio: sed genitum,
corruptum disserunt numero: ergo materia ut est in genito, corrupto,non postest esse eadem numero, quia tunc, e initum, corruptuna essent idem numcro: si enirn principium esscntiale maneret idem numero, ne IIcesset, ut compositum utrilinque corri aptum, genitum , essent unum numero Est ergo dicedum, quod est una specie, non num Cro, in genito, .corrupto; hideo quan cndum est, quodnam sit illud, per quod materia Iit una numero, substantia indiuiduaria r. Secundum hune sensum ergo hec opinio est falsari, ideo Thomistat in hociensi eam non sustinent. Contra eandem sentcntiam,vt Xponitura homistis, unirum intclligendo
per materiam, non materiam absolui ,
sed materiam signatam, arguitur quO-que primo contra primum sensitu es, quem sequitur Soncinas.
Nullum Ens per accidens etprincipiti constitutivum Entis per se aggregatum
dens,ergo non potest esse principii im mstitutivum induli dui,quod es Ens maxume per sinutraque propositio patet. Secundo.Qui titas est accidens,&nui . duin accides est principium in eritumae stitutiuuin subst.intiae, quia tunc subitantia non esset Ens per se, sed Ens per accidens; quod tuam sit absurdum , patet.
Praeterea, omnes rationes supra factae contra quantita aena,que erat opinio Got fre-di,valent etiana contra hanc opinionemri quia ipsi assci unt materiam per se, non esse sulficiens principium indiuiduati nis re lunt quantitarem , supra autem ostenditur, quod Quantitas non potes csse tale principium , maxime hqc concludit contra D. Thomam, qui non utili, quod ullum accidens precedat Q mam si ibi antialcman composito., Mei cenatius, qui candem opini Jest. nem quam D.Thomas de principio indi Arei uviduationis sustinet,dicit, laon esse inconuenicias accidens precedere tarmam substantialem in composito quia ipse sustinet, quod dispositiones accidentalet pie- cedunt formam substantialem quod agens materiam pilus sic disponit peraccidentia, 'istitiam ante aduentumi riniae, sic forma indiuiduatur per ma
Et cum arguitur cAtra: quia Substantia precedit Acci lcs, mucul ideo nonio sunt litardispositiones, quantitates prco cedere ipsam formam substantialem. Respondet, quin Substantia potest duobus modis considerari Vel ut Substantia velut Indiuidua,verum est ait,quod substantia,ut substantia, praecedit accidens, sed non ut indiuidua , sicuti paties precedit albedinem absolute, sed paries albus est posterior albedine, ut essectus forma is
est polieriori uisa formali. Sed neque ipse vitat vim argumento Reb-rum: quia omissa modo disputatione illa, citur. an accidentia praecedant formam subst1-tialem in coposito, de ii suo loco ce tum est quod etia dato,quod illa accide-tia, redispositiones praecedant, quod tamen est falsam, non tamcidant e sis indiuiduale coinpositos Probo: qtii esse indiuidi sale est est maxime substantiale:
787쪽
os DE PRlNCIPIO IN DIUID VATIONI R
Si ergo illa accidentia darent esse indiu:ditale, darent esse substantiale, quod repugnatallis, postea Srma stibstantialis esset supelisua. Praeterea,dare esse lidiuiduale,est constitilei centitatem indiuidui sed accidentia non possiti ni conssiluere en titatem sub
sciaturalem, eigo. Praeterea,non vitata
gumentum' quia quaero de illis dispositioniblis Vel sunt in teinum principiti in indinacim, vel non; si non ,non sunt ad propositum, quia nos quaruimus principium internum indiuiditationis si intermina, ergo illae dispositiones sunt essentiale dirincipium substantia prime, sic substim-tia primo constituetur ii esse, per accidens P terra, en per accidens, ut est illa materia uni illis dispositionibus erit prancipium constitutivum entis per se,qinae omnia per se esse absurda conspi mim est. Responsio etiam ad argumentum,quod substantia precedit accidens, est nulluis valoris; quia sic arguo. Per te substantia, ut substantia, precedit accidens;at substantia,ut individuum,est maxime substantia,ergo si abstantia ut inditii tui impiae cedit maxime accidens.Minor piobatur: quia substantia ut sipecies, velut genus,est secunda substantia, siue si lius antia ut communicabilis est Necuda substantia sed ut incommunicabilis, est ma-xnne substantia, quia prima est undanientum aliarum. Preterea,esse Communicabile, vel incommi nicabile est passio
Consequensentitatem, quia incomm tr-nicabilitas, est alicuius entitatis incCI municabilitas,prius Ergo indiuiduuin estens,quam sit incommunicabile.Tunc sic. Nullum ens substantiale accipit suas proprietates ab accidente, quia proprietas est enectus formalis proueniensi mrma substantiali talis entis,ut sibilitas in ho-
mine prUU Ita rationali: at incominu plicat euidentissime
, ideo non est minini,si non a ted parthri, nisi per albedinem. effectus intrinsece prouenien,'
ut incommum Cabilitas ab induti
possierin esse parieti ab acti det et
Hore ipso parae te. Imita nita opimonem laetani insura i Scottis validissime, Sententiarim i Itinctione 3.M . dii inopinioliem uidit confii missi re enim,ut sit pra dixitnus co incidit cum opinione Aeetidiis Caietanus ut Titarcit argumcnta Scoti, quo videbat efficaci fiuna,metiteriam. Tlionae nititur trahere ad hunc sen im caro uice go prim ic Scotus. Trim ecpostri includit contra dic onem diuobus tuus; . Primo, uia elluris sibile, quoi id, quod dependet a posterion, si Vadoma prioli natur iliter, maximo quando est prioritas , posterioritas
secatadum rem, quia, idem esset prius, posterius respecti eiusdem, quod implicat Minor, sed sic est, it odit bstantia est prior quantitate etiam per AditUrs Nos,ergo id, quod est cautium per quantitatem, siue dependent, o praeexigenS naturam quantitaris, ut est hec signatio in materia,S Capacita quantitatis, non potest est iacii realiter substantie,alioquin esset prior, posterior quantua te realiter, immo a aec signatio haberet esse ante
caus in suam, scilicet, ante Quantitatem, siquidem est idem realiter cum materia, qtie est Substantia mira du
Secundo Illud,qtiodest conditio causiae in causiando, non potest liabere esse a causato,quia tunc causa inii uantum suo siciens, apta adj.uis indulta, pioducere tura caucrio, sic causarii in eget causi sta ij psius quia esset causi suimet ipsius cause, ii quantum illud causat,quod un-nicabilitas,est proprietas entitatis indiuia dualis , ergo non dependet aquantitate tamquam a causa fui mali Minor cita qtie est clara. Exemplum illud de patiete albo, non est ad propositu nuq ilia esse album in I a riete, non est e Techis formalis intrinsecUconsequensentitatem parietis, scd est ii cidentalis, re ternus posterior tempo-Sed ista signatio, A capacitas materrae , est conditio necessaria in materia ad
caulandum postea litantitatem in mat ria ipsa,per eos, ergo i ec signatio, Q. l-pacitas quantitati in materi , non O-tes piotion ire, ne lire caui Hi a quantua te; quia illac qtramitaS, qtia ponitur ia-sa signa cinis, esset causam a s gnatione: si multu in maictaa.
788쪽
sVBSTANTIAE MATERIALIS THEOREMA XC. 8
3. Tertioqilaero, quid est quantitatena Alio modo ingenei causia thrnialis, causa te linc signationem in materia Vel uicibi in est prior materia, mi tanti-etiimesit cati cire aliquid,qiuid praefuit in las hac signatione materiar,neque hoc est
maletrin, Stu II non causatura stranti in conueniensi quia cauta sunt sibi inuitate si enim praemit antequalatitatem, cena cause,ex 1. Phys textuso, per hoc quomodo causatura quantitate ergo et negat Maiorem Ad probationem inquit,
rualiquid posterius, sed hoc est unpossi quod non est inconueluens, quod aliquid bile, quia deberet causari a quali ita te in sit prius, posterius eodem in diuersis
genere cauta efficientis at quantitas non generabus causarum; in proposito autem est forina activa. Praeterea, tunc prius in sunt diuersia generam quia signatio est est taccidens, scilicet,quantitas ipsi indi prior quantitate in gener. cause at vidua, quam esset individuum, quod est talis, posterior in genere cause mi malis, contra ipsos. Hanc secundum probatio per hanc distinctionem respondet ad omnem non habet Scotus, sed tamen est rabia argumenta.
sica . Ad secundum respondet ex eodem in avi
rabo in are quantitas magis dere damento uregat enim Maiolem: tram falliqtiit liti lusim di lignationem eatueret si est in diuersis generibus causa tu, quidem macerae quam qualitasqliancitati' modo est in proposito , quianiateria si- cum ipsa qui litas etiam sit per se forma iliata est causia quantitatis in genere cauin forinansis iantitatem se materialis quantitas vero est causia si-Qmiato. Haec quantilas, qua matella gni itionis materie in genere causa seresti:gnata,vel est cerianirata;vel in ei mi is.
nata non terminata:qtua illa sequutices Ad tertiam dicit, quoci quantitatem Adi.
se forinae in materia,&consequenter con causare in materia hanc sigilationetna, est sequitur singul.uitatem in suos antia; ne agens facere hanc maccrinincapace quaque interminata: quia illa naanc eadem titatis huius,&lion illius: sic litantitas in generato, corrupto Alta varia argu concurrit ad signationcm materiae, ut amenta adducit Scinti conrichim post elus, per sitiem fit talis capacitas agenstionem, ite ibi videre poteris, mini in vero vi erficiens. omitto, tun qtii nee o alia, quaein, X Ad quartam, non recte illam conficit, Ad . adducam, si usiciunt ad conuincendum vi facit Scotus ideo neque ad illainti hanc opinionem, tum,quia piolixi a liu spondri in proposito.iusquaritionia legentes tedio arrici P. Ad quintam dicit, quod haec quantia Adsis,. Caietanus lib. de Ent &csscntia his a sigilans notoriam est termurata, ne-ie , rationibu rei pondere nititurri ad Pii que obitat,licet ipsa sequat tir ad eidem Adi Imin rationem negat Morem in ratio mana, quia etiam forma suo antialis se- negationis eii: litia proportio materie si qui tu potentiam materiae, hcc gnatiad quanti latcinis est proportio pin potentia causiatiri a fotis i de sic pei ma- tentae ad proprium actum,unde, sicuti nens in hoc suo finda metrio pilus dicto, tetia materie ad tormam substantialein, concedit hanc substantiam esse causatuest eadem realiterapsi materie, tamen materialem huius quantitatia quantith ependet a forana substantiali,qi est po tem vero esse carisiam tornrusem lituus serior, ita non es inconuenienS, quod scibilanti laaec Caietanus . haec signatio, recapacitas materiae sigra
tae,sitidem realiter materiae, tamen de Onfutatio responsiovum Caietani; sol pendeat aquantitate; propicrargumen t. orationum ab Cap. VIII.
tiam autem distinguit,quod potentiam esse priorem, posteriorem,potest intelli Victa trahas responsiones non sera gi duobus modis cruendum,cum ipse ex seipsi Ibiu Vno modo quo ad causam materia ditiuem ostendant, nisi avehoritas viri alitem, sic potentia est prior iminia, di quando moueret ad credendum siplaSaliluc signatio est prior quantitate .uam speciem velitatis habere . Dino itaque
789쪽
itaque ostendam rationes has Scoti es validas Deinde ipse alijs rationibus aduersus uetanum insurgam Quo ad primum vanum est Horsus hoc fundamentum Caietant,quo nixus Ias omnes rationes soluere nititur, scilicet, quod haec signatio, solentia receptiua quantitatis. In materia causetur aquantitate, insimul quod materiae sit causi quantitatis ,
quod haec causatio fiat in diuersis e
neribus causarum, scilicet, materiali, Grin ili,ut dictum cit supra,& quia innititur maxime exemplo de potentia materiae respectit mrmae substantialis, lait, quod potentia materiae cist causa mat rialis immae, sed postea tarma est causa formalis potentiae malinae, hoc est ducta
randum, ex hoc enim patebit victor nostraruin rationum,in meptia responno Tot num retani. In primis est considerandum quid intelligat Caietanus, cum inquat, quod materia est causiarnatui talis sormae,& tarma est causa formalis potentiae materiae, Momissio primo membro, scilicet, quod materia sit causa formae, quod aliquo inodo admittere posscinus,. quia forma naturalis educitur de potentia materiae, sic materia potest dici causa formae Considerandum est secundum membrum, scilicet,an forma sit musa formalis materie,sita potetiae materiae: cum dicit formam esse causiam formalem materiae, non potest intelligere, quod Orma causet entitatem materiae,quia si materia est rundamentum,ex quo forma materialis educitur ab agente, tam non potest
caulare,ntuatem matelle, quomodo e
go vertim erit dicere, quod forma est causa tarmalis materiae certe Erma dat esse materiae hoc unico modo quod millies, ab ipm conreditur in aliis locis, scilicet , quia dat achim materiae, Illani, perficit:materia enim de se est informis, nil terminata, Mimperrecta, fBrma autem dat illi acta, reperfectionem, adeo quod causa linquam rubet forma circa mat fiam, non est circa entitatem materiae, cui iam litas materiae pressipponiturio mae, cum sit illa, ex qua forma educitur ab agente, sed est circa perfeci ionem, actam materi , qui terminatur ad esse
compositio certe haec est causalitas soris
lam causalitatem explicate, uui
utare, non Cratatem, vel saltein rationabilitatem sequi. Quando auteni Atas ,
Phys ira 3n. ari, quod auq ei sunt sibi inuicem cause, inteli it securi
dum modum proprium cuiuslibet causae, sic materia est musael lentis eo
modo, quo Guila materia,&efficietis est causia materiae, eo modo, quo Ciliciens
caucat sic tarena est causa interiore, modo, quos Dima causat, orna causu autem modo,quo praedicti uia est, cilicvt,. perfaciendo materiam, constituendo iiii esse compositum, non dando esse absis lute materiae . Seculti l supponendum L e est, quod potentia materiae pernos, in naui propcia materiae, per homi flates ipsa metiisentia, Mentitas materiae,ut patet in qua sitione deactu emitatiuos
deo quod magis urgebit ratio contra eos, tunc enim si Calginii Forma non potest a Caust re Entitatem matutiae , neque alia
quid quod sit de eitcntia eiusu patet ex
primo supposito, a uiatorina educitur dermateria dat potentia est essentia, enti ias materiae, ergo potentia materiae non: causa tui a forina, sed praesipponitur m mar,d hoc est,quod communiter dici tui tam ab illis, quam ab omnibiis, quod Cinae materiale educuntur de potentiae materiae, latum ergo abest quod potentiae materiae causetur formaliter a forma quod potius oppositum est verum, quia potentia laterrae dat esse formae,cum foema ex ipse potentia materiae , quae in es sentia materiae educatur. Ita in proposito,ctun per te sit similitudo, si haec potentia, de signatio materiae est idem realiter cum materia,immo est ipsam et materia; non potest habere esse a quantitate, sed solum quantitas potest por se illam capacitatem, repotentiam perficere, Medu- Cerea actum quantitatiuum, uti fata: forina substantialis potentiam materiae s&hoc est dare muri male et a patet, quod dare tale esse formale, non est camsai ipsam signationem inpotentiam materiae ad quantitatem, quia iam prae a bstipponitiir, sed est illam achilare,&Verficeres Hinc patet,quod algumenta Sco iidanti habent maximum vim . Neque valet ' haec m-
790쪽
SUBSTANTIAE MATERIALIS THEOREM A XC. go
hic solutio, cum innitatur falso fundamento . Priiniam quidem argument timconcludita quia hic ei contiadictio quod is a signatio sit matelia', quiae prii cudit
quantitatem, tamen producat Ura it alitate, tunc enim csset prior in postelior respecti quantitatis . Nec valet dicere,
quod sit pilor in causa rinali quia licet
verum sit , quod matella, haec signatio(dato quod sit realiter materia sit causa quatit statis in esse materiali, non tamequantitas cit causa huius potentiae, dignationis in genere causae formalis;liquidem, tetrii ad quantitatem, stile signatio, non producitur qua ructate, sed solum actus, di perfectio inius signationis, scilicet, ipsum compositum quantum est nim illud, quod producitur a quantitate
forinaliter,ut declaratum est, nos autem
cum Caietano loquinuir de illa potentia, de signatione in se,non de perfectione, actualitate illius, hec autem non dependet a quam tuate, via causa formali, nec ullo modo. i. Per hoc idem, patet falsitas responsi, a t. nis ad secundum argumentum . Si enim materia signata, id est materia cium liaccapacitate est materialis causa quant statis , suae postea actu existi in indiuiduo quantitatis , non potest esse causa huius signationis , capacitatis formaliter quia materia praesupponitur cuicumque causalitati formae,nt dii accidentali, sed etiam substantiali, Sic nec materia, nec aliquid deessentia materia votest esse terminum causalit.uis formalis, non ergo gnatio illa materiae cum sit e fi lia, terie, praecedat materialiter quantita
tem , potest causari formaliter postea aquantita PQ.
Item dicere, quod quantitas causiathanc signationcm in genere causere rin
iis, est dicere,ut dictum est,quod quantiutas perfieit m actuat potentiann illam
materieri sed Iliam potentiam in se tarn presupponit. s. In responsione ad ternum, sibi contradicit; habetur enim ex eo, uod agense ficit illam capacitatem in materiari non quantitas, sed agens efficit illam propter quantitatem, siue in idine ad iantitate; Modo sic dicere est dicere, quod qua
litas est causa finalis, euidem dicis, dpro tanto qualitas est retusa huius signationis quia agens efficit illam siensione propter ipsam quan statem SEd dices, i r
est, scd caias alitas io imo, causiditas sinis proprie loquendo rion coincidunt, ut patet ex se, quia causalitas finis est motio metapliorica quia est Ou Crea genSaeau- falita sor me est actuare, te licere, constituere aliquistin esse. Si ergo quantitas est causa finalis, quia mouet agens ad causancti illa potentia in materia propter se, hoc non est caussilitas
forme,& sic non coincidunt in pioprio. Preterea, si illa signatio ponit tir inesse
per causalitatem Cilicientis, non ponitur per causalitatem formalem quatitatis. Ex
dictis in primo supposito, iccundo, patet impugnatio rcsposionis ad quin tu in Preteriationes Scotr possumus sica guere. Ait Caiet omnes la ominas con- nenii in hoc, quod duo concura tint ad indiuidua trinem, scilicet materiata luatitas tunc sic: et inateria ex se sufficit, tunc stipenta ne est quantitas;Vci materiacum, Eantitat 'sic prima substatia dependeta quilitate in esse, quod est nisum: quia subflantia constitueretur inesse per accidens,, sic accidens esset de ratione interna I sentiali prime substantiae, quod est falsum,ut p.riet,quod si ictantis non halici hoc pro inco uentet , scilicet quod dist cicinia, ratio constituens in esse sina substantia, sit accideri&aliquid alterius Praedicamenti, ut dicit in responsione,ad sextum, potest etia dicere,quod non est inconueniens, quod sp cies si abstantiae constituat vi in esse peraccides aliquod, ut per albedine quia si prima substantia constitui tui in esse per aliquod extra Praedicam e tu Substantiae, multo magis possunt iasti tui secundae ubstantiae, quae sunt Imperseeliis Iessiit, stantiae . Sed contra obstinatum quid plin
Secundo ait Caietanus, materra in or a dine ad quailiat esse materiam signata, quae est principium indiuiduationis, tunc ad mittit Caietanus respectum esse principium indiuiduationis , nam illa signatio