장음표시 사용
131쪽
ris M. TVLLII cICERO Nis, NON omnis erassi patitur adhiberi magna, stasi quando patitur, ors,
sionem escient ampliorem. cicero: Non uult pop. Rom. obsoletas crii itasaccisari Verrem,noua postulat,inaudita desiderat. non de Praetore Siciliae, sed de crudeli, imo tγranno feri iudiciam arbitratur. Includuntur in carcerem condemnati. supplicium conjirtuitur in illos, sumitur de nuberis parentibus nauaractorum. adire ad silios suos, liberis sui cibam, uestitum I introstrae prolabenistaripatres hi, quos uidetι , iacebant in limine, matress taberae pernoctabantia o lium carceris,ab extremo complexu liberum exclusae: quae nihil aliud or bant,ni i ut filiorum extremam stiritum excipere sibi liceret. Haec Cicero uelut ad iuranda proponit. Alia sunt magna natura,alia usiu. Natura,ut calenta, tonitrua,imbres,tempe*ues, sidcirum, judiarums insolitae mutationes,ut diuiana oracula,vaticinia,restonsa, bomnia: ut ea quorum obscurae caussae latent,ut luce uideri cometen upos ululare in ciuinte, monstra gigni, trinon apparere naturum. Omnium istorum pulcherrimam reperies exemplum in fine lib. 1. Georgicon, ubi Vergilius admirabiliter ampliscat illam caesarianae mortis atrocitatem. Vsu Cr consuetudine uiuendi magna sunt, qua pro uni, vel obis sunt homini uehementius, ut haec tria,chartas, o uirtus,Cr contraria. cha ritis est in Deos,in patriam n parentes. Amor in fratres,coniuges, liberos miliares. charim,amor est sanctus. Amor autem latius patet. Honems sin omni genere uirtutum, Cr quaedam citra virtutem hone)ti, ut elegans ratio loquendi,ut gestus decem. Iliba rebus utitur in peroratione pro Milone,cuius in patriam charitatem,in ciues amorem,in agendo virtutem,uehementer expiacat. Ex ijs π cohortationes sumuntur, ad ea retinenda, Cr in eos a quibus ea uiolata sunt,odia incitantur: quae tractat ipse grauiter undecima Philip.in Do labellum consulem,qui Trebonum crutiliter occidera.
v ALLA Natura. mintilianus in Prosopopria: Quin deducere Deos in hoc vis nere dicendi,er instros excitare concessum est Cr quaecunque,sequi inducenatur, quae modo pro se aut obesse hominibus posint, ad movendos audienatium alimus. Et in eos a quibus uiolata. Vt cicero in catilinam inuractus acii. .
Nihil est enim tam miserabila,quam ex beato misso .Et hoc totum quide moueat, si bona ex fortuna. quis cadat, & a quorum charitate diuellatur, quae amittat,aut amiserit: in quibus malis si futurus ue sit, primatur breuiter. CLTO ENIM arescit
lachryma,praesertim in alienis malis. Nec quicqua
132쪽
in amplificatione nimis enucleandu est: minuta est enim omnis diligentia: hic autem locus grandia res
quirit. Illud iam est iudicii quo quat in caussa gesnere utamur augendi. In illis enim caustis quae ad delectationem exornatur, ii loci tractandi sunt,qui
mouere possunt expectationem,admirationem,uos Iuptatem. In cohortationibus autem, bonorum, ac
malorum enumerationes, R exempla ualent plurismum.In iudicηs,accusatori sere,quae ad iracundia: reo plerun*,quae ad misericordia pertinent. Nons nunquam tamen accusator misericordiam mouere debet,& defensor iracundiam.
QN A L E sit hoe intelliges ex oratione pro Rabirio Posthino, Occubeat pecuniam Posthumus. Latent regiae diuitiae. Ecqvis est ex tanto populo, qui bona c. Rabirii Posthumi nummo sestertio sibi addici ueliis sed miserum me. Manto haec dixi cum dolores Hem Posthinsitu ne es cur filiassc.R biri, iudicio er uoluntate filivss natura, sororis silivis tu ne ille in omneu tuos liberalis cuius multos bonitas locupletauus qui nihil proludinis nihil unquam in libidinem eontulictis tua Po drume nummo sestertio a me addicunturto meum mistrum acerbums praeconium. Hoc insigne amplificandi genus. In miseratione non esse commorandum monuit rhetor Apollonius: Quia esto arescit Iachoma, praesertim in alienis malis. Quodsie Quintilianus exaposuit,Nunquam debet esse langa mistratio. nec enim fine edulsu dictum est, Nihil facilius, quam lachomas inarescere. Nam quam etiam ueros dolores mitiget tempus, citius evanescat, necese est illa, quam dicendo effinximus, imago,in qua si moramur, lachoniis uigatur auditor, Cr requiescit, Cr ab illo quem ceperat impetu ad rationem redit. Observandum praeterea, ne quicquam nimis enucleatura sit, hoc est, Ueta' subtiliter explicatum, quia inmuta est omnis diligentia, mens parua dicit, qui omnia dicere conatur. Ampli ratio grandia requirit, aciendus ergo desectus: nitendums iudicio, quo quas in causa genere utamur augendi. aliud enim dijs conueniet loci Nee quae de amplificatione dicuntur, in unam caussam cadunt omnia. Nam quum sint tria genera ea Farumin exornatione me demonstratione, quae ad
delectruionem comparatur j loci tractandi, siue qui mouere possunt expecta
133쪽
tionem, admirationem, voluptatem. Expectatio est ex nouo genere Arenadi,quo laudauit Archiam poetam, in cuius admirationem ducit auditores cura uoluptate. In cohortationibus Cr genere suasorio, bonorum ac malorum enumerationes, Cr exempla ualent plurimum, ut in orationibus contra sera uilium Rullum victas: quale ill huc eji luculent imum, Unum ne fundum pulcherrimum Pop. Rom. caput uestrae pecuniae, pacis ornamentum, subsidium belli, fundamentum uectigalium, horreum legionum, solatiam annonae, dia stertire patiemini subdit exemplum, An obliti estis, Italico bello, amu's e teris uectigalibus,quantos agri campani fructibus exercitus alueritias In gen re iudiciali disceptores concitat accusator, ut ipse acit in Verrem frequet tisime.contra m ligat patronim,ut idem pro Nilone. Aliquando mutantur ομβcia pro quaestiorum uaricrate, ut ipse erga Sthenium misericordiam movet . accusator. Definsior itim ira diam in Roscios Sexti Roscij propinquos, quod nunquam Aceret in litigatorem suum. O . λιι, Cito enim arescit. t m in Rhetoricis, commotis autem, inquit , animis diutius in conquectione morari non oportebit. quemadmodum enim dixit inerator Apollonius,lachoma nihil citius arescit: idque est ibi ultimum de convi sione praeceptum. Nimis enucleandum. Ne illud arguendi acumen
ipsi officiat amplificationi: quod ine odendit, Minuti est omius diligenistia, hoc est,si humilis er deiecta. Ad delectationem. Hoe est, in de
monstrativo genere. In cohortationibus. Id est, in deliberativo. In iudic as. Iudiciali genere. Accusator misericordiam. vi in pupillaeompilato. Et desensor iracundiam. Xyso σ a p imis accusatum se homnibus dicat.
Enumeratio reliqua est nonnunquam laudatori,
enumeratione. 1 ualori non laepe, acculatori ispius quam reo necesssaria. Huius ipsa tempora duo sunt: si aut memoriar dissidas eorum apud quos agas, uel interuallo tenasporis,uel longitudine orationis. aut frequetatis issmamentis orationis,& breuiter expositis, uim est habitura caussa maiore. Et reo rarius utendum est, quod ponenda sunt cotraria, quorum diliolutio in breuitate latebit, aculei pungent. Sed erit in enumes ratione uitandum, ne ostentatio memorie suscepta,
134쪽
uideatur esse puerilis. Id etagiet, qui non omnia minima repetet, sed breuia singula attingens,pondera
RE Rura repetitio,quod ait Mintiliantis T co gregatio, qκα G π s τα x s. ia dieitur a quibusdam Latinorum enumeratio, Cr incinorim iudicis reficit,Cr totam simul caussam ponit ante oculos, er etiamsi perfnis gula immκ mouerat, turba ualet. Enumeratis laudatori, Crsuasori non seis. pe necessaria. Ille memoriae auditorum non ridicit, quia nihil periclitatur, grama est ad uoluptatem fere comparatu lusium,copiosum,securum: in quo tam multa repetendo, noua quadam duceretur oratio. Hic siententium dicit eam, quum diceret, si non. utcretur argumentis: Iudet breuirati, neque uersatur in
eo a dira molem, quam qui iudicia tractant. Adde,quod in utroq; genere sunt rerum expositiones, Cr amplificationes, quae re titione decrescunt. NAhil obest dimen aliquando breuiter argumenta firmiora collegi sie,ut quid estiaciatur,ex illa aperte cognoscat auditor praescrtim in conlusiore caul u. En meratio accusatori scpius, quam reo necessaria, quia maera iactat accusator: insima quidem singula, sed quae rin in collecta, turba multitudine roboran tur. Reo ponenda sunt contraria, quorum dissolutio in breuitate latebit,de Di pungent. Sic ita paulo post Sensus est, Reo ponenda sunt contraria ijs, quae obiecit accusator,quorum dissolutio Cr retuntio in breuinte er angsti en meratione nanus intestigetur. Aculei pungent:hoc est, accusatoris sequentici firmamenta, repetitione destri orti iterum frient aures, pungent animos, er inparata breui dissolutioni,maiorem uim habπe uidebuntur. Non sunt ac tei,destnforis argumentasta acria ida tela,quae uehementer intost accusator, .ut aurem strirent, quae quidem no ponenda fiunt, si medelam contrariam in enumeratione uesit adhibere. Poneaquam praecepit, a quo sat enumeratiostequentius, Cr quo genπe cavlam temporis fugnat opportunitatem. Fit igitur,aut quia memoriae disteptatorum distidit Orator, aut quod stequentatis mamentis,id est, argumentis unum in locum stipati quis est habitura caussa mutorem. Memoria diridit eorum apud quos agit: uti interualla temporis, si quis eandem caussam multos dies egit, quod saepe accidebat in dis illaribus
cai :s, ut ultra decimam diem agendo producerentur: uel longitudine oraritionis quae memoriam contundit. cicero paucis enumerationem conficit in stumentia, pluribus in ultima actione, modice moratione pro cecinna: Quum
iudicium de ui sit,is qui arguitur, vim sic hominibus armatis strissienseatur, erquae seq iantur. Ea est enumeratio pro reo. In enumeratione uitandum,ne
ostentatio memoriae suscepta videatur ese pucri s. Etenim puerile est artur a menta
135쪽
ut M. TVLLII cIc ERO Nasmemoriae sigrum dare, Uentare ingenium, prae st De nimiam diligentiaret, quod neglexisse multos hac praeaptione mons,at. Ergo fingula delibanda
struato rerum pontire. x A. Et reo rarius. Raro contingit ut reus enumeratione utatur, quoniam contraria ab accusatore birefrenda sunt. Quorum. Subaudi, enumeaeratorum, breuis ponatur dissolutio. Aculei Pungent. Floe 6l, acumen inuentionis Cr restonsionis:ut quemadmodum animalium aculei in curem faguntur ita vis argumentorum animos audientium percellat: desicut accusatorinum reum multitudine, ita reus accusatorem acumine urgeat Cr obtundat. Deniq; cicero in Rhetoricis conclusionem in tres diuidit partes, enumerati nem, indignationem, conquectionem. Cr indignationcm quid , quindecim: conquessionem uero, sexdccis locis trulandam es docet. Verumenimuero quoniam exemptri plarans magii,qgam praeceptis commonemur, atq; erudiamur,existimo utriusq; eminenti Θι Oratoris,Graeci alterius, cir alterius Latiani exemplis ostendere,Cr quomodo enumerandam, Cr quomodo amplifica
dum in peroratione Ue uideatur. Amplificationis ins unicum, cumula sint. exemplum satis erit ciceronis pro caesio, Quare obtestor, oros uos I udices, ut qua in ciuitate paucis dictvi his Sextus cladius amolutussit: quem per Hisennium,aut miniarum seditioni aut ducem uidinis: qui aedes sacras,qui cena sum Pop.Rom.qui memoriam publicamsuis manibus incendit: hominem fineresne fide ne ste ne sidesne fortunis, ore, lingua,manu, uin omni inqui
natum:qui catuli monumentum aflixi meam domum diruit, mei staris inceri dii qui in palario atq; in urbis oculis, struitia ad cae in Cr inflammundam urisbem incinum in ea ciuitate ne patiamini illam absolutam muliebri gratia, N. Caelium libidini mulieris condonatum: ne eadem mulier cum siuo coniuge, Crfratre, turpifimium latronem eripuisse, Cr honestifimum adolestentem opis prefisse uideatur. Demonianes vero de Halanest, Καὶ - ν', HV, larisecis rixis i. rvi Au. a zτλἰ υ δε- μνο ἔρ ὴμ , κ Φ- Misi iere Mum ἔμβρπά la.
esjeriptam dicebant: qui multo iustius odio vestro digni sunt, quam Phia lippus. Ille enim sibi gloriam, Cr magna commoda comparans'cmnia rura vos agit, qui vero Atheniensis cum sint, beneuolantiam non palme. m Philippo ostendint, par est, ut ij a vobis mali mali perdantur: si mo do cerebriam vos in temporibus, non etiam in talis inculculum gestitis. Enumerationis auem pulcherrimum est clamnis istinis actionis in
136쪽
verem,cum inquit, Nunc te o Iupiter optime Maxime, cuius iste donum reis gale,dignum tuo pulcherrimo templo, dignara Capitolio, dis Vti arce omnia nationum, dignum regio munere, tibi Mum ab regibus, tibi dicatum, atque promistum per norim scelus de regijs manibus extorsit: ci si sanctifim er pulcherrimum Idnulachrum sγracusis sustulit: tes Iuno regina, ius duo Ana duobum in infulis posisti Cr totus ille locus,quem, utpote paulo longiorem, anno e supersedimus, praesertis cum eo monstrato, suilibet sibi rumposit
quempiam interfecerit, senatus cognoscito. bis autem si quu interfecerit,)tiistim addidit abduci ad supplicium liccre. Hoc seruate, ac memoriae manda , omnium maxime contrarium esse iudicis, nullo dato iudicio ad supplicium deis dere. deinde non sinit sicunda lex ne condemnatum quidem homicidam ui iuri, de pecunias ab eo exigi. His uero dum permittit abduci, omnia Uti eo refit. Erit enim in potemte illorum,qui abduxerint, omnia suo arbitratum rere. Abduci praeterea lex ad Thesimotheus iubet, utch ira domam, si in necati
patria sit a quopiam deprehensius. hic autem Hi ipse qui crimen intenderit, permittit priuatim suam in domam abducere, vel si alicubi in aliena patria sit comprehensis. Sunt delim ob quae lax concesit interficere. hic autem, sine ulla exceptionedi ob haec delicta quis interfecerit,abduci perim is eum, quem leges noxae exemerunt. Si cui tae quippum contigisset, ab eo primum rati
137쪽
nem iudicio exigi lex imperat. bis autem nullam iudicium neque irae protruditens,neq; a quibus accipi puru oportere, requirem,abducendum dedit. Ac si quu exemerit, ouim Ioederam exortem toe iubet. Pignerationes in eos, apud quos homuida fuerit,sii caussam non dicant,ad tres usque, leges 1tituunt. hic uero,si quos abducenti exemeris,quia nollet caussa indicta dedere, hune Itatim foederum exortem finit. Non patitur sex legem, nili propter omnes struo
tur, promulgari. Hic autem unius hominιs causa, priuatum decretum scribit. Non fustiuet lex decreti maiorem uim atq; autoritatem es quam levs. Hic autem eum tot sint leges, cretam ratum mit,leges interea abrogans. Huberauat ac memoriae mandantes in consilium ire.
De quaestione. C. F. Quonia & de ipso Oratore, & de oratione
dixisti, expone eum mihi nunc,que ex tribus extres
Q ssio *m muni proposuisti qussionis locu . C. P. Duo sunt, ῖ ut initio dixi,qusitionum genera: quorum alterum finitu temporibus &personis, controuersiam,caus sani appello: alterv infinitum, nullis ne personis,necy temporibus notatum, propositum uoco. Sed est consultatio quasi pars caullis quaeda, & controADe quaestione uersiae. Inest enim infinitu in definito N ad illud ta, i men reseruntur omnia. Quamobrem prius de proaposito dicamus, ius genera sunt duo, cognitionis Propositu eo alterii: cius scientia est finis,ut ueri ne sint sensus. ess
. ni., , 'U Hrum actionis: quod resertur adessiciendum quid: ut si quaeratur,quibus officiis amicitia colenda sit. Rursus supcrioris genera sunt tria: sit nec ne, quid
sit,quale lit. Sit nec He: ut,ius in natura li an in mi
re. Quid autem sit,sit ne ius id quod maiori parti sit
utile. Quale autem sit iuste uiuere sit nec ne utile.
a xxx s. IN TREIS partes distributa est omnis doctrina dicendi in ipsam uim Oratoris, deinde in orationem, tum in quisionem. Nunc de qua tione teraua part quae est macru Rhctorices. Est autem quaestio, quae in utrunque Partem
138쪽
p ARTITIONES ORATORIAE. raparim distulatione trahi potest. QDHEO infinis, in qua aliquid generarim
quaerituriat, expetenda ne est eloquentia. Quaesis fini in qua quid in pers nri ais cerci π conssitura re quaeritu . Necesse est quidem aut de toto geneare quaestiones feri,aut de eius aliqua parte .ut de toto genere parricidij, uel de uno aliquo parricidio ut de uniuerso hominum genere,aut natione, t ordine, O de uno pauciave certis. Nam genus non viis supremum, sed etiam speciem in hac parte complectitur.Sic natura rerum duas genuit quaestiones,certam,Crinceri . Priorem ex singul , vel tanquam singulis, quae indiuidua dicuntu . Alteram ex tota specie uel uniuerso genere. maestio infinita dicitur costillatio, quia stre cadu tu deliberationem: dicitur ex propositam, quod hi Graece e sumissio sinis caussa dicitur CT controuersia. Quaerat alι quis, cur Cr hic,Crsecundo libro de Oratore intram quaestionem solis comprehendat persolui ertemporibus qui latius in Topici, metiatur: cauis inquit, rata personu, locis, temporibus,actionibus,negociis cernitur,aut in omnibus, aut in plσιiq; eorum. Num Cr controuersiae uni de loco solo,de certa actione, de certo negocio. Ambitror eum personas Cr tempora, ut frequentiora posiviJe, in quibus ea quae sunt eiusdi m rationis intritigerenturi consulatio est tanquam genus,Cr ideo pars causae,quaedam cr controuersiae, quia ine)i infinitum in desinito, sicut in specie genus, quod explicabimus per donitionem. Homo est animal rationale. Duae sunt partes hominis, animal quod est genus, rationale quae disterentia 6LAd genus tamen releruntur omni ut partes rurruntur ad totum summumscomprehensionem. Genus inq; natura pose iam, arte CT traritione prismam,quamobrem incipit a consulatione. maestioliri infinitae genera sunt duo. cognitionH alterum,claus finis est scientia. Alterum Milonii, quod restriis ades: sendum quid. Etenim in mortastini folus homo rerum uim itaturum st culatur, π illius propriae Aunt quaestiones. si quid inquirit cognoscendι grata tia,no agent, quaenio est contemplationis, ut ueri nesint sensus, an ne Silaces: sol ne maior est terra ubi concrescunt pluuiae .unde sit tonitruum: fiunt ne octasuo coelo positae stellae: er innumerabiles ei modi quisiones, quae in philos phia tractantur:unde quaestio inlinis a quibusdam quaestio philosophica n minata est. Haec Cr smilia sunt antas notiones, CT ornamenα, ad agendum non in necessaria. Si quid inquirit homo agendι caussa, quod uel persequatur quam bonum,uti fugiat tanquam malum, quaesto est actionis. His duobus membra omne propositum continetur: quia si quae Eo est humanae perstrumtionis,homo aut tantum scire cupit,aut etiam ageres Edo. Necesse est his duo, hus omnia contineri. Dicut aliquιs, Hac diuisio conuenit etiam controuersae aestistae quaestioni: ut quaestum est, an Socrates esset omnium sapientifimus: quod es contemplationis : cr an idem uiolalbet religiones: quod est actio us. Existaeis
139쪽
ris N. TVLLII cIcERONI sExistimo utriusq; partis esse diuisionem. sic enim confirmat in Topicis, incispionum quacunq; de resin duo sunt gener Alinum cognitionIs, alterum actrus ms. QEod non magis absurdum,quam diuisionem proximam utriusq; quisu amo esse communem,sit, nec ne quidsi quales'. cur ergo tribuuntur infinitae quaenionis Quia quod in gelim monstrarum est, illud in sterie quoq; planummum est. Qisrnio leculationis igitur in tria geno partitur, Sιt, nec no:
quod est coniecturae: insid di quod est definitionis: anale sit quod est qualinistis. Plura de re quoi non pose ante demonstrauimus. QAoniam ji rem non constas eoest,nec ne quaeritur. Si conjtit,aut de accidentibus agitur, aut de cocui accidunt. Hic quid sit,idie quale sit quaeritur. Exempla non sunt huius inat retatismi. Hoc nosse satιs 6l,sensus plerunqueros haberi. Nam Aristote les libro de sensu exitiimat, in propria matria non decipi seoum, ut oculumums coloribus. cic primo de Finibus, infod poria animo c imus, id omne
oritur a sensibas: qui si omnes iuri reunt, ut Epicuri ratio docet, tum denique poterit aliquid cognosci cirrecipi. insos qui tollunt,er nihil posse percipi discant,ij remotis sensibusne idipsum quidem expedire possunt, quod disserunt. Hisce uobis fui e rem controuosam de sensibus ostendit,Cr ea de re suam pro
nunciat sententiam. Ius tum natura uni more constat,ut omnibus est notum.
Nam e iure naturali profluxere bonae leges bonis mores. Non sempσ ius esse quod maiori parti sit utile, indicarant ij qui a legibus agrarijs abhorruerunt, quis pasem Menari piscari ue prohibuisunt. Iucte uium utile est, ct utile ab honesto non separes. Quibus officiis relatur amiciti cognosces ex eiusdem libro,de Amicitia. Amico conredenda sunt omnia uis ad aras Cr Do=,ut diceαbat Pericles. Gellius de hac re eapite tertio libri prim Duo sunL Duabus expositis libri panibu/, Cr perinde generitas, q*od in vi Oratoris est,Cr quod in orationis partibus: tretium resta genus quod in quaestione positum est Repetit rego quod a principio di iam cst, o ebe qα stionum gener infinitum unum nitum alterum. Itis infinit , quod propositum vocat,in duo rursus diuidit genre sicut er in duobus praetcrea aliis trandit locis in lib. de Oratorque in Topicis. cr quoniam plurimum, tamcisi id dicat in libro de Oratore, differre uideatur,non alienum putamus eius hic uerubar prae, ait itaque, Omnis igitur res eundem habet naturum ambigendi de qua quaeri Cr discepini potest, siue in infinitis confulationibus disceptetur, sue in his cur is, quae in ciuitate, er Hyrensi disceptitione 'santur: neque est Aquae non aut ad cognoscendi, aut ad agendi uim rationem que restorat . nam aut ipsa cognitio rei scientia que perquiritur: vi, Virtus suam ne propter dignitatem, an propter fructui aliquos expetatur. aut agenti constalium exq*iritW:u Sit ne sapienti capessenda Restub. cognitionis autem tres
140쪽
modi coniectura, finitio,Cr,ut ita dicari,consequutio. in quid in re sit,conisiectura qweritur,ut illud,sit ne in humano genere sapientia. Quaeri autem uiniquis res habeat,d nitio explicat, ut si quaeratur, quid sit sapientia. conseis quutio autem tractatu si cum quid q ams rem sequatur, inquiritur, ut illud, Sit ne aliquando mentiri boni uiri. Redeunt rursus ad coniecturam, raras inquatuor genera distartiunt. nam aut quid sit, quaeritur, hoc modo, natura ne sit ius inter homines, an opinionibus. aut quae sit origo cuiusque rei, ut quod sit initium legum,aut rerumpub. t caussa er ratio, ut si quaeratur,cur doctisissim homi stes de maximis retas dissentiant. aut de immuntione, ut si distuleis tutinum interire virtus in homine, aut num in uitiam posit conuerti. Definiationis autem sunt disceptationes,ut cum qu ritur,quid in communi mete quasi
imprellum sit:ut si disieratur, id ne sit ius quod maximae parti sit utile. t cum
quid cuiusq;sit proprium exquiritur,ut,ornate dicere proprium ne sit orat ris,an id etiam aliun praeterea posit. aut cum res distribuito in partes, ut si quaeratur,quot sint genera rerum expetendarum: aut ni ne tri corporis,ania ,externarum I; Uriam aut cum quae Arma, Cr quasi naturata nota cuiusquest describitur:ut si quaeratur auari steries,seditiosi,gloriosi. consecutionis au tem duo prima quaestiomon genera ponuntur. nam aut simplex ni disceptatio, ut si di cratur, expetendane sit gloria. aut ex comparatione, laus, an diuitia masn expetendae sint. simplicium autem tres sunt modi,de expetendAβgienis dis is rebus, ut expetendine honores sint, num fugienda paupertas. de aequo, ut iniquo,aequium ne sit ulcisci iniurias etiam propinquorum. de honesto, aut turpi, ut hoc, sit ne honenum gloriae caussa mortem obire. comparationis autem duo sunt modi,unu cim idem ne sit,an aliquid intersit quaeritur:ut meis tuere Cr uereri, ut rex er orannus, ut Wycntator Cr amicus. alter, cum quid praeflet aliud alij quaeritur .ut illud, option ne cuiusque sapientes, an populari laude ducuntur. atque eae quidem disceptationes, quae ad cognitionem restrui tu siestre a docti mus hominibus isscribuntur. Quae uero restruntur ad age dum, aut in risci, disceptatione uersantur, quo in genere quid rectum Acimis ins si quaeritur: cui laco omnis uirtutum Cr uitiorum est olua subiecta: aut in unimorum aliqua permotione, aut gignenda, aut sedanda, tollenda uetractantur. huic generi subiectae sunt cohortationes,obiurgationes,consolatio. nes, nustratisnes, Ommis ad omnem animi motum Cr impulsio, π, si ita res feret mitigatio. Vt ueriti: Nam a philosophis quaestum est, ἀ- ou um . id est An veraces sint sensius,cr imaginationes. TA G
νεισὼr. Id est, Sensus quiem esse inares: imaginationum autem quasdam es