장음표시 사용
111쪽
xia Traetatus quam moraretur in Charan;ct Moyses Gen. II. dicit Aralia in ,e duincium de Ur Chaldaeorum , venisse usque Haran et habitasse ; et postea immediate cap. I a. addit: Dixit autem Dominiae ad Abra ham, egredere de terra tua et de cognatione itia , et domo patris ιui , etc. ergo Deus apparuit Abrali amo in Charan . non iii Ur. Reιρ' Apparilio Dei sacca est Ahi ullae dum es sct in Ur , unde Moyses, Gen. 12. resumit historiam cjus a tempore quo ex Ur egressus est. Ponit ergo dixit, pro dixerat, vel pro istaeit aiatem cum esset Ur, quod subintelligit; narii Haran non erat terra Abrahae ibi non erat ejus cognatio, nec domus patris; ergo non poluit iii Haraii dicere: Exi de terra tua, et de cognatione tua, et C. I l. Ac t. I. p. 6. Deus dixit, eru semen ejus accola ita terra aliena , et serWituti eos 3ubjicient annis 4 o. et Exod. 12. v. g o. filii Israel manserunt in AEgyριο annis 43o. Res ρ. Antii 4oo. Aciorum numerari debent a nativitate Isaae ,
quom Abraham gelauit. anno aetatis suae Ioo. laoc patet lum ex ver
bo semen, id est posteritas, tum ex Gen. 5. o. 13. ubi dicitur: Sello praenoscens quod peregrinum fuliartim sit semen tuum in terra non sua, et Ost gens 4so. annis . . . anui vero 43o. Exodi numerari debent ab egressu de Ur Chaldaeorum in Haran. ubi remansit 5. anni'. quo i cmpore geliuit filios. ideoque ingredictis annum aetatis 5. I, lit Sarai tixorem stiam et animas quas iecerant in Haran, et Peroeneriant in terram Canaanι, ulsi aetatis anno Ioo. genuit Isaac, 3 O. atinis post egre,sum ex Ur. Hoc totum colligitur ex cap. 22. Gen o. o. et Seg.
HI. Act. I. M. I S. S. Stephanus dicit: Descendit Iacob in
'tum, et defunctus est ipse et patres nostri , et translati sunt in Sichem, et Positi sunt in sepulcro, quod emit Abraham pretio a genti a filiis Hemor filii Sichem. In quo textu sanctus Stephanus. I. Dicit corpora Iacob et i 2. Patria retiarum traiis lata fuisse ita Sichem atqui corpusIaeob suit translatum in Hel rota, Gen. So. M. 13.
23. o. a. emit ab Ephrou filio Seor.
3. Dicitur Nemor fuisse filium Sichem; atqui erat ejus pater ,
suli tu Hebron, Geu. 23. U. 2Resp. ad 1. Verbum translati, non ad Iacob, sed ad to Patres
nostri, refertur . . . praeterea docet Ioseph lib. 2. antiq. c. 4. Iacob et Patriarchas tuisse primum translatos in Sichem . et ex Sichem in IIebro ii ubi sepulti sunt; solo Ioseph excepto, qui sepultus est in Sichem in agro quem ibi emit Jacob ejus pater, Iosiae a 4. Res ..ad a. Unus idemque fuit Hemor , qui et Seor, a binomine
aliquando, minor, aliquando, Seor dictus; iste Hemor habuit Pi
112쪽
mine litui suo ,lum fratrum , sepulcralem speluncam vendidit A
Rev. ad 3. Reinor fuit filius non quidem illius a cuius
filiis Iacob agrii in euiit, sed alterius longe antiquioris ; non ei liturarum est in Scripturis reperire plures ejusdem familiae eodem uomine conatos.
Res . ad 4. Adinissa , quae probabilior videtur, sententia Iosephi de duplici translatione , nulla est dissiculias: non enim dicit S. Stephanus, Patriarchas se pullos suisse in Sichem , sed seputios fuisse in seρulcro 'tiod emit Abraham. IV. Acl. 9. o. 7. dicitur: Viri autem illi qui comitabantur cum
illa Jaulo, audienses pocem, ne ni nem autem pidentes. Et ipse Saulus c. 22. o. 9. dieit. Qui mecum erant, lumen quidem piderunt ,
Resse Illa vox audierunt in cap. 2 a. significat, Non intellexerunt, vel quia nota collebant linguam Hebraicam, qua Christus usus est, iit dicitur Ac ι. 26. p. 34. vel quia non audierunt linguam articulatam. sed confusam instar tot iitru , eodem modo quo Ioannis I a. o. 28 dicitur: Venit Oox de coelo dicens : et clαriscapi, et iaterum clarisoabo; turba ergo quae stabat et audierat, dicebat conitrum esse factum : alii ducebant Angelus ei locutus est. V. Act. I 3. o. a . dicitur: Regem dedit illis Deus Saul annis o Et I. Reg. I 3. o. I. dicitur: Filius unitis anni erat Saul cum regnare caepisse duobus aiatem annis regna oti super Israel. Resp. In his 4o. annis includuntur anni quibus Sani uel ante Saul praefuit Israeli. Sensus autem libri Regum est hic: jam regnaverat uno anno Saul quando indixit bellum Plillis linis, ct postea duobus. adhuc annis regnavit in L rael; vel, si mavis , uno adhuc anno re gnavit . qui annus iunctus primo , sequitur quod duobus anuis re- suaverit in Israel , qtii sciasus est conformis origitiali Hebraeo quisic habet : Filius anni unius vel primi ) erat Sael in regno suo;
et altero anno regna oti in Israel. I. Ac t. i5. o. i. dicitiare Nisi circumcidamini, non pol retis salpari. Et Aliost. ad Gal. 5. p. x dicit: Si circumcidamini, Christus nihil oobis proderit. Resρ. Illud Actorum dictum fuit a quibusdam Iudaeis qui ha retice docebant gontiles non posse . obtinere salutem . nisi prius serent prosellii, et Iudaismo insererentur : quem errorem damnarunt Apostoli in l. Cone : Iesosobmis. quem etiam damnat Apostolus scribens ad Galalas, docensque homines non salvari per Circumcisio item, aliasque Legis Mosaicae caerimo uias, sed per gratiam δε- su Christi. VII. Act. I 3. o. Io. D. Petrus ait: Quid tentatis Deum in o nere jurum super ceroiees discipulorum , quod neque Patres no
113쪽
stri, neque nos portare Pottiimmp tamen Dout. 3 o. o. II. dicitur e Mandatum hoc quod ero praeeipio tibi, non est supra ιe. Res'. In I. textu D. mirus redarguit eos. qui docebanι necesse esse ad salutem , ut Gentiles ad Christum cotiversi circumcideretitur , et observarent Legem Moysis , contra quos D Petrus docet Christianos non esse obligandos ad caerimonias Legis , non modo quia sunt iugum gravissimum et moraliter importabile . sed etiam quia sunt inutile ad justificationem . . . Textus vero De ut. intelligitur de praecepto amoris Dei. quod esse facillimum observatu,nemo non experitur qui illud religiose observat. . Eae Epitiesu D. Pauli. , T. Romi. 4. Mers. dio Abraham in repromissione Dei non haesitarit d dentia. Verum Gen. l . p. II. dicitur: Risit Abraham
dicens in corde stio : putasne centenaris nascetur Flius et Sara nonagenaraa pariet ΤResp. Abri, ham non suit incredulus, unde non incredulii ale. sed ex admiratiotie quaerit, putasne centenario , etc. et ideo pro verbo, risit. Chaldaeus habet , rapisus est. II. Rom. 3. oers. t 3 dieitur: Usque ad Legem peccatum erat
in mundo. yeceatu n autem'non imytitabatur, cum Lex non esseι:i tamen Gen.6. pers. 5. Deus delevit homines propter eorum peccata; ergo semper suit imputatum peccatum, etiam ante Legem scriptam. Resp. Peccatum a Deo semper fuit imputatum , sed non semper fuit immicitiam, id est, reputatum tale , ab hominibus solo lumine lnaturali instructis , qui rion existimabant se esse pecca tb obnoxios. Ideo existentiam peccati originalis probat Apostolus ex effectu et poema ejusdem peccati , puta ex morte quae regnapit in omnes , quoi quot ab Adamo tisque ad musen vixerunt; ergo et causa mouptis, nempe peccatum originale . IInde nulla est contradictio. III. Rom. 8. pers. 6. dicitur; Sρiritus testimonium reddit ruta nostro, qua, sumtis Filii Dei; tamen Eccles. s. o. x. dicitur. Nescit homo utrum amore an odio dignus sit.
Ressi. Apost. ad Rom. loquitur de testimonio quod, licet sit cer- ltissimum ex parte Spiritus sancti, non est tamen cerium ex parte Πο lstri, nisi certitudine conjecturali et ad gummum morali; nam non sumus certi an illud testimonium sit a Spiritu sancto. an vero a Spi xiiu muligno transfigurante se in Angelum liacis.... Eccles. vero lo
quitur de certiuidine absoluta et insallibili, quam nemo de sua salute potest habere, absque speciali revelatione, quandiu est iu vita, a d omnia institurum serpantve incerta, addit Eccl. p. 2. IV. Rom, i a. m. 19. dieitur: Ion posmeραρsos defendentes, S ddate locum irae tamen Paulum seipsum coram Agrippa defendit,
Re . Verbum, defendere, Ma 1. textu sumimr pro uleuei, quo
114쪽
ri Proteromenis. IIue modo Iudith. i. dieita Nabuchodonosorem iurasse thronum , quod ιμ defuderet, id est, ulcisceretur. In a. lex in sumitur Pru. in-riocentiam suam probare, suaeque indemnitali consuleres quod valde licitu in est, licet vindicta sit lege Dei prohibita. V. I. Cor. r. D. 37. Apost. dieii: Non me misit Clinis us baρlisare, sed epangeligare: lamen μύαι A. titi. Christus omnibus Apo totis dicit, Doeete omnes gentes Myttaantes eos Resρ. Dicit Apost. quod non sit missus baptizare princimiiter ;ruia primarium Apostolatus metum est, 'raeaιcare. Baptismi enimispeiisatio commilii solei Parochis ei aliis Ρresbyteris secundi ordinis. VI. r. corinth. t 3. Mers. 7. Apost. dicit: maritas omnia ere-du : atqui 1. Rom. 4. oera. l. dicitur: Nolite credere omni syiritui. Res . Apost. non loquitur de doctrina, sed de recte factis proxumi, quibus relatis homo, caritatem habens, non contradicit, sed narrantibus lacile assentitur ... D. Ioann. vero loquitur de doctrina , docetque probandos esse spiritus, si ex Deo sint. VII. Galat. a. o. io. Apost, ait: Si adhuc hominibus placerem, Christi serpus non essem. Qui I. Cor. Io. vers. 33. dicit, Per omnia omnibus placeo.
Resp. Apost. vult plac e omnibus, omnes aedificando, neminem offendendo, ele. sed non vult placere. id est, gratiam illorum occuparet, docendo grata illis qui Christi doctrinae repugnauita doceat ac faeiuni; sic enim servus Chiistim cita esset. VIII. Gatae. v. 25. dicitiae. Sih a mons est in Arabia, qui con iuncitis est ei quae nune est Ierusalem. Sina tamen a derosolyma longe distat. Re . Moiis Sina non realiter. sed mystice est conjunetus. id est. ut vox graeca sonat similis Ierosolymae ut nunc est; sicut enim in Sina olim lia nunc in IerusalernJvaditur Lex mere caeremonialis, et servilis, utrobique generantur filii. itoli liberi, sed servi. IX. Coloss. a. o. χι. Apost. dicit: Adimyleo ea qua desunt Pas sionum Ch isti: tamen Christus Ioan. I9. o. 3o. moriendo dixit et
Resp. opus fuit ut Christus multa pateretur in suo corpore niaturali , et ei iam in suo corpore mystieo. Porro Christus moriendo , personales passiones consummavit,. Sed non consummavit passiones corporis mystici, cuius membra, multa pro Christo et Ecclesia patiendo, adi ii pletit ea quae destini passionum christi. A . r. Ad Tim. a. o. I a. dicit Apost. Docere mulieri non permitto: tamen ad Irt. I. M. 3. vult, ut anus prudentiam doceant ado teseentulas.
Rev. Apost. non permittit mulier; docere publied in Ecclesia , ut sese explicat i. Corinth. I 4. 34. his verbis: Mulieres in E elesiis laeeant. Sed non tantum non permittiti verum suadet ut pri valitu domi suae puellas et ancillas suas doceant.
115쪽
' 316 Tractatus XI. I. Tim. o. 34. dicit, Volo νυMores nubere , flios 'rocreare; atqui 1. Cis. I. M. T. dicit: Uolo omnes Oos esse, caesi his, sicut me ipsum. Resρ. Apost. I. ad Corinth. exoptat ut omnes a nuptiis abstuneant, ut ipse abstinuit; verum vult juniores viduas , quibus itiestpericulum ineoti lilientiae , nubere . Cum melius sit m b re . quam uri. Hic ergo Apost. non legem figit, ait Aug. de viduis, sed remedium ostendit. XIl. Iacob ι I. o. I a. dicitur Deus neminem lemati tamen Genes. a a. o. a. dicitur: Tentapit Deus Abraham. ., Resp. Tentatio duplex spectari po est. Prima est seductionis, quae ad peccatum sollicitat . hanc Apostolus Deo denegat qui neminem excitati ad male agendum. Secunda est probationis , quae est materia luctae et victoriae. meritornm ei gloriae, hac ientatione probavit Deus Abraham. De prima oramus Deum . Eι ne nos i ducas in leniationem. De secunda dicit Iacobns, omne gaudium emistimate, cum inciderius ιn Marios tentationes.
me iis quae ad cautam sacrorum interpretum
Nota. Ut caule et sine periculo legantur sacri interpretes, unum, prae caeleris, singulari studio est observandum, nempe, utrum quae sub eorum nominibus et i sc Liptione circumseruntur opera , sint veri et germani eorum foetus; constat inter vera sacrorum interpretum monumenta, plurinin suppositiae reperiri. ut annotant qui de
Scriptoribus Exclesiastidi1 ex professo disseruerunt, quod ut facilii negotio sal. Quaeres r. Otiibus indietis Ddsae iraeriptiones a germanis dia
acerni queantp Rev. Tribus, nimirum, lempore, dogmate, et stylo. Quoad Tempus; Si illius ratio rebus descriptis non conveniat , manifestum est, opus Don esse illius auctoris, cuius nomine intitu-
Hinc perspicuum est commentaria D. Ambrosii in Apocalypsim; ,
D. B ieronymi in Parabolas Salomouis et Lamentationes Ieremiae, Non esse ejusmodi Doctorum quibus a scributitur. quia in illis commentariis saepe citatur D. Gregorius pinguus, cum tamen idem Gre- , gorius duobus sere saeculis auctores illos subsecutus fuerit. Quoad dogma: Sa illud non solum cum auctoris, cui adscribuntur, meo e Doti congruat, sea ex diametro pugnet; omnino sequitur, aut opus non esse germanum auctoris, cui tribuitur, laetum, aut a corruptoribus suisse depravatum.
Hinc inanifestum est sexdecim tractatus in Leviticum sub D. cy-
116쪽
de Pro omenis. I Trilli Alexandrini nomine vulgatos. non esse Cyrilli, sed Origenis:
eum in eis passini occurrant propria oris enis dogmala, qualia sunt animas alite mundum creatas fuisse , et ob sua peccata detrusas ita corpora lagquani in carceres et viticula; inferni supplicia finem aliquando habitura; daemones post aliquot tempora liberandos, et ad aeternam felicita tetit vocandos, et alia id genus , quae D. Cyrillus ubique totis viribus oppugnat. QQuod sp etat ad stFlum: evidens salsae iniitulatiostis conjectura, est styli diversitas. nihil enim dissicilius est, quam imitari alterius stylum, Dimirum dicit is contextum, elocutionis formam, figit ram loquendi, dispositionis mei laodum, ei caetera quae cuique dia serio ae probo auctori sunt propria, ac veluti proprias illius Cha
Nec dieas. indicium salsae inscriptionis ex diversiFate sun de
sumstium . esse errori obnoxium, cum uidem auctori nou semper
idem sit dicetidi modus, sed pro argumenti ratione , vel studii Pr
sectu, vel aetatis mutatione, vel assectuum varietate. diversus. Res'. Fateor, verum idem auctor ita semper scribit ut perspicax styli artisex, ubique semper agnoscat eumdem esse auctorem, sicuti quilibet amici faciem . elsi nunc tristem , nucio alacrem , ejusdem semper esse hominis certo nnimadvertit. rQuae res a. Qua rmiona Meris soarorum, inte rerum Omribus. ωρ'Osil ιtia irreρserint, eorunaritae inscrimiones ustirparim I Resρ. Hoc pro vetare ex diversis causis. I. Ei ρraetermissa ab auctore prοyrii nom nis inserimione pilla enim pr:ielerniissio occasionem proeliiiit lectoribus discernendorum librorum studiosis, illi tanquam auctori Opus aliquod adscribendi. ex aliqua colaiectura, v. g. ex styli, vel urgumenti hujus modi operis assinuate cum aliis ciusdem aucioris operibiis vel ex si . militudine nominis veri illorum auetoris, cum. alioriun twmille pro Pler Domitiis aequivocat innet M ; vel es iam ex siniuitudine uomitiis.
illorum ad quos huiusmodi opera scripta Suut. Sic Aquileiae Presbyter, Dominum sinitIitudine deceptus,
scripsit. Sic propter aequivosationem nominis, plurima. opera Thomae Anglici, v. g. Commentaruim in Genesim. lsaiam. Jeremiam, Epistolas CanoMicas ei ApocalFpsim, adscit pia sutit D. Thomae. Aquia tali, nempe propter maximam similitudinein quae repetitur inter An licum et angeticum Dociorem
Sie libellus quem Iulic inus Eclaneusis Episcopus, Pelagiana tabe. insectus , ad Demetriadem Virginem scripsit, ideo adsci iptus est uteronymo, quod hic quoque sceipserit ad eamdein Virgiuem a sumento petae simili. a. Pro Menu ea Meretieorum prasitate , qui Iibris suis, iam ec-
117쪽
a18 Tractat clesiastina perstrietis censura. orthodoxorum Patrum allitulantanes subsuiuunt, ut lati fraude iei hilarum pravortini dogmatum virus tu nientem et corda simplicium , absque ulla periculi suspipione,
Sio olim Nestoriani et Eutychiani, Apollina iii scripta, unde sua-' xum haeresum semina depromp erant, sub D. Allianasii Domine evulgarunt, ut Catholici talentes errores tanti Doctoris fama eOmprobatos, amplecterentur. 3. Provenil eae inridia, qua maligni quidam agitati. ut illustri ribtis interpretibus vidium concitent, sub eorum nomine odiosa op ra evulgant. Sic tempore D. Pauli Apostoli erant Pseudo-Aposton. qui fing bant Epistolas, tanquam a Paulo missas, quibus asserebatit inflare diem judicii, ut testatur ipse ad Thessalonicenses scribeos sa): Rogamus Dos, inquit, ut non διιο mooeamini 'Me1trolsentiι, id est, a doctrina quam a me audistis de die judicii) neque terreamini per istolam, tamyuam 'er nos missam, quasi instet dies Domini. 4. Tatidem . Propenit ex nimio erga magni nominis anctoremaelo, quo quispiam motus, ei aliena opera absque ultri delectu, vindicat, existimans se ei maius Domen ex plurium Iibrorum oditio
Sic quidam Doeioris Angelici nimium amatores, legitimis ejus operibus inseruerunt Commentaria io Genesim Isaiam: Ieremiam, etc. quae germanis ejus scriptis eruditione minimo concordant.
Quaeres 1. Quid sit traditio p Res . Est Doctrina, ad fidem . mores. vel disciplinam Christianam spectans. quae in libris Carionicis non est scripta. Dixi, in libris Canonicis non scriyta: quia inscriptis S S. Pa. rum . et actis Conciliorum , traditioncs conservantur , sicut et iuunanimi Ecclesiarum Cnnsensu. Quaeres a. Quosvρlex sit tradi io φ . ' - 'r Res'. Triplex, nimirum, diViva. apostolica, et ecclesiastica. Traditio dioinα, est verbum Dei non scriptum, sed ab Aposto. iis, qualemis vel bi Dei praec avibus, ad nos, Viva Voce vi uti sinis. sum; eiusmodi sntit traditiones, quae ad in aleriam , et sormam Νaerameritoriam Pertinent. . . Iaae aliquando a SS Patribus vocantur: postolicae, sed improprie ei rei ediale, quatenus, scilicet, per Apostolos sunt promulgatae.
Traditio apostolica est doctrina, quam Apostoli ipsi, quatenus
118쪽
do Proia menis. 119 Ecclesiae Pastores, institueriint et ad nos , viva voce , transmiserunt; v g observatio diei Dominicae, Paschae, Ieiunii quadrag
. Tria ιtio e tisiastica, est doctrina, quae a successoribus Apostolorum, accedente fidelium usu, fuit introducta , et ad nos usque trausinissa : v. g. vigiIiae , sestorum celebrationes, aquae lusit. Iis
μια I. Traditiones. aliae sunt Perpetuae,iales sunt quae dogma aliquod proponant. . taliae temporales,talis suti observatio legalium usque ad Avatigellai promulgationem, ut eo medio tacilius in unum coalesceret Ecclesia ex Judaeis et sentibus. . . aliae ian ersales,quae toti Ecclesiae sunt proposit. te , ut diei Domi Dieae observatio loco Sabbati . . . aliae particia lares quae It celasiae particulari sunt commissae, ut ieiunium Sabbati olini Bomae ohservatum ... a Iiae liberae, quae tu forma lanium consilii sunt traditae, ut aquae lustradi.
Nota a. Ex sola traditione divina, utpote sola a Deo revelata es,ci potest conclusio Theologica, quare hic de tradui e divisa ui xat agemus, tribus Quaest . quarum: ma, erit de traditionis divinae existentia. et necessitate. Secunda. de regulus, quibus traditio divina discernitur ab Ap stolica, et I cclesiastica. Tertia, de SS. Ρairibus, qui sunt traditionis divitiae depositarii,
De malitionis dioinae miste uici et necessitate. Nota et Novatores contenderunt titillani Prorsus esse tradi ionem divinam . hincque concluseristit, nullum pra, fide aut moribus ηrs mentum insallibile ex ua desumi Posse, sin ex sulta Scriptura sacra, ruam volunt esse solam fidei m in ,rum regulam extra quam nullum ogma haberi potesa de side cludetuliam, contra quos
In statu Leeis naturae, extiterunt,tμaditiones Hoinas. Prob. Nulla potest esse vera religiOεi .certa fidei et morum m. gula; atqui ita siti tu legis naturae vera ruit erga Deo ni religio; ciso fuit certa fidei el 41, ovum regula p a qui illa regula , non erat Seri- plura sacris, si1ιvidein nulla Duiae exi abat ergo ea regula erat irarditio. Ada aura nimiruam filios suos docuit quae sibi de mediaioreChristo, et aliis mysteriis revelata sueraim; filii Adumi, quae a patre didicerant, suis posteris ad Moysen usque lion interrupta serie communicarunt. Hinc Deus a coirimendat Abrahamum, Quod 'r-
119쪽
xeto Traetatuseepturus sit filis svis, et dom ιi suae post ss . ut custodiant piam Domini, et faciant judiciu/ti et justitiam. Ex quibus patet , quod posteri Adami ritum coleiadi Douui acceperitii,uon PerScii Pliaram, sed per traditionem . .
In lege Mosaica, praeter Scriρturam, extiterunt dioinae traditiones adfdem et mores Spectantes. Prob. Israelitae non solum iubebanturScripturi A legere sed etiam Patres interrogare, Interroga Patrem tuum, et annuntiabit tιhi, majores tuos et dicent tibi, a). Et, non te praetereat narratio senio. m. ipsi enim didicerunι a Patribus stirs Eccl. 8. Et, quanta mandastit Deus Patribus nostris nota facere ea stiis stiis , tit cognoscat generatio atιera, Ilii qui nascentur et extiment, et narriabunι ea filis suis, tit ponant in Deo apem stianι. Psal. II. Confrm. Quia Israelitae, ex sola traditione, habebant divinitatem librorum in canone repositorum; remedium ad tollendum peccatum originale, non solum in Dehuellis,sed etiam in masculis ante octavum diem decedentibus, elo.
In Lege nopa, praeter Merbum Dei Seriρtum,necessario est admittenda traditio diμιna, tanquam alteras dei regula. Prob. I. Ex Script . quae, b) iubet. State, et tenete traditiones quas didicistis, sipe Per sermonem, scilicet ore prolatum. SiMe Per istolam, selli cel scripto transutissam, ut explicat D. Thom. o quem locum D. Chrysosi. d) enarrans, ait: Hinc poteι, quod non omniae per Eρisιolam tradideriant Apostoli, sed vinita etiam sine litteris Eadem pero inde digna sunt , tam illa , quam ista. Itaque ιraditisnem quoque Ecclesiae Ide dignam piatamus; traditio est, nihiἰ quaeras amplitis. Hinc opostol. hortatur Timotheum se ut quae a se audivit, Haec commendet indelibtis hominibus,qui idonei
erunt et alios docere. Prob. a. Ex SS. Patribus quatuor priorum saeculorum , quos Novatores ad iiii liunt, et inter quos uuum , aut alterum , brevitatis
Peratibstantialta Parum ser tis,partim non scriptis institutionibus suis, nobis tradideriant. In II. Saeculo. D. Iten. l. 3. cap. 4. ait: Quid autem, si neque ostoli Scripturas retiqiarasent nobis , nonne oportebat ordinemis Detit. aa. D a. ad Thessal. a. s. 14. c 3. y.q. 25. art. 3. ad . δὶ Irim. 4. is Epist. ad Thessat se a. ad n n. ά. v. 4.
iae, Lib. a. de Eecl. Hierarch. .
120쪽
de Protegomenis. II sequi traditionis , quem tradiderunt iis quibus committebant Ee- .elesiastra III. Saeculo, Origenes in cap. 6. ad Rom. dicit: Ecclesia ab Apostolis traditione accepit etiam parotilis baptismiam dare. In IV. Saeculo, S. Basil. a) sic scribit: Dogmata quae in E 4elesia praedicant tir, qtiaedam habemus ex doctrina scripto prodi- Ia; quaedum r&rsias x Apostolorum traditione in mysterio id est,
in occulto , tradita recepimus . . . quorum utraque parem Mim habent ad pietatem. Nec his quisquam contradicit, quisquis sane, Me ι tenuiter expertus est quae sint jura Ecclesiastica. Ei S. Epaphan. haeresi 6. Oρortet autem et traditione titi e non enim omnia a di-νina Scriptura Possunt acciyi; quapropter o liqua in Scriptiaris , aliqua in traditione sancti Aρns toti tradiderunt. In omnibus subsequelitibus Saeculis SS. Patres eadem energia de
raditionis existetitia scripserunt. Prob. 3. ratione contrita ad fidem et mores pertinentia debent con .iineri in verbo Dei. nam Ades ex auditu, reuditus atitem Per Merbum.
Dei, ait Apostol. b) atqui non omnia ad fidem et mores p tr litiei ilia. etiam ab adversariis credita , contineritur aperie in vel bo Dei scripto, imo Deo obscure , ergo praeter verbum Dei scriptu ui , De cessario est ad milieridum verbum Dei traditum. Prob. min. I. Credimus. quod Pater in divinis sit ingenitus: quod Iibri, in Scriptura sacra contenti, sitit divini. quod libri in Catione, quem nunc habemus, non repositi. sint spurii et apocryphi et c. atqui illa omnia, neque ex Evangelio, neque ex Epistolis Apostolo-
Tum, Possunt probari, e so, etc. Prob. 2. eamdem min. Calvitiis tae et Lutherani credunt, contra errorem Helvidii. virginitalem B. Mariae, etiam post partum; credunt, adversus Atia baptistas, volsre datu tu parvulis bapti ma', credunt. eontra Donatistas, valere datum baptisma ahuaereticis et peccatoribus : credunt quatuor Evangelia ; eredunt Christitui de , Ceridisse ad. inferos. etc. atqui nullum ex his capitibus credere possurit Propter auctoritatem Script uvae sacraeoiullius enim nequidem ape est in Scripturis: ergo sola traditione illos articulos credunt; ac
proinde quod probandum erat)non onmia quae ad moles et fidein
spectant, confinentur in Scripturis. Solountur obieetiones. Objicies. i. Illud non csi Ecclesiae necessarium , quod a Scripturis aperte damnaturi atqui traditiones a Scripturis aperte damnan
Prob. min. De ut cr. 4. dicitur : Non addetis ad perbum , quod ego Praecistio μobis, nec auferetis ex eo. Apoc. uti. Si qMis αρρ ara eriι ad haec, aρρο uel et Deus stiper illum plagas. Ad Gala'. 1.