장음표시 사용
791쪽
DE PRINClPIO IN DIUID ATION Is
mad quantitate sic est relatio lat nul ubi probat essentiam piimi Moto tignore
mire pe potest tristituere in esie abso intim&maxime substantiam, prima autem substatui est absoluta ergo. Tertio, secundum Titomistas,inos, materia uius respicit formam subsitantialem, quam accidentalem , ercto prius perlicitur per forma substantialem ita
per ac dentalem, ergo nec quantilas,nec
or ad quantitatem c principi uindiui ia partis, qx sit prodi et etia
esset malitiali rasam numero in iii,
non e trilla disserentia it et
qxi id litatem, sed est de icheae iii unPet oi acclistinc tonem respondet eti ad Omnes alias auctoritates, ubi siti Tait, materiam esse causam dii titi ionicinti meratis , quod ibi accipit materiam non pro receptiuo forme, siue promium sed dua innis, sed potius forma substantialis, vel ordo ad formam substantialem,si or-
, do,&ietario posset esse tale principium. h. V itione Tl1 tiaris aiunt. Ad prino alii negatur mor; ad probati nem uerum negatur Minoi, ad proba Sed in stirginit Caietanus ubi suo
pro contrahente, taeterminante quid ditatem,qualis erit illa entitas indiuid Lialis , que est materia inproprie dicta , sed
dicinariarateriae pro tanto, lula contritudim esse subn bili.
rte lignate precise ut est lignata quia taeli, incoinmunicabituas non competit illi,ut est signata precise , sed propter vlairnam retalitatem Imrmae ipsam materiam ita diuiduantem,ad quam postea sequitur talisqtiantitas,&sigia alio; licet in Neri lignari non sit intelligibilis tib opposito modo , non tamen piopter hoc saecincommunicabilitas ei competit per serire primo , sed propter ultima muta litatem formes, unde etiam induti duum noncst commuincabile; nectamen nec incommunicabilitas ei compulit per se primo , sed per ultimam realitatem Imrnie. Ad secundam, patet porrationes facta aduersus hanc opinionem, quia varia inconta nientia occurrunt. Ad tertiam rationem, que innititur auctoritatibus respondet Scotus ad omnes illa Sauctaritates in hac dist. s. sed maxime ira 3. quodlibeto,articulo .circa finem, de in expositione in libros Metaphysices, inquit quod Philo-sbplius in diuersis locis diuerso modo accipit m cleriam rino modo accipit in r. Plivsicorum ubi appellat materiam id , quod est receptiuum formarum, siquod
facit compositionem actu simul cum fio ma Alio modo accipitur materia pro omni eo quod contrahit aliquam quid ditatem, de plati, determinat Ad propositum, prima auctoritas deo 1 Metaphys.lex. s. intelligitur de materia accepta se cundo ita odo, quae elidisserentia indita dualia Iton de materia partis e ita Arist. anuluadtiation caduersiti res polistolae in I.
la Ut retria cais e in il rei ad Ubi, Scadis seu deo dum dicit in textu si. quod es v-nu numero quia caret maeciva,iiritali iit de inateria partis , qua carere rimum motorem iam ostendit. 1 Iercenariu vero quod in aliis auctoritatibus non valeat tot a Scoti, maxime ad auctolitatem illam cle LMetaphy
si numero , quorum anatCria diuersa'.
Tunc sic. Illa materia est causa vilius numero, qu.e est causa distinctionis nutilero, sed haec est niateriae qua, di materia patiis,ereo;probat Minorem auctoritate Arii l. .Metaph.tex. 8.vb Ariit.a , quod generas generat aliud propter a teriam, Socrates,& Callias diuersi suo, propter materiam requod hic intelligat
matera amia tis, probatur pei eius e
ba,quae surri. ,ero talisspecies in iis carnibus, di bus, at caro, et os antici materia ex qua partis Confirma tui c. de expositio ex eodem p .Metaph. rex. 3s ubi ait, quod mi at ex ultima materia, singulare est;per vitili iam matellit m no intelligit claritat mindixi uale ut puti l cote sedi eriam partis naui inquit, sic uexanapax, exlloc corpore in communi sit homo ita ex hac anima in ex hoc rat- PO. -
792쪽
SURSTANTIAE MATERIALIS THEOR. Xet Ga
re 3- rore sit hic homo at hoc corpus est vitima materia, hest materia partis . Con-
inmaturexi . litex tuis.&si .cum nim Philosophus in textu os dixivet quod ideo mundus est tantum unus numero,quia constat ex tota materia Temhanc in textus .declarans sic dicit, ut si ex omnibus carnibus, ex ossibus unxi tum fieret caro, unum os, una esset tantum numero forma, Munus tantum numero homo, non plures, quoniam una esset tantum eius materia, ton plures: patet autem aliod caro, otia sunt materia pax is ergo intelligit per materiam,
materiam partis In secunda disputati ne adducit hanc rationem.Numerus Oritur ex diuisione continui , quia prout continuum diuiditur , ita uine is oriatur, augetur, scd continuum est at ala quantitate assectae, ergo pluralitas numeralis oritur ex diuisione , materiae
Pro responsione ad iras auctoritates nos . M tandum est,quod pe Arist varie locu-atias tus est de materia; quandoque enim dicitrita. materiam esse principium, S causam v- Π, a nitatis numeralis, ut conspicitii rex ad du- datas ctis auctoritatibus; quandoqtieetia indicit, quod materia est causia unitatis gene ricar,ut paret expresse in s. Metaph. te in ah.vbi de alans,quae silli untina genere, ali: Dicuntur autem num et quorum genus num dis rens oppositis dissereatis
Sinde exemplificat, i Homo, canis, Equus, unum quidem , quia omnia animalia, et modo Itaque simili sicut materia,-na. Vbi expresse dicit, quod Homo, suus, Canis, sunt unum , sicut illa sunt
unum,quorum materia est una: at hic in tolligit, quod sunt varii genere,ergo quini tam materia est,na,sunt unum generet , non numero,Malibi se pellio modo. Cum ergo vario modo loquitur Arist. leniateria in causando vultatem auet litarc SVius e ponenda sunt conformiter
ratibni neque insistendum est puraelit rae: nam quoque alibi Arist.ait, quod , ma est,quiae facit hoc aliquid, modo hoc aliquid sit singulare,ergo de natis sequi rationem, Mideo cum tritio in liuiduansi taenia trahelis, L. iditatem in se subij-cibili iure dici potest materia; dic cum
Aristot.ait materiam esse causam indiuia duationis, siue unitatis numeralis, debemus exponere per .iteriam entitatem
indiuidualem, quae est ultima realitas formae, hoc modo quidem exponere debemus auctoritate illa , quae monta quuntur expresse de materia partis , ut est illa de s .Metaphys . ter. r. ium ait, ii ita sunt unum numero, quorum materia est una , id est illa sunt unum numero quoruin unica est ratio contractiva, quae enim habet plures rationes contrahcntes,stini pluribtis communicabiles, uicnon sunt in dii iidua, sed quae habent unicam rationem conta activam , per quam constituta fiunt, iam sunt singularia, cnon sunt pluribus com in unicabilla, non
enim hic exempdificat de materia partis , neque ullum aliud verbum addit , per quod cogamur eum telugere demateria pactis. Ad auctoritates autem, quae loquuntur C presse de materia partis, ut est illa de T Met Iphi L. tex. 18 auo modo est respondendum,ut dicitur expressio ab ipso-inet Scoto in . Metaphys textu 18.lia EX- positione , rubi adducit nunc allatam expositionem ad auctoritatem adductam, deinde aliam, quam magis coin-
Alia solutio ergo est, quod materiam esse causam indiuiditationis, potest duo-b is modis intelligi; Vel quod sit causa prima,&principalis,&hoc negat, quia ham est formasadducit rationem quia sicuti forma est,quae dat esse,est etiam ea, quae dat distinctionem ab alio Alio modo, dinatena sit cauta consecutitae, siue minus principalis, sic materia est causa indiuiduationis,quia ad constitutionem indi-uid tu factam a forma,sequitur unitas numeralis in materiari cum sit pars indiuidui. Per hoc idem respondetur ad auctoritatem illam de r. li,tex. o. Dicimus enim quod ratio principalis, quam undus cst numero unus,non est materia, sed formari si e turn multiplicarentur formae mundi ni ic materia,es sint plures mundi,d multiplicarent materiam, sicuti faciunt aliae fo1mae. Per idem resipodetur ad auctoritatem de T. Metaphvs. textilos . Ad Caietanum
793쪽
' DE PRINCIPIO INDI TV UATIONI s
Asia capi I. probat materiam partis, quae est potentia , non inesse primo Motori, non tamen propter hoc sequitur, quod in tex. p. postea intelligat de illa materia partis, sed loquitur de ratione indiuiduali , quia illa, quae sunt plura numero habent inultam materiam, id est fiunt quid ditates, non de se hec, sed habent plures di terentias indiuiduales,per quas sunt pluribus communicabiles, quae in quid si tate primi Motoris non reperiuntur; &ita quidditas quae est de se haec, etiam ipsa est unum numero Cui non placet haec responsio, at Terat secundam, cui proxime accedit responsio Zabarelle,ad has auctoritates in suo libro de Constitutione indiuidui, capite io. aliorum Mode inorutenentium, forinam esse principium indiuiduationis. Ad rationem milli Soncinatis peccat per equi uocationem, duplex enim est receptibilitas, sicuti duplex est communicabilitas; a est receptibilitas, quae resipicit mrmam,& de hac concedo, quod materia est vitii num receptibile Alia est receptibilitas,que respicit communicabilitatem superioris, quoad hanc nego teriam esse ultimum receptibile, sed illud est ultima realitas Crine, siue rationes indiuiduales.
Opinio eorum , qui asserunt formam esse principium indiuiduationis. 6ap. a X. VLtimo loco accedunt,qui si istinent
Ormam esse principiti indiuiduationis. Quid uermes seni erit in hac materia, non est facile cog scere, si juidem ita varie locutus est, ut modo vidcatur ascserere id est materiam , modo turmam; m tamen plurimi Averrois hae iudicant prosi sum sensisse tarniam e se principium indilii duationis;&huius quid cin lententiae chira fuit Achillinus i. libro de DemerariS,cap. 1 ,.Conclusione X. Ioannes Bacchonus et . Sent. distinci ci. quaest. r. articulo 1 Plusquam Commentator in secundu in librum Artis paruae Galeni, simulti alij, si ii dictant, formam solam esse principiti indiuiduationis, matella autetin esse prin
cipium per accidens, quatenus est subimcturn formae Prolia pinione primo sic arguitur. IMueria una est communis omnibus Q mi generabilibus,d corruptibilibus taram vero una est tantum unius Uteri
ergo principium indiuiduationis est A
ma, non materia. Probatur Antecederi,
quo ad utramque partem: quia una mae teria est subiecta infinitis tarmis, non simul, sed successive, ut patet in continua generatione at una forma neque simul, neque successive pluribus materiebus co ritur. municatur, sed uni solum Consequentia etiam probatur nam individuum est incommunicabile, igitur cum firma sit noxime incommunicabilis, ut visum est, materia valde communicabilis, forma e- iit principium indiuiduationis. Secundo. Nihil potest constituere alterum sit boppotita ratione suae naturae: sed materia est comm tinis , ergo non potest constituere in ess incommunicabile nforma autem est incommunicabilis, e
go ipsa erit hoc principium indiuidua
Tertio Achillinus Ioco citato Conclusione, Illud est principium indiuiduationis quod est principium distinchionis a primri ab alijs,&principium ellenditi sed perta nam unus distinguitur ab alto, constituitur in esse, er forma est principiuiti diuiduationis Minor prob.uur auctoritate Aristot. . Metaph. te x. '. ubi inquit.
Achus est qui separat,&qui distinguit;
ex Arithoi.auctoritate eam adducente Averroe in primo de anima, tex. II ubialicit, quod membra Cerui non dirieru amembris Leonis , nisi quia anima ruidiffert ab anima Leonis. Distinctio ergo
est ab anima, si mrma, non a materia. Ioannes Bacchoraus s. Sent. l. - - 2 Baec articulo E. multas rationes ex uir.&au-
choritates eiusdem adducit pro hac opinione: led tua parui momenti sunt, lax dicendis facile soluentur , ad vitandam
Ali vero verroiit, sustinent quod forma , una teria sunt principium indiuiduarii in sed forma principaliter,materia vero minui principaliten&hui iis praecipuli S
794쪽
SUBSTANTIAE MATRRIALIS TUEOREM A XC. yg
o=h, cipuus Auceor est Zimam, in proprio potest esse principium inditii duationis;
Eim quesit qui statuit tres Conclusiones Cois Prima: Principia interna indiuiduis ut si materia, mrma, quam sic proba :principia effundi rei sunt etiam piincipia indui id uationis &vnitatis numeralis, qnia cns, unum sunt idem,ex . Metaph. PCX-tus. quae ergo sunt principia entitatis singularis urat principia unitatis singularis. Hoc autem principia essendi sunt mate, . caia, Orma absque dubio,ergo. g. Secunda Conchisio, forma sit magis principalis causa, materia vero miliust rincipalis, qua metia in sic probat. - id est principalior causa, qua res pri-ino habet esse, sed primo res habet esse
a forma, go. Item auctori tate Aristo t. 1. de Anima,
rex. a. Forma est substantia, per quam est
hoc aliquid . Tertia Conclusio est de principio externo, que sunt illa accidentia enumerata almi phyrio, de quibus non est difficultas.
Hanc eius de sontentiam postea secuti sutquidam Moderni,vt Iacobus Zabarella, in lib. de Constitutione indiuidui, Franciscus Piccolo mineus libro . de Materia, capiter . h. iij. Ait enim .iba rellari quod materia est causa, sine qua non, fio ma autem est causa principalis Mutitur ijside rationibus, quas supra ad stiximus. Alio mod autem declarat opinionem hanc ut videbimus infra. Contra hanc opinionem maxime faciunt rationes ilicsue, quas adduxit Scotus ad comprob. nritim suam opinione &quas supte capite . adduximus, quecas hic lepctere breuiter erit inutilo, Propter re potiones Adu Ersiarioru . Probo
ILaque quota frum a nullo modo potestisse pri iacipiti incitu id uationiS, neque principale, neque mimis principale, sic Cui libet unitati respori det propria entitas, sed vinita siti meralis cit maxima unitas, ergo illi competit mari malantitas, sed illa inrita non potestis e natura, quia illa sequitur unitas specifica, neque titas generica, quia illam sequitur unitatem generica debet ergo esse aliqua alia entitas inersia ab emitate genetica, habentitate nature specifica , &a partibus suis, quae sint materia, reforma ergo firma non
sed erit aliqua alia entitas inferior, ut stipra diximus maxime concludit hecratio contra formam: quia forma est ques dat esse materie specinct Maior propositio est euidens, quia Vinam, In conuertuntur,&ideo si datur num, datur Ens illi uno correspondens, ut num est diuersum , diuei sumistroque erit Ensilli correspondens.Sed adhuc magis probatur in theoremate quod datur natura comunis praeter opus intellecti is Minor quoque probatur: quia si eadem entitas corresponderet entitati genericae xspecifice, sequeretur, quod id dens esset nun umero, specie, sic quod esset idem re non idem, secundu ide, nempo, lecti dupropriam entitarem esset communicabi lephiribus , incommunicabile pluribus, quod implicat contradictionem. Secunda ratio Omnis disterentia dis a referentium debet reduci ad aliqua primo diuersa, alioquin daretur processus in ii finitum ii dii serentibus, sed fionna in hoc indiuiduo, in illo, non fiunt prinio diuersia, immo sunt tariis identitatis, &smmilitudinis indiuiduoru in , ergosbrma
non potest est erui incipium indiuidua
Zimam primo rationi res tondet ne a,N gando maiorem, negat enim, quod detur a
unitas realis alia preter unitatem num ad ir ilena;Sed laec propositio est Arist. s.M , ctaph. tectus 1 ubi ait, qtaod quadruplex
est vinum, scilicet numero, Vnere sp
cie,&propollione patet autem, quod ibi loquitur de unitatibus realibus, ni tetiqenim proportionis, que est minor unitas, est realis nequc enim hoc negare pote, rit, nisi etiam asserat omnem proporti nem, imilitudinem esse en rationis ,
quod est per se absurdum: Si ergo minor
unitas, scilicet proportionis, est realis,ce , te maior unitas erit quoque realis, qualis
est genetica, specinca, Sed de hac re ab idolocuti sumus in Theoremat quod datur natura communi realis extra an binam vir de si datur natura communis
realis, quia quale est Ens, talis est Vnitas, cum Vnum sit passio Entis, datur umque necessario Vnitas realis illi respondenhq non est numeralis.
795쪽
Ad ecfindam rationem diuersi diuersas responsiones a ferunt . Suessanus suo Dilucidario libro c.quae Qq respondet, quod indiuidua sunt primo diuersa in coordinatione Piredicamentali , non
autem sic indum rationem dit serentia ,&diuersitatis
si ligularitatem toti idem ipsa de se ii
dii Drens et ad singularitatem, &vniue Lalitatem, quodcumque autem si tali i lillud erit principium indui id uationis autem brina silentitas uniuersalis in ulto minus potoli constituere individuum
quia ut dictum est in supposito , mrma c. . - udux uictum est in supposito ieri,
Sed ut inquit Mercenarius, haec respo constituit rem quam con tuit et ae nullius est mometii: nec est ad proposi inationem ae latai riminui cum in druidua estisdem speciei ii,cum re, quam
per aliqua lilii nouatur, elapsia sint pri tur neces lari 1 quod talcesic,moossin
ino diutrici ves no si sic habemus propo qualis est mri, si
dirimus, quae tergo per as uniuer alis, constricii compositum alia di inciuntur,quia ex Arist. io Met mi, in hoc diti erunt, primo diuersia,&diuersa tantum , quia illa dii inguuntur seipsi; haec vero per aliud, est ergii vera ili. Maior, quod omnis ditarentia debet reduci ad aliqua primo diuersa , indiuibdua autem differunt, ut patet, vel ei 'odi ferunt per aliqua primo diuersia , vel per aliqua, quae non iunt primo diuersia si secundum, ergo illa adhuc per alia, sic indiuidua non essent vitiina diuisa, si primum habetii propositum, uia haec primo diuisa non sunt materia,neque forma,neque enim h.ec sunt primo diuersia Ideo Timara aliter respondet, recoc dit, quod indiuidua diti erunt per aliqua primo diuersa: led cum ait haec primo diuersiaio sunt materia, neque forma,hoc negat, ad illa, quibus indiuidua sunt primo diuersit, esse forinas substantiales, hoc eodem modo responderet Zabaret-la,&ali qui sunt huius opinionis. Contra hanc opinionem arguo , niuersite,non particularemam nihil dat, quod non habet, neque constituri rem sub opposito modo,' ut sibi competit ii
vero dicaturiqiiod silentitas singularis Contra,ergo Vrma non poterit sinstituere in effereali naturam specificam sic
natura si iecit ica,vi holito noli laabebit ei se a bruta: quia si forma est ei illi is silagril iris,necessario compositum,quod habet elle per formam, erit siligulare, sic natura non habebit esse per formam, quod tamen est falsum quia si forma non dat esse natui a specifice, a quo ergo h ibebat esse natura specifica cum omne esse sit a
Huic rationi,quam Ctticacissimam, s. in talubilem puto quattuor modis ab Ad uero rijs responderi pol set admPrimo dicit Zimara , duplex est Di.ma Alia uniuersalis, ,hec constituit speciem, siue naturam specificam Alia particularis, haec constituit individuum. Secundo dicet star an forma ut es in
suppono primo unum , quod conceditur ita realis est singularis,&sic constituit ab omnibus,nempe,quod forma dat esse individuum singulare tarma autem, ut rei per informationem , per in heretitiam iiij psius intrinsecam rei composi. te,&conili tuta per plam,ut formata citiginem,quia ipsa inhaeret,&inmrmat materiam ignis, it pars eius, unde ex hoc euenit, quod qualis est forma, tale est cipositum constitutum per fiormam. Hoc stante,quaero,an forma sit entitas uniuer salis vel particularis, vel indisterens ad vianiuersalitatem,&particularitatem, si dicas ultimum, tunc aperte sequitur, quod
ipsi non potest ei De principium indisii-
dat esse natiuae specificae,& uniuersali noetencis. creatis, sed rationis,quia non datur illa natura communis,que sit en re Ie,sed ens rationis tantum
Tertio,ali responderent,ut Zabarella,n Forma duc bus modis considerari pote ii, Vel ut dat esse essentiae Vel ut dat esse c-dilitentiae', ut dat sise essentiar, eli uniuet salis ut dat esse existentiae est iugularis, constituit individuum. Quarto.Alij,utra Peretius, i Esponderent quod forma est nec est uniuersilis, per particulare,sed est
duationis, immo ipsa diget aliquo alio uniuersi lis per abstractione intellectus ,
apsam individuante, ci de ermanante ad est autem singularis per proditationem
796쪽
aesentis: nam quod producitur abrigenteii inateria quadam singulari, perdispositiones quasdam lingulares, necesse est, quod sit singulare , forma itaque fit singularis extrinsece id est,uel ab agente, vel a dispositionibus ipsis. Contra Primam responsionem arguo. Tunc sequeretur, quod in quolibet indiuiduo essent duae formae substantiales
solum per operatione nostri intellectus qua cessante,Socrates non esset Enni at certe negare quod nullo intellectu cogitante Socrates sit homo,esit negare sensu. Item a pari posset a formai irticulari Socratis,&huius Leonis,&liti ius Bouis abstratiere unam flarmam communem specificam , siquide per Aduersario tarma specifica est forma cotecta ab intellectu
unaqua esset homo &altera, qua esset cur autem hoc non facit intellectus,certe
hic homo si quidem Socrates est homo Mest hic homo hoc autem quam absurdum sit,ox se patet; dicet aliqui admi tant in composito plures flarmas substantiales, non tamen dicunt, quod in compinsito singulari adsit via forma, qua esti mo,<a species&altera, at insit singularis, hic homo; quod si hoc admittant non esse in conueniens,dimittendi sunt,&ducendi ad contradictiones, quia omnes isti Aduersari sic ubique cedunt, quod est eadem forma,qua Socrates est homo, hic homo.Contra Secundamn dest hic multuin laborandu quia in proprio Theoremate
ostensum est, quod natura comunis spectrica est natui realis, Mentitas realis extra intellectit modi propterea forma constituens illamentitatem,est forma realis, reextra in tel eccum di propterea si fio ma est de se singularis, non poterit dare esse naturae communi. Possumus etia nucsic arguere. Forma, qua de se eit haec, non
potest se in tertigi, ut uniuersalis, neque vi dans esse uniuersiale quia intellectit stirielligens rem sub opposito modo rei est intes lectus salsus, replenus decepti ire,ergo, si forma est de se haec, particularis. ut est Ens reales nos sit per vim rationis esse uniuersalis, dare esse naturae v niueis alis. Si dicas: Intellectus abstrahit a formis particularibus, Grina una uniuersu: nec constituit specie. iatra,er g Socrates est in specie hominis,no persiopria tarma reale, que sibi dat esse reale , sed perina ni formam abstracta ab intel- laetu, siquide illa no est forma specificari nec faciens speciem ,hoc vel o facit specie. Hoc autem est absurdum quia tunc haec propositio non es, et vera ex parte rei, realiter cor. res est licino, sed falsa: quia Socratc cx partes ci non esset homo, cd opus est, quod respondeant: qui.i est repugialia ex parte rei, siue opere iii tellechus. Ita nisi Socrates, Plato,&c haberent una firmam realem communem a parte ret, intellectus non posset ab eis illam abstr here, tiod etiam ipsi fatentur loquendo de munere intellectus agentiS. Item proebo, quod forina non sit singularis, neque
de se hae quia quod est de se hoc, est pri
mo diuersum a quocumque alio , sic non est causa similitudinis clim alijs, sed causa diuersitatisrat Aristotel. . Me aph. tex. ET . contra Platonem alta non esset cesse ponere deas propter generatione quia agens naturale habet si in ilitudine ex forma, di inctionem vero ex materia tergo forma est causa similitudinis hintendit similitudinem realem, ut est spees Tica, non per rationem , ergo forma non est de se haec, singularis. Contra tertiam responsionem primo motrahe non est ad argumetum quia oportet s. res podere an forma sit uniuersalis, vel singui uis, vel in dii terens, tunc quodcunaque dabitur, impii gnaretur,ut supra Sibiatiliter,debet dicere,an sit una,vel plures, arguitur, licui tunc supra Sed videtur dicere, quod forma de se sit indisseres,ta quod modo dicatur uniuersalis , modo particularis quatenus dat Esse essenti , est uniuersalis quatenus dat esse existentiet,est singularis. Sed contra. Eadem fio ma non potest formaliter dare duos modos essendi oppositos at supra probatue quod esse uniuersale, ingularessur modi oppositi essendi, quia unum est cώ- municabile. aliud incommunicabila si, Antecedens probatur: quia tarma dat cl- se per insorinationem. Preterea, tuncio ma abs tute non esset principii inditii. luationis, scd cxl stetiae, quia inquit, uta dQrma vi dat exilientiam estpriiicipium
797쪽
DE PRINCIPIO IMO IN IT UNTIO NI q
udiui uarion'. Forma ergo non se sola polumus aspellare S
ino subsequ ut ad entitatem Gai dis 1 Quarta responsio est penitus absit ea, metra et mira sala agens est principium externum, non tes in dii g b r
essi singulare, uniuersales, no sibi ili ni ' φse principium primum T et et '
quod si illa fiat singularis per dispositio is no e ran illas intrinsece inductatbagentes ira
g, illae dispositiones erunt pranuina prin litarcu crina,quae te I e est, o
cippum indiuiduationis sed redispositio sed tu distinguituti otini: mones sunt accidet a Ia, ergo accidentia erut huius ratio aliund peti no primum principium indiuiduationis quam opinionem ipsi quoque rehciuiit ego supra reieci . In quo sensu opinio hec sit vera cap. X. quia sunt talis coeta ditionis, nature. idditates autetia abstracte,ut intelligentiarum, non habetes huiusmodi realitates, secun dum Philosophula ideo non multiplicantur plures in una specie; si --- - guendula est igitur sic iridi, ii ,
Errationes fastis in praecedenti capi modis accipi se inodum crcte contra hac opinionem patet, a me,
nisi aliter declaretur,no est vera: si autem litate forin e initimis mam Caeponatur alio modo , quem mi senipsi secundo est vera ba meti H
sub nube videbarit, erit vera, &ornnino opinio hoc modo declarata, em dem nucniet cum Opinione Scoti tisi .e, H. em
Sciendum esti que Primo quod citaram et
ipa quaretimque de te est comunis, qui Ad primam rationem plus quam forma est,qitiae costituit quid si Patem rei, menta totas cum inquit una ta aestv quae quid ditas de se semper est commu nivi materim distinguo Vel accipis for se 'nicabilis,&secundum, up sunt sorine, mana pro forma proprie, tune eri ili v
itastin inrigis,&minus comuni ibi lec; lam propositionem, quia forma est natuno loquor modo de abstractiSamaretaa. natura est communicabilis plurib
Secundo sciendii inest, quod forma hahet varias realitates, per quas est contra-jiibilis,& communicabilis pluribus ut iactum est supra capite a. huius Theorematis , Forma specifica ergo est communis &communicabilis; sed est communica materijs, quia pluribus indiuiduis; vel intelligi pro tarma ultima in realitate formae, quae iure dici potest forma parti itaris, de hac concedo, tumus simul. Per eande distinctione respondetur adsecudum: veru enim est, quod flai nata per
hilis,quia habet diuersa realita es, per realitate ultime forme, no est comuni alias est commilcabili :ra tona ita enim bilis, sed Ornia in se est communicabilis.
est forma realis communis, sed in ea clau Per idem ad tertiti no enim tarma est di in tu multae Iealita CC, quas nomine causi distinctionis in se, sed Grina,que est propri , ignoramus, talite sunt, quae dat vitii ita realitas mi mae, qua io Aris est' indiuid iis una enim realitas dat cis quod Grinnae que discinguitio separat, huic indiuiduo Socra i quam pro nunc velitelligit, quo ad quidd tales, tisicio qui turAdi
798쪽
SUBSTANTII MATERIALIS THEOR. LXXXX. do
.quitur deforma in se; vel si loquitur de di iusdem speciei bio numero disserentiaristinctione numerali, intelligit deurma, possent manere in eodem subiectaeae in- quae est lubna realitas OnD ae, per hac sequens es lithim; nsequentia est eui- instinctione uniuersialiter respondetur ad dens:quia Identitas numeralis subiecti , omnes auctoritates Arist in duob tam non impedire possiet distinctionein numelocis citatis ab Achil Arist. non loquitur ratem accidentium Falsitas Consequen- de distinctione numerali,sed id litativa tis probatur quoque et quia duo colores Ad linara similitet rem sidetur,quod numero,ut duae albedines,non possunt i QS si accipit tarnia in se absoluto,illa non est ipi in eodem siti biecta. principiu essendi indiuid tit,quia est cois Ex altera parte Scottis in . dist. m. q. op n. si vero accipit Orma pro ultima realitate .confutando primam ratiotrem Egidis Aesctarinae, sic est vera,&concedo,quod talis aperte tenet acciditas no indiuiduali per realitas est priticipium essendi indiuidui, substantialia, hoc tenet uniuersialiter de quod est causa indiuiduationis, uic omni accidente, quod etiam, Rest elici
utraqtie eius Conclusionem concedo, sex dictis supra, tractando de indiuidus etiattritam, de qua nulla est di ficultas , tione substantiae materialis . Fi indam et
&hic sit finis lunus arduae ditia cultatis tum principii te est: luia nihil unius generis, inedicamenti ponitur in esse persiιoliam sit principium Indiuiduatio is aliquid alterius Praedicamenti, inviser accidentium AE cap. Vltimum tim hoc verificatur de primo in illo Pra dicamento,cii iusinodi sunt singularia in
EX cognitione principi indiuiduati unoquoque Praedicamento sed Substan
nis substantiae materialis, facile elu tia, Accidentia sunt in diuersis Praedii .citur , quodnam sit principium indiui camentis.ergo Maior patet: quia Praedi- uationis accidentium; dg m re breui camenta fiunt impermixta repriet rea tersunt duiae opiniones Prima est, quod Accidetis singulare, secuntum se consi- indiuidi ientur per subiectum in quo exi derat vini non essecvnuin Ens per , sed opinos ut.H aec opinio est D. Thonam p. p.q.ry per Accidens scilicet , compositum ex arti c. i.vbi aperte est,quod substamia in odibilantia &accidente,quod est ab stir- diuiduatur per seipsam, accidentia veto dum indiuiduantur pei subiectum , quod est Praeterea, in quolibet genere est repe i. ri. si ibstantia. Idem habet alibi passim,ut ea ire si premum in illo genere , omniadem p .p.q. .art. 3.&alibi aiunt tamen media genera, species, ergo es uitio-
quidam, cum hanc sententiam limitare , ire tioque intimum per se nillo ac dicere veram esse in alijs omnibus ac nere, se quo omnia illa praedicentur alio-cidentibus praeterquam in antitate , quin praedicati,nes superiorum de intc- trana ait per seipsam indiuiduaris quod Norabus in illis generibus, non esisent per
innuit quoque Caietanus eadem p. p. q. se, sed per accidens; quia supremum cicao.art. i.cum postea sequuntur locis cita et praeie de illo Praedicamento Accioris caeteri liomist e,&ali militi. Funda dentis, singili iacies set partim litus Pra mentum principale pro hac opinione est dicamenta,partim Subitantie, principiusd,quod adducit Cale antisp.p.q. 1'. art enim indiuiduationis per se intrinse- . nimirum quia accidens in esse depen cum,de quom tinc loquimur, trinsiecedet a stibi echo,quod est substantia, subita constit ut an iiiii suum, deo si sit substantia autem non dependet ab accident neque ab ulla alia re,ideo substantia indiuiduattirper seipsam,loquendo in commiliai, accidens vero a substantia. nsequcti piobatiir. quia unaquaeque re indutiduari debet ex eisdem principijs a quibiis habet esse Plaeterea,nisi accidentia indiuiduaretur a subiecto, duo accitieini etiale, stibi tantia intrinsece constituet accidens,quod est absurdum. Preterea, si accidetia numero differret per subiectum substatiale, nulla duo, vel plura accidetia, nedum eiusdem speciei, sed neque littersarum specierum , possaeni esse in eodem subiecto Con se ilion est aperto falsum' quia in eodem indi
799쪽
uiduo substantiae est ira nutas hic, qua
sitas haec nam in eadem parte lactis est albedo,&dulcedo,quantitas,&qualitas,
diue sar qualitates specie sinumerocliuersiae Consequentia est euidens quia idem principium indiuiduationis non potest esse principium indiuiduationis plu- rum indiui orum numero, sed unumquodque conuituit proprium indiuiduci;
Hanc eandem sententiam sustinent quoque SuareEin Metaphysica disputatione quinta iectione septima, alij, ex dictis stupra amplius potest probari. ,h, iunddinentum Aduersariorum re
ac spondco,quod pendere ab alio,continoit modis: nomodo, quo adesse l. Ω euentia intrinsecum Alio modo, quo adesse exastentiae, quo adesse existentiae adhuc duobus modis; nomodo, quod dependens non labeat aliam existentiam nisi subiecta Alio modo, quod licet haheat propriam existentiam, non possit tamen per se existere,sed necessario ali co- existat propter suam imperfectionem,dico, quod accidens pendet a substantia noquo adesse essentiae; sed existentiae solum, quo ad hoc non rrimo sed secundo modo tantum. Ex hoc autem non sequitur, quod substantia debeat esse principium indiuiduans internum ipsius accidentis, quia illud pertinet adisse esse
Ad secundum in propria disputatione in Metaph.ostendam duo accidentia manere posse in eodem subieci o interim vide tertio Scntentiariim,disput.8.de duabus filiationiblis in Christo, qt diximus in nostris disputationibus laeologicis.
THEOREM A XCI. Intelligevtia fecundum Philosophum non
sunt plures numero dictineiae. Op. Vnicum. Viri Indiuiduatione sebstantiarii m abstracharum est maxima disputatio inter quosdam Thom istas, reuoc, in dam Scotistas. Aliqui enim Scotisto, de
mente Scoti, hoc in via Arist.asserunt, quod in substantij abstractis datur plu- Ilo Ialitas numeralis quod in unaquaque
specie sunt plura indiuidua que in re stguuntur numero; conuersis '
asscrunt, quod in huiuiin i sub eadem specie nori pia ea et
indiuidua numero.Ego autem l .
tentionem inanem, vanam exist 'quis si Scotum diligenter legis eiu 'ti ipsius sectatores profitentur , se re aduersari colo,non suri agari, costri Uerguissent.vtergo clare pateat, laesi mori mem, uin hac materia,sciendum,quodie idisputario potest tractari, vel secundi i met Theologos,vel secundum Iahilosophos si secundum Theologos, non est dubium 3cotum a 'rere in una specie posse esse plures Angelos numero lutinctos sedi cundum hunc sensium modo non disputamus' sed in quaestionibus Theologicis de hoc fiet sermo: si vero loquam ii se-
resipondendo ad prirnum principale, diaristinae mentem suam explicat, iustiane ad mentem Philosophi, intelligentias non esie distinctas numero, sed specie solum,ita quod non vult, quod in unica sipecie sint plures Angeli sita vult, quod unuindiuiduum constituat unam speciem, ita quod conuenit in conclusiotiecti Thonustis, sed dii fert in ratione ratio enim Scoti non est ratio, quam alii adducunt ait enim Scotus, quod ioceuenit, quia Philosophus concessit hanc propositi nem , Omne illud, quod non habet mat Nam pro parte quid litaris, est idem priamo suo,quod quid est;&omne tale,quod
quid est , est de se hoc, iacit rem hanc per se, indivisibilem sed quod quid est
rerum cum materia coniunctarum non
est de se laoc quia non est primo idem cum re cuius est quod quid est; sed secundario. Sed unde est, quod Arist. existima . . iuriquod quod quad est in separatis a materia, sit de seliota in concretis vero cumniatoria, non sit de se hoc, sed sit diuisibile in plura numeri Respondet Scotus s. quod causa fuit , quia Philosophus p
lud tio non habet materiam partim sui, Ideo quidqti id potest esse in , si quod quid est,necessario in eo est. Si go cli et multiplicabile tale ouod, id est, quidditis Laecsluti cessaria in se in duru
800쪽
in plura indiuidua, lac multiplicatio inditii duorum in ipse esset achi; si autem es Iet multiplicabilis, esset multiplicabilis
in infinitum,ut sunt te quid litates,
ergo in quocumque quod quid est, Min
quacumque quid ditate sepriata essent
infinita indiuidua actu, quod est ina possibile. Alii vero dicunt, Thomist. Ioctene tur dicere, si volunt stare in suis principijs, licet aliqui fugiant,ouod ratio, propter quana quid litates substatiarii in abstractatum non sunt multiplicabiles numero, est: quia carent mate tua, quanti-ram, quae erant principia indiuiduati nis, ut vidimus supra in praecedenti disputatione de substantiis in materialibus. in hoc vero dii fert Titeologus a Philosopho, quia Theologus negat illud principium Philosophi quid ditas non habens materiam, est formaliter necessiria, hac de causa etiam Theologus h ibet discordare in Conclusione Philollipho, quae ex illo priticipio pendet,. sic ubi Philosophus ex hoc principio deducit,ergo quolibet intelligeria est de se hoc, quia
si eisset multiplicabilis esset multiplicabilis in infinitum quidquid autem ibi esse potet ;actu adesi quia in sep iratis a m teria, idem ei lasse, posse , Theologus
non debet talem conchisionem deduc re: sed potius oppolitam, si rationes eum cogant ut ii preserui faciunt, veluti oste in in Theologia hoc enim modo concordare cum nilosopho non est recte Philosophari, nec Theologice sentire.Cuitaque in Conci usione non sit dissensior solum de ratione Conclusionis es dispurandum neque nia ultum in hac immor di opus est;optime enim rationem aduersariorum confutat Mercenaritis in hoc quesito, solum in eo est reprehendendus,
quod tribuit Scoto in via Aristot sensisse
intelligentias di Terrenuinero, multiplicata in specie, quod tame falsum it,ut discimus. Diciuit ergo Aduersiri j, quod ratio propter quam unaqueque intelligentia constituit unam speciem, est de se haec, ct consequenter est illincta ab unaquaque alia intelligentia specie, quia caret materia signata, tiae est principium indiuiduationis , multiplicati nSnumeralis Caetrium hoc salsum cst quia
nulla res potest fieri haec; specici sisn-cta ab alia pernegationem primo, sed scitum per possitiuum aliquod ad uel Cns; vel per propriam intitatem, qu:e de s , sit haec, realis negatio enim sicut non potest constituere entitatem in esse, sic nota
pote it esse prima, formalis ratio distinctiva alicuius ab alio. Unde pos sumus ita argumentari;Omnis distinctio realis priira a inter aliqua duo est per quid positi nutu Haec probatur: quia negatio semper praesupponit positi tuam mat carentia materiae est priuatio et taedam Vnegatio, ergo ipsa non potest esse principiturn distinctionis inter intelligentias Minor est clara, concessa immo ex hoc habetur esticax argumentum contra homilias
de principio indiuiditationis in substantia materiali, quia si materia,&quantitas est principium multiplicationis numeralis, ergo carentia ipsius materiae, quantitatis, siue habitudinis ad quantitatem , est principium constituens quid ditate in i litiplicabilem de se hanc Hoc aucem est falsum quia nullum pria uatiuum , ut dictum est, est principium dili inctionis, sed praesupponit positivum. Consequentia patet: quia si praesentia materiae eth causa unius e fectus, ergo existente absentia eiusdem, talis effectus non habebit esse catei sectus materiae per te est
communic.ibilitas lui meralis,ergo hic effectus cessarices Date tali causa Secundo ex Aristo t. . Metaph. tex. r. 3.de m
ma, tex. O. in separatis materia, idem est
quid litas, Indutiduum atquid ditas
substantiarum abstractarum non constituitur in esse per carentiam materiae se go necue individuum, Cito listidem ciuilla quidditates nitituitur in esse pera lem catentiam materiae Tertio idem A s G ris . S. Metaph.vltimo,ait: ibae nequestu-
sibilem ineque intestigibilaminateriam ha
bent, scut Ium substantia separata seipsis
sunt Eos, et Unum ers non per carentiam materia o quanti Mis.
Sed contra hanc opinionem videntur Dubesse due Auctoritates Aristo t. Prima est in 11. Meraph. rex. s. in quo loco ait Philos spitiis, quod non posseuntes, e plures primi Moto es, hac ratione quia essent veluti homines, qui sunt unum specie, Plures