R.p. Vincentii Houdry ... Bibliotheca concionatoria complectens panegyricas orationes sanctorum. Tomus primus quintus, in quo continentur ... panegyrici e Gallico sermone in Latinum translati Tomus quintus in quo continetur supplementum panegyricorum

71쪽

νι Pro Communi Consessorum Poenitentium.

qui antea nos in stitu peccati cognoverunt , post eo versionem non amplius cognoscerent nos. Sed Christiani fatile cognoscuntur poli menitentiam , quia nulla in iis immutatio eontingit. Illos involis in iisdem habitabus , & iniquitatis operibus , easdem in illis ais citones deprehLndis, eadem ultionis desiderii, ε similem

voluptatum amorem . Di ams igitur audacter , meni tenetiam eorum non esse veram I aperta enim reli titillet ucstigia ι luxum hune omnemque vanitatis apparatum reliquisset; obtruncali et his visit tiones, haec colloquia , integram vitae mut tio em peperillit, quoniam hic naturalis est verae poenitentiae uisucius . Atiueν Sermonum

i'ut Ecce, Auditores, fructus ex magni Sancti huius poenitentia a vobis percipiendus 3 vcriam quemnam hocie 'et s. t. percipere vos docet ex poenitentia filii Prodigi λ Silo

oth.i,u pr vobis ollendie exemplo , maenitcntem omnc, conatus exercre debere, ut e petratis emergit ; Poenitentem ada , .lla Hii criminum suorum eonspuetum L met ex Nariue debere , ' O st. & poenitentim in poenit ciuiae serilibus debere per ev rare . Cum Poenitens ita af ectu Llli omnia expectite

potest a Dei sui misericordia. Vidistis iam primos e fiectus benevolentiae in Patre Filii prodigi, cuius milii

nune vobis enarrandae sunt miscricordiae. ut intellis iis quo u ile procedant Dei erga peecator 1 p tu Letitiam agentes, miselicordiae. Aio Evangelii nostri parabolam Dii Endcre, peceatorem per poetam latram a s iris re pias se ad gradum altiorem illo, unde excidit. PeccaIOr per

virtutem Poenitentiae superare poteli metitis tuitos, qui iri privia stetera lapii nori sunt ι sed dico etiam, illum falso ex Evantelii noliri pirat,ola arxtimen aliarum , ut allereret tantas esse Dei misericordias , ut scia enundant etiam in peccatotes, qui in Impoenitcntia versantur, &qui sis convertore nos lisuiri. Ex Anuo Et Mn-

pata ut ad illiam redeuiuibtis , nequit dubitari ; de veritis: i, re iat lixe adeo pilam ex prella est in Evangelii nostri pira-ν bu - - bola , ut satis sit perque probata elici , etiam si Sacrae si ' Scripturae non alias rationes alibi affert nt. Cum Mahuc

lius propius accederet, ut illi amorem sunm tetiaretur: miseνicordia mortis et . Amabat ergo filium hune, licet aberrantem, ingratum, inobedientem. Maior ne talendi potest sollicitudo Ruit in eouum ius, illum amplectiturr quinam amori quae ibonitast quae miscrieor dia i Amtit eum vetus eii , non haeret in 1 mplicibus sisnifieat iunibus; statim gladiam facit ad enecta . Pro digus hie filius pulcherrima induitur purpura, alioqu:n non potuisset intererie eonvivio, quod tua parati juli

rat Pater. Peccatores igitur eum per poenitentiam pumrantur, adcile m sum coenae, in qua panis, qui mari- ducitur , caro est Iesu Chraili. Dixi, cum per paenitentiam purgantur, vereor enim, ne peccatores in semetipsis fallendis industrii hoe abutantur exemplo Settimis sistin inter ad Gera accedini Mys erra . Romae Cletus selibens ad S. Cypri trium ait eos, qui nondum me poenitentiam expiari volunt communionis suae t m- s praevertere , hos non salutaria sibi remedia ueps

Iecete . sed marii ratae communi .is pern elotam virus

res almitti polle Domini mensae, sed aio solum , adhue ut eum fi Hu divinarum epularum parti ei-m1. o x csse, ut iisdem sensious astecti sint, quibus allelium vidimus Filium prγdigum . verum Q igitur,

Salvatorem amare metatores; ipsum ad peccatores quaerendos aecessisse; ipsum iri pereatores ut errimas gratias est indere: verum me omittam iis nucellariam conditi

nem. dummodo illos maenite t. dammodo ex Dei d cumentis proficiant. & laetant fructus dignos poeta ten

Posti uim Ioairnes Bi mixta annuntia. it hnminibus si I su Cnti ii consilia, exercuit marit: t um suum .

Primi illius ecinatus fuerunt e vertere peccat res, etian iis 3- que sensis vere contriti nis Immittere. Peccatores ad: t. fidenter Mecdunt; etenim ad illum aditus suavis' erat. & saetiis. Proeul absit hine fallax illud commentum . quod passim nominatur , virtutem semper ei Iet rutulentam , armatam, terribilem . Mundi Salvator repulit neminem. Liget eadem ellat innocentia, tamen qui graviis mi commiserant scelera , certi erant, se ij nigrie cile exeipiendos. Publicani, de Peccatores accedebant ad Filium Dei, beati, qui digni habiti aspectu

illius ; ad eiusdem eor etiam aecedebant . Saepe enim qui areedebant ad Filiiim Dei in vita eius mortali, ab illo quam longissime a laetant a de modo, qui vid2ntur

a Salvatore remi Ri , inve rate possunt secretum aro dendi ad ipsum; Propheta enim ait: Ppete es D minur

me t. Divina eius doctrina allici bit oratris , qui illum se- .e - m D ', quibandue, de audiebant : Ejus dulcedo, lenitas, et ilit 'lienti in qua, licet simplex est et, renidebant tamen

. ..iis. divinitatis ejusdem charactetes, sacri eram nodi, quiluis da pupulos ad sui iei luelam attritiebat , exque invisibiles erant catenae , quibus ad se omnes volunt a tes trahebat. Irisi ptimo Sancti Ioannis Capite lenimus, cum Iesus Chrillus magno quodam festo die sermonem halu istet ad populum, nihil ultra quaesitum sinisse , ut Omnes uno cite elamarent , ho no lite certe propheta est. Alii dicebant. hic eli Chrillus. Militas quos Pliaris i. & Principes Sacerdotum misi rum, ut illum comprehenderunt. animum suum adducere n queunt, ut imperata faciant; & ubi reversi sunt, ut sese excusatori, dixerunt: Nianquam laetitus est Lino sicut his Adima. Am

Multum orandum eli pro conversione mee tomm . obduratist mi, pertinacissimi iii neqttitia sua. N a Deo retriotissimi, quin eorum nos capiat Oblivio, esse debent e. to Obiecium preeum nolirarum ardentissimartim i sunt in vix uinteritus sui, coriim necellitates urgent . pro illis igitur nobis potillimum laborandum cst. Ninuae est nocentem Ni proni este, dormitare, de fratris salutem negligere, cum ille tanto eli obnoxius perieulo Scimus donee peccator spiritum ducit, numiuim conclamatam esse illius e veris

stoliem ; semper locum habet illud I inae Prophetae :

a DV . Da sua ' Idem Temo Illi de Eeclesia perquim optime merentur, qui in Q- in peera. litudine permanentes, Deo iuge, offerunt preces. Se ipsos immolam pro salute fratrum suoriam; si se callisant, ut

cohibeam Dei brachium iamiam fulmina laeulaturi. Illi .

de Eecie 1ia merentur optime, qui in mundo viventes, tanquam in solitudine , eo magis noti sunt Deo, quo te vi mortalibus ignoti sunt, Clam plorant, Ze gemunt. Simiquidem, qu. majorem edunt rumorem, de cum maiori pompa operantur quam humiles hi poeniten:es; sed eie-ditur ne id, quod hominum oculos attrahit, semper euia tueundius illi, qui meliliari praedilectione pro quitur animas humiles Humilium preces . simplietum v ti, gemitus seeroi salvant imperia, eonvertunt pece intores , caerit m atus , quorum nemo cre dcrct usquam

auctores esse Clitistianos , qui latent, de qui omnibus sese mundi negotiis abditarunt. m. Re voea, ii potes in memoriam omnia vitae mala, quae Cissit time e moerore confieere pollunt 3 plurimi invenies ineato tuo, & eiusdem speciei, di maiora, quae trillitia se a. debent opprimere: Si quis moerore contὲbescit coquod iacturam pallus fuerit liborum , operumque suorum, tu perdidisti fructum omnem operiim tuorum. Si tral Hur, qui exulare cogitur a Patri , tu exulas a Paradiso. Simoerct, qui aere alieno obrutus eli; bone Deu . quidiose non debes Deo Si trillitia eonficitur. qui se iri-iatnia laborantem, ae rubore suffusum videt, tu fati iis . Obicctum horroris in oculis Sanctorum, S Dei. Simoerore e risumitur, qui se iri crudelem carcerem de trusum c spicit; tu factus es dxmonis, infernaque maricipium . Si tritiatur, qui in iactulo languet periculos

murbo eonfectus , anima tua mortu eit . Si moerore contabescit ille, cui magnum auri, anne mi lite Pt ridiis diutinis collectum s. tabus surrcprum luit, quot super riaturalibus bomis exutus fuilli λ Si moeret, qui scipsima pluru u, mimicis tueri lubet , CD at 1 omnia prati sunt ut irruant in te, ad hoe ut iniim ulciseimur. Si

dolat , qai iacturam hei Parcntis , coniugi, , amici

Deum amitteos amitisti Pattiam, spontiam, a minum. Sitti titia conficitur, iIui in minu eli immici; D:us ini initus tuus cst , de tu in illiti, porcitate : Si moerorea licitur , qui gratiam amittit D mini aeque magni, a amabilis: qui, major, quis amabilior Deo, qui tu odit

Lacrymae , de quibus loquitiit Iesu, Christiis , illae

sunt , quae Oriuntur ex dolore , quo ob alicujus boni γ licturam assidimur; tamen rum semper lacrymae hae sunt quis Silvator Ibeatas app llit . Lacrumis pr&s-qritia vi viret mur bonorum direpticinem , m gistratus amist cinem , amici mortem, de tacita ideo sumus ex numero fide hum lugentium . de quibus dicit Evangelium : leati nisi tu. s. te ν; quor; am θ' conserabuntών. Et sine videbitur tunea erymarum Oceanus , hae non reparant malum . pro ouo eriunduntur, neque , alior eli. qui lacrymas tu dit . E contra horum Dranium moerorum inutii tau .ra ,s miseetiores ellicit , magisque ineonsolabiles . Sed linati propter lacrymas sunt, qui illis prosequuntur detrimcnt1, quae per peccatum fecerunt: soli enim sunt, quibus dolor reparate potest amissa bona; soli sunt qui bus ploratus, di gemitus afferre possum consolationem. Bona, quorum iacturam palsi sunt , dona sunt gratiae , Se gloriae 3 Poenitentia in utrorumqtie posse ii riem restituit; quam cyb rem Iesus Christus illis beatitudinem,

Be consolationem pollicetur : Beati, qiii lusent; qu olim ipsi c solabuntur. Iaro Sernerei Temo s. Poenitentii in Eoelesti status vocatur ad innuendam res- - , eius eo sitienti im, S Mi adit item: dicimus enim ita tum Lil innocentiae, e e statum pinnitetntiae ; N in ipsis Christi nasini temporiivis, poenitentes ab aliis sto Orabam π.: tur, & indumento cizi inruebantur. aue iri sierorum te s. mylferiorum Patet .m admittebatitur nisi Mit diutinam pro- x bationem, ex qua si rebatur de conversioris corum veritate iudic um . Apet tum hoc uiscrimen hre: ira die

72쪽

Pro Communi Consectrum P silentium, 73

antio uatum & Εeclesia, quae silli non potest in

Conruetudine sua, non secus ae in do trina, pluribus in rebus indulsit infir tali filiorum suorum in Poenitentiae caula; sed illos dispensite nequit a vitae immutatione , tua haec mutatio ad poenitentiae spectat essentiam. At Sanctus hic Poenitens toto vitae suae turrieulo fideliter

Veterem morem retinuit. Aucter Seνmeumn in o ia

menta.

η- is me nitentiam egeritis. peribitis. Nemo hine e Decessim, Cipitur; generalis est comminatio; omnes in pereundi versantur discrimine; omnes igitur peccatores sunt: --nes ergo indigent poenitentia. Veritas haec nullam pati-xur eontradictionem. Omnium una est in re hae senten xia; omnes fatentur agendam esse poenitentiam , qui a

rem agat illam. est nemo. Quidam se illam pollieentur facturos; alii se lim illim heisse putant; Primi temerarii sint, qui in re adeo incerta, quale tempus est , Periculo objiciunt aeternit tem beatitudinis, vel calam talis : seeundi sunt praefidentes, qui satis se plorasse te- Dent, ad flammas aeternas extinguendas. Dolor, quem vera parit contritio, eum ipsa vita manet; dubito equidem de earum lacrymarum sinperitate, quarum fontem momento exhauriri video. Sed licet certus esses, te abunde pro antiquis peccatis his satisfeci ste, rium certus es te ab omni peeeato immunem factum suillet Ex eo tempore ita ne fidelis suisti, ut reparare gratiam minime debueris Haec nonnisi per poenitentiam vel petiatur, vel obtinetur. Ad hoc igitur praesidium satis validum eoni age, quo excepto reliqua vel parum valent,

. . 'lisT ' Haereti nim si euli superioris error est credere mentia

vitae mit is tentiam consistere in sola vitae mutatione. Sed audeo di- praetieum errorem plurimorum hodiernorum temporiam fidelium esse in solo dolora praeteriai temporis a quiescere, quin admodum laborent iustitiae Dei satisfas et iii ,' Cere pex preces, ieiunia, ali 1sque ia genus austeritates. praeteritis , est CMori pecea reum paeni-., quidam Pater ait , nisi is panis Miam peregerit. Itaque hoc menitentiae nomen non significat solum simplex consilium t Iinquendi vitae flagitia; verum iuxta consuetudinem seri plurarum nomen hoc significat etiam poen1m, qua illa muletare debemus, simulque complectitur interiorem eo dis dolorem, de externas corporis mortifieationes: Haede ea uti cum Proc hetae populos ad me nitentiam invit bant, Dei verbis duo simul indieebant; Co ενι--ἰ nam. μ ναμ ιννώ vestra , atque in huius mi versonis , veraeque menitentiae argumentum, laerymae, ieiunia, alii. que xigores, o uos haec virtus inspirat illis qui vere comvertuntur, teitatum iaciunt, vos serio, & ex tota eo

dis sineeritate converti. In tuu io, u, er ρMAE AM. Ratio vero petitur ex eo, quod Liatores omnes post SS. Augustinum, Ze Thomam doeent, poenitentiam tenere locum ultricis iustitiae, quae pinnas sumi ede pectatore per ipsum Meratorem. υ dotemtis vindicta unians in se, se dolor admisso. Ultio est, satis si ctio est, quam Deo tribuit peceator, quem poenitet iniuriaeue qua illum affecit. Igitur poenitere, quin Deum ulciscamur sine poena, te satisfactione, non est veram agere poenitentiam: Nam ut idem Sanetus Augustiniis ait. necesse est hominem puniri vel a Darea, qui contumelia affetius fuit, vel a peccatore, qui eumdem affecit.

Poenitentia, euius scopus est subigere, & mortis eareeorpus ratione vivendi, quae sit prorsus opposita vitaemnitentia. ii ordinatae, csscit, ut starem nuntium mittamus noxiis, quae ipsi etiam noxia esse confitemur; mox vero prout

In illius viis progredimur, superfluum, quod ipsi innoxium esse ec nimius, Obtruncat, dc inde nos privat eo

modo, quo nos earere minime posse putavimus: denique aufert etiam non quidem necessarium, sed adhaesi nem, & nimiam earum rerum, quae sunt necessariae , curam . Eximium poenitentiae, variorumque illius graduum

speciment Si quid est, quo infirmicas nostra non audet speras se pervent iram, saltem ne lateat nos, & illud assequi optemus. Eistit, ut noxia abdicemus, videlicet impuras voluptates, quas divina lex prohilist 3 quia nullum est peccatum magis divinae oppositum sanctitati, &quod minus cum Spiritu eius simul esse queat, quam

impudicitia. Nm p νmanebit spiri rus motis in hemine ,

I. β- Superfluum obtruneat, hoc est vitae deli- et11; quia nihil est dissicilius fimul conciliandum, quam vita mollis, & morum innocentia, & innoeentia haec,

, e, Nos privat eommodo, hoc est iis, quae ad vitam eo mode dueendam inserviunt, quae laeet nobis omnino negata non sint, fovent tamen eamis rebellionem, & austri etiam nimiam eorum quae sunt necessxtia sollieitudinem :hoc enim ignotum est Sanctis viris placitum ; nolle quidquam pati, nihil negare sbi, nihil sibi deesse, velle ,& ne poenitentiam quidem asere. Sed quoed Sancti nonamquebantur, fictum est seeretum devotionis saeculi. Dici enim potest, nullum usiluam saeculum maiori cum ostentatione loeutum fuisse, quam nostrum de poetu te tiae severitve . de in praxi mgis sibi indulsisse in iis , quae vita suavis nuneupitur. Nonne enim aliquando ita se exeaeeat, ut putet rationem sibi corporis sui habeo dam esse ρ Nonne eo usque procedit, ut iudicet nos esse mundo ne eessarios, & han potissimam esse causam, uenosinet a vulgati minis legitius dispensemus 3 Attinen id dixit Apostolus; de verum est, poenitentiam, ut sit peria seela, extendendam esse usque ad odium sui ipsilis, &pectatum satis reparari non posita , nisi erue iugendo hane pereati earnem, quae est inimica Deo. Qin Christi

Eheul quam longe distamus a servore, & severitate 2 ilia, a

primorum discipulorum Filii Dcit quam raso Iactyma- insimili,'rum donum, tune temporis adeo commune, invenituit ri Tune propter unum erimen, populus omnis insemisce- - - . bat; precibusque caeli iraeundiam mulcere quaerebat :modo eum plurimi sint peccatores, vix unus homo im venitur, qui doleat videns Deum quidem assici comitia melia, animas vero interare. De necessitato plorandi ,

atque gemendi aliquod argumentum elicimus ex Epii ola 'Sancti Jacobi. Mortificamini, inquit S. hic Apostilus , miseriam vestram eonfitemini . Plorate, mutetur risus vester in Iuctum, & gaudium velitum in tristitiim. Generatim loquitur ad omnes fideles, de quibus paulo

perius dixerat. Peccamus quotquot sumus an plurimi, . Vult, nos confiteri miseriam nostram , ideoque nos indigere miserie rdia Dei, ad qLiam promerendam non solum clamores in eaelum mittere, verum etiam contriti nis sensus concipere deben iis, quae risus nostros eo vertat in lacrymas, Ze laetitiam nostram in m rorem.

Quid enim prodestet aliquot estundere lacrymas, si statim nosmet inanibus mariciparemus mundi voluptatibus

Dolor laeti numinis si erus esse debet, de emergere Dolor nu ex imo corde: alioquin omnia haee extetna, quae videntur, non aliud sunt quam hypneri sis meri. Sed si dω ν Mese elot iste sincerus est, & procedit ex corde vere contruto, dolorem hunc certo certius impulsurum homincm ad praebetida apertissima indicia odii, quod illi suadebit poenitentia eontra peceatum, & hoc armaturum manus illius eontri se ad ultionem reposeendam. Hor ipsi experimur. Quidquid vere odimus, hoc delere conamur;& odium, quo agimur, essicit, ut nullam inveniamus requiem, nisi prius illud posuerimus extra ficultatemno is nocendi. Hoc ipsum de meeato dicendum. Si ilia lud vete oderimus, ipsum in nobis delere eonabimur.

Prodigi filii Pater metae ne quidquam pro filio suo

quod exaequare posset omnes favores, de misericordias, i : 1aquas debeo Providentiae Dei mei Id autem me eum re- Vopetere possum, quin tenerum animi grati sensum Auram vel id cogitare minime pollum, quin sim mortalium om- rto i ii tonium ingratissimus ρ Haee cogitatio Dei aduo miserieor fit livo. dis. mesertim vero erga me quantumvis paulisper illi meditandae immorer, certissime ope divinae gratiae commoves,it cor meum; & sensus eontritionis meae inciducet effectus, qui sunt essentiales poenitentiae. P. Seu

GD- λ reticis seia bus. Α laeti ter mihi confugiendum est ad Deum, ac eoram eodem prostrato mihi initituenda est consessio scelerum vitae meae, haee ad pedes ipsius detestanda sent, de lacrymis eluenda. Peccavi, Domine, corii 4 te, non qui- ,

dem semel. ut olim Prodigus filius in Parentem sutam, sed toties Lime, quot sunt momenta vitae meae. Non

assero inanes exeuntiones coram te, neque fictas eausi vpraetexo, mendatri me redargueret cor meum, & sopientiae tuae lumina me pudore suffunderent. Peccavi . Domine, magis adhue, quam ipse cognoscam, & quantum tu ipse cognoseis, melius quam ego. Omni 1 au deo eonfiteri coram te, atque ut desiniam, non habeo quid offerim tibi, nisi amatissimam eonsessionem, di la

crymas meas. Id m.

Christianae lacrymae non sunt essentistiter exteriores , Π tri de sinfibus subiectae; quae non prodeunt extrinsecus, ut

plurimum sunt amariores, ae sinceriores . Vera pietas deterit alii mae fideli tres lacrymarum sontes, quae ae luemeratoriae sunt. Primus est peccatum gelietatim sumptum, praesens , vel praeteritum , personale, vel ali num, grave, vel leve; nullum est, quod dignum non si totius eordis nostri dolore. Recogita igitur tiaeelli tet ad exemplum Sancti Ezechiae Regis omnes annos vitae tuae in amaritudine animae tuae . Nullum invenies ,

quod lacrymis tuis eluendum non sit, Sanctiis hie min-ror debet lamper te eomitari, kd in te dominati non debet: Neque enim laudabilis esset, si vellet spem, di

Christiani ab antiquis Patribus pistes vocantur in aquis Baptismi niti, & qui in illis , tanquam in elemento suo vivere debent. Sed heul Qitotusquisque ineaelesti hoc permanent balneo Alterum est poenitentiae balneum, cujus aquae non sunt quidem adeo perspicuae . sed aptissimae id repar indam albedinem iam amissam, &ad valetudinem roborandam. Aquae sunt lacrymae, quas poenitentia elieit de eorde, di quae per oeulos fluunt Poenitentis. Ita fluebant ex oculis David, dieentis r

νωae Drem ruam. Oculi mei fuerunt duo perennes lacrymarum sontes, non quod filius meus insurrexit in me, vel quod vidi rebelles populos meos, vel quia va lidis

73쪽

N Pro Cothmum Consectrum Poenitentium.

Bdis hostibus septus sui; sed quia non culi divi legem

tuam Domine, quia tuis mandatis non parui. Nunquid propter hoc lugetis , mulieres. & facile manant lacrymae ex oculis velitis Heul aliam omnino ob causam vos inconsolatriles estis; ob filii mortem , ob viri iaciu- eam, lugetis; sed animae velitae mortem, iacturamque gratiae, ae Paradisi non lugetis. Attamen opus est, ut verus Chtilitanus sit piscis, qui semper in aquis velit nocentiae, vel plenitentiae vivat , non autem in aquis maris mundi, ubi ferre non potest nisi ingentes procellas . ac tandem deplorabili mufragio demergi. Gia au

Ad veram poenitentiam agendam satis non est proxi- mas peccata occasiones relinquere: intestanter sugiendae sunt, & eminus sustendae: has ob causas, a. Sine p*nitentia nulla salus. sne horrore mceati nulla me nitentia ; nullus horror mecati sine fuga occasionis, quae adeo arctam habet eum metato nee situdinem. Ios pi , quin suae virtuti confideret, celeriter fugit; vinit: David fusam distulit; victus suit. Si tuto incolumen servare eu-Pis inta entiam tuam, amove a corde tuo, quantum

fieri potest, obiecta, quae illud alias inflamma rurit; saxin,n satis bene extincta, quam primum conet pit flammas, quantumvis parum au cam ignis accedat. Ne excidant tibi ex animo haec maximi momenti munita; ne, ut semper in te validam impressi onem hisciant; Dominum precibus fatisi, ut te illis docilem praebeat. Ex Morali Natii Tostam.ntἰ P. la diei vilis Tams 3. snt Poenitentiae Ductus sunt sin erus dolor, vitae mutatio, mundi susa, mparum eius contemptus, indumentorum modestia, familiae cura, pauperum amor, in sacris Officiis assidua cura, orationis tultus, Sanctorum librorumiectio, praxis morti fieationis. Tempora admodum mutata sunt. olim poenitentia agebatur in cinere, membracilicio tegebantur. Modo ereditur in mundanis ornamentis agi pollia. olim magnus requirebatur annorum numerus ad peccata expianda; modo eredimus semihorae precibus expiari: Olim Poenitentes in copia pauperibus eleemosynam largiebantur , scieri es prcctim eorum auxi lium ad Dei mulcendam iram Eliu nec starium: modo censemus adinventim esse artem conciliandi inmiteriistiam eum luxu; tiescit ut quid sit peceata eleemosylus redimere; eum satietus noster N. aliter omnino agere consueverit, ut enim pauperum egelutibus opitulat tur, vix sibi necessarium reservabat. Lambera in anno

uomodo tantam 'iustitiam Dei imittam in me 3 Adae reinti . eam mulcentam, Domine, vel reparanda esset noxa ,

v ni V. N. quam tibi intuli, per humiliationem, qliae noxam ipsimmitiaret, vel huic noxae satis lacieridum cstet pinna, quae ei et ccingrua. Neutrum seri potest: & nisi Deus cessetat, irat rii. Qitomodo humilians me coram illo iniuriam reparabo, qua illum allaei ab eodem dcfieiens, Steontra illum te Milans Illum offendi, qui1 legem eius

vlulavi, & admodum contemptibilis eram eota in oculis eius, eum peccavi; post inobedientiam meam aeque di nus sum odio, atque contumptu. Honor quem illi ad ibere polium, longe igitur mitior erit ciant uidelia, qua

illum affeci. Hilius 1di semper fuerunt sensus hujus

muniteritis. Quomodo vero illi sui,sacere potero propcena meo sceleri debita λ Ullire excogitari potest por-Da, quae illatam Deo puniat contumeliam 8 Si mandata illius non violarentur, si peccatum n n laderet intini tam illius Najestatem, non ita Dravitar peccaretur, de

inveniretur poena, quae laetas nostrum ex inaret; quOmiam id ageretur solum, ut creaturae unius supplietum alterius ereaturae contemptum exaequaret. Quam poenam

pili potest homo, quae auferat Deo in Cm ibus persecticilibus suis infinito , ius exigendi ab illo honoressi mper maiores Infirmitas notira nos imp ues Omninoficit, qui iustitiae illius satisfaciamus. P. a. si 's

Me Quaenam voluptas fuit fidest huie Dei famulo dieere

Penien in poste: et edo infallibiles veritates, sublimia, de impenetrabilia mysteria, & vitam fidei meae conformem duco.

Adorabilis est, incomprehensibilis, inacceis bilis. Eam. in - habeo, quam habere possum ideam maiestatis illius; nie imperiis eius subjicio, & iiillitiae, quam nihil sallit, ciquae Omnia crimina punitura et t. lilius me territit nitianae, Si ietibus eiusdem memet conor si ibi ratiere. Ego illum non irrito, nec me dignum ultione illius puto.

Miscricordia eius infinita adeo ineredibilis eis infideliti ei; benedico illi, illi gratias ago, eiusque beneficio .

Providentiam illius , cuius altistima arcana ri stram metriatem exeedunt, hanc adoro, eiusque per Liuiones , euris. ae illecebras veneror. I m. Tom. 2.

tm α. Nihil, ut supra dictum est , melius decet Poenumquam fundere lacrymas. Contritio pars eis illius, ἡ .' qui eum Proplieti dicere debet: F. erunt mihi Luum. kt-ς pane, dis, Nec sollim hae peccata delent, sed ' dicere Duumus his animam refrigerati, & praeeipuam illius consolatiotiem eise lacrymarum astiduitate testiis rani siti te Deo magnitudinem doloris, quo conficitur

eo quod illi dosplicuerit. Nihil eli, quod Dei spiritu 1

melius inspiret iis, qui semel deseruerunt viam verita Iis, ut illain erroris, atque meridicii sequerentur, nihil

inquam eii in quo magis constituu sinceritatem conoris 1 nis peceatoris alicuius, qu m millius gemitibus. Hoepassim testat ux est Me Prophetas, de Iesus Christus satis aperte hoc proicitus cli, cum dixit, beatos eiIe qui lugent, & ipse etiam visus est effundere laetymas.

Haee est dispositio, quam in omnium Sanctorum per-χni depreliendimus, & non in iis solum qui post diu- ruinis .

tumos errorex redierunt ad Delim, sed in illis ipsis , quorum vita a crimine fuit immunis. Alii uberes sun- debitat lacrymas, alii landebant illas sensu earum ruixarum, quae in oculis mundi videmur leves, sed graves fiunt in oculis eorum, qui diligunt Deum, & qui semia afficiuntur earum rerum omnium, quae ad illum pertinent, di qui malorum omnium maximum putant , Deum laedere, ae illi displicere. Opus est ergo, ut Christiani eonfiteamur precata sua in amaritudine cordis sui, & doleam tepetentes prater ita crimina, S.' praesen-tιa cognoscentes, nec non saepe cogitent, se a Deo p stos elle, & se vivere in urite ia ν1m Mum . Nihil eos lomelius attollere, & propius ad Deum evehete , qtiam motus e tritionis peceatorum sitorum. Hae lacrimae non semper exteriores sunt; eor illas inundit, & in animas effluunt, easque Spiritus Sanctus croducit. Dei iisque gratissimum quod peccator, di pinnatens oscite valeat divinae Naiestati sacrificium, illud est sui dol

Si patrati criminis dolor vere magnus ellet, proculdubio tellaremur, R prod remus ςo patio, de quo odi. dubitandum non esset. Cum lethalis moeror cor noli rum

opprimit, is facile prodit in facicm: non licet de alia uapiam re dubitare; satis clamat ipsum silentium n

tum, ut ab omnibus audiatur; lacrymae ex oeulis ri litis erumpentes primi sunt cjusdem interpretes. piria nostra id exprimunt eliniueiatius, quam Ue bis minnibus fieri valeat. Vide Mago alanam sensibili hoe dolore eonfectam; statim ae eor illius hoc eoti ditur iae io, ad Salvatotis pedes sinditur iii lacrymas; & quin illi negotium sacellant hominum sermolies, magno in

coetu quaerit 'caelelliam medicum, cui conscientiae vulnera aperiat, & ab eo expetat curationem. Sanctus Petrus eodem actus dolore egreditur statim ex eo, ii quo erat loco, de lacrymarum exundantia alte citat doloris sui magnitudinem : Est egregas ferus fletiit amaνε. AMG

Sermonnm in omnia a sumenta.

Vult Deus eoida nostra conteri, & in pulverrem redi- ν gi. IIae loquendi rationes ostendunt ad aracundiam Dci

leniendam non lassicere profiteri, nos poenitere Puc tum nari catorum, sed acrem concipiendum elie eorum dolorem, M quem ut plurimum singultus, gemitus, re lacrymae c imitantur. Patres de contritione i ii rites adhiM nt verba energetica, apta ad terrorem ignavi, animabiis injiciendum. lui id .mus lacrymas, Si rictus Cyprianus ait, pares magnitudini scelerum nostrorum. Non curis, neque remediis pareatur ad prosunda curanda vulnira, ita ut pc niteritia scelus exaeque . Preces iterandae stitit; nosmet interdiu alfligere debemus, & vigilateticiatu, vita mi tim in ploratibus, gemitibusque transigere, humi, S in cinere cubare, niasmet induere cilicio. Clemens Riexandrinus Paetineotiam baptismum lacrymatum appellat. Sanccu, Gregorius NaZiatincnus ait, se recipere enitentes, dummodo videat faciem eorum lacrymis madis dam. Theodorctus inquit, licet vulnera, quae post baptismum recipitantur, non sirit insan bilia, ea tamerition aeque facile curari, ac antiqua, quae per aquam Baptismi curata suerunt; sed lacrymas, & p nitentiae severitates esse adhibendas. Ita primis Ecclesiae saeculi, de vera contritione loquebantur. Hodierna vero die plurimi ad sacram Exomologusim accedunt, qui nullum. vel certe modicum habent criminum suorum dolorcni: sed qui ex einde quaerunt in gratiam reverti cum Deo, de recte vivendi printi pium facete, ut bene m ii possilit; lai nil melius Liscere pollunt, quam Dex tia sua ad tempus differre, omnemque spiritum in m sitientiae sensus impendere. Ex opusculis L Ita m1ni. To-

Quid Dei; quid eogitabam, cum tale scelus patra. Ddiis a i

vi 3 Lx si Patrem parentum omnium suavissimum, Axiuiariis.

a:nat tilliinum, coruumpsi illum, eum est undebat in me suas benedictiones, de totidem habebam suae in me nitatis infinitae documerata, quot illius erant vel in me

beneficia, vel in proximum meum. Sed quid respondc-bo Iesu Chtilio Silvatori meo, qui me licet indignitifimum dilexit, de tradidit semetipsum morti pro me , qui adhiae illum lac tibus mcis laedete perso. Quod

ingrati alumi vitium, quae erudelitast Dominus meus palius cst turpalizine odi , spinis coronari, crucifigi pro expiatione eram irrum meorum; di illum nihilomitius rceuntibus noxis eum iacelso p De cruce clamat ad ni t siti. ; nee cessio illi set amarissimum propinare . Qtiis pollet mihi aperire q aenam gloria est, uitam amiti, mortale peccatum committetis Hares eram Regni cael iii, ι mihi ili praeimum delimata erat vita beata, atque aeterna: huic abrenui stravi ut sordida seuerer voluptate;& eadem indignum me praebui p. r blasphemiam, quam protuli in Deum, NI per te turrimam calumniam, qua: intuli proximo mula. Εἰ quid hae n.i.u plasterunt λ

74쪽

Pro Communi Consessorum Poenitentium. 7s

Ecee in maximam corrui omnium ealamitatum. Ecce me factum daemonis mancipium, & saeviis mum omnium inisera corum meorum: &timulac mortale hoc corpus, quod atteritur, di ectrumpitur in singulos dies, amiserit , quod illi reliqHum est vitae, peccatrix anima xtemis ignis .

Dus adiudieabitur. Heul me miserum i Cras ibrias e , Irae ipsa nocte demersat in stagnum ignis, & sulph ris , sed quod maximum mihi dolorem parit, est gravi Isimum ingrati animi vitium erga Patrem, & Dominum meum, qui eo i luribus trie cumulabat bonis, quo aiida et rari . si istum criminibus lacessebam. Id m. Scriptura, de Patres nos docent, quantumvis concla Σ' -- videatur pt. Catoris salus, te, Deus bonitatis, nou, le illius obdura onem, & mortem, sed potius convereato: ut sonem, Ee vitam; donec est in hoc mundo patientiam tuam semper illum ex phetare, di ubi peccatum abun-d t, gratiam tu; supcrabundare. Cum tu sis omi .uim hominum iudex . esse quoque Salvatorem; & eum ven ν1 S ad vocaridox n Hi austos , sed peccatores, & cum AEEris opus sit medico, non iis autem qiii optima gaudent AEletudine, Mettis impiis in ipso beatitudinis ipsorum statu te suppeditare salutaria eorum malis remedia; &validos stimulos, ut convertantur. Ut hoc fiat duo tantiam requiruntur. Lx parte Dei, quod illis tempus, &gratiam permititit, quod illos ex Rectet, requirat, tui 1-ficet; ex parte Vero pceratorum quod vocantis v ir spondeatit, de redimant tempus. Dies enim eorum mali

Hierunt; nee ilii sunt amplius illud, quod erant; quapropter agant p enitentiam, de vitae rationem commu

tene. Haee quidem omnia dissicilia sunt, non tamen im possibilia. Impii hi beati non fatigantur Deum laedem

do, sed Deus etiam nonnumquam illos expectando non fatigatur . voluntatem habent inhaerentem malo: sed

cum voluntas lixe sit in disterens, serti potest in bonum. Sunt similes nivi, prandini, & erysialio; Dixi di, gelu adstriciti, obdurati; sed non desunt misericordiae thesi vi sub hac nive, grandine, & crystallo, & nem. ut

in S. Cypriani dicto perseverem ) nemo des mea in e s

I ' Certum est, donee vigebat fervoe Christianus, fiati- Aello ἡ- tiosos peccatores, qui semet subjieete detreibant ie-

aut non gibus poenitentiae, non solum a communibus ecctibus,

precibiisque arceri, sed non putari quidem veros Chri- εritiae Ir- itia nox consuevisse. Quid prodest nometa Christiani ei

tra professionem Evangelii, dicebat eorum temporum

auctori Homines, addebat ille, Christiani non sunt, ex eis emistns quo hoe illis nomen defertur; sed econtra hoe illine- ςs mi. quinquam defertur, donec re christiani non sunt. Et aluter vitioso Catholico exprobrabat, eur te gloriatis non eile te in Ameticorum sententia, quandoquidem onera tua tibi eamdem praeparant pornam, quam illis errores ipsorum ρ Sed ubi ad salutaria pinnitentiae remedia em sustebant, dolore errata sua reparabant, & communis fidelium sensus erat, ut simulac peccator poenitens fieret, tune ultra probro non est et Ecclesiae. Poenitentes aliis secernebantur, & dicere possumus, quemadmodum Sancti componebant Melesiam innoeentiae suae canaore cireumundique ornatam; similiter Poenitentes alteram ,

Itium sororem composuisse, otiae in luctu, lac milaueuis dicere poterat: tiliae Ierusalem, nigra sum, sed so

moti , se suo poeniteri iae caligine in veri gratiae omam ri-ra. Ita se sessit Sanctus N. cujus hodierna die mem riam colimus. Ita ille toto vitae sua spatio menitentiae austeritates exercuit, non solum ut praeteri a peccata sua expiaret, verum etiam quae ab hominibus quotitie

perpetrabantur. Auti' Meam.

Praedicatores, quos Dei filius destinavit ad mundin. i. s.i . conversionem, eumdem secuti sunt ordinem ae ille, ut populos edocerent. Apostol odiam tempore, quo ii dem, pCCt1 Item am annuntiarunt : Patres Eccleuae det, in emau, , de Christianorum vita locuti sunt sub nomine eniteritiae: Omnes Sancti summa cum austetita tei: Iam excreuerunt: de ratio ipsa suadet, quandoquidem natura serieratim nocens eli per originale peccatum, quod in ea relinquit semen caeterorum, & singuli etiam homines nocentes pariter sunt propter crimitia, quae Originis suae calamitati addiderunt; teirentur semper agere pinniten. tiam, di satis iacere, nisi v line aliis sceleribus suis C mulum addere recenti iniuilitia & caeca praesumptione. Uoniam vero Chrillianismus illis vi m aperit, ut e parent jultitiam, quam amiserant, tacecsse eli, ut illos in poenitentia contaneat, Se pratia Salvatoris eos doceat praeterita expiare deliata, & Caeli uram reparare. --

mutent a Gloria, & voluptas duo maxima sunt hominis deside- Nunquam fere alterius privationi consentit, nasiil-Hi., up a. lud alterius acquisitione immolare teneatur. Voluptuore. &h . siis honoris obliviscitur, quia illum allicit voluptati 1l- cebra: ambitiosus negligit voluptatem, ιlula illum trahit gloria. Sed poenitentia aufert homini duorum horum bonorum perfruitionem, voluptatis quidem per doloris amari uduiem, gloriae veris per sensus humilitatis, qui nunquam magis profundi sunt, quam cum se sontes esse cognoseunt. Invenimus homines pluribus modis humilinos, qui illis aliorum contemptum contiliant. Primus modus est ri talium turpitudo, in qua inveniuntur nonpunquam sordes adeo probrosae vel secteris, vel sedivitutis. ut rubore suffiintantur, quin noxii habeantur,

R in hoc sensu peccator exprobrate sibi potest originem suam, quae in lucem edidit servum daem iis, Si parentum suorum Deseribus eoinquinatum. Modus alter qu homines humiliantur, est per natur,lia eorporis, animique vitia, quorum altera visum. altera laedunt societatem. Et in hoe quoque sensii meeator, habet Decasi nem humiliandi se, consideratu elicum undique suas

ignorantias, Se infirmitat s. Id. m.

Cettum est gloriam cum miseria similesse non posse, sitis i. .et Ze in Saetorum Bibliorum stylo vocabula affictionis , t ς ' ἔπι-& humiliationis unum, idemque significant. Nullatem miseris major est , quam peccatoris, qui procul abest a Deo, exutus oratribus gratiae bonis, α cui aeternum instat supplicium. Sed Gmnes abiectiones longissime a sunt ab illa, cuius eausa peccatum est: illa non conse lectuntur nisi naturae , vel conditionis calamitatem ;iaec autem, quae sata est in peeeato, meretur omnino, ut qui illud commisit, contemnatur. Hoc pacto Pecca

tor potissimum humiliatur, Se poenitens, qui omnes c ligit humilitatis causas, hane prae exteris agnoscit, Merubescit cum suimet ipsius contemptu , qui illum sub ipso deiicit inferno. Interior hie humilitatis sensus Sancti Poenitentis nostri mores formavit. Idem . Poenitentiae nomen hoe in loeo pressiis non excipitur NNIοὐ- velut fignifieans christianam virtutem illam, Quae conte rit eor peccatoris, quae illum disponit ad gratiam, de

quae maximos eiusdem progressus eoi omitatur. Utor nomine Poenitentia, quomodo omnes vulgo uti solent ad exprimendas poenas, quae pro peccato imponunt ut cujus usus adeo commuius est, ut quidquid molistum suscipitur agendum in patratorum criminum sati, lacti nem, pC nitentia vocetur. Loquor hie igitur de poenia tentia spiritus, videlicet de poenis, quae s..itur utitur pr pter peccatum primis conversionis tempori biis. Dillinguo igitur spiritum corporalis poenitentiae, ab hae poenia tentia spiritus; altera quippe eadem est huius virtutis

essetitia; habitualis, & permanens dispositio, quae in

anima suoque eorum, qui eminent Sanctitate, invenitur; sed poenitenti de qua loquimur proprie poena est recentium Conversorum, in quos Dei justitia vult an madvertere per rigores suos, Se quos divina Sapientia vult expiare, & separare ab illiciis amoris Mundi, Stamoris proprii per lias pinnas. Divinguo etiam hane poeniteritiam spiritus a corporis poenitentia; quia earum se veritates longe differunt, non secus ac rarum subiecta. Cum utrumque particu ps fuerit peccatis tenetur utrum que illud expiare ctus; sed corporeae regii ut disce Ilone, quae tempus earum, de vires observat, ita ut vulgo neque immodicae sint. neque assiduae, cum poenae spiritus nullam habeant mensuram, nullumque intervalis lum. Et vere aequum est ut quoniam exdu us nocentibus spiritus est noeentior, acrius puniatur; ira poenae illius aliunde proficiscuntur, de ab alio imponuntur judice, quam illae, quas Poenitentes patiuntur extrinsecus. Spiritus imponit corpori poenas, quas patitare sed Deus ipse institit spiritui varias poenas, quibus afflictatur ridcoque eorporis poenae voluntariae sunt, Δ poenae spiritus necessariae. Liret spiritus dominetur in corpus tamquam mancipium suum; tamen adeo arcte illi eonium cium est, ut semper illi indulgeat, semperque aures benignas praturat illius excusationibus, ut eam moderetur severitatem, quam meretur: sed iustitia Dei, quae p Enas irrogat spiritui, capax non est, aut erroris, ut decipitur, aut infirmitatis, ut flectatur. Videamus ergo

quas poenas illa per se irroget, & quas tuti e permittit in poenam, vel probationem recens Conversorum; &disca rius, quam periculosum sit laedere Deum iustum ,

ae poteritem, qui tanta eum severitate in eos ipsos animadvertit, quos iam gratia sua dignatus est. λιμν racem. Credendum non est, Auditores, omnibus lacrymis quas fundimus, eamdem incile vim, ae lacrymis Magda dim eam. lanae, niti fluant ex eodem sonte, & nisi eadem causa eas et eae. Bapti sinatis aqua per se nullam habet effetcndi Min .s. vim, nisi ad Sacramenti dignitatem attollatur per verba ον dibaptizantis. Hoc ipsum aecidit lacrymis ex oeulis fitiem tibus: mutiles sunt; nisi illas eliciat paenitentia. Om- eam cM Des lacrymae, qua temperamenti molimes tanta cum f.-

ei litate elicit, inliti prosunt ad salutem; Omnes ille , quas elieit boni alicuius, vel amici iactura, steriles aquae suili, quae nihil pro caelo producunt. Opus est, ut Sanctus Spiritus eas uveres iaciat, alioquin omni Ductu eatent, vel si mavis, secundum S. Augustini meruem, aelocutionem, docte plorandum est. Docto ii id 'sibi vult insignis hie Doctor 8 Igitur ad Iugendum docti na resutritur / Ita sane , de hominum plerique ignari

sunt vi tribulationibus suis r ignorant quippe usum lacrymarum suarum: nam haec fortunae perturbatio, pro stur quam tantum lacrymarum profundunt: haeneos fi-iorum, vel amieorum, quae illis tot , tantosque dolores asterunt: hoe pravum viti ingenium, de tot alia in Giunia, quae mulieri huic perennem pariunt dolorem; si haec Omnia perferremur propter Deum, & propter moeatorum eius satisfactionem, quos thesauros, quos moritorum acervos illi cumulassenti Quae gloriae pondera in eat Ol Sed haec omnia pereunt, eo quod lacrymarum

75쪽

Pro Communi Confisibrum Pori silenti ues.

usus isti ratur. muris. δ P . Heu I S. Cypriarius addit, eum iacturam secillis alicuius boni fortunae, nullo assi ei potestis solatio; ubique proditis doloris magnitudinem k quae vos perinit et Ia turam passi estis animae vestrae, Deiaue vestri per scelus, S siceos habetis oculos, de cor innexibile λ Animam tuam perdidisti, & non atriter plangis Non μνDeν ietem. Γυνλ Video quid hoe rei sit, de saei Ila cauam huius carentiae sensuum cogi Meci. Hac oritur, ait, quod homines verum habent dolorent iacturae bonorum, qtiae respieiunt corpus, de opes te renas: quia illa, habent in pretio, eisque penitus adhaerent. Tristitia emum in his omnibus o onibus sincera est: sed in speciem tantummodo dolent ob iacturam bonorum aeternorum . quae florei faciunt, Se da quibunnunquam fere cogitant; quia lacri mae eorum manant ex eorde, ut olim verymae Magdalenae, cuius dolor illas exeitans non minus violentus est, quam sinc

ΡRO COMMUNI SANCTORUM,

QUI SEMET IN MUNDO SANCTIFICARUNT

bonorum operum praxi

MONITUM.

uet in ordine natura Pro Didentiam constituisse. ac praescripsisse bane stat-m, ct condia Ionum varietatem. ινιε .uit Deietatem hominum, Er tenet in mutuis o ciis civit tes. rer a. Respublic M : smili pacto supereaturalis Providentia Dei tu oinvragenera- ιm, G praulatim Iideles Ducat illos in xum vita statum in quo fri luit , - meam conitionem , ad quam iura trocavit; ideoque adjecit istis e.t media . per qua ad finem I m pervenirent , ct gratias , qαι rum ope semet in Me statu sanctisicarαι , cr etiama i m auctitatis st itum se attollerent.

Iime Eeries a Sans os veneratur, G eolis ex omni professisne . vitα Ienere, O S. Paulus, ut nobis omnem auferret e frin, quam praetexere possemus negligentia Sanctimeationis nostra in eo st.rtu, tu eao sumus , palam prositetur, non omnes homiues esse Apostolos. Prephetas , Doctores, nee omnes iisdem talentis donari. Unde sequitur, Deum nou ab omnibus eadem exuere osseia, ct munera eadem sed id maxime optare, ut omnes sui Sancti, i. Thelsi I. 4. Haec est voluntas Dei sanctificulo vestra. Qiam opus sit afferre aνrtimenta ex isteri, nodioque Testamenso deprompta, in primitiva Ecclesia Christia σι omnes Iere Sanili erant . eadem exercebant munia, eadems .cia, communem visam ducentes, ctspe obscuram, G abscouditam, quemadmodum fecit S.Ioseph, o perplures annos iri e Sal tor . Saneri Dero. de quibus hie quaestιo est. e. v hoc suυι numero semet sanctis carunt in inta communi, o hominum commercio per exercitationem νιrautum; ae ebristianorum dumttim, per bonorum operum praxiam, per obe. dientiam diotaurati Dei. per passiones, ετ sedulam Ulaiorum status fui, mandatorum Dei, cT Ecclesiae Ase voriam. Ceresinere ro est stitur. in aliquibus Civitatibus, vel peculiari quopiam in loco celebrari diem festum bia huius, quae Oratori ad elogium texendum nihil aliud suppeditabit, qnam vitam fregi. Ersa/isse peract.1m, que qw.lem sitis aestimari non pol st. Hor itaque in aramnen. to inνenietur remm Iiareuex qua peculi iriter applicari posit Sancta, qui pro tali habitus, probasuque fuerit.

PRO COMMUNI SANCTORU Μ,

qui se se in Mundo Sanctificarunt virtutum,

dc bonorum operum praXi.

, NE TUO:itim infidelitates nostrae in Dei set vitior hi P seu vulsit iis a eii cauti, propter quam deti-Delim eo fidei:tia; exhauria- ι .us .f. mus venenatum hunc scant m sedula, &ν t. st constanti fidelitate. Nihil negemus Deo ex. α. - as Omibus , quae scit ut, ilium petere a. nobis. de certe orat tes illum replebimur stileia considentia quidquid obtinendi. :mpenclamus fallem aliquod tem. Pus in exatri re rerum earum . qua5 Duminus purit a rio. B:ς eo in statu, in quo nos collocavit. Arduum non erit illas eognoscere. Sumus ne iri statu religioso ne aliud nil reamus apertius documentum divit ae erga n γs volun

taris, quam resulas nostras; has deinceps indiscrimini tim, & sine ulla exceptione Oi,setvumus. Ite aedilitamus augusta saeerdotii dignitate 8 Missima etiam sublimis hujus status obeamus ossicia, At secundum illius dignitatem vivamus. Vivitas in saeculo: cogitate. titiae vetita sint δε fieta, non quidem generatim, ut plurimum accidit, sed fingillatim, Ze prolixius, ossicia erga similiam, filios . servos, Oiseia Christifidelium . praxim pietatis etaristantem, assidui Religionis exercitia, inevitabit m Mi: uiato. rum Domini, At dogmatum Evat seli Orum os servantiam:& eonsilium ea e nihil imposterum Domino negandi . Ita tinctus ille vir, de quo verba sirimus, in iplis nundanariam curatum impedimetitis, di mundi negotiis

sanisi fieatus est; simili ratione se nos possumus sanctifieari, si eonabimur illius vestigia legere, di exempla in iis

1, i in i Haec perquisitio curiosa fuit Dotiorum virorum, nul trini nis' lum vitae statum in Republica iii veniri posse, ubi aliquis eidem Eeelesia inter sanctos retatus non sit, iit intelligamus, quemadmodum nun corid tiOrius, neque in s mu stituti genus Sanctos minime faciunt, haec nequaliuam H - illi esse, quae sit c hibent, ne aliquis sanctificetur: Daviti quae iti questim genere ducitur, de naulitas, quieuiuslibet status ossiciis defuigimur. Hi e olim die ebi: TLiuillianus fidelibus aevi sui. Nital Histia, exi,as cuium estis. Qita in Ctesi, quam vita rationiam profiteamini, dummodo ad illam vos evne verit Dominus J Ita non uti aero utrum laeuutes sitis. an Religioli . utrum Si cris Ordini vis iniurati, an Myta .R. GLau amplar,ti: si ahoe esse debet eommune Christianis omnibus, euiuscun- quae conditionis, se professionis sinp, ut a saeculi absinteorruptione, quod fieri potest in omni genere conditi

Prosecto ex Regum numero, qui inter Fideles illi es- Iπιεν se. se videntur, qui majores obices habeant ad salutem , infiniti prope sunt. qui in Beatorum album relati sunt, postqtiam in Rula profana vixerunt, quin vitiorum eonis plurim te-tagione inncerentur. uanam conditio est, ubi sit plus lieemiae, de Religionis minus, quam militum natus δAttamen exercitus ficti polla e cx illis, qui in eo instituti genere sanctifieati sunt; nec defuerunt legiones integrae, quae malueruns mortem subire, quam fidei abi nuntiate. Inter homines negotiosos quaenam pericula, quaenam tautis dissicultates 3 Quae impedimental Non desuerunt tamen multa illorum millia, qui consumma tae virtutis ita signia ediderunt speeimina, de qui ad altissimum sitictitatis apicem evaserunt. Idem . Haee Sanciorum multitudo ex omnibus statibus, & eonditionibus ex Apolloli sententia, sunt veluti nubes t talostium, qui aliquando insurgent in nos , nobisiue no-di e mu-

stram Q. Orobrabunt ignaviam: Tantam habentos rem um dem. Numerus eorum perspicuum erit, ac manifestum

argumentum, de nos sanctos esse potuisse, & nostra la- - si ctum sui te citi pa, si riobis sanctos esse non contigit. T II, cri' stiam nisi . m. llaec nubes supra nos est, de in media nisis. aeris regiorie pendens, ostendens nobis, se in terris sui Dis, qui in at cetii terris adhaereret; se inter negotia, quibus obrui vidubatur. per pietatem assurrex ille, & nonnili de Crita cogitalle. Toxium nrἀom. Haec nubes est, quae sin imbres gratiarum, de quae has impetrat a Deo in pro iis, qui iisdem impediuntur muneribus, easdemque Liseult tes experiuntur. Sed cavendum est, ne nubexilia aliquando si per e put nostrum disrumpatur. &crumpat in fulmina proserens damnationis nostrae sentem ttim, si ita miscri fit urimus, ut pereamus. Idem .L: e ii Auditores, quam gravi dolore torquebimur ali- ΓΗ qui radia, cum Deus locum ostendet nobis deliinatum imitit eos, qui eiusdem sunt ordinis, & conditionis, cuius lara erant.

ipsi sumus' disia respondebit homo ille . qui periit ea

in c. 3nditione, in f ua sexcenti alu, quibus tauri plura, u ne lue

76쪽

Pro Sanctis Vitae Communis.

miandi queunt

neque ma Iora saerunt subsidia qtam sibi sanetificati sunt.

Tune contra illum consurgent, ac testabuntur illum unice eulpa sua interiisse, & eonditionem eandem illi viam asse potuisse , per quam in Caelum ascenderet. Quid respondere poterit Magistratus ille, vel dex qui perierit in eo munere perfungetido in quo tabeundo alius salutem nactus est, quamvis nullum validius iraesidium obtinuerit, & cui fortasse in eodem tribun i sue cessit λ Hre dignitas, quam polluisti, venalem ha --s ivllitiam, sitit ne eius, damnationis tuae λ dicet illi. Non ita. quandoq iidem me Sinctum secit, tu vero reprobatus fuisti, quia abusus es potestate, atque ausi Pittate, quam tibi conserebat. Tu ergo causa es excidii tui, non haee provincia, quae tibi suppeditabat adminicula temet sanctifieandi. Hoc ipsum de omnibus aliis

vitae generibus diei potest: ubi qui sanctificati suerunt

urgebunt aliorum damn tionem, cum suo exemplo ostenderint, nos non solum posse nc et tinctistea re, & se

vire Deo in quolibet genere conditionum, verum Cliam Nos nunquam melius perfuncturos esse nostrae conditi nis ossiciis, quam eum in ea fidelius serviemus Deo , ibique nosmet sanctificare adnitemur. sermonum

eo omnia ora. rara .

Ecce quid eonfundere debet eos, qui hodier ira die

putatu se posse et istianam vitam dueere inter eas e ras, quae adhaerent professioni sua, vel qui credunt statu, munere, & negotiis suis dispensiti, ne sanctificationi sui ipsorum operim navent. Mira illusiol Audit

res, quae non minus perieulosa est, quam communis in Mundo; . ubi nihil audit ut praeter excusationes, Pr te tus, dissieultates, Si obiees q*i afferuntur, vel potius fit suntur in virtutum praxi , de in offetorum suorum fututionibus; Sed illunci, quam dissipandam pro virili parte aggrediar. Fictus praetextus, quem evertere adnutat ostendens nullam esse conditionem, nullum statum, vel munus in quo nequeat aliquis sanctitatem adipisci. Hoc argumentum magnum afferre debet solatium mortui, & conditioni holmnum. Uine insertur, si quilibet status, di quodlibet vitae genus suas habet gratiis, ut se sanctificet, ae Deo serviat: asserere, se virum bonum esse in ri posse, neque in hac , vel illa conditione s lutem suam posse operiri, hoc est Deum iniustitiae ix milie insimul ire, quasi a nobis ea exigat ossicia, quae illi praestate minime possumus; hoe est velle ordinem Sapientiae ipsius causam esse criminum, & deliciorum nostroruiti; hoe est illum alictorem constituere nollet rum metatotum, & excidii nostri, eo quod eo nos constituerit in statu, ubi fieri non posset, ut sanctis caremur: hoe eli deni iue deliruere illius Providentiam , quae cum hoc discrimen inter .homines collocaverit , conditiones partitus fuerit, & cuilibet locum, & Ordinem assignaverit in Mundo, nequaquam illis suppedit verit adminicula, ut ossietis suis desunsantur. God si inficias ire non possumus, nobis non deesse haec adminie ulla, 3e gratias, sequitur ergo futilem esse excusati nem, de praetextum omni iandamento destitutum, negligentiae suae causam in Dei servitutem, Ze m camsalutis suae curam in statum, & conditionem suam retiiscere. I. m.

satis non est Auditores, quod singulis eonditionibus suae sint stitiae, & adminicula; nam singillae propria ,& singularia habent prae exteris subsidia ad finem, pr

pter quem creati sumus. Quapropter dico eti1m, nuru is, noslum esse statum, in quo nemo queat ad insignem perinvenire Sanctitatem ; quod arguta ex praecepto, quod Π ἡ ἡ 'i,diribis Deus irrogavit. Hu est veliantas Dei sanctificam -- lannuate

νε a. Hine enim posito quod Deus exigat a litabis, ut ad sublimen e tendamus sanctitatem, atque proposue- 'rit loeupletissimas eoronas, Ar prima Regni subsellia iis, qui illis metiti fuerint; inde vero non Ileeat am bisere peculiari sapientiae suae dispositione ab eo inst

tutas tot varias conditiones suisse, quod semper pr sup no, quis et to non arguet quemadmodum eius S pientia hane statuum variet tem instituit, bonitatem talibus omnibus; quoniam meridiana luce clarius vide- eiusdem hane ad aeternam salutem retulisse, tanquam

burit non solum se in e ditione sua silvari posse; sed

etiam debere ipsam eonditionem suam sibi tanquam me dium ad suim sanctifieationem proponure. Idem . Nimi est in quo plures committi amur dissicultates ,

de maiores nobismet obiees fingimus, quam eum deri stra agitur si lanificatione. Dolciri quidam, querum

tui se simul niui p,ise de Deo, S: de negotiis suis eo-gitare; alii aiunt, muri u elumque sulim cum pietate, ac devotione simul esse non pula; alii denique a Diarunt omnes euris, & coxitationes suas negotiis Occ pari, de ab orberi, & quod magis metuendum est, ii minu: a nequitia conditiones omnes periculosas evasit se Ee vicium, atque morum corruptionum scopulos ubique sevisse. Ego tamen vobis prohaturus sum , haee omnia inanias esse praetextus, quibus plerique sibi in stipitiis suis assi ritantur, di quibus licentiam aequo estutiorem excusare dtiituntur reiicientes in statum, vel ossicium suum dissieultates, quae non nisi ex prava mentis, dicordis eorum assectione proficiscuntur. Mem. Posse nos servite Deo, α in omnibus vitae eranditi nibus sanctificiti, eum vetitu sit , quae hinc quidem inanes praetextus omnes evertit, quos asscit ignavorum spirituum negligentiai inde vero sedat turbas omnes , quas timor, aliae dissidentia in tufirmis excitant animabus, sitis solidis argumentis vix probari potest. Duo ramen, vel irin mihi occurrunt, aptissima ad persua ciendum iis, qui ea voluerant attentius ponderare. Primum est, cui lioet vitae statui, & conditioni proprias inesse gratias, singularia ad id adminicula . Gratia , quam , aera Scriptura Caelestem torem appellat, causa gener ilis est, quae cuique professioni, ac muneri, & rivato euipiam statui se aecommodat , ut sicile omnia iis persunsamur ossiciis, de omnes obligationes nostras expleamus. Gratia, exempli causa, ea die in virum n

bilem, Ae saeit virum mentium, & illum Leto succem dit tum gloriae Dei , cum servitutis erga Principem suum. Ecee quomodo huius eonditioni se accommodat. Descendit in animam huius iudicis, tribuitque illi coris dis re titudinem, amorem iustitiae, vim, ac robur lubram aeuuis lancibus tenendi, quin ex alterutra parte praeponderet. Labitur in negotiosum hominum dc probatissimam inspirat illi fidelitatem; in Melesialticum, &hunc effeti hominem divinum vitae suae exemplo sultianentem characteris sui sanctitatem in Religio unx, iabanctum s. it. Haec una eademque potest elle gratia squae tamen variis hominum inseritis se Meommodat , variisque conditionibus , in quibus Deus illos conlutuit: Sive gratia semper se eadem, de differat solum propter varios essectus, quos parit: sive ut innuere vis detur Prineeps Apostolorum, vere se multiplex pro varietὲte personarum; de Deus, qui omnes novit species media ad finem suum, de in singulis eorum aliqua ad-ιsse subsidia, quorum ope ad illam perveniamus: ali

quin in hic dilicibutione, in qua videmus tantum inaequalitatis, licet Deus nihil cuipiam d. beat, homines cameri se laesos rati aliquim ira uerent causam invidendi

aliorum sorti, re eonquerendi tibi infigi pondus, euisurenda vires decissent, vel saltem putandi se a Deo quadammodo neglectos fuisse instituta eum aliis comparatione . Idem .

Conditici divitiam satis improbatur in Evangelio ,

quia divitiae latissimam pandunt viam omnibus vitiis 3 isti fidi' iuppeditant nobis, unde nolitis desideriis sitis fatere deia o tot 3,. beimus, ac faciliorem nobis ad Illa aditum prae Fent. Hie de causa toties objectum fiunt maledictiouum , di . cuanathematum Filii Dei: ra intia divitibus. Attamen hae inae 1i,itiae, si illis uti vellemufi, quemadmodum uteri. dum est illis, quim nobis opem a. 'trent ad nostram

illius, usus, & proprietates, illis applicet statui, ins

sto, ac iiudii,

cior Sera sum omnia argumenta

Liquet, quemadmodum generalis adest Providentia , quae omnibus magni huius mundi rebus inviolat, ubi

omnia concinne in pondere, numero, ae mensura disposita sunt, non deesse altim particularem, quae respicit gratiuum distributionem . . Lsaniaifieationem λ Reaimere pollemus peccata Veleemosynis I omnia erilitatis Opera, quibus Caelum promitti tur, quomoao: aut a quibus melius exerceri possunt quam Daibus, & 1 pallidentibus illas Non ne dicere

prsumus, si divites recte uti vellent divitiis suis, illosol, ictituros citra laborem quidquid alii per vim, valido tua conatus rapiunt 3 Hine sequitur, hune erroremelle, de illusionem ab inimico nostrae salutis prosectam credere, si ellemus in alim quolibet stitu ab eo, in quo

Deus nos esse vult. 3e in quo nos constituit per prinvidentiam suam . nos eidem melius simulaturos etse , cum interim presentia eontemnamus adminicula, &gratias praesentes, quas prae manibus habemus, ut ali scommentitias optemus, quas neque lissimus, neque suismus habituri . inare sis dium in innis umenta.

Mulier illa, quae inutilibus confitietur querimoniis eo quod ingressa non sit Religionem, ad quim se credebat evocari; S qua inter importuna impedimenta me qudem iunomicae administrationis cogitat quam be tam viveret is a vitam, s procul a similiae curis, ac moroso viri sui ingenio de uno Deo, ac salute sua esset sollieita; huie uni iud non

magno, ac necessario negotio vacarem, ait. si me protinsus inter Hausita devovillem Domino; &mihi non sur um Deus petit ultra tempus de hac re eositandi. Sed quid pr duit haec querela Non ne eaptum est tuum vitae insti tutum ciri ne delecta fuit vitae tuae ratio; haec non est ultra nili tentatio, quae prohibet, ne saeias quae de

bes,. dum mentem occupas tuam cogitanda ea, quae si eetes, si alio esses in statu. Idem .

Qiiod vero solatio mortalibus omnibus esse debet hire hae, illud est, quod praeterquam singulis e altio--lia nibus sui adsunt adminicula, & gratiae pateticulares, ferere audeo, illam. iii qua nos este vult Deus, Aein qu nos ipsius proridentia constituit, cimnium opriis erat: mmam esse, Mad nolitam sanctifieationem aptissimam, Se ex iisdem principiis argumentor . Si enim Deus Omnia haec vitae genera instituit, Et varias hasce conditiones, quae e mponunt Civitates, de Regna, & si in hoc Dei elucet Providentia, Sc Sipientia, quae diversa haee impertui studia, talenta, & seeretos instinctus hominibus, s quorum alii aliud inquirunt ad ei vilem sotietatem hoe . . - easque accommodat sta- pacto sustinendi me aiis qua sicin divisit Luminas, ut 'Arast

77쪽

τ8 Pro Sanctis Vitae Communis.

Apostolus loquitur; is itur Dinis est, qui diversas has

'ristias applicitit, & ad varia vitae genere peculiari. O atione appellavit . Qiticunque enim vult finem , vult et lim media per nec ellariam illationem; alioquin si haee Dei Providentia non tendit solum ad bonum eommune. & universale ma Srii huius mundi, verum etiam ad botium cuiuslibet iii gillatim , qua in re ab humaria distino uitur, qui particulare t om :m publico sa- ri test; sequitur, ubi nos Deus ad aliquam conditionum aut aliquod vitae geniis vocavit, haud haesitanter W,sse affirmari, hunc illum statum esse quem optimum tapinis censuit, Se in quo per aeternam praescientiam suam vitare, nos facilius , he utilius sanctificationi nostrae

cooperaturos esse, s illius consiliis obtemperaverimus. Quin eontra divinam hane obmurmuretis sapientiam,

in m. t viis tuae vos hoe in loco eonstituit; quin inutilia fovea lix iis uiis des de ιδ rei, quam vobis nequaquam utilem eensuit in q-is, 'Cur non exeritis eonatus vestros , ut illius de vobis3- ι us consilia expleatis ' Videlicet cur eidem Obsequi non a

simulque vosmet sancti si re conamini eo trista--crmiat, - tu, in quo vos esse voluit 8 Hie adscititius est color , , '' ii, quem homines amngunt negligentiae suae, cum asterunt sapie .lisuta negiat a sua, dc dignitates, & curas, Ze conditi

si dispensent ab ossietis hominis Christiani, desilutis suae euram abiiciant: ipsi seruum, S. Ambrosius inquit, os ira D Giι aias, utin/. Personalia vitia statum suum reiiciunt; non professio tua proh bet ne servias Deo, sed uniee prava voluntas tua. Hi omi ea praetextus Lllaces sunt , atque inutiles , qu niam postumus non solum nosmet sanet fieare; sed etiam summum mi sectionis apicem in omni condita

num genere attingerc. Aia ιν Semonum in omnia aetu

Q - , diri Haec, Auditores, propositio priori minus e stans non ust: nunquam melius satisfacimus nostrae eonditionis mu- Deribus, quam cum melius Deo obsequimur, &Ombre . lius sanctifieationi nostrae vacamus; ideoque tantum a

haee duo simul esse non possint, ut sibi mutuo

eii, - dent manum, de alterum alterius alternis firmetur sub

sidiis. Ut hoc liqueat, non est cur longius argumenta petamus: afferam solum rationes aliquot probatist mas , de quas rudis quisque sicile intelligere valeat s videlitaeet Christianismum, di Dei cultum nullam eum statu nostro habere oppontionem 3 sed e contra se acto

modare omnibus eonditionibus, ae statibus t immo auxilium nobis praebere, ut eorum pellangamur ossiciis rdi praeterea conditionem nostram nobis te ipsa media suppeditate praestandi Deo quaecunque a nobis expetere potist; ae tandem Omnem sanctitatem nostram in eo positam esse, ut adipiscamur persectionem propriam stadiis, ta conditionis, in qua nos divina providentiam uitiui; uem

l .is., i di mo infitias ire potest media praestandi Deo qum

c o ei in lite x nobis exigit, abunde nobis in quavis conditione si etero; & sine recenti laboris accessione, e dem saetentes, quae facimus, eademque negotia pertra- tu stantes, quae trinamus, posse nos sanctifieari, & insi-pti s sani tos evadere, quia nulla ost actio tam abiecta, de humilis in quolibet statu, quae rectis rationibus risqueat animari. Si suam in Caelo creedem mereri. Ita ut si lutem vel iram operemini, ae Deo serviatis, nequa-quim iubemini mundo vale dicere, negotia vestra de serere, bonis, ae praediis vestris abrenuntiare, quae tamen volis essent facienda, nisi aliosvin sanetineationi vestrae animum possetis appellere. Sed Deus, ut ita di eam, vobiseum paciscitur: non e pit vos, ut statum , de eonditionem mutetis, sed ut recto in illo vivatis , mririque illius obeatis ossicia. Iimm .

Omnibus fatendum est, id quod singulis muneribus, vel eonditionilius est estentiale, saluti nostrae obesse ivincore i 14 a posse. & id unum, quod ipsi adiicimus ex tu bismet , id unum Omeere . Gaerere enam unde victum notus re se rit comparemus, in quo nosmet occupemus. 3e publieosa utiles simus, id in quolibet statu ellentiale est; & d nec in eo morabimini, audeo dicere virtutem perseeturam esse statum vestrum. & hunc vicis m ad virtutis exercitationem non nihil esse collaturum. Sed daemon, quem Tertullianus appella: eorruptorem operum Det , illis admiseens daemon inquam abutitur illis, suisque inservite saeit consiliis prorsus oppositis naturae illorum, ae hastitutioni, eum sequimur placata, quae suggerit r obis; quae res omnem parit ei vilis , ae moralis Mundi perturbationem . In hoc munere, & statu, quem ob id unice amplexus es sortunas tuas augere qtiaeris :Ee hoc omnes has patit iniustitias, fraudes, & illicita locupletandi media . Hae arte cupis enitescere, ac inter alios ordiciis eiusdem fulgerer hine luxus. se tuorum caterva, inanes sumptus, non aliud quaeri nisi ut tem pus filias; hine ludi, convivia, sodalitates, frequentia computationum , comminationum . qui totidem sunt obices & muneri iratus tui explendo. & simul sinciti fi- itioni tuae procurandae . Sed diligenter inspice ea omnia, quae te iri pereatum impellunt, esse quemadmodum aliena a statu, 3e munere tuo, & quidquid aliquid e n-srt, ut tuis persingaris omesis simul eis cere. ut san-

talor fias, ae virtute eumulatior; ideoque duo haee sibi mutuo sunt subsidio, & auxilio; verum etiam hoe illud est, quod a nobis expetit Deus. Sermenum

Si praeceptum, quod irrogat Deus hominibus univer- vuli miasis, se se in quoemque tandem statu , vel eonditione sint, finctificandi, jungis simul eum hoc adeo certo principio, quod ipli statuimus, videlicet Deum velle si, Si. ut in omnibus statibus, de conditionibus homines simeti fiant, sicilis est argumentatio; mensuram persecti

rus, quam exigit a tu bis, comprehendi in propria Pe sectione status, in quo nos providentia constituit. It que tanquam constantem supponimus veritatem, tam

tum abesse, quod nostra eonditio sit obex saluti nostrae, ut immo melius, tutiusque hanc operari neque mus, nisi utrumque simul nectetues, quandoauidem mmtuis se se iuvant auxiliis. Nunquam Deo melius servi mus, neque s cilius sanctificabimur, quam persingentes

conditionis nostrae muneribus; neque his melius per- strigemur quam omnem navantes operam, ut Deo ineonditione nostra serviamus , ibique sanctificemur . Qitam frigida ergo isthaee est exeusatio nostra, Sanctus Choesostomus in hoe exclamat argumentot Sisis.

filiarum e-am se .: Quasi nemo unquam sanctus , Beperseeius extiterit inter euras frequentioris familiae, Beinter negotia longe nostris graviora & impeditiora .

Nobis igitur modo dubitandum non est, quominus in sinomnibus e ditionibus nosmet sanctificare valeamus ; verum quo dolore aliquando torquebimur viderites tot

inter vi s. ae subsidi, sanctitatis indipistendae in lam reditus spem livetiisse λ Quid reprobo hule non eraprobrabit Deust Te eo eonstitueram in loco; ubi com-a c a s mode poteras Caeli im aequitere, ergo te in eo statu colloeaveram, qui eaeli aditum reddebat tibi faciliorem Olm rant. memet tuo ingenio, studiisiue tuis aptaveram vocans te in hune statum, di nihilominus omnia haec neglexi ii. sti subsidia, de periistit P. Atio δωa ex te, Israeι. Tute perdere voluisti, de ob tuam voluntatem aternum mitiser eris' Nostrum est haec mala praevertere, Obsequendo eontiliis Dei; 8e serie vaeando sanctifieationi. strae

ea in statu, de conditione, ubi nos tollocavit; qu citam causae, quascunque praetexere possumus , futiles sum, & sundamentis laborant. Si nondum certum aliqvcm statum sumus ingressi, mature deliberandum est si eque caecorum more statueridum inconsulto Deo, Beinexplorata numinis voluntate in optione tanti momenti ad nostram tincti fieationem. Sin autem electio facta est, & vitae status su eptus, in hoe omnino serviem dum est Deo; & ex hoc saetendum est medium tutum ad nostram sanctificationem. AM Pa. F. num in mnia

Liquet mundum corruptum , Ec inspectum tanquam tenebrarum imperium, nimis oppositum esse spiritui ve- ῶ.iri eos ritatis, ut impia illius placita eum sanctis Evanselii oliar, d agmitibus eone iliemur. Absit, me imminuere velle εὐ- anathemata, quae Iesus Christus optimo iure protulit , ometra Re

& conciliate eultum Bail eum illo Dei Israel. Sed si

eonfideraverimus mundum tanquam societatem minalium varias conditiones conlutuentium, vel aeervum professi num, quarum aliae aliis praestant ubi homines vel ortu .

vel talantis suis implieiti mutua sibi praeliant subsidia ,snguli in statu suo seeuritati suae prospicientes, commoditati, gloriae, & Patriae suae immo , commercium hoc, hoe vinculum S reeipi a utilitas, quae mores format, rationem excolit, & nos aliis vlei sim emestnecessarios; proculdubio in Ordine naturali est praestam tissimum opus divinae sapientiae; peeuliaris e haracter, ae gloriosa naturae humanae proprietas. Et hoc in sensueris ror est assimare, Evangelii dogmata, δe moralis eius

dem diseiplinae puritatem ab ossiciis cuiusliliae professi

vie honestus etiam secundum mundi sensum, de per- sectus Christianus adeo similes sunt, ut qui utriamqite i. -- confundat, non admodum decipiatur. Tandem enim quaenam est imago hominis honesti quam in mundo e cipimus t Haec prosecto e series est qualitatum, quae pintissimum in Chrilliano requiruntur . Vir honestus cnt bonum habet, rectas intentiones; spiritus illius illustratus est ad honum suernendum, de voluntas eius sequitur illudi nobiles, ae sublimes sunt selisus illius, iustitiae potius, quam propriae intentus utilitati severissimus est in seipsum iudex. Si de Reipublicae bonis agitur , ni illius pul dici fiunt thesauri ι eius opera non ex

alias manant principiis, quim ex animi magnitudine , meque ad alium finem, quam ad gloriam reserunt- . Eius obedientia est esectus rationis suae , non metus

servilis. Sed si hare imago est honesti viri iuxta Mundi sensum, ubi est igitur hominis Christiani imago Non ne Iesu Christi morum disciplina ministravit mihi colores, quibus utrumque simul deseripsi 3 Quae virutae consorinitas, quae sensuum similitudo inter virum honestum, perseeiumque Christianum, in hilae essent libus vitae circumstantiis, ex quibus probitas pendet, &Religio l At enim, quinam eoneiliari possunt severae Chris uini mi Ieses, elim ossiciis , quae mundus ab

78쪽

Pro Sanctis Vitae Communis. 79

honesto v Ito requirit , eum hae ratione , eo placendi studio, assiduitate, lepore, alacritate 3 Christianus ad haec minuta , quae ars aliis placendi requirit , demittimui potest. Falleris. Charitas in uno essicit, quod in altero morum elegantia . Persectus Christianus admodum facilis est eommercii; mores illius suaves sunt, & CLficiosi . Non ambit dominati in foetetatibus . Eius alloquium abhorret ab aerimonia, & amaritudirie e cor ejus ignorat invidiae motus, & expers est improbae laetitiae , quam aliena ea lamitas in ii imam faelem , ac sermonem effundit . Ergo nequicquam conaris non s rendum interserere vallum inter homi lem, quem Mundus honestum appellat, Ze verum Christianum; ut tu que inspirere sitis est ι eadem utrobique tranquillitas , idem sermo, eadem vitae ratio. In eadem te temone fer

ma primus

Hoc quidem re adhuc integra constat, in variis mu eri,ait in di C ditionibus magnos ad salutem obiees inveniri ;s euhine. absit enim ut 1rctim Evangelii viam latiorem velim etificere 3 virtutis semitae semper asperae sunt , ae spinis ροκ re nos septae quovis in statu . Sed quinam sine lalboee, & sinem L M, sumptibus semet sanctifieare eontendit Nunquid Caelum nihil meretur . de mundus solus meretur , ut pro illo fiant omnia λ Ita eum dicimus, nos in mundo sinctificari polis, non afferimus in mundo facilius, quam inter claustra hominem sanctifiein posse. neque illud diacimus iveundius esse laborem impendere pro mundo , quam pro Deo, & nostra salute. Immo ipsa experientia docet oppositum mundi laetatores . Etenim qui vult ditari, de Principum virorum aucupari gratiam , quot labores sustinendi sunt quae servitus ferenda δ quae aiasiduitas adhibenda λ Quot eompetitores semovendi Z quot evitandae libidines quot taedia voranda Nunquid cumres, ut bonorum omnium praestantissimum, de unum quod beatos nos e ficere valeat, ei ita labores, & sum plus aequiri posset; cum interim minima mortalis, bi visque vitae nutus bona non nisi cura, constantia, psetientia, labore quaerantur P Uerum igitur est in mundo

homines sanctifieati posse, sed haud aestre, Be sine labore ibi sineti fieari posse, hoe salsum est. Ira ea em tot

timorie, eodemque Sermene.

Hu να ,- Memoria repetamus vitae rationeis tot insignium vir -- ω . . nos Draecesserunt ἔ evolvamus annalia, in quibus descripta sunt ficta insignium fidelium, quos Relita' pio nobis tamquam prototypus ad imitandum proponit ..... ad ,2 De seculta iri se lum ascendamus, Meo ideremus irasci. gentem hane topiam Sanctorum utriusque sexus , aetatum, di conditionum omnium; de ex nobismetipsis pe contemur, cur in eodem stadio, ac illi currentes, eadem obtinentes ossicia nosmet nequeamus in serulo si

elifieare, quemadmodum illi sanctificati sunt 3 Irim. r. Pompas, te luxum mundi contemnere non est donumi. claustris, desertisque adnexum, ut illius exempla in editioribus etiam eonditionibus inveniri minime miscit. sancti . s. In ipso Aulae meditullio, quod ut ita dicam, centrum m --. mundinae vanitatis, ubi hxe mundi figura maiori in luce coruscat, fle exhibet obiecta ad eor sallendum, &elendam cupiditatum aerimoniam aptiora, David, Esther. S. Lud ovieus vim habuere semet attollendi ad e gitationes aeternitatis, ineundi secretum cum Deo comis meretiam ι erigendi eidem thronum in e de suo, ut solus imperii summam teneret, ubi in spiritu, Se vetitate eoteretur; & ubi, licet fallites mundi conceptus ,

di sollieitationes rerum omnium, quae maiotibus illec bris pollent. xliter suaderent, ratio semper audiretur , Ee lex aeterni Regis semper observaretur. Idem

Chione. Ut manum extremam. ae ultima addimus lineamen-

protram , quem Christianiis homo sibi proponereii ...u. debet; Christianus est homo absolutum exercens imp rium in omnes motus animae suae . In prosperas mode.

stus est, in adversis eonstans, dirae fidei telistiosus Dbservator; sincerus in amicitiis. affabills in colloquiis .

velator publicae selieitatis ; fidelis Remi suo, ab omnicupiditate vacuus, de humanorum respectuum expers Icharitate plenus sine superbia. pius si e hypocrisi, sem et tibi eoissentiens , semper paratias ad reparandum , si quid offenderit; erga omnes ossiciosus, de tantae bonitatis, ut aliorum si licitatem constituere , aliorum miseriam vile M recreare. M m.

N - ου-- secundum generalem regulam iudieium serendum teni tui ici- est , dubio locus elle non petest , quominus Hemum mundo divortium tutissimus sit status ad silutem .Hnimim sul,limius attollit ad Deum , illam arctioribiis c te. vinentis eidem coniungit; illam, ut ita dicam, a sensibilibus expedit obiectis; eius cupiditates emundat, eamque in superiori eolloeat regione, ubi nulla turba, aut tumultus ejus trari.irtillitatem valeant perturbare. Hi

divinus Sp sus ediere, se ducturum illam in solitudinem, ut eidem loquatur ad cor . Tamen ex his prin-eipiis arguendum non est, omnia mortalium genera ad innocentiam tuendam debere initum eum mund emm mercium iriseirigere. noe enim tonsilii est, & ad pe fecitonem spectat; non autem est ne esstatis. Ia eoru

Consderemiis Christiamim semper ossieti sui reguli

--inherentem, medium in saeculi e prauptione; sequamuehune semper attentum ossetis siris, a quibus nulla o tineri dispensatio valet; huie satis non erit evitare st tus sui vitia 1 pro virili etiam virtutes omnes adioiscie abitur; haud ignarus, teporem relaxationis, relaxa.tioirem ver flagitiorum omnium originem esse . Assiduo labore omnes superabit obices, quos in persectione o fendet; cumque eius pericula snt perennia, perennis quoque erit ejus vigilantia, ut ex illis visior evadat . Ita Christianus hie gratiae ope in ipsa mundi luee fidelis erit Deo. quin exteriores oeeupationes illum avertant ab ossitio, quin vanis ambitionis, ac sortunae ideis repleatur ; quin prava exempla illum in vitium trahant ; quoniam stagitia ab homine proficiscuntur , non autem ab illius statu, At conditione. Qiilii adhaerescat perfunctoriis bonis , quae possidet , vel mem rum obliviseatur, quae illi Religio promittit, non quaevit in dignitate , vel opibus suis inanes relaxationis praetextus ue invenit etiam in sua prosperitate virtutis argumenta, quibus revocatur ad Deum per animi grati sensum. Se quibus cogitur fidein servare Deo, cui- buseumque illieiis urgeatur, ut ab illius e ultu reredat.

Omnes sere virtutes in mundo possunt exerceri aeque risae ita remotioribus saltuum latebris; possumus enim inter homines vivere, quiri in partem accedamus eorruptionis, Se vitiorum eorum, per gratiam supra naturam assurgentes, Edseeuti leges vitae communis, eum ad sublimiorem vitae rationem non evoeamur. Verum est Seripturam deplorare mala eorum , qui viam latiorem se-uuntur; verum simul hortatur illos, ut arctiorem irige tantur. Malum non est publieam exercere dignitatem, eminentem honoris gradum tenere, praeesse exercitui ,

sed se praebet noeentem, qui his abutitur locis ad ex plendam suam ambitionem , Ae cupiditatem; ad opes conserendas sumptibus miserorum, qui sub iniustae potestatis pondere conteruntur. i e - . i iin abrenuntiandum si hominum commercio, ri potest pietas nullis ste ut, renticionibus latinsactanda , eo eiliari possunt vitae ei vilis ossicia eum illis e selen. tiae , i met possumiis attollere ad Deum per fidem . nosmet proximo communicare per eharitatem, & si quid peccaverimus, expiare per poenitentiam. Possumus etiam in imis eordis nostri aiytis quamdam solituditus specieme einnare, ut a mentis evagatione nosmet tueamur ,

quam negotiorum parilirit impedimenta. Si harum ani mirum hisee privilegiis praeditarum numerus minus si queris est, inveniuntur adhue fideles, qui in mundovi. vunt quin mundi spiritum assumant, & iugiter contraeon Ascentiae motus dimicant. Idem Soνmone 4. Vera virtus nostras cogitationes, die silia. motus, Um vim

&pretius inter status nostri cancellos eoarctat. In acti, uritim nostrarum oeconomia ea obtruncat omnia. quae ex--st,

tra ordinem sunt, atque in omnibus occupationi x noseontinet tanquam sub manu Dei. Essicit, ut ad bellam progrediamur memitatem secus viam, quam nobis Pim videntia indigitavit, quin ad dexteram, vel ad sinistram deflectamus . Sapiens ex D. Augustino innuit, ne vel in superbiam, vel Ψn ignaviam incidamus . Viventes , a sentes, Ee hoe pacto nosmet gerentes meritorum th sauroseongerimus; occupationes nostrae seu magnae, seum leae, consuetae, vel insuetae, nitentes, vel ealisi nota; actiones nostrae magis simpli es, magis eommu nes, & similiares, magis abiectae & eontemptibiles in hominum oeulis , in oculis Dei meritum habent, ae speciem, quae divinae misericordiae obtutum in nos conia vertit, & figit. o Asa ety-ιν. Plerisque mortalium videtur nihil magis inter sedilis inseris. ferte, quam honestum esse hominem iuxta Mundi sere μ' x in

sum, de verum esse Christianum, religionis imitorem . Diceres profecto primo intuitu inter haec duo nihil esse n

commune. Probitas secundum mundum opus est naturae,

ει rationis . Natura illam imprimit in corde, ae spiritu. di ratio illam fovet, ae perlicit. Sed Religio non aliud habet miraeipium, nisi Deum. Probitas, qualis a munia do concipitur, ad naturalia tantum fertur ossicia , &sio nisi quamdam respicit naturalem fclicitatem , quam Inter homines constituit , quae saepe irer eorum ex ei die improbitatem, R quae unum cum illis finem est habitura. Fatendum est tamen, quosdam inter utramque n xus inveniti, ut vix, Arrie vix qii idem fieri possit, ut senesim subsiste te valeant. Neeesse est aliquid Religionis hi here, ut aliquid habeas proldratis 3 de vieissim neeesse est aliquid probitatis habete, ut aliquid habeas Religionis . laenam regula, quod fundamentum rite possetn his ad stituendam probitatem nostram, ni fi in ipsa Religione effer eonstituta P Religionem eonfidet ire debe

mus tanqtiam earmam, quae nos Deo adnectit Ze eum

illo e iungit. Quomodo autem fieri posset, nos De coniunctos esse, nisi simul essemus coniuncti ρ Coniunctio quippe cum Deo supponit coniuncti nem eum limminibus, de complectitur offeti omnia, quae illi a n

Credendum non est ad hoe ut in mundo vivamus ne-eesse esse, ut saluti nostrae abrenuntiemus. Relieio non destruit societatem; e eontra approbat, quod ami eos ha h. .' beamus, qu d illis haereamus, Ae tum ocea sicines quaeia ς dam, ubi assentitur, ut vitim ipsam saetificci tis. n o fiet..

stram

79쪽

8o pro Sanistis Vitae Communis.

stram istos benevolenti1m testaturi . Si etiam ultra amicitiam extentit; praecipit ut omites diligamus, &alii alios mutuis vise attoniim osciis excipianuas. Illat indem societati parum adeo opposita est, ut velit quidem ut per intervalla altilum horas innocuis voluptati-hus impendamu , neque aegre seri convivia, di solitia inter amiens honesth; haec enim adminicula sunt adm- . borandam mutuam inter rios coniunctionem, de si ci tatem fovendam. Illud vero eisicit, ut riobis persua leamus, mundum cum Religione non ita facile e sentire suta alteri adhaerere non postumus, quin ab altero dita eritiamus, quia civilis, urbanaeque vitae non servantur

norunt quidquid solidum , & ma- in Reti,ione , id norunt etiam melius eumri, et Wi e mundo e cili te. Iri mundo, ubi sequi videntur vitae

tionem: bonestam, satilem, quae neminem exasperat , . . & quae iucunda est aeque ae irreprehensibilis; etenim ne

i i ι - cuipiam displieeant non minor in illis deprehenditur eura. In Religione videntur ordinem servare, subiecti, severi in semet, faeilas erga omnes in iis, quae e tum non adversantur ossitio; in iis vero, quae laedunt ea dogmxta, quae ab iptis exereentur, magis adhuc disereti sunt, ae magis verecundi. It i qui eontili re norunt sis mul mundum, & Religionem ex mundi placitis ab indunt quidquid ipsis vitiosum, χtque eorruptum vidctur & retinentes in Re: is one quidquid solidius ea, de re-iitientes omnino quidquid plerumque hypocri sim sapit. de quod aptius est ad illam, in hominum mentibus Cori temptibilem es eieridam, qtiam ad augendam reverent amnostram, & Zelum: In Religione inviolabiliter adhaererit morum disciplinae, quae eoalascit ex praeceptis a Dei filio nobis relictis: de in mundo eas se ammtur CGnsuetudines. quae nulla in re Euan stelio repugnant: ita uti M eotum vivendi ratio praeseserat qucrndam characterem probitatis, iustitiae, & paeis, qui sese est undi: ,ii nes actiones eorum, quin aliquid in illis eoactum,

vi tautem nimi austerum videatur.

Ne arbitremur ad hoc, ut salvi simus. Deum a no- exigere maenas austerilites , vel quidquam extratisi a. ' Communem, vuls Humque ordinem positum; vestrum sinnuba fide. guli intra status sui ea taeellos facile salutem possunt invenire. Ossicia, quae illis obeunda sunt, munia, quibusimhesis, perfungi debent, sussiciunt, ut in viam Sint tomim am-ν mur. Dulent. Nego: it vestra, cura familiarum vestrariim, filiorum vestrorum eduratio, bonus ordo, quem domi conitituere dubiaris ad pacem servandam; fortuita consilioriim vestrorum perturbatio, inopinatus telum eventus, qui scis ieetite vestra evertit ite tia, vobis occaso -nrs abunde sippeditant Deum Hotifieandi, Ze vosmet sanctifieandi. sed quoniam nihil hutum saeimus nati

Ethliteotim more, vid dicet, quia illa I ei intuitu anim must A: aliunde sequiinue propensionem nὲturae r- ruptae, Ae rapi permittimus torrente exempli rum, a

flagitiorum saeuli; hoe illud est, quod parit dissicultatem salutis in mundo. Sεν-

ino iis Nostrae religionis lius est multiplici via ad Iestini .- Christum servos adducere . Verum nihilominus est , christiariam virtutem in se conlideratam, ut plurimum, noli labi in hos excelsus, qui a coinni trio proscribunt patrem eorum ossiciorum, quae as eamdem servandam condurunt. IIxc statibus omnibus prxscribit leges, quae illis sunt propriae; hxe omnes lio nes ad salutem adducit per observantiam mandatorum Dei, per terrenarii

rerum contemptrim, per bellum, quod Indidit eunditatibus. Uerum eum non obliget fideles omnes, ut insolitudine vivant, de laquantur praxim eorum, qui a saeculo penitus recesserunt; non prohibez quid m illis mores, quos botra ed et iiistitutio, & quos vitae eleg m-tra. Ze lionestas postulant. Elagantia , exempli causa ,

affinita, mollis, magnifiea minime deceret Iesii Christi diseipitium , & laederet hamilitatem , Et modestiam , tiam ille profitetur, vero sea rutur ne, illi in Iucem pr eundum este inculto, sordido amictu quas rusticus EG et, Se agrestis Nullo pacto. Hic esset sortilla effectus libidinis inordinatae, Ee turpis avaritiae. Honesti homines postunt, di debent Sancti este . Fortasse trillis, Eferox sanctitas non semper aedificabit : sanctitas vero Fro. II. Nonne semper debet aedificare Noe afecti a sordes,

i. Post haec dirime aliauando tertim, quomodo conciliati sanctitas potest cum mundi impedimentis Quom lirari H Sinctum esse, ge in quibuLlam mundi 1iatibus vivzre ρ Quomodo Mirum est, te adhue nescite, cum tua tantum intersit id sei rei de ininime dee t te ignorare quod tibi diisendum, Ze meditandum erat di bus omnibus vitae tuae. Igitur studendum tibi est. Reris it tum

tuum adversari sanctitati, de cum casimul esse non LD. Vehemcnter erras . Si hoe verum esset, qilod itatum vocas, tibi vetet pecca: im S: sne ili4 rixi tie de pixe pto, ille tibi citet relinquendus. ud quomam e tria iis tuus, sieuti status est . ad quem te Dominus vocavit, laedis Providentiam illius, de infers Sapientiae Cius co tumeliam. respiciens illum tanquam Obictim tuae sitari incationi. Nullus in mundo status eu, qui non

sit, de esse non debeat status Sanctitatis, P. GA. ia

Flustra ignaviae nostrae eerti ejus eausam reiicimus in cita

dissicultatem elitistiano ritu vivendi in hae mundi coria emum. O lxuptione. sne ulla religione frientes nos trahi hoc to rente iniquitatis , qui omnes ferae mortales rapit. 3e in mendose asseretiles, nobis deesse vires, quibus resistere valeamus. Si enim ieeurate nobismetipsis invigilaveri-R-.' mus, non Parentum flagitia, non prava educatio, non locus, in quo vivimus, non omnes illae rationes, quas vulgo praeteximias, ut nc, et excusemus, nobis ossicere terunt. Abraham Patrem habebat impium, de idolorum cultorem, ta nen paternae impietatis haeres non fuit.

Eaee hiis filius fuit execrabilis Regis Aetia Z ; hoe tamen non prohibuit. quin fieret amicus Dei. Moyses vixit in AEgypto. de tot Sancti in tot terrae locis. quin virtus eorum minus esset persecta, eo quod illi cum improbis semper consuevere . Inepta igitur, neque uia quim a Deo admittenda excusitio est . aiterere hominem elie non posse bonum, neque se praeservare a saeculi e risruptione, ubi vivat, Ee iugiter eum illis agat. qui eiusdem placita sequuntur, & non aliam habent uitae

suae regulam. M as de Meurmeret. Baemitta pro septima

Una ex magnis artibus daemonis ad eos eorrumpendos, qui pruter conditionem suam vivere tenentur in ν-ν .an

mundo, est Iallax persuaso, quam alunt, Evangelu praecepta pro illis cile tantum, qui religiosam vitam amplexi iunt, vel qui insolitudia Leotietaserunt, inquiunt enim, qui publicis saltent honoribus, vel qui ingenti praesunt similiae , ac terrenis impediti curis incessanter occupati sunt, quomodo vacare Deci possunt: uti opo tetet Curam filiis suis consulendi iuxta eorum genufi, de conditionem, ne eellitatem esse, qua a plurimis di iapcnsaiulit ossitiis, ad quae alii tenentur; de hoc pacto sibi persuadent, plurima peccata, quae inter ho impedimenta committunt, sibi non esse imputanda. Mira ilitisior peritule ac mortales seu per eos iugium, seu aliam ob causam mundo impliciti. minime tenerentur elit illi a- nam vitam ducere, de Evantelii praeopta observare ;& perinde ae vetum esset: aliquem per latiorem viam ambulantem sanctificari posse; vel arctam viam Religio-ss dumtaxat, ac Eremitis reservarii Le λ Hi in Patre

Haec mIralis est. S: maxime necessaria, Senatur Teo ruptae di Ieillima. Quot oeeasiones in vita, ubi riihil minus eam sequi omnino nece ire esti Patronum habex, cuius gratia nites, ae fulges: patrocinium euius noxiis assentati nibus tibi comparis: hie oculus est eruendus. UF inuitum ti bas tibi necessati am, consanguineum tibi mne testitatibiis opitulantem, amicum quo nullum habes in vita chiriurem ; sed si eorum servitus, eonsuetudo. R Cres astant cordi tuo eontagionem . iam tot manus sunt tibi abstindendae. Implieitus es in eo munere , proseisione, m gistratu. ex quo omnis tibi suppetit alendae timiliae tuae ratio, de sine quo in mundo versari non vales. Verum muneris huius exercitatio, hujus prosita

fionis cmeia , hujus magistratus sim tiones smul esse

non possitnt eum salute tua; hie omnino pes est, quem Obtrimeari iribit Evangetlium. Bone Deus i quamam vix nobismet inferendit quot sustinetidi dolore si quot obices superandit homo tot conatibus partieelip H udequa

quam, Domine, sine ope gratiae tuae; quam tamen nefas nemini sineere petenti, ac serventer inquirenti. P. la N. ιυilis in Aro ali nisi Tesaxmnis Tomo 3.

De mundo es, inquis. Heul hoc sortasse crimen tu mest, & in excusationem anuis. Patria tua est in caelo; tu autem terrae vis inhar rei Coneivis Sinctorum es, Sciti corruptione habit .s i Christiano, qui exto desti iratus est, quocumque in statu, qualibet in professione verseiatur, nonnisi propter Caelum vivendum est. Corpus eius s qui debet motus animae ipsi st& ibi csse oportet eor, ubi spiritus est. In mundo quidem eli, sed vivero riori debet prIpter mundum. Ne dixerit quod olim S.Chrys cimo dicebat ut: Igitur ut quis se sanctificet, inter claustra consu siendum est. Quid λ Num sui ipsius abnegatio,

iniuriarum oblivio, temperantia, molima, humilitas , animus a terrenarum rerum affectu alienus, virtutes sunt tintum Claustrorum Si ut quis in mundo vivat, ab ilialis dispensandus e i, dieendum est, viventem in mundo

christi ni quilitatem exuere. Sermo Manuscripta s.

Quid est honestus homo ex mundi sententia Ille est,

qui cum ii note sortunam tueri novit, qui suo persun mori. Litur munere; qui conditioni suae decentes sumptus er di se tuis . sal; qui amicis sui L iurari fieriur, qui in iis, quae ad Religion in pertinent, te lutus, Se fidelis est: modestux in verbi , sint eius in fictis; amicus bonus, et commoduxin societa: iuus; praesertim vero expers avaritiae, pertinaeiae, levitatis, de infidelitaetis. Haee enim, Praeter pro piet, vitia sunt honesto viro magis opposita; Be virtutes, quae ad illum efformandum quamplurimum eonserunt Hae qualitates omnes Catilliano viro minime adversan tur. Licet in hanc' homine duis tantum qualitates a Lmitteres, sine eritatem, At senem talem, hoc mihi satis esset ad resutanda, & damnanda vitia omnia, de quibus homines mundi huius aequo liberiores, Ze impios intelligo 2 glorian iat; qua tamvn in aliis eondemnant,

ae in

80쪽

Pro Sanctis Vitae Commutus. s I

xe in eoede suo vituperant, & quae pati nullo pacto tisine lis, in qui biis sensus viget, εe ratio. Ruans.

- . regularem esserinia. u. istianum in mundo i Qua disieultas sarere Deo, &o,H hominibus , ae ita suae proseisionis ossicia eum illis Reia tisionis eomponere, ut in neutris defietas i Diselle si ne , ω arduum est: sed quoniam statum hune elegisti,ta ut &-te Providentia evoeavit, di suppetunt tibi

-- u. Matiae ad Me obeunda Offeta nece taliae t quaeeunque elatio . -sit dissicultas tibi superanda est, de omnes humanae r

tiones vincendae. Sed iterum dieam, si hoe est dissitile, putasne, te sanctificatum iri , quin ullam tibimet vim afferas δ Ubinam haec crux est tibi in Mundo aeque ae in Religioso statu serenda δ Haee est ut te ad hane vim inserendam ethi redigas . Crux is a tibi dura videtur , sed si contuleris hane eum illa, qua onerat Deus tot Eecietastieos , tot mortificat eoenobitas illam patiento gestantes , fateberis tuam longe suaviorem esse . Quae Grum tandem haee est comparatio crucis tuae cum cruce

liorum Tua abscondita est; Deus unus videbit illam: Meus unus testis erit illius t beati, qui caelum tam vili Helio mercari possunt; beati, qui in ratio, de in terra ἀsse nossunt beati. verum si salutaribus his animadve conicius uti recusas : scias nullam tibi in die novissi-- excusationem suturam. Quereris de salutis tuae dis leutate: quid vis a Deo fieri, ut eam tibi praebeat faciliorem p Non ne tibi longe dissicilius esset illam in museria, & paupertate operari λ Ad hane te redigere ri

luit Deus , & nolles ipse tibi vim facere eo in i tu ,

in mio te ille constituit. P. G ia nae . Ra musa propter quam Christianorum plerique non exisplent suae molestionis ossieta, neque se ipsos sanctificanteo in statu. in quo illos Providentia eonstituit ; taeest

tε suam quod noli salum mundi eorruptionem non fugiunt, sed sollieite se se in eandem immergunt magis, quam --m in illis permittat Deus. Hac mente illi sibi compatini h

nores, ambiunt magistratus , quin ad examen vocent,

utrum ad illos vocentur a Deo , & utrum ipsi iis polleant viribus, quae ad Onus illud digne serendum iussiciant ; de quin aliquem e suunt, nisi homines eumdos, de suis consiliis liventes. Tanto huic malo non alia si perest medicina, quam . si fas est , abdie,re statum ,

quem iniussu Dei litaressus es, tune vero praecipue, ubi in eo lapsuum occationes inveniuntur. Nam si muum est se se illi implieuisse, multo peius est in eo velle persiastere; Ze nisi te velis melilo obiicere interitus r sol. ratio reparandi noxam, eli ex eodem statu quam primum emergere. Quod tamen intelligendum non est de qui iadam statibus Itboriosis ae licitis ei ubi optime cum agem

periculosa quapiam conditione impiieiti sunt , ex qua ie se nesciunt expedire , hi sim iam ia bi persuade te non debent, se versari in absiluta imp salutem sitam operandi , aut vivens , ut veros in- irriri decet Chimanos . L crymis eluendus est errae , in quem lapsi sunt, semet implicantes in tale vitae genus

temporalem dumtaxat utilitatem suam consulentes; orandusiue Deus eo magis , ut ipsos liberet ab iis, quibus septi sunt tentationibus , quod eum illas evitare non possint suga, redactos se vident ad nectilitatem illas vincendi, vel ut vincamur ab illis r sperandi loeum ha hent sole ut eum illis misericordia sua utatur Deus , si nihil periet miserint, ut illius Obsequantur imperiis .

vn . nais Utile quidem est , non autem omnino neeessitium, I---Christiano ritu vivamus, Se nosinet sanctifiemus uiri desertum C su Sere , aut se intra claustra eo ludere. em1dmodum Israelitae vixerunt inter AEgyptios, quin idola colerent, vivere possumus in mundo, quin mur

dari simus. In hoe Dei Ptorideritia est aeque amabilis N adorabilis , quod in quolibet Gu , de in quιlibet

conditione dederit nobis tot ideas sanctitatis , quot opus er ζ , ut componeretur haee mystica varietas , qua Iesu Clitilii Sponsa, Eeelesia nempe, iuxta Prophetam, am

cti est . Ideo oblectatus est Deus est,mare Sanctos ii, iisdem statibus , in quibus plures dissitultates sanctitati superandae ibim videntur a prodigia humilitatis in ipso Regni solio; austeritatis in ipsis deli 'iix , miliationis ,

di vigilantiae in semet usiue inter negotiorum impedimenta, de temporalium curarum tumultus ; di denique per secretum praedestinationis , quod satis nunquam a mirari possumus, nunquam voluit vel imam esse in mundo prolessionem, earum videlicet, quae per leges licitae sunt, de quae boius motibus non adversantur, quae non haberet Sanctos in caelo, se in terris tanquam tales ab Ecelesia retognitos, te probatos . P. Gis is Smis a M--. .e timenter errat, qui eredit, in mundo inveniri eo .. o dita es, Be status ex illis. quos Providentia pro soci tate constititit , quorum ossicia eum Christiant hominis' ossiciis simul esse non possint . Mortalium illusio , qui ignotam Christiani hominis orieia , de ossicia hominis ait mundi Iute viventis; de qui duplex sibi eommini se untur phantasma earum rerum, quas ab altero quidem Chistiana religio. ab altero vero mundux requirit. Tantum

est, quod Christiana religio aliquid petat ab homine ,

quod eius professioni adversetur , ut sintulis mula, si ossietis professumis suae , semper primum siliis sie , quod finxulis vera Iesu Christi relleio perieribat . Ita

eum nobis persuasum est, nos nobismet eo fingere alia quod phantasma earum rerum , quas postulat Cntisti nismus; nobismet persuademus, nos saltem nobis fingere ideam aeque fallacem rerum earum , quas postulat mundus. Quaeso enim, cui grata sunt pleraque eorum , quae sicitis mundo placituri λ Laudat ne mundus sumptus vestros insanos Muridus probat ne immensos ludos vestros δ Per eommercia vestra in mundo e stit tum est meritum vestium λ Mundus ita eaeeus non est , ut laudet sumptum; qui domum vestram evertit. Deus quidem, Se mundus non semper eonsentiunt; de avertat Deus , quod utriusque Hreita conciliue audeas . sed quin illa eoneilies, scias , te vivere posse, ut honestum hominem decet, de in mundo optime audire : scias te imhuius i placitis, posse, nora secus ae multi fecerunt, mundi rationem xtarguere , Se mundi approbationem mereri ; damnare mundi stamia , de mundi benevolentiam adipisci; mundum contemptibilem reddere, Be illius obsequia tibi eo ciliare . P. A ν elisaens is Serem

Sunt, qui litet inviti, in mundo permanere debent

per inevitabilem neeessitatem, veluti uxores , quarum

viri ves propter dignitates suas vel propter negotia sua, mundo inhaerent, vel alii per suam conditionem a quae illos adnectit operibus , artibusque , unde similiae suae V t. i. necessitatibus prospiciant. Si mortales huiusmodi pie v

vere volunt , in ipso mundo quaerere debent arctam viam, extra quam nulla tiIus , & perare fore ut Dei M ε--ε ope illam inveniant , dummodo sibi in gemitus eausam e vertant , quod aliorum gaudia constituit , & respiscientes oeulis fidei vanitates , Se pompas saeculi, has comtem nt, Oderint , exhorreant . Opus est , ut hi immundi luee solitu&nem sibi aedificent, quam sibi te ipsa

aedificabunt, eum aliter vivent a sectatoribus mundi, Meum alias habebunt exercitationes, atque consilia eorum

eonsiliis opposita . Quod si labori vacabunt , cum alii otiantur , si cupiditates suas impugnabunt , si mentem

admoves,urit, ut Deum preeentur , de audiant, cum alii renisus traducunt in inutilibus convertitionibus, ves O trectationibus: denique si nihil interitatum reliquerint, ne fiant iniquitatum saeculi puticipes: Deus, qui omnia

potens est . divinis luminibus suis illos illustrabit ι illi in infeliei AEgypto hae semet sanctifieabunt, in que suam

servabunt integritatem . Da Saacta Tamst R. o

movi nis- - -nis sua. Mundus plenus est optimis desideriis; εe pauci mo ira inveniuntur , qui in peccatis ita Occaluerint , utili quinta se, ut Christianos decet mi vere Velle non iactata fitetantur . Sed si eum huiusmodi desideriis mollem, la- - -- xamque vitam ducunt, quiri aliquid eonentur illine ev suti, argumento est, illos intus εe in corde Christianos non esse, neque pares bonis egestibus reserendis. Sed eum misericora Deus illis vera inlicit desideria vitae e centis, semper vires etiam suppetitat ad illa adimplemda . Re eum his desideriis permanere in perniciosis. ves i suti suae perieulosis nexibus , vel semper in tempus distore viam mulius institutam 1 hoe sine non est sit

cere suam quaerere sanctifieationem 1 sed qui Meseeetia selissum Luete, de inania illius esse vota, ae desideria.

Ititue est ne impossibile iliis , qui in mundo implieicisum, sese convertere ad Deum λ Haud ita prosecto, -- z.

do in mundo manentes utantur rebus huius mundi. quas mundo ,-- non uterentur; modo sine assidictu iisdem utantur tanquam solatiis Maesentis miseriae, quibus utendum est, non a tem pertiuendum , de quae instentia mala sunt abutent 1- is cm.

s. vobis mente repetenda lint ea, quae dicit Apost lus i mundi huius figuram praeterire. Si enim illis aliter usi fueritis, in perditionis statum incidetis: de quantumvis tuta in speetem videatur via , quam sequemini ad Deum profecturi, illam lubrisam, ae tenebris coopertam

Magnus ille Sanctus mani sesta praebuit fidei suae doe Sin, N. menta iam provectior aetate: aetate, qua Omnes illi se me , qui nobile genus cum opibus Miti sunt , ruunt-ς- in magna flagitia, Se obscoetus voluptates: aetate , qua ς - 4

vix exeusso magistrorum , de Collegiorum jugo , quod dis it: set uuinem putant . se se abdunt risiuiosae licentiae sub xiisl -- speciem honestae libertatis : aetate , qua cupidit tum aestu inflammati . praesentia obiectorum , quibus plurimae insiuit illecebrae. irritati , rapti torrentd pravae consuetudinis , pravorumque exemplorum se se praecipites agunt in hortentem steterum omnium eolluviem : aetate

nihilo seeius. qua N. sursum illustratus . de salutari t moA pereulsus in id operam imendit, ut voluptatum ,

Ae vitiorum diluvio arcam minime perviam aedificaret :A atiis αν-- ia 6 - - ἀ-s sua et aerate demum , H b.

qui pietate . de vigilantia damnavit impietatem, de evagationem; temperantis , Ad mortificatione mollitiem , di luxuriam: humilitite, de eleemosenis silperbiam , fle

intentus pretiosae haereditati comparandae, iustitiae v

desaeet iuxta S. Paul, laetitionem, quae oritur ex fide .