M. Tul. Ciceronis, De partitione oratoria, dialogus, Iacobi Strebaei, ac Georgij Vallae commentarijs illustratus

발행: 1538년

분량: 239페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

121쪽

gent:& nec eo dicuntur sine arte,quod ita sunt: sed quod ea non parit Oratoris ars, sed soris ad se delane restibus. ta, tame arte tractat,& maximὸ in testibus. Nam de toto genere testium,quam id sit infirmum, saepe dis

cendum est,& argumenta rem esse propria testimonia uoluntatum. utenduini est exemplis,quibus testibus creditum non sit:& de singulis testibus, si natura uani, si leues,si cum ignominia, si spe, si metu, si iracundia, si misericordia impulsi, si praemio, si grastia adduci : comparandi superiore cum au toritas te testium,quibus tamen creditum non sit.

ax s. αU O N I A AI eausu alijs viij sunt aptiores loci, proprios fingulon

'tuum locos Uignauit, eos quidem certe quis pius occurrunt. Nunc autem ex ordine ac ratione scribendi jtituum omnium communes arte metitur: ut teis stimonia ex quaestioncs:quibus etiam primas Vignare non erat alienum a corrsuetudine collocandi. Ad tedimonia pertinent rinores, iusiurandum,praei dictu tabulae, vaticinariones, autoritates : haec se tentinoma supra commona prauimus. Tenimonia dicuntur inartificialia,quξd ea non parit Oratoris ars, ut argu mendi ratione collecta: sed a litigatoribus ad se delata, tamen arte trurimi,ut vires π robur accipiant,ves amittant. I n testes alter est lacus communis de toto genere testam, qui ratione multitudinis, in arte praecedit. Alter est proprius, singulis. I n genere dicendum est, plus adhibendam fidei rationiis bus, quam testibus. Quoniam argumenta siunt rerum propria, id es, natura monstrant e quorum sunt, Cr ost duritior argumenta, CT inde nomen habenta demonstratione. Tectimonia autem sunt uoluntatum. Idcirco quisque pro

sua libidine confingere potest utendunt, est exemplis, quibus testibus crediatum non sit. singuli restiuntur, si natura vani, hoc est, ueritatis inanes Crrerum bonarum vacui, nutrivis bonae frugis bonmnes in semone. Si leves, sine grauiste, pondere,con tintiaq; dictorum. Si cum ignominia, ut adulte ri deprehensi. Siste, boni asscquendi si metu, mali impendentιs. Si ira eundi fruore animi si rastricordia impulsi, praemio, si gratia id est, fiavore, uel amicitia inducti. comparandis superiore cum autoritate testui quorum ex ptis paulo ante dixerat utendum, ut fi melioribus creditum nony deterioribus multo minus credatur. VIus est hac arte pro Flaceo,ubi prisu

in cellatur

122쪽

la Hlatur uniuersiis genus testium Graecorum tanquam dijuens uanicite ais leuinte. Testimoniori , inquit, religionem erfilam nunquam Uti natio coaluit. Cr quae sequuntur. Deinde comparat eos Romanis testibus, ijs quibus etiam di non uidi, postea accedit ad singulos, tandemq; colligit, nihil religione te, hilum, nihil ueritate fundatum, nihil dolore expressium. contra. omnia eor rupta libidine, iracundia, studio, precio, periurio reperientur: quae quoniam longiora sunt, apud eum legenda tibi relinquo. Argumenta testibus antepo suit pro cella: vos abducam a testibus,neque huius iudicii ueritatem,quae muri diri nullo modo potest in uoluntate tedium collocari sinam: quae βαλὶ fingi, nullo negocio secti,de detorqueri potest. grumentis agemus. Reliqua fines ex oratione in Vatinium testem.Hee Cr similia dicuntur in testes: pro testibus autem dicenda sunt contraria. Quae sine arte. Id est ori quos artis expertes diximus,superiusq; tractra c. voLA. vimus: ubi caeteros quoque the eos locos excisimus. Argumenta rerum. Ad res explicandas. Propria. Tester enim ut ex sua pronuntiant voluntra te ri res e e uideri ficiunt: Cr contra testes memorat locos, quibus non credi oportere dici quoniam haec pars reprehensiovis est.

Saepe etiam quaestionibus resistendum est, quod De tomentis.& dolorem fugientes multi in tormentis ementiti Persaepe sunt, mori maluerunt falsum fatendo, quam uere inficiando, dolere. Multi etiam suam . uitam neglexerunt, ut eos qui his chariores, quam ipsi sibi essent,liberaret. Ali' autem aut natura cors Poris,aut consuetudine dolendi, aut metu suppli ci j,aut mortis,uim tormentorum pertulerunt. Atqementiti sitiat in eos, quos oderant. Atq; haec exems .plis firmada sunt. Necp est obscuru, quin,quoniam in utra parte sunt excpla,& item ad coniec iram iaciendam loci in contrari js cotraria sint sumenda.

Atque etiam incurrit alia quaedam in testibus,& in quaestionibus ratio. Saepe enim ea quae dicia sunt, si aut ambigue,aut incostater, aut incredibiliter didia

sunt.

123쪽

siliat, aut etiam aliter ab alio dicta, subtiliter repre

henduntur. φ .c AESTION Es tomenta sunt,quibus exquiritiarueritas. Illis noesse credendum probatur,quod alijs patientia Acili mendacium es,alijs inamicis necessarium. infirmi dolor fugiunt,ideoq;* confitentur.Robusti metu supplicii aut mortis uim tomentorum perstrunt : alii ementiuntur in eos quos oderunt, ut casta Cr Ruscio pro Milone: aut pro charis amicis, ne uitae quidem parcunt. Id eo stequentius accidebat, quod Romeserui mistrum iamianum genus, non liberi tomento cruciabantur. Deseruis in tamenta coniectu, quaedam pro cluentis,qi da pro Milone sed nihil ad haec praecepta,quae remaporibus nonris,etsi usu euenire possint, non tamen habent simum praefidium. In utrans partem sunt exempla : ut,Argentari1 cuiusdam seruus innocens,qui dolor frere non posset, in tomentis ementitus, supplicio mortu almus est. contra seruus Antoni1 Oratorιs noluit uerum confiteri. I tem ad coiecturam sciendam loci sunt, quales in nauit in Radu coniecturali, unde si untur aragumenta. Ad haec, te limonia Cr quaestiones refiduntur, si quid ambigue diactum,quod in alium sensum trahi positi aut inconitater,ut disen eum prioaribus caut increo biliter, quod alienum a ueritare: aut aliter ab eo teste dictum. cicero pro cecinna Fidicularium test arguit, quoniam aliter dixissici, quam

ceteri testes, quoniam inconstater: qui nullos amatos fuste quum dixisti. postea seruos suos amatos luise dixit.

Quaestionibus. Vbi torti homines zr excruciati cotra nos restonDrint Inficiando. Prostrendo,ne diutius torquerentur. Infriari est inmum ire, Me est, negare seqErigam Uiquisse in quo arguatur. Suam uitam. Et perinde mori maluerunt ut alios liberarent, quos amarunt. inde nolas nasceris tur argumen qsue ad nos mant. Natura. Ut cappadoces Atthaec. Docendo aliquos qui id starint

C. F. Extrema tibi pars restat orationis,quae posi, ta in perorando est,de qua sane uelim audire C. P. conclusionis Facilior est explicatio perorationis. Nam est diuisa in duas partes, ampliscatione & enumerationem.

- a ii '' Augendi aute & hic est proprius locus in peroraris

do: Nincursu ipso orationis declinationes ad amisplificandum dantur, firmata re aliqua,aut repreM

124쪽

hensa. Est igitur amplificatio grauior quaedam assir

matio, quae motu animorum conciliet in dicendo fidem. Ea&uerborum genere conficitur, & rerum.

Verba ponenda sunt, qus uim habeant illustrandi,

nec ab usu sint abhorrentia,grauia,plena,sonantia, iuncta, acta, cognominata, non uulgata, superlata, in primiscy translata, nec in singulis uerbis, sed in continentibus soluta, quae dicuntur sine colunctiosne,ut plura uideantur. Augent etiam relata uerba, Amplifieatis in iterata, duplicata,& ea, qtis ascendunt gradatim ab utris. humilioribus uerbis ad superiora. Omninow senas per quasi naturalis ,& no explanata oratio, sed grasuibus reserta uerbis,ad augendii accommodatior.

PERORATIO est extrema conclusio, quae natura sequitur alias partes, ut sinu, ac modus orationis. Diuiditur un duas partes, amplificarisanem, Cr enumerationem: aut enim mouere uolumus asenus, scilius obtine dae cause gratia: aut di ipsi, starsas argumenta in uiam colligere, ut quide iciunt, intelligat auditor. Vtrunque locri utile. Inde natae duae partes, duriplexs ratio perorandi. Motus est prior. Is in amplificatione maxime considsiit. Amplistrationi locum attribuit: eam deinde sinit: π domum qua ratione consciatur, ostendit. Locus hi ei proprius in perorando. Sed Er aliquando primas habet: aliquando sequitur in cursu quaestiones, quam egreditur, Criae lina Orator ad amplifcandum, quod argumentando probauit. Exempla utriusque supra citauimus. Amplificatio est grauior quaedam astimario, quam simplex illa argumentatio, quae motu animorum magis, quam rebus probum dis conciliet in dicendo fidem: ijs enim, quibus animus mouetur, multo scilius eredimus. conficitur ampliscatio, quemadmodum omnis oratio, certo quoadam genere uerborum, ac sententiarum. Prius autem verba tractat, deinde sententias, etsi natura sententiae uerbis sunt priores,Gr inuentio rerum praestris uir elocutioni, sed initio Aciliorem maluit expedire partem. Verba ponenda sint, quae uim habeant illustrandi,ida insignia, quae rem constituunt pene ante ocudos,er orationis lumina ac uerba figurata.Vt, Importuni lacutores nullo rexiam pondere innixi obii binias, ex lapsantibus di unt. His uerbis res g Gadenter

125쪽

euidenter exprimitur. Ponenda ab Viis nihil abhorretia,quoniam inustuta sunt

illustribus aduersa. CT absurdi uidetur illustri genere dicendi, reperiri uerba paucis,aut nemini cognita,ut silenta, Mancio Tmedisenex. Sunt autem prauia uerba cum pondere, T autoritate: v patrem patriae parricida trucidauit: grauius est,quam icthuc, caesarem Brutus occidit. Plana a sonantibus di trunt. sonus est in amplitudine literarum,ut a,o thrax, s, ros Ampla verba, Crsonantia etiam si constat una Hilaba. Plenum illud est in magnitudine uerboarum, quae complet actionem, Cr illam pronunciandi contentionem, Cr ex illa mole uerborum res quodammodo facit uideri grandiores ut,Luctantes ventos. tempestilest sonoras. caesar Deorum immortarium beneficio,cum sua uirtute, tum approbatione autoritatis meae incitatos latronis impetus retardavit. His

adde iuncti, quae sunt composita it consceleraus,perturbare,condolere, σφqua sunt compositione grauiora. Facila,quae scit Orator: ut, dicturiebat impotens animi, Cr aestuabat colluuione verborum teterrima. Facies aut pura eius,in hac mistra superstitione Latinorum. cognominata reddidit ad uerisbum συσυ a,quae re sunt eadm, ea nomine diuers ut immanis, tetra,crudesiser importuna bellua. Non uulgar non adeo trit ut nihil moueant animos: qui solent excitari noua dignitate uerborum, ut nulgatum est: de re tanta nemo potest mediocriter loqui. Non vulgarum, Cr ideo rebvssius. Tanta rerum ma

unitudine omnis instrior esse uidetuin oratio. Extollitur ultra uulgare dicendi genus. Vulgatum est, Nos patriam fugimus. Amplius est, Extorres a patria prolugimus. Sic oratio in amplificatione summouetur a uulgo, non ut ambiat est lationem, Cr inauditum uerborum genus, sed ut ampliorem acquirat ex verbo dignitatem. Superlata,bγperbolica, Ferit aethera clamori Translata, metaphorica. Habet Lucium ratrem quam accin Dis immortales quod acinus quod scelus quem gurgitem quam voragin s soluta sunt, quae dicuntur fiane coniunctiore,ut plura esse uideantur. Soluuntur aut singula: soluuntur cr continenti quae sunt cohaerentis,cr sic inter se iuncti,ut uno conatu proanunciari debeant. cic. Nos penates, asscos depulchra maiorum: nos seges, iura ibertatem,coniuges,locros latriam defindimus. De singula. Mari Amtonius id molitur,id pugnat,ut haec omnia perturbet, eucriat: praedum inpunctussim belli putet: Izrtunas nostras partim disint,partim distertia panicia

d. s. Haec continenti6 Rcluta verba dicuntur, qvwm propositis aliquot, Cris constitutis totidem pene re runturi cicero: Antoni j promissa cruent tetraasceis Ierula, D s,bomnibusq; inuisa, nec diuturna, neque saturaria: Nostra contra honest integra, gloriosa, plena latitiae,plena pietatis. Iterata sunt verba reis petits cicero pro Nilone: Ubi nunc Senatus est,que secuti semvis ubi Equites

Romani illi, di, inqui tuis ubi studia nninicipiorum s ubi Iditi uoces s Duai plicara

126쪽

plicata sunt in eadem perorarione. Valeant, inquit, ualeant ciues mei. Cr. Equites Romani illi, illi tui. Ea quae ascendunt gradatim ab humilioribus uerabis ad superior sic habent,ut maius alio gradatim superueniat. Cicero in Verarem: Facinus est uincire ciuem Romana scelus, merare: prope parricidiam, necam quid dicam in crucem tolleres in amplificatione semper qua i naturalis oratio hoc est,inuist te fusa,Cr si latet aliquid ornatus,accommodatior est, quam explana id est,elegantia uerboram perposita. Quaere da igitur grauia,

non ambitiose ac nimis eleganter oram.

Extrema. Qisoniam de partibus fidem Mentitas dicti de ultima para o. visibee est,peroratione dicendia in qua in primis motus excitati consueuerunt. Nam est. Ampiscationem, Cr enarierationem. Mintilianus: Peroratiosequebatur,quam cumulam quidam,conclusionem abj uocant. Eius duplex ra tio est posita, aut in rebus,aut in edictibus. Rerum repetitio, er congregatio, quae Graece dicitur ob κεφαλώων,4 quibusdam Latinorum ena meratis,er mea

moriam iudicis refici ex totam simia caussam ponit ante oculos, er etia si per singula minus mouerat,tumba ualet. In hac,quae repetemus, quam breui intedicenda sunt,cr quod Graeco verbo patre, cun Edum per capita. Nam si marabimur,non iam enumeratiosed altera quasi fet oratio. Quae autem enumearunda uidentur,cum pondere aliquo dicenda sim Cr aptis excitanda senteti',

figuris utique uarianda. Augendi autem. Prima sane steries augenad in nomine ipso est: cum eum,qui sit caesus,occi : qui sit improbus,latronem

dicas. Osuiuor tamen minita generibum constit, inmineto: ut, Facinus est uina ire ciuem Romanum, si vis vcrberare,propἰ parricidium necare, quid dicam in crucem tollere comparatione:ut, P. Scipio poti ex maximus Gracchum meis dioeriter labefmntem stitum Reipub.priuatus interficit: catilinum orbe ter rae cede,atque incendio Mamre cupientem, nos consues perfremuss Ratio iis

natione:M,Tu istu furibus, istis lateribus, im gladiatoria totius corporis siristant nam resticientes ad haec,possimus aestitrare quantum ide uini in Hippienuptijs exhaustrit, quod 're, Cr concoquere non posset i corporis gladio

torias intri conger .ut, Quid enim tinis ille Tubero districtus in acie pharasalici gladius agebat s cuius latus mucro ille petebat quis sensus erat armoriari tuorums quae tua mens oculi manus ardorintimis Quid cupiebris Quid opinabas Est etiam comparatio um congerie mi ti,ut pro cluentio: Quis P.Oma

127쪽

rum ornamenta non quirunt. Et pro Quintio: Qui moriror digniti inueniri in calamitate tanta potest s Niserum est exturbari fortunis omnibus: trusi vi est, iniuria. Acerbum est ab aliquo circunueniri acerbius, a propinquo. calamitoasum est,bonis euerti: calamitosius,cum dedecore. Funestum est,a forti atque boanesto uiro iugulari: funestius, ab eo cuius uox in praeconio quaedum prae sitit. Indignum est a pari uinci, aut siuperiore: indignius, ab instriore atque humiallare. Luctuosium est tradi alteri cum bonis: luctuosius, inimico. Horribile est caussam capitis dicere: borribilius priore loco dicere.Omnia circuns exit Quintius, omnia periclitatus est. Iuncta. Quae per compositionem nouam: de quibus superius dictu , ubi de ui Oratoris praecepta exposuimus. Fadia. ossae ex sese inurari: de quibus item diniam. Cognominata. Vis dicas per antonomasiam euersorem carthaginis, Cr Scipionem vis intelligi. In continentibus. QRe per dissolutum figuram prostrantur: de quibus iam diactum. Etiam relata. Quintilianus de ciceronis verbis locutus, Relati non,inquit,quid accipi velit,non liquet mihi. nam si apactageriaut epanodon, aut metabolen dicit: de omnibus locuti sumus. Gradatim. Gradationemfaguram dici de qua diximus. Naturalis. Quae ex naturali sessu animi proastrei uideatur,non in ornamenta ambitiosa diffusa.

Haec igitur in uerbis,quibus actio uocis,uultus,& gestus c6gruens,& apta ad animos permovedos accomodata est. Sed & in uerbis,& in actione caus se erit teneda,&pro re ageda. Nam hec,quia uidentur perabsurda, cum grauiora sunt quam caussia,di

ligenter sex quid queno deceat,iudicandum est.

svos. NIHIL proderit optimis verbis uti, nisi qualia fiunt,talia in durem perastrantur. quod fiet apta pronunctatione, quam ante distribuit in vocem,in uintum, T in gestum : caussamq; scripsimus.Sed Cr in uerbis, T in actione caussι erit tenenda,ut sciamus, fit ne digna tam grauibus tragoedijs,quia furiosium esset paruis in rebus Deos atq; homines commouere. Hic igitur,ut in alijs rebus, ob eruandum est in arte praecipuum decorum c. v AL . Quid quenqi deceat. Vt seramus π π decorum. quod perquam

AJcile esti . - . . Rerum amplificatio sumitur eisdem Iocis omni,

' bus,quibus illa quae dicta sunt ad fidem,maxim ecpd fini

128쪽

p ARTITIO NEs ORATORIAE.

definitiones ualent conglobatae, & consequentium frequentatio, 8c contrariarum, & dissimilium, Scinter se pugnantium rerum conflictio, & caussae,&ea quae sunt de caussis orta, maxime similitudisnes,& exempla, fictae etiam personae, muta denique

loquantur.

RE Ruri amplificatio sumitur eisdem locis omnibus, quibus argumenta, s Taga.

eruuntur: ut definitione,consequentibus,contrarijs,disimilibus,repugnantibus, causis,c ictu,σ S:qvorum vim naturums prius exposuimus. Demnitiones ualent conglobat Cr in unu collis quia rem uehementer illustrant.

Antonius secundo de Oratore sic amplificat binoriam lictoria uero testis temporum,lux uertatis, viri memoriae, magistra vitae,nuncia uet titιs, qua voce

alia,nisi Oratoris,immomsitati commendaturs Hie quinque sunt tanquam dea finitioncs.Tibine uilis est illa doctrina Rhetoricos quaesit orandi facultas ara bene dicendi scientia grauiter,er copiost disserendis inueniendi magiia,as distonedi cum elocutione, memoria,Cr apta pronunciationesquae dicit acconia module ad persuadendam quae docesimouet,as delamis hie sex definitiones conglobatae. consequentium Irequenditio.rii enumeratio consequentia creabra,qualis est in conclusione pro Milone, quid uos iudices, quo tandem animo eritis Memoriam Milonis retinebitns inrum eqcietiss cx quae sequuntur. Daramnationem Milonis haec sequuntur,eiectio uiri π digniorem ele loria in remis qui hunc virtutem excipia,Cr milites quondam fri imos ignavos fui Ibe in ciuis inuicti periculo, Cr a cicerone in patria non eum potuisse retineri, a quo reuocatus erat in patriam, Cr euritim non bubiturum quod respondeat liberis, minio fratri. Id Iacit in oratione pro Muraena musto fusius ac uehemenatius. contraria si confruntur,elucescunt,er inde uires addunt orationi clacero: G Dectaculum illud non modo hominibus,sed untis ipsis,er littoribus lu osura,cedere patria struatorem eius, manere in patria perditores. Disti

milia sunt Alyrenti quae diderunt a pugnantibus: quod etsi omnia pugnantia

. sunt dii sinalia,ta mer omnia disimilia non fiunt pugnantia:M,Iuxuries CT amagantia non repugnant,sta dijumilia sunt. Cicero de uilla M. Uamnis: G te tis ipsa mictera quam dispari domino tenebantur. Studiorum enim si rim M. Vararo uoluit esse illud, non libidinum diuersor m. Quae in illa uilla ante dicebam tres quae cogitabantur quae literas mandabunturi iura populi Romani non menta maiorum,omnis sapientiae ratis,omnisq; doctrina. At enim te inquilino, non enim domno, persondunt omnia uocibus ebriorum, natabant pauimentaq a vino,

129쪽

uino madebant parietes. Ingenai p cri cum meritorijs scorti inter matresfinialias uersabantur. Repugnantia sunt decima Philip. Qis est enim isti tuaerario culane quae mens squi nunquam post casendas Ianuarias idem senseris, quod u qui te sententiam prius rogus cur nunquam tam sequens senatus sit, quod unus aliquis tuam sententiam secutus sits cur semper tui disimiles definis

diues cur quum te ex ut CT fortuna tua ad octura Cr dignitatem invitet,ea proabasea decernis,easentis, quae sunt inimica er octo communi,Cr dignitati ture

Haee Fufium cadenum lacere, π eundem bene de Repuu sentire quod uideri uolebat inter se repugnant. caussae Cr ea, quae sunt de causis ora, id est,

elli iuuant amplificationem Cicero: Tanta ne tuae Verres libidines erunt, ut eas ea re ac sustinere non provinciae populi Romani,non nationes exteraeposinisTune quod uideris,quod audieris,quod cocupieris, quod cogitis,nisi

id ad nutum tuum praesto serit,nisi libidini tuae cupiditatis paruerit, immitteis

tur homines, expugnabuntur domus, riaitares non modo paratae, verum etiam sociorum atque amicorum ad uim atque arma con=gient,ut ab se atque a libearis suis Legati populi Romani scelus atque libidinem propulsare posint clusissam praemittit effrenaris libidinem,drinde efficta pol onit, or inde uehementer ampliscat. Si litudines. cicero pro Archia poeta, Saxa er solitudines uoce restondent, fila saepe immanes cantu fcctuntur,ats ct animos instiis tuti rebus optimis,non poetarum Moce moMamuri Hic tres similitudines additi exemplum,Homerum Colophonii esse dicunt suum, chil fur vindieant,sulari minis repetunt,Smγrnaei vero sum esse confimant. Inque etiam delabrum eius in oppido dedicauerunt.Permulti abs prct ea pugnant inter se atque contenadunt. Flee posuit ad ampli Madam poeta laudem. Fictae personae, ro cella, Pusio stater,Appius senex. Nuta loquuntur, ut cicero in catilinam laque tem dicit patriam. Exempla proposuimus hinc CT inde sumpri,quia non materant uno eodemq; Ioco uniuersa reperiri nec eo data fiunt praecepta, ut omniabus omni Ioeo, sine gratia uarietatis utere aesta ut E multis optima quaeq; materiae praesenti accommodaremus. Ne quis autem exemplorum multitudinem,ut opus laboriosum relinquat,boc apud si cogitet,inutiliastre Cr Me cir reliqua praecept nisi ex plorum L nonstratisne Uus cognoicuntur. Definitiones. Sane definitionem Plato ita definit, ἔα-

mici definitis,est oratio quid erat esse significans ubi ERAT pro as τ pois nitur a saepe etiam Porphsius er ς' ponunt. Non disert igitur a Platonita sententia Aristotelica quoqge dcfastis. Hoc ergo dicit, Multae definitiones ad

130쪽

pARTITIONES ORATORIAE. amplificandum in conclusione copulabuntur, hoc est, expreseones rerum : de quibus iam dictum supra, ubi definitiua quaenione locos tradidimus ad argu

mendi eruenda. Similitudines. Nam similibus exempla ducuntur. Fiactae etiam. mintilianus: Illa adhuc audaciora Cr maiorum ut Cicero extistimat laterum, fictiones persona , quae πως mitra dicuntur. Miri nans tum uariant orationem, tum excitant. His etiam aduersariori cogitationes

velat secum laquentium protrahimus: quae tamen ita demum a fide non Eboraretnt, si eas locutos finxerimus,quae cogitasse eos non sit assurdum. Et nostros cum alijs semones,CT aliorum inter se credibiliter introducimus,er suadendo, obiurgando,querendo,laudando, trulerando, personu idoneus damus. Cr quae sequunturinam pluribus bane figuram prosequitur, quam bie scribendum extistimarim. muta. Nam ut mintilianus inquit urbes etiam Cr populi voacem accipiunt: quemadmodum cicero ipse in Catilinam,inquit:.E tentast meis cum patria mea, quae nubi uim mea multo est durior,si euncta Itala di omnis

restub. sic loquatur, M. Tulli quid agi sem quae siequuntur .

Omnino p ea sunt adhibeda,si caussa patitur,qus magna habentur, quorum est duplex genus. Alia

enim magna, natura Uidemur, alia usu. Natura, ut

coelestia,ut diuina, ut ea quorum obscurs caussae,ut in terris, inudoch admirabilia quae sunt: ex quibus, similibust, si attendas, ad augendii permulta sups Petunt. Vsu, quae uidentur hominibus aut prodesse, aut obesse uehementius. quorum sunt genera ad amplificandum tria. Nam aut charitate mouentur homines, ut Deorum, ut patriae, ut parentum: aut amore, ut fratrum, ut coniugum, ut liberorum, ut familiarium: aut honestate,ut uirtutum, maximossi earum quae ad communionem hominum & Iibera litatem ualet. Ex iis & cohortationes sumuntur ad ea retinenda,& in eos a quibus ea uiolata sunt, odia incitantur:& miseratio nascitur.proprius locus aus

gedi in ηs rebus aut amissis, aut amittessi periculo.

SEARCH

MENU NAVIGATION