장음표시 사용
41쪽
3 DissERT Ario DOGMATICA suavitates cum gaudio dimisisse; in sexto adversus Iulianum Pelagi nistam libro ait Catechumenos plures esse correctos a viiijs &rectὶ vivere; in quarto super sancti Joannis Evangelium tractatu ads verat quosdam abstinere ab omni concubitu, vale facere foeculo, renunciare possessionibus in pauperes distributis, esse insigni Ecclesiasticorum dogmatum peritia instructos,& multis fidelibus per omnia meliores: Multos etiam cum Catechumenam etiam monachis.
mum percepisse, & eumdem cum Christianitate fuisse professos in Baptis no, laudati Augustini, Paulini Nolensis Episcopi, & aliorum exempla demonstrant. Quin & plures certasse usque ad mortem pro Christo Domino, fuisseque gloriosos, ac in Dei dilectione non solum adultos, sed& robustos Martyres quis Theologus ignoreti Et tamen de hisce cunctis in adducto super sancti Joannis Evangelium tractatu pergit laudatus Augustinus: omnia peccata super illos sunt, ροηs renerint ad salutarem Baptismum , ubi peccata hiruntur, cum omni sua excellentia non possunt intrare in regnum caelorum. Et in tertio decimo tractatu: Quantumcunque Catechumenus proficiat, adhuc sarcinam iniquitatis sua portat, non illi imittitur, nis venerit ad Baptismum. Et in laudato ad verssis Iulianum libro pergit de Catechumeno et Ne dum per remisionem peccatorum est liberatus. Et in libris de Symbolo ad Catechumenos: Catechumeni quamdiu sunt, super illos sunt omnia peccata istorum. Et iam semetipsum, quem Divina dilectione& pecca torum Contritione insigniter arsisse iam audivimus, non nisi in Baptismosuisse a peccatorum maculis seu reatibus liberatum, palam profitetur in libris consessionum. Lucida sunt ejus verba: Eamrsu perius laudatam charitatem operans fides me securum non faciebat de prateritu peccatis meis, qua mihi per Baptismum tuum remissa nondum erant. Et iterum: Nonne o hoc peccatum cum cateris horrend. ct funereis in aqua sanct a ignovi fli, O rem Ri inibit Et rurssim : Baptizati sumu/, o fugit a nobis sofficitudo vita praterata. Utique propter illic primitus perceptam remissionem peccatorum. Hic est enim magnus Baptismi effectus, quem etiam Reconciliationis Sacramento adscribit sacrosancta Tridentina Synodus: Res 9 efectus huius Sacramenti est reconciliatio cum Deo , quam interdum in viris p s, o cum devotione hoc Sacramentum percipientibus, conscientia pax o securitas cum rebe- menti spiritus consolatione consequi solet. Pergit Augustinus in quarto super sancti Joannis Evangelium tractatu: Quomodὸ non caruit populusi rael popula inurptiorum, nisi cum venisset ad mare rubrum, uapressuru peccatorum nemo caret, nisi cum ad sanctum Baptisma pervenerit. Et
42쪽
DE CONTRirioNE ET ATTRITION e. 3s mortalibus, nisi etiam Dracro Regenerationu cuncta praterita, qua relut pcrβqμμηtur, peccata deleantur; scui non suscit isse Abiu reus re ab AEgyptρ, nisi ea, qua insequebatur, hostium multitudo eiusdem maru Iactibin interiret, qui Dei popula traii tura , liber ancti patuirunt. Qua allegoria frequentissime utitur non solus ipse, sed omnis sanctorum Patrum chorus, constanter adseverans Catechumenorum reatus, ad
AEgyptiorum persequentium exemplar, non nisi in aquis mori &suffocari. Palmare huius veritatis sundamentum producit sanctus Augultinus in libris de Baptismo adversum Donatistas, adserens cordis con- Versionem & Baptismatis Sacramentum esse duas invicem necessarias humanae justificationis concausas, & adiungens: Alterum sine altero Drμm est, utrumque perficit aterna possesssonis haredem. Et in libris adversus Petilianum, Constantinensem Donatistarum Episcopum: alitrum sine altero non perducit ad regnum caelorum. Et in libro de unitate Ecclesiae: Vtrumque necessarium est ad Dei regnum capessentam, Osaptismin ct Iustitia Ambas concaussas ait esse Evangelicam Divinae Maiestatis legem , ideoque sine iuncto utriusque concursu neminem regulariter iustificari. Et iure merito. Etenim qui dixit, Nisi abundaverit iustitia vestra plusquam Scribarum o Pharisaarum , non intrabitis in regnum caelorum, etiam dixit, Nisi quis renatus fuerit ex aqua ct Spiritu sancto, non potest introire in regnum Dei. Quo argumento adsidue utitur sanctus Augustinus. Quod ipsum adversus Caianos, garrientes, hominem sola fide justificari, tradit in libro de Baptismo Tertullianus: Ubi fides aucta est credendi in Natiritatem, P Uionem, Resum rectionem, Christi Domini, addita est ampliatio Sacramento, obsignatios/ptismi, vestimentum quodammodo fdei, qua retro in antiquo Testamento erat nuda, nec potest iam iustificare sine sua additi Baptismi lue. Et in libro de Spiritu sancto magnus Basilius: Fides ac Baptisma sunt duo modi paranda salutis, inter se cunati ct inseparabiles. Nam dei per citur per Baptismum, Baptismus rerὸ fundamento fiet nititur, c
utraque res per Evangelicas trium Divinarum Personarum invocatrices voces impletur. Et in tertia catechesi sanctus Cyrillus Hierosolymae Episcopus: Nque si quis aqua bapticetur absque Spiritu, perfectam habet gratiam, neques quis etiam bene compositis probisssit moribui, non recipiat autem signaculum per aquam, intrabit in regnum caelarum. audax est hic sermo, sed non meus: Iesus enim est, qui hanc tulit sententiam. Vario id.Divino testimonio confirmat. Et illis, qui adolescentem Ethiopem, non per Baptismatis Sacramentum, sed per Catechumenorum mysteria seu ciremonias vo bant fuisse justi sicatum,
43쪽
c p. s. sola persecta ch ritas justi-seat sine
36 DissERTA Tio DOGMATic Arespondit Perrandus Ecclesiae Carthaginensis Diaconus : Magnas qui tιιν absurditra, ut putetur, illu tantum 1 sterijs sol cienti bis nam salutem conferentibin, aqua fontis aterm non renasc iurum susccipe re, sed renatum. Adolescens ille plene catechizatus, ac insigniter contritus, antequam ad sacrum Fontem perveniret , ex morbi violentia
incidit in mentis impotentiam, in ipsa fuit baptizatus, di defunctus Hὶnc quidam, Baptisma in amente operari non posse rati, illum per laudatos Catechumenorum mysteriosos ritus opinati sunt justificatum. Necessariam Baptismi caussa litatem crediderunt ab his suppi ram. At credulitatem istam uti absurdam, utpote quae non renascit rum, sed jam renatum suscipi a sacro sonte doceret,abjecit Ferrandur, istamque abiectionem lanctus Fulgentius omnino probavit: Ea ni floria, qua ante Baptismum in Ecili a geruntur, concipi spiritualem hominem faciunt, non renasci. Hinc est quod perveniet ad salutem, s quem secunda nativitas educet ad lucem. Ad quam lucem illis homo ni fleriis raparatur, sed Baptismatu Sacramento perducitur. Hoc est, quod superius
dixi, in i ta mysterijs esse saluiu icium, in Baptismate salutis effectum. ualis Sacramenti caussilitatem impetrandae justificationi docet adeo necessariam, ut a nullo Vicario possit suppleri. Et hlac parvulorum, qui per solum sine propria fide & charitate Baptismum, α
quorumdam agonizantium adultorum, qui per solam sine Baptismo aut reconciliatoria Absolutione Contritionem iustificantur ob eri tremam neccssitatem, justificationem esse quasi he troclytam, irregularem, privilegiatam, & singularem gratiam, multis in laudato adversum Donatistas libro oste id it S. Augustinus. Et hanc esse a vitam& unanimem omnium sub coelo Ecclesiarum doctrinam,possit etiam
ex aliis lucidis principiis demonstrari.
Quocirca charitas, quae etiam sine actuali Sacramento hominem Catechumenum aut Poenitentem infallibili lege donet remissione peccatorum, easque vires etiam Contritioni communicet, est sola charitas persecta, quae vivit patienter, delectabiliter moritur, di omnem rerum creatarum adfixivum amorem in nobis exstinguit. Hane enim solam patenter laudat sacrosancta Tridentina Synodus, aiens Contritionem aliquando esse charitate non solum adultam aut robustam, sed etiam persectam, ideoque tunc hominem Deo, etiam ante susceptum Sacramentum reconciliare. Loquitur ex sancto Αugustino in commentario sexti Psalmi: Persidia nostra conversis paratum invenit Deum, sicut Propheta dicit. AHQuΑM DILuCuLuΜ PARATuΜINvENI Mus Eu M. Dum enim nos conpertimur, id est, mutatione veteris
vita resulpur spiritum ηυrum, durum sentix in o laboriosam ad serι-
44쪽
nitatem O tranquillitatem Dixina lucu a terrenarum cupiditatum caligiam retorqueri, o in rati dissicustate dicimus, CoNvERTERE Do ΜῶNE, id est, adiura nos, ut persciatur in nobis conversio, qua te par/ium ιvrenit,
ct fruondum te prabet dilectoribus tuis. Et idiὸ postquam dixit Propheta,
quam ivbarentem perplexitatibus buiis faculi, o spinad quasdam dilacerantium desideriorum in ipsa conpersone patientem. Aliam, quae Deum ad nobis donata peccatorum remissione & reddito suae fruitionis iure miserandum iaciat, aliam cordis conversionem seu Contritionem, quae illum ad gratias istas mox impartiendas non inveniat aut faciat paratum, palam distinguit Augustinus, & istam dicit esse solam conversionem persectam, quae animam eruat ab omni adfixiva cupiditare. Quousque ad gradum istum non pertigit anima, quamvis geme bunda & eontrita ad peccatorum remissionem anhelet, addit Deum,
licet non donet, non esse crudelem, quod nondum anima tam persocte oret, ut ei dicat: Adbuc loquente te, dicam, Ecce adsum. In nono super sancti Ioannis Apostoli ii teras tractatu dicit non ab inchoata, sed a sola persecta charitate pelli omnem, etiam gehennarum & suturi Divini judici j timorem, &dat causam: Perfecta charitas persectam facit iustitiam, is non babet quare timeati immὸ habet quare de derer, ut
transeat iniquitas, o reniat νegnum Dei. Perfecta charitas foraι mittit in morom , quia timor tormentum habet. Torquet cor conscientia peccatorvini
Nondum facta est iustificatis. Est ibi quod titillet, quod pangat. Idco in armati ipsa persectione iustitia quid diciti Co Nun Tis Tet Lucetu M
PuNGAR. sthid est, Nou eo M purus x' Non sit quod stimulci conscitntiam meam. Peccatorum remissionem stata atoue insali libili lege semper dari Contritioni persectae non possit lucidius pronunciare. Pe sectam charitatem esse persectam iustitiam adfirmat etiam in libro de natura & gratia, item frequenter aliis in libris adversum Pelagianos. Eamdem esse dicit laudatam a sancto Petro Apostolo bonam conscientiam, O spem in Deum, id est, conscientiam ab omni peccatorum reatu liberam, quae cum fiducia exspectet a Domino vitam aeternam. Ex eodem principio Dominicam orationem, non a Catechumenis aut Competentibus, sed afolis iam per sanctam Aquam regencratis dici permisit antiqua Ecclesia. Quod nempe artitulus, Adreniat regnum tuum, summum peiscctae charitatis votum,securὸ dici non possit, nisi a Donatis remissione peccatorum. Et hὶnc articulos varios, qui persectam cluritatem seu Contritionem sine peccatorum remissione,
45쪽
Persecta Contritio, ut justificet,requi inrit Sacramenti v tum
38 DOsERT Ario DOGMAT 1 CAseu cum peccatorum reatu adserebant posse consistere, optimo iure Pius quintus Pontifex damnavit, abolevit,circumscripsit, Recte vero sacrosancta Tridentina Synodus addit Ipsam nihilominus reconciliationem ipsi Contritioni fine Sacramenti roto, quod in illam- claditur, non esse adscribendam. Loquitur rursum cx sancto Augultina in libris de Baptismo adversum Donatistas: Deus sanctificat Sacramen. rum suum, ut homo, ira antequam baptiΣetur, sive cum baptiLatur , frapostea quandocumque ad se veraciter converso idipsum valeat ad salutem, quod ad perniciem, nisi converteretur, valeret. Cordis conversionem &Baptismatis, adeoque & Raeconciliationis Sacramentum dicit esse duas iustificationis nostrae necessarias concaussas, istata ' te mutuis mnecessitatem esse tantam, ut etiam illi, qui ante aut poli susceptum Sacramentum iustificantur, justificentur per ipsum quod necdum est, aut iam praeteriit: Quia nempe nulla cordis conversio quidquam prodest sine ipsius voto. Hocce adseverat esse adeo necessarium, ut etiam bono latroni non possit defuisse. An actu baptizatus ille fuerit, sat tur ambiguum, definit tamen sine Sacramenti sanctitate non Disse,qManon eius accipienda voluntas defuit, sed non accipienda forsan nιc uasa fuit. Baptismi susceptio et solennis ac Divinitus instituta Dominicae Passionis profitendae sermula, ideoque eius saltem votum omni penitus Contritioni, uti nobilis portio, debet esse inclusum. Etiam Contritioni Catechumenorum Martyrum. Hinc enim ad sanctam Aquam, tamquam cervi ad sontes, semper ardentissime anhela
runt, & ipsam sibi per summa licet discrimina impendi procularunt etiam intra carcerest Plurimis exemplis id possit ostendi. Martyrium non est nisi Baptismi Vicarium, ideoque ejus per votum adiutorio habet omnino opus. Vicarium sine Principalis influxu nequit operari.
CAPUT VIII. Quotiones quadam circa iustificationem per solam ne actuali
P Rima quaestio est, An imperfecta Contritio nunquam ante susceptum actualiter Sacramentum conferat remissionem peccatorum' Respondeo adfirmative. Etenim Sacramentorum euectus qua doque sine ipsorum concursu dari I solo Deo, multis tradit in quaestionibus super Numerorum librum, in libris adversus Parmenianum, & in libris adversus Petilianum , qui sola Pontificiae manus
impositione dixerat Spiritum sanctum inseri, sanctus Augustinus.
46쪽
Da CONTRITIONE UT ATTRITIeNE. 3 Factum id adfirmat de in veteri & in novo Testamento. Et singulariter de mccatorum remissiorae dicit in libro Homiliarum: Qui dimit- ς.r rit per hominem, potest dimittere o praeter hominem. Neque enim minus pyidoneus 6 per se dare, quam per alium. Et ita frequenter, immo semper . adultis factum suit in veteri Testamento. Retro , inquit in libro de Baptismo Tertullianus, erat salus per nudam stim ante Domini Pasiiε- ibnem. Per hanc addit fidei, utique per dilectionem operanti, accessisse. Cap. 11. Sacramentum tamquam vestimentum: Vestimentum efficax, quod fidei ad hominem Christo Domino induendum ac ejus justitia vestiendum infirmae atque insufficienti praeberet adjutorium ex opere Operato. Antiqui ergo ante Domini in carne adventum homines
erant in statu illo , in quo Poenitentes quosdam posuit in libro de
Pudicitia lapsus ad Montanum Tertullianus: Et nos poenitentiam δε- cap. I'. beri agnoscimis, sed veniam Deo reservamus. Debebant de peccatis per charitatem & varia satisfactionis opera conteri, at nullus erat in terris Sacerdos, nullum Sacramentum aut Sacrificium, quod eis daret veniam, quam sibi soli Deus reservabat. Persecta per statam legem, imperistia Contritio eos per arbitrariam, cujus consilia nemo hominum Denetrat, Divinae Bonitatis gratiam iustificabat, uti factum existimo in Rege David, homicida de adultero, quem in charitate persectum non fuisse plures exi stimant, nec sine sundamento. Et peccati trans itio, de translationis factae revelatio suerunt illi Dei beneficium singulare. Et hinc novi, quod infirmae nostrae Contritioni Baptismi& Reconciliationis Sacramenta, obtinendae iustificationis
efficacia & infallibilia adiutoria providit,per Iesum Christum Testamenti gratia est incomparabilitcr magna. Quaestio secunda est, An aliqui etiam in novo Testamento suerint Quando . per lotam sine actuali Sacramento Contritionem, impersectam iusti. etiam inficatit Respondeo adfirmativP. Quidam id probant ex muliere Sa- novo. maritana, Zacchaeo, Maria Magdalena, bono latrone, & aliis id genus, quos Dominus omnino videtur sine Sacramento ius ficasse. Restamen incerta est, & in utramque contradictionis partem ab antiquis Ecclesiae Patribus disputatur. Quidquid sit, ad propoli tum nostrum non faciunt exempla i sta, duas ob caussis. Primo, quod Poenite tium istorum Contritioni, licet non alicuius Sacramenti, tamen Divinae vocis, Hedie mecum eris in Paradiso, Remiιruntur tibi peccata tua, adiutorium accesserit, omnino aequivalens Sacramento. Deinde, necdum tunc, uti in libris adversus Parmenianum sanctus Augustinus advertit, erat constitutin ordo Ecclesta: Ex arbitrio, non ex regula Do- L. a. e. rs.
Minus Iesus agebat. Quocirca quaerendum est, an post institutumi stum
47쪽
o D sERTA Tio DOGMATICA istum ordinem, fixosque nobis novorum Sacramentorum Divinos Canones aliqui unquam fuerint justificati per solam sine Sacramento actuali imperfectam Contritionem' Et respondeo ad firmati ia. Pergit
enim laudatis adversus Parmenianum libris S.Augustinus: Constituta iam ordine Ecclesiis, Centurionem Cornelium ante ipsum Baptismum, anteiinpostulonem maniu, cum eu qui secum aderant, Spiritu sancto replatum
Petris ipse miratus est. In Cornelio hoc distinguenda sunt duo tempora; primum a prima ejus fide usque ad accersitum & praesentem Apostolum Petrum, secundum a praesente Apostolo usque ad actualem Bapti sinum: Nequaquam in primo, sed ad secundi dumtaxὶe
temporis exordium suisse peccatorum remissione donatum, est conis
stans doctrina sancti Augustini. Et tamen non sine sundamento donum istud Petrus Apostolus & omnis cum illo novella Ecclesia sunt admirati: Quod nempe extraordinarium, & Divini novelli Canonis dispensatorium esset, tantaeque dispensationis caussas di laudata Ecclesia, & i pse etiam Apostolus ignorarent. Nullus usque tunc inci cumcisus fuerat donatus Baptismo, & e fidelibus Iudaeis plures circumcisionem esse necessariam ad Baptisma viam opinabantur, ideoque errorem senaturus Deus optimus maximus Cornelio cuncta
Christianitatis chirismata impartivit ante Baptismum, atque ita ostendit circumcisionem illi non debere praemitti. Hanc fuisse geris manam istius dispensationis caussam lucide tradit in libris de sanctis. L. s. c. '- sima Trinitate, in commentario Psalmi nonagesimi sexti, & in vige- p. 1 3- sima tertia Homilia laudatus Augustinus, eique alii Patres constanter adstipulantur, atque ita adseverant ab ipso Deo factam Divini Canonis ex tanta totius Ecclesiae communi cauin dispensationem non posse a nobis in regulam verti. Nihilominus Dominum Deum hac dispensatione suisse etiam ex minoribus quandoque caussis usum suadent varia per varios gravissimos Scriptores Iaudata exempla, quibus alibi producendis ego nec velim nec ausim refragari. Domini miserationes sunt super omnia opera eius. Sunt interim dispensationes atque exceptiones, atque ita laudatam supcrius Evangelii
regulam staniliunt ac firmant. Et hanc in eruditis ad Theodosium m.α Episcopum de Pythonissa literis rectὰ scribit sanctus Gregorius Episeopus Nysenus e Postremum caput propqitarum quastionum, quomodo Spiritus ante Baptismum adpeniat, ampliori indiget disquisitione atque consideratione. Quod nempe non regulare, sed dispensatorium sit opus
istud, ideoque non fiat passim, sed raro ex gravibus caussis. Tertia quaestio est, An in mortis articulo plus Dominus Deus, per specialem quandoque misericordiam suppleat necessariam causa
48쪽
sitatem sine culpa nostra deficientis Sacramenti, nosque iustificet& salvet ex sola imperfecti Contritionet Antiquissima est haec quaestio. orta vel potius aucta insigniter ex errore sancti Cypriani, vo lentis datum in haeresi Biptisma esse irritum & exussandum, ac imsuper fatentis quod exussiandi ac repetendi mos ab Agrippino Ant cessore suo per Tertullianum , qui Presbyter eius suisse existimatur, persuaso & circumscripto originem duxisset. Hinc enim quaestio Iubaiani Episcopi: Quid fit de hu, qui in prateritum de hares ad Eccloam venienter Mne Baptismo admis sunt ' Damnatos esse Ad perijsse videntur in erronea Cypriani Synodo docuisse Nemesianus Tubunensis, S datus Tuburbensis,& Secundianus Episcopus Tam ensis, utique
ex Evangelica regula, quae cordis conversionem & Baptismatis Sacramentum sanxit esse necessarias ac individuis humanae iustificati nis caussas. Ad eamdem sententiam ex eodem sundamento accedit in oratione adversum morosos Baptismi in vitae finem dilatores sanctus Gregorius Nyssenus Episcopus, argumentum ipserum, quo susceptum in viridi aetate Sacramentum a se lapsibus maculandum sormidare allegabant, resutans: In electione malarum magis es eligendam, ut salutare Dracrum adsecutuι, rursum fit in peccaro, quam ut gr ria expers vitam viat. Nam peccatum quidem veniam fortasse conseq* rur aret clementiam, cuius magna est spes apud bonos; alteri aAtem ψ ρ-nino vetita salus ex certa o de nisa sententia. Nam cilin audiero vocem,
vibit boni passum exspectare eis, qui ni sterqi non sunt initiali. Quamnam
euim revera veniam aquum est impartiri eis, qui Regis gratiam adfecerunt coutumelia, aris alieni non admittentes rescisonem, nec amplectentis liabertatem, qua sua sponte ad eos e caelo descendit, per doni autem contemptηm, eum qui donavit, probro is dedecore adsectit animam minime istumi vatam, ct Regenerationis gratia non ornatam, nescio an Angeli suscia
piant, pestquam fuerit separata a corpore. Quomodo enim, cam non ' ob- gnata, nec ussum serat signum sui Domini, quam est verisimila per aerem surri errauiιm ct vagantem, ct minime quotam, ut qua Domino c reat, quarentem quietem ct lacum in qua maneat, O nm inνιnienam, frustra sentem, O inutiliter paenitentem, non secus atque diritem qui indueb rur p rpura ct bysso, quemni, laurus ct delicatus omnis generis cibus alibat, materiam ignis, qui non potest extingui. Agit in nobilem virum & iri nuum militem Archiam, natum apud Ponticos in civitate Comanorum, Cui Catechumenus ex inita adversdm Schytas Nomadas
pugna laeibaliter laesus pro communi patriae salute, de in intremis
49쪽
42 DissERTATIO DOGMATi CAclamans, Monus is si Ira Bapti:ate, arbores o rupes date gratiam, une B ptismi gratia suerat defunctus. Et adjungit Gregorius: Quas miserabiles voces cum resisset Comana, pro cuius salute pugnabat, civita metu delerit, quam ι sum belli. Quod nempe crederet Archiam per solam Contritionem suam, licet ardenti Baptismatis desiderio vestitam, non potuisse in extremo mortis articulo ut vari. Pergit Gregorius: Huic similes sunt j quoque, qui a morbis repente opprimuntur, qu
Dppressi sanctam Aquam, Sacerdotem, aliaque ad Baptismum neces seria inclamantes sine ipso exstinguuntur. Hinc ut omnes illumina tionis Sacramentum sarii accipiant suo tempore, concludit & setio hortatur. Favet item in libro de adolescentis Athiopis, qui post peractos exorcismos, scrutinia, catechismum, post acceptum cum Dominica Oratione Symbolum, adeoque & post competitum S cramentum subito ex infirmitate obmutuerat,a miserat sensum atque ita baptizatus obierat; in libro, inquam, de huius adolescentis B pismo savet unctus Fulgentius, Ferrando Ecclesiae Carthaginensis Diacono roganti, Ergo salvus esset, per propriam utique Contritionem di peractos in ipso laudatos ritus Sacramentales, Si nec ad ipsam corporistinctionem pervenisset, respondens: Ne quis dicat quod iste sal ι isset, snec ad ipsam tinctionem corporis pervenisset, cum utique non dicamus i rum e Baptimi Sacramento sola conssione potuisse alpari. ai ENiΜ CRe-
laserntrm, quia credidisse or consessum fuisse novimus, ideo per Sacramentum suptismatii sulpum fuisse brmamin. Qui I non bapti:aretur, non salum nesciens, sed etiam sciens, nudatenus satraretur. Via enim salutis sui in confessione, salas in Baptismate. Et in libro de fide ad Petrum scribit: Firm si me tene, o nullatenus dubites, exceptu istis qui pro nommι Christi sua sanguine baptizantur, nullum hominem accepturum vitamaternam, qui non bic a malis fuerit per fidem paenitentiamqconversut, crper Sacramentum silet o paenitentia, id est, Baptismum, liberatus. Eandem sententiam tui tus est ille de quo ad Hugonem de uncto Vict re rescripsit sanctus Bernardus: Scribis quemdam adserere, ex quo prin
ex eo neminem absque eodem actualiter percepto Sacramento, vel eius viιι
martyris, ullatenisi potuisse salvari Sed et Asorie i ud quispiam cum vera
de se Contritione cordis expeteret, sed prarentin mortis articulo adsequi, q od cuperet, non valeret, tamen omnino damnari. Doctor ille videtur
suisse Otto Episcopus Frisingensis , a quo notatum fuisse sanctum Bernardum, est supra dictum. Ambo fuerunt Cistertietas ordinis
50쪽
Da C TR iet 1ONA ET ATTRi TioNη. Igrandia luminaria, at non per omnia concordes. Et videtur Octo Catechumenis aut Poenitentibus, cum sola impcrfecta Contritione sine actuali Sacramento morientibus, aeternam silutcm definitivὸ non negasse, sed uti de re incerta & intra Divinar miserationis secretiatilios thesauros occultata dumtaxat haesitasse. Duram tamen a sancto Bern risci memoratam opinionem videntur omnino tenuisse nescio qui Doctores, quos in litcris ad Cremonensem Episcopum, L 3 xit. 3. pud Gregorium nonum exstantibus, Innocentius tertius Pontifex φ reprehendit. Ad nostram ergo, etiam sibi propositam a dicto Episcopo, qua - Imp rsectistionem respondet laudatus Innocentius adfirmati υὸ r Presbyterum, Commio q*em ne unda Baptismatis extremum diem clausisse signi casti, quia in Docta Matris Eccle fa fide, ct Christi nominis conscissione persereravit, ab origiηali peccato solutum, o coelestis patria gaμdia esse adeptum g serim eii hincunctanter. Lege super octava libro Augustinum de civἰtate Dei, ubi ivter, αι,
nx c LuDIT. Librum etiam sancti Ambrosin de obitu Ualentiniam , idemo serentis evoire. Sopitis igitur quoionibus Doctorum, Patrum sintentiar
teneas, ct in Ecclesta tua iuges preces bsisi Deo offerri iubeas pro Presebytero memorato. Circa Augustini locum , qui non in libris de Dei Vη ς civitate, sed in libris de Baptismo adversum Donatistas exstat, eriseditissimus Pontifex suit memoria lapsus. Eius autem definitioni non solus Augustinus de Ambrosius adstipulantur, sed & sanctus Cypri nus, Jubaiani Episcopi, Quid de haereticis poenitentibus,& sine Baptismo usque d Agrippini Episcopatum in Ecclesiam admissis crede dum css t, interrogationi relpondens e Potens est Dominus misericordia sua indulgentiam dare , o eos, qui simpliciter adm si in Ecclesia dormi runt, ab Ecclesa sua muneribus,non separare. Quod Responsum magi is encomtis sanctus Augustinus in suis adversum Donatistas Scriptis frequenter exornati Laudat & aliam sancti Cypriani doctrinam,qua ex boni latronis, cui non baptizato dictum est, Hodie mecum eris in Paradiso, salute conclusit Baptismi vic*n aliquando suppleri a martyrio, & adiungit in laudatis de Baptismo libris: stud etiam atque I A. c. a. etiam confitirans, invenio non tantum passionem pro nomine Christi id, quod ex Baptismo deerat, posse supplere, sed etiam fidem conversionenis cor . dii, si forte ad celebrandum mUerium Baptismi in angu 3s temporum ' curri non potest. Latronem illum nequaquam Martyrem,sed dumtaxat Consessorem fuisse ostendit insigniter, & pergit: Sed tunc imputurinx biliter, cum ruinisterium sartismi non contemptim religionis, sed arti- Pr ιιμ