장음표시 사용
221쪽
Plutarchus tamen in Symposiacis contendit mortales illis temporibus abstinuisse piscibus , quod ad gulae voluptatem faciant ; sociosque Ulyssis extrema fame coactos ad piscandum se contulisse, quod videtur Athenaei opinionem elidere , qui arte diu consueta illos id factitasse censuit. M roibus utique nulli bi videmus pisces appositos in cibum . Quid de fructibus, & oleribus 9 Eorum aliquem usum fuisse Heroibus liquet ex eo, quod Nestori affertur in canistro ILL H. κρόμυον myῶο ιον , ἡοἐ μελι χλωριν , caepe οὐδεπium potioni , 9 mel recens . Ulyssies quoque data sibi ait puero a Laerte patre poma . Od. I. 24. Hinc Min horto Alcinoi laudantur pyra , mala , uvae ,& alia id genus. Od. l. 8. Et Tantalo apud Inseros arbores multas fructus ostentare noster Vates confin Nit , ut pyros , malos Punicas , aliasique ficus , oleas . Od. I. II. ) Usum pomorum maximum fuisse in mensis , quas dicunt , secundis docet Servius : Duas inquit babebant mensas , unam carnis , alteram pomorem . Eas tamen
mensas secundas Heroibus non apponit Homerus , etsi ab antiquissimis iam inde temporibus in usu fuisse putet Athenaeus . l. I 4. Quae de
Cibo notanda occurrerunt , paucis expotuimus ;iam de potu disseramus . Vini usus apud Homerum maximus , qui proinde vinosus dicitur ab Horatio Landibus arguitur mini etinosus Homerus . Σιτος te, ο - , patris , c vinum passim apud eum
222쪽
Misiσis sitimorem, ae robur , inquit Ulysses , utriusque necessitatem in vita collaudans . ILL ro. Nec viri modo , sed & feminae vel iuvenculae vinci uti solitae , ut manifestum est ex Nausicaa , ac sociis puellis , quae vinum secum deveffetunt ad flumen, dum eo irent lavatum soris didas vectes . D. I. 5. ) A quo sane more neutiquam laudabili Romani , aliique populi maxime abhorruerunt , apud quos, Athenaeo teste l. Io. nefas erat, mulierem vinum gustare , qui & Graecas mulieres temulentiae accusat . Quinimmo puerulis quoque vinum propinari Graeci sinebant , ut Achilli a Phoenice eius Custode , ac nutricio propinatum legimus . ILL Quod non probavit Plato secundo de legibus , vhi lego lata sanciuit , ne pueri ad annos usque decem & octo vino urantur ; deinceps
Vero utantur quidem , non tamen ad ehrietatem impleantur . Παiδομ μεχρι εΤων οHω η ὁρκα , οἴνου Το παράπαν μη γενεν αι , νοεῖἀ M γρυα Θαι μεν , μὴ μεθυσκεIΘαι δε . In utre caprino mos plerumque fuit
Graecis habere: Μmum , ἀσκω εν ἀοριω. II. l. 3. O' Od. I. q. Quod etiam hodie in Hispania, aliisque finitimis regionibus usitatum accepimus Nihi Iominus &-, videlicet dolia vini veteris in Uludis thalamo asservabantur, Od. I. t. ) Magno fuit in Helio apud Graecos vini vetustas , quod vinum vetuς , ut notat Athenaeus , non modo ad voluptatem , sed ad sanitatem quoque conferret. Vinum vel annorum undecim , Odysseae
223쪽
seae libro tertio memoratur . Potissimum vero niger color in vino Celebratur ab Homero , qui passim αιθm α οἶνον Commendat . Supra alia quaecumque vina vinum effert Maroneum , i Cuius unum poculum aquae mensuris viginti tempera
batur , & tamen strenuum saporem suum probe retinebat . Od. l. 9. Huiusce vini meminit quoque Plinius , & vel sua. aetate nobile fuisse asserit . l. Iq. c. q. Utinam hoc anno in haCtanta vini dissicultate , atque inopia , qua lab
ramus , onustas aliquot huiuscemodi vino naves transinitieret ad levamen populorum Ismarus , si-Ve Maronea , unde s e accepisse narrat Ulysias lVinum quoque Pram neum Poeta collaudat, quod idem . Plinius nasci in Legione Smyrnae iuxta delubrum matris Deorum refert , ita ut eius honor tum quoque duraret . Solebant autem Uinum in cratere aqua Plerumque temperare .
Illi mina quidem in cratere undamque remiscor. Quapropter crater απο Τοὐ κερασασθαι videtur esse appellatus . Quam notationem & ipsemet saepe indicat . Homerus , & Confirmat Athenaeus. I. s. Has crateras Vino Coronabanto; unde έ δεφέας οινοιο vocat Poeta Il. I. 8.) Atque hinc Virgilius: Crateras magnos flatuunt , O mina eoronant.
224쪽
Quod idem fere est , ac vino implent ad maris ginem usque , ita ut coronam praeferrent. E crateribus vinum in pocula a ungulis ebibendum
me ferat bausa ex cratere, atque in pocula fundat. Varia autem erant pocula tum materia , tum forma , de qua accurate pertractat Athenaeus.c s. ii. Ait autem priscos mortales boum Comnibus bibisse , unde & Bacchus κεράφοφυῆς , hoc est eum eornιbus pictus est. Postea aurum , &argentum tuit in hunc usum apparatum , ut apud Homerum passim apparet in conviviis Heroum . Atque haec praecipua profecto sunt , quae de cibo , potuque Heroum Homericorum mihi censui animadvortenda , atque ex Felthio, qui prior collegit , iisdem fere verbis huc trans, ferenda . Quae vero sive absurda esse , sue infidignam quampiam abiectionem praeferre nonnullis videantur haec esse puto , videlicet , quod ipsi met Heroes animalia mactarent, eXcoriarent, assarent ; quod carnes illas statim a mactatione Coquerent, ederentque; quod tanta copia cibum sumerent, ut fidem sane superet. Multo vero magis legenti molesta est potio illa , cuius vel sola recordatio insuetis nobis nauseam faciat, Giaece
225쪽
κυώων , Latine tacetum ς Vinum nempe cum caseo mixtum , simila , ac melle , caepaeque erant gulae irritamentum ad bibendum . Eam siquidem potionem & Ulyssi in suis aedibus praebuit Circe Od. l. io. & Machaoni in tentorio Nestoris famula Heca mede . II. I. Ir. Eius & in Eleusiniis mysteriis post ieiunia Clemens Alexandrinus
meminit in admonitione ad Gentes . Ut hae Comnia , quae in Homerum--obile i- solent , diluamus , illud animadvertatis. oportet , auditores, quod alias saepe monuimus , mores Heroum , ueterumque hominum longe sinpliciores fuisse nothris , nec famulorum ministerio in rebus omnibus usos , multaque ipsos per se praestitisse . A qua simplicitate longe hac aetate absumus nos, luxu pessimo invalescente , omniumque o dinum homines perditissime corrumpente . HaCinquam aetate , namque ante annos non adeo multos apud nos tum nobilissimae matronae tum
ipsi nobiles viri simplicitatis antiquae nonnihil retinebant , & culinae opera per seipsos non infrequenter obire in deliciis habebant . Praeterea animalium mactatio Ueteribus sacra erat , utpote quae sine factis caerimoniis fere nunquam Perageretur . mod ex verbis Eumaei luculente Constat , ubi procorum, insolentiam apud Ulyssi iam Conqueritur , qui absente illo , eius bona abliguriebant , gregumque , atque armentorum animalia multa ast quotidianum convivium sine
ulla intermissione mactabant ; inquit enim OH
226쪽
summo namque ab time sunt noctesque dies v numquam Dei AEnt sacrum anam, mel duo t metrum. Mactabantur si quidem victimae non solum solemniter a sacerdotibus in templis , sed etiam au. profanis hominibus privatim tum in domibus, tum alibi . Vel igitur eae mactationes sacrificia erant , vel eas non respuebant Heroes , quod sacrificiis peragendis essent affueti . Sed 1tatim , ac mactassient , igni ad loquendum tradebant: qui poterant rigentes illas , nulloque post --ctationem interiecto tempore emollitas Carnes manducate ρ Nonne aiebam nimis nos esse delicatulos , moresque ueterum moribus nostris imdicare i temere velle Θ Carnes illas rigentes non aversabatur eorum palatum , vel fortasse anim lium in Oriente carnes non tam rigidae , duramque sunt, quam nostrorum , sed teneriores. Cum tres Angeli ad quercum Mambre apparuerunt Abrahamo , atque ipse omni benevolentiae ota Cio advenas esse reputans excepissiet , ad armentum cucurrit , vulit inde vitulum tenerrimum,& optimum , deditque famulo , qui festinavit , & coxit illum. Gen. I 8. 3 Vox illa tenerrimum teneritatem forsitan peculiarem carnium regionis illius indicat . bed rigentes fuerint , quid tum Sic placebant , quemadmodum etiam liodie Anglis , & Gei manis placent, iisque mitifice deleo
227쪽
tantur , cum nostras adeunt regiones . Fortasse
insuper populi illi stomacho utuntur firmiore, & ad cibos concoquendos multo validiore quam nos . Cui sane stomachi strenuitati , ac robori tribuendum puto , si tam nimia cibi , carniumque copia sese possent ingurgitare . Quandoquidem vero saepius dixi divinis Paginis Homerum, Homeroque vicissim divinas Paginas facem praeferre , age , duo consideremus exempla e sacro
Codice desumpta , quae ad id , quod in hac
parte apud Homerum absurdum videtur , explanandum apprime faciunt ; unum nempe Abrah mi mensam hospitibus instruentis , quod supra attigimus ; alterum opiparae , opulentissimaeque Salomonis mensae. Abrahamum igitur perhibent.1acrae Literae , ut subcinericios panes pro more regionis hospitibus pararet, tria similae 1ata sommiscuisse , sexaginta videlicet frumenti pondo , unumquodque enim satum viginti Continet libras, mactatoque vitulo obsonium praebuissem. Quod certe convivium non solis tribus , sed multo pluribus apud nos large sussiceret , non quidem ciborum varietate , sed copia s ex quo apud Cal-
metium recte infertur , veteres multo largiore
quam nos Cibo uti consuevisse . Quid autem de Salomonis mensa P Nonne quotidie. cibum illius fuisse perhibent divinae Literae , libro Regum tertio , triginta coros similae , & sexaginta coros farinae , nempe panis libra , quingenties septuagies mille , seu sextarios nostrae mensurae mille Cenis tum & quadraginta P Nonne ad instruendum o sonium
228쪽
sonium decem boves pingues , & viginti boves
pascuales , &.centim arietes mactabantur , Ven tione dempta Cervorum , Caprearum. , hinnulΟ-rum , & avium altilium p Equidem puto ad multa hominum millia in Salomonis aedibus versatos esse aulae ministros , famulosque , multumqui etiam cibi ad magnificentiae ostentationem quotidie superfuisse . Nihilominus a tam effusus cibi apparatus adhuc videatur absurdus , nisi eodem confugiamus , eos populos multo magis quam snos esuriisse , & cibos vorasse . Quid mirum igitur , si Homerus , qui circa Salomonis aetatem
vixisse creditur , largississimis & ipse carnibus Heroum mensas instruat ρ Quid mirum si Emmaeus ad parandum Ulyssi hospiti convivium duos occidat sues Θ Od. I s. Quos tamen non duos sues pingues fuisse putem sed duos, porcellos ;eos siquidem appellat πίεει , pingues, vero sues
ibidem dicuntur συεe συμι . Itaque cum nullo alio ferme edulio uterentur , quam carnibus , acriorique fame extimularentur , stomacho insu-Per uterentur validiore ; minime mirandum , si& carnes rigidas, & longe abundantiores comederent. Ultimo de potione illa cyceone , sive Coceto nuncupata aliquid dicendum. Equidem fa-aeor insuetis nobis , vel Cum narratur iniucundam esse , ac molestam ; non inde tamen inferendum delectabilem non fuisse veteribus , ac pergratam , quum 1 ad se reficiendos eam sumea ent.. Angli etiam hodie vinum cum lacte commiaetum potant , euinque potum in deliciis ha- λ bent.
229쪽
bent . Unguenta vino permixta antiquos bibere consuevisse docet. Plinius I. g. r. I 8 atqui Athenaeus . l. ret. e. D. Hinc illud Iuvenalis
Quum perfusa mero spumant unguenta Falerno.
Nunc verra nos tales potiones quamvis cibeatioribus ustatas propter insuetudinem non minusquam Homericum cyceonem aversamur . Praeterea observandum , vinum dulce valde arrisisse Graecis . Unde Homerus passim nominat Oh ων , mellitum minum. Quae autem ad commuscendum Cyceonem concurrebant , Caseus , faxibna mei . dulcia omnia .. Caepas ipsas , quae illi potui adiungi solebant non acris , sed dulcis L poris esse in Graecia, maximeque in insulis Aegei maris , nec odore , quo nostrae ingrato affici testis luculentus in suis itineribus Sponius est apud Calmetium . Num. e. II. Non igitur fastidiendus Homerus est , aut reprobandus prinpter ea , quae a moribus nostris dissident , dum gentibus illis probata essent , usuque recepta. Quemadmodum enim genus aliquod cibi , live potionis aliis populis acceptum nobis est inl-ve ; sc e contrario quod nobis allubet , & v luptuosum est , aliorum palatum usu Von a C dente saepe fastidit . Neque tamen aequum effedixerimus siquis propterea nos redarguat , &condemnet , quod iis utamur , quae palato suo
iucunde non sapiam. o . . . ta .
230쪽
De statura , & robore priscorum Heroum .
ΡLara , quae fabulosa videantur , fabulosa ne mquam sunt . Antiquio temporibus vere extiterunt giganter . Nullo modo illorum sententia amplecte da , qui gigantis nomen in sacris Literis metapborice interpretantur is Multa exempla eonglobata asseruntuP de proceris ea veribus per totam Graeciam , atq- alibi dispersis , or frequenter effossis , qua 'probabiliter Heroum Troiani belli essererin3- ..Caa e cur paularim imminuta fuerit saxura , ω robar bominam priscorum in poseris, luxu ies nimirum , intemperantia , de dia . Cornelii Celsi tacuisutum resimonium . Carnium copiam o medebant Herops , sed nulla eonaeimextorum acres ne , minorve' liberali te iudulgeban/ , sed aquia se
Oetam , ae fabulatorem idem plane esse una est omnium sententia , idque poetae suo iam quasi iure facere videntur, ut quidquid fabularum velint, invehant, illudque carminibus suis speciosum reddant ; pie oribus si quidem , atque poetis aequam semperfuisse quidlibet audendi potestatem disertissime docet