장음표시 사용
151쪽
que lepore foedato, atque corrupto Iis sane, qui Graece periti sunt, triobolares isti interpretes, instar Virgiliani Mezentii squalidum, & putidum
Latinae versionis cadaver Graeco poetae animato , & vivido alligare visi sunt . Quod ut planius faciam, peto a vobis , auditores s siquis eloquentillimum Boccaccium , divinumque Danthem, quorum eximia virtute , atque solertia verna lus sermo noster in tam sublimem locum evectus est , ut a ceteris nationibus maxima cum invia dia suspiciatur ; siquis, inquam, ad verbum Latia Ne intei pretaretur , quemadmodum Latine reddiatus circumfertur infelix Homerus , nonne eorum pulchritudinem , atque praestantiam miserrime deformaret ρ Quis eos sine stomacho posset evo, vel e ρ Quis uestium interpreti illi non succens ret, dirasque omnes non imprecaretur, qui tanta audacia , tanta temeritate scriptores illos in . eloquentia maximos fecerit infantissimos, tantaminrue illis iniuriam inferre non erubuerit ρ Cre-ite , auditores , Graecam linguam , quae -- stra pace dixerim ) multo venustior est quam snostra , longe maius damnum , longe graviorem iniuriam accipere ab iis , qui Latine verbo tenus Homerum sunt interpretati. Sed iam ad Achillis convicia regrediamur . Qui probe Graecum sermonem calleat , earumque vocum vim , ac nitorem aestimare valeat , plane videt non eumdem Achillis , atque Thersitae Agamemnonem in repantium esse ferinonem, quantumque inter utriusique verba, quibus illum lacessunt, intersit. Nihil igitur
152쪽
IN HOMERUM. IOs igitur humile , abiectum , sordidum in Achillis
increpatione apparet ; nam voces illae αὐαιλίπεπιειμενe , κερδαλεώφρον , κυνος ομματ εχων , pulche
rimae quidem in genere suo sunt , neque viro, quem ira ad iurgandum impellat, indignae. Quod si cui ea loquendi formula αναιδείην μιειμενε, impudentiam indute displiceat , Regius quoque Psaltes illi displiceat necesse est , qui eadem fere ultitur , ubi ait , Induit maledictionem , ficut mes mentum Ps. Io8..18. quae tamen perquam optima est loquendi ratio , & ad rem strenue significandam aptissima. Nonne impudentia ceteris
vitiis , quae hominem maculant, annumeratur pVitia vero , & virtutes , nonne animorum Ueluti quosdam esse habitus philosophi docuerunt pNeque item Achillis dignitatem dedecet vulpina
mente praeditum Agamemnonem appellare . Nonne enim & ipse Christus Dominus evulpem nuncupavit Herodem p Dicite talpi illi. Lue. I 3. I9. Denique eanir oculos babentem vocat , quemadmodum & Isaias pravos pastores canet ampudentis os dixit c 36. 8. . Quis enim ignorat inter
omnes animantes impudentia canes excellere pMaxime enim omnium animalium in propatulo coeunt; nihil verentur , non tenebras , non latibula turpitudini quaerunt . Quapropter merito Diogenes , eiusque sectatores piopter insignem, quam tum verbo , tum re impudentiam praese-
ferebant , Cynici , idest canini philosophi sunt
nuncupati . Eustathius quoque notat impudentem morem ος κυνεον , videlicet caninum dictitari . Tom. I. O Si.
153쪽
Similiter Helenam passim appellat vates, inverecundae scilicet , perfrictaeque frontis , utpote quae relicto viro adulterum sequuta sit,& pellex adolescentis advenae, & barbari, quam coniux Spartani Regis esse maluerit. Cum igitur Agamemnoni impudentiam singularem exprobrare vellet Achilles , nullo significantiore uti verisbo potuit , quam eo , quo usus est , κυνοι ἔκ ia
εχονΤα , caninos oculos babentem illum appellando .
Neque vero mirum debet esse cuiquam, Achillem ab Homero describi cum Agamemnone TiXantem , & conviciis non abstinentem . Agamemnon siquidem ita rex erat, ut belli quidem rem arbitratu suo regeret, in ceteris vero pari, paene iure cum aliis ageret , quod lib. q. civilis doctrinae t statur Aristoteles ς ubi tradit Agamemnonem in pugna vitae , necisque habuisse potestatem, in con- Cione , ceterisque non item. Quapropter non solum Achilli Agamemnonem iurgiis lacessere , sed etiam ipsi Thersitae impune licuit οῦ quamvis multum , ut aiebam , intersit inter Achillis , & Theosiae convicia. Itaque non aberrasse a decoro magnum Homerum constat cum Achillem inducit adversus regem Agamemnonem vel ba facientem liberius , & regem eius iurgia summo imperici non Coercentem ; neque enim Graecorum dominus erat Agamemnon , sed in conflictu tantummodo supremus Graecarum copiarum moderatOT.
154쪽
De iisdem conviciis , Latinisque Homeris versionibus tum ad sententias , tum ad singula verba conflatis.
s YNOPSIS. Ninu Homeri tuterpretatis , licet summo sudio,
atque diligentia elaborata, Graecam elegantiam exaequare umquam poterit . Laus Annae Daceriae, quae GaIlico sermone nitidi mam Homeri interpre- rationem dedit . Simiti do quaedam Homerica a bobus ducta defenditar , at e iliusratur . Diib eam βοωπις Iunoni a Poeta attributam , aptusmam esse senditur , ac pulcherrimum. Uantum Homero nocuerint , eiusque gloriam everterint Latinae verbo tenus interpretationes , quae circumferuntur, alia iam dissertatione , si meministis, ostendimus , auditores , in qua convicia illa, quibus iratus Achilles Agamemnonem proscindit, quamvis sordere apud interpretes videantur , nequaquam tamen in Graeco contextu obscura eL
se , aut Achille indigna abunde docuimus . At si quis , dicet aliquis , multo cum studio , &diligentia sive in Latinam , sive in aliam linguam non veIba singula persecutus , sed ex sententiae
155쪽
ratione illum convertere enitatur , eritne unquam , ut in aliena lingua ita legentes assiciat , ruemadmodum assicit in sua Θ Nequaquam , amitores . Nam qualiscumque demum interpretatio illa sit, & quantavis interpretis solertia , Uerb rumque splendoie exornata, maximo semper aberit in tei vallo ab Homerica , quam nemo unquam assequetur , incredibili sermonis elegantia . Tanta enim sunt apud illum sermonis lenocinia,
tantus nitor , ac proprietas , tam sonorus , leniterque fluens numerus , tam vividi, spirantesque , quibus res omnes eXpingit , colores , ut nativam pulchritudinem paene omnem in exteInO, sermone amittat , quum nullus sermo alius e
Proprio penu paria ornamenta proferre possit, quibus illum convestiat . Ac veluti plantae , fruticesque Americani amoenissimi soli gener sos illos, ac salubres ferentes fructus , quibus
potum plane divinum conficimus , tanta suavitate , & dulcedine cumulatum , ut non amplius beatis Diis nectar invideamus ; siquis in . alia loca transferre Conetur , quoVis elaborante cultore minime proveniunt , fructumque vel nullum pariunt , vel tenuissimum , illumque
exsuccum & insuavem quandoquidem sibi convenientia loca , quibus innascuntur , & peculiare caelum illud singulariter amant sic & Homerus
in Graeco sermone florentissimus , atque uberrimus , Carmina quoVis melle dulciora , quovis nectare suaviora effundit; at si in alium serm nem adsportes , laetissimo exsiccato viroie , mi-
156쪽
lam aliam Homeri versionem ad haec usque te pora prodiisse in lucem ea praestantiorem , quam Anna Daceria Gallico sermone dedit , femin xum multo doctissima , neque Galliae tantum m eo , sed totius literariae reipublicae praeclaris. simum ornamentum ; adeo ut vel literatissimis viaris omnigena eruditione , in qua Plurimum v luit salivam movere possit . Homerum igitur Gallice interpretata est , atque illam interpret, tionem omni Gallicae linguae , quae sane est elegantissima , nitore , as proprietate mirum in modum instruxit , ut nihil supra in quavis elaboratissima versione desiderari posse videatur. Nihilominus Graecas Homeri Veneres , Graecam elegantiam , Graecos lepores , ut iplamet probe sensit , candideque fassa est , exaequare minime potuit . Quantum enim picta lux distat a vera, tantum Versiones utcumque elegantes , ac nitidae ab Homeri stylo ac dictione semper superabum tur . Fateor tamen , si hac Miligentia , cura. que Homericae versiones omnes , ut deceret, Concinnatae essent ,3 non ea tunc in illis bath, re , sordideque dicta offenderentur , quae apud Graeci sermonis imperitos non parum elevant tantum Vatem, faciuntque paene ridiculum . At
que id plane est , quod in laudatissima Daceriae
versione praecipue commendes , quod Homeri existimationi atque honori maxime consultum a Voluit , omnem operam , laborem , ac studium impendendo , ut reddendis Homericis vocibus alias
157쪽
alias contra in Gallico sermone adinveniret, quibus sententiae . non humiliter. Conciderent, sed multa cum dignitate assurgerent ; quini mo maluit unam , vel alteram interdum νω lam omittere quod eam licet Graece Optimam Gallicae linguae ingenium non patiebatur quam illam indecore vertere : in qua re veniam illi dandam esse existimamus . Quamvis enim huius. modi praetermissione fidelis interpretis partes prorsus non impleverit ; quod tamen admodum raro , & in rebus longe minimis fecit , nihil ferme auctori , quem interpretata est , detraxille videtur . sed eius dignitatem servasse incolumem,& e malis duobus prudenter elegisse , quod minus erat . Id ipsum igitur & in caeteris in alias linguas versionibus optaremus similiter praesti. tum . Quamvis enim versonem nullam ad Ho. mericam perfectionem pertingere posse assirma. verimus , iterumque assirmemus at saltem eius sententiae alterius linguae elegantibus verbis , nitidaque dictione exprimi debuerunt . Nam ut convicia Achillis in Agamemnonem iactata , quae ut turpia a quibusdam improbari diximus , reis petamus , si quis ad lingula verbae confectam in. terpretationem illam abiiciat , videlicet : Heu 'impudentiam indute , mulpava mente praedite, vino gramate , eanis oeulos habens , cor vero cermae οῦ
siquis , inquam , eam abiiciat , & hanc aliam paulo quidem liberiorem , sed aliquanto eleganistiorem , numerisque alligatam reponat οῦ .Heu s
158쪽
mu praetis in uae dolir, mel ut improba etsi es, i omnem qui exaeris perfracta fr-te padorem p iLumina babens, tematiate, cauis, sedpectora cervae P
nonne horum conviciorum squalorem illum d litescere , & . quampiam orationis lucem in iis suboriri arbitremini , neque amplius generoso Achilli indecora esse Θ Adeo verum est tam murificam in verbis latere vim , & plane incredibilem , ud saepe in huiusmodi versionibus vel
unam voculam immutando totius sententiae faciem immutasse videaris ; & unum potius , quam aliud usurpando vocabulum , aut nitentem ,. aut squalentem orationem feceris; pondus siquidem ac dignitas sententiarum in verbis omnino sita est . Quam rem ut ad vestram uberiorem intelligentiam explanem k optimi iuvenes , ui me duce Graecas literas consectamini ; sinite ut vinhis in memoriam iredigam similitudinem illam , rua aptissime Homerus: utitur circa finem libri imiteriit Iliados , ubi Aiaces virtute ma imos, ac duci eiusce belli fulmina , dum ante suas ipsorum copias uno quas iugo nexi starent invictii , Hectorisque , aC Troianorum. impetum, murum illum Graecarum navium Hopugnaculum invadentium sustinerent , duobus comparat ho-bus , ' qui pari gressu ac labore aratrum trahentes novale proscindunt , Iargiorique inter laborandum sudore diffluunt. Nonne recordami. ni , quemadmodum unus vestrum non minus ingenii laude , quam maiorum splendore commemdatus s
159쪽
datus , quod Homeri adhuc insuetus ad Graecam domi nostrae haberi solitam exercitationem quopiam die audiendam accessisset, imaginem ibiam boum adversantibus auribus exceperit ἱ eo quod ea sibi videre tuc explicare quidem rem dia lucide atque apposite , sed illorum duorum Η roum dignitatem imminuere , illos veluti par boum exprimendo Θ Hanc vero in nobilissimo iuvene offensionem ex eo nasci assirmabam , quod vocabulum illud boves tum in Latino , tum in Etrusco 1 ermone videatur sordescere . quum Contra vocabulum βοε , quod eo loco habet Homerus , nitidissimum certe sit apud Graecos , ne vosamque habeat significationem , praeseItim umro epitheto illo suffultum οἰ-ε , scilicet nigri, ita ut βοε ο οπε Latine reddatur par boum nigrorum . Atque hinc inferebam ad suam perquam pulcherrimae similitudini illi dignitatem restituendam , elaborandum esse , ut amota voce illa in Latino sermone plane obscura, alia loco eius sus-ficiatur , quae Latine splendeat. HaeC i vero inhexplanassem , vosque pro vestra in me audiendo humanitate attentius accepissetis , ac proba setis , si quis igitur , tunc e vestro Coetu . alter genere item, praestantique indole conspicuus Opportune subdidit , si qius igitur non bomes, sed
tauror interpretetur nam & tauri aratro inserviunt protinus apparebit similitudinem hanc
etiam Latine versam esse praestantissimam. Dicenti haec una mecum annuistis, & plausistis omnes , & tanquam praeceptorem , dum tam soler-
160쪽
rem animadversionem attulit , suspexistis. Anne igitur inficiari quispiam poterit e peculiari vem horum in unaquaque lingua dignitate , rerum quoque dignitatem maxime dependere ; atque imCirco non Homero vitio dandum , si quid abimete , atque indecore dictum in Latina versone occurrerit , sed istis e vulgo interpretibus , qui nimium serviliter vertunt , nullamque Latinae proprietatis rationem habent Θ Sed antequam se moni huic finem impono , nonnulla afferre placet , quibus vox illa βυο illustretur , o1tendatu que splendidam esse apud Graecos, suamque o, tinere dignitatem. Mecum itaque voces illas pe Pendite , auditores , , βουγαiος, βοωπα , quae omnes particulam i3ω habent in compositione. Quae particula nihil quidem per se, atque seorsim significat , sed tamen eas voces, quas componit, intendendi , atque exaugendi vi praedita est ab is nempe magnitudine, unde deducitur. Me enim significat magnam famem , βουγωος gnum iactatorem ; βοω- veio frequens Homer Iunonis epitheton mulierem denotat, magnos rotundosque habentem oculos, ac proinde decoros.
Cum igitur nemo unquam , qui Graece sapiat, dubitare possit, quin splendidae sint , atque optumae voces illae , splendidam quoque esse vocem, sive βους , eX qua conflantur , necesse est . Atque hic obiter notandum , quantam iniuriam Homero fecerit Latinus interpres quod in idem recidit , quod superius disputabamus hemistichium illud βοω ο ποτνια κρη saepius a Poeta ite-