장음표시 사용
121쪽
IIa Traetatua Licet hos aut gelus de caelo eoangestist νobis praeterquam quoa
epangelisapimus os bis , anathema sit. Matth. I 5. Irritiam fecistis mand itum Dei yropter tradiιionem opstram Ubi Cli ristus repreheu dii Iudaeos, quod traditiones admitterent; ergo, etc. , Resp. I. Generaliter , nego cons. argumentiam enim est de salio supponente: supponit enim traditionem esse additionem ad verbum Dei, quod salsum est, cum iraditio noti nitiatis sit verbum Dei. quam ipsam ut Scriptura ; unde Moyses non ait: non adde is ad verbum , quod scribo, sed, quod praecipio; Paulus non ait, 'lu'd scrιρsimias, sed quod 'epangeli sapimus , Cliristus uoci dicit, propter traditionem, meam, Sed Mestram. hoc est, a Phariseis uinario sensu ac spiritatu veniam; sed dato, non concesso , quod ii, hiis lex tibus siι sermo de additione ad sacrani Scriptura in ad singulas respondeo et quidem. Resp. ad i. et a. Quod Moyses et Div. Ioariri. vel eui tantum ne minuatur, vel addatur aliquid, per quod lex tus alteretur . vel co rumpatur; alias illicitum suis ini Deuteronomio et Apocalypsi alios addere libros. Ρ cirro tantum abest ut a traditione divitia textus Scripturae corrumpitur, quiu potius illum defendat, eiusque germanum
sensum adhibeat. Ilaec re, notisi O constat ex Deuter. a a. ubi Deus.
Iudaeos a gentilium idolatria avocatis, ait: Nonfacias similiter Domino Deo tias . . . . quod Praecipio tibi, hoc tantum facito Domino, nec addas quidqtiam aut minuas. Re . ad 3. Apostol. i' particulum, praeter, intelligit. contra. Hoc conflat I. Ex eius pr6posito, agit enim contra eos, qui docebant servanda esse legalia, cum ipse docuisset Doti esse servanda: Misor, inquit, quod tam cito rareferimini in aliud Eoangelitim, quod nomest viiud, nisi sunt aliqui qui pos conturbant, et Mesunt conoemere mavelitim Christi; sed licet nos aut Angelus de caelo eoangeli
aet, Praeterquam quod, etc. Erga cum dicit, praeιer , intelligit ,
contra. quomodo jam, Rom. uti. Particulam, 'meιer, usurpa erat, dicens: Obserpate eos, quι dissensιones et ossendicula Praeter D ctrinam quam accepistis, faciunt; ubi, praeter, maui se, le si guincat, contra :Resp. ad 4. Distinguendo: Christus Iudaeos reprehendit. quod
traditiones humanas et superstitiosas ad initierent, conc. ti aditiones divinas, nego. Christus ei so Scribas et Pharisaeos arguit quod minuta quaedam sibi humanitus et superstitiose tradita, servarent, et de rebus gravioribus non curarent; v. g. quod non nisi lotis manibus manducarent, et tamen non honorificarent Patrem et matrem, quod rerum etiam minutarum decimam offerrent. et tameia misericordiam et judicium omitterent, quos reprehetidit Christus dicens r Quare et μοι transgredimini maudatum Dei propter traditionem Muram' navi Deus dixit: Honora patrem et matrem, etc. Et infra
concludit: ne causa colunt me docen με doetrinas et mandata ho-mιniam. Traditiones autem, quas praedicamus, non sinu doctriuae
122쪽
de Pro Ieromenis 123 Insi Div. August. a exponens Verba Apostoli, ait: Si quis annuntia perit, praeterq/ιam quod in Scr*ttiris legalibus et eseange licis acce istis, anathema sit. Ergo Apost. Per particulam , Pra ter. non ita telligit, confra. Res'. nego conseq. Nam ille vere praeter Evangelium docet , qui ei contraria docet. Unde Div. August. sic loquitur: Non ait, Apostolus , plusquam G cceρι Stis , sed Praeterquam quod accepistis : nam si illud diceret, sibi ipsi praejudicaret qui cupiebae oenire cid Thessalonicem es , ut sumteret quae illorum fdei defuerant ; sed qui suρplet quod minus erat, addit, non qDod inerae lollis. qtii autem praetergreditur regulam Iidei , non accedit in via , si a recediI de pia. In quo textu D. Augustinus manifeste sa-
Objic. a omnia ci edenda et facienda in sacris Scripturis continentur; ergo traditici est inutilis. Prob. ant. Ex A post. c) Omnis Seriptura dioinitus inspirata, utis est ad docendum et arguendum . . . ut perfectus sit homo Dei, etc. Ergo sola Scriptura cori linei ad fidem et mores necessaria. Res . nego conseq Non enim dicit Apost. Omnis Scr*tura sunscit, sed, titilis est, nam si dixisset, suspicit, sequeretur Scripturas Novi Testatuenti ossc inutiles ; Apostolum enim ibi loqui de Scri-
pluvis veteris Testamenti constat. tum quia Scriptura tiovi Testa- metiti liotidiaria erat relata in Cationem sacrorum Librorum', nec totaliter scripta: tum ex his verbis praecedentibus, ab infantia sacras Litteras nosti. non enim potuit Timollieus ab insantia noscere Litinieras novi Testamenii, utpote Nondum ex lantes.
Inst. I. Ioau. 2O. Multa quidem et alio signa f cit Iesus, quas non stini seripta in libro hoc, haec autem scripta sunt, ut credatis quod Iesus est Filius Dei, etc. Ergo omnia scripsit, quae putabat
Res'. diu. conseq. Omnia miracula Christi scripsit. quae putabat sussicere ad persuadendum milii dum Christum esse Filium Dei,
Conc. conseq. omnia fidei dogmata et morum praeocpla , nego con- eq. inepte ergo novatorcs, quae de solis miraculis dicuntur, translaruni ad omnia fidei ilogi nata, et inomina Praecepta.
feciI, conscripta sunt, sed quae scribentes, tam ad mores, quam ad dra muta putariant subicere Et Aug. e) electa quae scriberentur, Vtiae saluta credentitim suscere Oidebantur. Ergo caelera non Suut
Resp. nego conseq. DD. Cyrili. et Aug. enim non excludunt ne-
123쪽
Traefatua non conlitientur in libris Canonicis. sed excludunt necessitatem geri-hendi plura Christi dicta et sacta, cutii secundum ipsos Diu Joann. ex omnibus quae Chrisius dixit et secit, ea sule erit quae saluti cre letalium scriplo mandari videbantur sussicere , caetera ad nos per
3. Apostoli omnia quae praedicaverunt, postea scri 'Serunt: Utiod tunc Praedιca perunt, ρostea Per Dei poluntatem tu scripti ris nobis tradιderunt. a) ergo iiiiiii rellia luemitit non scri utum. DiesP. utSt. aul. Apostoli o imita quae omnibus praedicaverunt ἰqualia sunt ea quae Omnibus sunt eTpresse credenda, Dostea scriDSerunt, Conc. am. hocque solum vult D. Iren Omnia ciuae persectio-xilaias, Urael alis, Episcopis praedicaverunt qualia sunt ea quae sDeclarat ratIonein gubernandae Ecclesiae , ad mitiis irandorum Sacramentorum, refellendorum Haereticorum , etc. uego ant. noli enim Illa se et Iora mysteria oriati es indisserenter docebatit, nam Apost. a. ad Irim. a. dicit: Haec commenda,idelibus hominibus qui i- ue ι erunt et alios docere. Et D. Ire a. b) docet, ostolos cum Δριscoρalti tradιdisse sticcessoribus charisma scientiae. Inst. 4. D. Alliatias. Epist. ad Serapionem, ait : Uniuscia usque quaestionis ιnMeuttonem, non ex Proρriis ratiocinationibus didre possumus. sed ex ScrIρ tiararum consequentia; elu.dιst. ιext. ed ex Scr turarum con equentia simul et ira-olt otiis, conc. ex Scripturarum consequentia lanium, neeo. Nam
ibidem adhibet auctoritatem traditionis, cum subiungit: Videmus tamen adhiae allanι 1ρsam ab initio Iraditionem, doctrinam et mclem Catholιcae Ecclesιae , quam Christus quidem dedit, Aoo-βtoti Vero Praedicarunt. 'μ
ut 'Enιtias In Iratae ocrιρtiarae ad instructionem peritatis ergo 10 itur de Scripturarum consequentia latituiti. ' Vnesρ. dist. text. Ad instructionem omnis veritatis, neeo ant veritatas quam thi astruit Dempe idola non esse Deos, et Cliristum esse eum et homineria, conc tint. porro ista duo habent iii Scripturis e Pres4a testimonia. Inst. 6. D. Chrysost. c) ait: omnia EMangelium conlinet. ee Praesentια et futura honorem , pietatem, Mem c etc. ergo ii oti necessaria est traditio. UNego conseqtten. Quia per , Eoangelium ; non intelligit deI1l urat ne addit enim, Omnia simul Praedicationis perbo inclus ιι. lla aulem praedicatio, partitia est scripto mandata, Darti in si-Ne Scripto tradita. V
124쪽
de Proteromenis. IIS alit tita, extra Seriptura m dioinarum auctoritatem , Putare di-Minum. Ergo traditiones quae circumseruntur, non sunt divinae. Resy.nego conseq. Nam Theophilus. per haec verba non excludii iraditionem, sed libros Apocryphos , qui pro divinis a quibusdam supponebantur. quosque redarguit Theophilus hie. Inst. 8. D Aug. a) haeo habet: In his quae a erte Posita sunt
in Scrinium, in oeniunt tir illa omnia quae continentidem moresque pipendi. Ergo, etc. Rev. dist.perba Aug. In Scriptura inveniuntur illa onmia quae, etc. quoad ea quorum fides et cognitio explici a non est sic necessaria ad salutem , cono. anc. quoad ea quorum cognitio explicita non est sic necessaria ad salutem, nego ant. nam D. Aug. b) dicit, Scripstirae peritatem a nobis teneri, quando facimus quod ianipem sae Eeclesiae ylaeet, etiamsi nihil de ea re acri tum lemnitis. Inst. 9. Div. Bieronym. in cap. aa. Hatili. ait: Quod de Serim ruris auctori mem non habet, eadem Deiluara contemniciar, qu probatur. Ergo. v M.
Rem. Non fideliter citatur Div. Bie n. qui loquens' de partiet lari quadam sententia. qua quidam nitebantur ex libro Apocrypho probare Zachariam, quem Iudaei intersecerunt inter Templum et altare, suisse patrem Ioannis Baptistae, ait: me, quia de Scriptiaria auctoritatem non habet et c. Et sensus est,haec sententia quia ex
libro Apocrypho probatur, non ex Cationico . facile contemnitur. Non ergo rejicit traditionem , ex qua probat ieiunium , Dist. ad
Marcell. Imo4llius necessitatem probat. In dialogo confra Lue Hanos, admittens haue sententiam: Etiamsi Scripturae auctoritas non subesset, totius orbis in hanc partem conserisus ιnstar praeceρti obtinere: nam et aliae malia. quae ρer traditionem in Melestis Obsereantur, auctoritatem sibi periρtae Legis usur arunt. Inst. Io. Di U. Cyprian. aperte reiicit traditionem divitiam nam Epist. ad Pompeium ait: Unde est ista traditior .... ea enim facienda esse quae scri 'in sum testatur Deus ad Asne dicens: non recedra Lber leris hutis ex ore tuo. si tristir aut in Eoangelio, aut ira Apostolorum Eρiuolis et Actibus continetur,obseroerur etiam hae
Res . Hanc non admittimus S.Cypriani Epistolam quam scripsit teum errorem suum de rebapurati tis Haereticis tueretur . et in qua consequenter traditionem circa illam quaestionem reiiciebat, quia eam esse contra Scripturam putabat, verum alias traditionex admise ebat: nam . a. E sel. 3. ail: Admoniιos pos seio , ut in Calica erendo Dominica ιraditio serpetur .... ut Calix mixtus pino of
125쪽
ObjDies 3. Ecelesiae dogmata noti debent comm Itii pri 1pio de. Detibilii aut ui traditio est principium desectibile r ergo
Prob. min. primipium , quod de aure in a:irem transit, est defeetibile; atqui traditio de aure in aure transit; ergo. Prob. mai Quod facillime ii heratur ac deperditur . est princi . pium saltibile; atqui . quod de aure in aurem 1ransit, tacillime imperitia ac perversitate alteratur, et per oblivioltein et negligentiam deperditur; ergo, et C. Res'. I . Retorqueo de Scriptura sacra: nam quod scribitur et re . scribitur, iacile alteratur, vel per oblivionem et lucvriam deperdii ur, uti patet ex tot libris, tum sacris, tum pro sanis . depravalis nodei erditis: ergo Scriptura sacra, est nostrae fidei principium dese- fetibile.
Re . a. din. min. Dit. argumenti. Quod de aure in aurem tran . sii. facile altera ur ac deperditur, si nullae sint causae ad illius con .servationem adiuvantes, cons. min. si sint tales causae , nego min. Porro iti servandis traditionibus multae sunt causae. Prima , est
simoialis Dei provideatia . qui Ecclesiam regit et conservat, ne portae inferi praeMaseant adpersus eam .... Secunda, est cura SS. Pa Alrum, qui in suis scriptis traditiones Christi et Apostolorum man- . darunc .... Teria a est perpetuus, ac successione continuus, fidelium lusus, in quo ritus Sacramentorum administrandorum, dies sesii, je- iuuiorum tempora , celebratio Miss servantur Quar έα. est lipsa haeresis p cum enim singulis saeculis novi oriantur Haeretiei, qui . diversa Emilesiae dogmata impugnaui, ita semper a Deo suscitantur viri docti. qui, ut Haereticis resistatii, doctrinam Ecclesiae, ltraditionesque antiquas diligenter investigant, propugnant. Et magna diligetitia .posteris commendant. let Inst Si admittatur necessitas traditionum . qui liliet suo marte,
Praetextu truditionum apos inlicarum , poterii sabulosa et erronea proponere, sicut accidit Papiae circa regnum Christi mille annorum, et aetatem Chri Ait quasi fio annorum ergo iradit toties,uedum Non Sunt necessariae, quin potius sint maximae noxiae
Resst. Meg. conseq. Equidem fieri pote i, ut aliqui. hac in pariesallantur, verum huic incommodo opponitur insallibilis universae. Eccleatae auctoritas , quae, collatione facta ad scripta veterum, et . ad sueue,siones Eeclesiarum apostolicarum, errorem detegit, et tra ditiones sal as tuto et ii inllibiliter reiicit sicuti revera rejecins est ille ni illenario runt et aetatis Christi error, quem tamen, non ex traditione. sed ex Scriptura male iii tellecta, multi tuebamur, nimiis
utim ex hoe textu. Vidi animas desollatorum .....et regnabunt Cum
illo, Christo, mille annis sa). Et isto Joarm. 8. Quinquaginω aim
nos nondiam habes, et Abraham Midi,
126쪽
De regulis quibuε dioina traditio discernitur ab Apsstolieat eι Ecclesiastica. Nola. Traditiones divinae et apostolicae facile secernuntur a tra ditione mere ecclesiasti haec enim, eum post tempora ApostoΙorum empnarit, non semper, nec ubi sue viguit sed a. habet initium, aut in decretis summorum Pontificutii , aut in Conciliorum Canonibus, aut in statutis Paliram. a. In una, aut in aliquibus tantum Ecelestis particularibus reperitur et observatur. E contra divinae et apostolicae traditiones semper ei ubique viguerunt, juxta halic regulam ab August. α) traditam : Quod unisersa tenet Ecclesia , nea Coneiliis institiatum , sed 'semyer retentiam, nonnisi auctoritate apostolica eraditum rectissime creditur. Sed longe dissicilius tradiationes divinae discernuntur a uaditionibus pure apostolicis , prout apostolicae distinguuntur contra divinas ; ideo: Quaeres: Quot sunt regulae quibus traditiones dioinae secerni possunt a traditionibias pure apostolieur . Resp. Plures as,ignatitur, quas ad quatuor Tecte revocamus. I. Regalia. Si quod fidei dogma Patres ab initio secundum suorum imporum successio m concordissime tenuerunt, ejusque contrarium ut Baereticum xesutarunt, nec tamen in Scripturis db vinis reperitur , illud est traditionis divinae quia omnia dogmata fidei h1Demus ex divina revelatione. Hujusmodi sunt virginitas perpetua Dei parae etiam post parium. quiὸquid pertinet ad materiam ei formam Sacra melilorum, Ultem iii genere, etc. II. Reetita. Si quidquam est nunc in Ecclesia , communi fidelium consensione probatum , quod humanam excedit potestatem , illud est traditionis divinae. Talis est praxis . v. g. vota dissolvendi, remittendi iura metuo, matrimonii rasi per solemnem religionis professionem di rime li,etc. eum enim illa omnia iure naturae stent, eorum dissoluti o non potest esse juris humani. III. Regula. Si SS. Patres in aliquam traditionem unanimiter consentiant, eamque divinam esse doceant, tenendum est hanc esse traditionem divinam, etiamsi materia illius non excedat potestatem Apostolorum et Ecclesiae; secus si solum ut institutionem apostoli- eam vel ecclesiasticam tradiderint. Ratio est, quia si communi iee deciperentur SS. Patrea , qui sunt Ecclesiae Doctores et Μagistri , necessario deciperetur tota. Ecclesia, quae lamen ex divina promi
sione est insallibilis. IU. R.3tila. Quando aliqui Patres in hanotradiiIonem non eo sentiunt , 01taeeidit in traditione de non rebaptigandis haereticis ;
127쪽
113 Tractatus. vi S. Cyprianus cum noni uillis Africanis contra dixit indieandum est eam traditionem esse divinam Iliae reperitur in praecipuis et spostolicis Ecclesiis, in quibus iti terrupta non fuit Episcoporati a successio. lianc regulam tradit Tertuli. lib. de praescrιρt. his verbis: Quid Apostoli praedienoerint quid illis Christus reo lacerit , et hic liraescrifiatii non aliter probarι debere , nixi 'er easdem Eecles tas quos γεροstoli condiderunt lysis eis praedicando tam pioa Moce . qt iam Per Eρ istolas sto lea. Sed quia talis est nunc sola Romana, ideo usus istius regulae non nisi in illa locum habet.
. De S S. Patribus traditionis testibus. Nota: Agerbiis hic I. De notione Patram Ecclesiae. I. De eorumni ictoritate. 3. De cautionc ut discretione tu lege udis sanctorum Pa
- . , De notions Patrum Ecelesiae. Quaeres: Quinam nomine Patrum Ecelesine in felliguntur Res . Intelliguntur ii soli, qui primis Ecclesiae temporibus san-elitate et doctrina ab Ecclesia recepta approbata illus res . Christo silios genuerunt. Multos nutrieruit , ae in fide et comminitae ne cath lica perstiterunt. ' . . Ex ti io descriptione clarum est, quatuor requiri conditiones esse uti ales, ut quidam inter Ecclesiae Patres reserantur. Prima, est scientia eminens, atque ab Ecclesia receρω et αρπω bala. Nulli ea tecius Paties et Doetores aicuntur, quatenus illos admittit Ecclesia. ut ab eis recte vivendi instituta et doctrinam in fido et moribus reliqui fideles accipiant. Secunda, est eximia Mitae sanctitas: quia Pater, Ecclesiae, non . solum verbo. sed et exemplo, caeteris Praelucere debet. ii Tertia, est 'erseparantia in fde et communione cathol a. Quo
modo enim fidele, dici poterunt in fide senili ab iis qui a fide des
cerunt aliquandor quare si quis Patrum a side descivit. nec resipuit, aut poenitentiam egit post talem desectionem eius auctoritas non a lenditur . niu sorie tanquam antiquae traditionis testimonium: talis suti Tertullianus. quem ideo Ecclesia praecise pro Patre non agno ' scit: econtra pro Patribus recipit D. Cyprianum. licet circa rebapti zaudos Haereticos erraverit, et SN Iuuinum, Irenaeum etc. licet -iti errori millenariorum sint Versati, quia ut primum illae quaesi Nes ab Euclesia suerunt desinitae. resipuerunt, et usque iii finem in fide ac communione catholica perstiterunt. 1Quarta . est antiquitas notabilis r quia Patres Eeclesias sunt . qni operum sauctitate et doctrina ad Ε :clesiam in esse perlaeto sor- mandam, laboraverunt, qui ideo Patrum, maiorumque nostrorum
128쪽
sto prontoni nis. 32num Maur: atqui non potuerunt e te iam essorinnie, nee patres et major es nostri diui possutil. iliti an ii sui ti iii simi. ergo , cie. Hinc Alphorisus Baptista ordinis Praedicatorum iu disen ιone vologeti ' pro auetoritate SS. Patrum, coticludit; Solus ille peram promis aler est Eceletiae , qui cum sancti ate et doctrinaeompete sese hadiet antiquι atem. noes: Ex quarta conditione sequitur quod neque B. Thomaet , neque B. Bonaventura. Deque S. seruardus suu Patres Eeele,iae, eum Don habeant eam antiquitatem, ut iii santein Euclesiain in,truere et quodammodo generare potuerint. ResP. nego conseq. Nam eisi illiciaticii non sint ex PatribusEeel siae antiquissimis. iure tamen merito Patres Eeclesiae dici po,sunt:
i. Quia ut de D. Thonia ait Pius V. Bulla , mirabilis Deus ,
omni 'orentis Dei Prooidentia fac iam ese, Mi sei et peritate ejus doctrinae multae quae deinceps exoriae sunt haereses, confusae . econoictae dissiparemur , cujus meritis orbis terrarum a Pestiferis
uotidie erroribus ii, ratur Mein habet fixtus V. de S. Bonavent Bulla. Triump ritis Ergo cum plurimos in Christo lilios genuerint, metito Patre, Ecclesiae dieuti iuri ot sunt. a. Quia sanctitate eximia splenduerunt, vique in Iade et communione catholica in si nem usque perstiterunt. 3. Quia auitorum prope it uiligetitorum antiquitas, quibus Ecclesia ipsorum virtutibus ei doctriua pluriin viii fuit adjuta, sufficere videtur ad Patris iuulum eis tribuendum.
De suetoritate patrum Ecclesiae. Nota t. Non est hic quaestio de auetori late patrum in quaesKonibus pure Philosophicis, quae ad iidem et mores noti specialit , cotistat enim apud omnes in eius generi, arguitistitis ti an plus valere auctoritatem Patrum, quam valet ratio qua nituntur; dali mi ini liothsutit ad Philosophos, sed ad iideles in fide et morihus instruendos :unde si eorum ratio sit probabilis,et argumeritum remanet pro habile. μια a. Hio spectari potest. t. Auctori ius ui Ius, aut alterius Patris , caeteris iacentibus. 2. Auctoritas pluriu in Patrum in unum dogitia consentientium, aliis ex altera parte, licet paucioribus, reclamatilibus. 3. Auctoritas Patrum in unu in dogma unanimiter c setallaiatium. Bis notatis ;
Unius , aut alteritis. Patris de rebus dioinis sententia , aliis fa-eenti ueras . frmism amtimentum non ministrat. Prob. Eorum auctoritas firmum argumentum non ministrat quorum sententiam improbare ac relicere licet; atqui unius. aut alleriuPatris, aliis tacentibus, sevientiam improbare ac rejicere licet, iuxtcharmes, Tom. I. 9
129쪽
iuud Aii usu si ι Neque enim quoru I libet disputa iones oehιt Ser iratia rus canouiccis habere debemus, tit nobis non liceat, saloa honoriscemia. ενιι ne illis urbe ur. honi in i ς, ali p. sid tu eorum scriρ is Improbare atqtιe res uere ,. Si forae invenerim αβ quod aliter sense .rint, quam oem us hubet dioino adjiatorio . oel ob aliis intellecta , uel a nobis. Talis ego sum in scriytis olioruis, fatis Dolo exse intellectores meariam. Ilulio est, ciuia nullus de su est itini, ibilis. unde errare potiterat iit, et de s cto Bliqui. Qiarii ex gravioribus, errave irunt,etiam in illis, quae post cu deprelieiisa merui, t perii ieie ad iidem. Gla tamen . nos ab ullo aut altero Patrum noli debere disseiati re, nisi salva reveretilia , quum filii de ut parentibus, ct post contrariam verilalcm coinperiam, tum ratione probabili, tuna coruuiu ni plurium Ecclesiasticorum seu su.
Plurium Patrum sententia, alias ex altera parte, licet paucioribu , reclamantibias, vatillum qia idem probabile, sed non omninoceritim Praestare Potest argumentiam . .
'Prob. I. Pars: Q ita probabilitas alicuius .facii extrinse a ex numero testium eruitur; crgo ubi circa aliquod sactu iri plures sunt le- fles, i hi est in agna probabilitas. quod . eritatem suerint assecuti, IN cet alii. numero pauciores. recla Delit. Prob. 'secrauda pars : Ex auctoritate Patrum non potest deductargumentum orti titio certum, Cum non certo COHStat utra pars verilalem asserat ; atqui cum plures Patres unum factum amrmant, aliis . licet numero paucioribus . reclamantibus . non certo cotistat utra pars Verilalem asserat; fieri enim pol est . ut qui ex altera parterces amati t. spraesertim si sanctitate et doc .rina sueritat insignes' a s- seculi sucrint germaniun, aut Scripturae, aut Traditionis setis uni s
Dices: Τ hornas Wal deii sis b) docet . quod major pars Patrum senserit. id esse Ecclesiae catholicae sdem. Idem tradit Vincent.
dUS, et . quando paucorum scillentiam oppositam Ecclesia damnavit, ut illorum qui putariatii ab Haereticis venientes esse rebaptizam dos . et illorum etiam qui Melchisedech Don liommem cluempiam, sed Spiritum sancium esse dixerunt. conc rarat. Utrurnque enim ho- 'ru in Ecclesia post eu tempora semper abhorruit. Quando oppositam sententiam Ecclesia non damnavit, nego snt. et unc enirn plurimorum auctoritas nihil certum, firmumque conficit. lta C anus. α r. iii. b In proaemio doctrinalindei antiquae.
130쪽
Ouinimis SS. Patrum in aliquod dog uri Iconsensus certissimum et infallibile argumentu/iι praestat, estque fdei rigialia. Κql 'tiim contra Haereticos, tum contra Cutelainin iii initio coinnionia rioria in in Genesim. Prob. i. Ex D. August. l. i. contra Iuliati noc probaoimus , Inquit, Catholicorum auctoritate Sanctor uvi, ac Per hoc non esteon η'quens ut falsum sit. Tales quippe ac tanti piri sectivdum Catholieam Idem hoc Merum esse conjirmant, tit pestra fragilis et
argutula nopitas sola auctoritate conlerariar illorum'. praeterquais
quod ea dicunt ut se per eos loqui peritas ipsa testetur. Et in fine libri, qui Sahclos reiicit . eos universam Cliristi Ecclesiam rojicerdi eslatur. Unde in Coiicit Nicaeno II. actione prima, auathcnia ligino . dicitor, Qui doetrinas SS Patrum, et traditionem Catholieae Ecclesiae conteninutat, execrato. Ex quo sic colici adit Canus α)haec igiti ir duo ita sunt connexa atque conjuncta , ut dioelli asdissociari non possint, doctrina SS. Patrum , et Ecclesiae tralitio. Quisquis uniam istorum tentarie labefactare , alterius quoque
sdem concutiat, necesse est. '
Prob. a. Ex Vincent. Lirin. in commonitorio: Necesse est, inquit , omnibus Catholicis , qui sese Ecclesiae legitimos Ilios probare student, ut SS. Patrum Mei inhaereant nolutinentur, immoriantur, 'ofanas pero noritates desestentur. horrescant, Perse . quantur; Concitιο enim Ephesino placuit nihil aliud posteris credendum decernere, nisi quod sacrata sibi consentiens S S. Patrum tenuisset antiqiιitas. Nec Eylius. s.lum ita sensit, sed et Clialcedonlinse sic clamans: Haec si ides Patrum. Di rues ita crednιιιs. Et Constantinop. III: Acl. a diitit: otuinino necesse est, non solum sectindiam sensum sequi S S. Patrum dogmata, sed iisdem uli poribus ciam illis nihilque venitus innopari. Et infra , Sanctorum Patriam dogmata, tanquam legem sanctae Dei suscfiunt Ecelesiae. Bl Nicaenii in I. pro decretorum rohorc addit: noee e t fides . Os Olorunt, haec estsdes Patrum. Hinc Conc. Trid. scss. 4. districte prohil et, Ne quis Serpturam , contra unanimem FS. P trum sensum , audeat interρrelari. Ergo supponit Ecclesia uitani- meu SS. .Ρatrum 'congensioncm errare non posse. Prob: 3. ratione. Uuanimis SS. Hatrum in unum dogma cou- sensio. eertissimum est divinae traditionis testimonium; neque enimalia via , quam per Patres , qui singulis saeculis noruere, Ecclesia potest scire quid Apostoli tradiderint ; atqui certis imum divinae
traditionis testimonium. certissimum ei irrefragabile snbministrat argumentum . cum traditio non minus sit vel hum Dci quam Sori pluta sacro, ergo, etc. Unde D. IIicro lymus b) ait : Doctores Eeclesiae. non tam lysi docent, quam in lyses Deus. In euρ. i. ad Galaticu L. 7. M Locis, C. 3.