장음표시 사용
141쪽
ueracesfauces altu. Aeson us quidem unico modo Allit, per intenssilia, ima ginatio autem biseriam. cst enim tam sensritam rerum imaginario, tum etiam intellectilium. Quibus ossiciis. Vt an propter amicos ab honestire aliquarido declinandum siit: quod Aulus Gellius quos quaeris,cr a plurim.s quaesitum Lille ostendit. Vt ius in. An ius naturale dici posit: an in consuetudine collocatum. Sane,ut Vlpianus inquit,ius aliud publicum,aliud priuatum. publiis c p ius est,quod ad stilum rei Romanaeste diu. Priuarum est,quod ad singuloαrum utilitatem pertinet. sunt enim quaedam publies utilia,quaedam priuatim. Pu secum ius,in sacris, er sacerdotibus, π magistratibus co i lit. Privatum iust Hurtuum hi collectum est enim ex naturalibus praeceptis,aut gentiam,aut civilibus. Ius naturale est, quod natura docuit omnia animantia. Nam ius istud non solum humani generis proprium est,sed omnium animalium, quae in terra, quae in mari nascuntur: auum quoque commune est,erc. Ius gentium est, quo gentes humanae utunturi quod a naturali recedere Acili licet intelligeret uelati, ut inquit Pomponius libro v i. erga Deum religio,vt parEtibus er patriae praremus.ac vi Hermogenes libro primo inquit, ex hoc iure gentium introducta bella fiunt,discretae gentes,regna codi domnia distincti, agris termini positi,
aedificia collocat commercium,emptiones,uonditiones,lacationes,Gductones,
obligationes instituta. Ius ciuile,inquit v ianus libro ianstitutionu,s quod neque in totum a natural uel gentium recedit:nec per omnia ei seruit. Itaque cum aliquid addimus,uel detrabimus iari communi, ius propriam, id sicivile escimus. P .autem libro i. Digest. Ius ciuile,inquit,est,quod ex legibus,plabia scitissenatuscon ustis, decretis principum, autoritate prudentia uenit. Ius prae torium est, quod praetores introduxerunt,adiuuandi,vel supplidi,vel corrigenaedi iuris ciuilis gratia propter utilitatem publicamquod er honorarium dicitur, ab honore Praetorum sic nominatum.
Actionis autem duo sunt genera. Vnum ad perssequendum aliquid, aut declinandum, ut quibus rebus adipisci gloriam possis, aut quo modo inuidia uitetur . Alterum quod ad aliquod commodum, usumq; resertur,ut quemadmodum sit Respublica administranda, aut quemadmodum in paupertate
TRIA sunt rerum genera noctrae mortalitati copaeram quem bona,quae
nctura persequimur, ut gloria: quaeda mada,qua dcclinanx vi inuidia: quaedam media,
142쪽
medis,ut paupems,er admisistratio reipublicae, quibus Cr bene uti, er abuti possimus. Hinc quaestiones actiomi:Vs,de bono persequendo, Cr de malo via D. Altera de commodo,ufius rerum utroque uerses editium, quo pacto uertamus in commodum nosum. Sunt haec Cr in ἰ ἔν ' Cr controuersia. Gloria uera,uirtute comparatur. I naidis,modestis nomine Cr aliorum coimmodicile vicitur,quam Augustas caesar optime uidit. Restali administra. tur bonis legibus, maturo consilio, Cr viribus consilio obtemperantibus. Hee late patent,ut apud Platonem videre est. In paupertate in uiuendum, ut temetiare,tuoq; siis contentus. In paupertate. An contentum cIe oporteat ea conditi Can quaerendam G. v ALLA
Rursus autem ex cognitionis consultatione, ubi conisura infit, nec ne sit, aut fuerit, futurumue sit quaeritur. M unum genus est quaestionis, possit ne aliquid essici, ut cum quaeritur ecquisinam persecte sapiens esse possit. Alterum quemadmodu quidq; fiat,ut quosnam pactio uirtus pariatur, naturane,an ratione,an
ui. Cuius generis sunt omnes, in quibus ut in obsscuris, naturalibus V quaestionibus, caussio, rati
nes Φ rerum explicantur. civ A E s T l O infinita coniecturalis est praeteriti temporis, Cr inguis ετ stas. tis,cir si tari. Ea natura prior est. Hoc quaeri poset ne aliquid esset: quod est omnium primam. Si non potest feri, μηδumus: Si pore',ustra progredimur.er proximum est inuenire ullam unde aliquid oriatur, Cr quemadmodum qui ιβ uod pta ficorum proprium est cossas, rationesq; rerum explica redis se stor persaepe retro legit ea sis,ut ei esti deprehendat. Exemplorum ulu ,Neminon perme esse apientem. Virtutem a natura seminarium,
a ratione,usius incrementum accipere. Rursus autem. Primum genus quaenioniam,quod in cognitione versatur, c. v ALLA.hie rei arium diuidit in Topicis autem in quatuor partes: coniecturae,inquies,
ratio in quatuor partes distribum est. quarum una est,cum quaeritur, sitne alia quid altera,unde ortum sit: tertis,quae id caussa eo crit: quarta,qua de mutuistione rei quaeritur. Ecquisnam. moniam solus est Deus sapiens. Quoanam pacto. Natura ne,an rarione,an usu. Nam fiunt qui dicant naturalemese: qaae si ita Ait,omno viis homines,cum ab eade vi naturae oriantur, uirtutEν α habebunt
143쪽
habebunt. Item quod a natura est, laudabile non est: quoniam mutetri non pot6l. non igitur uirtus erit laudabitu.atqui mulari potest cui Cr uitiam. non ergo a natura. Sunt qui apud Platonem dicant eam diuino conresu trudirem holmnibus. Sunt tamen etiam virtutes naturales: sed illa non morales dicuntur, ut appetendi escam,concoquendi,Cr id genus adiae. Adj porro, virtutes mora Ies in ratione esse coilocutas protulerunt: quoniam ci in prudentia in ratione posita it, Cr a prudentia omnes morales virtutes dirigantur: ipsis in ratione
possim elle duxerunt. quod tamen non sequitur. Nam tam ex effictibus, qui a parte oriuntur irrationali, quam ab ipsa proficiscuntur prudentia, quae deratatione manat. Alij porro per ipsum, hoc est, agiletudinem fieri uirtutes putastarunt: quod stequentes actus habitus faciant. Naturalibusq;. Quae sunt in naturali philosophia.: in giis Illius autem generis,in quo quid sit id,de quo as Di gitur, quaeritur,duo sunt genera: quorum in altero disputandum est, aliud an idem sit, ut pertinacia Rperseuerantia. In altero autem descriptio generis alicuius &quasi imago exprimenda est, ut qualis sit auarus, aut quid sit superbia.co Ni EcT URAn partitus,ex ordine partitur definitionem. Duo sunt tempora quum adhibemus definitionem. Si distulatur,an aliud,an idem sit. utrunq; definire oportet: quorumq; definitiones erunt ui persimiles,eadem esse
iudicabimus,Cr contra: vi perseuerantia CT pertinacia sunt alia, non eadem Perseuerantia est in ratione bene constitum Milti, permanetisq; constantia. Pertinacia,in ratione male constituta 'ma permansio. Asterrum definiendi tempus est,quando uim,naturamq; rei breui descriptione uolamus explicare. Id fit dupliciter,aut accidentiam enumeratione, rerum imaginem exprimimus, ut si pingas auarum suis colaritas: aut genm ac proprietate uim totia proahendimus: ut, Suprebia est mentιs elatio praei rediens meritos honores. Illius autem generis. I n Topicis uM aliquanto stcus dicit:quod tamen in idem recidm uidetur. est enim, Cum autem quid fit quaeritur, notio expliacanda est cx proprietas,Cr diuilla,CI partitio. haec enim sunt definitioni attriis buta. additur etiam descriptis,ut pertinacia Cr p eumntia, Vareo de lingua Latina ad cicreonem: ae qua re sit, inquit pretinacia cum quaeritur unde, diiscitur esse a pertendendo. in qua re sit impositum, dicitur ci an demonsibatur, in quo non debet pertendi, Cr potendit, pertinaciam esse. quod in quo oportet
malim, si in eo perfleto eummiasit.
144쪽
Tertio autem in genere,in quo quale sit quaeris in Hiis satur, aut de honestate,aut de utilitate, aut de aequita, si inisene. te dicedum est. De honestate sic, ut honestumne sit pro amico periculum aut inuidiam subire. De utili tale autem sic,ut sit ne utile in republica administrada uersari.De aequitate uerd sic,ut sit ne aequii amiscos cognatis anteferre. Atiu in hoc eodem genere,
in quo quale sit qugritur, exoritur aliud quoddam disputandi genus. Non enim simpliciter solii quaeι ritur, quid honestum sit, quid utile, quid aequum,
sed etiam ex comparatione,quid honestius, quid uatilius,quid squius,ato etiam quid honestissimum, quid utilissimum,quid aequissimum: cuius generis illa sunt,quae praestantissima sit dignitas uitae. Alcyea quidem,quae dixi,cognitionis sunt omnia.
HAEc est partitio qualitatis,quae tertia fuerat in steculatione. In quaa 3TRalinte aut simpliciter quaeritur,aut comparate.comparate quaerimus dupliciter, aut comparationefacta duorum,aut multorum 1 eculatione,in qua re nussa est difficultas. Simpliciter quaeritur,aut de honestae,aut de utilitate,aut de aequi dite. Hic obrepit cogitatio utrum ne omnia sint honem,aut utilia, t aequa, possitne tim fusa qualitas hisce tribus partibus comprehendi. Ego quidem sic exi
pinio uoluisse ciceronem tractare quaestionem pro Oratorum dignitate, idciraeo nullum habuisse rationem earum,quae rebus humanιs utilitate nullam strunt:
nee putauit artem ese proponendam de vitifimis quibu , sed optima quaesseribesida censuit,atque speculatione dignifima. valeant igitur argutuli nuis gatores, qui minutim secus infinitis prope quaestionibus, arbitrantur ingeni summi uiri ulta quadam steculatione superasse quibus cum actu praeclare videaretur, si centesimam tanti viri parem essent assecuti quem quum reprehendat, susticionem de se relinquunt omnitas doctis, singularis ingenij virtutes non potui te complecti. An posit ese Fabius s an fueriti unde lucrit creatin s arma
ceperit an in baeo fuerit an bellum g prit in Veientes s Nonnesi constit besium Vfise Fabium in Veientes,reliquae sunt superuacuae quaestiones s Ergo si
rerum qualitas in dubitationem ueneri aut quo us Ha media,ut albore,patis 3 lorem,
145쪽
larem,DUM, sapores,odore pondusque raro perscrutatur Orator. aut de bonis,cr mala agemus,in quibus Oratoris sequens umatur oratio. Relictis ini vanioribus ad meliora progressus in tuta partes bona distribuit n honesti,tura pia in utili inutilia:in aequa,iniqua: quae quidem plurimam iuuaut Oratorem, Cr in monili atione,Cr deliberatione, er iudicio. Honem quid is titilibita dijerant ciunt omneM.quid ab aeq non item sciunt. Honestum,iuris est etiam sumitu: Aequum clementiae, riorisque iuris. Illud*ectat officium,chra turpis dinem hoc Cr Uicium, Cr quid crus bonum fit,obstruat. Nam cum Mnesto potest congum iniquias. Amicum pecunia donant:honestum est egentem pro pinquum, que poscentem eadem pecunia donare noluiis: iniquum est.. i ertio autem. In Topicu autem aliter hunc lacum tradit: inquit nan , Cum autem quaeritur quale quid si, aut simpliciter quaeritur, aut comparate: simpliciter expetenda nesit gloria: comparate,praeponenda nessit diuitiis gloria. Simplicium tria generabunt,de expetendo,=ιgicndoch:de aequo,er iniquo:
Restat aestionis Iocus, cuius alterum est praecipisendi genus, quod ad rationem ossicia pertinet, ut quemadmodum colendi sint parentes. Alterum autem ad sedandos animos, & oratione fanandos,
ut in consolandis moeroribus,ut in iracundia coma primcnda,aut in timore tollendo, aut in cupiditate
minuenda. Cui quidem generi contrarium est dis sputandi genus ad eosdem illos animi motus,quod in amplificanda oratione saepe faciendum est, uel gignendos,uel concitandos. Atque sere haec est parstitio consultationum.
HAEc duo membra non videntur absoluere tolum eor a actionis, nisi propius ilicias. Proponamus igitur hic poni quaeniones,quae utiliter oratio. ne tractantur. constituamus Oratorem,qui proponat aliqui uri agendum,vel non agendum. Necesse est eum suadere quid opinione boni, aut opinione m iidsuadere, aut animos quodam modo licere. Sic duo genera nascuntur,unxm quod ad rationem QNVCr virtutis,alterum quod ad mouendos animos pertinet. Notus animorum duplices, alij zrauiores, alij mitiores. Rursumis ictus,
146쪽
ni us sunt numera quatuor, ut ante dictum est, duo praesentium rerum,uoluaptas,aegritudo: o *turarum,cupiditas,metus. at tu mitiore sedamus animos, grauiore motu concit os. Ex his intelliges quid hic sibi uclit in actionis distibutione. Similis erit partitio finitae quae Eonis. Na est aut eaginitionis,aut actio. rus rerum singulara. Et quaerit an ei quid est, quale est .nee simpliciter,sed aliater,cπ aliter,ut consultatio. Ad agendum autem proponit certa quaedam persea quenda, er declinanda, Cr ad usum transfrrenda. Item Uicia quaerit singula, vel motus animi Nullum est ex ijs quaestionum genus,quod non incidat in ora, tionem.Orator enim reris habet Ititus, π totidem quaestiones multas loco diseserit,non ad agendum modosed etiam cognoscendam. l μ; Acit aliquando graneratis,frpenumero singulatis,in quibus versatur oman ratio quaestionum. Restat actionis locus. Qui ad uirtutem,eT Miriu totus rei tur. Quod a. v x L L A. ad rationem. Ut totus cicerona insciorum liber est. Alterum ad seis dandos. Ut eum consolam ,ut ipse in quaenionibus Tusculan. Acit cicero, ex praeterea Nerunque in orationibus: qui proprii locus est conclusionis, cim aliquid ampliscamus, indignationem commovemus, aut in conquestionem Dascendimus.
C. F.Cognoui: sed quae ratio est in his inuentedi, Depositio quis& disponendi requiro. C. P. Quid tu, aliam ne cen, stiψηο semitae.
ses,& non eande esse, quae est exposita,ut ex eis lem Iocis ad fidem, Sc ad inuentedum ducantur omniar Collocavi autem, quae est exposita in aliis ratio, easdem huc tranSfertur.
CLU I si ,er propositum tractatre nolet, ὸ definitione, genere, sterie, sτ ..diiDentis,alijsq; locis ducet argumenta: nec alia ratione distonet, quam quae sunt 'itae controuersiae. At haec uidentur repugnare siuperioribus: dicebat enim, Collocationis, in infinita quinione, ordo est idem fer , quem exposui
locorum. In definita autem adhibenda fiunt etiam, quae ad motus animorum pertinent. Issie diuersam stitueba eollutionem: bie constituit eundem. Diacemus utroque modo tbesin collocari posse Cr ordine locorum, et dilost. tione caussae. Quamobrem subdidorat, Onum de caussa dixero,in qua est proapositium, de utroque dixero. Si docere tantum uolumus, ordinem locorum seris
uare possimus :si docere, σmoucre, eadem est distositio con ultationis, ercontroversu. ,
147쪽
ψ ιι A. Collocandi autem. Qi est exposita in dijs,quam tria imus upra ubi
de motu, I pariter de cossocatione locuti sumus.
De generibias Cognita igitur omni distributione propositaru μὴ - consultationum,controuersiarum eatissarii genera restant omnino. Et earum quide serina duplex est: quarum altera delessitationem sectatur aurium: alte rius ut obtineat,probet,& essiciat, quod agit,omis
est suscepta cotentio. Ita illud superius exornatio dicitur: quod cum latu genus este potest, sane uas
rium,unum ex eo delegimus, quod ad laudandos claros uiros suscepimus,& ad improbos uituperandos. Genus enim nultu est orationis, quod aut ub rius ad dicendum,aut utilius ciuitatibus esse possit, aut in quo magis Orator in cognitione uirtutum,
a x x x s PROPOSITAE sunt con uritiones, T quaestiones infinit ad quis' referuntur omnis,ut ad genera prima.subsident in ordine controuerse cause, quae fiunt finitae quaestiones, in tria genera distribuis. In quo putet aliquis in sese nos a firmase, omnem confutationum diuisioneni, cosse conuenire,quia postea ea sum diuidat. confirmo iterum haec tria genera ea barum infesta quaenioni conuenire. Nam Cr in genere laudam ,π consulationes sunt desiis berationes.Et thesis cadit in iudicium,ut uniuersum parricidi uiro sexto Roascio. Quid igitur partitiones confinduntMYNihil absurdum est,eu quae conueniunt generibus, ex formis a conuenire singula: CT quae singulorum sunt, ea subiici farinae,ars genus ex parte locuplatare. Nam ratio animalis, bomis
ms,uni Socrati conuenit tio unius Socratri refrtur ad hominem, atque ania
mal. Ita quadam linitate costigantur infinitae quaestiones . er controuersiaer; μα fiunt perinde,atq; g με, steriis. Quod autem haec tria gracra catis ,rum stre tractat Orator, ad eum p defruntur cause, CT sinitae quae liones.subiecit illi parti,cui propius adhaerere videbanturiunis genera caussarum di euntiar,non item con ultation Id cognoscere no erit operosium,si retro sectis iter.Vbi caussam detulit ad Oratorem litigato primum contemplatur eius uimini naturam, π quo genae dicendi continet siridcinde quis Itilus quaestionιs:
148쪽
postea ad quem finem contendat oratio, tandem qua probatione finem assequa
tur. Hoc modo tria genera caussarum si ut controuersia proxima. Remotiores Itilus,Cr actiones, T contemplationes, quae cadunt in probationem: quod qui stemulerit,intibu apertius omnem quaestionum partitionem. Genus ni cui ss quodsemitur aurium Gemuionem. Dcinosi ratio nominatur er exornatatio. Alterum contendit,ut obtineat,probet, eo ciat, quod agit. ldsi uersatur
in prouisione posteri temporis,ddiberatio est: si in praeteritι dilutatione,iudiciis. Ex qua partitione tria genera caussa nam sunt. Genus demonstruistiorus,inquit,latum, saneq; uarium ese pothi: quia nihil est in uniuersitate ii,
turae,ia quo non aliquid in utrans pariem dici queat,aut ornanci gratia, aut improbandi,aut certe docendi. Sed quoniam hominum praecipua laus est, haevnrum ex omnibus deligitur, ex quo caeteroram ratio cognoscatur. Pone quam proposuit, qui nam utcretur nomine d oniurationis, eam commendat: nullum genus uberius ad Acendam, quoniam in eo explicare libere potest Ora tor omnes eloquentis uirtutes,eo quod magna ex parte comparatum sit ad uolupcilem. Nullum gen s utiliuε ciuiratibus,quia quod paulo post a mat, non ad bene dicendum sobis, sed etiam ad honeste uiuendio ualet. Hortatur ad virtutes, reuocat a uiti L commendat bonos,vituperat improbos. I inplet antimos admirabili quodam amore virtutin quinq; plurimum Crator in cogniatione uirtMum,vitiorumsuersitu non aliorum modo, sed suos ipse mores meliores efficit. Adde,quod deliberario conjtat qsdem rebus aliter positis, ne sus er utilibuti Aristoteles autor 6l Rhetoricorum primo. Et iudicia laude de vituperatione miscentur v nde conicit magnas genera, huius ese partes. I deos principio non incommodc tra lar Propositarum. Qnaestionum quae sub the si continentur. Controuera c. v Asiarum. Id ei causarum qitae sub hγpoibo, finitaque quaestιone sunt.
Caussarum. Prosus venunt tractanda tria casiarum genera, demona pruriuum,d liberatiuum, ιudiciale. Delectauonem. Demonstrativum genus dicit. Alterius ut Obuneat. Quae ni dcliberatim ex iudicialis genearis. Latum genus elle. Laudando ac vitνperando. Sane F uarium. Id est, admodum multiplex. Vnum exeo. Genus enim nullum 6ὶ oratisatus, quod aut uberiu6 ad .ricendum, ut utilius ciuitatibus eve posit. Qvintilia rum in huius generis tra dividi cxordio: Potipimiam incipιam, inquit, ab ea, quae conmt laude ac uituperatione. Q d gmus uidetur Aristomes, atque eum secutus T beophrastus,a parte negociau, cnt, rea uillsit tms ad solos auritores releg ye,Cr ιi eius nomιηι,,qtiod ab Ut diuione duiscitur,proprium est: sed mos Romanus etiam negocios hoc munus instruit numbunebres laudationes pentini frequenter ex publico aliquo olycio, atquet ex Scnarus
149쪽
ex senatusconsulto, Magistratibus sepe manduntur: er laudare tessem, uel contra,pertinet ad momentum iudicioram: Cr ipsis etiam reis dare laudatores licetner editi in competitores in L.Pisonem,in clodium, er curionem libri,uituperationem continent,Cr tamen in senatu loco sententiae habiti sunt.
Reliquum autem genus caussarum aut in prouissione posteri temporis, aut in praeteriti disputatioone uersatur,quorum alterum deliberationis est, alis terum iudicit. Ex qua partitione tria genera caussas rum extiterunt. Vnum,quod a meliori parte, lauadationis est appellatum, dcliberationis alterum,tertium iudicioru.Quamobrem de primo primum, si neg/hree de. Placet,disputemus. C. F. Mihi uero placet. C. P mon irativo. Ac laudandi, uituperandi rationes, quae non asbene dicendum solum,sed etiam ad honeste uiuenis dum ualent, exponam breuiter, atque a principiis ouae laudanda exordiar & laudandi,& uituperandi. Omnia enim se t- . sunt prosecto laudanda,quae coniuncta cum uirtus, si ''' te sunt, &quaecum uitiis uituperanda. Quamobis Laudatio qui rcin finis alterius est honestas, alterius turpitudo. Conficitur aut genus hoc dictionis, narrandis, exclponendisq3 factis, sine ullis argumentationibus,ad animi motus leniter tractandos magis, quam ad fisdem faciendam, aut confirmandam accommodats. Non enim dubia firmantur, sed ea quae certa, aut pro certis posita sunt, augentur. Quamobrcin ex
rjs,quae antὸ dicta sunt,& narrandi,& augedi prodis
cepta repetentur. p RiNcipIA laudandi Cr uituperandi uti habere nota omnia quae
laudi, quaea; uitio cedunt,ea paucιs amplectitur. Omnia, inquit, fiunt pro riscto laridanda,que coniuncta cum uirtute sunt: T quae cum vitiis,uituperanda . Omnes tractetur.
150쪽
pARTITIO NEs ORATORIAE. I romnes enim virtutes, Cr omnia referuntur ad uirtutes, iure laudantur Aristoteles enumerare conatur Omma, quae laudari solent. At, inquit Fabius, nimium multa dixit,llac tamen totumquamobrem maluit cicero paucis alneadum comprehendere, quod ingenio quisque suo capere pos . t. Haec si princia pia tenebit orator, sin 1χι propona, i boneytaem,aut turpitudinem non quod omnis demonstratio tantum uersitur circa honesti quaestioncu id enim Fabius improbat sed quod ad eum sinem praecipuam conrendunt omitia quem qui providerit,co 1ine ullis erroribus, facillas perueniet. Hoc genus habet iis . herum prooemiam. de prooemio communiter ante dicium est, qua ratione adduis eius o m it hanc partem. conficitur genus hoc dictionis: id eri,perpetuae orbilanis, narrandu exponend si, IS , quibus etiam ricta, Cr indicia quaedam virtutum comprehendito. Sic ni Dinonnratio perpctua quaedam Actorum diactorums narratio. In ea nullae sunt argumentationes. caussam ponit hanc,quia non dubia firmantur,sita ea quae ceria, ut pro certia posita sunt, augenturi.quia bus argumentationem adhibere, tam stultum est, quam tu in altiore soli. Queuerba sile accepimus,argumentationem 'mamq; probationem Er elocutione distin tam huic generi non ese nccessariam, θοὐ tamen seminaria argumcnt rum,er ex aliis alia colligi Nam robantis est illud dicendi genus,quod insteragit argumenta,quodq; loco dilarat argamentationem, quod er cicero Ecit,er Quintilianus probat his uerbis, Ut dcfictrat autem laus quae negocijs adlabeatur probation sic etiam illa quae ostentationi componitur habet interim strariem aliquam probationis. Quale sit Vlbuc inrelligoras exemplo proposito. clacero pro Milone, sumit in destillionem cladium luise insidiatorem. Hoe Ii uua lime debet, necessarse probandum est,quia iudicium est. non ita res habet in deis monstratione. Idem proponit Antonium decoxisciuulgare scortum svise, cuis rioni prostitutum, amiliarem cladio in Tribunatu falle, T alia complura quae non proba quia genus est demonstrationis. Idem pro cornelio Balbo,pompe uirtutes argumentione firmat,quoniam etsi laus ent, negoc s tamen adhibetur. Hoc cr similia praecepta non sunt aliqua nec intesimam, sed his de rebus tradit quae frequenter accidunt. Deinde si quae sunt argumentationes, non turn sunt ut fidem Inciendam accommodatae quod proprium est argumentationu quam ad anina motus lauiter suauiterque tractandos: ut fit potius ampli catio, quam illa simplicior argumentatio. QAod se genus boc expositione conjis G amplificatione, certe iuvabitur his, quae de narrando ampli candos , Iupcriore loco dicta sunt. Reliquum autem genus. I d est, reliqua duo genera quae virum scpra c. v ALLA.ratum a superiore genus lacere videntur, quatenus illud in delectatione posiatiam in hoc aut aliqui ut supra dictum es laxit auditori Ad bene dia